Czy Paweł Wymyślił Chrześcijaństwo?

Biblijne nauczanie o usprawiedliwieniu

I to będzie podstawa tej naszej modlitwy. Modlitwy jednocześnie. Przypomnę. Przypomnienie nam jedno z wielu w Biblii. Przypomnienie nam kwintesencji tego, czym jest usprawiedliwienie z łaski przez wiarę.

Fragment tekstu odnosi się do śmierci Chrystusa za grzeszników, co jest kluczową nauką chrześcijaństwa.

List do Rzymian, piąty rozdział, wersety sześć do dziesięć. Chrystus bowiem, gdy jeszcze byliśmy słabi, we właściwym czasie umarł za bezbożnych. Chociaż rzadko się zdarza, że ktoś umrze za sprawiedliwego, jednak za dobrego może ktoś odważyłby się umrzeć. Ale Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami, Chrystus za nas umarł.

Apostoł Paweł pisze o Bożej miłości okazywanej ludziom poprzez śmierć Chrystusa, która prowadzi do pojednania z Bogiem i zbawienia.

Trzy razy to przeczytam. Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami, Chrystus za nas umarł. Tym bardziej więc teraz, będąc usprawiedliwieni Jego krwią, będziemy przez Niego ocaleni od gniewu. Jeśli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego, a nie przez Syna, tym bardziej będąc pojednani, będziemy ocaleni przez Jego życie.

Łaska jest darem Boga, nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił.

że nie jest chrześcijaństwem, ale jest religią, która się mieni chrześcijańską. Tak? Jeżeli łaska ma przyjść od Boga, czy to wszystko, co Biblia wiąże z łaską, a więc usprawiedliwienie, zwolnienie z kary wiecznego piekła itd., jeżeli to wszystko ma przyjść od Boga poprzez zasługiwanie takiego czy innego rodzaju, poprzez własne uczynki, to nawet jeżeli ktoś ma z tego zasługiwanie,

Wypowiedź Piotra w Jerozolimie na temat tego, że chrześcijanie nie powinni być zmuszani do przestrzegania Prawa Mojżeszowego.

i zaczynają kombinować i mówią, że trzeba się obrzezać, że jednak są pewne zasady prawa, które muszą być wypełnione, bo z samej łaski człowiek nie może być usprawiedliwiony i nie może być zbawiony. I oni się z tym nie zgadzają, przychodzą, żeby to rozsądzić zresztą apostołów w Jerozolimie. Wtedy Piotr występuje, to jest 15 rozdział dziejów apostolskich, 10-11 werset i Piotr absolutnie z tym, co później Paweł dokładnie w swoich listach rozpisuje ze szczegółami, Piotr się z tym zgadza i mówi wprost wobec wszystkich, całego tam zgromadzonego kościoła, mówi dlaczego teraz wystawiacie Boga na próbę, to są dzieje apostolskie 15, 10, 11, dlaczego teraz wystawiacie Boga na próbę, wkładając na kark uczniów jarzmo, którego ani nasi ojcowie, ani my nie mogliśmy udźwignąć.

Sprawiedliwy żyć będzie z wiary.

do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, zwróćcie uwagę, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. My jeszcze o tym będziemy mówić następnym razem, przy okazji Jakuba. Jeszcze powiemy sobie, co to znaczy, jak Paweł w liście do Rzymian mówi o tym zjawisku, że wiara to jest wiara z wiary.

Bracia moi, niech wiara wasza w Pana naszego Jezusa Chrystusa, Pana chwały, nie będzie połączona z osobistymi względami.

do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, zwróćcie uwagę, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. My jeszcze o tym będziemy mówić następnym razem, przy okazji Jakuba. Jeszcze powiemy sobie, co to znaczy, jak Paweł w liście do Rzymian mówi o tym zjawisku, że wiara to jest wiara z wiary.

Sprawiedliwość Boża przez wiarę

Ale dokładnie o tym Piotr tutaj mówi, tak? Że myśmy otrzymali wiarę dzięki sprawiedliwości Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Będąc z wiary usprawiedliwieni, usprawiedliwienie skutecznie wprowadza nas w nową wiarę. I dlatego w liście do Rzymian Paweł mówi, że z wiary w wiarę sprawiedliwy z wiary żyć będzie. Ale idzie dalej, tak? Mówi, łaska i pokój niech się Wam pomnożą przez poznanie Boga i Jezusa naszego Pana,

Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić.

wszyscy głosili usprawiedliwienie z łaski przez wiarę. A więc jak ktoś mówi, czy Paweł wymyślił chrześcijaństwo, w sensie czy Paweł wymyślił usprawiedliwienie z łaski przez wiarę, odpowiedź moja... czy Jezus rzeczywiście coś takiego głosił, odpowiedź nie moja, tylko Biblii, brzmi od początku ta prawda jest głoszona, od początku to jest jedyne rozwiązanie i nie ma żadnego innego. Cały Stary Przymierze o tym mówi, Pan Jezus to skutecznie podkreśla, zaraz sobie to jeszcze pokażemy w jaki sposób.

Opisuje nawrócenie i późniejszą działalność apostoła Pawła, który głosił usprawiedliwienie z łaski przez wiarę.

wszyscy głosili usprawiedliwienie z łaski przez wiarę. A więc jak ktoś mówi, czy Paweł wymyślił chrześcijaństwo, w sensie czy Paweł wymyślił usprawiedliwienie z łaski przez wiarę, odpowiedź moja... czy Jezus rzeczywiście coś takiego głosił, odpowiedź nie moja, tylko Biblii, brzmi od początku ta prawda jest głoszona, od początku to jest jedyne rozwiązanie i nie ma żadnego innego. Cały Stary Przymierze o tym mówi, Pan Jezus to skutecznie podkreśla, zaraz sobie to jeszcze pokażemy w jaki sposób.

Stwierdzamy więc, że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, bez uczynków Prawa.

wszyscy głosili usprawiedliwienie z łaski przez wiarę. A więc jak ktoś mówi, czy Paweł wymyślił chrześcijaństwo, w sensie czy Paweł wymyślił usprawiedliwienie z łaski przez wiarę, odpowiedź moja... czy Jezus rzeczywiście coś takiego głosił, odpowiedź nie moja, tylko Biblii, brzmi od początku ta prawda jest głoszona, od początku to jest jedyne rozwiązanie i nie ma żadnego innego. Cały Stary Przymierze o tym mówi, Pan Jezus to skutecznie podkreśla, zaraz sobie to jeszcze pokażemy w jaki sposób.

Opis głoszenia Piotra o życiu, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa

No ale jak wygląda głoszenie Piotra, zwłaszcza jego finałowym zdaniem, po którym następuje zesłanie Ducha Świętego na Pogan? To jest X rozdział dziejów apostolskich, od 38 wersetu będziemy czytać. Piotr głosi tak. Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim. A my jesteśmy świadkami tego wszystkiego, co czynił w ziemi ludzkiej i w Jerozolimie. Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. A więc mamy głoszenie życia Jezusa i znaczenia tego życia, mamy ogłoszenie śmierci krzyżowej.

Odniesienie do Ewangelii Łukasza, w której autor stwierdza, że Piotr powiedział coś, co zostało zapisane.

Okej, to akurat było dość oczywiste. Niektórzy się już ośmiechają. Ale to jest to. Piotr mówi, wszyscy prorocy wydają świadectwo. I otworzymy sobie jeszcze pierwszy Piotra. Jeszcze raz tam wróćmy. No bo ktoś powie, no okej, ale to Łukasz napisał, że Piotr tak powiedział.

Odniesienie do proroków, którzy wydają świadectwo.

Okej, to akurat było dość oczywiste. Niektórzy się już ośmiechają. Ale to jest to. Piotr mówi, wszyscy prorocy wydają świadectwo. I otworzymy sobie jeszcze pierwszy Piotra. Jeszcze raz tam wróćmy. No bo ktoś powie, no okej, ale to Łukasz napisał, że Piotr tak powiedział.

Fragment nawiązuje do autorstwa Ewangelii Łukasza, która została spisana pod natchnieniem Ducha Świętego.

Oto zbawienie wywiadywali się i badali je prorocy, którzy prorokowali o przeznaczonej dla was łasce. Widzicie to? Łukasz ma rację. Oczywiście, że ma rację, bo jest znacchniony przez Ducha Świętego. Piotr to sam potwierdza w swoim liście. On to naprawdę widzi.

Pierwsza wzmianka o sprawiedliwości w Biblii

w Biblii, pierwsza wzmianka i to w dodatku o, no w ogóle po prostu, pierwsza wzmianka o sprawiedliwości znajduje się w Księdze Rodzaju, czyli w I Mojżeszowej, jak ją sobie razem ze mną otworzycie, znajduje się w Księdze Rodzaju w XV rozdziale, w VI wersecie. I słowo sprawiedliwość odnosi się, to jest pierwsza wzmianka, po raz pierwszy występuje to słowo cedaka, występuje w Biblii, to słowo sprawiedliwość odnosi się do Abrahama. To jest XV rozdział I Mojżeszowej, VI werset. I uwierzył Jachwę i poczytano mu to za sprawiedliwość.

Pojęcie sprawiedliwości po raz pierwszy pojawia się w kontekście wiary Abrahama

To jest dokładnie, to jest dokładnie ten moment, do którego się później w liście do Rzymianek pamiętacie, zwłaszcza w IV rozdziale, w liście do Rzymian, Paweł odwołuje, zgadza się? On tam cały czas wyjaśnia, że wiara Abrahama została mu poczytana za sprawiedliwość, zanim wykonał jakikolwiek uczynek, włącznie z obrzezaniem, którego by Pan od niego się na zasadzie przymierza i prawa przymierza od niego domagał, tak? Po drugie, zauważcie, pierwsze wystąpienie słowa sprawiedliwość w Biblii jest związane z wiarą.

Paweł wyjaśnia w Liście do Rzymian, że Abraham został uznany za sprawiedliwego z powodu swojej wiary, a nie uczynków

To jest dokładnie, to jest dokładnie ten moment, do którego się później w liście do Rzymianek pamiętacie, zwłaszcza w IV rozdziale, w liście do Rzymian, Paweł odwołuje, zgadza się? On tam cały czas wyjaśnia, że wiara Abrahama została mu poczytana za sprawiedliwość, zanim wykonał jakikolwiek uczynek, włącznie z obrzezaniem, którego by Pan od niego się na zasadzie przymierza i prawa przymierza od niego domagał, tak? Po drugie, zauważcie, pierwsze wystąpienie słowa sprawiedliwość w Biblii jest związane z wiarą.

Stworzenie świata przez Boga

On tylko przyjął stworzone przez Boga, o tym za chwilę jeszcze w konkretnych celach, prawo i przekazał je Izraelowi, tak? Ale rozumiecie, autorem pięciu księgów, począwszy od Księgi Rodzaju, skończywszy na Księdze Powtórzonego Prawa, jest Mojżesz. Jest natchniony przez Ducha Świętego, ale przecież nie jest wyłączony przez Ducha Świętego, więc widzi, co pisze. I on nie ma z tym absolutnie żadnego problemu. To Mojżesz, w cudzym słowie, prawodawca, wiąże koncepcję sprawiedliwości z wiarą i to konkretnie wiarą Abrahama.

Usprawiedliwienie Abrahama z wiary

On tylko przyjął stworzone przez Boga, o tym za chwilę jeszcze w konkretnych celach, prawo i przekazał je Izraelowi, tak? Ale rozumiecie, autorem pięciu księgów, począwszy od Księgi Rodzaju, skończywszy na Księdze Powtórzonego Prawa, jest Mojżesz. Jest natchniony przez Ducha Świętego, ale przecież nie jest wyłączony przez Ducha Świętego, więc widzi, co pisze. I on nie ma z tym absolutnie żadnego problemu. To Mojżesz, w cudzym słowie, prawodawca, wiąże koncepcję sprawiedliwości z wiarą i to konkretnie wiarą Abrahama.

Dekalog - przykazania Boże

On tylko przyjął stworzone przez Boga, o tym za chwilę jeszcze w konkretnych celach, prawo i przekazał je Izraelowi, tak? Ale rozumiecie, autorem pięciu księgów, począwszy od Księgi Rodzaju, skończywszy na Księdze Powtórzonego Prawa, jest Mojżesz. Jest natchniony przez Ducha Świętego, ale przecież nie jest wyłączony przez Ducha Świętego, więc widzi, co pisze. I on nie ma z tym absolutnie żadnego problemu. To Mojżesz, w cudzym słowie, prawodawca, wiąże koncepcję sprawiedliwości z wiarą i to konkretnie wiarą Abrahama.

Przykazanie miłości Boga i bliźniego

On tylko przyjął stworzone przez Boga, o tym za chwilę jeszcze w konkretnych celach, prawo i przekazał je Izraelowi, tak? Ale rozumiecie, autorem pięciu księgów, począwszy od Księgi Rodzaju, skończywszy na Księdze Powtórzonego Prawa, jest Mojżesz. Jest natchniony przez Ducha Świętego, ale przecież nie jest wyłączony przez Ducha Świętego, więc widzi, co pisze. I on nie ma z tym absolutnie żadnego problemu. To Mojżesz, w cudzym słowie, prawodawca, wiąże koncepcję sprawiedliwości z wiarą i to konkretnie wiarą Abrahama.

Odniesienie do obietnicy Boga, że pośle kolejnego proroka po Mojżeszu.

Widzicie to? Sensacja, co? Dlaczego to jest istotne? No po pierwsze dlatego, że Mojżesz również był prorokiem. Przypomnijcie sobie chociażby jego sławną zapowiedź tyczącą się Chrystusa. Proroka takiego jak ja, da wam Pan i jego... potem słuchajcie. Mojżesz był prorokiem, więc to jest jeden z tych, do których potrzebujemy się odwołać. I on ewidentnie w wielu miejscach zawiera prorocze przesłanie o usprawiedliwieniu z łaski przez wiarę. Pierwsze wystąpienie słowa sprawiedliwość jest przez niego przywiązane do słowa wiara.

W Liście do Rzymian 4:3 Paweł przytacza cytat, aby wyjaśnić swoje nauczanie o usprawiedliwieniu przez wiarę, a nie przez uczynki prawa.

Przeskoczmy sobie szybciutko, żeby tylko to zobaczyć, bo niektórzy z was są trochę zaskoczeni, albo nie wiem co. W liście do Rzymian, w czwartym rozdziale, spójrzcie, trzeci werset. Zaraz po tym, jak Paweł w trzecim rozdziale ogłasza, że usprawiedliwienie jest tylko i wyłącznie z łaski przez wiarę, nie przychodzi przez prawo, przychodzi kompletnie bez związku z prawem, jakby w ogóle obok niego, w ramach innego nurtu logiki bożej. W czwartym rozdziale, jak się Paweł bierze za wyjaśnianie, to pierwsze co cytuje, to dokładnie to, co przed chwilą przeczytaliśmy. To jest Rzymian, czwarty rozdział, trzeci werset. To jest pytanie, cóż bowiem mówi Pismo? I Abraham się powołuje na pierwszą wzmiślanie. I mówi, Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Pierwsze, na co się powołuje, że mówi Pismo. I dalej, zobaczcie, od szesnastego wersetu.

Odniesienie do 4. rozdziału Listu do Rzymian, gdzie Paweł mówi o dziedzictwie z wiary, a nie z przestrzegania prawa.

Na ten temat, w czwartym rozdziale, Paweł kontynuuje. Tak więc dziedzictwo jest z wiary, aby było z łaski i żeby obietnica była niewzruszona dla całego świata. Dla całego potomstwa. Nie tylko dla tego, które opiera się na prawie, ale i dla tego, które jest z wiary Abrahama, który jest ojcem nas wszystkich. Dlaczego przypominam ten fragment czwartego rozdziału Listu do Rzymian?

Abraham uwierzył Bogu, a Bóg poczytał mu to ku sprawiedliwości.

I teraz zauważcie, że skoro my wierzymy tak jak Abraham uwierzył i oczekujemy, że przez tę wiarę przyjdzie do nas sprawiedliwość, to Abraham jest ojcem nas wszystkich. Mamy jednego Ojca w niebie, ale my jesteśmy potomkami Abrahama. Wszyscy, którzy wierzą przez Jezusa Chrystusa, którzy wierzą w imię Jezusa Chrystusa i przez tę wiarę otrzymują usprawiedliwienie, to są potomkami Abrahama. Jeżeli szukasz dla siebie obietnic bożych, niektórzy mówią, no ale w Starym Przymierzu za bardzo dla chrześcijan obietnic nie ma.

Nawiązanie: że Abraham uwierzył i oczekujemy, że przez tę wiarę przyjdzie do nas sprawiedliwość

Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego.

I teraz zauważcie, że skoro my wierzymy tak jak Abraham uwierzył i oczekujemy, że przez tę wiarę przyjdzie do nas sprawiedliwość, to Abraham jest ojcem nas wszystkich. Mamy jednego Ojca w niebie, ale my jesteśmy potomkami Abrahama. Wszyscy, którzy wierzą przez Jezusa Chrystusa, którzy wierzą w imię Jezusa Chrystusa i przez tę wiarę otrzymują usprawiedliwienie, to są potomkami Abrahama. Jeżeli szukasz dla siebie obietnic bożych, niektórzy mówią, no ale w Starym Przymierzu za bardzo dla chrześcijan obietnic nie ma.

