Kościół Doskonały Dziejów Apostolskich - Część 2: Rekonstrukcja

Jezus mówi do uczniów, że będą Jego świadkami w Jerozolimie, w całej Judei i Samarii oraz aż po krańce ziemi.

właśnie po to ten opis dawałem, to mamy poprzez Słowo Boże w praktyce codziennego naszego życia szukać przebudzenia, ożywienia, realnego kontaktu ze Zmartwychwstałym, ponieważ my mamy być jako chrześcijanie świadkami dla świata na zewnątrz. Mamy być świadkami Zmartwychwstałego,

Szóste przykazanie

a tylko prawo rzymskie, a tylko ci, którzy reprezentują prawo rzymskie mogą to robić. Jak powie, nie zabijajcie jej, to powiedzą, a czyli się sprzeciwia prawom mojżeszowemu. To jest to, rozumiecie? To jest jeden z elementów religii, żeby Cię wpędzić w kozirugi, powiedzieć, widzisz, my mamy władzę, Ty nie masz w ramach tego systemu, więc zamknij się. A Jezus tymczasem Ci mu mówił, że mają coś napisane w prawie. Zobaczcie, jest wyraźnie powiedziane 6 werset, mówili to wystawiając Go na próbę, aby mogli Go oskarżyć. Jezus zaś schyliwszy się pisał palcem po ziemi. Pamiętacie, w czasie tego sezonu rozważaliśmy, kto jest palcem Bożym.

Jezus broni kobiety cudzołożnej

a tylko prawo rzymskie, a tylko ci, którzy reprezentują prawo rzymskie mogą to robić. Jak powie, nie zabijajcie jej, to powiedzą, a czyli się sprzeciwia prawom mojżeszowemu. To jest to, rozumiecie? To jest jeden z elementów religii, żeby Cię wpędzić w kozirugi, powiedzieć, widzisz, my mamy władzę, Ty nie masz w ramach tego systemu, więc zamknij się. A Jezus tymczasem Ci mu mówił, że mają coś napisane w prawie. Zobaczcie, jest wyraźnie powiedziane 6 werset, mówili to wystawiając Go na próbę, aby mogli Go oskarżyć. Jezus zaś schyliwszy się pisał palcem po ziemi. Pamiętacie, w czasie tego sezonu rozważaliśmy, kto jest palcem Bożym.

Tekst odnosi się do Dziesięciu Przykazań, które zostały przekazane Mojżeszowi przez Boga.

Nie będę teraz tego tematu rozważał, ale jak pamiętamy, kto jest palcem Bożym, to Jezus im wyraźnie mówi, kto tu jest szefem. Kto wypisał prawo. Nie Mojżesz, tylko Mojżesz dostał to prawo i o co w tym prawie chodziło, kto tu ma wiedzieć. Ten, kto jest prawodawcą. A więc Jezus schyliwszy się pisał palcem po ziemi. A gdy nie przestawali Go pytać, to jest kolejna rzecz, wybaczcie mi teraz słowo, którym się posłużę, niektórzy się gorszą słowami, ale muszę się nim posłużyć, bo nie mam lepszego. Ludzie religijni zazwyczaj, jak próbują przepchnąć swoje religijne wątki, stają się nie inaczej, jak tylko upierdliwi.

Tekst odnosi się do historii o kobiecie cudzołożącej, którą przyprowadzono do Jezusa.

Nie będę teraz tego tematu rozważał, ale jak pamiętamy, kto jest palcem Bożym, to Jezus im wyraźnie mówi, kto tu jest szefem. Kto wypisał prawo. Nie Mojżesz, tylko Mojżesz dostał to prawo i o co w tym prawie chodziło, kto tu ma wiedzieć. Ten, kto jest prawodawcą. A więc Jezus schyliwszy się pisał palcem po ziemi. A gdy nie przestawali Go pytać, to jest kolejna rzecz, wybaczcie mi teraz słowo, którym się posłużę, niektórzy się gorszą słowami, ale muszę się nim posłużyć, bo nie mam lepszego. Ludzie religijni zazwyczaj, jak próbują przepchnąć swoje religijne wątki, stają się nie inaczej, jak tylko upierdliwi.

Historia Mojżesza

Jezus staje i mówi, stoicie w grupie? Robicie mi tu manifestacje? Transparenty przynieśliście? Mojżesz, Mojżesz. Wszyscy tym samym głosem gadacie. A ja wam mówię, że jeżeli macie jakikolwiek związek z prawem Bożym, to powinniście, każdy z was, prywatnie, w zaciszu swojego życia być niewinni. A nie stawać w grupie i twierdzić, że zasłania was, osłania was, oczyszcza was wierność zewnętrzna wobec prawa. Więc, kto z was jest bez grzechu? Teraz widzicie, obecność Boża, Duch Święty tu jest, obecność Ducha Świętego jest tak mocna, zwłaszcza, że to pisanie Pana Jezusa jest związane z groźbą wobec nich.

Dekalog

Jezus staje i mówi, stoicie w grupie? Robicie mi tu manifestacje? Transparenty przynieśliście? Mojżesz, Mojżesz. Wszyscy tym samym głosem gadacie. A ja wam mówię, że jeżeli macie jakikolwiek związek z prawem Bożym, to powinniście, każdy z was, prywatnie, w zaciszu swojego życia być niewinni. A nie stawać w grupie i twierdzić, że zasłania was, osłania was, oczyszcza was wierność zewnętrzna wobec prawa. Więc, kto z was jest bez grzechu? Teraz widzicie, obecność Boża, Duch Święty tu jest, obecność Ducha Świętego jest tak mocna, zwłaszcza, że to pisanie Pana Jezusa jest związane z groźbą wobec nich.

