Kto Napisał… Drugi List do Hebrajczyków? | Studium Listu Jakuba

Autor listów, Jan

Listy Piotra, listy Jana, list Judy. Oczywiście potrzebujemy przedstawić sobie autorów tych listów, jak w każdym innym miejscu naszego studium. Tematykę, która niezależnie od tego, że są to krótkie księgi czy listy, czy przynajmniej na takie wyglądają, to są bardzo obfite w treść.

Autor listu, Juda

Listy Piotra, listy Jana, list Judy. Oczywiście potrzebujemy przedstawić sobie autorów tych listów, jak w każdym innym miejscu naszego studium. Tematykę, która niezależnie od tego, że są to krótkie księgi czy listy, czy przynajmniej na takie wyglądają, to są bardzo obfite w treść.

Odniesienie do Listu Jakuba

Więc myślę, że ten sezon nam powinien wystarczyć. Jak nie, to go ściśniemy i tak nam wystarczy. Jak mówię, że to jest przedostatni sezon, oczywiście sezonów będzie tyle i wykładów i naszych spotkań będzie tyle, ile Bóg da. Jakub, którego dzisiaj list zaczynamy rozważać na początku czwartego, czternastego sezonu,

Mądrość jest personifikowana jako kobieta w Księdze Przysłów

że przecież Pan Jezus jest chłopem, a mądrość wszędzie i w języku greckim, i w języku hebrajskim, czyli grecka Sofia, czyli hebrajska Chokma jest kobietą i w Księdze Przysłów jest również kobietą. Chodzi tylko o to, że Chrystus przedwieczny i powiek wieków trwający w pierwszej kolejności nie jest człowiekiem, Mesjaszem Jezusem z Nazaretu, ale jest duchem, bo jest Bogiem. Amen?

Jezus jest określany jako cieśla, czyli osoba fizycznie pracująca

że przecież Pan Jezus jest chłopem, a mądrość wszędzie i w języku greckim, i w języku hebrajskim, czyli grecka Sofia, czyli hebrajska Chokma jest kobietą i w Księdze Przysłów jest również kobietą. Chodzi tylko o to, że Chrystus przedwieczny i powiek wieków trwający w pierwszej kolejności nie jest człowiekiem, Mesjaszem Jezusem z Nazaretu, ale jest duchem, bo jest Bogiem. Amen?

Personifikacja mądrości

Tak. Niemniej, jak nam Jakub więc mówi, żeby prosić o mądrość, to rozumiecie o co on mówi. Nie tylko prosić o jakiś rodzaj wiedzy, poznania, koncepcji, ale po prostu o taką obecność Jezusa w nas, która będzie naszą mądrością. Jasne? W Księdze Przysłów, jak ją sobie otworzymy w pierwszym rozdziale, zapoznajemy się z postacią mądrości, która również woła, tak jak Jakub na początku swojego nauczania w swoim liście, na początku Salomon swojego nauczania,

Nawiązanie: Mądrość woła na ulicach, na placach podnosi swój głos, na skrzyżowaniach dróg krzyczy, u bram, w mieście wypowiada swe słowa:

Wezwanie do proszenia o mądrość

Tak. Niemniej, jak nam Jakub więc mówi, żeby prosić o mądrość, to rozumiecie o co on mówi. Nie tylko prosić o jakiś rodzaj wiedzy, poznania, koncepcji, ale po prostu o taką obecność Jezusa w nas, która będzie naszą mądrością. Jasne? W Księdze Przysłów, jak ją sobie otworzymy w pierwszym rozdziale, zapoznajemy się z postacią mądrości, która również woła, tak jak Jakub na początku swojego nauczania w swoim liście, na początku Salomon swojego nauczania,

Nawiązanie: Jeśli komu z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który daje wszystkim chętnie i bez wypominania, a będzie mu ona dana.

kwestie, temat, problem, wyzwanie. Kto jest autorem listu Jakuba? Kto jest odbiorcą?

Tytuł listu

króla Jakuba, King James Version, tak? W innych księgach też, tłumaczeniach. Mamy list świętego Pawła Apostoła do Filemona, taki jest tytuł, nie?

Jakub był jednym z 12 apostołów powołanych przez Jezusa

bardzo istotną cechę tegoż apostoła, tak? Mianowicie mamy apostoła Jakuba wybranego przez Pana Jezusa. To jest Ewangelia Mateusza czwarty rozdział

Powołanie pierwszych uczniów

a więc zaraz, bo w osiemnastym wersecie powołuje Szymona Piotra i Andrzeja, braci. Tak? I dalej czytamy w dwudziestym pierwszym wersecie, to jest Mateusz 4, 21, gdy poszedł stamtąd dalej,

Powołanie uczniów

Jezus, jak ze swoim ojcem Zebedeuszem naprawiali w Łodzi swoje sieci i wezwał ich, a oni natychmiast opuścili Łódź i swojego ojca i poszli za nim. Jasne? To jest ten Jan

Jezus lituje się nad mieszkańcami samarytańskiej wioski, którą chciano zniszczyć.

