Początek Dziejów Apostolskich
w nas, a nie swoich koncepcji. Hmm? W XIV rozdziale... Dobra, tyle. I dlatego w Dziejach Apostolskich, w I rozdziale,
Dzieje Apostolskie · Nowy Testament
158 odniesień do rozdziału 1 w 78 nagraniach.
Dzieje Apostolskie 1 pojawia się w nauczaniach Fabiana Błaszkiewicza 158 razy, w 78 nagraniach. Najczęściej cytowane wersety: 1:1-2 (49 razy), 1:8 (30 razy), 1:9-11 (10 razy). Najwięcej odniesień pada w nagraniach: „Dzieje Apostolskie: Wiek Nowego Pocieszyciela” (14), „Z Czym Przychodzi Obietnica Ojca?” (7), „Wszystkie Ludzkie Źródła Trzeciej Ewangelii” (6).
Początek Dziejów Apostolskich
w nas, a nie swoich koncepcji. Hmm? W XIV rozdziale... Dobra, tyle. I dlatego w Dziejach Apostolskich, w I rozdziale,
Łukasz jest autorem Ewangelii Łukasza oraz Dziejów Apostolskich, które są traktowane jako dwie części jednego dzieła
dwa tomy jednego de facto dzieła w zamyśle Łukasza. W tych dwóch księgach mamy jedną czwartą Nowego Testamentu, okej? Teraz następna rzecz, jak już tak sobie to liczymy. Ponad połowa Ewangelii Łukasza, i teraz rozumiecie, to jest największa księga w ogóle w Nowym Testamencie,
Początek Dziejów Apostolskich nawiązuje do Ewangelii Łukasza
i potem dzieje apostolskie rozpoczynają się konkretnym nawiązaniem do pierwszej księgi, czyli do Ewangelii. To jest pierwszy rozdział, pierwszy werset. Pierwszą księgę napisałem Teofilu,
Początek Dziejów Apostolskich
Dlaczego to jest istotne? Są takie tezy, ja o tym mówiłem chyba we wstępie do dziejów apostolskich i przy okazji też Ewangelii Łukasza,
Początek Dziejów Apostolskich, w których jest mowa o Jezusie i Duchu Świętym
W pierwszym liście do Koryntian. Szybciutko Wam na to zwracam uwagę, żebyście to rozumieli. W pierwszym liście. Bo teraz widzicie, jeszcze raz, miejcie to połączone. Tak? W Dziejach Apostolskich, w tym pierwszym rozdziale, cały czas, Pan Jezus powiada, cały czas miejcie to w głowie. Tak? Ósmy, ale Wy przyjmiecie moc Ducha Świętego w liczbie pojedynczej. Tak?
Łukasz nie robi osobnego wstępu w Dziejach Apostolskich.
I teraz zauważcie. W Ewangelii Łukasza, na początku Łukasz robi wstęp do całego dzieła. Zauważcie, że takiego wstępu nie robi w dziejach apostolskich. A zatem wstęp w Ewangelii Łukasza jest wstępem, uwaga, i do Ewangelii i do dziejów apostolskich. Zauważcie, w dziejach apostolskich Łukasz tylko zaznacza co następuje.
Łukasz jako autor Dziejów Apostolskich
Paweł, który ją zna. Łukasz, który jest współpracownikiem Pawła. Zobaczcie, jak w dziejach apostolskich, on nie musiał tego tak opisywać. Swoją drogą, zresztą ślady znajomości Pawła
Zobaczcie. Nawet w tym opisie. Tutaj.
Zobaczcie. Nawet w tym opisie. Tutaj. W Dziejach Apostolskich. Łukasz.
Nawiązanie do rozpoczęcia Dziejów Apostolskich
I synowie Lewiego postąpili według słowa Mojżesza. Tego dnia poległo z ludu około trzech tysięcy dusz. Tego dnia poległo z ludu około trzech tysięcy dusz. Otwórzmy sobie dzieje apostolskie. Otwórzmy sobie dzieje apostolskie, w których nie bez przyczyny...
fragment z tekstu
no bo wiecie, dzieje apostolskie, dobra, bardzo ważny fragment, list do Filipian niewiele wnosi, bo tam są tylko biskupi i diakoni, potem mamy pierwszy do tematu szajr i list do Tytusa, tak?
Odniesienie do Księgi Dziejów Apostolskich
Pawła, Pawła, z dziejów apostolskich, czyli poprzez Łukasza, jak przywołuje
rozwijające się wydarzenia, które zaszły po zmartwychwstaniu Chrystusa
mówię? Okej. Bo to, że Chrystus jest, wiecie, jest dobrą nowiną dzieje apostolskie, czwarty rozwój.
Odniesienie do Dziejów Apostolskich wskazujące na Jezusa jako jedynego zbawcę i drogę do nowego życia
po to żeby ludzi uwalniać do nowego życia jeżeli wierzysz więc w Niego w takim sensie jako w swojego jedynego zbawcę jedyną możliwą drogę dzieje apostolskie mówią
Odniesienie do Dziejów Apostolskich
dzieje apostolskie ponieważ nie chcę ja was przekonywać że to jest jakiś tam mój punkt widzenia ale chcę żebyście zobaczyli, że Słowo Boże nam o tym przypomina
Fragment odnosi się do Dziejów Apostolskich, które opisują działalność Pawła przez kilka dekad.
o to, że jednak dzieje apostolskie same z siebie obejmują parę dziesiąt lat działalności Pawła. Nie? I Piotra. Piotra i potem
Odniesienie do Dziejów Apostolskich.
Ona nie wiedziała, kto to w ogóle idzie. Nie wiedziała, jak to się dzieje. Dzieje apostolskie, jakbyśmy sobie otworzyli. No bo Jezus tak robił. Ale czy Kościół rzeczywiście ma taką postawę?
Dzieje Apostolskie to księga Nowego Testamentu, która opisuje pierwsze lata Kościoła po zmartwychwstaniu Jezusa.
które są dla nas najistotniejsze. Żeby nam otworzyły oczy. Otóż znajdujemy ten wyraz na przykład w dziejach apostolskich. Są dzieje apostolskie.
Odniesienie do Księgi Dziejów Apostolskich
jak osobę, naprawdę. A On wtedy będzie mógł wreszcie zrobić z tobą to, co Pan Jezus dawno obiecał, że powinno być zrobione. I ze mną też. Spójrzcie w Dziejach Apostolskich
Księga Dziejów Apostolskich opisuje początki Kościoła i jego rozwój od wniebowstąpienia Jezusa do uwięzienia Pawła w Rzymie.
