Wszystkie Ludzkie Źródła Trzeciej Ewangelii

Tekst odnosi się do tajemnego planu Boga, o którym mowa w Liście do Efezjan 1:4.

Dzień dobry Ojcze. Dziękujemy Ci za kolejne spotkanie z tego cyklu, który sobie nazwaliśmy Tajemnym Planem. Na cześć planu, który Ty miałeś, jak mówili z do Efezjan, od wieków i który prawdziwie był tajemny, bo nie został rozpoznany, aż dopóki nie zacząłeś go objawiać w Chrystusie i po Chrystusie przez apostołów, których Pan Jezus sobie wybrał przez pozostałych uczniów, przez wszystkich, których pisma natchnąłeś i umieściłeś w naszej Biblii,

Fragment tekstu odnosi się do autorstwa Ewangelii Łukasza.

ponieważ Ewangelię Łukasza, chociaż będziemy sobie chcieli jasno udowodnić, że, no, napisał Łukasz,

Pierwszy rozdział, drugi werset Ewangelii Łukasza

Jak zobaczycie Ewangelię Łukasza, pierwszy rozdział, drugi werset. Łukasz bardzo wyraźnie mówi

Początek Dziejów Apostolskich nawiązuje do Ewangelii Łukasza

i potem dzieje apostolskie rozpoczynają się konkretnym nawiązaniem do pierwszej księgi, czyli do Ewangelii. To jest pierwszy rozdział, pierwszy werset. Pierwszą księgę napisałem Teofilu,

Dzieje Apostolskie

i to jest z wielu powodów dla nas istotne, myślę, że to dość jasno wynika z dziejów apostolskich, że Paweł, kiedy pisał Ewangelię Łukasza, miejcie to z tyłu głowy,

Odniesienie do Ewangelii Łukasza

że się tak znów brzydko wyrażę, tak? Których autor tam się co i róż dopuszcza i jest to sensacyjne językowo, że dzieje się to zarówno w Ewangelii Łukasza, jak i w dziejach apostolskich,

Odniesienie do Dziejów Apostolskich

że się tak znów brzydko wyrażę, tak? Których autor tam się co i róż dopuszcza i jest to sensacyjne językowo, że dzieje się to zarówno w Ewangelii Łukasza, jak i w dziejach apostolskich,

Autor Ewangelii Łukasza, przeznaczonej prawdopodobnie dla czytelników niebędących Żydami, przedstawia się jako ktoś, kto opiera się na świadectwach naocznych świadków, by przekazać wierny obraz życia i nauczania Jezusa.

Wiecie, Marek pisał dla pogan, to jest jasne, co mówię. Łukasz ewidentnie też pisze dla pogan, ale tak jakby był Żydem. Znaczy, jeszcze nie wiemy, czy to jest Łukasz. Chodzi mi o tego autora III Ewangelii

Paweł pozdrawia współtowarzyszy w liście do Filemona.

stricte jak na tamte czasy medycznym. Później, pisząc jeszcze później z Rzymu, w liście do Filemona, który sobie teraz otwórzmy, Paweł jeszcze raz zaznacza, kto mu towarzyszy. List do Filemona, zobaczcie sobie, 23 i 24, werset.

Nawiązanie: Pozdrawia cię Epafras, mój towarzysz w więzieniu w sprawie Chrystusa Jezusa, Marek, Arystarch, Demas i Łukasz, moi współpracownicy.

Odniesienie do opisu ewangelii w Dziejach Apostolskich

nie był świadkiem naocznym, a więc był w stanie oddać ducha opowieści, którą usłyszał od naocznych świadków. Czy to jest jasne, co mówię? Więc to jest jedna z takich rzeczy. Ale myślę, że najważniejsza, jak sobie otworzymy dzieje apostolskie,

Apostoł Paweł zostaje aresztowany w Jerozolimie

Zobaczcie XXI rozdział, XXVII werset i następne. Kiedy zaś... Te siedem dni dobiegało końca, zobaczyli go w świątyni Żydzi z Azji, podburzyli tłum i rzucili się na niego,

Paweł mówi, że on sam mógłby mieć ufność w ciele, jako faryzeusz z rodu Beniamina.

kto nie może znaleźć żadnej ufności w ciele, jakby powiedział Paweł, jakby miał szukać ufności w ciele, to ja mam. Tak? Faryzeusz z rodu Benjamina, itd., itd., itd. Jeżeli ktoś nie jest z pnia izraelskiego,

Odniesienie do Ewangelii Łukasza i treści ewangelicznej.

