Dzieje Apostolskie 17

Wizyta Pawła w Tesalonice i Berei

w Tesalonikach i ci go tam potraktowali, powiem po naszemu, z buta i potem poszedł do Berei, to jest 17 rozdział

Odniesienie do Szczepanego, o którym mowa w Dziejach Apostolskich

i oni nie chcą słuchać. Do tego stopnia ta tajemnica, wstęp do niej ich rani, że oni zabijają. Szczepana. Myślisz, że to jest koniec? Jest dokładnie ta sama myśl, która wyraża Paweł w 17 rozdziale Dziejów Apostolskich.

Opis wizyty Pawła w Tesalonice i Berei

może nie, no on pisze dwa listy do Tesalonicza, ale wiecie, mam takie wrażenie, że jak pisze do Filipian, to jednak trochę on ich odróżnia od Tesalonicza, no Łukasz też ewidentnie ich odróżnia Tesaloniczan od Filipian, nie? Tesaloniczanie są Grekami, ale tam znowu są Żydzi.

Odniesienie do wydarzeń w Tesalonice i Filippi opisanych w Dziejach Apostolskich 17.

czy jakieś inne zjawisko nieziemskie, niech będzie, no w Fatimie co zrobić? No i więc oni Tesalonika, okej, Filipii, nie okej. I zobaczcie, w Dziejach Apostolskich w 17 rozdziale, jak Filipii nam jest przedstawiona jako miejscowość, w której w szabat tylko kobiety się zbierały,

Nawiązanie: w Tesalonice, okej, Filipii, nie okej. I zobaczcie, w Dziejach Apostolskich w 17 rozdziale, jak Filipii nam jest przedstawiona jako miejscowość, w której w szabat tylko kobiety się zbierały,

Opowieść o reakcji na głoszenie Ewangelii przez apostołów w Tesalonikach.

w której chrześcijanie wywrócili cały świat do góry nogami. Otwórzcie sobie Dzieje Apostolskie, rozdział 17. Chodzi o sprawę Jazona, ale która de facto jest sprawą chrześcijaństwa całego. Tam cały kontekst sobie przeczytacie. Nie będziemy teraz tego rozważać, bo nam dzisiaj dalej głównie o pewien aspect, tej wywrotowości w cudzysłowie chrześcijaństwa chodzi, jakim jest sytuacja kobiet w Kościele i w świecie.

Fragment odnosi się do zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Tak. Tu się dopiero rzecz dopełnia. Wstał z martwych dla naszego usprawiedliwienia. W Dziejach Apostolskich, w 17 rozdziale, zobaczcie, to jest tylko jeden z takich,

Odniesienie do Dziejów Apostolskich, rozdział 17.

sposoby opowiedzenia całej tej historii, otwórzcie sobie Dzieje Apostolskie, żebyście widzieli, że jest ta historia wszędzie. Dzieje Apostolskie, 17 rozdział.

Paweł nauczał Żydów w synagodze w Tesalonice

Kiedy był w Tesalonice, zwróćcie uwagę, 17 rozdział, drugi werset, rozprawiał z nimi na podstawie

Paweł rozprawia z Żydami na podstawie Pisma o konieczności cierpienia i zmartwychwstania Chrystusa.

głosił na podstawie Pisma, to jest 17 rozdział, drugi werset, rozprawiał z nimi na podstawie Pisma, zobaczcie teraz trzeci werset, wyjaśniając i nauczając, że Chrystus musiał cierpieć i powstać z martwych. Oraz ten Jezus mówił, że nie musiał cierpieć i powstać z martwych. Jezus, którego ja wam głoszę, jest Chrystusem.

Paweł głosząc

I teraz zobaczcie dzieje apostolskie. To już nie posłuszymy się samym listem Pawła, bo to jest oczywiste. W wielu miejscach to jest u Pawła. Ale Łukasz świadcząc o tym, jak głosił Paweł, zobaczcie 17 rozdział, trzeci werset. Najprościej rzecz ujmując, Łukasz mówi, że Paweł głosząc,

Fragment ten nawiązuje do nauczania Pawła, który wyjaśniał Żydom w Tesalonice, że Mesjasz musiał cierpieć i zmartwychwstać, a tym Mesjaszem jest Jezus.