To są goście, którzy chcą zsyłać bombę atomową na malutkie, w sumie, Bogu Ducha winne miasteczko samarytańskie, tak? Pan Jezus się nad nim lituje.

Odniesienie do 12 pokoleń Izraela rozproszonych na całym świecie

oryginalnie urodzili się jako Żydzi i byli wyznania judaistycznego, a potem stali się chrześcijanami, list Jakuba jest pisany do tych dwunastu rozproszonych pokoleń wierzących

Zabójstwo apostoła Jakuba przez Heroda Agryppę I

i zabił mieczem Jakuba, którego brata Jana. To jest jasne? Nie ma co do tego wątpliwości.

Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, zostają powołani na uczniów Jezusa

pojawia się Jakub razem z Janem? W ilu miejscach przy Panu Jezusie pojawia się Szymon Piotr, Jan i Jakub? I w ilu miejscach pamiętacie, co mówi Jakub?

Przemienienie Jezusa na górze, przy którym obecni są Piotr, Jan i Jakub

pojawia się Jakub razem z Janem? W ilu miejscach przy Panu Jezusie pojawia się Szymon Piotr, Jan i Jakub? I w ilu miejscach pamiętacie, co mówi Jakub?

List Jakuba, brata Pana Jezusa

pojawia się Jakub razem z Janem? W ilu miejscach przy Panu Jezusie pojawia się Szymon Piotr, Jan i Jakub? I w ilu miejscach pamiętacie, co mówi Jakub?

Jakub, apostoł Pana Jezusa, został zabity przez Heroda Agryppę I

jednym z pierwszych, którzy wtedy giną, apostołów Pana Jezusa, jeżeli nie pierwszym, bo wszystko na to wygląda, jest Jakub, syn Zebedeusza, brat Jana

Odniesienie do listy apostołów, w tym Mateusza, w Ewangelii Mateusza 10:3.

Tu jest ten Jakub, którego już rozważyliśmy. I on potem zginął, dwunasty rozdział dziejów apostolskich. Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz. Bam! Jakub, syn Alfeusza, i Lebeusz, nazwany Tadeuszem. Widzicie drugiego Jakuba?

Odniesienie do śmierci apostoła Jakuba, syna Zebedeusza, z Dziejów Apostolskich 12:1-2.

Tu jest ten Jakub, którego już rozważyliśmy. I on potem zginął, dwunasty rozdział dziejów apostolskich. Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz. Bam! Jakub, syn Alfeusza, i Lebeusz, nazwany Tadeuszem. Widzicie drugiego Jakuba?

Odniesienie do Judasza Iskarioty, który zdradził Jezusa

To jest Maria z miejscowości Magdala. Tak? To jest Maria z Magdali, to znaczy Magdalena. Jasność? Więc tu widzicie, to jest Juda, który jest specjalnie nazywany w ten sposób, Juda z Kariotu i jeszcze i tak się dodaje, żeby jakiemuś innemu Judzie z Kariotu nie narobić koło trąbki. Tak? Że to był Juda z Kariotu, ale jakby było więcej, to jest ten Juda z Kariotu, który zdradził Jezusa. To już takich więcej nie było. To już niech będzie jego odpowiedzialność. Jasne?

Odniesienie do Marii Magdaleny

To jest Maria z miejscowości Magdala. Tak? To jest Maria z Magdali, to znaczy Magdalena. Jasność? Więc tu widzicie, to jest Juda, który jest specjalnie nazywany w ten sposób, Juda z Kariotu i jeszcze i tak się dodaje, żeby jakiemuś innemu Judzie z Kariotu nie narobić koło trąbki. Tak? Że to był Juda z Kariotu, ale jakby było więcej, to jest ten Juda z Kariotu, który zdradził Jezusa. To już takich więcej nie było. To już niech będzie jego odpowiedzialność. Jasne?

Opis kobiet obecnych pod krzyżem Jezusa

I teraz kochani, czego my się więcej dowiadujemy? Otwórzmy sobie Ewangelię Marka, 15 rozdział, skoro już mówiłem o tych kobietach stojących pod krzyżem. W 15 rozdziale Ewangelii Marka, w 40 wersecie, czytamy, że pod krzyżem Jezusa stały kobiety. Zobaczcie, co tam jest napisane. Były tam też kobiety, które przypatrywały się z daleka. A wśród nich Maria Magdalena, no właśnie, którą już tu przywołałem, Maria z Magdalii i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa.

Nawiązanie: Pod krzyżem Jezusa stały kobiety. Były tam też kobiety, które przypatrywały się z daleka. A wśród nich Maria Magdalena, Maria z Magdalii i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa.

Wzmianka o obecności matki Jezusa i jego siostry pod krzyżem

A on był bratem jakiegoś Józefa, których też jak widać było trochę tam na pęczki. Oraz Salome. I teraz chodzi mi o to, że na przykład kiedy w Ewangelii Jana, jak ją sobie otworzymy, jakieś tam rozważania, ktoś snuje, na przykład w XIX rozdziale, XXV wersecie, że przy krzyżu Jezusa stały jego matka i siostra Jezusa,

Po wniepowstąpieniu Pana Jezusa, przyszli, weszli do sali na górze i przebywali w niej Piotr i Jakub.