życie tą świadomością tętni aż w Ewangelii Łukasza. Łukasz mówi, jest nadzieja dla wszystkich pogan, jest nadzieja dla wszystkich Żydów. Z którejkolwiek perspektywy on w tej swojej Ewangelii nie przemawia cały czas,

Opowieść o nawróceniu Szawła, który później stał się apostołem Pawłem

kto też w zasadzie nie jest naocznym świadkiem, jest nauczycielem, apostołem takim jak Paweł, ale z drugiej strony jest, ponieważ to jemu się pojawił Pan Jezus pod Damaszkiem i on go widział

Nawiązanie: pojawił się Pan Jezus pod Damaszkiem

Tekst zawiera odniesienie do Ewangelii, która jest częścią Nowego Testamentu.

Dlaczego mam udawać, to byłaby fałszywa pokora, że nie potrafię pisać fantastyczną Greką. Wiecie, o co mi idzie? Sam charakter tej Ewangelii, a więc charakter tego człowieka,

Nawiązanie: Ewangelia

Odniesienia do Filipa Ewangelisty i proroka Agabosa z Księgi Dziejów Apostolskich.

ale przy okazji Marka mówiliśmy o Cezarei, pamiętacie? Między innymi. Więc w Cezarei mieszka Filip Ewangelista, który ma cztery córki, dziewice, które są prorokiniami, o tym mówi nam dziewiąty werset. I teraz wracam wam uwagę na dziesiąty bardzo istotny werset. Mianowicie, kiedy tam mieszkaliśmy, pisze Łukasz, przez wiele dni przyszedł z Judei pewien prorok imieniem Agabos.

Odniesienie do Jezusa, który ukazywał się apostołom przez 40 dni po swoim zmartwychwstaniu

No i coś tam ten Agabos zrobił. Jak zobaczycie w innych miejscach dziejów apostolskich, jeżeli Łukasz pisze wiele dni, to jest to, co ma na myśli przynajmniej parę tygodni, tak? W innym miejscu na przykład, referując co głosi Paweł, twierdzi, że Paweł powiedział, że Jezus ukazywał się swoim apostołom przez wiele dni. No to wiemy, że to było czterdzieści dni,

Jezus wyznacza i wysyła siedemdziesięciu uczniów, aby głosili nadejście Królestwa Bożego.

X rozdział. Pierwszy werset, bo tak widzę, że cały czas patrzycie na mnie lekko zdziwionymi oczami. Więc żeby to było jasne, Łukasz X rozdział, pierwszy werset. O jakich siedemdziesięciu mówimy? O tych, których Pan wyznaczył po apostołach. To jest X rozdział, pierwszy werset. Potem Pan wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu i rozesłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejsca, do którego sam miał przyjść. Jeszcze innych w odróżnieniu, jeszcze innych od kogo? Od apostołów. Czy to jest jasne?

opis spotkania zmartwychwstałego Jezusa z uczniami, w tym Kleofasem

Czy to jest jasne, o czym mówimy? Okej. Teraz otwórzcie sobie Łukasza XXIV rozdział. Do tych uczniów należał na przykład Kleofas i jeszcze jakiś inny, do których prawdopodobnie Łukasz też dotarł. Rozumiecie?

Nawiązanie: uczniowie, Kleofas, Łukasz

Kobiety, które wróciły z grobu i powiedziały apostołom, że Jezusa nie ma w grobie.

rozpisuje się na ich temat. Zobaczcie, dwudziesty czwarty rozdział, dziesiąty werset. Jak pisze o kobietach, które wróciły z grobu, niosąc wiadomość, że Jezusa nie ma w grobie, to mówi, były to Maria Magdalena i Joanna, Maria Jakubowa i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom.

