Dzieje Apostolskie 13

Początek trzynastego rozdziału Dziejów Apostolskich

Pierwsze trzy wersety trzynastego rozdziału dziejów apostolskich. Dwunasty rozdział pierwszego listu do Koryntian. Dwunasty rozdział, dwudziesty ósmy, dwudziesty dziewiąty werset. Bóg... Zobaczcie, to jest po dwudziestym siódmym wersecie.

Odniesienie do napełnienia Duchem Świętym, chrztu wodnego i odrodzenia przez Ducha Świętego.

Ananiasz poszedł, wszedł do domu, położył na nim ręce i powiedział Szawle bracie Pan mnie pozwał. Jezus, który Ci się ukazał w drodze, którą jechałeś, żebyś odzyskał wzrok i co? I żebyś został napełniony Duchem Świętym. Nie tylko żebyś się zapoznał z Duchem Świętym, ale żebyś został napełniony Duchem Świętym. Przez śmierć i zmartwychwstanie, przez chrzest wodny, ok, doświadczysz odrodzenia, nowonarodzenia, natomiast potrzebujesz do swojej służby nie tylko Szawę, każda z nas potrzebujemy być napełnieni Duchem Świętym. Zobaczcie jeszcze trzynasty rozdział dziejów apostolskich i to sądzę, że wystarczy.

Opisuje wybór przez Kościół Barnaby i Szawła do pracy misyjnej oraz ich wysłanie przez Ducha Świętego.

Wtedy po poście i modlitwie nałożyli na nich ręce. I wyprawili ich. A oni posłani przez Ducha Świętego przybyli do Seleucji, a stamtąd odpłynęli na Cypr. Otóż kochani, początek wzrostu kościoła, to co się dzieje w Jerozolimie, to co się dzieje w Judei i Samarii zasadniczo, te etapy, które Pan Jezus wyznaczył, za nie widać, że w dużej mierze są odpowiedzialni apostołowie Jezusa. W tym momencie, w 13 rozdziale, z całą stanowczością Duch Święty mówi, że tych dwunastu ludzi, którzy są w stanie wybrać się do Kościoła, są odpowiedzialni apostołowie Jezusa.

Odniesienie do 13. rozdziału Dziejów Apostolskich, który opisuje działalność Pawła.

Zobaczcie też 13 rozdział, Dziejów Apostolskich. Tylko dla przykładu, tam macie znowu Pawła. Jeszcze lepiej znającego pismo. Nawróconego faryzeusza, który od 15 wersetu, zauważcie, tam coś było przeczytane w synagodze.

Opis Kościoła w Antiochi w 13. rozdziale Dziejów Apostolskich.

ale nadal ten konkretny Kościół nie ma apostołów. Okej? To są Dzieje Apostolskie, 13 rozdział. Z jakiegoś powodu, to jest Kościół w Antiochi,

Pierwszy werset odnosi się do Dziejów Apostolskich 13:2, w którym Duch Święty wzywa do wysłania Barnaby i Saula (Pawła) na pierwszą misyjną podróż.

I słuchali służby Panu i pościli, powiedział im Duch Święty, to jest drugi werset, odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem. Zgadza się? Niemniej, za chwilę oni wyruszają w pierwszą misyjną podróż, podczas pierwszego bardzo istotnego spotkania,

Duch Święty wysyła Pawła i Barnabę na misję

Ok. I dopiero wtedy, kiedy jawnie pełnili służbę Panu i pościli ci prorocy i nauczyciele, powiedział im Duch Święty odłączcie mi Barnabę i Szaula do dzieła,

Wybór i posłanie Barnaby i Szawła

położyli na nich ręce, a więc rozpoznali decyzję tego zgromadzenia, mówią Amen, posyłamy ich razem z wami, aby byli diakonami. I rozszerzało się Słowo Boże i liczba uczniów

Apostołowie zostali posłani przez Ducha Świętego

do którego już wcześniej ich powołałem. Wtedy po poście i modlitwie nałożyli na nich ręce i wyprawili ich. A oni, zwróćcie uwagę na to czwarty werset, posłani przez Ducha Świętego,

Opisuje to, jak Paweł podczas swojej pierwszej podróży misyjnej spotkał się z Bar-Jezusem, fałszywym prorokiem, i osądził go ślepotą za sprzeciwianie się głoszeniu Ewangelii.