Wyjaśniając i nauczając, że Chrystus musiał cierpieć, Mesjasz musiał cierpieć i powstać z martwych. Oraz ten Jezus,

Paweł rozmawiał o zmartwychwstaniu Jezusa

i powstać z martwych oraz ten Jezus, którego Wam głoszę jest Mesjaszem, jest Chrystusem. I niektórzy z nich uwierzyli i przyłączyli się do Pawła

Nawiązanie: I ten Jezus, którego Wam głoszę jest Mesjaszem, jest Chrystusem

Zaskoczenie w dziejach apostolskich - chrześcijanie nazwani w tekście

Zaskoczę was. W dziejach apostolskich. W 17 rozdziale. W szóstym wersecie chrześcijanie są nazwani w u.b.g. Tam zaciągnęli naszego brata i innych

Oskarżenie skierowane przeciwko Jazonowi i innym przez mieszkańców Tesaloniki, że postępują wbrew dekretom cesarza, głosząc, że Jezus jest królem.

też i tutaj. A Jazon ich przyjął. Oni wszyscy postępują wbrew dekretom cesarza, mówiąc, że jest inny król Jezus. W ten sposób zaniepokojili

Apostołowie Paweł i Sylasz opuszczają Tesalonikę z powodu prześladowań.

10 werset. W nocy musieli Pawła i Sylasa z Tesalonik wyprawić. 17 rozdział, 10 werset.

Apostołowie udają się do Berei po opuszczeniu Tesaloniki.

udali się jeszcze, to jest ważna może informacja, więc na to zwrócę uwagę, do Berei. W XIII wersecie czytamy, gdy Żydzi z Tesaloniki dowiedzieli się,

Mieszkańcy Berei byli szlachetniejsi niż ci w Tesalonice, bo przyjęli naukę z całą gotowością, każdego dnia badając Pisma, czy rzeczy tak się mają.

i codziennie badali pisma, czy tak się rzeczy mają. Ja powiem ci, nie patrzcie, że nie patrzyli jeden do drugiego, tak jak ci Żydzi wcześniej mówili, czy oby na pewno Bóg tak powiedział,

Apostoł Paweł nauczał w Tesalonice, a mieszkańcy badali Pisma, aby sprawdzić, czy to, czego naucza, jest prawdziwe.

byli szlachetniejsi od tamtych w Tesalonice, gdyż przyjęli Słowo Boże z całą gotowością i codziennie badali pisma, czy tak się sprawy mają, jak Paweł im powiedział.

Tekst odnosi się do mieszkańców Berei, którzy codziennie badali Pisma, aby sprawdzić, czy to, czego nauczał Paweł, jest zgodne z Pismem Świętym.

I codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają? Jak mówi Paweł. Pytanie moje brzmi, fajnie, że badali. Pytanie brzmi, czy się dobadali? Bo znam wielu takich chrześcijan, co badają całe życie

Odniesienie do pójścia apostołów do Berei

No jest cesarz, to fajnie, ale jest inny król i to jest Jezus. I ten cesarz tylko o tyle ma władzy, o ile na razie Jezus mu pozwala. Dzieje 17 rozdział 13 werset. Zauważcie, apostołowie poszli dalej. Poszli do Berei.

Przemowa Pawła na Areopagu

Nie występuje tylko w dwukrotnie powtarzonym dekalogu, ale w całym Starym Przymierzu oraz również w całym Nowym Testamencie wszyscy o tym przypominają. Jasne? Paweł w Atenach pierwsze o czym mówi, to mówi, że Bogu się nie robi żadnych figurek, żadnych obrazów i Bogu się nie służy ludzkimi rękami, tak jakby tego potrzebował. Tak? Bodaj 17 rozdział dziejów apostolskich.