Abrahama, który jest ojcem nas wszystkich.

I teraz zauważcie, że skoro my wierzymy tak jak Abraham uwierzył i oczekujemy, że przez tę wiarę przyjdzie do nas sprawiedliwość, to Abraham jest ojcem nas wszystkich. Mamy jednego Ojca w niebie, ale my jesteśmy potomkami Abrahama. Wszyscy, którzy wierzą przez Jezusa Chrystusa, którzy wierzą w imię Jezusa Chrystusa i przez tę wiarę otrzymują usprawiedliwienie, to są potomkami Abrahama. Jeżeli szukasz dla siebie obietnic bożych, niektórzy mówią, no ale w Starym Przymierzu za bardzo dla chrześcijan obietnic nie ma.

Bóg składa obietnice Abrahamowi

Naprawdę? Przyjrzyj się chociażby obietnicom jakie miał Abraham i jakie były związane z Abrahamem dla następnych, którzy się powoływali na jego imię. Wszystkie te obietnice literalnie są twoje. Wyraźnie Pismo o tym mówi. Dlaczego? Bo Abraham jest ojcem nas wszystkich.

Abraham jako ojciec wierzących

Naprawdę? Przyjrzyj się chociażby obietnicom jakie miał Abraham i jakie były związane z Abrahamem dla następnych, którzy się powoływali na jego imię. Wszystkie te obietnice literalnie są twoje. Wyraźnie Pismo o tym mówi. Dlaczego? Bo Abraham jest ojcem nas wszystkich.

Bóg obiecuje Abrahamowi, że jego potomstwo będzie liczne jak gwiazdy na niebie.

Jak jest napisane? Ustanowiłem cię ojcem wielu narodów. Przed Bogiem, któremu urodziłem się. I on się uwierzył, który ożywia umarłych i przywołuje te rzeczy, których nie ma, tak jakby były. On to wbrew nadziei, mając nadzieję, uwierzył, że stanie się ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano, takie będzie twoje potomstwo.

Odniesienie do Abrahama, któremu jego wiara została poczytana za sprawiedliwość

Jak jest napisane? Ustanowiłem cię ojcem wielu narodów. Przed Bogiem, któremu urodziłem się. I on się uwierzył, który ożywia umarłych i przywołuje te rzeczy, których nie ma, tak jakby były. On to wbrew nadziei, mając nadzieję, uwierzył, że stanie się ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano, takie będzie twoje potomstwo. A nie będąc słabym w wierze, nie zważał na swoje już obumarłe ciało, bo miał około 100 lat, ani na obumarłe łono sary i nie zachwiał się z powodu niewiary w obietnice Boga, ale umocnił się wiarą i oddał chwałę Bogu. Będąc też pewien tego, że to, co on obiecał, ma moc też uczynić. Dlatego zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Jeszcze raz, tamto jedno konkretne wydarzenie, zauważcie, jak jest bardzo wyjaśniane przez Pawła. Nie wiem, jak ktoś może powiedzieć, że Paweł wymyślił więc usprawiedliwienie z wiary, skoro sam Paweł, wyjaśniając o co chodzi w tej koncepcji bożej, powołuje się na tak odległy i pierwotny temat. I to jest ten tekst biblijny, który pochodzi z pierwszej Księgi, z jednego z pierwszych rozdziałów całego Pisma Świętego. I dalej. Ale nie tylko ze względu na Niego samego napisano, że zostało Mu to poczytane, ale i ze względu na nas, którym ma być poczytane,

Bóg obiecuje Abrahamowi, że stanie się ojcem wielu narodów.

Jak jest napisane? Ustanowiłem cię ojcem wielu narodów. Przed Bogiem, któremu urodziłem się. I on się uwierzył, który ożywia umarłych i przywołuje te rzeczy, których nie ma, tak jakby były. On to wbrew nadziei, mając nadzieję, uwierzył, że stanie się ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano, takie będzie twoje potomstwo.

Bóg składa obietnicę Abrahamowi

A zatem wróćmy, widzicie, i o tej obietnicy tutaj mówi Paweł. Tak? Jeszcze, jeszcze głęboko, bo niektórzy powiedzą, no to jest takie ogólne, przy okazji Abrahama, mówienie o usprawiedliwieniu z łaski przez wiarę. Do prawdy? Zobaczmy jeszcze raz Księgę Rodzaju, 15 rozdział. Zobaczcie, co się dzieje. Przychodzi od początku 15 rozdziału Jachwę do Abrama. Mówi mu, jestem Twoją tarczą. To jest 15 rozdział, pierwszy werset. Twoją niezmiernie obfitą nagrodą. A na to Abram, spoufalony mocno z Bogiem, odpowiada mu trzeci werset.

Bóg obiecuje Abrahamowi syna, który będzie jego dziedzicem.

A w czwartym wersecie, zauważcie, dociera do niego słowo Jachwę. Nie on będzie Twoim dziedzicem, ale ten, który wyjdzie z Twojego wnętrza, będzie Twoim dziedzicem. I teraz widzisz, to jest ta obietnica. Mówi mu Bóg o jednym konkretnym potomku. Nie o potomstwie, ale mówi mu o jednym konkretnym potomku, który wyjdzie z jego wnętrza. Który jest potomkiem obietnicy. Miejcie to cały czas w pamięci. Potem wyprowadził go na dwór, czyli na pole, bo tutaj tłumacz widać, że nie jest z Małopolski.

Nawiązanie: Ale oto doszło do niego słowo Pana: "Ten nie będzie twoim dziedzicem, lecz ten, który wyjdzie z ciebie, będzie twoim dziedzicem."

Obietnica potomstwa dana Abrahamowi

Potem wyprowadził go na zewnątrz i powiedział... Tłumaczenie ekumeniczne. Potem wyprowadził go na zewnątrz i powiedział, spójrz teraz na niebo i policz gwiazdy, jeśli będziesz mógł je policzyć. I powiedział mu, takie będzie Twoje potomstwo. Ale widzisz, potomstwo w liczbie mnogiej, jest to potomstwo. Jest uzależnione od pierwotnej obietnicy pojedynczego potomka. I tyle. Nie ma nic więcej. Tylko jest to. Będzie potomek, a ten potomek zamieni się w potomstwo.

Abram uwierzył Bogu, a On poczytał mu to za sprawiedliwość.

I w to uwierzył Jachwę Abram. I to poczytał mu Jachwę Abramowi za sprawiedliwość. Widzicie o co chodzi? Dlaczego to jest istotne? Bo widzisz, Abram demonstruje bezpośrednią sprawiedliwość. Bezpośrednio wiarę w Jezusa. Idźmy troszeczkę dalej. Myśmy o tym mówili kiedy indziej.

Paweł cytuje fragment Pisma Świętego, prawdopodobnie z Księgi Rodzaju

Ale bardzo potrzebujemy to sobie w tym miejscu przypomnieć. Żeby naprawdę później już nie było, wiecie, jakichś koncepcji, że Paweł coś wymyślał albo że pewne idee dopiero się biorą, że ich nie ma w Starym Przymierzu. Zobaczcie, jak w liście do Galacjan Paweł, ten wątek, o którym teraz sobie przypomnieliśmy, jak w liście do Galacjan Paweł komentuje. To jest 3 rozdział 6 werset. Tylko pokazuję, żebyście zobaczyli, że do tego samego fragmentu znowu Paweł się odwołuje.

Paweł nawiązuje do postaci Abrahama, by wyjaśnić jego zasługi przed Bogiem poprzez wiarę.

Są trzy takie listy, w których do tego fragmentu się... Okej, nie, to jeszcze jest co innego. W każdym razie, tutaj znowu, tak, list do Galacjan, 3 rozdział 6 werset. Tak jak Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Jest? Nie będziemy teraz całego tego rozdziału czytać, ale do tego się Paweł w liście do Galacjan odwołuje. I teraz zobaczcie, 3 rozdział, ten sam, 13 werset.

Odniesienie do obietnicy danej Abrahamowi przez Boga, że będzie miał licznego potomka.

Bardzo szybko zobaczymy, jakie jest połączenie. Czyli Abraham uwierzył w co? Pamiętamy, w potomka, którego miał dostać. Zgadza się? I teraz zobaczcie, jak na tej podstawie, bo Paweł zakłada, że my nie tylko udajemy, że pamiętamy tekst Starego Przymierza, ale naprawdę go czytamy i naprawdę go pamiętamy. To na tej podstawie Paweł dalej pisze 13 werset. 14 werset. 14 werset.

Odniesienie do wiary Abrahama i usprawiedliwienia przez wiarę, a nie przez przestrzeganie Prawa.

Bardzo szybko zobaczymy, jakie jest połączenie. Czyli Abraham uwierzył w co? Pamiętamy, w potomka, którego miał dostać. Zgadza się? I teraz zobaczcie, jak na tej podstawie, bo Paweł zakłada, że my nie tylko udajemy, że pamiętamy tekst Starego Przymierza, ale naprawdę go czytamy i naprawdę go pamiętamy. To na tej podstawie Paweł dalej pisze 13 werset. 14 werset. 14 werset.

30 werset. 40 werset. 30 werset. 22 werset. 23 werset.

30 werset. 40 werset. 30 werset. 22 werset. 23 werset.

30 werset. 40 werset. 30 werset. 22 werset. 23 werset.

30 werset. 40 werset. 30 werset. 22 werset. 23 werset.

30 werset. 40 werset. 30 werset. 22 werset. 23 werset.

Odniesienia do Mojżesza przekazującego Boże prawo ludowi

24 werset. 21 werset. 24 werset. I dlatego, rozumiecie, dlatego Mojżesz sobie z tego zdaje sprawę. Mojżesz, który przekazuje ludowi prawo od Boga,

obietnica Abrahama

wie doskonale, że mowa o sprawiedliwości pojawiła się grubo przed prawem, grubo przed umową na temat obrzezania nawet. I to była umowa pełna błogosławieństwa i obietnicy z Abrahamem, Jachwę. Tak? A potomkiem dziedziczącym tę obietnicę, realizującym ją, jest Chrystus.

genealogia Chrystusa

wie doskonale, że mowa o sprawiedliwości pojawiła się grubo przed prawem, grubo przed umową na temat obrzezania nawet. I to była umowa pełna błogosławieństwa i obietnicy z Abrahamem, Jachwę. Tak? A potomkiem dziedziczącym tę obietnicę, realizującym ją, jest Chrystus.

Paweł w Liście do Rzymian porusza temat usprawiedliwienia z wiary, podobnie jak w Liście do Galacjan.

Wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie. A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama zgodnie z obietnicą dziedzicami. Znacie, jeszcze raz Paweł zawiązuje ten sam węzeł. Mówi, żeby później nie było, że Żydzi będą mówić, że ale, bo my, ale, bo... On później w liście do Rzymian, to jest jeszcze inny temat, my go będziemy poruszać,

Stwierdzenie, że wszyscy wierzący w Chrystusa są jednością i dziedzicami obietnicy danej Abrahamowi.

Wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie. A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama zgodnie z obietnicą dziedzicami. Znacie, jeszcze raz Paweł zawiązuje ten sam węzeł. Mówi, żeby później nie było, że Żydzi będą mówić, że ale, bo my, ale, bo... On później w liście do Rzymian, to jest jeszcze inny temat, my go będziemy poruszać,

Odniesienie do listu do Rzymian, rozdział 9, wersety 7-8.

Zresztą, otworzymy sobie list do Rzymian. Co tam będziemy się szczypać? List do Rzymian, dziewiąty rozdział. Tak, żeby... po prostu, jak zacytowałem, to zacytujmy całkowicie. To jest list do Rzymian, dziewiąty rozdział, siódmy i ósmy werset.

Paweł wyraża swoje pragnienie, aby być odłączonym od Chrystusa dla dobra swojego narodu, Izraela. Następnie wskazuje na 7. i 8. werset tego samego rozdziału, które mogą odnosić się do tej samej tematyki.

Paweł mówi bardzo wyraźnie, bez ogródek. Ten Paweł, który mówi, zauważcie, w dziewiątym rozdziale, w trzecim wersecie, pragnąłbym bowiem sam być odłączony od Chrystusa za moich braci, za moich krewnych według ciała. Więc on kocha Izraela, ale jednocześnie nie pozostawia żadnych złudyń. Zobaczcie, ten sam dziewiąty rozdział listu do Rzymian, siódmy i ósmy werset.

Postać Abrahama jest wymieniona w tekście.

Tak? Ale pamiętajcie, sprawiedliwość pojawia się w Starym Przymierzu. Mojżesz o tym świadczy, jako prorok przede wszystkim, a nie człowiek związany z prawem, przez postać Abrahama. Tak?

Mojżesz jest wspomniany jako prorok w tekście.

Tak? Ale pamiętajcie, sprawiedliwość pojawia się w Starym Przymierzu. Mojżesz o tym świadczy, jako prorok przede wszystkim, a nie człowiek związany z prawem, przez postać Abrahama. Tak?

Bóg składa obietnicę Abrahamowi

Kiedy? Kiedy Abraham uwierzył w złożoną mu obietnicę. Ale teraz, kochani, chcę powiedzieć jeszcze więcej. Otóż, mówiłem o tym wielokrotnie i powiem to jeszcze raz. Sądzę, zgodnie ze Słowem Bożym, i teraz to sobie udowodnimy,

Nawiązanie: Uwierzył on w Pana, a Pan poczytał mu to jako sprawiedliwość.

Jezus wskazuje, że Abraham jest ojcem tych, którzy się za Jego dzieci podawali

Sam Pan Jezus o tym świadczył. To jest pierwsza rzecz. To jest Ewangelia Jana, ósmy rozdział, pięćdziesiąty szósty werset. Jan zaświadcza o tym, że Jezus w rozmowie z tymi, którzy właśnie z dumą podawali się za dzieci Abrahama, że Abraham jest ich ojcem, dokładnie na to Jezus im wskazuje.

Jezus mówi o Abrahamie, który pragnął ujrzeć jego przyjście na świat.

Zauważcie, Abraham uwierzył w imię Jezusa, w moc jego dzieła. Ok? I dlatego mu to zostało poczytane za sprawiedliwość. Zauważcie, 8 rozdział Ewangelii, 56 werset. Jezus sam mówi w ten sposób. Abraham, wasz ojciec, z radością pragnął ujrzeć mój dzień. Kropka. I teraz Jezus mówi jedno z niewielu tak, naprawdę przez całe swoje życie niewiele tak wstrząsających zdań wypowiedział. To jest jedno z tych najbardziej wstrząsających na temat Abrahama. On pragnął ujrzeć mój dzień, mówi.

Fragment tekstu nawiązuje do Listu do Hebrajczyków, rozdziału 11.

List do hebrajczyków, rzecz jasna. List do hebrajczyków, 11 rozdział. List do hebrajczyków, 11 rozdział. To jest niesłychaną rzecz powiedziana także. To jest niesłychaną rzecz powiedziana także.

Mowa jest o 11 rozdziale, 8 wersecie Listu do Hebrajczyków.

To jest 11 rozdział. To jest niesłychaną rzecz powiedziana także. To jest niesłychaną rzecz powiedziana także. W 11 rozdziale, w 11 rozdziale mamy od 8 wersetu, 11 rozdziału Listu do Hebrajczyków. W 11 rozdziale, w 11 rozdziale mamy od 8 wersetu, 11 rozdziału Listu do Hebrajczyków.

Wiara Henocha

i jak niezliczony piasek na brzegu morza. Tu jest cały czas mowa o wierze Abrahama i Sary, ale wcześniej była mowa, zwróćcie uwagę, siódmy werset, o wierze Noego, inny prorok Boży, ok? Wcześniej jest mowa o wierze... Jest mowa o wierze Henocha, zobaczcie, piąty werset, przez wiarę Henoch,

Wiara Noego

i jak niezliczony piasek na brzegu morza. Tu jest cały czas mowa o wierze Abrahama i Sary, ale wcześniej była mowa, zwróćcie uwagę, siódmy werset, o wierze Noego, inny prorok Boży, ok? Wcześniej jest mowa o wierze... Jest mowa o wierze Henocha, zobaczcie, piąty werset, przez wiarę Henoch,

Nawiązanie: Jest mowa o wierze Noego

Wiara Abrahama i Sary

i jak niezliczony piasek na brzegu morza. Tu jest cały czas mowa o wierze Abrahama i Sary, ale wcześniej była mowa, zwróćcie uwagę, siódmy werset, o wierze Noego, inny prorok Boży, ok? Wcześniej jest mowa o wierze... Jest mowa o wierze Henocha, zobaczcie, piąty werset, przez wiarę Henoch,

pierwszy syn Adama

a jeszcze wcześniej jest mowa, no już wcześniej się nie da, tak? Jest mowa o Ablu. Skoro Adam zgrzeszył, to następny to jest jego pierwszy syn razem z Kainem, tak? Zobaczcie, czwarty werset, jest mowa o Ablu. A więc list do hebrajczyków mówi o Ablu, mówi o Henochu, mówi o Noem i mówi o Abrahamie i Sarze.