Nawiązanie: związku z prawem Bożym

Kobieta przyłapana na cudzołóstwie

Jezus staje i mówi, stoicie w grupie? Robicie mi tu manifestacje? Transparenty przynieśliście? Mojżesz, Mojżesz. Wszyscy tym samym głosem gadacie. A ja wam mówię, że jeżeli macie jakikolwiek związek z prawem Bożym, to powinniście, każdy z was, prywatnie, w zaciszu swojego życia być niewinni. A nie stawać w grupie i twierdzić, że zasłania was, osłania was, oczyszcza was wierność zewnętrzna wobec prawa. Więc, kto z was jest bez grzechu? Teraz widzicie, obecność Boża, Duch Święty tu jest, obecność Ducha Świętego jest tak mocna, zwłaszcza, że to pisanie Pana Jezusa jest związane z groźbą wobec nich.

Fragment opisuje historię z Ewangelii Jana, gdzie Jezus chroni kobietę przyłapaną na cudzołóstwie przed ukaraniem przez faryzeuszów, mówiąc, że kto jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem.

Proszę cię bardzo, jesteś bez grzechu, rzucaj kamieniem. No i zobaczcie, co się dzieje. To jest to. To jest to, kiedy Jezus żywy spotyka się z religią. A gdy oni to usłyszeli? Będąc przekonani przez sumienie, odchodzili jeden po drugim, począwszy od starszych aż do ostatnich. Pozostał tylko sam Jezus i ta kobieta stojąca po środku. I to jest zgromadzenie chrześcijańskie, że tak powiem.

Jezus krytykuje faryzeuszów za obłudę i zewnętrzną pobożność.

przyszedł Mesjasz, nie rozpoznali Go, bo im się to wszystko nie zgadzało z religią, którą wyznawali. W Ewangelii Mateusza, o tym właśnie Pan Jezus między innymi mówi, 23 rozdział. Cały 23 rozdział to jest jeden wielki atak Pana Jezusa na religię. Ale chodzi mi głównie o wersety dzisiaj 27-28. Właśnie o to rozróżnienie. Co z ludzi robi religia? Że oni na zewnątrz są zunifikowani, a prywatnie... Mateusz 23,27-28. Biada wam uczeni w piśmie i faryzeusze obłudnicy, mówi Pan Jezus. No on to w kółko powtarza. Obłudnicy, obłudnicy.

Ostrzeżenie przed obłudą faryzeuszów

Na zewnątrz chce się zgrywać, że wszystko jest pięknie, wszystko jest elegancko i jak mówi klasyk sztywniutko. A w środku jest syf, kości, trupy. 28 werset. Tak i wy na zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, ale wewnątrz jesteście pełni obłudy i nieprawości. Otwórzmy sobie Ewangelię Łukasza, 12 rozdział.

Jezus ostrzega uczniów przed faryzeuszami i saduceuszami

strzeżcie się za kwasu faryzeuszy, którym jest obłuda. Wielu miejscach... Pamiętacie, u Mateusza, u Marka i tak dalej się pojawia ten wątek, że Jezus mówi strzeżcie się za kwasów faryzeuszy uczonych w piśmie, sadyceuszy. A tu mamy zdanie, które po prostu, bo potem Jezus to wyjaśnia, ale tu jest powiedziane wprost. Strzeżcie się za kwasów faryzeuszy, którym jest obłuda.

Przypowieść o faryzeuszu i celniku

Jezus mówi, zobaczcie w Ewangelii Łukasza 18 rozdział, że to jest poważny problem, z którym my wszyscy musimy się zmierzyć i skonfrontować. To jest 18 rozdział od 9 wersetu. Widzicie, poza tym, że Jezus piętnuje obłudę, bo niektórzy mówią, że nie są obłudni. I wtedy Jezus, zwróćcie uwagę, 18 rozdział 9 werset, powiedział też do tych, którzy ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innych mieli za nic. Widzicie to?

Przypowieść o faryzeuszu i celniku

Powiedział do tych, którzy ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innych mieli za nic taką przypowieść. Jezus mówi, dwóch ludzi weszło do świątyni, żeby się modlić. Jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak się w sobie modlił. Dziękuję ci, Boże.

Przypowieść o faryzeuszu i celniku

Że nie jestem jak inni ludzie. Zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, albo jak ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu. Zauważcie, dziękuję Bogu, że nie jest jak inni. On jest w centrum, a nie Bóg.

Przypowieść o faryzeuszu i celniku

ale bił się w piersi, mówiąc, Boże, bądź miłosierny mnie grzesznemu. Odpowiedź Jezusa jest jasna. Mówię wam, że raczej ten odszedł do swojego domu usprawiedliwiony, a nie tamten. Jeszcze raz zauważcie. Który nie odszedł do domu usprawiedliwiony?

Przypowieść o faryzeuszu i celniku

Ten, który się modlił, dziękuję Ci Boże, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, niesprawiedliwi. Jego Bóg uznał za niesprawiedliwego, a tego, który powiedział, Panie, jestem grzesznikiem, Bóg powiedział, no, to właśnie o to chodzi. Powiedziałeś prawdę i w ramach prawdy zaczynasz być usprawiedliwiony przeze mnie. Nic, co Ty robisz, nie może Cię usprawiedliwić w moich oczach.