Rozumiecie? Po Ewangeliach co mamy? Dzieje apostolskie, tak? Dzieje apostolskie, zanim przejdziemy do pism, mówią o tym, jak Kościół pierwotny
Odniesienie do Księgi Dziejów Apostolskich
Więc teraz wracamy do dziejów apostolskich. Dlatego Łukasz w dziejach apostolskich, on po prostu bardzo wyraźnie do tego się odnosi. Oprócz Mateusza,
Dzieje Apostolskie
w dziejach apostolskich, to jest istotne, żeby te kobiety zobaczyć. Idziemy dalej? List do Rzymian. Przypominam wam tylko w liście do Rzymian
Odniesienie do początkowych rozdziałów Dziejów Apostolskich, które opisują działalność pierwszych chrześcijan
Ludzie przychodzili do Jana, wyznając swoje grzechy i zarówno w Ewangelii Marka, jak i w wielu innych miejscach, Słowo Boże jest klarowne, co do tego nawet dzieje apostolskie,
Odniesienie do Dziejów Apostolskich, w których Łukasz przedstawia zesłanie Ducha Świętego na apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy.
Duchem Świętym i ogniem więc zrozum pięćdziesiątnica dlatego rozumiesz Łukasz pokazuje Ducha Świętego w pierwszym i drugim rozdziale
Dzieje Apostolskie opisują działalność pierwszych chrześcijan i Apostołów pod przewodnictwem Ducha Świętego.
Otwórzmy sobie dzieje apostolskie. Kolejny raz musimy sprawdzić, co Duch Święty zrobił przez Piotra. Który był ewidentnie natchniony,
Rozpoczęcie Dziejów Apostolskich
Okej? Skoro już mówiłem, otwórzmy sobie Księgę Dzieje Apostolskie, bo potem rzuciłem coś, a potem będziecie szukać, będziecie wiedzieli, o co mi chodziło.
Odniesienie do Dziejów Apostolskich
Jest to jasne? Otwórzmy sobie dzieje apostolskie, żeby było jasne, o kim ja mówię. Otwórzmy sobie dzieje apostolskie, napisane przez bliskiego współpracownika,
wpływała na tego konkretnego proroka
na przykład to, jak jest opisane w dziejach apostolskich, wpływała na tego konkretnego proroka. Wpływa na Ciebie i na mnie. Wiesz o co mi chodzi? I Pan Jezus powiedział,
Odniesienie do apostołów i proroków
I przez apostołów i proroków przechodzi... Przechodzi komunikacja z głową wspólnot, społeczności, kościołów. Teraz, jak nie ma koniecznie całej rozbudowanej służby i tak dalej, może być jakaś jedna osoba, wtedy nazwałbym tę osobę... No jedna osoba czy jedna grupa, nazwałbym tę grupę osób, czy tę jedną osobę apostołem założycielem, albo grupą apostolską założycielską. Okej?
Odniesienie do Księgi Dziejów Apostolskich
ani Mocy Bożej. Nie oskarża ich, dlaczego tak jest, ale mówi, no niestety. Zauważcie w Dziejach Apostolskich, jak sobie otworzymy,
Dzieje Apostolskie
i to jest z wielu powodów dla nas istotne, myślę, że to dość jasno wynika z dziejów apostolskich, że Paweł, kiedy pisał Ewangelię Łukasza, miejcie to z tyłu głowy,
Odniesienie do Dziejów Apostolskich
że się tak znów brzydko wyrażę, tak? Których autor tam się co i róż dopuszcza i jest to sensacyjne językowo, że dzieje się to zarówno w Ewangelii Łukasza, jak i w dziejach apostolskich,
Odniesienie do opisu ewangelii w Dziejach Apostolskich
nie był świadkiem naocznym, a więc był w stanie oddać ducha opowieści, którą usłyszał od naocznych świadków. Czy to jest jasne, co mówię? Więc to jest jedna z takich rzeczy. Ale myślę, że najważniejsza, jak sobie otworzymy dzieje apostolskie,
Dzieje Apostolskie to biblijny opis początków chrześcijaństwa i działalności pierwszych uczniów Jezusa
i to zrobi, a później jeszcze będzie się chciał podzielić tą myślą, to będę bardzo szczęśliwy, gdyby przeczytać dzieje apostolskie jako zapis, jako zapis realizacji kampanii wymyślonej przez Boga.
Odniesienie do Dziejów Apostolskich, opowiadających o działalności apostołów i rozprzestrzenianiu się chrześcijaństwa po śmierci Jezusa.
ale myślę, że gdyby się przyjrzeć z punktu widzenia społeczno-geograficznego rozkładu sił w Imperium Rzymskim itd., co się działo w poszczególnych miastach, dziejów apostolskich, dlaczego Bóg powiedział najpierw tu, potem tam,
Odniesienie do Dziejów Apostolskich, rozdział 1.
do Jerozolimy. Nieważne skąd Piotr jest, Piotr wraca do Jerozolimy Zobaczcie dzieje apostolskie I rozdział
Odniesienie do Dziejów Apostolskich, która jest jedną z ksiąg Nowego Testamentu.
Zauważcie dzieje apostolskie. Niektórzy tam mówią, no dobra, wszystko to jest fajnie, my do tego się oczywiście odwołamy, tak? Ale chrzest jest potrzebny, żeby być uwolnionym
Kościół jest wspomniany w tekście.
w całym Nowym Przymierzu znajdowało swój wyraz, a więc w praktyce pierwotnego i później cały czas wiernego Jezusowi i Słowu Bożemu w Duchu Świętym Kościołowi. Więc będziemy się chcieli przyjrzeć Ewangeliom, dziejom apostolskim, Pawłowi w jego pismach. Tak samo, jak pisze Paweł, piszą także inni. Piotr, Jezus, Jezus.
Jezus wybrał apostołów i dał im polecenia przed wniebowstąpieniem.
Po Pięćdziesiątnicy. Wypełnionym Duchem Świętym. Apostołem Jezusa. Widzimy, że towarzyszą mu znaki Jezusowe. I kiedy jest przy Jezusie.
Fragment o otwarciu Dziejów Apostolskich
czytamy, zaraz do Ewangelii Jana, jeśli dziwie, co tu sobie otworzyłem, a otworzyłem dzieje apostolskie. Jest. Jest.
Pierwsze nawiązanie do Księgi Dziejów Apostolskich.
Zatem zaczynamy ten sezon od wprowadzenia do Księgi Dziejów apostolskich, bo to jest piąta księga w Księgach Nowego Przymierza, czy też w Księgach Nowotestamentowych. Dzisiaj sobie zrobimy takie wprowadzenie bardzo ogólne i myślę, że w tej księdze jeszcze troszeczkę pozostaniemy,
Fragment o przyjściu Jezusa i zamieszkiwaniu w ludzkich wnętrzach nawiązuje do opisu początków Kościoła w Dziejach Apostolskich
waszym doświadczeniem duchowym będzie moje przyjście do waszego wnętrza i przyjście Ojca i zamieszkiwanie mnie i Ojca w waszych wnętrzach, w waszym wnętrzu. Jeżeli tylko będziecie wierni mojemu słowu. I teraz zauważcie dzieje apostolskie,
Odniesienie do wydarzeń opisanych w Dziejach Apostolskich
zrobił Jezus. Dzieje apostolskie to jest to, co Jezus po początkowych rzeczach, które zrobił i których nauczał, to jest to, co Jezus następnie robił
Odniesienie do Dziejów Apostolskich
za krew Jezusa itd. to już nawet to wynika z Jego łaski, okej teraz skąd my wiemy, że taki jest warunek zobaczcie dzieje apostolskie
Odniesienie do Dziejów Apostolskich jako przykładu tego, co się dzieje.