W Dziejach Apostolskich w I rozdziale, w XIII wersecie. Czytamy o tym, jak po wniepowstąpieniu Pana Jezusa, przyszli, weszli do sali na górze i przebywali w niej Piotr i Jakub. Zauważcie, jak tu się ciekawie zmieniły pary. Piotr i Jakub, Jan i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz,

Jakub, syn Alfeusza

Jakub wcześniejszy w piętnastym w piętnastym wersecie jest synem Alfeusza, a ten Juda w szesnastym wersecie

Juda

Jakub wcześniejszy w piętnastym w piętnastym wersecie jest synem Alfeusza, a ten Juda w szesnastym wersecie

Jakub, brat Jezusa, jest wymieniony w Liście Jakuba 1:1 jako autor tego listu.

Jest taka postać w Biblii i jest tak nazwana w Biblii w listach na przykład przez Pawła, Jakub, brat naszego Pana, brat Jezusa.

następujące wydarzenie

i dalej, o następującym wydarzeniu. Jest Ewangelia Mateusza, 12 rozdział, 46 werset. A gdy on jeszcze mówił do ludzi,

Czy to nie jest cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Szymona i Judy? Czyż nie wszystkie jego siostry są u nas?

Jezusa, a nie ktoś inny. Tak? Więc dowodów na to, że Maria miała więcej dzieci po Panu Jezusie z Józefem, być może, że miała innego później nawet

Sytuacja opisana w siódmym rozdziale Ewangelii Jana

może być. Nie? Ale zaraz w Ewangelii Jana w siódmym rozdziale no już czytamy, że sytuacja jest inna. Czyli pamiętacie,

odniesienie do Ewangelii Jana, rozdziału 6, wiersza 66

że sławny szósty rozdział ze sławnym w Biblii 666, czyli Ewangelią Jana szóstym rozdziałem, 66 wersetem,

Fragment opisuje, że Jezus nie chciał przebywać w Judei, ponieważ Żydzi dążyli do zabicia Go, a zbliżało się żydowskie święto namiotów.

nie chciał bowiem przebywać w Judei, bo Żydzi szukali sposobności, aby go zabić. I zbliżało się żydowskie święto namiotów. I co wtedy czytamy? Od trzeciego wersetu. Wtedy Jego bracia,

Jezus odpowiada swoim krewnym, którzy wątpią w Jego misję i zachęcają, aby publicznie pokazał się światu.

Nikt bowiem nie czyni nic w ukryciu, jeśli chce być znany, dlatego Ty, jeśli takie rzeczy czynisz, objaw się światu. To jest ewidentne odrzucenie Jezusa przez Jego rodzinę,

Tekst nawiązuje do wzmiankowanych w Ewangelii Mateusza braci rodzonych Jezusa.

bracia rodzeni Pana Jezusa, że jakieś namieli? No jak słowo daje. Ewangelia Mateusza, bo oczywiście, no ale chociażby, tak? Pierwsza Ewangelia, Ewangelia Mateusza,

Odniesienie do 6. rozdziału Ewangelii Marka

W Ewangelii Marka, jak ją sobie otworzymy, w szóstym rozdziale tam mamy, to zobaczcie, to jest jeszcze lepiej pokazane, tak?

Reakcja ludzi na nauczanie i cuda Jezusa

Marka, drugi i trzeci werset. Wielu zaś słuchając go zdumiewało się i pytało, skąd on ma to wszystko i co to za mądrość, która jest mu dana, że nawet takie cuda dzieją się

Fragment odnosi się do wzmianki o tym, że Jezus był synem cieśli.

Bo niektórzy mówią, że nie ma nigdzie napisane, że Jezus był cieślą, tylko że jest synem cieśli. W Ewangelii Mateusza, w Ewangelii Marka mówią, czy to nie jest nasz cieśla? Syn

Fragment odnosi się do wzmianki o tym, że Jezus był cieślą.

Bo niektórzy mówią, że nie ma nigdzie napisane, że Jezus był cieślą, tylko że jest synem cieśli. W Ewangelii Mateusza, w Ewangelii Marka mówią, czy to nie jest nasz cieśla? Syn

Prawdopodobnie odniesienie do opisu odrzucenia Jezusa w Nazarecie, gdzie jest mowa o Jego braciach.

w siódmym rozdziale Ewangelii Jana, że uczniowie, że, przepraszam, bracia rodzeni Jezusa w Niego nie wierzyli. Bracia, Ewangelia Marka, szósty rozdział,

Mowa o tym, że bracia Jezusa nie wierzyli w Niego.

w siódmym rozdziale Ewangelii Jana, że uczniowie, że, przepraszam, bracia rodzeni Jezusa w Niego nie wierzyli. Bracia, Ewangelia Marka, szósty rozdział,

Apostoł Paweł wymienia, że Pan Jezus ukazał się najpierw Kefasowi (Piotrowi).