Fragment mówi o usprawiedliwieniu przez wiarę w Chrystusa, a nie przez przestrzeganie Prawa.

to ja tu jestem najlepszy na świecie. A on tu mówi, że nie chce mieć nic ani kropki, z własnej sprawiedliwości opartej na prawie. Nawet jeżeli z jakimiś elementami prawa jest zgodne, on mówi, że chce wszystko robić tylko w oparciu o sprawiedliwość Jezusa,

Mowa jest o przepisach prawa mojżeszowego oraz roli Ducha Świętego w związku z tymi przepisami

Zobaczcie, list do hebrajczyków, jak mówi o, to nie jest jedyne takie miejsce, ale jeden z wielu wątków, jak mówi o tym, po co istniały przepisy prawa mojżeszowego. Nie po to, żeby stworzyć religię judaistyczną. List do hebrajczyków, 9 rozdział, wersety 8 do 10 chociażby, mówią, Duch Święty, tam wobec pewnych rzeczy, które są wcześniej powiedziane,

Fragment mówi o ograniczeniach starego przymierza, kiedy kult odbywał się w pierwszym przybytku (świątyni), i że dary oraz ofiary składane w nim nie mogły doskonale oczyszczać sumienia

nie mamy czasu, żeby to wszystko czytać, mamy napisane, Duch Święty pokazuje, że jeszcze nie została objawiona droga do miejsca najświętszego, dopóki jeszcze stał pierwszy przybytek, czyli świątynia. Był on obrazem, zauważcie, na tamten czas, a składano w nim dary i ofiary, które nie mogły uczynić doskonałym w sumieniu tego, który pełnił służbę Bożą,

Ukamienowanie Pawła w Listrze

Oto, co się dzieje. Nie idziesz na kompromis, nie ma takiej możliwości, żeby ci włos z głowy spadł, dopóki Pan nie będzie cię chciał wziąć. Nawet jeżeli dopuści jakiś rodzaj cierpienia, tak jak na Pawła, że został ukamienowany tak, że stracił przytomność,

Odniesienie do pójścia apostołów do Berei

No jest cesarz, to fajnie, ale jest inny król i to jest Jezus. I ten cesarz tylko o tyle ma władzy, o ile na razie Jezus mu pozwala. Dzieje 17 rozdział 13 werset. Zauważcie, apostołowie poszli dalej. Poszli do Berei.

Opowieść o Pawle przed prokonsulem Galionem

Zacząć mówić nieprawdę. Zacząć plotkować. Dzieje apostolskie, zobaczcie, 18 rozdział. 12, 13 werset. A gdy Galio był prokonsulem w Achaii,

Odniesienie do 26. rozdziału Dziejów Apostolskich

Paweł tam robi naprawdę, on robi to, co Paweł... Zobaczcie XXVI werset. Wziął ze sobą tych mężczyzn, których mu tam starsi polecili. Zgłosił wypełnienie dni oczyszczenia itd.

Odniesienie do sądu nad Pawłem

mówienie jest bardzo istotne w każdej religii, w każdym systemie religijnym. Zobaczcie, 24 rozdział, pierwszy werset. Po pięciu dniach przybył najwyższy kapłan Ananiasz wraz ze starszymi

Nieznany

XXVI rozdział sobie otwórzmy. Wersety 4 i dalej. W innym miejscu Paweł o sobie opowiada.

Nieznany

XXVI rozdział sobie otwórzmy. Wersety 4 i dalej. W innym miejscu Paweł o sobie opowiada.

Odniesienie do 28. rozdziału Dziejów Apostolskich.

zachowanie, a nie on. To może ja, wiecie, o co mi idzie, mam się czegoś od niego nauczyć, a nie on ode mnie. Dzieje, otwórzmy sobie jeszcze XXVIII rozdział.

Odniesienie do ostatniego rozdziału Dziejów Apostolskich, w których opisane są losy Pawła.

Widzicie, to się ciągnie do końca, do ostatniego rozdziału dziejów apostolskich. Paweł nie przestaje usługiwać Żydom, a oni nie przestają się na niego wnerwiać

Cytowanie Pisma Świętego

I teraz zauważcie, co jedno powiedział Paweł. Słusznie Duch Święty powiedział przez proroka Izajasza do naszych ojców. Idź do tego ludu i mów. Słuchając

Cytowanie Pisma Świętego

I teraz zauważcie, co jedno powiedział Paweł. Słusznie Duch Święty powiedział przez proroka Izajasza do naszych ojców. Idź do tego ludu i mów. Słuchając

Tekst odnosi się do listu apostoła Pawła do Kolosan, gdzie naucza, że nikt nie powinien osądzać chrześcijan z powodu kwestii związanych z jedzeniem, piciem czy obchodzeniem świąt religijnych.

mówisz ludziom, no ale list do kolosan. Paweł mówi przecież, że hej, niech was nikt nie sądzi z powodu tego, co jesz, co pisz, co pijesz, co robisz, jakie święta obchodzisz.

