Dzieje Apostolskie 20

Opowieść o rozruchach w Efezie przeciwko Pawłowi

pamiętacie, w Efezie zaczęły się rozruchy przeciwko Pawłowi. Pamiętacie, to wielka jest Diana Efeska po tych wszystkich historiach. Jest powiedziane, to jest XX rozdział,

Paweł wspomina swoją podróż do Troady i Macedonii, gdzie nie znalazł Tytusa, którego nazywa swoim bratem.

Paweł mówi o swojej podróży, w ramach której się zaczął dowiadywać co się dzieje tu, tam, co się dzieje w Koryncie i jak chcecie prześledzić co to było tutaj, co to za historie, to sobie sprawdźcie z dziejami apostolskimi i wtedy wszystko wyjdzie. Nie będziemy my teraz tego robić, ale w każdym razie Paweł pisze tak, dwunasty werset. Gdy zaś przybyłem do Troady, aby głosić Ewangelię Chrystusa, a drzwi zostały mi otwarte w Panu, nie zaznałem spokoju ducha, bo nie znalazłem Tytusa, uwaga, mojego brata. Rozstawszy się więc z nimi, wyruszyłem do Macedonii. Czyli on głosił w Troadzie, ale zobaczcie, Paweł już na wstępie, on mówi naturalnie, a zaraz to pokażę wam jeszcze więcej, po prostu o Tytusie, do którego jak pisze nazywa go swoim synem.

Fragment, który może odnosić się do 20. rozdziału Dziejów Apostolskich

Dlaczego? Bo skończyli swoją diakonię. Czy to jest jasne? Dalej. Dwudziesty rozdział dziejów apostolskich.

Paweł spotyka się z przywódcami Kościoła w Efezie przed wyruszeniem do Jerozolimy

a jeszcze tuż przed wyruszeniem w podróż do Jerozolimy? Dzieje apostolskie, XX rozdział, pokazują nam następującą rzecz. Spójrzcie na to.

Rozdział 20 Dziejów Apostolskich opisuje przemówienie Pawła do starszych Kościoła w Efezie, w którym przestrzega ich przed nadchodzącymi próbami i zachęca do trwania w wierze.

los wszystkich, którzy idą za Jezusem. Taka walka, ale odnoszenie zwycięstwa w tej walce. 20 rozdział dziejów apostolskich.

Odniesienie do 20 rozdziału Dziejów Apostolskich.

Paweł mówi w drugim liście do Koryntian. Tak? I niektórzy powiadają, no, czy nie wygląda ci to na dwudziesty rozdział dziejów apostolskich?

Paweł odbył trzecią podróż misyjną, podczas której przez Macedonię dotarł do Koryntu.

Aha, bo jeszcze tego nie powiedziałem, no przecież. Tak więc kiedy Paweł pisze ten list z tej Macedonii? No, że tak powiem z 20 rozdziału Dziejów Apostolskich.

Mowa pożegnalna Pawła w Milecie

dzieje apostolskie, czy to było nauczanie Kościoła? Tylko ten fragment daje Wam za przykład. 20 rozdział dziejów apostolskich. Paweł

Paweł planuje podróż do Hiszpanii po dostarczeniu składki do Jerozolimy.

Czyli mówi, moja podróż do Hiszpanii zacznie się kiedy? Kiedy składkę z Grecji, czyli z Achaii i z Macedonii zaniosę gdzie? Do Jerozolimy. A więc on mówi, do Jerozolimy zaniosę składkę. Teraz kiedy Paweł idzie do Jerozolimy, żeby im złożyć...

Pawła towarzyszyli utalentowani jego uczniowie

utalentowanych, przez Boga mocno obdarowanych bożych mężach, którzy z własnej woli towarzyszą Pawłowi, w jego podróży uważajcie, jest wyraźnie powiedziane,

Odwołanie do Dziejów Apostolskich 20:5

pisząc np. do Rzymian, że jak wróci z Hiszpanii, to ich odwiedzi. Więc zasięg tam jest poważny i nie wszędzie, nie zawsze, ekipa, która towarzyszyła Pawłowi, nie zawsze była taka sama. To jest oczywiste, Łukasza też nie zawsze tam miał. Zobaczcie, XX rozdział Dziejów Apostolskich, V werset.

Spotkanie uczniów na łamanie chleba w pierwszy dzień tygodnia

Dzieje apostolskie, XX rozdział, VII werset. A pierwszego dnia po szabacie, gdy uczniowie zebrali się na co? Na łamanie chleba.