Działalność apostoła Pawła w Atenach

nawet tam miejscowym już funkcjonującym Żydom i dopiero po chwili tam pobytu, zobaczcie drugi rozdział 17-18 werset

Paweł głosił Ewangelię w synagodze w Tesalonice

zapraszają go ludzie, którzy normalnie go nigdzie nie zapraszali. Zobaczcie, w 17 i 18 wersecie czytamy, rozprawiał więc w synagodze z Żydami

Apostoł Paweł głosi o Jezusie i zmartwychwstaniu

a inni, zdaje się, że jest zwiastunem obcych bogów, głosił im bowiem Jezusa i zmartwychwstanie. Zabrali go, zaprowadzili na Areopag i zapytali, czy możemy się dowiedzieć,

Paweł nauczał o Jezusie i zmartwychwstaniu w Atenach.

I to nie jest wcale tylko i wyłącznie ukłon w stronę Arystotelesa i Tomasza z Akwinu i arystotelizmu i akwinizmu, czy scholastyki średniowiecznej ogólnie rzeczy ujmując. Zatem, XVII rozdział dziejów apostolskich, XVIII werset. Niektórzy z filozofów epikurejskich i stoickich spierali się z nim.

Apostoł Paweł głosił w Atenach o Jezusie i Jego zmartwychwstaniu, a następnie został zaprowadzony na Areopag, gdzie pytano go o tę nową naukę.

Czyli głosił im bowiem Jezusa. I zmartwychwstanie. Dlatego XIX werset wzięli go, zaprowadzili na Areopag i zapytali, czy możemy się dowiedzieć, co to za nowa nauka, którą głosisz, bo przynosisz jakieś rzeczy nieznane do tej pory naszym uszom.

W mowie na Areopagu Paweł odnosi się do kultu nieznanego boga przez Ateńczyków

znaczeń kulturowych, które są lepiej przyswajalne dla danych ludzi. Rozumiecie, o co mi chodzi? Zobaczcie, jak głosi w Atenach, jak głosi w Koryncie,

Odniesienie do mowy Pawła wygłoszonej w Atenach, w której zwraca się do pogan.

Jak mówi prorok, niebo jest moim tronem, a ziemia pod nóżkiem moich stóp. Jakiż dom mi zbudujecie, mówi Pan, albo gdzie jest miejsce mojego odpoczynku? Czy tego wszystkiego nie uczyniła moja ręka? To mówi Bóg. No i później Szczepan jest zaatakowany wobec tego, co powiedział i oddaje życie dla Pana Jezusa. Ale zobaczcie, w 17. rozdziale, już nie Żydom, ale poganom w Atenach,

Mowa św. Pawła na Areopagu

ja głoszę wam tego którego nie znając czcicie dalej Bóg który stworzył świat i wszystko na nim ten który jest panem nieba i ziemi i tak dalej

Mowa Pawła na Areopagu

Mówi, no macie tu świątynię jakimś Bogom ofiarowanym, ale Bóg nie mieszka w miejscach uczynionych ludzką ręką, ani mu się w żaden sposób nie da służyć ludzkimi rękami. To jest siedemnasty rozdział, dwudziesty czwarty chyba werset. W pierwszym do Tesaloniczan, jak sobie otworzymy, mamy taką myśl, mamy taką myśl,

Mowa Pawła na Areopagu

17. rozdział, 24. werset i dalej. Paweł mówi tak. Bóg, który... To jest przemowa na Areopagu. Bóg, który stworzył świat i wszystko na Nim. Ten, który jest Panem, nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką.

Paweł przemawia do Ateńczyków, mówiąc, że Bóg nie mieszka w świątyniach zrobionych ludzką ręką i jest Panem nieba i ziemi.