I mamy na to konkretnych parę dowodów. Jeżeli ktoś ma to zrozumienie i wyzna Syna Bożego, wystarczy, żeby był zbawiony, bo wyznał Go jako Pana i jako Chrystusa. Po prostu. Żeby nie było, otwórzmy sobie dzieje apostolskie. Jako jeden z przykładów właśnie tego, co się dzieje.
Odniesienie do początku Dziejów Apostolskich
Czy brat. Jak już jesteśmy w Dziejach Apostolskich. Tak? Ale mamy Jakub. I tam mamy specyficzne.
Odniesienie do wydarzeń opisanych w Dziejach Apostolskich
w tym więzieniu, coraz bardziej, z roku na rok, im bardziej go próbowali złamać, on był jeszcze bardziej szczęśliwy. Znaki, cuda, jak w Dziejach Apostolskich się dokonywały,
odniesienie do Dziejów Apostolskich
tylko chciałem coś pokazać, przeskoczmy do dziejów apostolskich. Bo niektórzy mówią, no ale to jest, to jest, wiesz, to, że wiecie, naprawdę, to jest nauczanie Jana, to jest nauczanie Piotra,
Odniesienie do Dziejów Apostolskich
i to jest jakiś dopiero poczęty płód albo może noworodek ledwo co urodzony, ale dopiero jak się Dzieje Apostolskie kończą to dopiero wtedy
Odniesienie do Dziejów Apostolskich, które mówią o początkach Kościoła
mamy wiele elementów uzupełniających aż do końca, mówię do ostatniej księgi w Biblii, które mówią o Kościele. Tak, ale gdyby nam zostały same dzieje apostolskie, to wystarczy.
Piotr miał to samo objawienie co Paweł
objawił, ale wiecie, ale z drugiej strony czytam w Dziejach Apostolskich Piotra, który nie mówi, że ma to objawienie od Pawła, a ma dokładnie to samo objawienie
Dzieje Apostolskie, księga biblijna, której głównym bohaterem jest Duch Święty
Jak sobie zaraz na początku tego sezonu powiedzieliśmy, że głównym bohaterem księgi dziejów apostolskich jest Duch Święty. Bo jest. To jest księga, która opowiada...
Nawiązanie: księga dziejów apostolskich
Mowa jest o czterech Ewangeliach i Dziejach Apostolskich.
Zwróćcie na to uwagę. I to jest w ogóle lektura warta sama w sobie. Czyli lektura czterech Ewangelii, nie trzech synoptycznych, ale czterech, łącznie z Ewangelią Jana i dziejów apostolskich. I listu do Galacjan, i dwóch listów Piotra.
Autor Dziejów Apostolskich nawiązuje do treści zawartych w swojej pierwszej księdze, tj. Ewangelii Łukasza.
ten sam autor w Dziejach Apostolskich w I rozdziale, czyli w swojej II Księdze opisuje to, co mówi Pan Jezus
Początek Dziejów Apostolskich
w Pismach. Na początku Dziejów Apostolskich, zwróćcie uwagę, Jezus jest przedstawiony jako narrator, który mówi, odnoszę się do obietnicy
Nawiązanie: Jesús jest przedstawiony jako narrator, który mówi
Odniesienie do Dziejów Apostolskich, opisujących początki Kościoła po zmartwychwstaniu Jezusa
no bo jeżeli coś jakby po Panu Jezusie w Kościele miało się pojawić, to umówmy się, Kościół Dziejów Apostolskich, Kościół
Odniesienie do Księgi Dziejów Apostolskich
Jeżeli rozumiecie o co mi chodzi. Są dzieje apostolskie. Spójrzcie jeszcze do Piotra. Nie będziemy więcej tego tematu rozwijać, ale
Odniesienie do apostołów i Ducha Świętego
Słuchają Ducha Świętego. A nie mówią, teraz jesteśmy apostołami, możemy robić, co chcemy. Ale wypełniają dokładnie to, czego od nich chce Duch Święty. Zobaczcie, dzieje apostolskie,
Autor odnosi się do Dziejów Apostolskich.
Nie w sensie jakiegoś czczenia, tylko w sensie opieki modlitewnej. Zobaczcie dzieje apostolskie. Oczywiście niektórzy pytają, no ale jak to apostołowie, to jest tych 12 na początku. Jak, jakich, gdzie nie ma potem żadnych apostołów. Mnie to czasem dziwi, bo nie wiem, jak ktoś czyta dzieje
wzmianka o rozważaniu wzmianek z Dziejów Apostolskich
no bo chcemy skończyć dzisiaj list do Tytusa, a nie będziemy rozważać zagadek z II do Koryncjan mianowicie rozważcie to co przy dziejach apostolskich wam mówiłem, że tam się pojawia taka w dziejach apostolskich pojawia się sekwencja my i nie my
Księga Dziejów Apostolskich, opisująca początki i rozwój Kościoła chrześcijańskiego po zesłaniu Ducha Świętego na apostołów.
Kazanie na Górze, jak mówiłem przy Ewangelii Mateusza, że jest Konstytucją Królestwa. Jest Konstytucją Królestwa. Jeżeli ktoś... Bo ktoś mi tam powiedział super w takim razie będziemy głosić Ewangelię. Nie wierzącym na podstawie Listu Jakuba. Bo on jest jeszcze wcześniejszy niż dzieje apostolskie i jest bezpośrednim zabytkiem tego jak głosił Ewangelię pierwotny Kościół.
Odniesienie do Dziejów Apostolskich, w których opisane jest szerzenie Ewangelii przez apostołów.