Tekst wspomina, że Łukasz spotkał się z Matką Jezusa.

ale ewidentnie Łukasz spotkał się z Matką Jezusa, tak? Jeżeli spotkał się z Matką Jezusa, to na litość żyjącego Boga, tak? Kto czyta Pismo, ten wie, że musiał się spotkać z Janem. Dlaczego? Ponieważ Jan na krzyżu, w ramach swojej woli dla ludzi, tych, którzy mu byli najbliżsi, oddał swoją Matkę po prostu w prawny sposób Janowi, tak? Jego oddał jej jako syna, a ją oddał jemu jako Matkę.

Tekst nawiązuje do momentu, gdy Jezus na krzyżu powierzył swoją Matkę umiłowanemu uczniowi Janowi.

ale ewidentnie Łukasz spotkał się z Matką Jezusa, tak? Jeżeli spotkał się z Matką Jezusa, to na litość żyjącego Boga, tak? Kto czyta Pismo, ten wie, że musiał się spotkać z Janem. Dlaczego? Ponieważ Jan na krzyżu, w ramach swojej woli dla ludzi, tych, którzy mu byli najbliżsi, oddał swoją Matkę po prostu w prawny sposób Janowi, tak? Jego oddał jej jako syna, a ją oddał jemu jako Matkę.

Nawiązanie: Jan na krzyżu oddał swoją Matkę Janowi

Odniesienie do 51 wersetu 2 rozdziału Ewangelii Łukasza

Ale żeby Wam pokazać choćby tylko jeden fragment, otwórzcie sobie drugi rozdział Ewangelii Łukasza. Słuchajcie, kto inny śmiałby twierdzić coś takiego na temat Marii? Słuchajcie, kto inny śmiałby twierdzić coś takiego na temat Marii? Kto inny, jeżeli nie ona sama? Kto inny dotykałby w ogóle takiej materii? To jest drugi rozdział. Zobaczcie, 51 werset. Zaraz po tej historii, którą naprawdę tylko ona mogła opowiedzieć, tak?

Historia o tym, jak 12-letni Jezus pozostał w świątyni jerozolimskiej, gdy Maryja i Józef wracali z Jerozolimy do domu po Święcie Paschy.

O tym, jak Jezus się zgubił w świątyni, pamiętacie to? I potem ona go szukała razem z Jezusem. Zobaczyła, że on naucza, mimo że oni go szukali jako dziecka, a on naucza innych nauczycieli w świątyni. W 48 wersecie drugiego rozdziału ona powiedziała do niego, tak? Powiedziała do niego, jego matka, synu, dlaczego nam to zrobiłeś. Wiecie, znowu, gdyby ktoś wymyślał tę historię na Bliskim Wschodzie, to Józef by się odezwał. Wiecie, o co mi chodzi?

Odniesienie do historii Józefa

Po prostu, to by się Józef odezwał, tak? A ona tu mówi o czymś, co było bardzo nietypowe. Ważniejsza dla niej jest prawda, niż poprawność polityczna. Tak? Ona mówi, co prawda mąż był ze mną, ale to ja się odezwałam, tak? To on nic nie mówił, to ja się odezwałam, nie Józef. Więc to tylko od niej może takie świadectwo pochodzić. Powiedziała do niego, jego matka, synu, dlaczego nam to zrobiłeś. Oto twój ojciec i ja z bólem serca szukaliśmy ciebie. Tak? Na co Jezus odpowiada stosunkowo niegrzecznie.

Odniesienie do zagubienia Jezusa w świątyni

Po prostu, to by się Józef odezwał, tak? A ona tu mówi o czymś, co było bardzo nietypowe. Ważniejsza dla niej jest prawda, niż poprawność polityczna. Tak? Ona mówi, co prawda mąż był ze mną, ale to ja się odezwałam, tak? To on nic nie mówił, to ja się odezwałam, nie Józef. Więc to tylko od niej może takie świadectwo pochodzić. Powiedziała do niego, jego matka, synu, dlaczego nam to zrobiłeś. Oto twój ojciec i ja z bólem serca szukaliśmy ciebie. Tak? Na co Jezus odpowiada stosunkowo niegrzecznie.

Odniesienie do odpowiedzi Jezusa na słowa Maryi

Po prostu, to by się Józef odezwał, tak? A ona tu mówi o czymś, co było bardzo nietypowe. Ważniejsza dla niej jest prawda, niż poprawność polityczna. Tak? Ona mówi, co prawda mąż był ze mną, ale to ja się odezwałam, tak? To on nic nie mówił, to ja się odezwałam, nie Józef. Więc to tylko od niej może takie świadectwo pochodzić. Powiedziała do niego, jego matka, synu, dlaczego nam to zrobiłeś. Oto twój ojciec i ja z bólem serca szukaliśmy ciebie. Tak? Na co Jezus odpowiada stosunkowo niegrzecznie.

