Nie przeskakujmy tam nawet, bo to będzie jeszcze bardziej złożone. Po grecku zwłaszcza to świetnie. Zobaczcie Łukasza, 18 rozdział i to... Okej, zobaczmy to, tak? Zobaczmy to. Łukasza, 18 rozdział, pierwszy werset.
Jezus opowiedział przypowieść o tym, że... o tym, jak należy się modlić. Tak? Że zawsze należy się modlić i nie ustawać. I jak tam zobaczycie potem te nauczania Jezusa w Ewangelii Łukasza, one też dużo mówią o radości.
Nie będę tu wielu innych wątków, takich jak chociażby poruszonych w XV rozdziale Łukasza. W ogóle nie będziemy tego dotykać. Ale zobaczcie XVIII rozdział. Bardzo ważna przypowieść. A propos usprawiedliwienia.
Odniesienie do osiemnastego rozdziału Ewangelii Łukasza.
przeskoczmy jeszcze do Łukasza, bo on zawsze jeszcze pociesza moje serce, zawsze sobie uzupełniam Łukaszem, to jest osiemnasty rozdział. Ta sama scena, tak?
Ta przypowieść była skierowana do ludzi, którzy ufali, że są sprawiedliwi, a innych lekceważyli.
I targetem, że tak powiem, tej przypowieści. Pierwszymi słuchaczami, których miał na myśli, byli jacy ludzie? XVIII rozdział, Łukasza, IX werset. Powiedział też do tych, którzy ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innych mieli za nic. Taką przypowieść.
Jezus mówi, zobaczcie w Ewangelii Łukasza 18 rozdział, że to jest poważny problem, z którym my wszyscy musimy się zmierzyć i skonfrontować. To jest 18 rozdział od 9 wersetu. Widzicie, poza tym, że Jezus piętnuje obłudę, bo niektórzy mówią, że nie są obłudni. I wtedy Jezus, zwróćcie uwagę, 18 rozdział 9 werset, powiedział też do tych, którzy ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innych mieli za nic. Widzicie to?
Powiedział do tych, którzy ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innych mieli za nic taką przypowieść. Jezus mówi, dwóch ludzi weszło do świątyni, żeby się modlić. Jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak się w sobie modlił. Dziękuję ci, Boże.
Ten, który się modlił, dziękuję Ci Boże, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, niesprawiedliwi. Jego Bóg uznał za niesprawiedliwego, a tego, który powiedział, Panie, jestem grzesznikiem, Bóg powiedział, no, to właśnie o to chodzi. Powiedziałeś prawdę i w ramach prawdy zaczynasz być usprawiedliwiony przeze mnie. Nic, co Ty robisz, nie może Cię usprawiedliwić w moich oczach.
Że nie jestem jak inni ludzie. Zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, albo jak ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu. Zauważcie, dziękuję Bogu, że nie jest jak inni. On jest w centrum, a nie Bóg.
ponieważ ten syf nasz został zawiesiony na krzyż a my powiedzieliśmy Panie Jezu dzięki Ci bo ja jestem grzesznikiem i bym sobie w życiu z tym nie poradził dzięki Ci że Ty to za mnie zrobiłeś
ale bił się w piersi, mówiąc, Boże, bądź miłosierny mnie grzesznemu. Odpowiedź Jezusa jest jasna. Mówię wam, że raczej ten odszedł do swojego domu usprawiedliwiony, a nie tamten. Jeszcze raz zauważcie. Który nie odszedł do domu usprawiedliwiony?
Jezus zapowiada swoją śmierć i zmartwychwstanie, ale uczniowie tego nie rozumieją
ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. Ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. Jezus, widzicie, wyraźnie o tym mówił, że uczniom oni kompletnie nie rozumieją o co mu chodzi