List do Rzymian 4

List do Rzymian 4:1-12 odnosi się do Abrahama i konceptu sprawiedliwości przypisanej przez Boga.

Pismo Święte, jeden fragment tłumaczy inny fragment. Jeszcze raz. Jakim cudem ktoś czytając List do Rzymian, dokładnie, a nie próbując go oczernić, lub też podstępnie wprowadzić nieufność w serce chrześcijanina. Jakim cudem ktoś to naprawdę by czytał List do Rzymian, nie zauważyłby, że obok siebie przywołując Ojca Abrahama i w związku z tym cały koncept związany z tym, o czym pisał Mojżesz, że Bóg przypisze sprawiedliwość.

Odniesienie do Abrahama jako ojca ludzi według ciała i ducha

jest Abraham według ciała, czyim według ducha? Czy nasz ojciec według ciała? Paweł nawet w liście do Rzymian później się odniesie do tego problemu.

Abraham został usprawiedliwiony przez wiarę przed obrzezaniem

i tam, gdzie istnieje prawdziwe źródło objawienia nowego przymierza, czyli zanim jeszcze dał się obrzezać, zanim usłyszał od Boga o przymierzu obrzezania. Gdzie? Tam, gdzie Abraham uwierzył i ta wiara została mu poczytana za sprawiedliwość. A kiedy to się stało? Przed obrzezaniem. Zatem czytaliśmy list do Rzymian, czwarty rozdział.

Paweł mówi o usprawiedliwieniu przez wiarę, używając przykładu Abrahama

tego usprawiedliwienia z wiary jest Abraham, okej? jeżeli nie ma list do Hebrajczyków, tego samego autora co list do Rzymian i list do Galacjan

Paweł w Liście do Rzymian 4:1-2 nawiązuje do historii Abrahama, którego wiara została poczytana mu za sprawiedliwość.

za sprawiedliwość mówimy przecież że wiara została poczytana Abrahamowi za sprawiedliwość w jakich więc okolicznościach została poczytana pyta się Paweł

Cytat z Listu do Rzymian

Któremu Pan nie poczyta grzechu. I dalej. Czy więc to błogosławieństwo, no jakie? To, że Abraham został usprawiedliwiony z łaski. Przez wiarę.

Rozdział ten mówi o usprawiedliwieniu z wiary, tak jak w przypadku Abrahama.

trzeci rozdział listu do Galacjan i cały list do Galacjan, wynika choćby z czwartego rozdziału listu do Rzymian. Widzisz, czwarty rozdział, są trzy miejsca w Nowym Przymierzu,

Nawiązanie: czwarty rozdział listu do Rzymian

Paweł omawia uzasadnienie przez wiarę

możliwe zastosowanie później do chrztu to jest Rzymian 4 rozdział i potem mamy Rzymian 5 rozdział to są owoce przyjęcia łaski. Znaczy tam Paweł powtarza Ewangelię

W Liście do Rzymian 4, Paweł omawia usprawiedliwienie przez wiarę w opozycji do usprawiedliwienia przez uczynki.

Co prawda on nie miał prawa takiego, jak później, czterysta parędziesiąt lat później, Mojżesz dał od Boga Izraelowi, ale miał przymierze uczynku, którym było przymierze obrzezania. Niemniej Paweł tłumaczy, że dokładnie na tę uczynkowość powołują się Żydzi, kiedy mówią, my od tego zaczęliśmy. Paweł mówi fantastycznie, ale czy wy, czy niewierzący, wszyscy mamy się znaleźć tam, gdzie Abraham naprawdę zaczął i gdzie Bóg zaczął

Rozdział 4 Listu do Rzymian mówi o usprawiedliwieniu przez wiarę, tak jak Abraham został usprawiedliwiony

Zacheusza Pan Jezus synem Abrahama twierdzi, że a ta jest córką tak samo jak i tamten synem. W czwartym rozdziale, zwłaszcza listu do Rzymian

List do Rzymian, rozdział 4, opowiada o usprawiedliwieniu przez wiarę na przykładzie Abrahama

Ale, ponieważ wiemy, że jest, to wtedy rozumiemy, o co idzie, okej? To, co przy pomocy potomstwa Abrahama rzymianom Paweł tłumaczył