Maryja pielęgnuje i kultywuje słowa swojego syna w swoim sercu

Nawet po parunastu latach, kiedy Jezus rośnie, ona dalej nie wie co się dzieje, ale wie co jej powiedział anioł i pielęgnuje i kultywuje każde słowo, które wypowiada jej syn w swoim sercu. Tak? Nikt inny nie mógłby o tym zaświadczyć, rozumiecie? Tylko ona sama. Dla mnie 51 werset 2 rozdziału Ewangelii Łukasza, drugie zdanie w tym wersecie, jego matka zachowywała wszystkie owe słowa w swoim sercu, to jest dowód na to, że Łukasz się znał. Zresztą, zobaczcie, że i w dziejach apostolskich wyraźnie to Łukasz z własnej nieprzemuszonej woli o niej wspomina, chociaż znowu w kościele katolickim, ponieważ Maryja została zamieniona na Izydę i jest czczona po prostu jako królowa niebios. Ostatnio nawet chyba, Kamil, myśmy rozmawiali, że tam w jakimś kościele się zdziwiłeś, że siedzi Maria w samym centrum apostołów. Oni dookoła przyjmują Ducha Świętego, a to trochę tak...

Łukasz pisze o Maryi w Dziejach Apostolskich

Nawet po parunastu latach, kiedy Jezus rośnie, ona dalej nie wie co się dzieje, ale wie co jej powiedział anioł i pielęgnuje i kultywuje każde słowo, które wypowiada jej syn w swoim sercu. Tak? Nikt inny nie mógłby o tym zaświadczyć, rozumiecie? Tylko ona sama. Dla mnie 51 werset 2 rozdziału Ewangelii Łukasza, drugie zdanie w tym wersecie, jego matka zachowywała wszystkie owe słowa w swoim sercu, to jest dowód na to, że Łukasz się znał. Zresztą, zobaczcie, że i w dziejach apostolskich wyraźnie to Łukasz z własnej nieprzemuszonej woli o niej wspomina, chociaż znowu w kościele katolickim, ponieważ Maryja została zamieniona na Izydę i jest czczona po prostu jako królowa niebios. Ostatnio nawet chyba, Kamil, myśmy rozmawiali, że tam w jakimś kościele się zdziwiłeś, że siedzi Maria w samym centrum apostołów. Oni dookoła przyjmują Ducha Świętego, a to trochę tak...

Opis powrotu apostołów z Góry Oliwnej do Jerozolimy i ich jednomyślnego trwania w modlitwie.

A kiedy przyszli, chodzi o to, że z Góry Oliwnej, tak? A kiedy przyszli, weszli do sali na górze, gdzie przebywali Piotr i Jakub. O i tutaj macie, widzicie od kogo się zaczyna... Wszystko od Piotra, tak? A więc przebywali tam Piotr i Jakub, Jan i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza i Szymon Zelota oraz Juda, brat Jakuba. Ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie i w prośbach, razem z kobietami i tu się dopiero pojawia Maria.

Tekst odnosi się do początku 15. rozdziału Pierwszego Listu do Koryntian, gdzie Paweł przypomina podstawy Ewangelii, którą głosił.

To jest piętnasty rozdział pierwszego listu do Koryntian. Pierwszy i drugi werset, tak? Jak później tam Paweł mówi o tych pięciu setach, to jak zaczyna? Oznajmiam wam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, a którą przyjęliście i w której trwacie, przez którą też dostępujecie zbawienia, jeżeli pamiętacie to, co ja wam głosiłem, chyba że uwierzyliście na próżno.

Paweł wymienia siebie jako autora listu do Rzymian

Zobaczcie list do Rzymian. A właśnie, powiedziałem, że wszystkie listy Pawłowe od pierwszego do Koryntian, do Hebrajczyków. Oczywiście, że od listu do Rzymian, do Hebrajczyków. Czemu mnie nie poprawiacie? Ponieważ nie żyjecie.