Konkretnym, greckim, to jest jak nazwa własna dla tej grupy. W wielu innych miejscach też. Zatem, komu się ukazał Pan Jezus? Kefasowi, a potem

Odniesienie do objawienia się Jezusa

żeby otwarcie poszedł do Judy, prawdopodobnie wiedząc, że tam czyhają na jego życie. Rozumiecie, co się dzieje? I Jezus jemu się pojawia. Paweł nazywa go,

Odniesienie do Pawła i jego listu

żeby otwarcie poszedł do Judy, prawdopodobnie wiedząc, że tam czyhają na jego życie. Rozumiecie, co się dzieje? I Jezus jemu się pojawia. Paweł nazywa go,

Apostołowie trwali w modlitwie po wniebowstąpieniu Jezusa

Ci wszyscy, czyli 11 oryginalnych apostołów Pana Jezusa, bez Judasza, ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie i prośbach, razem z kobietami, z Marią,

Ducha Świętego, to wtedy co się dzieje? Jakub ostatecznie przyprowadził swoich braci. Dzieje apostolskie, pierwszy rozdział, czternasty werset. Przyszli tam

Wybór nowego apostoła po zdradzie Judasza

Zobaczcie, jak tam Piotr stał i wyjaśnił, że musimy wybrać teraz kogoś w miejsce Judasza w I rozdziale dziejów apostolskich, w XXI wersecie

Odniesienie do Listu do Galacjan Pawła

Nie? Precyzyjniej na ten temat, pisze, opisuje nam tę historię Paweł w liście do Galacjan, niż Łukasz. To nie było jego zadanie, żeby tu precyzyjnie opisywać, co, kto, z kim, dlaczego i po co, tak?

Fragment listu do Galacjan, w którym Paweł wspomina o swojej podróży do Damaszku

Ale wspomina o tym, zwróćcie uwagę, w liście do Galacjan, w taki oto sposób Paweł. To jest pierwszy rozdział listu do Galacjan, osiemnasty i dziewiętnasty werset. Wspomina o Damaszku,

Dwunastu uczniów Jezusa, apostołów

ale nie chcieli się z nim kontaktować. Z tych wszystkich apostołów, do których Barnaba go rzekomo zaprowadził, Barnaba, jak widzimy, zaprowadził go do Piotra i do Jakuba. I teraz niektórzy mówią, no więc, ale Jakub nie należy do oryginalnych, brat pański nie należy do oryginalnych przecież apostołów Pana Jezusa.

Barnaba przedstawia Pawła apostołom

ale nie chcieli się z nim kontaktować. Z tych wszystkich apostołów, do których Barnaba go rzekomo zaprowadził, Barnaba, jak widzimy, zaprowadził go do Piotra i do Jakuba. I teraz niektórzy mówią, no więc, ale Jakub nie należy do oryginalnych, brat pański nie należy do oryginalnych przecież apostołów Pana Jezusa.

Nawrócenie Szawła, jego pobyt w Damaszku i Jerozolimie

W drugim rozdziale mówi o tym Paweł. W dziewiątym wersecie, że później, później, później, tak? Bo jeszcze wtedy, bo jeszcze wtedy, za pierwszym razem, kiedy Paweł był, pamiętacie kiedy zginął Jakub, apostoł? Brat Jana, w dwunastym rozdziale dziejów apostolskich, tak? Tu, to jest dziewiąty rozdział dziejów apostolskich, kiedy Paweł się, jako Szaweł jeszcze pojawia w Jerozolimie, widzi się z Piotrem i z Jakubem.

Męczeńska śmierć apostoła Jakuba

W drugim rozdziale mówi o tym Paweł. W dziewiątym wersecie, że później, później, później, tak? Bo jeszcze wtedy, bo jeszcze wtedy, za pierwszym razem, kiedy Paweł był, pamiętacie kiedy zginął Jakub, apostoł? Brat Jana, w dwunastym rozdziale dziejów apostolskich, tak? Tu, to jest dziewiąty rozdział dziejów apostolskich, kiedy Paweł się, jako Szaweł jeszcze pojawia w Jerozolimie, widzi się z Piotrem i z Jakubem.

Fragment odnosi się do wydarzeń opisanych w Dziejach Apostolskich, gdzie Piotr został wrzucony do więzienia przez Heroda, a następnie cudownie uwolniony przez anioła.

W dwunastym wszakże rozdziale Piotr siedzi w więzieniu i pamiętacie, cudownie jest wyzwolony. Nie? Piotr, czyli bliski współpracownik tegoż właśnie zabitego Jakuba i Jana, jego brata, bo tu jest Jakub brat Jana, syn Zebedeusza. Tak? Piotr siedzi w więzieniu. O, to byli najbardziej rozpoznani ludzie. Jakub, Jan i Piotr.

