List do Rzymian 5/6: Jeden Chrzest w Imieniu Jezusa

Jezus rzekł do nich: Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudowne w naszych oczach?

którym jest Jezus Chrystus i którego nie dajesz. Od początku, od tego momentu, kiedy uwierzyliśmy w ten kamień, który jest fundamentem, a którym jest Twój Syn, Jezus Chrystus, a nasz Pan, przez wiarę, w którego nigdy nie będziemy zawstydzeni. Ojcze, to nam otworzyło, staliśmy się nowym stworzeniem. Weszliśmy na drogę nowego życia, które jest życiem wiecznym.

A zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie - jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca.

którym jest Jezus Chrystus i którego nie dajesz. Od początku, od tego momentu, kiedy uwierzyliśmy w ten kamień, który jest fundamentem, a którym jest Twój Syn, Jezus Chrystus, a nasz Pan, przez wiarę, w którego nigdy nie będziemy zawstydzeni. Ojcze, to nam otworzyło, staliśmy się nowym stworzeniem. Weszliśmy na drogę nowego życia, które jest życiem wiecznym.

Pismo bowiem mówi: Każdy, kto w Niego wierzy, nie będzie zawstydzony.

którym jest Jezus Chrystus i którego nie dajesz. Od początku, od tego momentu, kiedy uwierzyliśmy w ten kamień, który jest fundamentem, a którym jest Twój Syn, Jezus Chrystus, a nasz Pan, przez wiarę, w którego nigdy nie będziemy zawstydzeni. Ojcze, to nam otworzyło, staliśmy się nowym stworzeniem. Weszliśmy na drogę nowego życia, które jest życiem wiecznym.

Fragment mówiący o konieczności chrztu dla zbawienia

Chrzest jest niezwykle potrzebny, ale nie do zbawienia. Natomiast niektórzy mówią, i teraz tylko chciałbym, żebyśmy się szybko przyjrzeli, no jak nie do zbawienia, skoro mamy Ewangelię Marka, 16 rozdział, 16 werset, Pan Jezus powiedział tam bardzo wyraźnie, kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony. Więc mówią, no jak nie do zbawienia. Następni powołują, inna rzecz, że biblijnie wierzący chrześcijanie też się zastanawiają nad tymi wątkami, no bo słowo jest słowem i słowo przecież mówi wyraźnie.

Stwierdzenie, że Bóg zbawia nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego, a nie przez nasze własne uczynki sprawiedliwości.

Chrzest zbawia nas. Będąc odbiciem potopu itd. Ale jest napisane, że chrzest nas zbawia. No więc pytają niektórzy, jak to jest. Jeszcze niektórzy dodają list Pawła do Tytusa. Trzeci rozdział, piąty werset, w którym Paweł powiada, nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swojego miłosierdzia Bóg oczywiście zbawił nas przez obmycie odrodzenia. I odnowienie Ducha Świętego. I mówią, obmycie odrodzenia czymże może być, jeżeli nie chrztem wodnym. A zatem jest wyraźnie powiedziane, że Bóg nas zbawił przez to obmycie odrodzenia. No więc chrzest zbawia.

Nawiązanie: Ale jest napisane, że chrzest nas zbawia. nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swojego miłosierdzia Bóg oczywiście zbawił nas przez obmycie odrodzenia. I odnowienie Ducha Świętego.

fragment mówi o tym, jak mężowie mają miłować swoje żony, na wzór miłości Chrystusa do Kościoła

Jeszcze inni dodają, może nieco w sposób mniej uzasadniony, ale jednak, nie będziemy teraz nad tym dyskutować, tylko chcę pokazać, jakie są opcje, że w liście do Efezjan w piątym rozdziale, w dwudziestym szóstym wersecie, mamy napisane, to jest w kontekście tego, jak mężowie mają miłować swoje żony. Ale przy okazji pojawia się interesująca informacja. Mianowicie dwudziesty piąty, dwudziesty szósty werset mówią, mężowie miłujcie swoje żony, jak? Tak, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał za Niego samego siebie. Po co? Aby Go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo.

Zachariasz prorokuje na temat swojego syna, Jana Chrzciciela.

W Ewangelii Łukasza dowiadujemy się, kiedy na temat, swojego syna prorokuje, syna Jana, Jana Chrzciciela prorokuje jego ojciec Zachariasz, który wreszcie przemówił po tym jak anioł powiedział nie będziesz gadał, ponieważ nie uwierzyłeś. Więc jak wreszcie Zachariasz przemówił, to prorokuje na temat swojego syna, czyli Jana Chrzciciela. To jest Ewangelia Łukasza, pierwszy rozdział, 76 i 77 werset.

Działalność Jezusa po zmartwychwstaniu

no, a Pan Jezus, jak kończył swoją działalność, już po swoim zmartwychwstaniu, zobaczcie, w tej samej Ewangelii, chociażby Łukasza, w dwudziestym czwartym rozdziale, w czterdziestym siódmym wersecie,

Apostoł Piotr odpowiada na pytanie słuchaczy, którzy zostali poruszeni jego nauczaniem o Jezusie Chrystusie

trzydziesty siódmy werset, pada pytanie tam przerażonych wyznawców judaizmu, co mamy robić, mężowie i bracia, Piotr powiedział do nich, pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa

Jezus posyła uczniów do głoszenia nawrócenia i odpuszczenia grzechów

na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Więc niektórzy mówią, no, Jan przy pomocy swojego chrztu odpuszczał grzechy, bo to jest cały czas ten sam wyraz. Remisja, odsunięcie grzechów. I Pan Jezus powiedział, że w Jego imię będzie głoszone

Jan Chrzciciel wskazuje na Jezusa jako Baranka Bożego

na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Więc niektórzy mówią, no, Jan przy pomocy swojego chrztu odpuszczał grzechy, bo to jest cały czas ten sam wyraz. Remisja, odsunięcie grzechów. I Pan Jezus powiedział, że w Jego imię będzie głoszone

Odpowiedź Piotra na pytanie, co mają czynić

na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Więc niektórzy mówią, no, Jan przy pomocy swojego chrztu odpuszczał grzechy, bo to jest cały czas ten sam wyraz. Remisja, odsunięcie grzechów. I Pan Jezus powiedział, że w Jego imię będzie głoszone

Mowa Piotra w Dzień Pięćdziesiątnicy

niech się ochrzci w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów. A więc mówią, no, wiara wiarą, ale chrzest jakoś jest przylepiony do tej wiary. No i właśnie, sami widzicie, tak? Mamy parę fragmentów, które mówią wprost o chrzcie, że zbawia,

List do Galacjan, rozdział 4, wersety 4-5

mocno podkreśla. To jest czwarty rozdział listu do Galacjan. Czwarty i piąty werset. Bardzo mocno Paweł to podkreśla.

Apostoł Paweł mówi o przyjściu Jezusa Chrystusa na świat w odpowiednim czasie, który Bóg wyznaczył.

Mówi, kiedy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem.

Odniesienie do przyjścia Chrystusa w ciele, by wypełnić prawo.

bo nie jesteście w stanie wypełnić całego prawa. Nic nie możecie z tym uczynić. Więc On przyszedł, zrodzony z kobiety, w ciele, zrodzony pod prawem. Inaczej, gdyby nie przyszedł w ciele,

Fragment odnosi się do synostwa dzieci Bożych, którzy przez wiarę w Chrystusa zostają adoptowani jako Boże dzieci

abyśmy dostąpili usynowienia. On jeden był synem. Dzięki niemu my wszyscy możemy stać się synami. My wszyscy możemy dostąpić usynowienia.

Fragment odnosi się do adopcji duchowej, którą wierzący otrzymują przez Ducha Świętego

abyśmy dostąpili usynowienia. On jeden był synem. Dzięki niemu my wszyscy możemy stać się synami. My wszyscy możemy dostąpić usynowienia.

Odniesienie do Listu do Hebrajczyków

w ramach której stajemy się nowymi stworzeniami. Ale idziemy dalej. W liście do hebrajczyków, to jest bardzo istotne, w liście do hebrajczyków

Odniesienie do wcielenia Jezusa Chrystusa

Mocno potrzebujemy zobaczyć ten model, ten proces, tę dynamikę. W liście do hebrajczyków w 10 rozdziale od 5 do 7 wersetu o tym przejściu na świat Pana Jezusa

Psalmista mówi, że przychodzi, by wypełnić wolę Boga, która jest zapisana na początku Księgi.

Wtedy powiedziałem, oto przychodzę. Na początku Księgi jest napisane o Mnie, abym spełniał Twoją wolę. O Boże. Ojciec ma wolę i tę wolę realizuje

Przez tę wolę uświęceni jesteśmy przez ofiarowanie ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.

To co Jezus zrobił, zrobił w ciele. Złożył ofiarę. I tę ofiarę złożył raz, tak skutecznie,

Zachęta do posłuszeństwa i trwania w wierze

Oczywiście, że wszyscy to pamiętamy, ale sobie to przypomnijmy. Jeszcze w liście do Filipian. Paweł mówi, wy to rozważajcie bardzo poważnie,

Apostoł Paweł zachęca wierzących w Filippi, aby mieli takie nastawienie, jakie miał Jezus Chrystus.

takie nastawienie umysłu, serca, woli, wszystkiego, jakie było w Chrystusie. Więc wy to musicie zrozumieć. To jest drugi rozdział listu do Filipian, piąty werset.