Paweł wymienia siebie jako autora pierwszego listu do Koryntian

Zobaczcie list do Rzymian. A właśnie, powiedziałem, że wszystkie listy Pawłowe od pierwszego do Koryntian, do Hebrajczyków. Oczywiście, że od listu do Rzymian, do Hebrajczyków. Czemu mnie nie poprawiacie? Ponieważ nie żyjecie.

Nawiązanie: pierwszy do Koryntian

Paweł wymienia siebie jako autora listu do Hebrajczyków

Zobaczcie list do Rzymian. A właśnie, powiedziałem, że wszystkie listy Pawłowe od pierwszego do Koryntian, do Hebrajczyków. Oczywiście, że od listu do Rzymian, do Hebrajczyków. Czemu mnie nie poprawiacie? Ponieważ nie żyjecie.

Apostoł Paweł wspomina o dniu sądu Bożego, który nastąpi przez Jezusa Chrystusa, zgodnie z jego Ewangelią.

Tak? Do Rzymian musiał więc głosić Ewangelię i on mówi według mojej Ewangelii. Przyjdą tacy, którzy powiedzą, że... Ale nie słyszeli nigdy o tym. Ale moja Ewangelia mówi wyraźnie o tym, że przyjdzie dzień, w którym Bóg przez Jezusa Chrystusa będzie sądził skryte sprawy ludzkie.

Nawiązanie: w dniu, gdy Bóg będzie sądził skryte sprawy ludzkie przez Jezusa Chrystusa, według mojej Ewangelii.

I zobaczcie, zaznacza według mojej Ewangelii. Zobaczcie list do Galacjan. Szybko sobie tam przeskoczmy. List do Galacjan, pierwszy rozdział. Paweł jest tak pewny swojej Ewangelii i mocy objawienia, jakie otrzymał, że mówi coś tak potężnego.

Dzieje Apostolskie opisują liczne podróże misyjne Pawła, podczas których głosił on Ewangelię, często debatując w synagogach z Żydami.

Pamiętaj, że Jezus Chrystus, potomek Dawida, powstał z martwych według mojej Ewangelii, dla której znoszę cierpienia jak złoczyńca aż do więzów, ale Słowo Boże nie jest związane. Jeszcze raz, to jest kolejny z tych fragmentów, w których Paweł mówi, istnieje Ewangelia, którą ja głoszę, biorę za nią pełną odpowiedzialność, to jest moja Ewangelia. Mój sposób opowiadania dobrej nowiny. I teraz Łukasz towarzyszy Pawłowi wielokrotnie w dziejach apostolskich, skrótowo opisuje jak Paweł głosił Ewangelię, ale też bierze udział w debatach, których nie opisuje w ogóle ze szczegółami, tylko mówi, że Paweł długo debatował z Żydami w synagodze 1, 2, 5, 10, 100. Wiecie o co mi chodzi, tak?

Odniesienie do Listu do Kolosan

Ale chodzi mi o to, że to były słowa łaski. To samo słowo, które wiecie, że Jezus był pełen łaski i prawdy. Łaską jesteście zbawieni. To były słowa tej, takiej łaski, tak? I teraz zobaczcie list do Kolosan.

Chrystus nauczający ludzi

Jeżeli Chrystus, ale my to wiemy od Łukasza rzekomo, tak? Że z Jego ust wychodziły słowa łaski. No teraz zauważ co mówi w liście do Kolosan. Paweł, że z nas takie same słowa powinny wychodzić. To jest czwarty rozdział, szósty werset.

Paweł zachęca do mówienia z łaską

Jeżeli Chrystus, ale my to wiemy od Łukasza rzekomo, tak? Że z Jego ust wychodziły słowa łaski. No teraz zauważ co mówi w liście do Kolosan. Paweł, że z nas takie same słowa powinny wychodzić. To jest czwarty rozdział, szósty werset.