Pierwsze Sobór Apostolski i list w sprawie pogan nawróconych na chrześcijaństwo

I wtedy zawsze, no ale XV rozdział dziejów apostolskich i tam z Jerozolimy napisali do pogan, którzy się nawrócili, żeby się powstrzymali od nierządu, od krwi,

Spór w Antiochii i sobór jerozolimski

zbawienie wynikające wyłącznie z Krzyża Chrystusowego, z tego, że wykonało się. I mówili, ale jeszcze musicie być obrzezani. I teraz Paweł z Barnabą się temu

Fragment odnosi się do postanowień na Soborze Jerozolimskim, gdzie Piotr argumentuje, że Bóg nie czyni różnicy między Żydami a poganami, oczyszczając ich przez wiarę.

nic wam to prawo nie dało? Ale tu Piotr mówi, tak? Nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, czyli między Żadami a Poganami, oczyszczając przez wiarę

Opis wesela Baranka

19 rozdział, 7 i 8 werset. Cieszmy się i radujmy i oddajmy mu chwałę, bo nadeszło wesele baranka,

Wizja nowego nieba i nowej ziemi

Jeruzalim, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swojego męża. I usłyszałem donośny głos z nieba oto przybytek Boga

Opisuje Kościół jako Boży przybytek, w którym Bóg mieszka wśród ludzi.

z ludźmi i będzie mieszkać z nimi. Przybytek, rozumiecie? Jedno zamieszkanie Boga z ludźmi. Ale list do Efezjan pamiętajcie, nazywa nas już teraz,

Królestwo Boże jest wewnątrz nas

jest we mnie. To jest człowiek wewnętrzny, ale zmagam się ze starym człowiekiem, który jest człowiekiem zewnętrznym. Tak? Nowy świat jest w nas, ponieważ Pan mówi, Królestwo Boże

fragment odnoszący się do stworzenia nowego nieba i nowej ziemi

nowym stworzeniem. To, co stare przeminęło, a oto wszystko stało się nowe. Wiecie, to jest ten sam tekst, który potem słyszymy od Pana Jezusa w Księdze Objawienia na samym końcu.

Apostoł Paweł zachęca Galacjan, aby chlubili się w krzyżu Chrystusa, a nie w zewnętrznej praktyce obrzezania. To bowiem, co liczy się, to nowe stworzenie w Chrystusie.

dla ciebie. Oczywiście... Okej, ale jeszcze przeskoczcie. Zobaczcie list do Galacjan razem ze mną. Szósty rozdział. 14 i 15 werset.

Nawiązanie: Ale nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez który świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Bo ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie znaczy nic, tylko nowe stworzenie.

Fragment tekstu odnosi się do listu Pawła do Galacjan, w którym apostoł Paweł podkreśla, że jedyną podstawą chwały jest krzyż Chrystusa.

Paweł tam pisze co do mnie. Nie daj Boże, abym się miał chlubić z czegoś innego, jak tylko z krzyża naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przez którego świat jest ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Jaka jest moja relacja ze światem? Taka, że świat jest dla mnie ukrzyżowany, a ja dla niego. Ja nie chcę być skażony przez świat. To jest to, co mówi Paweł.

Bardzo ważny komentarz Pana Jezusa na ten temat.

Bardzo ważny komentarz Pana Jezusa na ten temat. Ewangelia Jana 15. rozdział. 18. werset. Jezus dlatego mówi,

Tekst nawiązuje do słów Jezusa z Ewangelii Jana, rozdział 15, werset 18.

I o tym mówi Jezus. 15. rozdział, 18. werset i dalej. Jeżeli świat was nienawidzi, wiedzcie, że znienawidził

Jezus mówi do uczniów, że należą do Niego, a nie do świata, dlatego świat ich nienawidzi.

ze świata, dlatego świat was nienawidzi. Przypomnijcie sobie słowo, które wam powiedziałem. Sługa nie jest większa od swojego Pana. Jeżeli mnie prześladowali,

Jezus przypomina uczniom, że sługa nie jest większy od swego pana, i jeśli Jego prześladowali, to będą także prześladować uczniów.

ze świata, dlatego świat was nienawidzi. Przypomnijcie sobie słowo, które wam powiedziałem. Sługa nie jest większa od swojego Pana. Jeżeli mnie prześladowali,

Jezus mówi o swych uczniach i o świecie

Zobaczmy jeszcze 17. rozdział tej Ewangelii Jana, od 15. wersetu. No właśnie, Jezus, jaki jest ten świat,

Jezus mówi o konieczności zbawienia ludzkości przez wiarę w Niego

Dlaczego? Bo są inni, którzy na tym świecie jeszcze mają być zbawieni i my im mamy usługiwać. Dlatego Jezus mówi,

Nawiązanie: Bo Bóg tak umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał Syna na świat, aby świat potępił, ale by świat został przez Niego zbawiony.

Pierwszy rozdział Listu do Rzymian mówi o Pawle, który został powołany na apostoła Jezusa Chrystusa.

I my mamy dbać o sacrum, rozumiesz, o swojego życia. Dlatego Paweł cały czas mówi, ten, kto już oddał się Jezusowi jako Panu list do Rzymian,

Słowa Jezusa z modlitwy arcykapłańskiej

Nie proszę, abyś zabrał ich ze świata, ale abyś zachował ich od złego. Nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w Twojej prawdzie, mówi Pan Jezus,

Słowa Jezusa z modlitwy arcykapłańskiej

Nie proszę, abyś zabrał ich ze świata, ale abyś zachował ich od złego. Nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w Twojej prawdzie, mówi Pan Jezus,

Kościół należy do Boga

Dzieje apostolskie jakiej udzielają odpowiedzi? Że czyj jest Kościół? I to musi być... Rozumiecie, to jest... To jest fundament. To jest fundament. To jest XX rozdział,

Fragment odnosi się do nabycia kościoła Bożego krwią Chrystusa.