Szawel jest nazywany tylko Pawłem, tak? I co się dalej dzieje? Tam pamiętacie, z tym całym Bar Jezusem, Paweł mu mówi, że będziesz ślepy,

Opowieść o Barjezu, fałszywym prorokowi, który oślepł pod wpływem Ducha Świętego, gdy apostoł Paweł nauczał Sergiusza Pawła, prokonsula

tak, czarnoksiężnik, on doświadcza mocy Ducha Świętego. Sergiusz Paweł widzi objawienie chwały. Przez co? Przez to, że czarnoksiężnik ślepnie

Odniesienia do postaci Sergiusza Pawła oraz reakcji prokonsula na cuda dokonywane przez Szawła (późniejszego św. Pawła)

I Szaweł to jest nawróceni, zobaczcie w 7 wersecie człowieka, który się nazywa Sergiusz Paweł. Znaczy w 7 wersecie pojawia się jego imię. Sergiusz Paweł. Natomiast w 12 wersecie się dowiadujemy, że ów prokonsul, kiedy zobaczył znak proroczy, który wykonał Szaweł. Wtedy prokonsul widząc co się stało, to jest 12 werset.

Zmiana imienia Szawła na Paweł

Łatwo jest się z kimś pokłócić o jakieś tam rzeczy, ale on też objawia moc konkretną. Wtedy Szaul, dziewiąty werset, zwany też Pawłem. Swoją drogą, od tej pory Paweł jest nazywany Pawłem, a nie Szawłem. Wtedy Szaul, zwany też Pawłem, napełniony Duchem Świętym, spojrzał na niego uważnie, na tego Elimasa. I powiedział, o synu diabła, pełny wszelkiego podstępu, itd.

Szaweł, zwany też Pawłem

po raz pierwszy w odniesieniu do Szawła Starsu, pojawia się imię Paulus, czy też Paulus, czyli Paweł, ale zauważcie w jakim kontekście, to jest 13 rozdział 9 werset.

Saul, także zwany Pawłem, wypełniony Duchem Świętym, wpatrywał się w niego

oryginalnie rodzice zdecydowali dla ludzi w cesarstwie jesteś Paulusem, a dla nas Żydów jesteś Szaulem, to później Paweł zwrócił uwagę

Paweł wygłaszając przemówienie w synagodze w Antiochii, pod natchnieniem Ducha Świętego przepowiada karzące oślepienie na głowę oszukującego maga Elymasa, który próbował odwieść namiestnika Sergiusza Pawła od przyjęcia wiary w Chrystusa.

jakieś inne dziadostwa. I mówi mu oto teraz ręka Pana na Tobie, 11 werset, oślepniesz i nie będziesz widział słońca przez pewien czas. I natychmiast ogarnęły go mrok

Podróż misyjna Pawła i Barnaby

opuścili Pafos i przybyli do Perge w Panfili, to są dzieje 13.13, Jan zaś odłączył się od nich i wrócił do Jerozolimy. To jest ten Jan, zwany

Odniesienie do Boga, który wybrał lud Izraela

Bóg tego ludu Izraela wybrał naszych ojców, i wywyższył lud, i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. W wielu miejscach w Dziejach Apostolskich, ale nie tylko w Dziejach, znajdziecie wyraźne odniesienie do tego, że Chrystus był obecny w historii Izraela,

Wypowiedź Boga o Dawidzie

ale co znowu miał serce to był jak Bóg sam powiedział to był mąż według mojego serca tak więc miał rozumiecie tu

Mowa Pawła w synagodze w Antiochii Pizydyjskiej, w której mówi o pochodzeniu Jezusa z rodu Dawida.

to już zwróćcie uwagę, jest przepowiadanie, to jest głoszenie Pawła, nie Piotra. Z jego to potomstwa, zgodnie z obietnicą, wywiódł Bóg Izraelowi, zbawiciela Jezusa,

Odniesienie do Jezusa, który został wzbudzony z martwych.

wypełnił teraz Bóg dzieciom ich, przez wzbudzenie nam Jezusa, jak to napisano w psalmie drugim, Synem moim jesteś, dzisiaj cię zrodziłem. A że go wzbudził z martwych,

Odniesienie do Dawida, który służył Bogu w swoim pokoleniu, zasnął i został przyłączony do swoich ojców.