ale wykonało się w czym? W Jego śmierci. I to będzie we wszędzie, od Listu do Rzymian, wszędzie, gdzie jest głoszona w dziejach apostolskich i tak dalej. Cały czas jest mowa o tym, że przez Jego
W Dziejach Apostolskich 1:2 jest mowa o Duchu Świętym
Ruach HaKodesh, Pan Duch Święty. Ok? I tu Paweł posługuje się, i jeszcze raz, w tym samym
Odniesienie do 40 dni, które Jezus przebywał z uczniami po zmartwychwstaniu
ponieważ jak pamiętacie, Pan Jezus zmartwychwstał, zmartwychwstał w dzień pierwocin jęczmiennych, święta pierwocin jęczmiennych, od którego się zaczyna liczenie omeru, czyli 7 tygodni do dnia pięćdziesiątnicy. I teraz po 40 dniach, bo Słowo Boże mówi, że tyle przebywał z uczniami, po 40 dniach,
Odniesienie do ukazywania się Jezusa uczniom po zmartwychwstaniu
No oni wszyscy się powołują, no jak to, no jest w dziejach apostolskich, jeszcze raz, Zmartwychwstały objawiał się po swoim zmartwychwstaniu, a potem poszedł do nieba. Jeżeli ktoś mi powie, że potem nikt więcej nie może mieć, wiecie, duchowego objawienia Jezusa Zmartwychwstałego,
Jezus przez 40 dni ukazywał się uczniom i mówił o królestwie Bożym
pojawia się uczniom przez 40 dni i potem na ich oczach jest wzięty do nieba. I On teraz, ten Jezus z Nazaretu to konkretne Słowo
Odniesienie do Jezusa, który ukazywał się apostołom przez 40 dni po swoim zmartwychwstaniu
No i coś tam ten Agabos zrobił. Jak zobaczycie w innych miejscach dziejów apostolskich, jeżeli Łukasz pisze wiele dni, to jest to, co ma na myśli przynajmniej parę tygodni, tak? W innym miejscu na przykład, referując co głosi Paweł, twierdzi, że Paweł powiedział, że Jezus ukazywał się swoim apostołom przez wiele dni. No to wiemy, że to było czterdzieści dni,
Ostatnie słowa Jezusa do uczniów przed wniebowstąpieniem
świadkami, a oto ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca, a wy zostańcie w mieście Jerozolimie, aż będziecie przyobleczeni tą mocą
Ostatnie słowa Jezusa przed wniebowstąpieniem
w ostatnich słowach przed pójściem do nieba przywołuje, mówiąc od IV wersetu. Nie odchodźcie z Jerozolimy, ale oczekujcie obietnicy
Jezus pouczał swoich uczniów, aby czekali na obietnicę Ojca, czyli zesłanie Ducha Świętego.
Wstaje i wszystko gra? Nie. Mówi teraz czekajcie na obietnicę Ojca. To jest ta obietnica. Włożę mojego Ducha do waszego wnętrza.
Jezus nakazuje apostołom, aby czekali w Jerozolimie na obietnicę Ojca, czyli zesłanie Ducha Świętego.
powiedział, ale teraz czekajcie w Jerozolimie na co? Na obietnicę Ojca. A więc niektórzy mówią, że bycie zapieczętowanym się jednak wiąże z chrztem w Duchu Świętym,
Pierwsze słowa Jezusa do apostołów po zmartwychwstaniu
To jest pierwszy rozdział, czwarty werset i piąty. A kiedy byli zebrani razem, nakazał im, nie odchodźcie z Jerozolimy,
Jezus nakazuje apostołom, aby nie odchodzili z Jerozolimy
jeszcze miał jakieś parę innych kwestii do załatwienia, ale mówi im cały czas o Królestwie Bożym. I czytamy dalej. A gdy byli zebrani razem, nakazał im, nie odchodźcie z Jerozolimy,
Jezus nakazuje apostołom, aby pozostali w Jerozolimie i oczekiwali na obietnicę Ojca, czyli zesłanie Ducha Świętego.
w związku z Duchem Świętym. Wiecie, o co mi chodzi? Ale czytamy dalej. Jezus mówi więc, że oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście
Jezus nakazuje uczniom, aby nie odchodzili z Jerozolimy
Dzieje Apostolskie 1 rozdział 4 werset mówią, że kiedy byli zebrani razem Jezus im nakazał nie odchodźcie z Jerozolimy Jerozolima tu jest niezwykle istotna
Jezus pouczający apostołów o obietnicy Ducha Świętego
a więc Jezus mówi, nie odchodźcie z Jerozolimy ale oczekujcie obietnicy Ojca o której słyszeliście ode mnie gdzie słyszeliśmy o obietnicy Ojca od Jezusa
Jezus nakazuje apostołom, aby pozostali w Jerozolimie i oczekiwali na dar Ducha Świętego, który obdarzy ich mocą z wysoka.
Jeszcze my potem się zajmiemy językoznawczo troszeczkę, że tak powiem, pewnymi wątkami. Ale zauważcie, co Jezus mówi, żeby apostołowie, na początku dziejów apostolskich, żeby apostołowie wrócili do Jerozolimy i żeby na co czekali? Dar Ojca, dar Ducha Świętego, ok. Ale pamiętajcie, jak oni dalej coś tam bredzą, On mówi, o trzy, o trzy. Oni dalej coś tam bredzą, On mówi, o trzy, macie moc z wysoka.
Jezus mówi o obietnicy Ducha Świętego
W pierwszym rozdziale dziejów apostolskich 4-5, jeszcze raz, Jezus mówi, nie odchodźcie z Jerozolimy, ale oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie. Jan bowiem chrzcił wodą, i tu jest ten moment, gdzie Jezus sam się odwołuje do tych proroctw. Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.
Odniesienie do wydarzeń z Dziejów Apostolskich, rozdziału 1, wersetów 4-5, gdzie Jezus mówi o chrzcie Duchem Świętym.
I dokładnie tak też Pan Jezus przedstawia to co się wydarzyło w Dzień Zielonych Świąt. To są dzieje apostolskie. Pierwszy rozdział, piąty werset. Czwarty i piąty werset. Pan Jezus powiedział nie odchodźcie z Jerozolimy, ale oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie. I mówi wyraźnie Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach od tego momentu oczywiście, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym. A zatem chrzest Duchem Świętym to jest inne zjawisko.
W Dziejach Apostolskich Jezus mówi o obietnicy Ojca, którą jest chrzest Duchem Świętym.
Jezus nazywa chrzest Duchem Świętym? Jedna z nazw to jest obietnica Ojca. Przejdzie na Was obietnica Ojca. A więc Ojciec coś obiecał, Pan Jezus powiedział, że On
Przypomnienie słów Jezusa o chrzcie Duchem Świętym
na początku. Rozumiecie o co chodzi? Tak? Mówi dokładnie tak samo. I przypomniałem sobie słowo Pana, kiedy powiedział Jan chrzcił wodą, ale wy będziecie ochrzczeni
Jezus zapowiada chrzest Duchem Świętym
chrzci Duchem Świętym. Więc teraz w tym kontekście otwórzcie sobie dzieje apostolskie, pierwszy rozdział. I jeszcze raz zobaczcie, co Jezus mówi.
Chrzest w Duchu Świętym
otwórzmy pierwszy rozdział. 22 werset. Zauważcie, Paweł ewidentnie nawiązuje do chrztu w Duchu Świętym.
Jezus odpowiada, że nie pora im znać czasów i chwil, które Ojciec ustalił Swą władzą, ale otrzymają moc Ducha Świętego i będą Jego świadkami.
otwórzmy sobie I rozdział Dziejów Apostolskich, kiedy Go pytają w I rozdziale w VI wersecie Jezusa, Panie, czy w tym czasie przywrócisz Królestwo Izraelowi? Jak brzmi odpowiedź Jezusa? VII i VIII werset,
obietnica zesłania Ducha Świętego i udzielenia mocy do bycia świadkami Chrystusa
ósmy werset przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was i będziecie mi świadkami w Jerozolimie w całej Judei
Jezus obiecuje zesłanie Ducha Świętego i wstępuje do nieba
Czemu? Aby na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków oparte było każde słowo. Widzicie to? Zwróćcie uwagę. Jezus nam mówi, że my mamy być jego świadkami. Którzy jako świadkowie będą głosić jego śmierć i zmartwychwstanie.