On nabył własną krwią. To jest społeczność ludzi nabytych krwią Chrystusa, odkupionych, pozyskanych krwią Chrystusa i jednocześnie,

Pawła towarzyszyli utalentowani jego uczniowie

utalentowanych, przez Boga mocno obdarowanych bożych mężach, którzy z własnej woli towarzyszą Pawłowi, w jego podróży uważajcie, jest wyraźnie powiedziane,

List do Efezjan

W każdym razie pozdrawiam siostrę Ewę i pozdrawiam tatę brata Przemka. Otwórzmy sobie list do Efezjan.

mowa o tym, co Bóg zrobił

o Kościele jako o ciele, jako o jedności, jako o domu Bożym. Zobaczcie I rozdział listu do Efezjan. XXII i XXIII werset. Tam jest mowa o tym, co Bóg zrobił

Chrystus jako Głowa Kościoła

i między innymi jest powiedziane i wszystko poddał pod Jego stopy, czyli pod czyje stopy? Chrystusa. I wszystko poddał pod Jego stopy,

Apostoł Paweł pisze o Chrystusie jako Głowie Kościoła, który jest Jego ciałem.

a Jego samego dał jako głowę ponad wszystkim. Komu dał jako głowę? Kościołowi, który jest Jego ciałem i pełnią tego, który wszystko

odniesienie do Listu do Efezjan

a nie jakieś rzekome w nim urzędy, jacyś Jego reprezentanci, wiecie, zarządcy. Więc widzicie, list do Efezjan,

fragment tekstu nawiązujący do tego, że chrześcijanie nie są już obcymi i przybyszami, ale należą do społeczności wierzących i są dziećmi Boga

już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i jesteście domownikami Boga. Już tutaj, jako Kościół na ziemi,

Tekst odnosi się do obrazu kościoła, który jest zbudowany na fundamencie apostołów i proroków, gdzie Jezus Chrystus jest kamieniem węgielnym.

zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, do tego jeszcze dzisiaj wrócimy, ale to pamiętajcie, zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest

Odniesienie do Listu do Efezjan, rozdział 4.

z tym, że jesteśmy jakimś mieszkaniem, jest dziełem Ducha? Czy jakimś naszym dziadowskim pomysłem? Teraz czy list do Efezjan, czwarty rozdział.

list biblijny

przy okazji pierwszego do Koryntian, przy okazji listu do Efezjan, ale jeszcze raz, jak ktoś potrzebuje, to nie jest tylko jedna metafora w jednym miejscu. Zauważcie, to jest konkretny obraz,

Nawiązanie: pierwszy do Koryntian

list biblijny

przy okazji pierwszego do Koryntian, przy okazji listu do Efezjan, ale jeszcze raz, jak ktoś potrzebuje, to nie jest tylko jedna metafora w jednym miejscu. Zauważcie, to jest konkretny obraz,

Nawiązanie: list do Efezjan

Stworzenie kobiety i ustanowienie małżeństwa

Słowo Boże od początku mówi, że opuści człowiek ojca i matka, matkę złączy się ze swoją żoną i będą jednym ciałem. No i marsz. I Paweł mówi,

Małżeństwo jako obraz relacji Chrystusa z Kościołem

Słowo Boże od początku mówi, że opuści człowiek ojca i matka, matkę złączy się ze swoją żoną i będą jednym ciałem. No i marsz. I Paweł mówi,

Paweł cytuje fragment z Pisma Świętego, prawdopodobnie odnoszący się do tajemnicy jedności małżeńskiej i jedności Chrystusa z Kościołem.

tego, kim i czym jest Kościół. Zobaczcie, piąty rozdział listu do Efezjan, 31, 32 werset. Paweł tam cytuje, w ogóle zobaczcie,

Opis stworzenia kobiety i relacji małżeńskiej

Dlatego opuści człowiek swojego ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną jednym ciałem. I teraz patrzcie, mówi tajemnica to wielka. Co to za tajemnica?

Odniesienie do związku Kościoła z Chrystusem.

jest obrazem tego, jak ma wyglądać związek Kościoła z Chrystusem. List do Kolosan sobie otwórzmy.

Paweł mówi, że raduje się w swoich cierpieniach dla Kościoła w Kolosach

W pierwszym rozdziale, w 24 wersecie, Paweł mówi teraz raduję się w swoich cierpieniach dla was

historia o Naniaszu i Safirze

mieli lepszego. Dzieje apostolskie, piąty rozdział. Zobaczcie. To jest ta sławna historia za Naniaszem i Safirą. Ale znów, oni przychodzą,

Nawiązanie: Naniasz i Safira

Odniesienie do śmierci i zmartwychwstania Jezusa

Widzicie, to jest zasada fundamentalna. Bardziej trzeba słuchać Boga niż ludzi. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego wy zabiliście, zawiesiwszy na drzewie.

Stwierdzenie, że należy bardziej słuchać Boga niż ludzi

Widzicie, to jest zasada fundamentalna. Bardziej trzeba słuchać Boga niż ludzi. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego wy zabiliście, zawiesiwszy na drzewie.