Tekst odnosi się do spotkania apostołów w Jerozolimie, na którym Jakub, brat Pana Jezusa, zabrał głos.

no bo teraz nie wiadomo, czy się Żydzi mają obrzezywać, czy się mają nie obrzezywać, czy co tam się dalej dzieje. W 15 rozdziale, w 13 wersecie czytamy, gdy i oni umilkli, odezwał się Jakub. To jest ten Jakub, brat Pana Jezusa,

Paweł wspomina o swojej wizycie w Jerozolimie, gdzie spotkał się z Kefasem (Piotrem) oraz Jakubem, bratem Pańskim.

jest apostołem dla miasta Jerozolimy. Jasne? Doskonale. Więcej, jeszcze raz, nieco więcej o nim pisze Paweł. Na przykład w liście do Galacjan.

Nawiązanie: Potem, po trzech latach, udałem się do Jerozolimy, aby zapoznać się z Kefasem i zatrzymałem się u niego przez piętnaście dni. A innego z apostołów nie widziałem, oprócz Jakuba, brata Pańskiego.

list przypisywany Pawłowi

ale i pół serio nazywają go drugim listem do hebrajczyków. Jeden napisał Paweł, a drugi napisał Jakub. Ale o tym za chwilę, do kogo jest list Jakuba. Więc wiele na to wskazuje, że Jakub Mniejszy, ani Jakub Ojciec Apostoła Judy,

Nawiązanie: list do Hebrajczyków

list przypisywany Jakubowi

ale i pół serio nazywają go drugim listem do hebrajczyków. Jeden napisał Paweł, a drugi napisał Jakub. Ale o tym za chwilę, do kogo jest list Jakuba. Więc wiele na to wskazuje, że Jakub Mniejszy, ani Jakub Ojciec Apostoła Judy,

Historia Józefa, syna Jakuba

ale później dorwali Józefa, dorwali Jakuba, brata Jezusa, zwanego Chrystusem, który był głową i przywódcą, najbardziej rozpoznanym przywódcą Kościoła Jerozolimskiego, i że postawili go gdzieś tam na świątyni,

Jezus, syn cieśli, brat Jakuba, Józefa, Szymona i Judy

ale później dorwali Józefa, dorwali Jakuba, brata Jezusa, zwanego Chrystusem, który był głową i przywódcą, najbardziej rozpoznanym przywódcą Kościoła Jerozolimskiego, i że postawili go gdzieś tam na świątyni,

Przemówienie Jakuba, przywódcy Kościoła Jerozolimskiego

ale później dorwali Józefa, dorwali Jakuba, brata Jezusa, zwanego Chrystusem, który był głową i przywódcą, najbardziej rozpoznanym przywódcą Kościoła Jerozolimskiego, i że postawili go gdzieś tam na świątyni,

Paweł przedstawia się jako sługa (dulos) Jezusa Chrystusa i apostoł

Oni mówią, on tu się przedstawia jako dulos. Paweł też się przedstawił jako dulos i apostoł. Fantastycznie! On się przedstawił jako dulos i apostoł, Rzymianom na przykład,

Nawiązanie: Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany na apostoła, wybrany do głoszenia Ewangelii Bożej

Paweł przedstawia się na początku Listu do Rzymian.

Paweł w liście do Rzymian, w pierwszym rozdziale. Paweł, dulos Jezusa Chrystusa, powołany przez Niego na apostoła, odłączony do głoszenia Ewangelii. Tak?

Jakub, brat Pana, jest wymieniony w Dziejach Apostolskich 15.

nie drugi w kolejności, bo pierwszy, ale drugi list tego autora. Bo jeżeli autorem tego listu jest Jakub brat Pański, to my wiemy, że on napisał też inny list, mianowicie w 15 rozdziale Dziejów Apostolskich.

List apostołów i starszych do braci pochodzących z pogan

doprowadza do sformułowania następującego listu. 23 werset. Posłali przez nich takie pismo. Napisali taki list. Apostołowie, starsi i bracia przesyłają pozdrowienia braciom pochodzącym z Pogan.

Fragment opisuje spotkanie apostołów w Jerozolimie, na którym Jakub przemawia i proponuje wysłanie listu do pogan

list Jakuba prawdopodobnie był napisany, licząc chronologią dziejów apostolskich, między dwunastym a piętnastym rozdziałem dziejów apostolskich. W piętnastym rozdziale widzimy Jakuba, który sugeruje, aby napisać inny list. Jeżeli on jest autorem tego listu Jakuba, to znaczy, że to już jest jego... Jeżeli nie napisał żadnego innego, to jest jego drugi list, a nie pierwszy.

Dzieje Apostolskie opisują historię pierwszych chrześcijan i narodziny Kościoła.

Czy mamy tu? Dzieje apostolskie tu, na 15 rozdziale. Pierwszy rozdział. Wy rozumiecie, my po polsku oczywiście możemy tak na to nie zwrócić uwagi. Ale Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa.

List Jakuba, napisany przez Jakuba, brata Jezusa, skierowany do Żydów rozproszonych po świecie.

Czy mamy tu? Dzieje apostolskie tu, na 15 rozdziale. Pierwszy rozdział. Wy rozumiecie, my po polsku oczywiście możemy tak na to nie zwrócić uwagi. Ale Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa.