Paweł spieszy się, aby być w Jerozolimie na Święto Pięćdziesiątnicy.

Ale żegnając się z nimi powiedział, że 21 werset nadchodzące święto muszę koniecznie obchodzić w Jerozolimie. Lecz jeśli taka będzie wola Boga, wrócę do was i odpłynął

Paweł śpieszy się, by na Święto Pięćdziesiątnicy dotrzeć do Jerozolimy

to można byłoby wtedy płynąć do Rzymu przez Neapolę, albo jeszcze jakoś inaczej się dostać, a potem płynąć do Jerozolimy. Więc im mówi tu albo tu, ale widzicie on mówi z Efezu, pójdę

Paweł spieszył się, by móc być w Jerozolimie na dzień Pięćdziesiątnicy.

nie spędzić czasu w Azji spieszył się bowiem aby jeśli to możliwe być na dzień 50tnicy w Jerozolimie z Miletu posłał natomiast do Efesu wzywając do siebie starszych kościoła

opis

posłał do Efezu, wzywając do siebie starszych tamtejszego kościoła. Widzicie to? Dzieje apostolskie XX rozdział, XVII werset.

Starsi Kościoła w Efezie

Te domy są w ramach jednej miejscowości zjednoczone, a wszystkie te miejscowości są świadome, że należą do jednego ciała Chrystusa. Łącznikiem pomiędzy tymi, bo w danym miejscu tymi, którzy są odpowiedzialni za, jak mówi Słowo Boże, jak mówią dzieje apostolskie, stado Boże, tymi, którzy tam są odpowiedzialni są starsi. Pamiętacie, Paweł w dziejach apostolskich wzywa starszych z całego Efezu.

Paweł wzywa starszych z Efezu do Miletu, aby ich pożegnać przed udaniem się do Jerozolimy.

natomiast jak pamiętacie jak Paweł się żegnał ze starszymi z Efezu nie mógł on dotrzeć do nich do Efezu i wtedy gdzie ich zaprosił do Miletu

Paweł mówi

W 20 rozdziale w 19 wersecie Paweł mówi, służyłem Panu z całą pokorą wśród łez,

Fragment tekstu zawiera odniesienie do oddania życia dla imienia Jezusa, co przypomina słowa apostoła Pawła z Dziejów Apostolskich 20:22-24, gdzie mówi on o swojej gotowości do poniesienia cierpień i śmierci dla Ewangelii.

to lepiej, żebyśmy nie żyli. Czy to jest jasne, co ja teraz mówię? To jest to, to jest to, bo jesteśmy świadkami. Lepiej umrzeć dla imienia Jezusa

Paweł wyjaśnia, że jest gotów ponieść trudy i cierpienia dla Pana Jezusa, mimo że prorocy ostrzegają go przed niebezpieczeństwami.

Duch Święty poświadcza w każdym mieście i szczekają mnie więzy i utrapienia. Widzicie o co mi chodzi? Paweł mówi, w każdym mieście ktoś przychodzi, jakiś prorokiem i mówi

Paweł mówi, że Duch Święty ostrzega go, iż w każdym mieście czekają go więzy i utrapienia.

Duch Święty poświadcza w każdym mieście i szczekają mnie więzy i utrapienia. Widzicie o co mi chodzi? Paweł mówi, w każdym mieście ktoś przychodzi, jakiś prorokiem i mówi

Fragment mowy Pawła, w którym wzywa starszych kościoła w Efezie, aby troszczyli się o stado, nad którym ustanowił ich Duch Święty nadzorcami, by paśli Kościół Boży, który On własną krwią nabył.

Kościół Boga, który On, Bóg, nabył czym? Własną, fizyczną krwią. Słuchajcie, wiecie to? Żebyście paśli, to jest Jego Kościół,

Mowa Pawła do starszych Kościoła w Efezie, gdzie ostrzega ich przed fałszywymi nauczycielami

ale tu Duch Święty powiedział, to jest teraz. Służyłeś mi jako ewangelista, jako pasterz, jako nauczyciel, kaznodzieja, jako prorok

Apostoł Paweł wzywa starszych Kościoła w Efezie, aby troskliwie czuwali nad powierzonym im ludem Bożym.

uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił, nad wzorcami, abyście paśli Kościół Boga,

Ostrzeżenia Pawła dla starszych z Efezu

starszych z Efezu nadal kontynuuje, aby paśli Kościół Boga, który on nabył własną krwią, gdyż wiem, że po moim odejściu, zwróćcie uwagę,

Fragment odnosi się do obietnic Chrystusa dotyczących Kościoła, która została zapisana w Ewangelii według Mateusza 16:18

i takiego Kościoła bramy piekielne nie przemogą. Amen? Dzieje apostolskie, XX rozdział, XXVIII werset,

Fragment jest cytatem z Listu do Efezjan, gdzie Paweł zwraca się do starszych Kościoła w Efezie, napominając ich, aby troszczyli się o Kościół, który Bóg nabył przez swoją krew.