Nawiązanie: Abel

wiara i czyny biblijnych postaci

a jeszcze wcześniej jest mowa, no już wcześniej się nie da, tak? Jest mowa o Ablu. Skoro Adam zgrzeszył, to następny to jest jego pierwszy syn razem z Kainem, tak? Zobaczcie, czwarty werset, jest mowa o Ablu. A więc list do hebrajczyków mówi o Ablu, mówi o Henochu, mówi o Noem i mówi o Abrahamie i Sarze.

Nawiązanie: Abel, Henoch, Noe, Abraham i Sara

Historia Kaina i Abla, w której Bóg przyjmuje ofiarę Abla, a odrzuca ofiarę Kaina.

Widzicie, o co chodzi? Jezus zaświadczył o tym wyraźnie, o Abrahamie, że On bardzo pragnął ujrzeć mój dzień, mówi, i ujrzał, i uradował się. Pamiętacie to? Na tej podstawie myślę, że swobodnie możemy powiedzieć, że to jest mowa o Abrahama. Pamiętacie, że swobodnie możemy powiedzieć, że taka sama sytuacja miała miejsce z Noem, taka sama sytuacja miała miejsce z Henochem i taka sama sytuacja miała miejsce z Ablem. Zgódzicie się ze mną?

Enoch, sześć pokoleń po Adamie, został wzięty do nieba.

Widzicie, o co chodzi? Jezus zaświadczył o tym wyraźnie, o Abrahamie, że On bardzo pragnął ujrzeć mój dzień, mówi, i ujrzał, i uradował się. Pamiętacie to? Na tej podstawie myślę, że swobodnie możemy powiedzieć, że to jest mowa o Abrahama. Pamiętacie, że swobodnie możemy powiedzieć, że taka sama sytuacja miała miejsce z Noem, taka sama sytuacja miała miejsce z Henochem i taka sama sytuacja miała miejsce z Ablem. Zgódzicie się ze mną?

Noe znalazł łaskę w oczach Pana i był człowiekiem sprawiedliwym i nienagannym wśród współczesnych sobie ludzi.

Widzicie, o co chodzi? Jezus zaświadczył o tym wyraźnie, o Abrahamie, że On bardzo pragnął ujrzeć mój dzień, mówi, i ujrzał, i uradował się. Pamiętacie to? Na tej podstawie myślę, że swobodnie możemy powiedzieć, że to jest mowa o Abrahama. Pamiętacie, że swobodnie możemy powiedzieć, że taka sama sytuacja miała miejsce z Noem, taka sama sytuacja miała miejsce z Henochem i taka sama sytuacja miała miejsce z Ablem. Zgódzicie się ze mną?

Bóg uznał Abrahama za sprawiedliwego z powodu jego wiary

Teraz, kochani, kolejna rzecz. Ten sam Mojżesz, który napisał o tym Abrahamie, że on uwierzył Bogu w potomka, nie tylko w obietnicę potomka, ale co to jest za potomek i dlaczego z niego wyrośnie tak cudowne potomstwo. I ta wiara mu została poczytana za sprawiedliwość. Teraz wam powiem kolejną sensacyjną rzecz, przynajmniej dla mnie to była sensacja, jak to odkryłem.

Odniesienie do Księgi Powtórzonego Prawa, rozdział 6, werset 25

Otwórzmy sobie piątą mojżeszową, czyli Księgę Powtórzonego Prawa, na szóstym rozdziale. Otóż słowo cedaka nam powraca w szóstym rozdziale, w dwudziestym piątym wersecie. Ale zauważcie w jak interesującym kontekście. Otóż powraca jako świadectwo tego, że to Izraelici uznali przed Bogiem, że jeżeli uda im się wypełnić całe prawo, które dostali od Pana, to to będzie ich sprawiedliwość. Oni to sobie postanowili, oni nie mieli na ten temat obietnicy. Zauważcie. I będzie to nasza sprawiedliwość, to jest piąta mojżeszowa, czy też Powtórzonego Prawa 6.25, i będzie to nasza sprawiedliwość, gdy będziemy przestrzegać wszystkich tych przykazań i wypełniać je przed Jachwę, naszym Bogiem,

Księga Powtórzonego Prawa jest opisem ostatnich dni Mojżesza i jego przemówień do Izraelitów przed wejściem do Ziemi Obiecanej.

Bo pamiętacie, gdzie oni dostali prawo? Na górze Synaj. Czyli kiedy jeszcze byli na pustyni. Pod koniec Księga Powtórzonego Prawa to już jest zbliżanie się do końca życia Mojżesza. Nie będziemy teraz sobie przypominać dlaczego, ale pamiętacie to?

Ostrzeżenie przed pychą przy podboju Kanaanu

I mówi tak, 4 werset. A kiedy już Jachwę, twój Bóg, wypędzi ich przed tobą, nie mów w swoim sercu, dzięki mojej sprawiedliwości... Tu się pojawia cedaka. Nie mów w swoim sercu, dzięki mojej sprawiedliwości Jachwę mnie wprowadził, żebym posiadł tę ziemię. Ale z powodu niegodziwości tych narodów Jachwę wygnał je przed tobą.

Bóg powołuje Abrahama i obiecuje mu błogosławieństwo oraz że przez niego zostaną pobłogosławione wszystkie narody

Dla nich był dobry i cierpliwy, ale ile miał czekać. Więc tamtych wypędził, wprowadza Żydów, ale mówi, i jeszcze dalej poczytamy, zobaczcie, piąty werset i dalej, aż do siódmego będę czytał. Nie dzięki swojej sprawiedliwości, ani prawości swojego serca wchodzisz, aby poziąć ich ziemię. Ale z powodu niegodziwości tych narodów, Jachwę Twój Bóg wypędza je przed Tobą. I aby dopełnić słowo, które Jachwę poprzysiął Twoim ojcom Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi.

Bóg wypędza narody z powodu ich niegodziwości, aby Izrael mógł objąć ich ziemię

Dla nich był dobry i cierpliwy, ale ile miał czekać. Więc tamtych wypędził, wprowadza Żydów, ale mówi, i jeszcze dalej poczytamy, zobaczcie, piąty werset i dalej, aż do siódmego będę czytał. Nie dzięki swojej sprawiedliwości, ani prawości swojego serca wchodzisz, aby poziąć ich ziemię. Ale z powodu niegodziwości tych narodów, Jachwę Twój Bóg wypędza je przed Tobą. I aby dopełnić słowo, które Jachwę poprzysiął Twoim ojcom Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi.

Bóg powtarza Abrahamowi obietnicę ziemi i błogosławieństwa dla wszystkich narodów

Dla nich był dobry i cierpliwy, ale ile miał czekać. Więc tamtych wypędził, wprowadza Żydów, ale mówi, i jeszcze dalej poczytamy, zobaczcie, piąty werset i dalej, aż do siódmego będę czytał. Nie dzięki swojej sprawiedliwości, ani prawości swojego serca wchodzisz, aby poziąć ich ziemię. Ale z powodu niegodziwości tych narodów, Jachwę Twój Bóg wypędza je przed Tobą. I aby dopełnić słowo, które Jachwę poprzysiął Twoim ojcom Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi.

Nawiązanie: którą Jachwę poprzysiął Twoim ojcom Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi

Paweł w Liście do Rzymian mówi o znaczeniu prawa i usprawiedliwieniu przez wiarę w Chrystusa.

I teraz bardzo szybki kurs, jeszcze raz, z tego właśnie powodu. Paweł, ale nie tylko Paweł, bo także Pan Jezus, jest bardzo surowy, gdy chodzi o prawo. Niektórzy mówią, że Paweł atakuje prawo, żeby pokazać, jak sprawiedliwy jest Bóg i na czym polega sprawiedliwość, usprawiedliwienie z łaski przez wiarę, że Paweł atakuje prawo. No więc otwórzmy sobie list do Rzymian, nie tylko, ale zobaczmy, że Paweł nie atakuje prawa. Paweł mówi, że prawo jest święte i dobre, ponieważ pochodzi od Boga.

Paweł tłumaczy, że usprawiedliwienie nie przychodzi poprzez dobre uczynki i przestrzeganie prawa, ale przez wiarę w Boga, gdyż prawo unaocznia grzeszność człowieka.

To jest Rzymian, 3 rozdział, 20 werset. Paweł mówi tak. Dlatego z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało w jego oczach, czyli w oczach bożych, gdyż przez prawo jest poznanie grzechu. Pierwsza rzecz, o której mówi, bo Paweł o prawie mówi w różnych miejscach, ale chcę wskazać na takie najbardziej charakterystyczne. On mówi, to co robi prawo człowiekowi, to mu unaocznia, na czym polega grzech.

Paweł mówi o uwolnieniu od prawa

Do czterdziestego. Do czternastego wersetu, bo to jest bardzo ważna wypowiedź Pawła na temat prawa. Rzymian, siódmy rozdział, szósty werset do czternastego. Paweł mówi tak. Teraz zostaliśmy uwolnieni od prawa, gdy umarliśmy dlatego, w czym byliśmy trzymani, abyśmy służyli Bogu w nowości ducha, a nie w starości litery.

Paweł mówi o znaczeniu chrztu, że przez niego człowiek zostaje duchowo uznany za umarłego dla grzechu i żyjącego dla Boga.

Bo jemu chodzi o to, że kto jest ochrzczony, jest w świecie duchowym rozpoznany jako fizycznie martwy. To jest szósty rozdział. Wszyscy wiedzą o czym mówimy? Okej. Więc w liście do Rzymian, w szóstym rozdziale, Paweł mówi, że przez chrzest człowiek duchowo, nawet jak jeszcze fizycznie żyje, jest rozpoznany jako fizycznie martwy.

Nagrodą za grzech jest śmierć.

I występuję przeciwko niemu. Wtedy stosuje się zasada. 6 rozdział 23 werset Listu do Rzymian. Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć. Tak?

Opis znaczenia chrztu i nowego życia w Chrystusie

Jak Paweł w siódmym rozdziale Listu do Rzymian opisuje zmaganie między duchem a ciałem. No szósty rozdział mówi, kluczem do tego jest chrzest. Chrzest wodny. I to, co on oznacza. Czyli schronienie się w śmierci Chrystusa, żeby móc żyć od tej pory nowym życiem w jego zmartwychwstaniu.

Opis zmagania między duchem a ciałem

Jak Paweł w siódmym rozdziale Listu do Rzymian opisuje zmaganie między duchem a ciałem. No szósty rozdział mówi, kluczem do tego jest chrzest. Chrzest wodny. I to, co on oznacza. Czyli schronienie się w śmierci Chrystusa, żeby móc żyć od tej pory nowym życiem w jego zmartwychwstaniu.

Odniesienie do rozdziału 8 Listu do Rzymian, wersety 3-4, gdzie Paweł pisze o niemożliwości prawa i słabości ciała.

I dlatego w Liście do Rzymian, Paweł po tym rozważaniu, na czym to polega, w ósmym rozdziale mówi następującą rzecz. Trzeci i czwarty werset, zauważcie. I prawo było święte. Prawo było święte, ale ono nie było dane jakkolwiek, żeby nam pomóc w świętym życiu. Więc podsumowuję to w ten sposób. List do Rzymian 8, 3, 4. Co bowiem było niemożliwe dla prawa? I zwróćcie uwagę na to, w czym było ono słabe z powodu ciała? Bo on mówi, prawo było święte samo w sobie, ale ono nie wiedziało, jak sobie poradzić z ciałem buntownika. Jest to jasne?

Paweł nawiązuje do Prawa Mojżeszowego i jego funkcji w planie zbawienia.

Ok? W liście do Galacjan w III rozdziale, w XIX wersecie. Paweł jeszcze dodaje, no bo skoro tak, no mówił, prawo było w liście do Rzymian, prawo było święte, było dobre, ale nie potrafiło sobie poradzić z ciałem. Po co więc prawo? Galacjan pyta Paweł. III rozdział, XIX werset.

Nawiązanie: Cóż więc oznacza Prawo?

Apostoł Paweł wyjaśnia, że prawo nie jest sprzeczne z obietnicami Boga, ale nie może samo w sobie zapewnić sprawiedliwości. To wiara w Chrystusa jest źródłem usprawiedliwienia.

XXI werset. Czy więc prawo jest przeciwko obietnicom Boga? Nie daj Boże! woła Paweł. Gdyby bowiem zostało dane prawo, które mogłoby ożywiać, sprawiedliwość rzeczywiście byłaby sprawa. No ale przez prawo nie przyszło. Nie jest złe, tylko nie ma mocy ożywiać.

Apostoł Paweł wyjaśnia, że prawo mojżeszowe było tymczasowe i miało przygotować ludzi na przyjście Chrystusa.

I XXIV werset. Tak więc prawo było naszym pedagogiem. Do Chrystusa. Po to, abyśmy ostatecznie zostali usprawiedliwieni z wiary. W tym samym liście do Galacjan, w IV rozdziale.

Kontekst obejmuje dalszą część listu, w której Paweł kontynuuje temat usprawiedliwienia z wiary.

I XXIV werset. Tak więc prawo było naszym pedagogiem. Do Chrystusa. Po to, abyśmy ostatecznie zostali usprawiedliwieni z wiary. W tym samym liście do Galacjan, w IV rozdziale.

Apostoł Paweł napomina Galacjan, aby nie wracali do legalizmu i nie starali się usprawiedliwić się przez zachowywanie Prawa Mojżeszowego, ale żyli wiarą w Chrystusa.

Bo tam pamiętacie, u Galacjan był problem z prawem. Tak, że niektórzy chcieli pomieszać chrześcijaństwo i życie wiarą oparte na łasce. Chcieli zacząć wprowadzać legalizm para mojżeszowy. Więc on mówi tak. Powiedzcie mi, wy, którzy chcecie być pod prawem, czy nie słuchacie, co mówi prawo?

Odniesienie do tego, że Abraham miał dwóch synów - Izmaela z niewolnicy Hagar oraz Izaaka z żony Sary.

Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów. Jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej. Lecz ten z niewolnicy urodził się według ciała. Ten zaś z wolnej według obietnicy. Która miała być duchowa. To już pamiętacie.

Odniesienie do przymierza zawartego z Izraelitami na górze Synaj

Dlaczego? Ponieważ jesteście w tej niewoli, którą przynosi prawo z góry Synaj. 26 werset. Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne. I ono jest matką nas wszystkich.

Nawiązanie: niewola, która przynosi prawo z góry Synaj

Odniesienie do Nowego Przymierza i wolności w Chrystusie

Dlaczego? Ponieważ jesteście w tej niewoli, którą przynosi prawo z góry Synaj. 26 werset. Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne. I ono jest matką nas wszystkich.

Tekst odnosi się do 7. rozdziału Listu do Hebrajczyków, który mówi o arcykapłaństwie Chrystusa.

To Jeruzalem nie ma niczego wspólnego. To Jeruzalem nie ma niczego wspólnego z prawem, które wyszło z Synaju. O tym jeszcze więcej będziemy mówić. List do Hebrajczyków sobie otwórzmy. 7 rozdział.

O kapłaństwie Chrystusa

To jest tęsknota za tą doskonałą religią, którą dawał judaizm. Ponieważ judaizm się nie pogodził z Panem Jezusem. Ludzia rzymskokatolicka odnowiła judaizm w jakimś karykaturalnym obrazie. Między innymi tęskniąc za starotestamentowym kapłaństwem. Ale do tego starotestamentowego kapłaństwa w 7 rozdziale Listu do Hebrajczyków w 11 wersecie i do prawa z nim związanego tak się Paweł odnosi.

Mówi o kapłaństwie i prawie z nim związanym.

Ale nie było absolutnie życiodajne. I ten sam 7 rozdział Listu do Hebrajczyków w wersetach 18 i 19 mówi o tym kapłaństwie i o prawie z nim związanym, znaczy z nim związanym, z którego to kapłaństwo wyrastało. 7 rozdział Hebrajczyków 18-19 Zostało więc zniesione poprzednie przykazanie z powodu jego słabości i nieużyteczności.

Ogólne odniesienie do treści Listu do Rzymian, autorstwa Pawła.

8 rozdział Hebrajczyków 19-20 Prawo bowiem nie uczyniło niczego doskonałym, ale na jego miejsce została wprowadzona lepsza nadzieja, przez którą my zbliżamy się do Boga. Amen? Jeszcze raz. Pamiętajcie o tym co Paweł pisał do Rzymian.

Odniesienie do Listu do Hebrajczyków, rozdział 8, wersety 19-20, mówiące o niedoskonałości prawa i lepszej nadziei, przez którą zbliżamy się do Boga.

8 rozdział Hebrajczyków 19-20 Prawo bowiem nie uczyniło niczego doskonałym, ale na jego miejsce została wprowadzona lepsza nadzieja, przez którą my zbliżamy się do Boga. Amen? Jeszcze raz. Pamiętajcie o tym co Paweł pisał do Rzymian.

Dawid. W związku z tym otwórzmy sobie Księgę Psalmów. I zobaczcie jaka jest definicja usprawiedliwienia. Skąd taki prorok jak Dawid? Dawid nie jest za specjalnie, to się z tym zgodzimy, jakimś znawcą prawa mojżeszowego. W całym jego życiu to widać, że ok.

Psalm pouczający, przypisywany Dawidowi

No nie? Dlatego, że, że, że, no właśnie, dlaczego miał w sobie serce dziecka Bożego. I teraz mamy taką pieśń pouczającą od Dawida pochodzącą. To jest psalm 32. I teraz zauważcie, no właśnie, kolejna rzecz.