Ostrzeżenie przed błędami

Otwórzmy sobie list Jakuba, pierwszy rozdział, 16 werset. Nie błądźcie, moi umiłowani bracia. Nie błądźcie, moi umiłowani bracia. Nie błądźcie, moi umiłowani bracia. I mamy tutaj zastosowane, szczególne zastosowanie, nie będę teraz w to wnikać, wyrazu umiłowani.

Odniesienie do Dziejów Apostolskich 15:25

Tak więc, moi umiłowani bracia. W drugim rozdziale, w 5 wersecie. Posłuchajcie, moi umiłowani bracia. Widzicie to? Dzieje apostolskie, 15 rozdział, 25 werset.

Odniesienie do Listu Jakuba 2:5

Tak więc, moi umiłowani bracia. W drugim rozdziale, w 5 wersecie. Posłuchajcie, moi umiłowani bracia. Widzicie to? Dzieje apostolskie, 15 rozdział, 25 werset.

Mowa jest o duszach ludzkich w pierwszym rozdziale Listu Jakuba.

No po prostu, zobaczcie. Pierwszy rozdział, chodzi o dusze ludzkie. Mówienie o ludziach, jako o duszach. Ok? To jest list Jakuba. Pierwszy rozdział, 21 werset.

Nawiązanie: To po prostu, zobaczcie. Pierwszy rozdział, chodzi o dusze ludzkie. Mówienie o ludziach, jako o duszach.

Fragment mówi o tym, że kto nawróci grzesznika, wybawi jego duszę od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów. Nawiązuje do biblijnego rozumienia duszy i jej związku z cielesnością ciała.

że kto nawróci grzesznika z jego błędnej drogi, wybawi duszę od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów. Widzicie to? Bardzo specyficzne zastosowanie biblijnej, hebrajskiej antropologii. Tak? Dusza jest skazana na śmierć, bo dusza jest bezpośrednio związana z cielesnością ciała.

Odwołanie do Pisma Świętego

Ratujesz duszę przed śmiercią. Nie ducha, bo duch nowonarodzony jest nieśmiertelny, więc tu nie o to chodzi. Bardzo, jak to przystało na znającego Słowo Boże Żyda, bardzo tutaj precyzyjny. Amen? Dzieje apostolskie, 15 rozdział, 24 werset.

Odniesienie do 2. rozdziału Listu Jakuba, który porusza kwestie przestrzegania prawa i przykazań.

Mamy konkretne sformułowanie w języku greckim. Takie bardzo aleksandryjskie. O przestrzeganiu przykazań, czy też zachowywaniu prawa. Bardzo takie specyficzne sformułowanie. To jest II rozdział w liście Jakuba.

Rada apostolska w Jerozolimie

Ale teraz ten wyraz, ta idea przestrzega całego prawa. Dzieje apostolskie, rzecz jasna. 15 rozdział, 24 werset. Ponieważ słyszeliśmy, że pewni ludzie wyszli od nas i zaniepokoili was słowami i wzburzyli wasze dusze, mówiąc, że musicie zostać obrzezanymi i zachowywać prawo. To jest dokładnie to samo sformułowanie, co u Jakuba.

List Jakuba

Ale teraz ten wyraz, ta idea przestrzega całego prawa. Dzieje apostolskie, rzecz jasna. 15 rozdział, 24 werset. Ponieważ słyszeliśmy, że pewni ludzie wyszli od nas i zaniepokoili was słowami i wzburzyli wasze dusze, mówiąc, że musicie zostać obrzezanymi i zachowywać prawo. To jest dokładnie to samo sformułowanie, co u Jakuba.

o nawracaniu się na chrześcijaństwo pogan

Bracia, jeżeli ktoś z was zejdzie z drogi prawdy, a ktoś go nawróci... 20 werset to samo. Niech wie, że kto nawróci grzesznika itd. itd. Widzicie to? Piotrze, jest tam? Bo tam się coś zdziwiłeś, ale jest. Tak? Dzieje apostolskie. Dzieje apostolskie. Rzecz jasna. 15 rozdział 19 werset. Dlatego uważam, że nie należy czynić trudności tym spośród pogan, którzy się nawracają do Boga. Ten sam czasownik.

List Jakuba (Kl 23)

Chociaż jest dość częste. Kochani. List Jakuba. 5 rozdziałów. Ma w sobie, w połączeniu z bardzo emocjonalnymi przymiotnikami typu najdrożsi, umiłowani.

Odniesienie do Listu Jakuba 1:2.

Więc nie ma w tym ani odrobiny buńczuczności. Ok? List Jakuba, pierwszy rozdział, drugi werset. Poczytujcie to sobie. Za największą radość moi bracia.

Odniesienie do listu Jakuba, rozdział 2, werset 14.

Drugi rozdział, czternasty werset. Jaki z tego pożytek moi bracia? Trzeci rozdział, pierwszy werset. Niech niewielu z was zostaje nauczycielami moi bracia. Dziesiąty werset.