Kościoły Judei, Galilei i Samarii doznawały spokoju i umacniały się

zdanie, powiedziałbym wręcz pod pewnymi względami centralne w dziejach apostolskich. A tak kościoły w całej Judei, Galilei i Samarii

Dzieje Apostolskie 10:19-20

Kościoła. Zobaczcie 10 rozdział dziejów apostolskich. 19 i 20 werset. 19 i 20 werset.

Działalność Piotra wśród pogan

w dziejach apostolskich, jest cały czas Duch Święty. Zobaczcie 11 rozdział, 12 werset, dokładnie tak jak Piotra atakują, co on to zrobił, że poszedł do pogan,

Fragment odnosi się do słów Piotra na temat chrztu Duchem Świętym, nawiązuje do słów Jana Chrzciciela o chrzcie Duchem Świętym.

mówić, zstąpił na nich Duch Święty, tak jak na nas na początku. I przypomniałem słowo Pana, gdy powiedział Jan chrzcił wodą, ale wy będziecie ochrzczeni Duchem Świętym i tu Piotr zadaje

Odniesienie do daru Ducha Świętego, który otrzymali wyznawcy Jezusa.

kluczowe pytanie jeszcze raz, które wszyscy w Kościele powinniśmy sobie w kółko zadawać. Jeżeli więc Bóg dał im ten sam dar, co nam, którzy uwierzyliśmy w Pana Jezusa Chrystusa,

Odniesienie do apostołów i Ducha Świętego

Słuchają Ducha Świętego. A nie mówią, teraz jesteśmy apostołami, możemy robić, co chcemy. Ale wypełniają dokładnie to, czego od nich chce Duch Święty. Zobaczcie, dzieje apostolskie,

Opowieść o podróży apostoła Pawła do Macedonii

próbowali pójść do Bityni, ale im Duch nie pozwolił. Przeszli więc Myzję i zeszli do Troady. I w nocy Paweł miał widzenie, jakiś macedończyk stał i prosił

Dzieje Apostolskie to piąta z kanonicznym ksiąg Nowego Testamentu, autorstwa św. Łukasza

rozsądku. Czy to jest... Jeszcze raz. Czytając dzieje apostolskie, to się stanie, jakby dla kogoś to było niejasne, to się stanie bardzo jasne. 23 rozdział,

Pan mówi do Pawła, że będzie on musiał stanąć przed cesarzem w Rzymie.

dlaczego jest taki pewny? Ponieważ Pan mu powiedział, jak świadczyłeś o Mnie w Jerozolimie, będziesz świadczył w Rzymie. Paweł wie, że dopóki go nie zawiedzą do Rzymu, to jemu się nic nie stanie. Rozumiecie?

Fragment opowiadający o podróży św. Pawła do Rzymu, w czasie której napotkali na sztorm na morzu.

zachęcam Was, abyście byli dobrej myśli, bo nikt z Was nie zginie, tylko statek. Tej nocy, bowiem stanął przy mnie Anioł Boga, do którego należę i któremu służę,

Paweł zapewnia oficerów i załogę, że zostaną uratowani, ponieważ otrzymał objawienie od Boga.

I Paweł mówi, dlatego bądźcie dobrej myśli, Panowie, bo wierzę Bogu, że będzie tak, jak mi powiedziano. Musimy jednak być wyrzuceni na jakąś wyspę. Więc widzicie, on ma tam większe objawienie,

Ustanowienie Eucharystii

przy którym jest chleb, albo przy którym się możemy napić wina, jest dobrą okazją, żeby się połamać chlebem i zrobić to, co Pan Jezus mówił, żeby robić na Jego pamiątkę. Nie rób... Rozpoznajcie Kościół, który czyni pamiątkę,

Apostoł Paweł zachęca wiernych do jedności i pokory.

Może jedyny komentarz, jaki dam, to z listu do Efezjan. Czwarty rozdział sobie otwórzmy. Czwarty rozdział, wersety 1-3. To jest to, o czym Paweł mówi. Nie żadne specjalne obrzędy, ale mówi, zobaczcie,

Wezwanie do godnego postępowania zgodnego z powołaniem chrześcijańskim.

Efezjan 4, 1 i dalej. Proszę więc was, ja więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani. Nie żebyście chodzili co niedzielę do Kościoła. Nie żebyście codziennie odmawiali pacierz.

Cytat z Księgi Izajasza, mówiący o Bogu, że niebo jest Jego tronem, a ziemia podnóżkiem.

Jak mówi prorok, niebo jest moim tronem, a ziemia pod nóżkiem moich stóp. Jakiż dom mi zbudujecie, mówi Pan, albo gdzie jest miejsce mojego odpoczynku? Czy tego wszystkiego nie uczyniła moja ręka? To mówi Bóg. No i później Szczepan jest zaatakowany wobec tego, co powiedział i oddaje życie dla Pana Jezusa. Ale zobaczcie, w 17. rozdziale, już nie Żydom, ale poganom w Atenach,

Odniesienie do słów Szczepana, mówiącego o Bogu, który stworzył wszystko, co istnieje.

Jak mówi prorok, niebo jest moim tronem, a ziemia pod nóżkiem moich stóp. Jakiż dom mi zbudujecie, mówi Pan, albo gdzie jest miejsce mojego odpoczynku? Czy tego wszystkiego nie uczyniła moja ręka? To mówi Bóg. No i później Szczepan jest zaatakowany wobec tego, co powiedział i oddaje życie dla Pana Jezusa. Ale zobaczcie, w 17. rozdziale, już nie Żydom, ale poganom w Atenach,

Odniesienie do mowy Pawła wygłoszonej w Atenach, w której zwraca się do pogan.