Tekst mówi o uniżeniu się Chrystusa, który będąc w postaci Boga, przyjął postać sługi.

co się, jaka dynamika w Chrystusie funkcjonowała. On oddał swoje ciało w ofierze. Szósty, siódmy werset nam mówią, że Chrystus będąc w postaci Boga

Wprowadzenie do Ewangelii Jana, w którym przedstawione jest przesłanie o Słowie, które stało się ciałem.

co Ewangelia Jana mówi na ten temat. Pierwszy rozdział. Nam o tym przypomina. On mówi od strony pozytywnej, że on dokładnie przyszedł w ciele,

Stwierdzenie, że Jezus Chrystus, będący Słowem Bożym, przyjął ludzkie ciało i zamieszkał wśród ludzi

był taki jak my. Pierwszy rozdział, czternasty werset mówi, słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas

Stwierdzenie, że Słowo (Jezus Chrystus) stało się ciałem i zamieszkało wśród ludzi, pełne łaski i prawdy.

i mieszkało wśród nas pełne łaski i prawdy. To jest to, czym się różniło słowo, które stało się ciałem

Kuszenie Jezusa na pustyni

przejrzystego i pełnego światłości, a jednak funkcjonującego w ciele. Więc diabeł do niego podchodził i diabeł go kusił. I mamy opis tych kuszeń, zanotowany w Ewangeliach,

Wtedy przyszedł Jezus z nimi na miejsce zwane Getsemani

najpierw, kiedy Pan Jezus był na pustyni, ale później także w ogrodzie oliwnym, w ostatnich godzinach swojego życia. Natomiast list do hebrajczyków zaświadcza bardzo wyraźnie. Przyszedł pełen łaski i prawdy i nigdy, chociaż mógł,

Duch wyprowadził Go na pustynię

najpierw, kiedy Pan Jezus był na pustyni, ale później także w ogrodzie oliwnym, w ostatnich godzinach swojego życia. Natomiast list do hebrajczyków zaświadcza bardzo wyraźnie. Przyszedł pełen łaski i prawdy i nigdy, chociaż mógł,

A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy

najpierw, kiedy Pan Jezus był na pustyni, ale później także w ogrodzie oliwnym, w ostatnich godzinach swojego życia. Natomiast list do hebrajczyków zaświadcza bardzo wyraźnie. Przyszedł pełen łaski i prawdy i nigdy, chociaż mógł,

Wielokrotnie i na rozmaite sposoby Bóg przemawiał niegdyś do ojców przez proroków

najpierw, kiedy Pan Jezus był na pustyni, ale później także w ogrodzie oliwnym, w ostatnich godzinach swojego życia. Natomiast list do hebrajczyków zaświadcza bardzo wyraźnie. Przyszedł pełen łaski i prawdy i nigdy, chociaż mógł,

Odniesienie do grzechu ludzkości

i w tym ciele nie zafunkcjonował, tak jak wszyscy pozostali, jak pamiętacie list do Rzymian, który mówi, że wszyscy zgrzeszyli i wszyscy są pozbawieni chwały Bożej. Słowo Boże, które jest w tym ciele, to jest to, co jest w tym ciele.

Fragment z Księgi Izajasza, rozdziału 53, wersety 5 i 7, odnoszący się do cierpień Mesjasza.

Pięćdziesiąty trzeci rozdział Izajasza. Izajasz, nie będziemy go czytać teraz znowu w całości, ale to do czego się Piotr odwołuje, to jest fragment, to jest pięćdziesiąty trzeci rozdział Izajasza, dziewiąty werset. Wcześniej widzimy, że piąty werset mówi, on był zraniony za nasze występki, został starty, zmiażdżony za nasze nieprawości. Siódmy werset, został uciśniony i zgłębiony, ale nie otworzył swoich ust.

fragment cytowany przez Piotra

Właśnie to jest to. A więc został położony w prochu śmierci i dziewiąty werset powiada wyznaczoną mu grób z niegodziwcami, a z bogaczami była jego śmierć, chociaż nieprawości nie uczynił, ani nie znaleziono fałszu w jego ustach. To jest dokładnie ten fragment, który Piotr cytuje. Teraz chodzi o to, że on wie o tym, a przynajmniej zakłada, że ktoś kto czyta jego list powinien znać ten pięćdziesiąty trzeci rozdział

Zapowiedź cierpień i wywyższenia Sługi Pańskiego

a po złożeniu swojej duszy na ofiarę za grzech ujrzy swoje potomstwo. Przedłuży swoje dni i to, co się podoba Jachwę przez Jego rękę szczęśliwie się spełni. Z udręki swojej duszy ujrzy owoc i się nim nasyci. Mój sprawiedliwy sługa swoim poznaniem usprawiedliwi wielu, bo sam poniesie ich nieprawości. Dlatego dam mu dział wśród wielkich, aby dzielił się zdobyczami z mocarzami, ponieważ wylał swoją duszę na śmierć.

Mowa o tym, że Jezus dokonał tego, czego nie mógł dokonać sam Zakon.

List do Rzymian, ósmy rozdział. W trzecim wersecie mówi o tym, że Jezus dokonał czegoś niemożliwego nawet dla samego prawa, o którym w wielu innych miejscach słowa Boża mówi, że prawo jest święte i dobre i doskonałe. Ale dla Niego, nawet dla czegoś tak świętego i doskonałego, coś było niemożliwego. A Chrystus w swoim ciele dokonał niemożliwego. Ósmy rozdział listu do Rzymian, trzeci werset mówi

Odniesienie do Listu do Galacjan, rozdział 3, werset 13.

No co chłop zrobił? Galacjan, trzeci rozdział. Trzynasty werset. Idzie jeszcze dalej. On mówi, mówi...

Chrystus wykupił nas z przekleństwa Prawa, stawszy się za nas przekleństwem - bo jest napisane: »Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie« -

I diabeł... Myślałem, że wygrywam. No to głupio myślałeś. List do Galacjan, trzeci rozdział, trzynasty werset. Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa. Stając się za nas przekleństwem. Dlaczego? Paweł mówi, bo jest napisane Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie. Już wiemy, że jak się stał przekleństwem?

Nawiązanie: Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa bo jest napisane: »Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie«.

Tekst odnosi się do pojednania Żydów i pogan w Chrystusie.

Stał się przekleństwem fizycznie. List do Efezjan, drugi rozdział. Trzynasty werset do piętnastego. Mówią teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko. Staliście się bliscy przez krew Chrystusa.

Apostoł Paweł pisze, że Jezus wymazał obciążające nas ciało, czyli usunął obciążający nas wykaz zawarty w przepisach.

Czyniąc pokój. I aby pojednać z Bogiem obydwu w jednym ciele przez krzyż. List do Kolosan. II rozdział, 14 werset. Dokładnie o tym samym mówi. Zdumiewa mnie to, jak ludzie mówią, że to jest gdzieś tam napisane. W wielu miejscach Paweł się do tego odwołuje. Wprost i nie wprost. Cały czas o tym pamiętając. On mówi, że Jezus wymazał obciążające nas ciało. Wykazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach.

Nawiązanie: I aby pojednać z Bogiem obydwu w jednym ciele przez krzyż. Wykazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach.

Odniesienie do II Listu do Koryntian

I dlatego II do Koryntian. I zakończymy całą tą drogę. Tylko po to, żeby jeżeli ktoś dalej chce to pogłębić. Zobaczcie ile macie wątków. I to są klucze, na podstawie których można całe studia rozwinąć.

Mówi, że Bóg, który nie znał grzechu, za nas uczynił grzechem.

Którzy wierząc oddadzą się całkowicie Chrystusowi. II list do Koryntian. V rozdział 20 werset. Zamyka w jednym zdaniu, w jednej formule. Mianowicie. Mówi, że Bóg, który nie znał grzechu, za nas uczynił grzechem.

fragment odnosi się do proroctwa Izajasza o Cierpiącym Słudze, który zostanie wydany na śmierć jak baranek

Bez skazy. Właśnie to jest to, bez skazy. To było proroctwo, to była zapowiedź Chrystusa. Chrystus bez skazy poszedł na krzyż, dał się zabić jako baranek, ponieważ był bez skazy, ale nie był barankiem, tylko był człowiekiem,

Prorocy, w tym Izajasz, przepowiadali wydarzenia, które później miały miejsce.

początek usprawiedliwienia zaczął się w Jego duchu. Chrystus został usprawiedliwiony w duchu. Co to oznacza? Wróćmy do Izajasza, ponieważ prorocy wszystko, cokolwiek później się wydarzyło, widzieli.

Opis cierpienia Mesjasza

Izajasz widział również usprawiedliwienie Mesjasza, cierpiącego Mesjasza w duchu. I tak opisuję. To jest Izajasz, pięćdziesiąty rozdział. Od piątego wersetu.

Izajasz opisuje, jak Bóg otworzył mu uszy, aby mógł słyszeć i słuchać Jego woli.

Jachwe, Pan, otworzył mi uszy. To są słowa Jezusa oczywiście, które Izajasz słyszy i je po prostu cytuje. To jest to, o czym Jezus mówi w swoim duchu. Jachwe, Pan, otworzył mi uszy, a ja się nie sprzeciwiłem ani się nie cofnąłem. Otworzył mi uszy, usłyszałem Jego wolę i ją wypełniłem.

Tekst pochodzi z rozdziału 50, werset 6 Księgi Izajasza, w którym Izajasz opisuje cierpienia sługi Bożego.

Izajasz mówi, podałem, że Jezus miał taki głos w swoim duchu i tak przemawiał w swoim duchu. Podałem moje plecy bijącym, a moje policzki rwącym mi brodę. I nie zakryłem mojej twarzy ani przed zniewagami, ani przed opluciem.

Odniesienie do 16. rozdziału Ewangelii Jana

Więc, rozumiecie, jeżeli Chrystus doświadczył usprawiedliwienia i my też, to znaczy, że potem są następne kroki. Jakie to są kroki? Spójrzcie, w szesnastym rozdziale, bo się do tego odwołałem, to jest Ewangelia Jana, szesnasty rozdział. Wielka tajemnica pobożności, która się zaczyna od tego, że Bóg został objawiony w ciele, usprawiedliwiony został w duchu, kończy się czym? Że Chrystus w ciele jest wzięty do nieba po prawicy, na prawicę Ojca.

Chrystus zapowiada działanie Ducha Świętego

Chrystus to zapowiada w szesnastym rozdziale Ewangelii Jana. Mówi, że kiedy przyjdzie Duch Święty, On o tym nas pouczy. No i ponieważ jesteśmy pouczeni, to my to już dzisiaj wiemy. On mówi, to jest szesnasty rozdział Ewangelii Jana od ósmego wersetu, mówi o Duchu Świętym, że kiedy przyjdzie Duch Święty, będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu mówię, tu cytuję Pana Jezusa.