Odniesienie do listu Jakuba, rozdział 3, werset 1.

Drugi rozdział, czternasty werset. Jaki z tego pożytek moi bracia? Trzeci rozdział, pierwszy werset. Niech niewielu z was zostaje nauczycielami moi bracia. Dziesiąty werset.

Odniesienie do listu Jakuba, rozdział 3, werset 10.

Drugi rozdział, czternasty werset. Jaki z tego pożytek moi bracia? Trzeci rozdział, pierwszy werset. Niech niewielu z was zostaje nauczycielami moi bracia. Dziesiąty werset.

Odniesienie do autora Listu Jakuba

ale muszę to powiedzieć. Jak wam brzmi to tłumaczenie? Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa. Ja kiedyś miałem rozmowę z kimś, kto tam bardzo obstawał, mając 500 tysięcy dowodów biblijnych,

Tekst nawiązuje do listu apostoła Jakuba, w którym przedstawia się on jako sługa (dulos) Boga i Pana Jezusa Chrystusa.

Jakub, Boga i Jezusa Chrystusa, który jest Bogiem, a więc jest Theos i Panem, a więc jest Kyrios. Zobacz, bo tam widzę, że... Widzisz to? Nie wiem, jak jest dalej to zdanie, jak brzmi, ale tam jest Jakub, Boga i Pana Jezusa Chrystusa, dulos. A nie dulos Boga oraz jednocześnie Pana Stefana Wyszyńskiego, Karola Wojtyły czy jeszcze kogoś.

Kazanie na Górze, przekazane w Ewangelii Mateusza w rozdziałach 5-7, zawiera sedno nauczania Jezusa na temat etyki chrześcijańskiej.

W którym to liście Jakuba egzegeci dopatrują się ponad dwudziestu bezpośrednich nawiązań, wręcz cytatów z Kazania na Górze. W którym to liście Jakuba egzegeci dopatrują się ponad dwudziestu bezpośrednich nawiązań, wręcz cytatów z Kazania na Górze. W którym to liście Jakuba egzegeci dopatrują się ponad dwudziestu bezpośrednich nawiązań, wręcz cytatów z Kazania na Górze. Nie ma żadnej Ewangelii, włącznie z Ewangelią Mateusza, w której trzy rozdziały, trzy rozdziały, trzy rozdziały mamy sedno Kazania na Górze. Czyli całe Kazanie na Górze. Tak? Tak?

List Jakuba, jeden z listów powszechnych (katolickich) Nowego Testamentu, jest przez egzegetów uważany za zawierający liczne nawiązania i cytaty z Kazania na Górze z Ewangelii Mateusza.

W którym to liście Jakuba egzegeci dopatrują się ponad dwudziestu bezpośrednich nawiązań, wręcz cytatów z Kazania na Górze. W którym to liście Jakuba egzegeci dopatrują się ponad dwudziestu bezpośrednich nawiązań, wręcz cytatów z Kazania na Górze. W którym to liście Jakuba egzegeci dopatrują się ponad dwudziestu bezpośrednich nawiązań, wręcz cytatów z Kazania na Górze. Nie ma żadnej Ewangelii, włącznie z Ewangelią Mateusza, w której trzy rozdziały, trzy rozdziały, trzy rozdziały mamy sedno Kazania na Górze. Czyli całe Kazanie na Górze. Tak? Tak?

Tekst wspomina Kazanie na Górze z Ewangelii Mateusza, na które powołuje się Jakub w swoim liście.

Zanim się pojawia Ewangelia Mateusza, mamy kogoś kto zna genialnie Kazanie na Górze. Jest to Jakub. Pisze do całego Kościoła. Nawet nie cytując kto co powiedział. Nawet nie cytując kto co powiedział. Ponieważ wie, że cały Kościół zna Kazanie na Górze. Kolejny. Dlaczego to jest ważne do kogo pisze Jakub?

Fragment tekstu odnosi się do Listu Jakuba, który jest adresowany do całego Kościoła, czyli do dwunastu pokoleń rozproszonych.

Zanim się pojawia Ewangelia Mateusza, mamy kogoś kto zna genialnie Kazanie na Górze. Jest to Jakub. Pisze do całego Kościoła. Nawet nie cytując kto co powiedział. Nawet nie cytując kto co powiedział. Ponieważ wie, że cały Kościół zna Kazanie na Górze. Kolejny. Dlaczego to jest ważne do kogo pisze Jakub?

Nawiązanie: Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, do dwunastu pokoleń rozproszonym [pozdrowienie].

Kazanie Jezusa na Górze, opisane w Ewangelii Mateusza, zawierające nauczanie Jezusa odnośnie kluczowych aspektów życia chrześcijańskiego.

Kazanie na Górze, jak mówiłem przy Ewangelii Mateusza, że jest Konstytucją Królestwa. Jest Konstytucją Królestwa. Jeżeli ktoś... Bo ktoś mi tam powiedział super w takim razie będziemy głosić Ewangelię. Nie wierzącym na podstawie Listu Jakuba. Bo on jest jeszcze wcześniejszy niż dzieje apostolskie i jest bezpośrednim zabytkiem tego jak głosił Ewangelię pierwotny Kościół.