Nawiązanie: Paweł tłumaczył Rzymianom o tym, co przekazuje potomstwo Abrahama

Paweł wyjaśnia w Liście do Rzymian, że Abraham został uznany za sprawiedliwego z powodu swojej wiary, a nie uczynków

To jest dokładnie, to jest dokładnie ten moment, do którego się później w liście do Rzymianek pamiętacie, zwłaszcza w IV rozdziale, w liście do Rzymian, Paweł odwołuje, zgadza się? On tam cały czas wyjaśnia, że wiara Abrahama została mu poczytana za sprawiedliwość, zanim wykonał jakikolwiek uczynek, włącznie z obrzezaniem, którego by Pan od niego się na zasadzie przymierza i prawa przymierza od niego domagał, tak? Po drugie, zauważcie, pierwsze wystąpienie słowa sprawiedliwość w Biblii jest związane z wiarą.

Paweł w Liście do Rzymian porusza temat usprawiedliwienia z wiary, podobnie jak w Liście do Galacjan.

Wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie. A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama zgodnie z obietnicą dziedzicami. Znacie, jeszcze raz Paweł zawiązuje ten sam węzeł. Mówi, żeby później nie było, że Żydzi będą mówić, że ale, bo my, ale, bo... On później w liście do Rzymian, to jest jeszcze inny temat, my go będziemy poruszać,

Paweł mówi o usprawiedliwieniu przez wiarę, a nie przez uczynki, odnosząc się do doświadczenia Abrahama.

Paweł mówi nawet z tego, tylko i wyłącznie przez wiarę. To dokładnie do Żydów, bo mówi nasz ojciec, patrz czwarty rozdział od pierwszego do trzeciego wersetu.

Apostoł Paweł tłumaczy, że Abraham został usprawiedliwiony przez wiarę, a nie przez uczynki Prawa.

a więc Żydzi mają prawo się powoływać, bo zaczyna się od Abrahama, więc Żydzi mają prawo mówić, że są jego dziećmi, ale my tym bardziej, dlaczego? Bo sam Paweł nam to tłumaczy, ale w wielu miejscach Biblia nam to tłumaczy, że Abrahamowi została poczyniona... została przeczytana wiara za sprawiedliwość, a nie pełnienie jakichkolwiek uczynków.

Odniesienie do usprawiedliwienia Abrahama przez wiarę, a nie uczynki

Tymczasem pisze Paweł, Abraham nie został usprawiedliwiony z uczynków. Trzeci werset. Pismo mówi, to nie możemy w swojej historii wymyślać, Abraham uwierzył Bogu i to zostało mu poczytane za sprawiedliwość. Więc potem mówi, że to błogosławieństwo bycia usprawiedliwionym z łaski przez wiarę,

Autor listu podkreśla, że wiara bez uczynków jest martwa, a łaska daje siłę do podejmowania dobrych uczynków.

wiara bez uczynków jest martwa tam nie ma żadnej łaski, jeżeli jest w tobie łaska to masz siłę do podjęcia określonych uczynków w Lisie do Rzymian

Odniesienie do listu apostoła Pawła do Rzymian, rozdział 4.

Ja wiem, bo teraz już widzę niektóre wasze spojrzenia i jest takie, dobra, ale gdzie my jesteśmy? Bo w Nowym Testamencie miał być Jakub. Jaki List do Rzymian? Co się dzieje? Jaki błogosławiony człowiek? List do Rzymian, czwarty rozdział. Proszę, zmniejcie jeszcze chwilę cierpliwości.

Apostoł Paweł podkreśla, że usprawiedliwienie nie zależy od uczynków, ale od wiary.

kto inny zrobił tyle dla Boga, co ja? Paweł mówi, to nie ma żadnego znaczenia. To nie ma żadnego znaczenia, nawet jeżeli Bóg mi to policzy, on w innych miejscach mówi, że Bóg mi to policzy,

Paweł naucza, że człowiek jest usprawiedliwiony z wiary, a nie z uczynków Prawa

która powoduje nasze zbawienie. W odróżnieniu od tej, o której piszę, tej wiary duszewnej, o której pisze na przykład Paweł w liście do Rzymian, czy w liście do Efezjan, kiedy mówi, że jesteśmy łaską zbawieni przez wiarę.