Nawiązanie: Mówi, że kiedy przyjdzie Duch Święty, będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.

Tekst nawiązuje do słów Jezusa z Ewangelii Jana, w których mówi on o Duchu Świętym, który będzie przekonywał świat o grzechu, sprawiedliwości i sądzie.

O grzechu mówię, tu cytuję Pana Jezusa. O grzechu mówię, bo nie uwierzyli we mnie. Zwróćcie uwagę na to, dziesiąty werset, o sprawiedliwości, bo idę do mojego Ojca i już więcej mnie nie zobaczycie. Sprawiedliwość się dopełnia w momencie, kiedy Chrystus idzie do swojego Ojca i zasiada po jego prawicy. Czy to jest jasne?

Tekst odnosi się do Jezusa Chrystusa, który zgodnie z ciałem pochodził z rodu Dawida, ale przez zmartwychwstanie został wykazany jako Syn Boży.

To jest między innymi powód, dla którego zawsze powtarzam, niektórzy mówią, że omijają wstępy i zakończenia do listów, bo tam nic ciekawego nie ma. Serio? To jest między innymi powód, dla którego zawsze powtarzam, niektórzy mówią, że omijają wstępy i zakończenia do listów, bo tam nic ciekawego nie ma. Serio? List do Rzymian, pierwszy rozdział, zobaczcie, trzeci i czwarty werset. Paweł mówi, że on jest powołanym apostołem odłączonym do głoszenia Ewangelii, czyli dobrej nowiny Boga. Na czym polega ta Ewangelia? O czym jest ta dobra nowina? On mówi, że jest to dobra nowina o jego synu, Jezusie Chrystusie, naszym Panu, który według ciała przyszedł z potomstwa Dawida, tudzież pochodził z potomstwa Dawida. A więc pojawił się fizycznie, tak fizycznie, że można było jego genetyczne korzenie wskazać. Pochodził z potomstwa Dawida, ale pokazał z mocą, że jest Synem Bożym według Ducha Świętości poprzez swoje zmartwychwstanie. To jest to usprawiedliwienie Syna w duchu objawiło się tak potężną mocą, że powstał w nowym ciele do życia, o którym Paweł w liście do Rzymian dalej powie, że od tej pory śmierć więcej nie ma nad nim władzy, a wręcz jest odwrotnie, to Chrystus ma władzę nad śmiercią.

Tekst odnosi się do zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią.

On mówi, że jest to dobra nowina o jego synu, Jezusie Chrystusie, naszym Panu, który według ciała przyszedł z potomstwa Dawida, tudzież pochodził z potomstwa Dawida. A więc pojawił się fizycznie, tak fizycznie, że można było jego genetyczne korzenie wskazać. Pochodził z potomstwa Dawida, ale pokazał z mocą, że jest Synem Bożym według Ducha Świętości poprzez swoje zmartwychwstanie. To jest to usprawiedliwienie Syna w duchu objawiło się tak potężną mocą, że powstał w nowym ciele do życia, o którym Paweł w liście do Rzymian dalej powie, że od tej pory śmierć więcej nie ma nad nim władzy, a wręcz jest odwrotnie, to Chrystus ma władzę nad śmiercią.

Odniesienie do Syna Bożego, który jest obecny w Ewangelii Jana.

A zatem usprawiedliwienie rozpoczyna się w duchu Syna Bożego, ale powiedziałbym, że w ogóle jest taka zasada, usprawiedliwienie rozpoczyna się w duchu, ale wyraża się zmartwychwstaniem. Usprawiedliwienie prowadzi do zmartwychwstania tego, kto jest usprawiedliwiony. Amen? Amen. Pierwszy, który nam to pokazał, to jest Pan Jezus. Jak sobie jeszcze otworzymy pierwszy list Piotra, trzeci rozdział, że tam wrócimy.

Nawiązanie: Syn Boży

Odniesienie do Pierwszego Listu Piotra, rozdział 3.

A zatem usprawiedliwienie rozpoczyna się w duchu Syna Bożego, ale powiedziałbym, że w ogóle jest taka zasada, usprawiedliwienie rozpoczyna się w duchu, ale wyraża się zmartwychwstaniem. Usprawiedliwienie prowadzi do zmartwychwstania tego, kto jest usprawiedliwiony. Amen? Amen. Pierwszy, który nam to pokazał, to jest Pan Jezus. Jak sobie jeszcze otworzymy pierwszy list Piotra, trzeci rozdział, że tam wrócimy.

Tekst odnosi się do 3. wersetu 1. rozdziału Listu do Efezjan.

Najpierw zobaczmy, że rzeczywiście jesteśmy usprawiedliwieni w duchu i pewna dynamika w nas w duchu już się dokonała. List do Efezjan na przykład mówi następującą rzecz. To jest pierwszy rozdział Listu do Efezjan. Trzeci werset, spójrzcie na to. Zawsze takie teksty jak pierwszy i drugi rozdział na przykład Listu do Efezjan trzeba rozważać.

Paweł mówi o błogosławieniu Boga Ojca naszego Pana Jezusa Chrystusa.

A żeby zrozumieć cały obraz to trzeba czasem zobaczyć poszczególne nici i kolory, którymi się posłużył. Więc to jest jeden z nich. W Liście do Efezjan Paweł mówi taką rzecz. Pierwszy rozdział, trzeci werset. Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Nawiązanie do odkupienia ludzkości przez krew Chrystusa.

Chwały swojej łaski, którą nas obdarzył w umiłowanym. W którym mamy odkupienie przez Jego krew. Przebaczenie grzechów według bogactwa Jego łaski. Widzicie, usprawiedliwienie w duchu oznacza przebaczenie wszystkich grzechów. Okej?

Nawiązanie do usprawiedliwienia i przebaczenia grzechów przez Boga.

Chwały swojej łaski, którą nas obdarzył w umiłowanym. W którym mamy odkupienie przez Jego krew. Przebaczenie grzechów według bogactwa Jego łaski. Widzicie, usprawiedliwienie w duchu oznacza przebaczenie wszystkich grzechów. Okej?

Nadzieja chrześcijanina nie zawodzi, gdyż Duch Święty rozlewa miłość Boga w naszych sercach

Bo zwracam Wam uwagę na to jedno miejsce, a tych miejsc jest mnóstwo w Biblii, w których Paweł mówi, że przez wyznanie wiary zapoczątkowuje się coś, ale że my pełni tego czegoś jeszcze nie doświadczamy i jeszcze przez jakiś czas nie doświadczymy. Jeszcze raz zwróćcie uwagę. W nim i Wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, Ewangelię Waszego zbawienia. Tak więc uwierzywszy, zwróćcie uwagę na to co mówi Paweł, zrodziła się pewna nadzieja na coś. W innym miejscu Słowo Boże powie, że ta nadzieja zawieść nie może, a więc ona jest pewna, ale nadzieja oznacza, że my czekamy na coś co dopiero dostajemy, my tego jeszcze nie mamy po prostu.

Przez przyjęcie Ewangelii uzyskaliście zbawienie i złożyliście w Chrystusie nadzieję

Bo zwracam Wam uwagę na to jedno miejsce, a tych miejsc jest mnóstwo w Biblii, w których Paweł mówi, że przez wyznanie wiary zapoczątkowuje się coś, ale że my pełni tego czegoś jeszcze nie doświadczamy i jeszcze przez jakiś czas nie doświadczymy. Jeszcze raz zwróćcie uwagę. W nim i Wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, Ewangelię Waszego zbawienia. Tak więc uwierzywszy, zwróćcie uwagę na to co mówi Paweł, zrodziła się pewna nadzieja na coś. W innym miejscu Słowo Boże powie, że ta nadzieja zawieść nie może, a więc ona jest pewna, ale nadzieja oznacza, że my czekamy na coś co dopiero dostajemy, my tego jeszcze nie mamy po prostu.

Fragment mówi o oczekiwaniu na ostateczne odkupienie ciała, które jest związane z nadzieją na przyjście Chrystusa.

Jak to, to nie jesteśmy odkupieni? Jesteśmy odkupieni aktem Bożym. Ale jeszcze pewna rzecz się nie wydarzyła. Tak? O tym za każdym razem Paweł mówi. Słowo nadzieja w Biblii jest zawsze związane z jedną kwestią. wszystko w was wydarzyło się w duchu, ale jeszcze nie wszystko wydarzyło się w ciele.

Nawiązanie: Nie tylko zresztą ono, ale i my sami, którzy posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również w sobie samych wzdychamy, oczekując [przybrania za] synów, odkupienia naszego ciała. W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. A nadzieja, która się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak może ktoś się spodziewać tego, co już widzi? Jeżeli zaś mamy nadzieję tego, czego nie widzimy, [to] przez cierpliwość oczekujemy [tego].

Mowa o mocy Boga, którą Bóg okazał, wskrzeszając Chrystusa z martwych i wywyższając Go na prawicę swoją w niebiosach.

To się tylko wydarzyło do tej pory w Chrystusie. Zobaczcie pierwszy rozdział Listu do Efezjan, dziewiętnasty werset. I dwudziesty. I dwudziesty. I dwudziesty.

list do Rzymian

dokonało w was w duchu. W liście do Rzymian, który cały czas jest naszą podstawą, w liście do Rzymian w 13 rozdziale, w 11 wersecie,

Szczyt listu do Rzymian.

13 rozdział, 11 werset. List do Rzymian rozlikuje nam te kwestie. Sam środek listu do Rzymian. Szczyt listu do Rzymian. Ósmy rozdział.

Sam środek listu do Rzymian.

13 rozdział, 11 werset. List do Rzymian rozlikuje nam te kwestie. Sam środek listu do Rzymian. Szczyt listu do Rzymian. Ósmy rozdział.

Apostoł Paweł w Liście do Rzymian mówi o oczekiwaniu całego stworzenia na wyzwolenie z niewoli zepsucia.

To jest ósmy rozdział listu do Rzymian. 23 werset i dalej. Tam on mówi o tym, że całe stworzenie wzdycha i czeka, żeby się wreszcie uwolnić z niewoli, zniszczenia

Tekst odnosi się do nauki Pawła o zbawieniu przez łaskę i wiarę.