W tym fragmencie Jezus zapowiada uczniom, że będą Jego świadkami, także w Rzymie.
Chodziło oczywiście o Hristosa, o Chrystusa, o Mesjasza. A więc rozumiecie do Rzymu dotarła dobra nowina. My wiemy jak. I jak wszędzie w dziejach apostolskich
Nawiązanie: A będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.
Pan Jezus mówi do uczniów tuż przed swoim wniebowstąpieniem
Pan Jezus mówi taką rzecz, Dzieje Apostolskie, I rozdział, VIII werset... ...tuż przed swoim wniebowstąpieniem mówi... ...przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was... ...Dzieje 1,8... ...i będziecie mi świadkami, albo też moimi świadkami... ...to byłoby całkiem słuszne tłumaczenie... ...i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii... ...naś po krańce ziemi. Jezus ustanawia swoich świadków. Teraz, kochani, powiem to, co powiem, dokładnie tak, jak powiem.
Nawiązanie: przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was... i będziecie mi świadkami, albo też moimi świadkami będziecie moimi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii... ...naś po krańce ziemi
Moc Ducha Świętego do bycia świadkiem Jezusa
Tym, który oznajmił, wybawił i sprawił, że o tym usłyszano, jest ten Jahwe, Syn Boży, który pojawił się na ziemi jako Chrystus. Jezus. I który powiedział, chcę, żebyście byli mojego zbawienia takimi świadkami, pod mocą Ducha, którego pośle wam od Ojca. A więc, żeby być świadkami Jahwe, który zbawia, trzeba być świadkiem Jezusa, który powstał z martwych. I trzeba być świadkiem Jezusa w mocy Ducha Świętego.
Obietnica otrzymania Ducha Świętego i stania się świadkami Jezusa
Ja jestem świadkiem Jehowy. Który zbawia, a więc świadkiem Jezusa, który jest Chrystusem. Jestem świadkiem Jego fizycznego zmartwychwstania. Zgodnie z Jego obietnicą przyjmiecie moc Ducha Świętego, dzieje apostolskie 1,8, który zstąpi na was i będziecie moimi świadkami. Świadkowie Jezusa zmartwychwstałego, tak jak Piotr, Paweł pokazani w dziejach apostolskich, wszyscy inni nasi bracia i siostry przed nami.
moc Ducha Świętego do dawania świadectwa
tej mocy do tego samego życia prowadzić innych. W mocy, głoszenia prawdy, przekazywania Słowa Bożego w znakach, w cudach
wezwanie do dawania świadectwa o Jezusie
My już to mamy, o czym mówi Biblia. Mówi u nas, nie modlcie się za nas, abyśmy my byli gorący w wierze, wytrwali w świadectwie itd. Mówi, zrozum, jeżeli już ktoś jest chrześcijaninem w takim Iranie, Afganistanie, Pakistanie, Korei Północnej, Chinach, zwłaszcza terenach poza miastami, to tam bycie chrześcijaninem... Chrześcijaninem oznacza, że, rozumiesz, jeżeli cię odkryją, jeżeli ty głosisz, jeżeli przyznajesz się, jeżeli dajesz świadectwo o imieniu Jezus,
Nawiązanie: być moimi świadkami
Odniesienie do słów Jezusa, które mówi do apostołów
I dlatego, z relacji z Duchem Świętym wynikają wszystkie rzeczy jako z osobą, a nie z relacji naszej z mocą Ducha Świętego, bo to byłby absurd. Masa ludzi mówi Duch Święty, a ma na myśli moc Ducha Świętego. A Pan Jezus powiedział, że moc otrzymacie od Tego, który do was przyjdzie, a którym jest Duch Święty. Dzieje apostolskie 1,8, ale dzisiaj może nam się uda dotrzeć do rozbioru gramatycznego tamtego zdania i to wyraźnie zobaczymy. A więc list do Rzymian, pamiętacie, Efezjan mówi ogólnie, łaską jesteście zbawieni przez wiarę i to nie jest z uczynków. A list do Rzymian wprowadza rozróżnienie, gdzie jest wiara,
O otrzymaniu mocy Ducha Świętego i bycie świadkami Jezusa
tego cudownego przeznaczenia w Twoim Świętym Duchu, przez przykład moc i panowanie Jezusa Chrystusa jest dzisiaj Kościół
Jezus posyła uczniów
Z tego samego miejsca, na którym Jachwę upatrzył sobie baranka. A tym barankiem niepokalanym był jego własny syn wcielony. Jezus, który jest Mesjaszem. I to jest miasto, oryginalnie, z którego wyszło słowo Jachwę na cały świat. Będziecie mi świadkami.
Ostatnie słowa Jezusa, w których zapowiada, że Jego uczniowie będą świadczyć o Nim w Jerozolimie, w całej Judei i Samarii oraz aż po krańce ziemi.
W Samarii. I aż po krańce ziemi. Tak? Z Jerozolimy wychodzi to słowo. Z Jerozolimy.
Mówi o tym, że apostołowie będą otrzymywać moc Ducha Świętego i będą świadkami Chrystusa na całej ziemi.
Gdzie jest plan? W dziejach apostolskich pierwszy rozdział, ósmy werset. Niektórzy uważają, że z tego powodu to jest najważniejszy werset w dziejach apostolskich. Bo on mówi o wszystkim w jednym mocnym zdaniu, mówi o wszystkim, o czym następnie Słowo Boże w tej Księdze będzie opowiadać. Czyli ósmy werset mówi tak.
Jezus zapowiada rozszerzenie misji uczniów
Po czwarte, gdzie się staniecie tymi moimi świadkami? Najpierw w Jerozolimie, potem w całej Judei i w Samarii, a potem aż po krańce ziemi. To jest plan Pana Jezusa. Oczywiście jest jeszcze drugi plan wewnętrzny, co się dzieje, kiedy już ktoś jest w Kościele, ale plan misyjny Pana Jezusa jest tutaj zademonstrowany
Jezus poleca uczniom, aby głosili Ewangelię w Jerozolimie, całej Judei i Samarii, aż po krańce ziemi.
Dlaczego? No bo to znaczy, że trzeba się z mnóstwem rzeczy w sobie bardzo poważnie skonfrontować. Teraz bardzo szybko, kochani, mam nadzieję, że bardzo szybko, ale chcę wam pokazać, żeby nie być gołosłownym, jeszcze raz, dzieła apostolskie 1.8. Jak następnie ten plan jest naprawdę nawet narracyjnie przez Łukasza precyzyjnie wypełniany. Przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi. To Pan Jezus powiedział i wstąpił do nieba. Plan jest Jerozolima, cała Judea, Samaria i aż po krańce ziemi. Jeszcze raz, dlaczego akurat Samaria, a nie na przykład jakieś południowe tereny? Bo kochani, Jerozolima oznacza takich Żydów, którzy się mieli za najbardziej właściwych Żydów. Tak?