Jak mówi prorok, niebo jest moim tronem, a ziemia pod nóżkiem moich stóp. Jakiż dom mi zbudujecie, mówi Pan, albo gdzie jest miejsce mojego odpoczynku? Czy tego wszystkiego nie uczyniła moja ręka? To mówi Bóg. No i później Szczepan jest zaatakowany wobec tego, co powiedział i oddaje życie dla Pana Jezusa. Ale zobaczcie, w 17. rozdziale, już nie Żydom, ale poganom w Atenach,

Mowa Pawła na Areopagu

17. rozdział, 24. werset i dalej. Paweł mówi tak. Bóg, który... To jest przemowa na Areopagu. Bóg, który stworzył świat i wszystko na Nim. Ten, który jest Panem, nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką.

Fragment mowy Pawła w Atenach, w której odwołuje się do stworzenia człowieka i narodów przez Boga, a także do tego, że Bóstwo nie jest podobne do ręcznie wykonanych przedmiotów.

Ani nie jest czczony rękoma ludzkimi, tak jakby czegoś potrzebował, ponieważ sam daje wszystkim życie i oddech i wszystko. I dalej. I z jednej krwi uczynił wszystkie narody i tak dalej, żeby szukali Pana. I teraz zobaczcie, 29. werset. Będąc więc z rodu Boga, nie powinniśmy sądzić, że bóstwo jest podobne do złota, srebra lub kamienia, misternie wyrzeźbionych według

Chrześcijanie spotykają się po domach, gromadzą się na większych spotkaniach, reprezentując daną całą miejscowość, czyli ciało Chrystusa w danej miejscowości.

Ale zawsze te społeczności mają reprezentować co? Daną miejscowość. A więc chrześcijanie spotykają się po domach, gromadzą się na większych spotkaniach, ale nadal te spotkania albo reprezentują daną całą miejscowość, a więc ciało Chrystusa jest w danej miejscowości, albo coś jest nie tak z tymi chrześcijanami. Oczywiście klasyczny, zobaczcie, Dzieje Apostolskie, drugi rozdział, 46. werset.

Starsi Kościoła w Efezie

Te domy są w ramach jednej miejscowości zjednoczone, a wszystkie te miejscowości są świadome, że należą do jednego ciała Chrystusa. Łącznikiem pomiędzy tymi, bo w danym miejscu tymi, którzy są odpowiedzialni za, jak mówi Słowo Boże, jak mówią dzieje apostolskie, stado Boże, tymi, którzy tam są odpowiedzialni są starsi. Pamiętacie, Paweł w dziejach apostolskich wzywa starszych z całego Efezu.

Starsi Kościoła w Efezie

Te domy są w ramach jednej miejscowości zjednoczone, a wszystkie te miejscowości są świadome, że należą do jednego ciała Chrystusa. Łącznikiem pomiędzy tymi, bo w danym miejscu tymi, którzy są odpowiedzialni za, jak mówi Słowo Boże, jak mówią dzieje apostolskie, stado Boże, tymi, którzy tam są odpowiedzialni są starsi. Pamiętacie, Paweł w dziejach apostolskich wzywa starszych z całego Efezu.

Autor Listu do Hebrajczyków przywołuje cytat z Księgi Rodzaju, odnoszący się do odpoczynku Boga w siódmym dniu stworzenia, by ukazać, że również chrześcijanie mają swój szabat - odpoczynek duchowy w Chrystusie.

List do hebrajczyków mówi wyraźnie kiedy jest nasz szabat. Dopóki nie wróci Pan Jezus. Kiedy jest nasz szabat. Czwarty rozdział listu do hebrajczyków. Czwarty werset i dalej. Powiedział bowiem w pewnym miejscu o siódmym dniu tak i odpoczął Bóg siódmego

niejednoznaczne

Na szabat. Jeszcze raz, nie będę teraz roztrząsał tego dokładnie tego gramatyki, ale to jest jasny tekst w czwartym rozdziale listu do hebrajczyków. Jak dojdziemy do tego listu, będziemy o tym mówić więcej. Znowu wyznacza jakiś dzień.

fragment odnoszący się do uczynków, które Bóg zamierzył dla ludzi

Ale to nie znaczy, że masz przestać działać. Masz tylko przestać wykonywać swoje czyny. To o co chodzi? List do Efezjan. Jesteśmy w nim stworzeni, pamiętacie drugi rozdział, dziesiąty werset, do uczynków, które Bóg z dawna zamierzył, abyśmy w nich postępowali. To jest

Stwierdzenie, że Kościół jest zbudowany na fundamencie apostołów i proroków.

A mamy mieć Kościół, który stoi na fundamencie proroków i apostołów. List do Efezjan. Drugi rozdział, dwudziesty werset. Tak? Nie jesteście już więcej obcymi przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga, zbudowani na fundamencie apostołów i proroków.

Działalność pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej w Jerozolimie

I teraz odpowiedz sobie na pytanie, czytając dzieje apostolskie pod tym kątem, czy widzisz dzisiaj takich apostołów i proroków w Kościele? Ja widzę, ale wciąż milion razy za mało. W porównaniu z tak ewidentnie widocznymi ludźmi, którzy przynajmniej podają się za nauczycieli, pasterzy i ewangelistów.