Ale my dopiero musimy ten proces przejść. I dlatego, zauważcie, zdumiewająco Paweł mówi w innych miejscach, łaską jesteście zbawieni przez wiarę. Pamiętacie, tak? List do Efezjan. A zobaczcie, co mówi tutaj 24 werset.

Apostoł Jan pisze o tym, że gdy się ukażemy, będziemy do Niego podobni, ponieważ ujrzymy Go takim, jaki jest.

W pierwszym liście Jana, w trzecim rozdziale, Jan pisze, to jest trzeci rozdział wersety, drugi i trzeci, Jan pisze,

Odniesienie do Adama i śmierci, która przyszła przez człowieka

zasnęli. Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka, przyszło też z martwych w stanie umarłych. Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają,

Odniesienie do Tysiącletniego królestwa Chrystusa

wskrzeszeni w czasie Jego przyjścia. To jest to. Ci, którzy należą do Chrystusa, nie wszyscy. I Księga Objawienia nam mówi, że to jest na początku tysiącletniego,

Opis stworzenia świata

32 werset o tym mówi. I Bo Bawał się odnosi do tego, mówi

Jezus mówi o swojej śmierci i zmartwychwstaniu

będzie jak cała roślina, jak kłos owocujący itd. A to na razie, to coś musi wpaść jedno w ziemię i musi umrzeć. Pamiętacie Pana Jezusa,

Jezus naucza, że grzech pochodzi z serca człowieka, a nie z tego, co człowiek spożywa

Pan Jezus mówi wyraźnie, że nie to, co wchodzi w ciało, pamiętacie w Ewangelii Marka, nie to, co wchodzi w ciało, powoduje grzech, ale to, co wychodzi z serca poprzez ciało,

Tekst odnosi się do fragmentu Ewangelii Łukasza, w którym Zmartwychwstały Jezus ukazuje się uczniom i daje im dowód, że jest prawdziwym, cielesnym człowiekiem.

i widzimy to u Pana Jezusa. Ci, którzy mówią, że to ciało duchowe nie jest naprawdę ciałem, niech sobie przypomną, co Pan Jezus robi, na końcu Ewangelii Łukasza.

Odniesienie do stworzenia Adama i jego śmierci

To jest to. Dusza żyjąca musi umrzeć. Tak jak Adam. Duch ożywiający powoduje, że człowiek zostanie wskrzeszony z martwych

Odniesienie do ducha ożywiającego i zmartwychwstania

To jest to. Dusza żyjąca musi umrzeć. Tak jak Adam. Duch ożywiający powoduje, że człowiek zostanie wskrzeszony z martwych

Apostoł Paweł mówi o nowym stworzeniu w Chrystusie i o tym, że nie powinniśmy już patrzeć na innych według ciała, ale według ducha.

Nie będę tego rozważał specjalnie, tylko chcę Wam pokazać fragment. To jest II do Koryntian, V rozdział, XVII werset. O tym, że nowe stworzenie jest duchowe, a nie cielesne mówi XVI werset. A potem XVII. Dlatego my odtąd nikogo nie znamy według ciała,

Paweł mówi o zrzuceniu ze siebie starego człowieka i porzuceniu dawnego sposobu życia

Ok? Bliższe do Efezjan w IV rozdziale. W XXII wersecie Paweł mówi wyraźnie, no mamy cały czas ten wątek i mamy cały czas tę walkę. W liście do Efezjan IV rozdział XXII werset mówi, co się tyczy poprzedniego postępowania, powinniście zrzucić z siebie starego człowieka, który ulega zepsuciu przez zwodnicze rządze

Paweł mówi, że nasz stary człowiek został ukrzyżowany razem z Chrystusem, aby ciało grzechu zostało zniszczone, abyśmy już więcej nie służyli grzechowi.

W VI rozdziale listu do Rzymian, w VI wersecie Paweł nazywa ciało ciałem grzechu. Zwróćcie uwagę, on mówi, wiedząc o tym, że nasz stary człowiek został ukrzyżowany razem z nim, stary człowiek to jest to, to aby ciało grzechu zostało ukrzyżowane razem z nim. Zostało zniszczone, żebyśmy już więcej nie służyli grzechowi. Stary człowiek to jest ciało i Paweł ciało nazywa ciałem grzechu.

Stwierdzenie, że w ludzkim ciele nie mieszka dobro, a jedynie grzech

Wstrząsające. Ciało nazywa ciałem grzechu. Mówi, to jest tyle, ty nie możesz nic za to poradzić, to jest ciało, jest ciałem grzechu. W VII rozdziale, w XVIII wersecie powiada, listu do Rzymian, w VII rozdziale, w XVIII wersecie powiada, gdyż wiem, że we mnie to jest w moim ciele. Nie w mojej duszy, nie w moim duchu, ale w moim ciele. I wiem, że we mnie to jest w moim ciele, nie mieszka dobro.

Fragment tekstu odnosi się do wersów z 8. rozdziału Listu do Rzymian, w których Paweł pisze o duchowej naturze człowieka i tym, że nastawienie na ciało prowadzi do śmierci, natomiast nastawienie na ducha - do życia i pokoju.

No bo śmierć przychodzi przez grzech. Skoro ciało jest ciałem grzechu, to jest też ciałem śmierci. Gdyż zamysł ciała to śmierć, ale zamysł ducha to życie i pokój. Dlatego, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga. Zauważcie, co jest ważne. Dlatego powiedziałem, ciało jest wrogiem. Zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga, bo nie poddaje się prawu Bożemu, gdyż i nie może. To jest bardzo istotne określenie. A jak VI, VII i VIII werset, Paweł do tego zmierza.

Odniesienie do nagłej skłonności ciała do grzechu

Czyli nie próbujcie niczego robić przez swoje ciało na litość żyjącego Boga, ponieważ ciało nie może robić niczego innego. Tylko grzeszyć. Tylko grzeszyć. Bo zmierza do śmierci. To jest jego tendencja. Wyraźnie mówi, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga, bo nie poddaje się prawu Bożemu, gdyż i nie może inaczej. Tylko tak robić. Więc ciało to jest wróg. I piszcie do Galacjan w związku z tym w V rozdziale w XVII wersecie.

Stwierdzenie, że skoro jesteśmy usprawiedliwieni przez łaskę, to możemy dalej grzeszyć

tak dosadnie jak list do Rzymian. Otóż to jest szósty rozdział, najpierw wersety 2, 3 i 4. No właśnie, jak ktoś tam mówi, no skoro łaska i jesteśmy tak usprawiedliwieni, no to w takim razie już nic nie trzeba robić. Czy grzeszymy czy nie, po prostu możemy być pewni łaski. Paweł mówi, no możemy być pewni łaski, ale czy w związku z tym mamy grzeszyć?

Chrystus umarł i zmartwychwstał, abyśmy i my, czas jest jaki teraźniejszy, teraz postępowali w nowości życia.

tak żebyśmy i my, czas jest jaki teraźniejszy, teraz postępowali w nowości życia. Amen? Amen. Szósty i siódmy werset, co mówią? Że chrzest więc oznacza decyzję, nie tylko żeby duch zmartwychwstał przez wiarę w zmartwychwstanie Jezusa,

Tekst nawiązuje do Listu do Kolosan, rozdział 2.

Otwórzmy sobie list do Kolosan. Szybciutko. To jest klucz, ale zaraz będzie jeszcze więcej tego. List do Kolosan, w którą stronę ja tu idę? Otwórzmy sobie list do Kolosan, drugi rozdział.

Tekst odnosi się do nauki, że zostaliśmy pogrzebani i wskrzeszeni z Chrystusem przez chrzest.

Drugi rozdział, dwunasty werset, który dokładnie tę samą myśl potwierdza. Na razie nie będziemy się dookolnymi zajmować, tylko to drugi rozdział, dwunasty werset. Pogrzebani z nim w chrzcie. Jedenasty werset mówi, przez zrzucenie grzesznego ciała doczesnego. Dwunasty werset, pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę, która jest działaniem Boga, który Jego wskrzesił z martwych.

Nawiązanie: Pogrzebani z nim w chrzcie. [...] w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę, która jest działaniem Boga, który Jego wskrzesił z martwych.

Fragment mówi o tym, że człowiek umiera dla świata i żyje dla Chrystusa

Daje wreszcie przewagę duchowi. W jaki sposób? Bo ogłasza w świecie duchowym, że uznaje swoje ciało za martwe i w świecie duchowym to się staje faktem. Jakiekolwiek grzechy miał w swoim ciele, konsekwencje grzechu i tak dalej, wszystko to powinno odejść. Dlaczego? Ponieważ jego ciało w duchu zostało uznane za martwe. Amen? List do Galacjan, drugi rozdział, dwudziesty werset mówi dokładnie o tym samym. Kto dopiero może powiedzieć, już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus?

Tekst odnosi się do śmierci i zmartwychwstania z Chrystusem, co pozwala uwolnić się od grzechu i żyć nowym życiem w wierze.

otrzymał nowego ducha i nowe serca, ale ten, kto się zdecydował na ukrzyżowanie swojego ciała. Galacjan 2, dwadzieścia. Z Chrystusem jestem ukrzyżowany. Żyję, ale już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus. A to, że teraz żyję w ciele, żyję w wierze Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał za mnie. O co chodzi? Chrzest pozwala wierze Syna Bożego zacząć działać w naszym ciele.

Stwierdzenie, że ci, którzy należą do Chrystusa, ukrzyżowali swoje ciało z jego namiętnościami i porządliwościami.

Jest to jasne, o czym teraz opowiadam? Idziemy dalej. W tym samym liście do Galacjan, w piątym rozdziale, w dwudziestym czwartym wersecie, mamy jeszcze raz powtórzone. Ci, którzy należą do Chrystusa, ukrzyżowali swoje ciało wraz z jego namiętnościami i porządliwościami. Od czego się to zaczyna? Od chrztu. Od chrztu wodnego nie masz takiej możliwości. To jest konkretny, po wyznaniu wiary, po wyznaniu Jezusa jako Pana ustami, to jest kolejny krok.