Opis nawrócenia i powołania Pawła na apostoła

Rzeczywiście ten sposób myślenia Łukasz wziął od Paweła. A Paweł był przekonany... Nie tylko był przekonany, to nie chodzi o jego subiektywne doświadczenie, ale tak było, że Paweł to wziął z objawienia od samego Jezusa. Nie będziemy teraz tego rozwijać, ale jak ktoś chce prześledzić słowa łaski

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

poza tym, że Ewangelią Ducha Świętego czy Ewangelią kobiet, nazywają także Ewangelią Miłosierdzia. Wiecie, na przykład ten Samarytanin dobry się znajduje w tej Ewangelii. Ale to nie tylko z tego powodu. Temat Miłosierdzia u Łukasza, tego, że Jezus był miłosierny

Przypowieści Jezusa ilustrujące miłosierdzie Boga

i że On reprezentował miłosiernego Ojca. Piętnasty rozdział, pamiętacie, Ewangelii Łukasza, przypowieść o zgubionej drachmie, o zgubionej owce, o zgubionej drachmie i o zgubionym synu swojego Ojca. Chociaż prawda jest taka, że to są trzy przypowieści o dobrym pasterzu,

Błogosławienie Boga, Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa

Kto inny ma taką świadomość i do niej tak wraca? Dla Jakuba na przykład Ojciec w niebie, od którego wszelki dobry dar pochodzi, jest Ojcem wszelkich świateł, czy wszelkiej światłości. A zobaczcie u Pawła, tak? To jest pierwszy rozdział, trzeci werset. Błogosławiony Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa,

List Pawła, w którym porusza kwestie jałmużny i dawania z serca

O dawaniu jałmużny z tego, co wewnątrz, tak? Po prostu, dawaniu jałmużny na podstawie tego, co wewnątrz, ale też z tego, co wewnątrz. Hmm? Jak nie masz żadnego cytatu, to znaczy, że trzeba głębiej wejść w Pawła. Ale zobaczcie sobie chociażby list do Tytusa, gdy chodzi o sam ten wniosek, tak? W liście do Tytusa Paweł...

Tekst sugeruje, że istnieje podobna treść lub nauka w Ewangelii Łukasza, która koresponduje z treścią z Listu do Tytusa 1:15.

Zobaczcie Tytusa, pierwszy rozdział, 15 werset. Dla czystych wszystko jest czyste, natomiast dla skalanych i niewierzących nie ma nic czystego, lecz skalany jest zarówno ich umysł, jak i sumienie. I jak dobrze rozważycie ten poprzedni werset z Łukasza, i ten tutaj, zauważycie, że w jednym i w drugim chodzi dokładnie o to samo.

Tekst odnosi się do listu św. Pawła do Tytusa, w którym autor pisze o czystości dla ludzi prawych, a nieczystości dla tych, którzy są skalani w umyśle i sumieniu.

Zobaczcie Tytusa, pierwszy rozdział, 15 werset. Dla czystych wszystko jest czyste, natomiast dla skalanych i niewierzących nie ma nic czystego, lecz skalany jest zarówno ich umysł, jak i sumienie. I jak dobrze rozważycie ten poprzedni werset z Łukasza, i ten tutaj, zauważycie, że w jednym i w drugim chodzi dokładnie o to samo.

Przypowieść o konieczności nieustannej modlitwy

Nie przeskakujmy tam nawet, bo to będzie jeszcze bardziej złożone. Po grecku zwłaszcza to świetnie. Zobaczcie Łukasza, 18 rozdział i to... Okej, zobaczmy to, tak? Zobaczmy to. Łukasza, 18 rozdział, pierwszy werset.

Przypowieść o zagubionej owcy, drachma i synu marnotrawnym

Jezus opowiedział przypowieść o tym, że... o tym, jak należy się modlić. Tak? Że zawsze należy się modlić i nie ustawać. I jak tam zobaczycie potem te nauczania Jezusa w Ewangelii Łukasza, one też dużo mówią o radości.

Przypowieść o potrzebie nieustannej modlitwy

Jezus opowiedział przypowieść o tym, że... o tym, jak należy się modlić. Tak? Że zawsze należy się modlić i nie ustawać. I jak tam zobaczycie potem te nauczania Jezusa w Ewangelii Łukasza, one też dużo mówią o radości.

Fragment tekstu odnosi się do rozdziału 21 Ewangelii Łukasza.

aby nasz Bóg uznał was za godnych tego powołania i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. Tak? I wam mówię nieustannie się módlcie, ale sam się też nieustannie modlę. Po prostu. Zobaczcie XXI rozdział Ewangelii Łukasza.

fragment tekstu nawiązuje do Listu do Efezjan, rozdziału 6

Ale to nie jest temat na dzisiaj. I teraz porównajcie sobie to na przykład z listem do Efezjan. Z VI rozdziałem. No bo z którym? Z listem do Efezjan z VI rozdziałem.