Abyście paśli Kościół Boga, który on nabył sobie swoją własną krwią. To jest własność Chrystusa.

Strzeżcie więc siebie samych i całej trzody, nad którą Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście kierowali Kościołem Boga, który On nabył własną krwią.

Boga, który On nabył własną krwią. Wow! Bóg nabył sobie zgromadzenie,

Opiekujcie się więc sobą i całą trzodą, nad którą Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście paśli Kościół Boży, który On nabył własną krwią.

jest taki fragment w dziejach apostolskich, który mówi wyraźnie, że Bóg wylewając swoją krew wykupił

fragment z tekstu

to też tekst będzie niejasny. 20. rozdział, 28. werset w Biblii Warszawskiej mówi w ten sposób. Miejcie pieczę o samych siebie i o całą trzodę, wśród której

Apostoł Paweł ostrzega starszych Kościoła w Efezie, aby troskliwie opiekowali się Kościołem, który Bóg nabył własną krwią.

Patrzcie, co tutaj się dzieje. Uważajcie na samych siebie i na całą trzodę, w której was Duch Święty ustanowił przełożonymi. Dbajcie o to, aby paść Kościół Boga, który sobie nabył własną krwią. Tak? Dbajcie o to, aby paść Kościół Boga, który sobie nabył własną krwią. Kolejny plus

Miejcie więc staranie o samych siebie i o całe stado, nad którym Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście paśli Kościół Boży, który on nabył własną krwią.

stado Boże które On sobie nabył Bóg sobie nabył swoją własną krwią a ty kim jesteś żeby sobie to stado przywłaszczać

Paweł żegna się ze starszymi z kościołów w danym mieście.

To zdanie, samo to jedno zdanie w zasadzie, by wielu ludziom wystarczyło na całe życie, na rozważanie. Zobaczcie, Dzieje Apostolskie 20-28. Jak Paweł się żegna właśnie ze starszymi z kościołów, bo tak to powiem, kościołów, które stanowią jeden kościół jednego miasta.

Ostrzeżenie Pawła dla starszych Kościoła w Efezie

Abyście paśli Kościół Boga, który On nabył własną krwią. A propos rozważań niektórych, czy Pan Jezus jest Bogiem. Abyście paśli Kościół Boga, który On nabył własną krwią. Rozumiecie, to jest ostrzeżenie dla tych, którzy mają... Bo Kościół ma mnóstwo służb, nie ma żadnej hierarchii w środku.

Kościół należy do Boga

Dzieje apostolskie jakiej udzielają odpowiedzi? Że czyj jest Kościół? I to musi być... Rozumiecie, to jest... To jest fundament. To jest fundament. To jest XX rozdział,

Fragment odnosi się do nabycia kościoła Bożego krwią Chrystusa.

On nabył własną krwią. To jest społeczność ludzi nabytych krwią Chrystusa, odkupionych, pozyskanych krwią Chrystusa i jednocześnie,

Starsi Kościoła w Efezie

Te domy są w ramach jednej miejscowości zjednoczone, a wszystkie te miejscowości są świadome, że należą do jednego ciała Chrystusa. Łącznikiem pomiędzy tymi, bo w danym miejscu tymi, którzy są odpowiedzialni za, jak mówi Słowo Boże, jak mówią dzieje apostolskie, stado Boże, tymi, którzy tam są odpowiedzialni są starsi. Pamiętacie, Paweł w dziejach apostolskich wzywa starszych z całego Efezu.

Fragment ten nawiązuje do słów Jezusa, które zostały zapisane w Dziejach Apostolskich.

że tak pracując musimy wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, który powiedział, bardziej błogosławioną rzeczą jest dawać, niż brać.

słowa Jezusa cytowane przez apostoła Pawła

to zaczynają więcej dawać niż brać, a wtedy stosuje się zasada, którą Pan Jezus powiedział, którą z dziejów apostolskich znamy. Znacznie więcej szczęścia jest w dawaniu, aniżeli w braniu.

fragment przypominający werset o pomaganiu słabszym

część historyczna, część teologiczna, i część praktyczna, tak, i teraz,