Paweł mówi, co do mnie, nie daj Boże, żebym się miał chlubić z czegoś innego, jak tylko z krzyża naszego Pana Jezusa Chrystusa

Ktoś, kto się narodził na nowo w duchu, chce być całkowicie, nie tylko w duchu, nie tylko w swojej duszy emocjonalnie, ale także cieleśnie zaangażowany, żeby wszystkie jego członki służyły Chrystusowi, a nie żeby w duchu służył Chrystusowi, a w ciele grzechowi. I jeszcze raz w tym samym liście do Galacjan, w szóstym rozdziale, w cztertym rozdziale. W czternastym wersecie z tego też powodu Paweł mówi, co do mnie, nie daj Boże, żebym się miał chlubić z czegoś innego, jak tylko z krzyża naszego Pana Jezusa Chrystusa, przez którego świat jest ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Jeszcze raz zauważcie, zaczyna tym samym sformułowaniem, co całe nauczanie na temat chrztu w szóstym rozdziale Listu do Rzymian. Nie daj Boże. Tam mówi, czy mamy grzeszyć? Nie daj Boże. Szósty rozdział, czternasty werset. Nie daj Boże, nie mamy grzeszyć. A tu mówi, co do mnie, nie daj Boże, żebym się miał chlubić z czegoś innego, jak tylko z krzyża Chrystusowego. Dlaczego? Bo przez ten krzyż ja jestem ukrzyżowany dla świata, a świat dla mnie. Dzięki temu mam możliwość nieprzyjaźnienia się ze światem. Jakub i Jan bardzo mocno nam przypominają, że jakakolwiek przyjaźń ze światem automatycznie jest nieprzyjaźnią z Ojcem.

Odniesienie do nauczania na temat chrztu w Liście do Rzymian, rozdział 6, werset 14.

Jeszcze raz zauważcie, zaczyna tym samym sformułowaniem, co całe nauczanie na temat chrztu w szóstym rozdziale Listu do Rzymian. Nie daj Boże. Tam mówi, czy mamy grzeszyć? Nie daj Boże. Szósty rozdział, czternasty werset. Nie daj Boże, nie mamy grzeszyć. A tu mówi, co do mnie, nie daj Boże, żebym się miał chlubić z czegoś innego, jak tylko z krzyża Chrystusowego. Dlaczego? Bo przez ten krzyż ja jestem ukrzyżowany dla świata, a świat dla mnie. Dzięki temu mam możliwość nieprzyjaźnienia się ze światem. Jakub i Jan bardzo mocno nam przypominają, że jakakolwiek przyjaźń ze światem automatycznie jest nieprzyjaźnią z Ojcem.

Odniesienie do przyjaźni ze światem a nieprzyjaźni z Bogiem w Liście Jakuba, rozdział 4, werset 4.

Jeszcze raz zauważcie, zaczyna tym samym sformułowaniem, co całe nauczanie na temat chrztu w szóstym rozdziale Listu do Rzymian. Nie daj Boże. Tam mówi, czy mamy grzeszyć? Nie daj Boże. Szósty rozdział, czternasty werset. Nie daj Boże, nie mamy grzeszyć. A tu mówi, co do mnie, nie daj Boże, żebym się miał chlubić z czegoś innego, jak tylko z krzyża Chrystusowego. Dlaczego? Bo przez ten krzyż ja jestem ukrzyżowany dla świata, a świat dla mnie. Dzięki temu mam możliwość nieprzyjaźnienia się ze światem. Jakub i Jan bardzo mocno nam przypominają, że jakakolwiek przyjaźń ze światem automatycznie jest nieprzyjaźnią z Ojcem.

fragment o zbawieniu i łasce

To jest usprawiedliwienie z łaski, ono przechodzi przez wiarę. W chrzcie umierasz dla grzechu, a więc pozwalasz, żeby łaska dotknęła także ciała. To, co się stało w Jego ciele, Jego ranami jesteście uzdrowieni. Przez chrzest dotyka Twojego ciała, przychodzi pełne uzdrowienie. W pierwszym liście Jana, w trzecim rozgłosie.

Stwierdzenie, że kto umarł, ten nie grzeszy.

On nie może zgrzeszyć. Dlaczego? Bo kto umarł, nie grzeszy, mówi Paweł. Pamiętacie? Szósty rozdział Listu do Rzymian, siódmy werset. Kto umarł, nie grzeszy. To samo mówi Jan. Kto więc w Nim trwa, chrzest wprowadza człowieka w pełni,

Stwierdzenie, że kto trwa w Chrystusie, ten nie grzeszy, a każdy, kto grzeszy, nie widział Boga ani Go nie poznał.

On nie może zgrzeszyć. Dlaczego? Bo kto umarł, nie grzeszy, mówi Paweł. Pamiętacie? Szósty rozdział Listu do Rzymian, siódmy werset. Kto umarł, nie grzeszy. To samo mówi Jan. Kto więc w Nim trwa, chrzest wprowadza człowieka w pełni, także cieleśnie w Chrystusa. Kto w Nim trwa, nie grzeszy. Każdy, kto grzeszy, nie widział Go, ani Go nie poznał. Znaczy, kto na stałe grzeszy, nie kto komu się zdarza zgrzeszyć. To jest 1 Jana 3 rozdział.

Nawiązanie: Kto więc w Nim trwa, chrzest wprowadza człowieka w pełni, Kto w Nim trwa, nie grzeszy. Każdy, kto grzeszy, nie widział Go, ani Go nie poznał.

Odniesienia do 1 Listu Jana, rozdziału 3, wersetów 4, 5 i 7.

1 Jana 3 rozdział od... piątego wersetu. Czwartego wersetu. I teraz dalej. Jan naucza. To jest siódmy werset. Dzieci, niech was nikt nie zwodzi pod tym względem.

Opowieść o zmianie imienia Abrama na Abrahama i ustanowieniu przymierza między Bogiem a Abrahamem, w którym Bóg przyrzeka mu liczny potomek i ziemię Kanaan, a znakiem przymierza ma być obrzezanie.

Avram. To jest Księga Rodzaju, czyli pierwsza Księga Mojżeszowa. Siedemnasty rozdział. Tam jest cała historia wraz z przymierzem, którego zaznaczeniem miało być obrzezanie się. Wraz z tym Abram dostał nowe imię.

Zmiana imienia Abrama na Abrahama

On nie został Abrahamem wcześniej, wtedy, kiedy, jak mówi Słowo Boże, jego wiara została mu poczytana za sprawiedliwość. Ale dopiero tutaj. Zobaczcie, to jest siedemnasty rozdział pierwszej Mojżeszowej czy też Księgi Rodzaju, piąty werset i dalej. Bóg powiedział do Abrama, nie będziesz już się nazywał Avram, ale twoje imię będzie Avraham. Bo ustanowiłem cię ojcem wielu narodów. Uczynię cię niezmiernie płodnym i od ciebie wywiodę narody i od ciebie będą pochodzić królowie. I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze.

Bóg obiecuje Abrahamowi, że będzie jego Bogiem i Bogiem jego potomstwa, oraz że da im ziemię Kanaan jako wieczną własność.

To jest bardzo interesująca rzecz. Ale o wiecznym przymierzu mówiliśmy więcej chyba w czwartym sezonie, więc teraz tego nie będę rozwijać. Warto to natomiast sobie prześledzić. Okej, wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twojemu potomstwu po tobie. Dam tobie i twojemu potomstwu po tobie ziemię, w której teraz przebywasz, całą ziemię Kanaan jako własność na wieki. Kolejna bardzo interesująca obietnica Pana i będę ich Bogiem. Potem Bóg powiedział już Avrahamowi, ty zaś zachowuj moje przymierze, ty i twoje potomstwo po tobie przez wszystkie pokolenia, a takie jest moje przymierze. Teraz zwróćcie uwagę na to.

obietnica powrotu Izraela do Ziemi Obiecanej

Zauważcie, sensacja, to jest w Starym Przymierzu. W 30 rozdziale tej samej Księgi Powtórzonego Prawa, czyli 5 Mojżeszowej, w 30 rozdziale, wersety 5-6 czytamy, że kiedy Izrael zostanie przyprowadzony wreszcie do Ziemi Obiecanej po plątaniu się po pustyni, co się stanie? To jest 30 rozdział Księgi Powtórzonego Prawa, 5-6 werset. I Jachwę Twój Bóg przyprowadzi Cię do ziemi, którą odziedziczyli Twoi ojcowie.

obrzezanie serca, o którym mówi Jeremiasz

obrzezanie serca dopiero spowoduje, że będziesz kochać Boga, tak jak On Ciebie ukochał i będziesz żyć. Jeremiasz dokładnie w oparciu o tę obietnicę, świetnie znając Słowo Boże przed nim napisane, a jednocześnie będąc prorokiem, zauważcie jak woła. Żeby nie było, że to są tylko takie dwa myśli. Dwa miejsca i one jakieś tam są symboliczne. Jeremiasz w czwartym rozdziale, w czwartym wersecie, do tego się odwołując mówi obrzeżcie się dla Jachwy i usuńcie napletki Waszych serc. Macie zatwardziałą skórę na swoim sercu, musicie ją zrzucić. Jest ten sam człowiek, który powie podobnie jak Ezechiel o usunięciu starego serca i o otrzymaniu nowego. Zobaczcie co mówi.

Nawiązanie: obrzezanie serca Obrzeżcie się dla Jachwy i usuńcie napletki Waszych serc.

Zapowiedź nowego serca i nowego ducha

Jeremiasz w czwartym rozdziale, w czwartym wersecie, do tego się odwołując mówi obrzeżcie się dla Jachwy i usuńcie napletki Waszych serc. Macie zatwardziałą skórę na swoim sercu, musicie ją zrzucić. Jest ten sam człowiek, który powie podobnie jak Ezechiel o usunięciu starego serca i o otrzymaniu nowego. Zobaczcie co mówi.

Nawiązanie: usunięcie starego serca i otrzymanie nowego

Odniesienie do tematu obrzezania serca, o którym mówi Jeremiasz.