Księga Dziejów Apostolskich, opisująca początki i rozwój Kościoła chrześcijańskiego po zesłaniu Ducha Świętego na apostołów.

Kazanie na Górze, jak mówiłem przy Ewangelii Mateusza, że jest Konstytucją Królestwa. Jest Konstytucją Królestwa. Jeżeli ktoś... Bo ktoś mi tam powiedział super w takim razie będziemy głosić Ewangelię. Nie wierzącym na podstawie Listu Jakuba. Bo on jest jeszcze wcześniejszy niż dzieje apostolskie i jest bezpośrednim zabytkiem tego jak głosił Ewangelię pierwotny Kościół.

List apostoła Jakuba, starszego Kościoła w Jerozolimie, skierowany do chrześcijan rozproszonych po świecie, zawierający praktyczne wskazówki dotyczące życia w wierze.

Kazanie na Górze, jak mówiłem przy Ewangelii Mateusza, że jest Konstytucją Królestwa. Jest Konstytucją Królestwa. Jeżeli ktoś... Bo ktoś mi tam powiedział super w takim razie będziemy głosić Ewangelię. Nie wierzącym na podstawie Listu Jakuba. Bo on jest jeszcze wcześniejszy niż dzieje apostolskie i jest bezpośrednim zabytkiem tego jak głosił Ewangelię pierwotny Kościół.

Nawiązanie: List Jakuba

List Jakuba 2:2

I rozumiecie, że zasadniczo jak przyciśniesz jednego z drugim komentatora biblijnego, to ci powie... No bo Jakub 2.2. Czyli w Jakubie 2.2, w drugim... czyli... W drugim rozdziale listu Jakuba, w drugim wersecie czytamy... Gdyby bowiem na wasze zgromadzenie przyszedł człowiek ze złotym pierścieniem itd. itd. itd.

Przybycie Pawła do Jerozolimy

XXI rozdział, Dziejów Apostolskich, XVII werset. Gdy przybyliśmy do Jerozolimy, to przyjeżdża Paweł do Jerozolimy, i to go podejmuje. Gdy przybyliśmy do Jerozolimy, bracia przyjęli nas z radością. Zgadza się? Czy byli wśród nich starsi? Wśród tych braci.

Tekst odnosi się do nauki Pawła o tym, że wiara, przez którą otrzymujemy łaskę, działa poprzez miłość.

Jakub mówi o tym, że... Mówi o tym, że ludzie, którzy zostali zbawieni przez swoją wiarę, następnie powinni mieć taką wiarę, która się wyraża uczynkami. Wiara bez uczynków nie zmartwa. W całym swoim liście mówi Jakub. A Paweł w liście do Galacjan, który jest cały na temat łaski, mówi następnie, że ta wiara, przez którą my przyjmujemy łaskę, następnie jak działa? Przez miłość. A to u Pawła zawsze oznacza uczynki. Tak? W piątym rozdziale listu do Galacjan znajdziemy, że... Wiara działa poprzez miłość.

Tekst odnosi się do nauki Jakuba na temat wiary i uczynków. Jakub podkreśla, że wiara bez uczynków jest martwa, a prawdziwa wiara musi przejawiać się w dobrych uczynkach.

Jakub mówi o tym, że... Mówi o tym, że ludzie, którzy zostali zbawieni przez swoją wiarę, następnie powinni mieć taką wiarę, która się wyraża uczynkami. Wiara bez uczynków nie zmartwa. W całym swoim liście mówi Jakub. A Paweł w liście do Galacjan, który jest cały na temat łaski, mówi następnie, że ta wiara, przez którą my przyjmujemy łaskę, następnie jak działa?

list do Rzymian jest wspomniany w tekście

Zresztą ja wtedy mówiłem, że jak przyjdziemy do listu do Jakuba, to już nie będziemy o tym mówić. Ok? To było przy okazji listu do Galacjan. Tamten wykład przy okazji listu do Rzymian i wyjaśniania łaski. Czy ktoś w Biblii ma niby jakąś inną koncepcję.

Nawiązanie: list do Rzymian

list do Galacjan jest wspomniany w tekście

Zresztą ja wtedy mówiłem, że jak przyjdziemy do listu do Jakuba, to już nie będziemy o tym mówić. Ok? To było przy okazji listu do Galacjan. Tamten wykład przy okazji listu do Rzymian i wyjaśniania łaski. Czy ktoś w Biblii ma niby jakąś inną koncepcję.

Nawiązanie: list do Galacjan

list do Jakuba jest wspomniany w tekście

Zresztą ja wtedy mówiłem, że jak przyjdziemy do listu do Jakuba, to już nie będziemy o tym mówić. Ok? To było przy okazji listu do Galacjan. Tamten wykład przy okazji listu do Rzymian i wyjaśniania łaski. Czy ktoś w Biblii ma niby jakąś inną koncepcję.

Nawiązanie: list do Jakuba