Nawiązanie: o tej wiary duszewnej, o której pisze na przykład Paweł w liście do Rzymian

Paweł naucza o usprawiedliwieniu przez wiarę, a nie przez uczynki prawa

Czemu to jest istotne? Bo widzisz, Bóg by nie zawarł tych innych przymierzy, na czele z tym przymierzem, zwanym przymierzem obrzezania, z Abrahamem, gdyby Abraham najpierw nie został przez Boga usprawiedliwiony. Wiesz, sprawiedliwość pochodząca z prawa, to jest to, co mówi Paweł.

Paweł podkreśla, że Abraham został usprawiedliwiony nie na podstawie uczynków, ale na podstawie wiary, aby wykluczyć ludzką chlubę i podkreślić, że zbawienie pochodzi od Boga.

I jeszcze dziewiąty werset, patrzcie. Nie z uczynków, żeby się kto nie chlubił. To o tym wcześniej mówił Paweł w innym miejscu. Gdyby Abraham wypełnił uczynki, to miałby chlubę sam z siebie. A od Boga co najwyżej tylko zapłatę.

Tekst odnosi się do tego, czy Abraham został usprawiedliwiony przez uczynki czy przez wiarę, co jest tematem rozdziału 4 Listu do Rzymian.

Paweł głosił Galacjanom w następujący sposób kwestię, czy Abraham był zbawiony z uczynku, czy z łaski przez wiarę. Z uczynku prawa mojżeszowego, z uczynku jakiegokolwiek, czy też z łaski przez wiarę. To jest 4 rozdział listu do Rzymian. Od 2 do 12 wersetu. Pomiędzy 3 rozdziałem i 5, które w tak genialny sposób mówią o jedyności usprawiedliwienia, która przychodzi przez wiarę Jezusa i naszą wiarę w tegoż wierzącego Jezusa.

Paweł pisze o usprawiedliwieniu Abrahama na podstawie wiary, a nie na podstawie uczynków.

I że jest to efekt czystej łaski. Czytam dosłownie co Paweł pisze a propos dokładnie tego argumentu, jak to za sprawiedliwego został uznany Abraham. 4 rozdział 2 werset i dalej. Jeżeli powiem Abraham został usprawiedliwiony z uczynków ma się czym chlubić, ale nie przed Bogiem. Widzicie to jest dokładnie, tylko Paweł tu rozbija, no bo z Rzymianami się nie znał i nie wiedział czy mają argumentację na ten temat.

Paweł cytuje fragment z Księgi Rodzaju o usprawiedliwieniu Abrahama przez wiarę

Cóż bowiem, mówi pismo, Abraham uwierzył Bogu i to mu zostało poczytane za sprawiedliwość, pisze Paweł, a nie uczynek żaden.

W Liście do Rzymian 4:3 Paweł przytacza cytat, aby wyjaśnić swoje nauczanie o usprawiedliwieniu przez wiarę, a nie przez uczynki prawa.

Przeskoczmy sobie szybciutko, żeby tylko to zobaczyć, bo niektórzy z was są trochę zaskoczeni, albo nie wiem co. W liście do Rzymian, w czwartym rozdziale, spójrzcie, trzeci werset. Zaraz po tym, jak Paweł w trzecim rozdziale ogłasza, że usprawiedliwienie jest tylko i wyłącznie z łaski przez wiarę, nie przychodzi przez prawo, przychodzi kompletnie bez związku z prawem, jakby w ogóle obok niego, w ramach innego nurtu logiki bożej. W czwartym rozdziale, jak się Paweł bierze za wyjaśnianie, to pierwsze co cytuje, to dokładnie to, co przed chwilą przeczytaliśmy. To jest Rzymian, czwarty rozdział, trzeci werset. To jest pytanie, cóż bowiem mówi Pismo? I Abraham się powołuje na pierwszą wzmiślanie. I mówi, Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Pierwsze, na co się powołuje, że mówi Pismo. I dalej, zobaczcie, od szesnastego wersetu.