I mówi Jeremiasz, to jest obrzezanie swojego serca. Zrzuceniu starej skóry serca. W dziewiątym rozdziale Jeremiasz jeszcze raz, do tego wraca dwudziesty szósty werset i mówi Egipt, Jude, Edom, Jerozolim. To jest to, co mówi Jeremiasz.

Paweł w Liście do Rzymian mówi o duchowym obrzezaniu serca, które dokonuje się przez wiarę w Jezusa, a nie tylko zewnętrzne obrzezanie ciała.

Oni może są nieobrzezani, ale wy mimo, że jesteście obrzezani na ciele macie nieobrzezane serce. Widzicie, ten temat poważnie wraca w Starym Testamencie. I teraz Paweł jeszcze raz w liście do Rzymian. Zanim nas doprowadzi do 6 rozdziału, gdzie mówi o chrzcie, on wyraźnie zaznacza, że duchowe obrzezanie serca dokonuje się w człowieku przez wiarę w Jezusa. Zobaczcie, koniec 2 rozdziału listu do Rzymian, czyli wstęp do 3, 4 i 5, gdzie mówi o usprawiedliwieniu z łaski przez wiarę. Jak brzmi? To jest 2 rozdział listu do Rzymian, 28 i 29 werset. On mówi, nie ten bowiem jest Żydem, kto jest Żydem na zewnątrz, ani nie to jest obrzezaniem, co jest na zewnątrz obrzezaniem na ciele. Ale ten jest Żydem, kto jest nim wewnątrz. I to jest obrzezanie, co jest obrzezaniem serca. W duchu, nie w literze, którego chwała nie pochodzi od ludzi, ale od Boga. Co jest obrzezaniem serca? To jest obrzezanie duchowe.

Nawiązanie: Ten bowiem nie jest Żydem, kto jest nim na zewnątrz, ani nie to jest obrzezanie, co jest na zewnątrz obrzezaniem na ciele. Ale ten jest Żydem, kto jest nim wewnątrz. I to jest obrzezanie, co jest obrzezaniem serca, w duchu, nie w literze, którego chwała nie pochodzi od ludzi, ale od Boga.

Fragment ten odnosi się do Abrahama, który najpierw został uznany za sprawiedliwego przez swoją wiarę, a dopiero później otrzymał znak obrzezania na ciele jako pieczęć tej sprawiedliwości.

I Paweł 3, 4, 5 rozdział mówi o czym? O usprawiedliwieniu z łaski. To jest obrzezanie serca. Amen? Ale teraz uważajcie. W 4 rozdziale, czyli w samym środku tych 3 rozdziałów, które mówią o duchowym obrzezaniu, o obrzezaniu serca, nagle, ni stąd, ni zowąd, Paweł zaznacza jedną rzecz. Mówi, ale obrzezanie serca, bo obrzezanie serca doświadczył Abraham, bo jego wiara została mu poczytana za sprawiedliwość, pamiętacie? A potem on mówi, to, że został obrzezany w sercu, to jest inna dynamika. Żydzi najpierw się obrzezywali, a potem Pan mówił, obrzeżcie sobie serca. Abraham odwrotnie. Najpierw miał obrzezane serce, a potem Pan mu zaproponował obrzezanie. Obrzeż sobie ciało. Mówi, my również mamy taką dynamikę. W 4 rozdziale, w 11 wersecie, ten już w sercu obrzezany Abraham, jest powiedziane co? Że przyjął znak obrzezania na ciele jako pieczęć sprawiedliwości wiary. Widzicie to? Przyjął znak obrzezania w sensie cielesnym jako pieczęć sprawiedliwości wiary.

Fragment mówi o duchowym obrzezaniu, które następuje przez chrzest i wiarę w Chrystusa.

Tak. Ale, że chrzest jest obrzezaniem, zobaczcie sobie, we właściwym sensie, dokończeniem obrzezania duchowego. O tym mówi na przykład list do Kolosan. Fragmenty, które już sobie tutaj cytowaliśmy, ale teraz zobaczmy ten fragment w całości. To jest drugi rozdział, jedenasty i dwunasty werset. Mówiąc o naszym chrzcie, najpierw o usprawiedliwieniu w duchu i potem wynikającym z tego działaniu fizycznym, którym jest chrzest w odrzuciach. To jest bardzo podobny. Paweł mówi tak. Kolosan 2, 11, 12. W nim zostaliście obrzezani, obrzezaniem nie ręką uczynionym, ale obrzezaniem Chrystusa poprzez zrzucenie grzesznego ciała doczesnego. Pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę itd.

Nawiązanie: Przez niego też zostaliście obrzezani obrzezaniem nie ręką dokonanym, przez zrzucenie grzesznego ciała, obrzezaniem Chrystusowym; pogrzebani z Nim w chrzcie, w którym też razem zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który Go wskrzesił z martwych. W nim zostaliście obrzezani, obrzezaniem nie ręką uczynionym, ale obrzezaniem Chrystusa poprzez zrzucenie grzesznego ciała doczesnego. Pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę itd.

Paweł mówi wprost.

No i wreszcie w liście do Filipian, żeby dalej tego wątku już nie roztrząsać. Paweł mówi wprost. To jest list do Filipian, trzeci rozdział, trzeci werset. Paweł mówi wprost. My bowiem jesteśmy obrzezaniem, którzy w duchu służymy Bogu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie pokładamy ufności w ciele.

odniesienie do chrztu Janowego

Czym to się różni od chrztu janowego? Otóż kochani, u Jana, otwórzmy sobie Ewangelię Marka, tylko bardzo szybko, żeby już mieć jasność raz na zawsze, że chrzest w imieniu Jezusa nie ma niczego wspólnego z chrztem w imieniu Jezusa. Myślę, że mnóstwo ludzi błędnie nie zwraca uwagi na konstrukcję zdania i informacje w niej. Nie to, że konstrukcja zdania, po prostu tu jest jasna informacja. Ewangelia Marka, 1 rozdział, 4 werset.

List do Hebrajczyków 9:22 mówi o przebaczeniu grzechów pod Starym Przymierzem.

W jakim sensie głosił chrzest pokuty na przebaczenie grzechów? Głosił chrzest pokuty, a więc głosił przywrócenie swojego serca do jachwy. Przebaczenie grzechów pod Starym Przymierzem. Zobaczcie, list do hebrajczyków, 9 rozdział. List do hebrajczyków, 9 rozdział, 22 werset.

Fragment odnosi się do nauki o krwi i życiu, która jest zawarta w Księdze Kapłańskiej.

Zobaczcie Księgę Kapłańską, czyli III Mojżeszową, żeby to było jasne, o czym, o co ja tutaj gadam. III Mojżeszowa, Księga Kapłańska, 17 rozdział, 11 werset. Bo do tego list do hebrajczyków się odwołuje. To jest jedno z tych miejsc, które o tym mówi wprost. Życie wszelkiego ciała bowiem jest we krwi. To jest prawo mojżeszowe. Ja dałem ją wam na ołtarz dla dokonywania przebłagania za wasze dusze, gdyż to krew dokonuje przebłagania za dusze. Jan Chrzciciel nie dokonywał żadnego odpuszczania grzechów w swoim chrzcie. Jeszcze raz to powtórzę.

Fragment wskazuje, że List do Hebrajczyków także porusza temat krwi i życia, do którego odnosi się Księga Kapłańska.

Zobaczcie Księgę Kapłańską, czyli III Mojżeszową, żeby to było jasne, o czym, o co ja tutaj gadam. III Mojżeszowa, Księga Kapłańska, 17 rozdział, 11 werset. Bo do tego list do hebrajczyków się odwołuje. To jest jedno z tych miejsc, które o tym mówi wprost. Życie wszelkiego ciała bowiem jest we krwi.

Tekst odnosi się do działalności Jana Chrzciciela, który głosił chrzest nawrócenia, ale nie odpuszczał grzechów.

To jest prawo mojżeszowe. Ja dałem ją wam na ołtarz dla dokonywania przebłagania za wasze dusze, gdyż to krew dokonuje przebłagania za dusze. Jan Chrzciciel nie dokonywał żadnego odpuszczania grzechów w swoim chrzcie. Jeszcze raz to powtórzę.

Fragment o tym, że tylko Bóg może odpuszczać grzechy.

Tylko Bóg może odpuszczać grzechy. Pamiętacie to? Ja co Jezus z nim odpowiedział? Błądzicie, panowie. Na dowód tego, że Syn Człowieczy ma władzę odpuszczania grzechów,

Fragment, w którym Jezus mówi, że Syn Człowieczy ma władzę odpuszczania grzechów.

Tylko Bóg może odpuszczać grzechy. Pamiętacie to? Ja co Jezus z nim odpowiedział? Błądzicie, panowie. Na dowód tego, że Syn Człowieczy ma władzę odpuszczania grzechów,

Księga Izajasza jest wskazana jako odniesienie biblijne w tekście

otwórzcie sobie na przykład Księgę Ozeasza. Ozeasz jest po Danielu, a Daniel jest po Ezechielu. Ezechiel jest po Jeremiaszu, a Jeremiasz jest po Izajaszu. To jest taki... Jest Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel, Daniel, tam jeszcze są lamentacje, i jest Ozeasz. To jest szósty rozdział Ozeasza,

Księga Jeremiasza jest wskazana jako odniesienie biblijne w tekście

otwórzcie sobie na przykład Księgę Ozeasza. Ozeasz jest po Danielu, a Daniel jest po Ezechielu. Ezechiel jest po Jeremiaszu, a Jeremiasz jest po Izajaszu. To jest taki... Jest Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel, Daniel, tam jeszcze są lamentacje, i jest Ozeasz. To jest szósty rozdział Ozeasza,

Księga Ezechiela jest wskazana jako odniesienie biblijne w tekście

otwórzcie sobie na przykład Księgę Ozeasza. Ozeasz jest po Danielu, a Daniel jest po Ezechielu. Ezechiel jest po Jeremiaszu, a Jeremiasz jest po Izajaszu. To jest taki... Jest Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel, Daniel, tam jeszcze są lamentacje, i jest Ozeasz. To jest szósty rozdział Ozeasza,

Księga Daniela jest wskazana jako odniesienie biblijne w tekście

otwórzcie sobie na przykład Księgę Ozeasza. Ozeasz jest po Danielu, a Daniel jest po Ezechielu. Ezechiel jest po Jeremiaszu, a Jeremiasz jest po Izajaszu. To jest taki... Jest Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel, Daniel, tam jeszcze są lamentacje, i jest Ozeasz. To jest szósty rozdział Ozeasza,

Księga Ozeasza jest wskazana jako odniesienie biblijne w tekście

otwórzcie sobie na przykład Księgę Ozeasza. Ozeasz jest po Danielu, a Daniel jest po Ezechielu. Ezechiel jest po Jeremiaszu, a Jeremiasz jest po Izajaszu.