Dawid mówi o usprawiedliwieniu z łaski przez wiarę

No. Naprawdę? Naprawdę Paweł wymyślił koncepcję usprawiedliwienia z łaski przez wiarę? Zobaczcie Dawida, który powiada, to jest 32 psalm, wersety 1, 2, a potem 5. Zobaczcie z całą pewnością co mówi, co mówi Dawid.

Nawiązanie: Dawid powiada, to jest 32 psalm, wersety 1, 2, a potem 5

Psalmista mówi o błogosławieństwie tego, kto otrzymuje przebaczenie od Boga.

Szczęśliwy jest ten, komu przebaczono występek i którego grzech został zakryty. Szczęśliwy jest człowiek, któremu Jachwę nie poczyta nieprawości. I w którego duchu nie ma podstępu. Okej? On mówi, to, że człowiek ma nieprawość, to nie... Szczęśliwy jest człowiek, któremu Bóg jakimś cudem nie poczyta jego niesprawiedliwości. Okej? Zobaczcie dalej, 5 werset. Wyznałem Ci swój grzech i nie ukryłem mojej nieprawości. Rozumiecie?

Psalmista mówi o konieczności wyznania grzechów przed Bogiem.

Szczęśliwy jest człowiek, któremu Bóg jakimś cudem nie poczyta jego niesprawiedliwości. Okej? Zobaczcie dalej, 5 werset. Wyznałem Ci swój grzech i nie ukryłem mojej nieprawości. Rozumiecie?

Psalm Dawida wyrażający skruchę i prośbę o przebaczenie grzechów.

Tak? To wiecie, o czym gadam. Co teraz mogę zrobić, żeby Boga ułaskawić? Zauważcie, co mówi Dawid. Ja mam to gdzieś.

Psalm Dawidowy

Psalm 32 Dawidowy, werset 1-2. Jeszcze raz zwróćcie na niego uwagę. Błogosławiony ten, komu przebaczono występek, komu grzech zakryto. Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje nieprawości. Kto cytuje ten fragment i w jakim kontekście?

Paweł cytuje Księgę Psalmów w swoim liście do Rzymian.

Paweł w liście do Rzymian. Paweł w liście do Rzymian. 4 rozdział, wersety 7-8. Zobaczcie. 6, 7, 8.

Paweł cytuje Dawida, aby pokazać, że usprawiedliwienie pochodzi z wiary, a nie z uczynków.

Przecież Paweł tam pisze wyraźnie, jak byk. Dawid mówi, że błogosławiony jest człowiek, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość. Któremu Bóg przypisze sprawiedliwość. Któremu Bóg przypisze sprawiedliwość bez uczynków. Widzicie to?

Cytat z Psalmu 32:1-2

Mówiąc co? Błogosławieni, których nieprawości są przebaczone i których grzechy są zakryte. Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczyta grzechu. To jest bezpośredni cytat z tego psalmu. I teraz jeszcze raz zauważcie.

Dawid w tym fragmencie Psalmu 32 mówi o błogosławionym człowieku, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość bez uczynków.

Paweł mówi właśnie w tym fragmencie Dawid, w tym początkowym fragmencie psalmu 32, co powiedział? 6 werset. Że błogosławiony jest człowiek, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość. Bez uczynków. Widzicie to?

Odniesienie do Księgi Rodzaju 15:6, która mówi, że Bóg przypisał Abrahamowi sprawiedliwość.

Pismo Święte, jeden fragment tłumaczy inny fragment. Jeszcze raz. Jakim cudem ktoś czytając List do Rzymian, dokładnie, a nie próbując go oczernić, lub też podstępnie wprowadzić nieufność w serce chrześcijanina. Jakim cudem ktoś to naprawdę by czytał List do Rzymian, nie zauważyłby, że obok siebie przywołując Ojca Abrahama i w związku z tym cały koncept związany z tym, o czym pisał Mojżesz, że Bóg przypisze sprawiedliwość.

List do Rzymian 4:1-12 odnosi się do Abrahama i konceptu sprawiedliwości przypisanej przez Boga.

Pismo Święte, jeden fragment tłumaczy inny fragment. Jeszcze raz. Jakim cudem ktoś czytając List do Rzymian, dokładnie, a nie próbując go oczernić, lub też podstępnie wprowadzić nieufność w serce chrześcijanina. Jakim cudem ktoś to naprawdę by czytał List do Rzymian, nie zauważyłby, że obok siebie przywołując Ojca Abrahama i w związku z tym cały koncept związany z tym, o czym pisał Mojżesz, że Bóg przypisze sprawiedliwość.

Tekst nawiązuje do Dawida, który został namaszczony na króla Izraela.

Za chwilę jeszcze Paweł przywołuje Dawida. Widzicie o co mi chodzi? Swoją drogą, jak sobie otworzymy taki psalm, jak psalm 51, kiedy to... No nie wiem, jak ktoś z was był w ciężkiej religii jakiejś, rzymskokatolickiej, tu się niektórzy rzymskokatolicy uśmiechają, u świadków Jehowy i tak dalej. Pomyślcie sobie.

Tekst nawiązuje do Psalmu 51, który jest jednym z najbardziej pokutnych Psalmów biblijnych.

Za chwilę jeszcze Paweł przywołuje Dawida. Widzicie o co mi chodzi? Swoją drogą, jak sobie otworzymy taki psalm, jak psalm 51, kiedy to... No nie wiem, jak ktoś z was był w ciężkiej religii jakiejś, rzymskokatolickiej, tu się niektórzy rzymskokatolicy uśmiechają, u świadków Jehowy i tak dalej. Pomyślcie sobie.

Tekst nawiązuje do nawrócenia Pawła na chrześcijaństwo, opisanego w Dziejach Apostolskich.

Za chwilę jeszcze Paweł przywołuje Dawida. Widzicie o co mi chodzi? Swoją drogą, jak sobie otworzymy taki psalm, jak psalm 51, kiedy to... No nie wiem, jak ktoś z was był w ciężkiej religii jakiejś, rzymskokatolickiej, tu się niektórzy rzymskokatolicy uśmiechają, u świadków Jehowy i tak dalej. Pomyślcie sobie.

Psalm Dawida, gdy do niego przyszedł prorok Natan po tym, jak on wszedł do Batrzeby.

Teraz zobaczcie, Psalm 51. Dawid, który również w bezpośredniej styczności ma co? Ma tylko i wyłącznie prawo mojżeszowe. Przypis pod Psalmem 51 mamy przewodnikowi chóru. Jest to Psalm Dawida, gdy do niego przyszedł prorok Natan po tym, jak on wszedł do Batrzeby.

Psalm 51 jest przypisywany Dawidowi i opowiada o jego głębokiej skrusze po popełnieniu grzechu cudzołóstwa i morderstwa.

I ten nagle mówi, a, zaraz, rzeczywiście, to... I to jest Psalm, w którym Słowo Boże nam mówi, że... że wypłynął z serca Dawida po tym, jak sobie uświadomił, co zrobił. Tak? Że uwiódł cudzą żonę, a żeby ukryć to, że ją uwiódł i ona zeszła w ciążę, żeby to ukryć, de facto sprowadził na jej męża śmierć.

Psalm 51 mówi o prośbie o przebaczenie grzechów i oczyszczenie z winy.

On mówi, zmiłuj się według Twojego miłosierdzia, a nie według sprawiedliwości. Nie rozliczaj mnie według prawa. Ja wiem, co wynika z prawa. I tutaj nie ma żadnego rozwiązania. I drugie, według Twojej wielkiej litości zgładź moje występki o mnie.

Psalm 143 mówi o modlitwie człowieka, który prosi Boga, aby nie sądził go według prawa, ale według miłosierdzia.

On mówi, zmiłuj się według Twojego miłosierdzia, a nie według sprawiedliwości. Nie rozliczaj mnie według prawa. Ja wiem, co wynika z prawa. I tutaj nie ma żadnego rozwiązania. I drugie, według Twojej wielkiej litości zgładź moje występki o mnie.

Psalm błagalny o odpuszczenie grzechów

Z mojej nieprawości. Oczyść mnie z mojego grzechu. Jeszcze będziemy o tym mówić następnym razem. O tej różnicy w Biblii. Co to znaczy, kiedy Biblia mówi o grzechach w liczbie mnogiej,

Psalm Dawida o odpuszczeniu grzechów

Abyś okazał się sprawiedliwy Ty w swoich słowach. I czysty w swoim osądzie. On mówi. Ja, Dawid, znam Ciebie, Jachwę. I wiem, że jeżeli Ty mnie weźmiesz sprawiedliwie,

Psalm o wszechobecności Boga

Abyś okazał się sprawiedliwy Ty w swoich słowach. I czysty w swoim osądzie. On mówi. Ja, Dawid, znam Ciebie, Jachwę. I wiem, że jeżeli Ty mnie weźmiesz sprawiedliwie,

Tekst odnosi się do tego, jak grzech wszedł na świat przez jednego człowieka, Adama.

to po to, żeby mnie usprawiedliwić i ułaskawić. A nie, żeby mnie zniszczyć. Zobaczcie, co jest dalej. On mówi, że to, o czym Paweł w liście do Rzymian wyjaśnia, że jak przez jednego grzech wszedł na świat,

Dawid przyznaje się do swej grzesznej natury

Piąty werset. I w grzechu poczęła mnie moja matka. Ja sobie zdaję sprawę, że wszyscy tak mają. To jest to, co mówi tutaj Dawid. Oto miłujesz prawdę wewnętrzną

Prośba o oczyszczenie i odnowienie duchowe.

Dając mi nowe serce i nowego ducha. I teraz zwróćcie uwagę na to. Bo tu za chwilę będziemy mieli ten wątek. Zwróćcie uwagę na te słowa. Oczyść mnie hizopem, a będę oczyszczony.

Bóg obiecuje Izraelowi nowe serce i nowego ducha.

Dając mi nowe serce i nowego ducha. I teraz zwróćcie uwagę na to. Bo tu za chwilę będziemy mieli ten wątek. Zwróćcie uwagę na te słowa. Oczyść mnie hizopem, a będę oczyszczony.

Psalm pokutny Dawida, w którym prosi Boga o oczyszczenie serca

Więc zwróćcie uwagę. Moglibyśmy iść dalej. Zobaczcie, co się dalej dzieje. 10 werset. Stwórz we mnie serce czyste, o Boże,

Psalmista opisuje, że Bogu miła jest ofiara złamanego ducha i skruszonego serca, a nie zewnętrzne ofiary.

On świetnie wie, że prawo nic nie daje. Ofiary dla Boga. 17 werset. To duch skruszony. Pokutujący byśmy byli. Sercem skruszonym i zgłębionym Ty nie wzgardzisz. O Boże. Cała ofiara, wszystkie prawo. Zobaczcie. Okaż dobroć Syjonowi według Twojego upodobania.

Nawiązanie: To duch skruszony Sercem skruszonym i zgłębionym Ty nie wzgardzisz. O Boże.

Psalm 40 opisuje zaufanie w Bogu i odrzucenie ofiar na rzecz posłuszeństwa Jego woli.

Sercem skruszonym i zgłębionym Ty nie wzgardzisz. O Boże. Cała ofiara, wszystkie prawo. Zobaczcie. Okaż dobroć Syjonowi według Twojego upodobania.

Psalm 51 kończy się prośbą o odnowienie Jerozolimy i przywrócenie ofiar ku chwale Boga.

Sercem skruszonym i zgłębionym Ty nie wzgardzisz. O Boże. Cała ofiara, wszystkie prawo. Zobaczcie. Okaż dobroć Syjonowi według Twojego upodobania.

Werset z 51. Psalmu, w którym podmiot prosi o oczyszczenie z grzechu.

Mówi. Oczysz mnie hizopem. 7 werset. 50 psalm, 7 werset. Oczysz mnie hizopem, a będę oczyszczony. Obmyj mnie, a stanę się bielszy od śniegu. Jest to dosyć bezczelne, ponieważ pokropienie hizopem w prawie mojżeszowym było zarezerwowane dla paru wątków. Począwszy od tego, że hizopem kropił mojżesz lud, który wołał amen na prawo Boże. Na samym początku.

Użycie hizopa do pokropienia krwią w czasie Paschy.

Obmyj mnie, a stanę się bielszy od śniegu. Jest to dosyć bezczelne, ponieważ pokropienie hizopem w prawie mojżeszowym było zarezerwowane dla paru wątków. Począwszy od tego, że hizopem kropił mojżesz lud, który wołał amen na prawo Boże. Na samym początku.

Przepisy dotyczące oczyszczenia przez pokropienie hizopem.

Obmyj mnie, a stanę się bielszy od śniegu. Jest to dosyć bezczelne, ponieważ pokropienie hizopem w prawie mojżeszowym było zarezerwowane dla paru wątków. Począwszy od tego, że hizopem kropił mojżesz lud, który wołał amen na prawo Boże. Na samym początku.

Błogosławieństwa i przekleństwa związane z przestrzeganiem Prawa Bożego.

Obmyj mnie, a stanę się bielszy od śniegu. Jest to dosyć bezczelne, ponieważ pokropienie hizopem w prawie mojżeszowym było zarezerwowane dla paru wątków. Począwszy od tego, że hizopem kropił mojżesz lud, który wołał amen na prawo Boże. Na samym początku.

Nawiązanie: Lud wołał amen na prawo Boże

Modlitwa o oczyszczenie, psałm Dawida.

I do Boga Ty mnie swoim hizopem pokrop, a będę czysty. Tak? Co Dawid tu proroczo zapowiada? Nie będziemy teraz przechodzili przez Księgę Liczb itd. Od razu przeskoczmy do listu do hebrajczyków z powrotem.

Przystępujemy z ufnością do Boga.

I do Boga Ty mnie swoim hizopem pokrop, a będę czysty. Tak? Co Dawid tu proroczo zapowiada? Nie będziemy teraz przechodzili przez Księgę Liczb itd. Od razu przeskoczmy do listu do hebrajczyków z powrotem.

Autor tekstu odnosi się do słów Dawida, które znajdują się w Księdze Psalmów, a dotyczą oczyszczenia przez pokropienie hizopem.

I zobaczcie, jak o pokropieniu hizopem pisze Paweł. I pamiętajcie to, co powiedział Dawid. Ty mnie pokrop hizopem tak, jak Ty chcesz, a ja się stanę czysty. To jest 9 rozdział listu do hebrajczyków. 19 werset.

Autor tekstu odnosi się do rozdziału 9, wersetu 19 Listu do Hebrajczyków, który mówi o pokropieniu hizopem.

I zobaczcie, jak o pokropieniu hizopem pisze Paweł. I pamiętajcie to, co powiedział Dawid. Ty mnie pokrop hizopem tak, jak Ty chcesz, a ja się stanę czysty. To jest 9 rozdział listu do hebrajczyków. 19 werset.

Odniesienie do pokropienia hizopem

Należy 19 i 20 werset, tak? W listie do hebrajczyków tak się na temat pokropienia hizopem wypowiada Paweł. Hebrajczyków 9, 19, 20. Gdy bowiem Mojżesz ogłosił całemu ludowi każde przykazanie zgodnie z prawem, wziął krew cieląt i kozłów z wodą, wełną szkarłatną i hizopem

Fragment opisuje ustanowienie przymierza Boga z ludem Izraela przez Mojżesza.

i pokropił zarówno samą Księgę, jak i cały lud, mówiąc to jest krew przymierza, które Bóg dla was ustanowił. Widzicie to, o co chodzi? Krew przymierza jakiego? Starego. Które polegało na tym, że Mojżesz pokropił lud.

Opis oczyszczenia trędowatego przez pokropienie hizopem, co jest nawiązaniem do tego fragmentu.

To było pierwsze pokropienie hizopem. Jeszcze zwróćcie uwagę, jeszcze raz tutaj na to, co to było. Wziął 19 werset. Wziął krew kogo? Cieląt i kozłów. Pomieszaną z wodą.

Odniesienie do użycia gałązki, wełny szkarłatnej i hizopu do pokropienia ludu, co miało miejsce podczas Paschy.

Zanurzył tam, była taka gałązka, wełną szkarłatną i hizopem. Zanurzył je tam i pokropił potem cały lud. To było przymierze mojżeszowe. Ale Dawid nie odwołuje się do tego przymierza, tylko mówi do Boga, Ty mnie pokrop.

Odniesienie do modlitwy Dawida, w której prosi Boga o oczyszczenie.

Zanurzył tam, była taka gałązka, wełną szkarłatną i hizopem. Zanurzył je tam i pokropił potem cały lud. To było przymierze mojżeszowe. Ale Dawid nie odwołuje się do tego przymierza, tylko mówi do Boga, Ty mnie pokrop.

Dawid mówi o oczyszczeniu z grzechów

Niemożliwe jest, aby krew wołów i kozłów gładziła grzechy. I zauważcie, w 51 psalmie Dawid o tym świetnie wie. I dlatego nie mówi, odnów we mnie pokropienie mojżeszowe. Ale mówi, Ty mnie pokrop swoim hizopem. Okej?

Odniesienie do niemożliwości oczyszczenia z grzechów przez ofiary ze zwierząt.

O Boże. I znosi pierwsze, co przymierze, aby ustanowić drugie. I za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. Nie przez tą wcześniejszą krew wołów i kozłów. Bo czwarty werset mówi, niemożliwe jest, aby gładziła grzechy.