Paweł cytuje fragment z Księgi Rodzaju 15:6 mówiący o tym, że Bóg uznał wiarę Abrahama za sprawiedliwość

I do tego istotne... I pamiętacie, tam było powiedziane, że wtedy, tak? Właśnie w tym momencie Bóg to, że Abraham mu uwierzył, poczytał za sprawiedliwość. Paweł do tego się odnosi za każdym razem,

Paweł przywołuje przykład Abrahama, który uwierzył Bogu i została mu to poczytana za sprawiedliwość.

Paweł mówi, pamiętacie, o Abrahamie, że on uwierzył i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Pamiętacie to? Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia. W innym momencie Paweł powie. A patrzcie, co nagle w tym momencie gada Jakub. Jeszcze raz.

Paweł omawia w tym fragmencie kwestię usprawiedliwienia przez wiarę.

dosłownie jedno z takich miejsc, które bezpośrednio definiuje to znaczenie, to jest czwarty rozdział listu do Rzymian, czwarty werset. Paweł tam mówi, temu

Paweł definiuje pojęcie niezależne od działania

Czym? Czymś niezależnym od Twojego działania, co jest Ci dane czy działasz, czy nie działasz. Czy to jest jasne? Jakby to było niejasne dla Was, to właśnie w liście do Rzymian Paweł dosłownie zdefiniował ten temat w czwartym rozdziale, w listu do Rzymian, gdzie mówi, to jest czwarty, to łatwo zapamiętać, Rzymian 4.4. To jest dosłownie definicja.

Opisuje kontrast między sprawiedliwością na podstawie uczynków a sprawiedliwością na podstawie wiary w Chrystusa.

Temu kto pracuje zapłata nie jest uznana za łatwo. Zapłata nie jest uznana za łaskę, ale za należność temu kto nie pracuje, ale wierzy w Tego, który usprawiedliwia bezbożnego. Jego wiara zostaje poczytana za sprawiedliwość. A więc mówi, że to jest dzieło łaski. Jak i Dawid mówi, że błogosławiony jest człowiek, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość bez uczynków.

Stwierdzenie, że Bóg usprawiedliwia bezbożnego przez wiarę, a nie przez uczynki

który usprawiedliwia bezbożnego, wiarę Jego poczytuje mu się za sprawiedliwość. Jak i Dawid nazywa błogosławionym człowieka, któremu Bóg udziela usprawiedliwienia

Mowa o usprawiedliwieniu bez uczynków, na podstawie Pisma

przypisze sprawiedliwość bez uczynków. I teraz on mówi, co to znaczy, że Bóg mu przypisze sprawiedliwość? Błogosławieni? Których nieprawości są przebaczone

Usprawiedliwienie przez wiarę

A zaraz wszystko stanie się pięknie. List do Rzymian, czwarty rozdział. Spójrzcie, szósty werset. Paweł mówi o usprawiedliwieniu w Chrystusie. Mówi o tym, że nie z uczynków prawa i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej.

Cytat z Listu do Rzymian, rozdział 4, wiersz 6.

Dawid prorokował o człowieku usprawiedliwionym. O tym, że usprawiedliwienie jest z łaski, przez wiarę, a nie z uczynków. Amen? Gdzie? Jak? Popatrzcie. Czwarty rozdział, szósty werset. Dawid mówi, że błogosławiony jest człowiek. Widzicie to sformułowanie? Błogosławiony jest człowiek, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość bez uczynków. No to już Paweł, tak? Mówiąc, błogosławieni. W którym miejscu Dawid takie rzeczy gada? Że Bóg mu przypisze sprawiedliwość bez uczynków.

Paweł cytuje Dawida, aby pokazać, że usprawiedliwienie pochodzi z wiary, a nie z uczynków.

Przecież Paweł tam pisze wyraźnie, jak byk. Dawid mówi, że błogosławiony jest człowiek, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość. Któremu Bóg przypisze sprawiedliwość. Któremu Bóg przypisze sprawiedliwość bez uczynków. Widzicie to?