Nawiązanie: Trwali oni w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. A każda dusza była napełniona bojaźnią: przez apostołów działo się wiele znaków i cudów. Wszyscy zaś, którzy uwierzyli, przebywali razem i mieli wszystko wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca, wielbiąc Boga i ciesząc się przychylnością całego ludu. A Pan każdego dnia powiększał ich liczbę tych, którzy dostępowali zbawienia.

Odniesienie do 18 rozdziału Księgi Objawienia, która jest ostatnią księgą Biblii.

Oczywiście, że ten fundament jest założony na kamieniu węgielnym, którym jest Chrystus, ale mają tam być apostołowie i prorocy. Zobaczcie Księgę Objawienia, 18 rozdział, to już jest koniec Biblii. Koniec Ksiąg Apostolskich Nowego Testamentu. Zobaczcie 18 rozdział.

Autor odnosi się do Dziejów Apostolskich.

Nie w sensie jakiegoś czczenia, tylko w sensie opieki modlitewnej. Zobaczcie dzieje apostolskie. Oczywiście niektórzy pytają, no ale jak to apostołowie, to jest tych 12 na początku. Jak, jakich, gdzie nie ma potem żadnych apostołów. Mnie to czasem dziwi, bo nie wiem, jak ktoś czyta dzieje

Tekst odnosi się do słów Pana Jezusa skierowanych do Kościoła w Efezie, w których chwali on Efezjan za to, że poddają próbie tych, którzy nazywają się apostołami, a nimi nie są.

Pan Jezus, że potrafił rozpoznać ich, że oni się przedstawili jako apostołów, a nimi nie byli i Efes im to powiedział. Wy nie jesteście prawdziwymi apostołami. Zobaczcie drugi rozdział, drugi werset. Znam twoje uczynki, twoją pracę i twoją cierpliwość. I że nie możesz znieść złych, że nie masz tych uczynków i że poddałeś próbie tych, którzy nazywają się apostołami, a nimi nie są.

Opis działalności apostołów i budowania Kościoła.

Wróćmy tam. Jedenasty rozdział. Dwudziesty siódmy werset. Widzicie, apostołowie są tymi, którzy budują Kościół, zakładają Kościoły.

Odniesienie do rozdziału 15, wersetu 32 Dziejów Apostolskich, w którym Juda i Sylas są posłani

Prorocy... Obdarowanie prorocze jest inne niż nauczycielskie, ale one są ze osobą związane, powinny współdziałać w Kościele i się uzupełniać. Zobaczcie piętnasty rozdział dziejów apostolskich. Trzydziesty drugi werset. Juda i Sylas są posłani

Odniesienie do Dziejów Apostolskich

Ok? Co, jeszcze raz, w dziejach apostolskich to jest jasne. Przez wszystkie księgi Nowego Przymierza przebija bardzo jasno. Paweł, jak pamiętacie list do Filemona, gdzie mówi, że on mógłby może rozkazywać Filemonowi, jak prosi o uwolnienie Onezyma, który jest niewolnikiem, który był mu dany

Odniesienie do Listu do Filemona

Ok? Co, jeszcze raz, w dziejach apostolskich to jest jasne. Przez wszystkie księgi Nowego Przymierza przebija bardzo jasno. Paweł, jak pamiętacie list do Filemona, gdzie mówi, że on mógłby może rozkazywać Filemonowi, jak prosi o uwolnienie Onezyma, który jest niewolnikiem, który był mu dany

Odniesienie do Listu do Galacjan, rozdziału 4.

OK? Chrystusa nie ma tu, Chrystus ma być tam. Chrystusa nie ma pomiędzy nami tutaj w tym zamkniętym gronie. Chrystus ma się znaleźć w nich. Zobaczcie list do Galacjan, czwarty rozdział.

Fragment odnosi się do Dziejów Apostolskich 4:19 oraz Listu do Galacjan 4:19.

I ta myśl jest wyraźna w dziejach apostolskich. List do Galacjan, czwarty rozdział. Dziewiętnasty werset. Zobaczcie, to mówi Paweł cały czas. Pisze do Galacjan, tam jest problem z prawem.

Aż Chrystus w was się ukształtuje.

Aż Chrystus w was się ukształtuje. I z innej strony, w liście do Filipian Paweł o tym mówi w trzecim rozdziale, co jest istotne. Paweł mówi, że naprawdę my do tego powinniśmy dojść, każdy i każda z nas, i jako Kościół, że ósmy werset, owszem, wszystko uznaje za stratę

Paweł mówi, że naprawdę my do tego powinniśmy dojść, każdy i każda z nas, i jako Kościół, że ósmy werset, owszem, wszystko uznaje za stratę

Aż Chrystus w was się ukształtuje. I z innej strony, w liście do Filipian Paweł o tym mówi w trzecim rozdziale, co jest istotne. Paweł mówi, że naprawdę my do tego powinniśmy dojść, każdy i każda z nas, i jako Kościół, że ósmy werset, owszem, wszystko uznaje za stratę

Mówi o charyzmatach i posługiwaniu się darami duchowymi w zborze

Pierwszy do Koryntian, 12 rozdział, siódmy werset. W liście do Rzymian, w 12 rozdziale Paweł o tym mówi, żeby każdy posługiwał takim darem jaki ma według miary wiary itd. Ale bardzo rzadko jest cytowany, gdy chodzi o obdarowanie i posługę charyzmatyczną Piotr. No tak, bo u niego ten fragment jest krótszy, ale bardzo, bardzo znamienny.