Odniesienie do zastąpienia starego przymierza przez nowe, dokonanego przez ofiarę Jezusa Chrystusa.

O Boże. I znosi pierwsze, co przymierze, aby ustanowić drugie. I za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. Nie przez tą wcześniejszą krew wołów i kozłów. Bo czwarty werset mówi, niemożliwe jest, aby gładziła grzechy.

Modlitwa o oczyszczenie, pokrop mnie aby oczyścił mnie z grzechu

No? Psalm 51? Pokrop mnie swoim hizopem. Okej? Kto może kropić tak skutecznie, żeby Dawid wiedział, że jest kompletnie czysty? Tylko i wyłącznie Chrystus.

Dawid woła o łaskę w Psalmie 51

I dokładnie o tę łaskę w psalmie 51 Dawid woła. Jeszcze do 9 rozdziału wróćmy. Bo cały ten wątek zaczyna się właśnie, tylko ja wam wskazałem na hizop, tak? Ale cały ten wątek zaczyna się od w ogóle oczywistego stwierdzenia. To jest 9 rozdział Listu do Hebrajczyków, 11 werset i dalej.

Odniesienie do 9 rozdziału Listu do Hebrajczyków, od wersetu 11

I dokładnie o tę łaskę w psalmie 51 Dawid woła. Jeszcze do 9 rozdziału wróćmy. Bo cały ten wątek zaczyna się właśnie, tylko ja wam wskazałem na hizop, tak? Ale cały ten wątek zaczyna się od w ogóle oczywistego stwierdzenia. To jest 9 rozdział Listu do Hebrajczyków, 11 werset i dalej.

Mojżesz używa gałązki hizopu do pokropienia krwią

że hizopem Mojżesz klopił, ale nieskutecznie. W pierwszym, tym Mojżeszowym Przymierzu. Jasne jest to?

Mojżesz zawiera Przymierze Boże z ludem

że hizopem Mojżesz klopił, ale nieskutecznie. W pierwszym, tym Mojżeszowym Przymierzu. Jasne jest to?

Psałm proroczy, właściwa i skuteczna modlitwa dla tych, którzy wiedzą, co zrobił Jezus

No jak nie chcecie, to nie wiecie, tak? Bo my wiemy. Więc psalm 51 jest genialną modlitwą proroczą, właściwą i skuteczną dopiero dla tych, którzy wiedzą co zrobił Jezus. I mając to na myśli, mając to w sercu, mogą się nią swobodnie pomodlić. Amen?

Odniesienie do Księgi Izajasza, rozdział 1.

Mamy Dawida. Ale teraz szybko tylko chcę Wam zwrócić uwagę. Weźmy chociażby Izajasza. Izajasz w pierwszym rozdziale, od samego początku jak sobie otworzymy. Izajasz zaraz na początku mówi w imieniu Bożym wszystko to, z czym jest związane prawo.

Bóg odrzuca ofiary bezbożnych, dopóki oni nie naprawią swojego postępowania.

Lub co wynika z prawa i Wy myślicie, że możecie sobie przy pomocy tych prawnych rozwiązań coś załatwić. Wszystko to jest dziadostwo i przed Bogiem jest kompletnie w Waszym wydaniu nieskuteczne. To jest pierwszy rozdział Księgi Izajasza, jedenasty werset. Co mi po mnóstwie Waszych ofiar, mówi Jachwę. Jestem już syty całopaleń baranów i tłuszczu tuczonych zwierząt.

Brak szczegółów o kontekście biblijnym, ale fragment jest wyraźnie nawiązaniem do nauczania Izajasza o formalizmie religijnym.

Po prostu to jest początek Księgi Izajasza. Izajasz mówi nie, nie szukajcie wprawy. Nie szukajcie wprawy. Bo prawo jedyne, co widzicie, to... Nie dość, że występujecie przeciwko prawu, to potem w ramach prawa takie składacie ofiarę, że jeszcze bardziej tylko pogarszacie całą swoją sytuację.

Zaproszenie do rozsądzenia sprawy przez Boga

I teraz wobec takiego stanu rzeczy Izajasz mówi, no nie tędy droga. Przyjdźcie do Boga osobiście. Zobaczcie, I rozdział, XVIII werset. Chodźcie teraz, a rozsądźmy. Niektórzy będą mieli tłumaczenia, przyjdźcie i pokłóczcie się ze mną.

Cytat z Psalmu 22, na który nawiązuje tekst

I zapisał w psalmie 22, o którym Pan Jezus przypomina mówiąc, ja jestem robak, a nie człowiek. I On się posługuje tam dokładnie tym określeniem, ja jestem Towla, a nie człowiek. Równie dobrze można było przytomniczyć, ja jestem szkarłat, a nie człowiek. Mamy po polsku określenie czerw. Bo oryginalnie to są te robaczki, ostatnio tłumaczyłem, teraz już nie będę tego powtarzał.

Bóg obiecuje oczyszczenie ludu z grzechów.

Z których oryginalnie, zanim powstały nowe techniki. Z których oryginalnie wyrabiało się szkarłat. I teraz Bóg mówi, chociażby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją. Choćby były czerwone jak karmazyn, staną się białe jak wełna. Ok?

fragment odnoszący się do nauczania Izajasza o Panu Jezusie

I teraz, ale dopiero co powiedział, że to się nie dzieje przez ofiary składane zgodnie z prawem. No to o co w takim razie Bogu chodzi? Otóż Izajasz idzie dalej, to jest drugi rozdział, trzeci werset. Między innymi, a teraz naprawdę wiecie, że Izajasz to jest ewangelista wśród proroków. Tak? Więc kto chce to sobie może odnowić wprowadzenie do księgi Izajasza. Nie pamiętam w którym to było sezonie i tam żeśmy na temat tego o czym Izajasz naucza, zwłaszcza w odniesieniu do Pana Jezusa. Tam mówiliśmy więcej. Ale zwróćcie uwagę na przykład na taki fragment. Drugi rozdział, trzeci werset. I pójdzie wiele ludów i powie chodźcie wstąpmy na górę Jachwę do domu Boga Jakuba. On będzie nas uczył swoich dróg, a my będziemy kroczyli Jego ścieżkami. I teraz uważajcie na to zdanie. Z Syjonu bowiem wyjdzie prawo, a słowo Jachwę z Jeruszalaim. Izajasz jakby dla nas niezwiązanych z prawem to tak przechodzi, idziemy, czytamy dalej. Ale tu Izajasz mówi rzecz absolutnie wstrząsającą i do szpiku kości poruszającą każdego wyznającego judaizm Żyda.

Odniesienie do Syjonu jako symbolu Jerozolimy niebieskiej

Wyjdzie z tej góry, która jest górą Moria, na której kiedyś Abraham myślał, że ma składać swojego syna w ofierze. A wtedy się dowiedział, Jachwę upatrzy sobie baranka. I potem na tej samej górze, która jest górą Syjon. O której Paweł w liście do Galacjan przypominał. Z tej góry wychodzi prawo.

Stworzenie świata i człowieka

Z tego samego miejsca, na którym Jachwę upatrzył sobie baranka. A tym barankiem niepokalanym był jego własny syn wcielony. Jezus, który jest Mesjaszem. I to jest miasto, oryginalnie, z którego wyszło słowo Jachwę na cały świat. Będziecie mi świadkami.

Zapowiedź panowania Boga nad narodami

Z tego samego miejsca, na którym Jachwę upatrzył sobie baranka. A tym barankiem niepokalanym był jego własny syn wcielony. Jezus, który jest Mesjaszem. I to jest miasto, oryginalnie, z którego wyszło słowo Jachwę na cały świat. Będziecie mi świadkami.

Jezus posyła uczniów

Z tego samego miejsca, na którym Jachwę upatrzył sobie baranka. A tym barankiem niepokalanym był jego własny syn wcielony. Jezus, który jest Mesjaszem. I to jest miasto, oryginalnie, z którego wyszło słowo Jachwę na cały świat. Będziecie mi świadkami.

Ostatnie słowa Jezusa, w których zapowiada, że Jego uczniowie będą świadczyć o Nim w Jerozolimie, w całej Judei i Samarii oraz aż po krańce ziemi.

W Samarii. I aż po krańce ziemi. Tak? Z Jerozolimy wychodzi to słowo. Z Jerozolimy.

Prorocze zapowiedzi przyjścia Mesjasza

I Izajasz to zapowiada. Mówi, nie, tu się wydarzą zupełnie nowe rzeczy. Ktoś by powiedział, jak się te rzeczy wydarzą? No to w takim razie, w siódmym rozdziale. Bardzo wyraźnie. Zaczyna Izajasz zaznaczać, że to nowe rozwiązanie nie polega na nowej religii. To nowe rozwiązanie. Polega na osłonie. Polega na osobie, która jest rozwiązaniem. Rozdział siódmy, werset czternasty. Dlatego sam Pan da Wam znak. Oto dziewica pocznie i urodzi syna i nazwie go Emanuel. Później w Nowym Przymierzu dowiemy się, to znaczy Bóg z nami. To jest rozwiązanie. Urodzi się człowiek, a to będzie Bóg z nami.

Wyjaśnienie imienia Emanuela

Dlatego sam Pan da Wam znak. Oto dziewica pocznie i urodzi syna i nazwie go Emanuel. Później w Nowym Przymierzu dowiemy się, to znaczy Bóg z nami. To jest rozwiązanie. Urodzi się człowiek, a to będzie Bóg z nami.

Tekst pochodzi z 9. rozdziału Księgi Izajasza, w którym prorok Izajasz opisuje nadejście Mesjasza i Jego królowania.

Ok? To niektórzy mówią, co, jak? To Izajasz dziewiąty rozdział. Jak to jest w ogóle możliwe? Izajasz mówi.

Prorocka zapowiedź narodzenia Mesjasza

Nie wiem, jak to jest możliwe, ale to jest możliwe. I chcę Wam jeszcze bardziej dowalić, żebyście wiedzieli, jak to jest możliwe. To jest Izajasz dziewiąty rozdział, wersety szósty i siódmy. Dziecko bowiem narodziło się nam. Syn został nam dany.

Prorocza zapowiedź narodzin Mesjasza

Na jego ramieniu spocznie władza. A nazwą go imieniem Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju. Zobaczcie, jak potem Jezus mówi, ja i ojciec jedno jesteśmy. Izajasz to tutaj to samo stwierdził. Przyjdzie syn, a imię tego syna będzie Ojciec Wieczności.

Jezus potwierdza swoją jedność z Ojcem

Na jego ramieniu spocznie władza. A nazwą go imieniem Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju. Zobaczcie, jak potem Jezus mówi, ja i ojciec jedno jesteśmy. Izajasz to tutaj to samo stwierdził. Przyjdzie syn, a imię tego syna będzie Ojciec Wieczności.

Fragment ten odnosi się do proroctwa o nadejściu Mesjasza, Księcia Pokoju, który będzie panował na tronie Dawida na wieki.

I jednocześnie Książę Pokoju. A rozszerzeniu jego władzy, siódmy werset, i pokoju nie będzie końca. Zasiądzie na tronie Dawida i nad jego królestwem, aż je ustanowi i utwierdzi sądem i czym? I sprawiedliwością. Odtąd i na wieki.

Mowa o Mesjaszu, który przyjdzie z rodu Dawida

Dokona tego gorliwość Jachwy Zastępów. Ok. Izajasz jedenasty rozdział. Idźmy dalej. I wyjdzie odrośl, albo też gałązka, tam będziecie mieli różne tłumaczenia.

Fragment odnosi się do obietnicy, którą Jezus dał swoim uczniom, mówiąc, że Duch Święty przyjdzie i będzie przekonywać świat o grzechu, sprawiedliwości i sądzie. Wskazuje na fakt, że Jezus zasiada po prawicy Ojca i że szatan, władca tego świata, został osądzony.

Przyjdzie duch i on przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. W ramach tej sprawiedliwości, że Pan Jezus na zawsze zasiada... To nie na zawsze, ale zasiada teraz po prawicy Ojca. W ramach tej sprawiedliwości osądzony jest ten, który myślał, że jest władcą tego świata, a nie my. W sprawiedliwości będzie sądził.

cytowany fragment odnosi się do 53 rozdziału Księgi Izajasza, w którym opisywane jest cierpienie i śmierć Mesjasza

do zupełnie bez wątpienia oświadczającego nam naprawdę jasno, tak jak stworzył Izajasz 53 rozdział, co się dzieje. Wyrósł bowiem, 53 rozdział Izajasza, drugi werset, wyrósł bowiem przed nim jak latorośl

Proroczy opis cierpień i śmierci Mesjasza

A my sądziliśmy, że jest zraniony, uderzony przez Boga i przez Boga utrapiony. Ale on był zraniony za nasze występki. Starty w proch za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokoju spadła na niego

Mesjasz określany jako cudowny doradca

i jego ranami zostaliśmy uzdrowieni. To o tym człowieku od początku Izajasz mówi. O tym cudownym doradcy. O tym księciu pokoju. Dlatego on jest księciem.

Nawiązanie: cudowny doradca

Prorok Izajasz zapowiada cierpienie i śmierć Mesjasza

i jego ranami zostaliśmy uzdrowieni. To o tym człowieku od początku Izajasz mówi. O tym cudownym doradcy. O tym księciu pokoju. Dlatego on jest księciem.

Tekst odnosi się do Księgi Izajasza rozdział 53, werset 6, który opisuje, że wszyscy jak owce zbłądziliśmy i każdy obrał swoją drogę, a Pan nałożył na niego nieprawość nas wszystkich.

Mówi o całym jego dziele. Wszyscy jak owce zbłądziliśmy. Każdy zboczył na swoją drogę. A Jachwę na niego włożył nieprawość nas wszystkich. Jeżeli ktoś potrzebuje innej definicji usprawiedliwienia,

Nawiązanie: Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy zboczył na swoją drogę, a Pana włożył na Niego nieprawość nas wszystkich.

Fragment opisuje cierpiącego Sługę Pańskiego, którym według chrześcijaństwa jest Jezus Chrystus.

z łaski przez wiarę niż pochodzącą od Pawła, niech sobie otworzy 53 rozdział Izajasza. Amen? I niech nic nie opowiada bzdur, że Paweł wymyślił usprawiedliwienie z łaski przez wiarę. Uciśniony i gnębiony, ale nie otworzył swoich ust.

Prorocy często odnosili się do śmierci Jezusa na krzyżu oraz do tego, że poniósł on karę za grzechy innych ludzi.

Ten jeden, który będzie mieć liczne potomstwo. Co zobaczył Abraham? Został bowiem wyrwany z ziemi żyjących i zraniony za przestępstwo nie swoje, ale mojego ludu. I wyznaczono mu grób, z niego dziwcami,

Opis cierpień sługi Pańskiego

ponieważ wylał swoją duszę na śmierć. Został zaliczony do przestępców, sam poniósł grzech wielu i wstawił się za przestępcami. 53 rozdział Izajasza. 55 rozdział, tylko wam na to wskazuję.

Zaproszenie do przyjęcia zbawienia

ponieważ wylał swoją duszę na śmierć. Został zaliczony do przestępców, sam poniósł grzech wielu i wstawił się za przestępcami. 53 rozdział Izajasza. 55 rozdział, tylko wam na to wskazuję.

Wezwanie do przyjścia do Boga i otrzymania darów duchowych

55 rozdział Izajasz cytuje kogoś wołającego. O wszyscy spragnieni. To jest pierwszy werset. O wszyscy spragnieni. Przyjdźcie do wód.

Bóg mówi o swoim słudze, którego wybrał i w którym ma upodobanie.

Czyli Dawid, bo to znaczy po hebrajsku Dawid, mój syn umiłowany. W którym mam upodobanie. Oto ustanowiłem go świadkiem i do niego mówi, oto przywołasz naród, którego nie znałeś. A narody, które ciebie nie znały, zbiegną się do ciebie ze względu na Jachwę, twojego Boga i świętego Izraela, bo on cię uwielbił. Kto jeden jedyny powiedział, że został uwielbiony? Pamiętacie to?

Nawiązanie: Oto mój sługa, którego podtrzymuję, mój wybrany, w którym mam upodobanie. Włożyłem w niego mojego ducha, aby przyniósł narodom prawo.

Rozdział 55 Księgi Izajasza, który mówi o Bożej łasce i zbawieniu

Uwielbij swojego Syna. 55 rozdział. Zanim się te rzeczy dzieją. 55 rozdział Izajasz. Izajasz.

Księga Izajasza zawiera zapowiedzi dotyczące zbawienia przez Mesjasza, które miało przyjść z łaski i przez wiarę, a nie przez własne uczynki.

Cały Izajasz. Nie chodzi mi o w ogóle zapowiedź Mesjasza, ale zapowiedź tego, co on miał zrobić. Z łaski, za darmo, tylko i wyłącznie przez wiarę. Zobaczcie dalej. Izajasz.

Prorok Jeremiasz zapowiada, że Bóg zawrze nowe przymierze z ludem izraelskim.

Mówi tak. I będą moim ludem, a ja będę ich Bogiem. I dam im jedno serce i jedną drogę, aby bali się mnie przez wszystkie. Dni dla dobra ich samych i ich dzieci po nich. I zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich nie odwrócę.