Nawiązanie: list do Efezjan z VI rozdziałem

Fragment mówi o zbroi Bożej, którą powinni przyoblec chrześcijanie, w tym o hełmie zbawienia i mieczu Ducha, którym jest Słowo Boże.

Jak tam po całej opowieści na temat zbroi bożej. Zauważcie, to Paweł się posługuje, odwołuje się do tej samej koncepcji. Po tym, jak mówi o tym, żeby założyć na siebie pełną zbroję bożą. Po tym, jak mówi w XVII wersecie, żeby założyć hełm zbawienia. I wziąć do ręki miecz ducha, którym jest Słowo Boże.

Nawiązanie: Dlatego weźcie na siebie całą zbroję Bożą, abyście w dzień zły mogli się przeciwstawić i ostać, zdobywszy wszystko, co potrzebne do walki. Stańcie więc, przepasawszy biodra wasze prawdą i oblókłszy pancerz sprawiedliwości, a obuwszy nogi w gotowość głoszenia dobrej nowiny o pokoju. W każdym położeniu bierzcie wiarę jako tarczę, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste pociski Złego. Weźcie też hełm zbawienia i miecz Ducha, którym jest Słowo Boże.

Fragment tekstu odnosi się do ostatniego rozdziału Ewangelii Łukasza, który opisuje wydarzenia po zmartwychwstaniu Jezusa.

Jeszcze jedna rzecz i pokażę wam dla mnie najbardziej wzruszający w tym wszystkim moment. Ale jeszcze jedna rzecz. Zobaczcie Łukasza, XXIV rozdział. To już jest ostatni rozdział w tej Ewangelii. Tylko wam pokazuję, że naprawdę w każdym miejscu tej Ewangelii są tego typu wątki.

Jezus wyjaśnia uczniom znaczenie swojej śmierci i zmartwychwstania w świetle Pisma Świętego.

Po prostu. Niemniej, ci, którym Pan Jezus pierwszym otworzył umysły, tak żeby rozumieli Pisma, powiedział im co? Zaraz po tym, jak zaczęli rozumieć Pisma, powiedział im, tak jest napisane. I tak Chrystus musiał cierpieć, a trzeciego dnia zmartwychwstać. A więc oni musieli zrozumieć, co Chrystus musiał wycierpieć, żeby trzeciego dnia zmartwychwstać.

Paweł głosząc

I teraz zobaczcie dzieje apostolskie. To już nie posłuszymy się samym listem Pawła, bo to jest oczywiste. W wielu miejscach to jest u Pawła. Ale Łukasz świadcząc o tym, jak głosił Paweł, zobaczcie 17 rozdział, trzeci werset. Najprościej rzecz ujmując, Łukasz mówi, że Paweł głosząc,

Paweł rozprawia z Żydami na podstawie Pisma o konieczności cierpienia i zmartwychwstania Chrystusa.

głosił na podstawie Pisma, to jest 17 rozdział, drugi werset, rozprawiał z nimi na podstawie Pisma, zobaczcie teraz trzeci werset, wyjaśniając i nauczając, że Chrystus musiał cierpieć i powstać z martwych. Oraz ten Jezus mówił, że nie musiał cierpieć i powstać z martwych. Jezus, którego ja wam głoszę, jest Chrystusem.

Apostoł Paweł przekazuje Koryntianom istotne elementy Ewangelii, w tym śmierć Chrystusa za grzechy ludzkości, zgodnie z Pismem Świętym.

oznajmiam wam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem. I teraz zauważcie, co należało do Ewangelii, którą głosił Paweł. Trzeci i czwarty werset i piąty. Najpierw bowiem przekazałem wam to, co i ja otrzymałem, że Chrystus umarł za nasze grzechy, zgodnie z Pismem, w fundament Ewangelii.

Tekst opisuje wydarzenie z Ostatniej Wieczerzy, kiedy Jezus ustanawia Eucharystię.