Księga Lamentacji

To jest taki... Jest Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel, Daniel, tam jeszcze są lamentacje, i jest Ozeasz. To jest szósty rozdział Ozeasza,

Szósty rozdział Księgi Ozeasza

To jest taki... Jest Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel, Daniel, tam jeszcze są lamentacje, i jest Ozeasz. To jest szósty rozdział Ozeasza,

Bóg pragnie miłosierdzia i znajomości Boga, a nie tylko ofiar

szósty werset. Przez proroka Ozeasza Pan mówi Pragnę bowiem miłosierdzia, a nie ofiary, i poznania Boga bardziej niż waszego całopalenia. To jest jeden z takich klasycznych przykładów,

Fragment opisuje, jak Paweł spotkał uczniów ochrzczonych chrztem Jana i doprowadził ich do chrztu w imię Pana Jezusa.

że Paweł w ogóle się nie odniósł do tego, że ten chrzest by cokolwiek tam miał robić. Zobaczcie dzieje apostolskie, ten XIX rozdział, który już rozważaliśmy, kiedy spotkał tych uczniów ochrzczonych chrztem Jana,

Apostoł Paweł pisze, że Prawo było naszym wychowawcą, prowadzącym nas do Chrystusa.

To jest to, o czym pamiętacie, potem mówi Paweł w liście do Galacjan, że prawo było naszym wychowawcą, miało nam pokazać, czym jest grzech. I my dzisiaj powinniśmy... Niektórzy mówią, a ja nie czytam Starego Przymierza,

fragment odnosi się do Jezusa jako ofiary przebłagalnej za grzechy ludzkości

ale uwielbiam ten werset, kiedy mówimy o znaczeniu tego, co zrobił Jezus. 1 Jana 2, 2 werset. 1 Jana 2, 2 werset. 1 Jana 2, 2 werset. On jest przebłaganiem za nasze grzechy, On jest przebłaganiem za nasze grzechy,

Nawiązanie: 1 Jana 2, 2 werset On jest przebłaganiem za nasze grzechy, On jest przebłaganiem za nasze grzechy

Ostatnia wieczerza Jezusa

Tak jak jestem przebłaganiem za grzechy całego świata. Amen? W Ewangelii Mateusza, żeby tylko tę jedną zacytować, dokładnie to Pan Jezus ma na myśli w czasie ostatniej wieczerzy, dokładnie to Pan Jezus ma na myśli w czasie ostatniej wieczerzy,

Instytucja Eucharystii

to jest Ewangelia Mateusza 26, rozdział 28, to jest Ewangelia Mateusza 26, rozdział 28, to jest Ewangelia Mateusza 26, rozdział 28, to jest Ewangelia Mateusza 26, rozdział 28, 27 i 28 werset.

Jezus ustanawia Nowe Przymierze podczas Ostatniej Wieczerzy

mówiąc, pijcie z niego wszyscy. I jak oni pili, Jezus powiedział, I jak oni pili, Jezus powiedział, to bowiem jest moja krew nowego przymierza, to bowiem jest moja krew nowego przymierza,

Mowa o wstępującym duchu na Jezusa

wstępującego ducha na niego. W Ewangelii Jana w I rozdziale, w 26 wersecie, o tym słyszymy, Ewangelia Jana,

Stwierdzenie Jana Chrzciciela o Jezusie

który gładzi grzech świata. Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. W Dziejach Apostolskich w V rozdziale w 31 wersecie słyszymy,

Mowa Piotra o Jezusie jako Mesjaszu i Zbawicielu

który gładzi grzech świata. Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. W Dziejach Apostolskich w V rozdziale w 31 wersecie słyszymy,

Bóg wywyższył Jezusa, aby był władcą i zbawicielem dla ludu Izraela, dając im możliwość pokuty i wiary w Jego imię.

V rozdział, 31 werset, tego Bóg wywyższył swoją prawicą, aby był władcą i zbawicielem, aby ludowi Izraela dać pokutę, przez co przez wiarę w Jego imię

Fragment opisuje nawrócenie setnika Korneliusza, pogana, na chrześcijaństwo, co było ważnym wydarzeniem w historii Kościoła, gdyż pokazało, że chrześcijaństwo jest również religią pogan, a nie tylko Żydów.

poganom, nie Żydom, to jest bardzo istotne, ale poganom, mówi Bóg, mówi bardzo wyraźnie w czym jest przebaczenie grzechów. To jest X rozdział, kiedy u Korneliusza

Piotr głosi ewangelię Korneliuszowi

pamiętacie, głosi. To jest Piotr. X rozdział, 43 werset. Temu wszyscy prorocy dają świadectwo Chrystusowi,

odniesienie do Psalmu 2

o obietnicy złożonej Ojcom. To głosi do Żydów. Że Bóg wypełnił ją wobec nas, ich dzieci, wskrzeszając Jezusa. I to, co jest napisane w psalmie II

Odniesienie do Dawida, który służył Bogu w swoim pokoleniu, zasnął i został przyłączony do swoich ojców.

Dawid bowiem za swego pokolenia służył woli Boga, zasnął i został przyłączony do swoich Ojców i doznał zniszczenia. Ten, którego Bóg wskrzesił,

Stwierdzenie, że prawo mojżeszowe nie mogło pomóc w zbawieniu

w czym prawo mojżeszowe nie mogło im pomóc. W zasadzie we wszystkim. List do hebrajczyków, 10 rozdział, pierwsze 4 wersety nie zostawia nam żadnych wątpliwości.

fragment odnoszący się do nowego przymierza

mówi Pan, włożę moje prawa w ich serca i wypiszę je na ich umysłach, dodaję, a ich grzechów i nieprawości nigdy więcej nie wspomnę.

Piotr głosi ewangelię w danym miejscu

dziejów apostolskich, trzydziesty ósmy werset, spójrzcie, trzydziesty szósty werset, Piotr głosi i dociera do miejsca,

Opowieść o potopie i Noem

Noego. I teraz zauważcie co mówi. Teraz chrzest będąc odbiciem tego co zostało zapowiedziane w potopie. Teraz chrzest będąc tego odbiciem

Sześć rozdział Listu do Rzymian traktuje o sprawiedliwości, nowym życiu i wolności od grzechu, którą daje wiara w Chrystusa.

dla sprawiedliwości. To jest bardzo bardzo istotne, żeby człowiek od tej pory żył dla sprawiedliwości. Twórzmy sobie list do Rzymian, szósty rozdział.

Od dziewiątego wersetu

pod posłuszeństwo duchowi. Jesteśmy uwolnieni od grzechu i staliśmy się sługami Boga. Ósmy rozdział listu do Rzymian. Od dziewiątego wersetu

odniesienie do zmartwychwstania Chrystusa i ożywienia śmiertelnych ciał

Sprawiedliwość. Ducha, która wskrzesił zmartwych, mieszka w was. Ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi i wasze śmiertelne ciała

Mówi o tym, że zostaliśmy zbawieni nie przez nasze własne uczynki, ale przez Boże miłosierdzie i dar odrodzenia

w tym wersecie. Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swojego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia

Tekst mówi, że nowe stworzenie jest opisane w Liście do Efezjan, rozdział 2, werset 10.

Efezjan nam mówi, że nowe stworzenie, to jest drugi rozdział Listu do Efezjan, dziesiąty werset. Mówi nam Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej

Nawiązanie: nowe stworzenie Mówi nam Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej

Paweł modli się za Filipian, aby ich miłość obfitowała w głębszą znajomość i wszelkie zrozumienie, oraz aby mogli rozróżniać to, co najlepsze, by byli szczerzy i bez zarzutu, aż do dnia Chrystusa.

rozdział Listu do Filipian dziewiąty, dziesiąty i jedenasty werset. Paweł pisze do Filipian, że się modli, o coś mówi, o to się modlę,

Jezus mówi o sobie jako prawdziwej winorośli, a o swoich uczniach jako latoroślach.

mentalnie z grzechem, ale po tym, że nie zajmujesz się grzechem, bo masz ważniejsze rzeczy do roboty. Masz coś ekscytującego do przyniesienia. W Ewangelii Jana w 15 rozdziale

słowa Pana Jezusa

mówi, że to jest owoc, że to są owoce sprawiedliwości. W 15 rozdziale w 16 wersecie Pan Jezus mówi Nie wy mnie wybraliście,

Mowa jest o białej szacie weselnej

w biel weselną. Co jest tą bielą? To jest specjalna szata i tak o niej, to jest 19 rozdział Księgi Objawienia, tak o niej mówi Duch Święty przez Jana. To jest 19 rozdział 7 werset i 8. Cieszmy się i radujmy i oddajmy mu chwałę,

Nawiązanie: w biel weselną Cieszmy się i radujmy i oddajmy mu chwałę,

Kazanie na Górze, w którym Jezus naucza o prawidłowym podejściu do Bożych przykazań i wymagań

Pan od nas oczekuje. Nauczanie Pana Jezusa jest przesiąknięte tą prawdą. Zobaczcie choćby tylko Ewangelię Mateusza zaraz na samym początku, piąty rozdział,

Fragment mówi o tym, że nawet najmniejszy w Królestwie Niebieskim jest większy od Jana Chrzciciela

najmniejszy w Królestwie Niebieskim jest większy od Niego. Nasza sprawiedliwość jest większa przez co? Przez Chrystusa,