Cytat z Psalmu, gdzie Dawid opisuje błogosławionego człowieka, któremu Bóg nie poczytuje grzechu

który usprawiedliwia bezbożnego, wiarę Jego poczytuje mu się za sprawiedliwość. Jak i Dawid nazywa błogosławionym człowieka, któremu Bóg udziela usprawiedliwienia

Paweł cytuje Księgę Psalmów w swoim liście do Rzymian.

Paweł w liście do Rzymian. Paweł w liście do Rzymian. 4 rozdział, wersety 7-8. Zobaczcie. 6, 7, 8.

Cytat z Listu do Rzymian

Któremu Pan nie poczyta grzechu. I dalej. Czy więc to błogosławieństwo, no jakie? To, że Abraham został usprawiedliwiony z łaski. Przez wiarę.

Usprawiedliwienie przez wiarę, Abraham jako ojciec wiary

Abrahama, Izaaka, jego syna, Jakuba, czyli Izraela, jego synów itd. Ale Paweł mówi, nie, wszystko zaczęło się przed jakimkolwiek uczynkiem ludzkim. Abraham uwierzył, kiedy jeszcze był Abramem i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Po co? W jedenastym wersecie czytamy po to, aby był ojcem wszystkich nieobrzezanych wierzących,

Odniesienie do usprawiedliwienia Abrahama przed obrzezaniem, co ukazuje, że usprawiedliwienie przez wiarę dotyczy również tych, którzy nie są obrzezani.

Wszystkich nieobrzezanych wierzących. Aby im też poczytana była sprawiedliwość i aby był ojcem obrzezania. Nie tylko tych którzy są obrzezani ale też tych którzy chodzą śladami wiary naszego ojca Abrahama którą miał przed obrzezaniem. Córka Abrahama to jest ta która idzie śladami wiary.

Nawiązanie: Czy to błogosławieństwo odnosi się tylko do obrzezanych, czy także do nieobrzezanych? Mówimy przecież, że wiara została poczytana Abrahamowi za sprawiedliwość. W jakich okolicznościach została mu ona poczytana? Czy po obrzezaniu, czy przed obrzezaniem? Nie po obrzezaniu, lecz przed obrzezaniem. A otrzymał on znak obrzezania jako pieczęć sprawiedliwości, którą osiągnął przez wiarę, gdy jeszcze nie był obrzezany. Tak więc stał się on ojcem wszystkich, którzy wierzą, choć nie są obrzezani, aby i im poczytana była sprawiedliwość.

Paweł pisze, że Abraham został usprawiedliwiony przed obrzezaniem

Czyż nie wierzycie, że wiara bez uczynków jest martwa? Patrzcie, odwołanie bezpośrednie do Abrahama. Czyż Abraham, praojciec nasz, nie został usprawiedliwiony z uczynków? I teraz, wow, zagadka. Paweł cały czas nawija o tym, że Abraham został usprawiedliwiony nawet jeszcze zanim został obrzezany?

Odniesienie do Listu do Rzymian, rozdział 4, wersety 9-13.

zaraz to z tekstu jeszcze bardziej nam w oczywisty sposób wyniknie, mówi to błogosławieństwo komu się należy. I mówi tak. List do Rzymian, czwarty rozdział od 9 do 13. Czy więc to błogosławieństwo dotyczy tylko obrzezanych, czy też nieobrzezanych? Mówimy przecież, że wiara została Abrahamowi poczytana za sprawiedliwość.

Odniesienie do wiary Abrahama, która została mu poczytana za sprawiedliwość.

Abrahamowi została poczytana wiara za sprawiedliwość. Widzicie to? I w dziesiątym wersecie, który jest kluczowy dla całego rozdziału Paweł mówi, jakże więc

Nawiązanie: Jakże więc poczytana była (wiara Abrahama), gdy był w obrzezaniu, czy w nieobrzezaniu? Nie w obrzezaniu, lecz w nieobrzezaniu.