A kiedy jedli, Jezus wziął chleb pobłogosławił, połamał i dał uczniom, mówiąc, bierzcie, jedzcie, to jest moje ciało. Czy Jezus coś jeszcze mówi w Ewangelii Mateusza? Czy Jezus coś jeszcze mówi w Ewangelii Mateusza?

Opis ustanowienia Eucharystii przez Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy

Nie, nic więcej. Uważajcie, teraz 27 werset. Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i dał im, mówiąc, pijcie z niego wszyscy. To bowiem jest moja krew Nowego Testamentu,

nawiązanie do Ostatniej Wieczerzy Jezusa

Po drugie, kielich się pojawił po kolacji. Po trzecie, Jezus kiedy mówił, skoncentrował ich na kielichu, który jest pełen nowego przymierza w jego krwi. Widzicie to? Okej, to teraz przeskoczmy do Ewangelii Łukasza.

Nawiązanie: kielich, pełen nowego przymierza w jego krwi

Jak wygląda opis w Ewangelii Łukasza? I to jest niezwykle dla mnie naprawdę wzruszające. To jest XXII rozdział Łukasza. Zobaczcie, XXII rozdział. XIX werset.

Dwaj uczniowie rozpoznają Jezusa w Emaus, gdy ten łamie chleb z nimi.

łamali chleb i modlili się po domach. Łamanie chleba jest... Ci dwaj, pamiętacie z Ewangelii Łukasza w XXIV rozdziale, Kleofas i II, po czym rozpoznają Jezusa? Że połamał chleb, dał im i oni nagle się zorientowali, to jest Jezus.

odniesienie do listu do Hebrajczyków

Też nie jest podpisany. A naprawdę według mnie jasno z wszystkiego, o czym kiedyś będziemy mówić, wynika, że list do hebrajczyków. Ktoś mi tam ostatnio powiedział, że co ja tak w kółko powtarzam, że list do hebrajczyków jest Pawła,

Łukasz wspomina o kimś, kto przyjął chrześcijaństwo

albo na terenie Sycylii, albo na terenie Półwyspu Apenińskiego, najprawdopodobniej w samym Rzymie. To jest ktoś, kto przyjął chrześcijaństwo, o czym pierwsze cztery wersety Ewangelii Łukasza, jak się tam przyjrzycie, co mówi Łukasz,

Dwunastu apostołów oraz siedemdziesięciu uczniów wysłanych przez Jezusa

apostołowie, bo uczniowie wysłani to są też apostołowie, a więc mamy, wiecie, dwunastu apostołów, mamy też Jezusowych siedemdziesięciu de facto apostołów

Tekst odnosi się do Ewangelii Łukasza.

według Ewangelii Łukasza, chce pójść osobiście i nie tylko chce, ale idzie. Rozumiecie, co się dzieje? Tak, pomijam, że niezły piechór, ale chodzi mi o to,

Początek Ewangelii Mateusza

Łukasz nie może bez przyczyny być pod tym względem wstrząsający. Każda Ewangelia zaczyna się od czegoś, od rodowodu Jezusa, Mateusz

Początek Ewangelii Łukasza

Łukasz nie może bez przyczyny być pod tym względem wstrząsający. Każda Ewangelia zaczyna się od czegoś, od rodowodu Jezusa, Mateusz

Tekst nawiązuje do początku Ewangelii Łukasza, która opisuje wydarzenie w świątyni związane z narodzinami Jana Chrzciciela.

i kończy się w świątyni? Bo wiecie, zaraz, zaraz, zaraz, jak to się zaczyna w świątyni? Zauważcie, że się zaczyna wręcz w świętym świętych. Łukasz, otwórzcie Łukasza.

Nawiązanie: w świątynii

Opis wniebowstąpienia Jezusa.

tak zrobić. A jednak tak zrobił. Zobaczcie, 24 rozdział. Ostatnie dwa wersety. Jezus rozstał się z nimi, został uniesiony w górę do nieba. To jest 51 werset.

Tekst odnosi się do wydarzeń po zmartwychwstaniu Jezusa, gdy Jego uczniowie zostali posłani na świat z misją głoszenia Ewangelii.

I komentarz Łukasza. A oni oddali mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością. Uwaga, 53 werset. I byli zawsze w świątyni

Nawiązanie: I oni oddali mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością. I byli zawsze w świątyni