Jezus nakazuje uczniom, aby byli Jego świadkami w Jerozolimie, w całej Judei i Samarii oraz aż po krańce ziemi.
Ponieważ ten Kościół w Jerozolimie, wiecie, Pan Jezus powiedział wyraźnie, pójdziecie na cały świat. Tak? Jerozolima, Judea, Samaria. Że tak powiem, mija nam trzeci, mija nam czwarty rozdział, mija nam piąty, mija nam szósty, mija nam siódmy. I Kościół jest cały czas w Jerozolimie.
Nawiązanie: pójdziecie na cały świat. Jerozolima, Judea, Samaria.
Odniesienie do słów Jezusa o zasięgu działalności Jego uczniów, od Jerozolimy po krańce ziemi.
Bo on mówi Jerozolima, Judea, Samaria i potem mówi i aż po krańce ziemi, czyli mówi wszędzie tam, gdzie są poganie. Otóż dalej, w tym XI rozdziale Łukasz daje komentarz, mówi, no ale kiedy oni tam zegawożyli na temat Cezarei i że nad poganami się też zlitował Bóg, to akcja ewangelizacyjna tych, którzy ruszyli pod wpływem pierwszego prześladowania trwała dalej. I oni jeszcze, wiecie, nie było wtedy SMS-ów, nie było internetu, nie było nawet poczty za dobrej, więc to oni nie wiedzieli za bardzo, co się, jeszcze co się dzieje, tak? Więc mamy taki komentarz. Taki komentarz w XIX wersecie.
Odniesienie do Jezusa gromadzenia się w Jego imieniu
Gdzie dwie albo... Gdzie dwaj albo trzej są zgromadzeni w moje imię. Tam jestem pośród nich. Zasadniczo dzieje apostolskie. Od początku, pamiętacie? Wszyscy poszli do Jerozolimy.
Jezus mówi do uczniów o otrzymaniu Ducha Świętego i byciu Jego świadkami
Pierwszy rozdział, piąty werset, który już dzisiaj cytowaliśmy. Widzisz, jeżeli Pan Jezus nas posyła na cały świat do wszystkich narodów, to zauważ, nie da się tego zrobić bez Ducha Świętego. Pan Jezus powiedział wyraźnie. Otrzymacie moc i będziecie moimi świadkami aż po krańce ziemi. Zauważ co mówi Paweł w liście do Rzymian 1,5.
Chrystus zapowiada, że apostołowie będą Jego świadkami
byli świadkami 48 werset wy jesteście tego świadkami czego? Pana Jezusa że musiał cierpieć i że trzeciego dnia zmartwychwstał
Jest to cytat wypowiedzi Jezusa z Dziejów Apostolskich 1:8, gdzie zapowiada on apostołom, że będą Jego świadkami w różnych miejscach.
w zasadzie epoka się wykończyła. Tak? I teraz będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.
Wypowiedź Jezusa o mocy Ducha Świętego, która czyni ludzi Jego świadkami aż po krańce ziemi.
w ogóle prawo do tego, żeby iść aż po krańce ziemi bez owej mocy Ducha Świętego? Jezus powiedział, że tylko moc Ducha Świętego czyni nas świadkami i my tylko pod tą mocą możemy pójść aż po krańce ziemi. Teraz, czy wtedy apostołowie poszli aż po krańce ziemi, czy słowo aż po krańce ziemi było ogłoszone? Owszem, w tamtym pokoleniu było i Biblia mówi o tym
Obietnica Ducha Świętego
Wszystko to na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Obietnica ta bowiem, jaka? Jezus nazywa obietnicą Ojca, ale która jest też Jego obietnicą. Jaka? Dzieje Apostolskie 1,8. Przyjmiecie moc Ducha Świętego.
Zesłanie Ducha Świętego i świadectwo o Chrystusie
tam misja, tylko tyle, żeby to zobaczyć jasno. Bo tego jest więcej. W ogóle w Ewangeliach, zwłaszcza w Ewangelii Mateusza. Ale zobaczcie, ta misja jest kontynuowana. Jak sobie otworzymy Dzieje Apostolskie,
Obietnica Ducha Świętego
Rozumiesz? To jest kwestia Twojej odpowiedzialności. Duch Święty Ci to da, ale z jakiegoś powodu mówimy, musimy poćwiczyć. Bo Paweł mówi wyraźnie, starajcie się
Jezus zapowiada przyjście Ducha Świętego i daje uczniom misję ewangelizacji całego świata
powiedział im idźcie na całą ziemię i się rozmnażajcie wszędzie na całej ziemi pomnażajcie to kim was uczyniłem i teraz popatrzcie pierwszy rozdział dziejów apostolskich ósmy werset
Jezus zapowiada zesłanie Ducha Świętego na uczniów
Jezus mówi, nie o tym teraz mówimy. Ósmy werset mówi, ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na Was
Tekst odnosi się do obietnicy Jezusa, że uczniowie otrzymają moc Ducha Świętego, aby zostać Jego świadkami.
wszedł na drogę uświęcenia, na drogę zbawienia. Tak? Więc nie ma takiej możliwości. Więc do tego też potrzebuje ekstra, specjalnej działalności Ducha Świętego. W 1 rozdziale Dziejów Apostolskich, w 8 wersecie, czytamy Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie Mi świadkami.
Jezus obiecuje uczniom moc Ducha Świętego.
Nie mogę cię na razie jeszcze wrzucić do piekła, bo to się stanie po tysiącletnim królestwie. Ale odwrót dzieciaku w imieniu Jezusa Chrystusa jestem ja. Mam władzę od tego, który we mnie mieszka, bo on ma wszelką władzę. Dana mu jest władza na niebie i na ziemi. Wszelka. Tak? I mam moc od niego, bo taka była obietnica Ojca.
Jezus mówi do uczniów, że będą Jego świadkami w Jerozolimie, w całej Judei i Samarii oraz aż po krańce ziemi.
właśnie po to ten opis dawałem, to mamy poprzez Słowo Boże w praktyce codziennego naszego życia szukać przebudzenia, ożywienia, realnego kontaktu ze Zmartwychwstałym, ponieważ my mamy być jako chrześcijanie świadkami dla świata na zewnątrz. Mamy być świadkami Zmartwychwstałego,
Po tych słowach Jezus został uniesiony w górę w ich obecności i obłok zabrał Go im sprzed oczu.
pojawia się uczniom przez 40 dni i potem na ich oczach jest wzięty do nieba. I On teraz, ten Jezus z Nazaretu to konkretne Słowo
Opis wniebowstąpienia Jezusa.