Fragment opisuje proroctwą Jeremiasza o nadejściu nowego przymierza, które Bóg zawrze z Izraelem i Judą, w którym wpisze Swoje Prawo w ich sercach, a oni nie będą musieli się Go uczyć.

I ta operacja będzie początkiem tego, co Jeremiasz, Bóg przez Jeremiasza nazywa nowym przymierzem. Zawrę z nimi wiecznym przymierzem. Zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich nie odwrócę. I nie przestanę im dobrze czynić, ale włożę w ich serca moją bojaźń. Nie będą musieli wyciskać z siebie tej bojaźni.

Odniesienie do zapowiedzi mesjańskiej - nadejścia sprawiedliwego władcy z rodu Dawida.

To będzie ich natura, że będą mnie czcili. Swoją drogą, to nie jest pierwszy raz, kiedy Jeremiasz o tym mówi. W 23 rozdziale. W 5-6 wersecie, a propos tego, Jeremiasz mówi. Oto nadchodzą dni, mówi Jachwę, w których wzbudzę Dawidowi sprawiedliwą latorośl.

Odniesienie do przymierza Boga z Izraelem

31 rozdział u Jeremiasza. 31 werset i dalej. To jest klucz. Więcej tych fragmentów jest u Jeremiasza, ale te są najbardziej oczywiste. Jeremiasz 31,31.

Odniesienie do przymierza zawartego na górze Synaj między Bogiem a ludem Izraela.

Oto nadchodzą dni. Jachwę. Kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, kiedy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Czyli nie takie, jakie zostało zawarte pod Chorebem, czy też pod Synajem.

Odniesienie do nowego przymierza, które Bóg zawrze z domem Izraela i Judy, w odróżnieniu od starego przymierza zawartego pod Synajem.

Oto nadchodzą dni. Jachwę. Kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, kiedy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Czyli nie takie, jakie zostało zawarte pod Chorebem, czy też pod Synajem. Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem. Mówi Jachwę. Ale takie będzie przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach. Mówi Jachwę. Uważajcie na to.

Nawiązanie: Oto nadchodzą dni - wyrocznia Pana - kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, kiedy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem. Mówi Jachwę.

obietnica nowego przymierza

Włożę moje prawo w ich wnętrze. I wypiszę je na ich sercach. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. Emanuel. I nikt nie będzie już uczył swojego bliźniego, ani nikt swojego brata, mówiąc poznaj Jachwę, bo wszyscy będą mnie znali.

tytuł Jezusa Chrystusa

Włożę moje prawo w ich wnętrze. I wypiszę je na ich sercach. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. Emanuel. I nikt nie będzie już uczył swojego bliźniego, ani nikt swojego brata, mówiąc poznaj Jachwę, bo wszyscy będą mnie znali.

Odniesienie do zapowiedzi Nowego Przymierza w Księdze Jeremiasza

Okej? Rozumiecie o co mi chodzi? Jeżeli ktoś by nie zauważył u Jeremiasza usprawiedliwienia Bożego, tak rozumianego jak w Nowym Przymierzu, tutaj, no to co się by jeszcze musiało wydarzyć? Okej? Nowe przymierze zapowiedziane przez Pana.

Fragment ten jest wyraźnym odniesieniem do proroctw Ezechiela o odnowieniu Izraela, kiedy Bóg zbierze swój lud, oczyści go i da mu nowe serce oraz ducha.

Zgromadzę was ze wszystkich ziem i przyprowadzę was do waszej ziemi. I pokropię was wodą czystą i będziecie czyści. Oczyszczę was ze wszystkich waszych nieczystości i ze wszystkich waszych bożków. No i patrzcie na to. I dam wam nowe serce i włożę nowego ducha do waszego wnętrza.

Odniesienie do 11. rozdziału Księgi Ezechiela, werset 19.

Inna rzecz, że i u Ezechiela, jak sobie jedenasty chyba rozdział otworzymy. Bo niektórzy mówią, że to jest jedno miejsce. U samego naprawdę Ezechiela to jest jedenasty rozdział, dziewiętnasty werset. I tutaj w tym trzydziestym, siódmym, szóstym rozdziale Ezechiel wraca do pewnej myśli, którą tu wypowiada. To jest jedenasty rozdział Ezechiela, dziewiętnasty werset.

Odniesienie do 37. rozdziału Księgi Ezechiela, werset 36.

Inna rzecz, że i u Ezechiela, jak sobie jedenasty chyba rozdział otworzymy. Bo niektórzy mówią, że to jest jedno miejsce. U samego naprawdę Ezechiela to jest jedenasty rozdział, dziewiętnasty werset. I tutaj w tym trzydziestym, siódmym, szóstym rozdziale Ezechiel wraca do pewnej myśli, którą tu wypowiada. To jest jedenasty rozdział Ezechiela, dziewiętnasty werset.

Prorok Ezechiel zapowiada nowe przymierze Boga z ludem Izraela, w którym Bóg odnowi ich serca i umysły, aby postępowali według Jego woli.

I dam im jedno serce i włożę nowego ducha w wasze wnętrze. Usunę z ich ciała serce kamienne, a dam im serce mięsiste, aby postępowali według moich ustaw i strzegli moich sądów oraz czynili je. I będą moim ludem, a ja będę ich Bogiem. Widzicie to? Więc nawet u samego Ezechiela to nie jest pojedyncze wezwanie.

Ezechiel opisuje wizję sądu nad Jerozolimą i wezwanie do nawrócenia.

Więc nawet u samego Ezechiela to nie jest pojedyncze wezwanie. Otwórzmy sobie Daniela. O, niektórzy mówią, no dobra, dobra. U Daniela nie ma co na siłę wyciskać z Daniela. Otwórzmy sobie dziewiąty rozdział.

Rozdział 9 Księgi Daniela, w którym Daniel modli się o przebaczenie i wygłasza proroctwo o 70 tygodniach.

Więc nawet u samego Ezechiela to nie jest pojedyncze wezwanie. Otwórzmy sobie Daniela. O, niektórzy mówią, no dobra, dobra. U Daniela nie ma co na siłę wyciskać z Daniela. Otwórzmy sobie dziewiąty rozdział.

Archanioł Gabriel jest wysyłany do proroka Daniela w celu wyjaśnienia mu pewnej wizji lub objawienia.

O, teraz zrozumiesz, co ci powiem. Posyła do niego Gabriela i zobaczcie, z czym posłał Gabriela do proroka Daniela. I wyjaśniał mi ten Gabriel i rozmawiał ze mną mówiąc Danielu, teraz wyszedłem, aby uczynić cię zdolnym do zrozumienia. Na początku twoich błagań wyszło słowo...

Bóg wysyła anioła do Daniela, aby oznajmić mu dalsze objawienie

Pamiętacie, o czym mówi Daniel, tak? Na początku twoich błagań wyszło słowo... Na początku twoich błagań wyszło słowo... A ja przybyłem, aby ci oznajmić, bo jesteś bardzo umiłowany, tak więc rozważ to słowo i zrozum widzenie.

Prorocze słowa o 70 tygodniach przeznaczonych dla ludu Bożego i Jerozolimy

70 tygodni wyznaczono nad twoim ludem i twoim świętym miastem... Po co? 70 tygodni wyznaczono nad twoim ludem i twoim świętym miastem... Na zakończenie przestępstwa. Po pierwsze.

Prorocze objawienie Danielowi o 70 tygodniach

Wszystko to, co za chwilę ci powiem o 70 tygodniach... Danielu, mówi Gabriel... Jest tajemnicą tego, że w tych 70 tygodniach wypełni się... Zakończy się przestępstwo. Zostaną zgładzone grzechy.

Prorokowane zabicie Mesjasza

A po tych 62 tygodniach... Zostanie zabity Mesjasz, ale nie za siebie. Zostanie zabity Mesjasz, ale nie za siebie. Po co? No, jeszcze raz 24 werset.

Prorok Daniel modlił się za lud Izraela i prosił Boga o przebaczenie grzechów oraz nadejście Mesjasza, który dokona zbawienia.

Na zakończenie przestępstwa. Na zgładzenie grzechów. I na przebłaganie za nieprawość. Na wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości. Na wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości.

Autor wspomina Księgę Habakuka

Przypomnę tylko Habakuka. Tak? Ale naprawdę, zróbcie sobie sami ćwiczenie i znajdźcie usprawiedliwienie z łaski przez wiarę. To informacje o Mesjaszu, który dokonuje tej genialnej przemiany przez swoją ofiarę na krzyżu, przez moc swojego zmartwychwstania.

Odniesienie do ofiary i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa

Przypomnę tylko Habakuka. Tak? Ale naprawdę, zróbcie sobie sami ćwiczenie i znajdźcie usprawiedliwienie z łaski przez wiarę. To informacje o Mesjaszu, który dokonuje tej genialnej przemiany przez swoją ofiarę na krzyżu, przez moc swojego zmartwychwstania.

Nawiązanie: Mesjasz, który dokonuje tej genialnej przemiany przez swoją ofiarę na krzyżu, przez moc swojego zmartwychwstania

Odniesienie do nauki o usprawiedliwieniu z łaski przez wiarę

Przypomnę tylko Habakuka. Tak? Ale naprawdę, zróbcie sobie sami ćwiczenie i znajdźcie usprawiedliwienie z łaski przez wiarę. To informacje o Mesjaszu, który dokonuje tej genialnej przemiany przez swoją ofiarę na krzyżu, przez moc swojego zmartwychwstania.

Fragment z tekstu przywołuje werset z Księgi Habakuka, rozdział 2, werset 4, który jest cytowany w listach apostoła Pawła.

Naprawdę jest u każdego z proroków, jest o nim wzmianka. Czasem bardziej zatajona, ale częściej raczej bardzo jawna. Bardzo jawna. No oczywiście Habakuk, drugi rozdział, czwarty werset. To jest ten fragment, który Paweł trzykrotnie w swoich listach cytuje. W liście do Rzymian właśnie, w liście do Galacyn i potem u Hebrajczyków. Oto dusza tego, Habakuk 2,4, Oto dusza tego, który się wywyższa, nie jest w nim prawa. Kto się wywyższa, to za chwilę jeszcze przypomnimy sobie u Pana Jezusa, kto jest ten, kto się wywyższa.

kto jest ten, kto się wywyższa

W liście do Rzymian właśnie, w liście do Galacyn i potem u Hebrajczyków. Oto dusza tego, Habakuk 2,4, Oto dusza tego, który się wywyższa, nie jest w nim prawa. Kto się wywyższa, to za chwilę jeszcze przypomnimy sobie u Pana Jezusa, kto jest ten, kto się wywyższa.

W liście do Rzymian właśnie, w liście do Galacyn i potem u Hebrajczyków. Oto dusza tego, Habakuk 2,4, Oto dusza tego, który się wywyższa, nie jest w nim prawa. Kto się wywyższa, to za chwilę jeszcze przypomnimy sobie u Pana Jezusa, kto jest ten, kto się wywyższa.

W liście do Rzymian właśnie, w liście do Galacyn i potem u Hebrajczyków. Oto dusza tego, Habakuk 2,4, Oto dusza tego, który się wywyższa, nie jest w nim prawa. Kto się wywyższa, to za chwilę jeszcze przypomnimy sobie u Pana Jezusa, kto jest ten, kto się wywyższa.

W liście do Rzymian właśnie, w liście do Galacyn i potem u Hebrajczyków. Oto dusza tego, Habakuk 2,4, Oto dusza tego, który się wywyższa, nie jest w nim prawa. Kto się wywyższa, to za chwilę jeszcze przypomnimy sobie u Pana Jezusa, kto jest ten, kto się wywyższa.

fragment cytowany przez Pawła

ale sprawiedliwy będzie żyć ze swojej wiary, a nie z tego, z czego się może chlubić. Sprawiedliwy będzie żyć z wiary. I to jest fragment, który właśnie z tego proroka z Habakuka, który Paweł trzykrotnie cytuje.

Odniesienie do Księgi Malachiasza, rozdziału 3, wiersza 1.

W Księdze Malachiasza. U proroka Malachiasza w trzecim rozdziale Jachwę mówi Oto posyłam mojego posłańca, który przygotuje drogę przed moim obliczem i nagle przybędzie do swojej świątyni Pan, którego Wy szukacie. Uważajcie na to.

Anioł Pański mówi do Józefa, aby przyjął Marię za żonę, ponieważ to, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego i urodzi się syn, który zbawi lud od jego grzechów.

jak powiedział Mateusza dwudziesty pierwszy werset, dwudziesty i dwudziesty pierwszy werset, że to, mówi do niego Józefie, synu Dawida, nie bój się przyjąć Marii, twojej żony, to bowiem, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego i urodzi syna, któremu nadasz imię Jezus. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów.

Genealogia Jezusa Chrystusa, Syna Dawida, syna Abrahama.

Zaraz od samego początku, już pomijam, że wprowadzenie do Ewangelii Mateusza, sam rodowód Jezusa już wyraźnie mówi, kto to jest, z jakimi zapowiedziami się łączy i co ma zrobić. Ale anioł przypomina Józefowi, że to jest ten gość, na którego wy czekacie. Po co? No właśnie po to.

Anioł Pański ukazuje się Józefowi we śnie i zapowiada, że Maryja pocznie Syna, który zbawi swój lud od grzechów.

Zaraz od samego początku, już pomijam, że wprowadzenie do Ewangelii Mateusza, sam rodowód Jezusa już wyraźnie mówi, kto to jest, z jakimi zapowiedziami się łączy i co ma zrobić. Ale anioł przypomina Józefowi, że to jest ten gość, na którego wy czekacie. Po co? No właśnie po to.

Opętani w krainie Gerazeńczyków

to to z niego niechcący wychodzi. W ósmym rozdziale Ewangelii Mateusza, w dwudziestym dziewiątym wersecie, to jest mowa o tym, jak w krainie Gerazeńczyków, dwaj opętani zabiegli drogę Jezusowi. I ewidentnie pod wpływem demonów, co krzyczą do Jezusa.

Wypowiedź demonów, które prosili Jezusa, aby ich nie dręczył.

To jest ósmy rozdział Mateusza, dwudziesty dziewiąty werset. I zaczęli krzyczeć, cóż my mamy z Tobą, Jezusie, Synu Boży. I teraz patrzcie na drugie zdanie. Przyszedłeś tutaj przed czasem nas dręczyć? Zobaczcie, jak niechcący, tak?

Jezus uzdrawiając paralityka powiedział mu, że jego grzechy są mu odpuszczone, co wywołało reakcję uczonych w Piśmie, że bluźni.

trzeci werset z uczonych w Piśmie, pomyśleli sobie, On bluźni. Dlaczego? No dlaczego? Pomyślcie sami. Co Żyd może sobie pomyśleć zaraz? Jak komuś mogą być odpuszczone grzechy bez uczynków prawa?

Paweł naucza, że człowiek usprawiedliwiony jest przez wiarę, a nie przez uczynki Prawa.

trzeci werset z uczonych w Piśmie, pomyśleli sobie, On bluźni. Dlaczego? No dlaczego? Pomyślcie sami. Co Żyd może sobie pomyśleć zaraz? Jak komuś mogą być odpuszczone grzechy bez uczynków prawa?

Jezus wie o myślach ludzi

To może Bóg, może w ramach jakiegoś suwerennego aktu może coś takiego zrobić? No ale kim jest ten gość? Lecz Jezus, czwarty werset, znając ich myśli, powiedział, Dlaczego myślicie złe rzeczy w swoich sercach? Bardzo interesujący komentarz, ale nie będę ja teraz tego rozwijał, tak?

Jezus uzdrawia sparaliżowanego

Co bowiem jest łatwiej powiedzieć, przebaczone są twoje grzechy, czy powiedzieć, wstań i chodź? Ale żebyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi moc przebaczać grzechy, wtedy powiedział do sparaliżowanego, wstań, weź swoje posłanie i idź do domu. A on wstał i poszedł do swojego domu.

Jezus uzdrawia paralityka i oświadcza, że ma moc odpuszczania grzechów.

Jezus mówi, Syn Człowieczy ma na ziemi moc odpuszczać grzechy. To jest a propos, zanim jeszcze doszło do Kalwarii, zauważcie, jaką on moc reprezentuje i jakiego rodzaju porządek, zupełnie niezwiązany z prawem, to jest jego suwerenna decyzja, i skutek jej, coś co daje człowiekowi absolutnie za darmo.

Fragment opisuje osobę, która została uwolniona od swoich grzechów po tym, jak Jezus zobaczył jej wiarę.

Jedynie patrząc na co? Drugi werset, widząc ich wiarę. Widzicie to? Widząc ich wiarę, przyprowadza tego człowieka do wolności od jego grzechów. Jedenasty rozdział Mateusza.

Jezus mówi, że jest Panem szabatu

Co Jezus mówi? Ja jestem źródłem szabatu. Nie tylko w tamtym miejscu, gdzie mówi, Syn Człowieczy jest Panem szabatu. Pamiętacie? W zasadzie we wszystkich Ewangeliach w taki czy inny sposób to jest przywołane. Mówi, Ja jestem kimś, kto daje szabat. Ja jestem kimś, kto wprowadza w siódmy dzień.