Tekst odnosi się do chrztu Jezusa, który miał miejsce w 3. rozdziale Ewangelii Mateusza, werset 15.

zobaczcie Mateusza w trzecim rozdziale, w piętnastym wersecie zaraz pójdziemy dalej, ale jeszcze tylko chcę Wam pokazać jak niektórzy pytają po co Jezus poszedł do chrztu, żeby dla nas

Jezus przychodzi do Jana, aby zostać ochrzczonym, ale Jan próbuje go powstrzymać, mówi, że to Jezus powinien ochrzcić jego.

wejścia na drogę sprawiedliwości. Spójrzcie Ewangelię Mateusza trzeci rozdział piętnasty werset. Czternasty i piętnasty werset. Pan Jezus mówił do Jana, a Jan powstrzymywał

Mowa na górze, nauczanie Jezusa

to czy Pan Jezus by nas nauczał jak chociażby w szóstym rozdziale Ewangelii Mateusza? Nas jako obywateli Królestwa. To jest kazanie na górze. Piąty, szósty, siódmy rozdział

Fragment z Kazania na Górze, gdzie Jezus zachęca do szukania najpierw Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości, a wszystko inne zostanie dodane.

a wszystko inne będzie wam dodane. Widzicie to? To jest zadanie, które my mamy do wypełnienia. Stając się sprawiedliwością Bożą w Chrystusie,

fragment tekstu, który odnosi się do Listu do Rzymian, rozdziału 6, wersetów od 11 do 13

powiedziałem w pełni przedstawia zagadnienie chrztu wodnego i tego wszystkiego, co się w nim dzieje. List do Rzymian, szósty rozdział, wersety od jedenastego do trzynastego.

Wezwanie do uważania siebie za umarłych dla grzechu, a żywych dla Boga w Chrystusie

Spójrzcie, tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie naszym Panu. To znaczy uważać siebie.

Fragment tekstu odnosi się do listu Jakuba, rozdział 3, wersety 5-6, w których Jakub mówi o języku, który choć mały, może rozpalić wielki ogień.

Jakub mówi, że jest piekła rodem, że jest bardzo malutkim członeczkiem, a rozpala potężny ogień jest język. W drugim rozdziale u Jakuba

Chrzest

otwiera nam chrzest. W liście do Rzymian w I rozdziale w związku z tym w wersetach 2 do 4 mamy napisane

Chrystus przyszedł, aby odkupić ludzkość z grzechu

Bóg posławszy swojego syna w podobieństwie grzesznego i z powodu grzechu potępił grzech w ciele, uważajcie, aby sprawiedliwość prawa

list Pawła do Rzymian

poprzez nasze uczynki ta sprawiedliwość, która jest wypełnieniem prawa, o której Paweł w liście do Rzymian dalej powie, że nią jest zasadniczo miłość

Galacjan 5:13 - fragment wskazujący na powołanie chrześcijan do wolności

do Galacjan, piąty rozdział. Trzynasty werset. Bo wy, bracia, zostaliście powołani do wolności, mówi

uczynki ducha

pomocy ducha, uczynkami sprawiedliwości, uczynkami miłości, uczynkami ducha. Piąty rozdział Listu do Galacjan, szósty werset. Przez wiarę, która działa

Odniesienie do ukrzyżowania ciała wraz z namiętnościami i porządliwościami

Ukrzyżowali swoje ciało wraz z namiętnościami i porządliwościami. To się zaczyna w chrzcie. I wtedy Paweł dodaje, jeżeli więc żyjemy w duchu, w duchu też postępujmy.

Odniesienie do życia w duchu i postępowania w duchu

Ukrzyżowali swoje ciało wraz z namiętnościami i porządliwościami. To się zaczyna w chrzcie. I wtedy Paweł dodaje, jeżeli więc żyjemy w duchu, w duchu też postępujmy.

Fragment odnosi się do wersów 7-10 z 6 rozdziału Listu do Galacjan.

I jak mówię, tutaj nie będziemy Greki rozważać, ale to ma jak najbardziej sens. Z tego też powodu w szóstym rozdziale Listu do Galacjan od siódmego do dziesiątego wersetu

Odniesienie do ducha i życia wiecznego.

Kto zaś sieje dla ducha, z ducha rządź będzie co? Życie wieczne. A o tym mówi szósty rozdział Listu do Rzymian, tak? Uświęcenie, a na końcu życie wieczne.

Pan Jezus powiedział, że kto uwierzy, nie idzie na sąd potępienia

owoców przyniesiemy w Duchu, tak też zostaniemy uhonorowani przez Pana Jezusa. I my nie idziemy na sąd potępienia, o tym Pan Jezus powiedział, kto uwierzy nie idzie na sąd,

Odniesienie do wypowiedzi Jezusa Chrystusa w Księdze Objawienia

Objawienia, 11 i 12 werset. Pan Jezus osobiście, który nie tylko w Ewangeliach się wypowiada, ale do końca Nowego Testamentu,

Fragment tekstu odnosi się do poddania małżeństwu, zgodnie z nauczaniem z Listu do Efezjan 5:21-24.

ciele. Dlatego my w Kościele mamy być sobie nawzajem poddani. Żony mają być poddane mężom. Mówi list do Efezjan. Zaraz po tym, kiedy Paweł mówi, że

Rozdział poświęcony postawom, jakie chrześcijanie powinni przyjmować względem małżeństwa i celibatu

wszyscy wszystkim mają być poddani w Kościele. Mamy testować to, jak między innymi, no między innymi Paweł w 7 rozdziale

fragment odnosi się do chrztu

tylko... czy komuś, kto jest w ogóle niewierzący? Niechże Bóg broni. Czy komuś, kto uwierzył, ale jeszcze jest nieochrzczony? Jakim cudem, skoro nie zanurzył się

Wielkie Posłanie Jezusa

w wodzie. Dlaczego? To jest koniec Ewangelii Mateusza, XXVIII rozdział, XVIII, XIX i XX werset. Pan Jezus tam mówi

Opisuje spotkanie Filipa z Etiopczykiem, który czyta Księgę Izajasza

Filip, który dołączył do Etiopa, który sobie jedzie i czyta Izajasza, pięćdziesiąty trzeci rozdział i nie wie, o kim czyta. Filip do niego dołącza. To jest ósmy rozdział Dziejów Apostolskich.

fragment pisma, od którego Filip rozpoczął swoje kazanie

Sam o sobie, czy o kimś innym? Wtedy Filip otworzył swoje usta i zaczynając od tego fragmentu pisma, czyli od pięćdziesiątego trzeciego rozdziału Izajasza,

Stwierdzenie wiary w Jezusa jako Mesjasza i Syna Bożego

czy wierzysz? On odpowiedział wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym. A więc wyznał Jezusa jako Mesjasza i jako Syna Bożego. W czwartym sezonie więcej o tym mówiłem,

Rozdział ten opisuje historię nawrócenia setnika rzymskiego imieniem Korneliusz oraz jego chrztu przez apostoła Piotra.

ochrzczeni, byli dorośli, to nie były niemowlęta, albo dzieci, które nie wiedzą, o co chodzi. Zobaczcie chociażby w Dziei Apostolskiej, X rozdział, skoro tu jesteśmy u Korneliusza.

Nawiązanie: Dzieje Apostolskie, X rozdział, skoro tu jesteśmy u Korneliusza.

Fragment opowiadający o Piotrze, który mówił do ludzi, a gdy mówił, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających.

X rozdział, 44 wersety i dalej. A gdy jeszcze Piotr mówił te słowa, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających tej mowy.

Opowieść o wylaniu Ducha Świętego na pogan podczas kazania Piotra w domu Korneliusza

zdziwili się ci wierzący pochodzeni, pochodzący z obrzezania, którzy przyszli z Piotrem, że dar Ducha Świętego został wylany także na pogan. Skąd to wiedzieli? Słyszeli ich bowiem

Piotr pytał, czy można ochrzcić tych, którzy otrzymali Ducha Świętego

co one tam mówią. Nie wiesz, czy ci wyraźnie wielbili Boga. Oni wyraźnie. Wtedy Piotr się odezwał, czy ktoś może odmówić wody, żeby byli ochrzczeni ci, którzy otrzymali Ducha Świętego,

prowadzi do

list do Rzymian w 6, 7, 8 rozdziale pokazuje, jaka jest moc chrztu i prowadzi do

ostatecznych wniosków listu do Rzymian

ostatecznych wniosków listu do Rzymian, takie jakie znajdujemy, na przykład w 13 rozdziale, który już cytowałem. Tam, gdzie Paweł mówi, 13 rozdział listu do Rzymian, 11 werset,

Pan Jezus powiedział

chrztem. To Pan Jezus miał na myśli, kiedy w Ewangelii Marka powiedział, kto uwierzy, w 16 rozdziale, w 16 wersecie,

odniesienie do wypowiedzi Jezusa zapisanej w Ewangelii Łukasza

uświęcenia, które przynosi nam pełne, wszystkie możliwe owoce zbawienia. W Ewangelii Łukasza Pan Jezus taką rzecz powiada

Odniesienie do Ewangelii Jana

takiego sposobu myślenia jak wy. To o tym powiedział później Jan. My teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeszcze nie okazało się kim będziemy, ale my jesteśmy dziećmi zmartwychwstania.

Odniesienie do zmartwychwstania

takiego sposobu myślenia jak wy. To o tym powiedział później Jan. My teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeszcze nie okazało się kim będziemy, ale my jesteśmy dziećmi zmartwychwstania.

Nawiązanie: dzieci zmartwychwstania

Odniesienie do tożsamości chrześcijan jako dzieci Bożych

takiego sposobu myślenia jak wy. To o tym powiedział później Jan. My teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeszcze nie okazało się kim będziemy, ale my jesteśmy dziećmi zmartwychwstania.

Nawiązanie: dzieci Boże

Odniesienie do Mojżesza i zmartwychwstania umarłych

sprawiedliwości, a uwolnić od grzechu. Będąc dziećmi zmartwychwstania są dziećmi Bożymi. A że umarli zmartwychwstają to i Mojżesz pokazuje,