Nie, Słowo Boże w tej kwestii jest jasne. Ciało jest jedno. W pierwszym liście do Koryntian widzicie, z tego w niebo wstąpienia i fizycznego zamieszkiwania Jezusa, zasiadania po prawicy,
A gdy to powiedział, uniesiony został w górę w ich oczach i obłok zabrał Go im sprzed oczu.
przez ukończone dzieło krzyża, przez śmierć i zmartwychwstanie i wniebowstąpienie Jezusa, to wszystko wypełnia
Nawiązanie: przez wniebowstąpienie
Mówienie o wstąpieniu Chrystusa do nieba
Chrystusa, jego śmiercią, zmartwychwstaniem, wstąpieniem do nieba i tym, że zasiada teraz po prawicy Bożej, czekając na swój powrót i my też
Opis wniebowstąpienia Jezusa
I teraz czytamy tak. Kiedy to powiedział, a oni patrzyli, zauważcie, na tym skończył. Będziecie mi świadkami aż po krańce ziemi. Kiedy to powiedział, a oni patrzyli, został uniesiony w górę
Opis wniebowstąpienia Jezusa
po raz ostatni się pojawia swoim uczniom, świadkom, pierwszym swojego zmartwychwstania na ziemi. Tuż przed tym, jak właśnie wstępuje do nieba, żeby zasiąść po prawicy Ojca. Zobaczcie, dzieje apostolskie, pierwszy rozdział,
Opis wniebowstąpienia Jezusa
9-10-11 werset. 9-10-11 werset. Kiedy to powiedział, oni patrzyli, został uniesiony w górę i obłok zabrał go
opis
No okej, to był wstęp. Ale mam nadzieję się teraz najdalej w godzinie wyrobić. Teraz zauważycie, dlaczego nam ten wstęp był potrzebny. Ponieważ w takim krótkim tekście, jak w Dziejach Apostolskich, w I rozdziale... ...opis w niebo wstąpienia Pana Jezusa...
Wniebowstąpienie Jezusa, który następnie znikł z oczu uczniów.
Po Pięćdziesiątnicy. Wypełnionym Duchem Świętym. Apostołem Jezusa. Widzimy, że towarzyszą mu znaki Jezusowe. I kiedy jest przy Jezusie.
Opis wniebowstąpienia Jezusa
jest Jezusa wchodzącego z ziemi do nieba stającego przed tronem zasiadającego po prawicy kiedy to Jego imię jest wywyższone
Opis wniebowstąpienia Jezusa
prawdziwy Mesjasz. Jeden Jezus jest tym Mesjaszem. Ten Jezus, który właśnie w ten sposób z Góry Oliwnej wstąpił do nieba. Oni mówią ten Jezus, który został
Opis wniebowstąpienia Jezusa
i odnoszą. Syn Człowieczy przychodzący na obłokach jest jeden. To jest ten Jezus, który wstąpił do nieba, który tak jak wstąpił, tak zstąpi na górę oliwną, a kiedy jego stopy jej dotkną,
Nawiązanie: Jezus, który wstąpił do nieba, zstąpi na górę oliwną
Wniebowstąpienie Jezusa
bo po ostatnim, dosłownie zaraz, jak niektórzy z Was tu dzisiaj pamiętają, albo może wszyscy nawet pamiętają, nawet tu na żywo, po ostatnim naszym studium, padło pytanie, że to zaraz. Jeżeli więc Jan... nagle znalazł się w dniu wniebowstąpienia Pańskiego, Pana Jezusa, to co w takim razie z tym dniem Pańskim?
Opis wniebowstąpienia Jezusa, podczas którego apostołowie patrzyli, jak wstępuje do nieba.
wystąpią przeciwko Jeruzalimie, jego nogi staną w tym dniu na Górze Oliwnej. Pamiętacie, jak Jezus wstępował do nieba i przyszli, bo apostołowie patrzyli, a przyszli
Opis powrotu Pana Jezusa na górze Oliwnej.
oliwnej. Tak? Co to jest? Powrót Pana Jezusa. Jak wstępował z góry oliwnej, co aniołowie powiedzieli do apostołów? Tak jak go widzicie, wstępującego, tak on też zstąpi. Tak? Jego nogi staną w owym dniu na górze oliwnej, która leży naprzeciwko Jeruzalemu
Fragment opisuje wniebowstąpienie Jezusa i Jego obietnicę zesłania Ducha Świętego.
poszedł do nieba i powiedział, że po paru dniach przyśle obietnicę Ducha. Tych parę dni to było dokładnie 10 dni od momentu jego pójścia do nieba, od momentu kiedy zasiadł po prawicy Ojca, po prawicy chwały Bożej, aż do momentu zesłania Ducha Świętego. I teraz jedne z ostatnich słów, jakie powiedział na temat tego, co ma nadejść,
Jezus wstępuje do nieba, a apostołowie patrzą na to.
mamy wyraźnie powiedziane, że powróci. I rozdział Dziejów Apostolskich 10-11. Otwórzmy sobie, no bo to jest, wiecie, to jest kontynuacja Łukasza, bo on w niebo wstępuje
Jezus zostaje wzięty do nieba, a dwaj mężowie w białych szatach mówią, że Jezus powróci w ten sam sposób, w jaki został wzięty do nieba.
królować. Kiedy Jezus powróci w chwale i jak postawi swoją stopę na górze Oliwnej, jak aniołowie to powiedzieli apostołom, tak jak go widzicie wstępującego, on tak samo stąpi.
Odniesienie do wniebowstąpienia Jezusa
Zwróćcie uwagę na to zdanie. Ten Jezus, który został od Was wzięty w górę do nieba, przyjdzie tak samo, jak Go widzieliście wstępującego do nieba. Zwróćcie uwagę, to jest Góra Oliwna. Zacharias mówi wyraźnie o tym, że tam Chrystus zstąpi,
Jezus wstępuje do nieba
do nieba. Jeszcze raz. Zwróćcie uwagę. Ten Jezus przyjdzie tak samo jak go widzieliście wstępującego
Apostołowie wracają do Jerozolimy po wniebowstąpieniu Jezusa
i tak dalej mówią rzeczywiście to jest prawda Zobaczcie dzieje apostolskie I rozdział XII werset Wtedy wrócili gdzie? Do Jerozolimy z góry zwalnej Oliwną I to XIII werset Piotr i tak dalej
Odniesienie do Dziejów Apostolskich
Skoczmy sobie szybciutko do dziejów apostolskich, żebyście zobaczyli o co tu chodzi. Jak znacie ten fragment, Jego nogi staną w owym dniu na górze oliwnej. To powiedział prorok Zachariasz. No teraz zobaczcie i w jak oczywisty sposób należy rozumieć sytuację.
Wniebowstąpienie Jezusa i powrót uczniów do Jerozolimy
jestem przekonany, że tutaj idzie o Wieczernik. Ok? Zauważcie, kiedy wrócili do Jerozolimy z góry zwanej Oliwną, a więc to jest dom w Jerozolimie,
Opis powrotu apostołów z Góry Oliwnej do Jerozolimy i ich jednomyślnego trwania w modlitwie.
A kiedy przyszli, chodzi o to, że z Góry Oliwnej, tak? A kiedy przyszli, weszli do sali na górze, gdzie przebywali Piotr i Jakub. O i tutaj macie, widzicie od kogo się zaczyna... Wszystko od Piotra, tak? A więc przebywali tam Piotr i Jakub, Jan i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza i Szymon Zelota oraz Juda, brat Jakuba. Ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie i w prośbach, razem z kobietami i tu się dopiero pojawia Maria.