Jezus mówi, że jest Panem szabatu

Co Jezus mówi? Ja jestem źródłem szabatu. Nie tylko w tamtym miejscu, gdzie mówi, Syn Człowieczy jest Panem szabatu. Pamiętacie? W zasadzie we wszystkich Ewangeliach w taki czy inny sposób to jest przywołane. Mówi, Ja jestem kimś, kto daje szabat. Ja jestem kimś, kto wprowadza w siódmy dzień.

Nawiązanie: Szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Tak więc Syn Człowieczy jest Panem także szabatu.

Jezus mówi, że jest Panem szabatu

Co Jezus mówi? Ja jestem źródłem szabatu. Nie tylko w tamtym miejscu, gdzie mówi, Syn Człowieczy jest Panem szabatu. Pamiętacie? W zasadzie we wszystkich Ewangeliach w taki czy inny sposób to jest przywołane. Mówi, Ja jestem kimś, kto daje szabat. Ja jestem kimś, kto wprowadza w siódmy dzień.

Tekst odnosi się do nauki, że znalezienie odpoczynku i uświęcenia w Bogu jest możliwe przez wiarę w Chrystusa, a nie przez własne wysiłki.

Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, że Ja jestem cichy i pokornego serca. Uważajcie na to. A znajdziecie odpoczynek, znajdziecie szabat dla waszych dusz. List do Hebrajczyków mówi o zbawieniu jako o wejściu w odpoczynek szabatni. Odpoczęciu od swoich uczynków, uwolnieniu się od uczynków prawa, a więc odpoczęciu od nich tak, jak Bóg odpoczął od swoich uczynków w siódmym dniu. To jest czwarty rozdział Listu do Hebrajczyków, ale już tam nie będziemy przechodzić. Teraz otwórzmy sobie dziewiętnasty rozdział Ewangelii Mateusza. To jest dla nas bardzo ważny. Dwudziesty piąty, dwudziesty szósty werset.

Fragment prawdopodobnie odnosi się do nauczania Jezusa na temat małżeństwa i rozwodu, zawartego w 19. rozdziale Ewangelii Mateusza.

a więc odpoczęciu od nich tak, jak Bóg odpoczął od swoich uczynków w siódmym dniu. To jest czwarty rozdział Listu do Hebrajczyków, ale już tam nie będziemy przechodzić. Teraz otwórzmy sobie dziewiętnasty rozdział Ewangelii Mateusza. To jest dla nas bardzo ważny. Dwudziesty piąty, dwudziesty szósty werset. Kolejny nurt w nauczaniu Jezusa. Ja tylko zwracam uwagę na pewne wątki, które się wiążą z usprawiedliwieniem z łaski darmowym tylko i wyłącznie przez wiarę. Uczniowie pytają, to jest dziewiętnasty rozdział Mateusza, dwadzieścia pięć, dwadzieścia sześć. Jego uczniowie to usłyszeli, zdumieli się bardzo i pytali, któż więc może być zbawiony? I bardzo jasno na to Jezus im odpowiada.

Nawiązanie: Dwudziesty piąty, dwudziesty szósty werset. Jego uczniowie to usłyszeli, zdumieli się bardzo i pytali, któż więc może być zbawiony? I bardzo jasno na to Jezus im odpowiada.

Jezus odpowiada na pytanie dotyczące zbawienia

Jezus spojrzawszy na nich powiedział, u ludzi to jest niemożliwe, ale u Boga wszystko jest możliwe. Zobaczcie, to jest wyraźne sformułowanie, nie macie niczego w swoich rękach. Ludzie nie mają niczego w swoich rękach, aby mogli być zbawieni. To musi wyjść od Boga. Nie może się opierać na czymkolwiek, co byście zrobili. Dla ludzi to jest absolutnie niemożliwe.

Cytat z Księgi Izajasza 53:7, który opisuje Jezusa jako cierpiącego sługę Bożego.

Mateusz dwudziesty szósty rozdział. Jedna z najbardziej wstrząsających scen, jak dla mnie. Dwudziesty szósty rozdział Ewangelii Mateusza, sześćdziesiąty trzeci, sześćdziesiąty czwarty werset. Izajasz pięćdziesiąty trzeci rozdział, pamiętacie? On milczał, był niemy, jak owca niema, kiedy ją strzygą.

Odniesienie do sceny z Ewangelii Mateusza, gdzie Jezus milczy przed oskarżycielami, podobnie jak opisuje to Księga Izajasza 53.

Mateusz dwudziesty szósty rozdział. Jedna z najbardziej wstrząsających scen, jak dla mnie. Dwudziesty szósty rozdział Ewangelii Mateusza, sześćdziesiąty trzeci, sześćdziesiąty czwarty werset. Izajasz pięćdziesiąty trzeci rozdział, pamiętacie? On milczał, był niemy, jak owca niema, kiedy ją strzygą.

Nawiązanie: Mateusz dwudziesty szósty rozdział, sześćdziesiąty trzeci, sześćdziesiąty czwarty werset.

Zapowiedź cierpień i wywyższenia Sługi Pańskiego

Fałszywi świadkowie przychodzą i go strzygą z jego wełny, niepokalanego baranka. A Jezus milczy. To jest to, co Izajasz w pięćdziesiątym trzecim rozdziale zapowiedział. I teraz widzicie, sęk w tym, że przesłuchują go ludzie, którzy wiedzą, że sprawa nie da się usprawiedliwić, ale sprawiedliwy będzie żyć z wiary. Z wiary w kogo? W tego, który jest samą sprawiedliwością.

Ewangelia jest mocą Bożą prowadzącą do zbawienia

Fałszywi świadkowie przychodzą i go strzygą z jego wełny, niepokalanego baranka. A Jezus milczy. To jest to, co Izajasz w pięćdziesiątym trzecim rozdziale zapowiedział. I teraz widzicie, sęk w tym, że przesłuchują go ludzie, którzy wiedzą, że sprawa nie da się usprawiedliwić, ale sprawiedliwy będzie żyć z wiary. Z wiary w kogo? W tego, który jest samą sprawiedliwością.

Nawiązanie: A sprawiedliwy będzie żyć z wiary.

Bóg nakazuje Mojżeszowi, aby ustanowił Aarona i jego synów kapłanami

Który jest Bogiem wcielonym. Z wiary w Mesjasza. I mają przed sobą tego Mesjasza. A najwyższy kapłan pośród innych kapłanów z aaronowego lewickiego prawa, pośród uczonych w piśmie, zauważcie, zadaje pytanie.

Wyznanie wiary Piotra, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga żywego

Który jest Bogiem wcielonym. Z wiary w Mesjasza. I mają przed sobą tego Mesjasza. A najwyższy kapłan pośród innych kapłanów z aaronowego lewickiego prawa, pośród uczonych w piśmie, zauważcie, zadaje pytanie.

Jezus jest przesłuchiwany przez arcykapłanów, starszych i uczonych w Piśmie

Który jest Bogiem wcielonym. Z wiary w Mesjasza. I mają przed sobą tego Mesjasza. A najwyższy kapłan pośród innych kapłanów z aaronowego lewickiego prawa, pośród uczonych w piśmie, zauważcie, zadaje pytanie.

Autor Ewangelii Janowej stwierdza, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, a wiara w Niego prowadzi do życia

Który jest Bogiem wcielonym. Z wiary w Mesjasza. I mają przed sobą tego Mesjasza. A najwyższy kapłan pośród innych kapłanów z aaronowego lewickiego prawa, pośród uczonych w piśmie, zauważcie, zadaje pytanie.

Jezus zostaje zapytany przez arcykapłana, czy jest Mesjaszem, Synem Bożym.

Zaklinam cię na Boga żywego. Do milczącego baranka Bożego. Mówi, zaklinam cię na Boga żywego, abyś nam powiedział, czy ty jesteś Mesjaszem, Chrystusem, Synem Bożym. W tym momencie pytasz, wcale nie chcesz tej odpowiedzi. Ale Jezus, żeby nie było, odpowiada.

Jan Chrzciciel określa Jezusa jako Baranka Bożego.

Zaklinam cię na Boga żywego. Do milczącego baranka Bożego. Mówi, zaklinam cię na Boga żywego, abyś nam powiedział, czy ty jesteś Mesjaszem, Chrystusem, Synem Bożym. W tym momencie pytasz, wcale nie chcesz tej odpowiedzi. Ale Jezus, żeby nie było, odpowiada.

Odniesienie do Psalmu 22, który jest cytowany przez Jezusa na krzyżu.

I to jest początek psalmu 22. Kto przeczyta cały psalm 22, znowu zobaczy, w tym miejscu Jezus wyraźnie woła na cały świat, że się wypełniają wszystkie proroctwa zawarte w psalmie 22. Włącznie z usprawiedliwieniem z wiary, które zrodzi kompletnie. Kompletnie nowe pokolenie przez to, co się ostatecznie wykonało na krzyżu. Psalm 22.

Jezus zapowiada, że kto uwierzy i zostanie ochrzczony, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, będzie potępiony.

Otwórzmy sobie Ewangelię Marka. Nie będziemy powtarzać i wskazywać na inne wątki. Zauważcie, Ewangelia Marka kończy się, 16 rozdział 16 werset, znamienitym stwierdzeniem Pana Jezusa. A propos, czy Jezus głosił wiarę jako klucz do wszystkiego. Mark 16,16 bardzo łatwo zapamiętać. Jezus powiedział, według Marka, to były jedne z ostatnich jego słów, przed jego pójściem do nieba, żeby zasiąść po prawicy Ojca. Powiedział, kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony. Ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. Jeszcze będziemy kiedy indziej rozważać szerzej ten temat. Bo zauważcie, że tutaj nie ma symetrii.

Nawiązanie: Mark 16,16 bardzo łatwo zapamiętać. Powiedział, kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony. Ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.

Jezus wstąpił do nieba i zasiadł po prawicy Boga.

Jezus powiedział, według Marka, to były jedne z ostatnich jego słów, przed jego pójściem do nieba, żeby zasiąść po prawicy Ojca. Powiedział, kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony. Ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. Jeszcze będziemy kiedy indziej rozważać szerzej ten temat. Bo zauważcie, że tutaj nie ma symetrii.

Jezus przedstawia się w synagodze w Nazarecie.

Czwarty rozdział. Jezus siebie przedstawia jako kogoś, kto przychodzi z łapy. Od samego początku swojej działalności. To jest czwarty rozdział Łukasza, 18 werset i dalej. W Nazarecie w synagodze otwiera zwój.

Mesjańska zapowiedź Izajasza o nadchodzącym zbawieniu

I zaczyna czytać i konkluduje w taki sposób. Duch Pana nade mną, ponieważ namaścił mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim. Posłał mnie, abym uzdrawiał skruszonych w sercu. Abym uwięzionym zwiastował wyzwolenia, aby nie było ich. Aby nie było ich. Abym uciśnionym wypuścił na wolność. Abym ogłosił miłościwy rok Pana. Lub też rok łaski od Pana. Niektórzy całkiem słusznie tłumaczą. Wtedy zamknął księgę.

Jezus cytuje fragment Izajasza, odnosząc się do swojej misji głoszenia Dobrej Nowiny.

A jakie jest moje zadanie? Obwieszczać czas, określony okres łaski od Pana. Kiedy absolutnie za darmo będziecie ją mogli zbierać. Kiedy absolutnie za darmo będziecie ją mogli dostawać. Otwórzmy sobie Ewangelię Łukasza.

Nawiązanie: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, 19 abym obwoływał rok łaski od Pana.

Przypowieść o synu marnotrawnym

Nie będę tu wielu innych wątków, takich jak chociażby poruszonych w XV rozdziale Łukasza. W ogóle nie będziemy tego dotykać. Ale zobaczcie XVIII rozdział. Bardzo ważna przypowieść. A propos usprawiedliwienia.

Przypowieść o faryzeuszu i celniku

Nie będę tu wielu innych wątków, takich jak chociażby poruszonych w XV rozdziale Łukasza. W ogóle nie będziemy tego dotykać. Ale zobaczcie XVIII rozdział. Bardzo ważna przypowieść. A propos usprawiedliwienia.

Ta przypowieść była skierowana do ludzi, którzy ufali, że są sprawiedliwi, a innych lekceważyli.

I targetem, że tak powiem, tej przypowieści. Pierwszymi słuchaczami, których miał na myśli, byli jacy ludzie? XVIII rozdział, Łukasza, IX werset. Powiedział też do tych, którzy ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innych mieli za nic. Taką przypowieść.

Odniesienie do cytatu z Księgi Habakuka 2:4

Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony. Pamiętacie Habakuka? Gdzie jest powiedziane, że sprawiedliwy z wiary żyć będzie? Niesprawiedliwy to jest ten, który w swojej duszy się wywyższa i nie widzi, że nie ma w sobie prawości. Do tego Jezus wyraźnie nawiązał, chociaż wprost Habakuka nie zacytował.

Odniesienie do nauki Jezusa z Ewangelii Łukasza 14:11

Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony. Pamiętacie Habakuka? Gdzie jest powiedziane, że sprawiedliwy z wiary żyć będzie? Niesprawiedliwy to jest ten, który w swojej duszy się wywyższa i nie widzi, że nie ma w sobie prawości. Do tego Jezus wyraźnie nawiązał, chociaż wprost Habakuka nie zacytował.

fragment tekstu odnoszący się do Ewangelii Jana, rozdziału 1, wersetów 12-13

I że Jezus usprawiedliwienia z łaski przez wiarę nie głosił? Na co ktoś taki liczy, że nie zna Ewangelii Jana? Ewangelia Jana. Pierwszy rozdział. Wersety 12-13. Wszystkim tym, którzy Go przyjęli, Jezus dał moc, aby się stali synami Bożymi. To jest tym, którzy wierzą w Jego imię. Którzy się narodzili nie z krwi, ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga. Komu dał, żeby się stali synami Bożymi? Tym, którzy wierzą w Jego imię.

Jezus zapowiada swoją śmierć i zmartwychwstanie w kontekście oczyszczenia świątyni

Tam Jezus mówi o świątyni, że wzbłóżcie ją, a ja ją odbuduję. I jest taki komentarz Jana. Gdy więc zmartwychwstał, to jest Jan 2,22. Gdy więc zmartwychwstał, Jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to powiedział. I uwierzyli pismu oraz słowu, które wypowiedział Jezus.

Następne wersy po tym fragmencie

W tym do tego, że On jest uświęcony. Jest usprawiedliwieniem z łaski przez wiarę. Ale idźmy dalej. Jan 3,14. I następne.

Jezus porównuje siebie do węża wywyższonego przez Mojżesza na pustyni, co jest odniesieniem do Księgi Liczb 21:4-9.

Jezus zaczyna ten wątek w rozmowie z Nikodemem w następujący sposób. Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy. I potem idzie dalej. Masa ludzi mówi, okej, fajnie, fajnie, coś tam pamiętają z tym wężem. Otwórzmy sobie.

Pierwszy werset odnosi się do Księgi Liczb

Księga Liczb. Kochani. To jest czwarta Mojżeszowa. Szybciej, mając tu cały czas Ewangelię Jana zaznaczoną. Księga Liczb.

Rozdział 21 Księgi Liczb opisuje, jak Bóg zesłał na Izraelitów jadowite węże, aby ich ukarać za grzechy popełnione na pustyni.

21 to jest rozdział. Izrael zgrzeszył na pustyni, jak to im się często zdarzało. I tym razem, żeby im dać pewną lekcję, Bóg zesłał na nich węże. I to były śmiertelnie jadowite węże. To jest 21 rozdział Księgi Liczb.

Narzekanie i bunt Izraelitów na pustyni

4 Mojżeszowej. 5 werset i dalej. Lud zaczął mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi. To jest bardzo istotne. Widzicie? Lud zerwał po raz kolejny swoją więź z Bogiem.

Izraelici narzekają na Mojżesza i Boga

I mówili przeciwko Jachwę i przeciwko Mojżeszowi, jego słudze. Dlaczego wyprowadziliście raz Egiptu? I tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. I wtedy w 6 wersecie, w odpowiedzi na to, Bóg zaczyna pewną swoją akcję. Jaką?

Węże jadowite kąsają lud Izraela w karze za ich bunt przeciwko Bogu.

Zesłał więc Jachwę na lud węże jadowite, które kąsały lud. I pomarło wiele osób z Izraela. Więc widzicie, to były śmiertelnie jadowite węże. Bardzo poważna sprawa. I teraz, 7 werset i dalej.

Lud Izraela zgrzeszył, prosząc Mojżesza o wstawiennictwo u Boga.

I lud przyszedł do Mojżesza i powiedział Zgrzeszyliśmy przez to, że mówiliśmy przeciwko Jachwę i przeciwko Tobie. Módl się do Jachwy, aby oddalił od nas te węże. I Mojżesz modlił się za lud. Widzicie, oni już wiedzą, że potrzebują jakiegoś pośrednika.

Bóg mówi do Mojżesza z krzewu, a Mojżesz odpowiada

I teraz zauważcie, i Mojżesz też tak myśli. A teraz zobaczcie, co się dzieje. 8 werset. Wtedy Jachwę powiedział do Mojżesza. Już się nie mówi.

Bóg mówi do Mojżesza i zapowiada wyzwolenie Izraelitów z Egiptu

I teraz zauważcie, i Mojżesz też tak myśli. A teraz zobaczcie, co się dzieje. 8 werset. Wtedy Jachwę powiedział do Mojżesza. Już się nie mówi.