Dawid bowiem za swego pokolenia służył woli Boga, zasnął i został przyłączony do swoich Ojców i doznał zniszczenia. Ten, którego Bóg wskrzesił,

Fragment ten pochodzi z kazania, które Paweł wygłosił w synagodze w Antiochii Pizydyjskiej. Mówi on o tym, że Jezus przynosi przebaczenie grzechów i usprawiedliwienie, czego nie mogło dać Prawo Mojżeszowe.

zwiastuje się wam przebaczenie grzechów. I przez Niego każdy, kto uwierzy, jest usprawiedliwiony we wszystkim, w czym nie mogliście być usprawiedliwieni przez Pana Mojżesza. Jasne?

Apostołowie namawiają słuchaczy, aby trwali w łasce Bożej

w łasce Boga. Aby trwali w łasce. A w następny szabat niemal całe miasto zebrało się, aby słuchać Słowa Bożego.

Następnego szabatu prawie całe miasto zgromadziło się, aby słuchać nauki Pana

w łasce Boga. Aby trwali w łasce. A w następny szabat niemal całe miasto zebrało się, aby słuchać Słowa Bożego.

Paweł i Barnaba zwracają się do Żydów, którzy odrzucili głoszenie Ewangelii.

Mianowicie Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie, wam najpierw miało być zwiastowane Słowo Boże. Skoro jednak je odrzucacie, zobaczcie co się dzieje.

Paweł i Barnaba zostają odrzuceni przez Żydów w Antiochii Pizydyjskiej i skierowują swoje nauczanie do pogan.

i uważacie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do Pogan. Obserwajcie co się tu dzieje. Tak bowiem nakazał nam Pan, ustanowiłem Cię światłością

Paweł i Barnaba udają się z misją do pogan, aby głosić Ewangelię

sługą Jezusa Chrystusa dla pogan, sprawując święte usługiwanie Ewangelią Boga, aby ofiara pogan stała się przyjemna, uświęcona przez Ducha Świętego. Również poszedł do pogan jako sługa Jezusa, sprawując święte usługiwanie Ewangelią Boga. Co tam robił? Kościoły budował?

Paweł cytuje słowa z Księgi Izajasza, stwierdzając, że Bóg nakazał im być światłością dla pogan.

i uważacie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do Pogan. Obserwajcie co się tu dzieje. Tak bowiem nakazał nam Pan, ustanowiłem Cię światłością

Dzieje Apostolskie opisują liczne podróże misyjne Pawła, podczas których głosił on Ewangelię, często debatując w synagogach z Żydami.

Pamiętaj, że Jezus Chrystus, potomek Dawida, powstał z martwych według mojej Ewangelii, dla której znoszę cierpienia jak złoczyńca aż do więzów, ale Słowo Boże nie jest związane. Jeszcze raz, to jest kolejny z tych fragmentów, w których Paweł mówi, istnieje Ewangelia, którą ja głoszę, biorę za nią pełną odpowiedzialność, to jest moja Ewangelia. Mój sposób opowiadania dobrej nowiny. I teraz Łukasz towarzyszy Pawłowi wielokrotnie w dziejach apostolskich, skrótowo opisuje jak Paweł głosił Ewangelię, ale też bierze udział w debatach, których nie opisuje w ogóle ze szczegółami, tylko mówi, że Paweł długo debatował z Żydami w synagodze 1, 2, 5, 10, 100. Wiecie o co mi chodzi, tak?