Opis modlitwy uczniów w Dziejach Apostolskich
Zobaczcie, otwórzmy sobie dzieje apostolskie. Tak? Bo tak się teraz zastanawiam. Jest tam jeden taki modlitw, który jest bardzo bardzo ważny.
Opis powołania apostołów po wniebowstąpieniu Jezusa
Tak będzie wyglądać ten plan. I teraz zauważcie, Dzieje Apostolskie, I rozdział, wersety 12-14, co nam mówią? Że rzeczywiście, w związku z tym, skoro wszystko ma się zacząć od Jerozolimy, to... Jak czytamy w 12-tym wersecie, No i tam jest potem historia, bo miało ich być dwunastu zawsze, a się okazało, że z jedenastu, ale na razie się tym nie będziemy zajmować.
Po wniepowstąpieniu Pana Jezusa, przyszli, weszli do sali na górze i przebywali w niej Piotr i Jakub.
W Dziejach Apostolskich w I rozdziale, w XIII wersecie. Czytamy o tym, jak po wniepowstąpieniu Pana Jezusa, przyszli, weszli do sali na górze i przebywali w niej Piotr i Jakub. Zauważcie, jak tu się ciekawie zmieniły pary. Piotr i Jakub, Jan i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz,
Apostołowie czekają na obietnicę Ojca
dzieje apostolskie, pierwszy rozdział, zobaczcie sobie wyraźnie. Pierwszy rozdział, w 13 wersecie są wymienieni apostołowie, którzy czekają zgodnie z przykazem Pana Jezusa, czekajcie na obietnicę Ojca.
Początek Dziejów Apostolskich
Pisze tam Łukasz. To są Dzieje Apostolskie. Pierwszy rozdział. Trzynasty werset. A gdy przyszli.
Apostołowie trwali w modlitwie po wniebowstąpieniu Jezusa
Ci wszyscy, czyli 11 oryginalnych apostołów Pana Jezusa, bez Judasza, ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie i prośbach, razem z kobietami, z Marią,
Ducha Świętego, to wtedy co się dzieje? Jakub ostatecznie przyprowadził swoich braci. Dzieje apostolskie, pierwszy rozdział, czternasty werset. Przyszli tam
Jakub, brat Jezusa, był jednym z przywódców pierwszego Kościoła w Jerozolimie.
wręcz mówi o tym, że bracia Jezusa w Niego nie wierzyli. Później dzieje apostolskie mówią, że na przykład Jakub jest nawrócony, jest szefem kościoła, szefem, przełomownym kościoła
Liczba uczniów Jezusa po Jego wniebowstąpieniu
I oni myśleli, dobra, zabiliśmy Jezusa, będzie spokój. No a teraz nie ma Jezusa, w Jego miejsce się nagle robi 120, 3000, 8000
Uzupełnienie dwunastki apostołów po odejściu Judasza
pamiętacie dzieje apostolskie, to musieli uzupełnić dwunastkę, bo by nie byli dwunastką, bo byli nagle jedenastką, tak? Jezus ustanowił dwunastkę,
Wybór Macieja na dwunastego apostoła po odejściu Judasza
I jeszcze raz z tego się wycofuję. Dlatego, że jasne słowo Boże jest w tej kwestii, że kiedy Piotr, ten apostoł, z tymi apostołami, którzy wybrali Macieja na dwunastego, kiedy z nimi stanął do głoszenia w Dzień Pięćdziesiątnicy,
Odniesienie do Ducha Świętego prowadzącego Jana
zaraz, teraz wam coś pokażę, ja jak mówię po prostu z włosem, mi stają dęba na głowie, tak? Jak Duch Święty prowadził Jana, i to tylko Jan mógł, to rozumiecie,
Apostoł Piotr cytuje Księgę Psalmów, mówiąc o zdradzie Judasza.
wypełnić słowo Pisma, w którym Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida o Judaszu, który był przewodnikiem tych, którzy schwytali Jezusa.
Odniesienie do Judasza i jego biskupstwa z pierwszego rozdziału Dziejów Apostolskich.
W dziejach apostolskich mamy interesujące sformułowanie. Mianowicie... W dziejach apostolskich jest jakiś biskup? No jest! I to w pierwszym rozdziale, ej! Nie biskup, tylko biskupstwo. I to czyje? I to, joł, Judasza! Co? No tak, w pierwszym rozdziale czytamy o Judaszu, który był przewodnikiem tych, którzy schwytali Jezusa.
Nawiązanie: Mianowicie w dziejach apostolskich jest jakiś biskup? No jest! I to w pierwszym rozdziale, ej! Nie biskup, tylko biskupstwo. I to czyje? I to, joł, Judasza!
Wybór nowego apostoła po zdradzie Judasza
Zobaczcie, jak tam Piotr stał i wyjaśnił, że musimy wybrać teraz kogoś w miejsce Judasza w I rozdziale dziejów apostolskich, w XXI wersecie
Piotr wskazuje, że nowy apostoł musi być świadkiem zmartwychwstania Chrystusa
byli świadkami 48 werset wy jesteście tego świadkami czego? Pana Jezusa że musiał cierpieć i że trzeciego dnia zmartwychwstał
Następnie rzucili losy i los padł na Macieja, i został on przyłączony do jedenastu apostołów.
niezależnie od tego, że rzucali losy, czy nie rzucali losy, kto jest dwunastym apostolem w miejsce Judasza? Maciej. I wyraźnie dzieje apostolskie o tym, zaświadczają,
odniesienie do Księgi Dziejów Apostolskich
w dziejach apostolskich, w Nowym Przymierzu, to nie jest wszystko, co ma Duch Święty na temat swój do powiedzenia i to nie jest jedyne wylanie Ducha Świętego, ostateczne
Odniesienie do Dziejów Apostolskich.
to Ewangelia Jana najpierw, a potem dzieje apostolskie. Dlaczego Ewangelia Jana? Ponieważ Ewangelia Jana od początku aż do końca, niezależnie od tego, w jak głębokie tematy wchodzi, walki światła z ciemnością, istoty życia, tego, kim jest Duch Święty, jakiego rodzaju sądy się odbywają nad światem, i tak dalej, i tak dalej.
księga
Dwa lata, powiedziałem, że może więcej. No bo... Wszystko na to wskazuje, że Ewangelia Łukasza. I dzieje apostolskie. Oryginalnie powstało dzięki Duchowi Świętemu.
Dzieje Apostolskie to druga księga autorstwa Łukasza, opisująca działalność i nauczanie Apostołów po zmartwychwstaniu Jezusa.
Więc pierwsza część dziejów apostolskich to jest apostoł Piotr, druga część dziejów apostolskich to jest apostoł Paweł. Teraz niektórzy podejmują, jak sobie otworzycie list do Galacji, chcę się do tego odnieść, bo niektórzy na tej podstawie