Opowieść o miedzianym wężu, który Mojżesz ustawił na palu, aby ci, którzy zostali ukąszeni przez jadowite węże, mogli być uzdrowieni przez samo na niego spojrzenie.

I stanie się tak, że każdy ukąszony wystarczy, że spojrzy na tego węża, a będzie żył. Mojżesz wykonał więc węża miedzianego i umieścił go na drzewcu, a gdy jakiś wąż kogokolwiek ukąsił,

Jezus odnosi się do wydarzenia z Księgi Liczb, gdy Mojżesz umieścił miedzianego węża na słupie, aby lud mógł patrzeć na niego i być uzdrowiony.

I teraz zauważcie, co Jezus mówi. Trzeci rozdział. Wracamy. Ewangelii. Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony syn człowieczy. Tylko na czym polega problem w ogóle całej ludzkości?

Odwołanie do historii z Księgi Liczb, gdzie Mojżesz umieszcza miedzianego węża na palu, aby uratować Izraelitów przed plagą jadowitych węży. Jezus nawiązuje do tego wydarzenia, wskazując, że tak jak wąż został wywyższony, tak i On musi zostać wywyższony, aby dać ludziom zbawienie.

A więc tak, jak Mojżesz wywyższył na drzewie krzyż, na drzewcu, tak? Wywyższył znak tego, co było problemem dla Izraela, tak musi być dosłownie syn człowieczy wywyższony. Stąd rozumiecie? Jak potem Paweł w liście do Galacjan mówi,

Paweł pisze, że Chrystus nas wykupił z przekleństwa Prawa, stawszy się za nas przekleństwem - bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto zawisł na drzewie.

A więc tak, jak Mojżesz wywyższył na drzewie krzyż, na drzewcu, tak? Wywyższył znak tego, co było problemem dla Izraela, tak musi być dosłownie syn człowieczy wywyższony. Stąd rozumiecie? Jak potem Paweł w liście do Galacjan mówi, że on stał się dla nas przekleństwem, bo jest powiedziane, że przeklęty każdy, kto wisi na drzewie krzyża. Pamiętacie to? I on mówi, to dokładnie on się stał za nas przekleństwem na drzewie. Do Koryntian mówi, Bóg jego uczynił grzechem,

Opowieść o tym, jak Bóg kazał Mojżeszowi umieścić miedzianego węża na palu, aby ludzie, którzy zostali ukąszeni przez węże, mogli być uzdrowieni.

Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, dokładnie tak musi być wywyższony syn człowieczy. Po co? Aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Widzicie to? Oni mieli spojrzeć na węża i byli uzdrawiani z jadu, który ich zatruł. Jezus mówi, tu jest ta sama zasada. Kto spojrzy na Mnie na krzyżu

Nawiązanie: Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni Widzicie to? Oni mieli spojrzeć na węża i byli uzdrawiani z jadu, który ich zatruł.

Jezus odnosi się do wydarzenia z Księgi Liczb, kiedy Mojżesz wywyższył węża na pustyni, i mówi, że podobnie Syn Człowieczy musi być wywyższony, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, dokładnie tak musi być wywyższony syn człowieczy. Po co? Aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Widzicie to? Oni mieli spojrzeć na węża i byli uzdrawiani z jadu, który ich zatruł. Jezus mówi, tu jest ta sama zasada. Kto spojrzy na Mnie na krzyżu

fragment mówi o Bożej miłości do świata i daniu Syna, aby każdy kto w Niego wierzy miał życie wieczne

ale będzie mieć życie wieczne. Tak bowiem Bóg ukochał cały świat, że dał swojego jednorodzonego syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie.

fragment mówi o tym, że Bóg posłał swojego Syna na świat, aby świat przez Niego został zbawiony

I to życie, które będzie trwać na wieki. Jeszcze raz Jezus to powtarza. Bo Bóg nie posłał swojego syna na świat, aby świat potępił, lecz aby świat był przez Niego zbawiony.

Jezus mówi, że kto uwierzy i zostanie ochrzczony, będzie zbawiony.

Kto wierzy w Niego, nie będzie potępiony. Widzicie to? Zgodne z Marka 16,16. Kto wierzy w Niego, nie będzie potępiony. Ale kto nie wierzy, już jest potępiony,

A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

bo nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. Kluczem do życia wiecznego jest co? Wiara w imię jednorodzonego Syna Bożego, jako węża miedzianego wywyższonego na krzyżu dla zbawienia całej ludzkości.

Bóg tak umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

bo nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. Kluczem do życia wiecznego jest co? Wiara w imię jednorodzonego Syna Bożego, jako węża miedzianego wywyższonego na krzyżu dla zbawienia całej ludzkości.

Stwierdzenie, że kto nie wierzy w Syna, nie ujrzy życia

Niemniej zauważcie, że Jan Chrzciciel świetnie wiedział, co się dzieje i jaka jest zasada. To jest trzeci rozdział, trzydziesty szósty werset. Jan mówi, kto wierzy w Syna ma życie wieczne, a kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, ale gniew Boży zostaje na Nim. Pamiętacie list do Rzymian? Nauczanie na temat sprawiedliwości Bożej? Kto nie wierzy w Syna, nie ujrzy życia,

Nawiązanie: Jan mówi, kto wierzy w Syna ma życie wieczne a kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, ale gniew Boży zostaje na Nim.

Nauczanie Pawła na temat sprawiedliwości, która pochodzi z wiary

a kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, ale gniew Boży zostaje na Nim. Pamiętacie list do Rzymian? Nauczanie na temat sprawiedliwości Bożej? Kto nie wierzy w Syna, nie ujrzy życia,

Usprawiedliwieni więc przez wiarę, zachowajmy pokój z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

kto nie został przez krew ofiary krzyżową Chrystusa pojednany z Bogiem, nad tym dalej ciąży gniew. Ale kto stał się Bożym przyjacielem, wierząc i tylko i wyłącznie wierząc w to, co zrobił Jezus na krzyżu,

Tym bardziej więc teraz, usprawiedliwieni Jego krwią, będziemy przez Niego wybawieni od gniewu.

kto nie został przez krew ofiary krzyżową Chrystusa pojednany z Bogiem, nad tym dalej ciąży gniew. Ale kto stał się Bożym przyjacielem, wierząc i tylko i wyłącznie wierząc w to, co zrobił Jezus na krzyżu,

o zbawieniu i życiu wiecznym

jest wolny i będzie zachowany od gniewu. Amen? To jest to. Zobaczcie, to jest Ewangelia Jana. Piąty rozdział Ewangelii Jana, dwudziesty czwarty werset.

Tekst odnosi się do 8. rozdziału Ewangelii Jana, w którym Jezus naucza o wierze i przebaczeniu.

to tych 613 praw nam skróci do, nie wiem, 63. Albo może 6,5. A ten mówi, nie, nic nie trzeba robić, tylko wystarczy wierzyć. Ósmy rozdział. Ja na ósmy rozdział przeskoczmy troszeczkę.

Jezus mówi, że jest z wyższego miejsca, a uczniowie są z tego świata

23 i 24 werset. Usprawiedliwienie z łaski przez wiarę, z niczego innego. Jezus powiedział do nich, wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, a Ja zaś nie jestem z tego świata.

fragment odniesienia biblijnego

Jeżeli nie uwierzycie, nie ma żadnych uczynków, które mogą wam pomóc. Jan 9 rozdział. 35 werset. O tutaj.

Jezus napotyka mężczyznę, którego uzdrowił, a który został wyrzucony z synagogi. Jezus pyta go, czy wierzy w Syna Bożego.

I mamy taką scenę. Gdy Jezus usłyszał, że go wypędzili, faryzeusze, znalazł go i zapytał, czy wierzysz w Syna Bożego. Patrzcie, co się tu dzieje. Czy wierzysz w Syna Bożego? A on odpowiedział, a któż to jest, Panie, żebym w Niego wierzył? I powiedział do Niego Jezus, i widziałeś Go, i ten, który mówi teraz z tobą, jest Nim. A więc Jezus mówi, ja.

Jezus pouczał Żydów na temat swojego mesjaństwa

Bo wierząc w coś innego niż ja, nie wierzycie we mnie. Jan 10 rozdział, 24 werset i dalej. Żydzi obstąpili Go i zapytali, jak długo będziesz trzymał nas w niepewności? No w tym momencie, w 10 rozdziale, po tym wszystkim, co Jezus im powiedział,

Żydzi pytają Jezusa, czy jest Mesjaszem

Jak długo będziesz nas trzymał w niepewności? Jeżeli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam otwarcie. No obczajajcie, 10 rozdział Ewangelii Jana. Powiedz nam otwarcie. Jezus im powiedział.

Jezus odpowiada Żydom

Jak długo będziesz nas trzymał w niepewności? Jeżeli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam otwarcie. No obczajajcie, 10 rozdział Ewangelii Jana. Powiedz nam otwarcie. Jezus im powiedział.

Jezus mówi o dawaniu wierzącym w Niego życia wiecznego, z którego nikt ich nie wyrwie.

Zgadza się? I teraz zobaczcie, jak kompletne i pewne jest to życie. Jezus mówi, ja daję im życie wieczne, i nigdy nie zginą, ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki. Usprawiedliwienie jest kompletne,

Marta rozmawia z Jezusem o zmartwychwstaniu i życiu wiecznym

Życie wieczne, którego nikt nie może wierzącemu wyrwać. Nigdy pod żadnym pozorem. 11 rozdział Ewangelii Jana. 25 werset i dalej. Marta z Nim rozmawia,

Jezus mówi te słowa do Marty, siostry Łazarza, przed wskrzeszeniem Łazarza.

i Jezus do niej mówi, ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, w sensie fizycznym, będzie żyć.

Jezus mówi do Marty o zmartwychwstaniu i życiu wiecznym

A każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nigdy nie umrze. Czy wierzysz w to? Odpowiedziała Mu, tak Panie, ja uwierzyłam, że Ty jesteś Chrystusem,

Marta wyznaje, że Jezus jest Mesjaszem

A każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nigdy nie umrze. Czy wierzysz w to? Odpowiedziała Mu, tak Panie, ja uwierzyłam, że Ty jesteś Chrystusem,

Jezus mówi o sobie jako o świetle świata i wzywa ludzi do wiary w Niego.

bo ona w Nim rozpoznaje tego Mesjasza, którego zapowiada całe dotychczasowe pismo. Amen? Prosta sprawa. Jan 12, rozdział 36, werset. Dopóki macie światłość, wierzcie w światłość, abyście byli synami światłości. Gdy Jezus to powiedział,

Jezus mówi o Duchu Świętym

Jezus mówi o Duchu Świętym. Gdy On przyjdzie, jest Jan 16, 8 i dalej, gdy On przyjdzie, będzie przekonywać świat o grzechu, o sprawiedliwości

Duch Święty będzie przekonywał ludzi o grzechu, ponieważ nie wierzą w Jezusa.

Łaska przez wiarę przynosi ci usprawiedliwienie. O grzechu, bo nie uwierzyli we mnie, a więc będzie Duch Święty przekonywał, żeby uwierzyli.

Odniesienie do śmierci Abla i roli jego krwi

O sprawiedliwości, bo idę do mojego Ojca i już więcej nie zobaczycie. Co to oznacza? Macie wstawiennika w niebie. Moja krew będzie zawsze mówić rzeczy większe niż Abla, jak

Odniesienie do osądzenia szatana, władcy tego świata, przez Jezusa.

mówi list do hebrajczyków. A o sądzie, bo nie wy, tak, mówi Pan Jezus, ale kto? Władca tego świata już jest osądzony.

Odniesienie do Księgi Powtórzonego Prawa 32:35, w której Bóg mówi, że on będzie sądził swój lud.

mówi list do hebrajczyków. A o sądzie, bo nie wy, tak, mówi Pan Jezus, ale kto? Władca tego świata już jest osądzony.

Opis ukrzyżowania Jezusa

zrozumieć, zapamiętać, przeżyć i je doświadczyć. To jest dziewiętnasty rozdział Ewangelii Jana. Trzydziesty werset. Jezus umiera na krzyżu

fragment tekstu nawiązuje do Jezusa Chrystusa, który jest Synem Bożym zapowiadanym w Piśmie Świętym

którym, no tym jednym jedynym, zapowiadanym przez całe pismo, przez wszystkich proroków, Synem Bożym i abyście wierząc mieli

Jezus rozmawia z Samarytanką

O czym Jezus mówi? W Ewangelii Jana w 4 rozdziale Jezus mówi taką rzecz, żeby to sobie uświadomić, w Ewangelii Jana w 4 rozdziale Jezus mówi taką rzecz,

Jezus na weselu w Kanie Galilejskiej

w tym co Jezus nazywał swoją godziną. Jak matka mu mówi, wina im zabrakła, mówi nie wiesz, że jeszcze nie nadeszła moja godzina objawienia pełnej chwały, żeby wszystko się dokonało?

Chrystus wszedł do niebieskiej świątyni, aby stawać za nas przed Bogiem.

świątyni zbudowanej ręką, która była odbiciem prawdziwej, ale wszedł do samego nieba, aby teraz stawać dla nas przed obliczem Boga. On to zapowiadał,

Chrystus nie w celu wielokrotnego składania samego siebie w ofierze, ale raz jeden na końcu wieków pojawił się dla zgładzenia grzechu przez ofiarę samego siebie.

na końcu wieków, pojawił się raz dla kompletnego zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie. To znaczy te telestaj.

Mowa o tym, że podobnie jak ludzie muszą umrzeć i zostać osądzeni, Chrystus został raz na zawsze ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu.

Kompletne zgładzenie grzechu. A jak jest postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd, tak też Chrystus raz ofiarowany

Tekst ten jest cytatem z Listu do Hebrajczyków rozdziału 10, wersetu 5.

Dlatego przychodząc na świat, 10 rozdział Hebrajczyków, od 5 wersetu. Przychodząc na świat, On mówi ofiary ani daru nie chciałeś, ale przygotowałeś mi ciało.

Nawiązanie: Dlatego przychodząc na świat, On mówi ofiary ani daru nie chciałeś, ale przygotowałeś mi ciało.

Fragment listu nawiązuje do Starego Testamentu, gdzie mowa jest o konieczności złożenia ofiary w ciele Jezusa, który przychodzi na świat, aby wypełnić wolę Boga.

Tylko w moim ciele to się musi dokonać. Cało palenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie. Wtedy powiedziałem oto ja przychodzę. W ciele.

Cytat z Psalmu 40, gdzie psalmista mówi, że przyszedł, aby wypełnić wolę Boga.

Oto ja przychodzę. Na początku księgi jest napisane o Mnie, abym spełniał Twoją wolę o Boże. To jest to, o czym w 4 rozdziale, w 4 wersecie Jezus mówi do uczniów.

Odniesienie do Ewangelii Mateusza, gdzie Jezus cytuje Pismo Święte, mówiąc, że człowiek żyje nie tylko chlebem.

Oto ja przychodzę. Na początku księgi jest napisane o Mnie, abym spełniał Twoją wolę o Boże. To jest to, o czym w 4 rozdziale, w 4 wersecie Jezus mówi do uczniów.

Fragment ten nawiązuje do Psalmu 40:6-8, gdzie mowa jest o tym, że Bóg nie pragnie ofiar, ale posłuszeństwa wobec Jego woli.

Spełniać Jego wolę, wypełnić Jego dzieło. Powiedziawszy wyżej, 8 werset. Ofiar, darów, cało palen i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się Tobie,

Autor listu do Hebrajczyków wskazuje na ofiarę Jezusa, która na zawsze doskonali tych, którzy są uświęceni.

14 werset i dalej mówi Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni. Widzicie? Zobaczcie 10 rozdział, drugi werset.

Jezus uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni. A poświadcza nam to także Duch Święty, bo powiedziawszy najpierw takie jest przymierze, które zawrę z nimi

Jezus uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni. A poświadcza nam to także Duch Święty, bo powiedziawszy najpierw takie jest przymierze, które zawrę z nimi

Bóg zapowiada nowe przymierze, w którym napisze Swoje Prawo w sercach ludzi.

po tych dniach, mówi Pan, włożę moje prawa w ich serca i wypiszę je na ich umysłach, później dodaję, a ich grzechów i nieprawości

List Pawła do Rzymian, rozdział 10

Dlatego Paweł w liście do Rzymian, że do niego wrócimy i tym zakończymy. Dlatego Paweł w liście do Rzymian w 10 rozdziale

Bóg nie oszczędził swojego Syna, ale wydał go za nas wszystkich, aby z Nim darować nam wszystko.

On? Ten Bóg, który nawet własnego Syna nie oszczędził ale wydał go za nas wszystkich? Jakże nie miałby z Nim darować nam raczej wszystkiego?

Odniesienie do usprawiedliwienia i wstawiennictwa Chrystusa

Kto więc będzie oskarżał wybranych Bożych? Bo Bóg jest tym, który w Nim usprawiedliwia. Kto miałby nas potępić? Chrystus?

Apostoł Paweł pyta, czy cokolwiek może oddzielić nas od miłości Chrystusa

od miłości Chrystusa? Utrapienie? Ucisk? Prześladowanie? Głód? Nagość? Niebezpieczeństwo?

Fragment mówi o miłości Boga w Jezusie Chrystusie

od miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie naszym Panem. Amen.