Słowo Boże mówi wyraźnie, najwyższy nie mieszka w świątyniach uczynionych ręką. Jak mówi prorok, niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp. Jakiś dom mi zbudujecie, mówi Pan, albo gdzie jest miejsce mojego odpoczynku. Czy tego wszystkiego nie uczyniła moja ręka? Potem w siedemnastym rozdziale, już tego nie będziemy cytować, właśnie głosząc do Greków, Paweł mówi dokładnie to samo.

fragment o Bogu stwórcy i panującym nad światem

powiedzieliśmy, nie o tym mówiła i nie tego była znakiem na początku. I dlatego, zobaczcie, Paweł w 17 rozdziale, 24 werset i 25

Fragment mowy Pawła w Atenach, w której odwołuje się do stworzenia człowieka i narodów przez Boga, a także do tego, że Bóstwo nie jest podobne do ręcznie wykonanych przedmiotów.

Ani nie jest czczony rękoma ludzkimi, tak jakby czegoś potrzebował, ponieważ sam daje wszystkim życie i oddech i wszystko. I dalej. I z jednej krwi uczynił wszystkie narody i tak dalej, żeby szukali Pana. I teraz zobaczcie, 29. werset. Będąc więc z rodu Boga, nie powinniśmy sądzić, że bóstwo jest podobne do złota, srebra lub kamienia, misternie wyrzeźbionych według

Apostoł Paweł cytuje greckich poetów, mówiąc, że 'w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy'

przy pomocy swoich własnych rąk. Tam nie. Badajcie, czy możecie mnie wyczuć. 28, 28 werset, albowiem w nim, w Bogu,

Paweł mówi do Ateńczyków

Zresztą Bóg, nie Bóg tylko Paweł. Mówi, wy wszyscy wiecie, że my pochodzimy od Boga. Wy to wszyscy wiecie. W 17 rozdziale, w 29 wersecie mówi do Ateńczyków. Będąc więc z rodu Boga, nie powinniśmy sądzić, że bóstwo i tak dalej, i tak dalej.

Mowa Pawła na areopagu w Atenach

zamknąć w czymkolwiek? W budynku, w rytuale? 29 werset, będąc więc z rodu Bożego, nie powinniśmy sądzić, i jeszcze raz, zwróćcie uwagę,

Paweł wygłasza przemówienie na Areopagu w Atenach

Więc Paweł, głosząc w Atenach na Areopagu, w pewnym momencie mówi, to jest 17 rozdział Dzieńów Apostolskich, 30 i 31 werset, mówi Bóg wprawdzie pomijał czasy tej nieświadomości,

Apostoł Paweł mówi o Chrystusie i o sądzie, który Bóg wyznaczył

Otóż w 17 rozdziale Dzieńów Apostolskich chociażby w 31 werset Paweł to jest to jego sławne niesławne troszeczkę dla niektórych

Bóg wyznaczył bowiem dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądził świat przez Męża, którego przeznaczył, dając wszystkim rękojmię przez to, że Go wskrzesił z martwych.

za niego ten nie będzie sądzony wtedy kiedy Bóg będzie sądził cały świat przez tego człowieka Pan Jezus powiedział

Mowa Pawła na Areopagu, w której mówi o Bogu sędzim świata.

Bo wiecie, że możecie jakiegoś Boga nie znać. Mówi, no to ja Jego reprezentuję. Ale teraz w ramach tego Boga z czym do was przychodzę? 31 werset. On mówi, Bóg wyznaczył dzień, w którym będzie sprawiedliwie sądził cały świat przez człowieka, którego do tego przeznaczył.

Mowa Pawła na Areopagu

Paweł kiedy się rozkręcił, bo on się dopiero rozkręcił i chciał wejść dopiero w najmocniejsze elementy swojej retoryki, więc zrobił dopiero wstęp fantastyczny do potencjalnie jeszcze lepszego przemówienia. Dzieje Apostolskie mówią, jeszcze raz mówię XVII rozdział, XXXII werset. Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni się naśmiewali, a inni mówili, ok posłuchamy Cię innym razem. Może Cię posłuchamy, jak będziesz o tym mówił ponownie kiedyś.

Odniesienie do reakcji słuchaczy na nauczanie Pawła w Atenach.

miało skutek. Zobacz, 17 rozdział dziejów apostolskich, 34 werset, mówi, niektórzy ludzie przyłączyli się do niego