Odniesienie do usprawiedliwienia Abrahama przed Bogiem

Jakże więc została mu poczytana, gdy był obrzezany, czy przed obrzezaniem? I Paweł odpowiada, nie po obrzezaniu, ale przed obrzezaniem. Więc mówi, nawet znak obrzezania, który został tam nazwany przymierzem wiecznym z Izraelem, z Abrahamem i jego potomkami, z jego prawowitą linią, nie z dziećmi z niewolnic, ale linią dzieci z jego żony,

W Liście do Rzymian apostoł Paweł wspomina, że Abraham przyjął znak obrzezania jako pieczęć sprawiedliwości, którą otrzymał przez wiarę.

którego wykonanie miało go usprawiedliwić. Przyjął znak obrzezania, jako pieczęć sprawiedliwości wiary, która zapieczętowywała, potwierdzała Boże, bo rozumiesz, Boży znak, że on jest już usprawiedliwiony. Przez co? Przez wiarę, jako pieczęć sprawiedliwości

Paweł pisze o tym, że Abraham został usprawiedliwiony na podstawie wiary, zanim otrzymał obrzezanie.

otrzymał znak obrzezania jako pieczęć usprawiedliwienia z wiary którą miał przed obrzezaniem tęż wiarę aby był Ojcem

Paweł pisze, że Abraham otrzymał znak obrzezania jako pieczęć sprawiedliwości wiary, którą miał już wcześniej, zanim został obrzezany.

Nie? Więc Paweł kończy ten list do Rzymian, czwarty rozdział. On, Abraham, przyjął znak obrzezania jako pieczęć sprawiedliwości wiary, którą miał już przed obrzezaniem. Po co?

Fragment ten odnosi się do Abrahama, który najpierw został uznany za sprawiedliwego przez swoją wiarę, a dopiero później otrzymał znak obrzezania na ciele jako pieczęć tej sprawiedliwości.

I Paweł 3, 4, 5 rozdział mówi o czym? O usprawiedliwieniu z łaski. To jest obrzezanie serca. Amen? Ale teraz uważajcie. W 4 rozdziale, czyli w samym środku tych 3 rozdziałów, które mówią o duchowym obrzezaniu, o obrzezaniu serca, nagle, ni stąd, ni zowąd, Paweł zaznacza jedną rzecz. Mówi, ale obrzezanie serca, bo obrzezanie serca doświadczył Abraham, bo jego wiara została mu poczytana za sprawiedliwość, pamiętacie? A potem on mówi, to, że został obrzezany w sercu, to jest inna dynamika. Żydzi najpierw się obrzezywali, a potem Pan mówił, obrzeżcie sobie serca. Abraham odwrotnie. Najpierw miał obrzezane serce, a potem Pan mu zaproponował obrzezanie. Obrzeż sobie ciało. Mówi, my również mamy taką dynamikę. W 4 rozdziale, w 11 wersecie, ten już w sercu obrzezany Abraham, jest powiedziane co? Że przyjął znak obrzezania na ciele jako pieczęć sprawiedliwości wiary. Widzicie to? Przyjął znak obrzezania w sensie cielesnym jako pieczęć sprawiedliwości wiary.

Abrahama, który jest ojcem nas wszystkich.

I teraz zauważcie, że skoro my wierzymy tak jak Abraham uwierzył i oczekujemy, że przez tę wiarę przyjdzie do nas sprawiedliwość, to Abraham jest ojcem nas wszystkich. Mamy jednego Ojca w niebie, ale my jesteśmy potomkami Abrahama. Wszyscy, którzy wierzą przez Jezusa Chrystusa, którzy wierzą w imię Jezusa Chrystusa i przez tę wiarę otrzymują usprawiedliwienie, to są potomkami Abrahama. Jeżeli szukasz dla siebie obietnic bożych, niektórzy mówią, no ale w Starym Przymierzu za bardzo dla chrześcijan obietnic nie ma.

Odniesienie do Abrahama i obrzezania

obrzezanych, widzicie 12 werset, którzy nie tylko są obrzezani w sensie cielesnym, ale też wstępują w ślady wiary Ojca naszego Abrahama z czasów

Odniesienie do wiary Abrahama i usprawiedliwienia przez wiarę, a nie przez przestrzeganie Prawa.

Bardzo szybko zobaczymy, jakie jest połączenie. Czyli Abraham uwierzył w co? Pamiętamy, w potomka, którego miał dostać. Zgadza się? I teraz zobaczcie, jak na tej podstawie, bo Paweł zakłada, że my nie tylko udajemy, że pamiętamy tekst Starego Przymierza, ale naprawdę go czytamy i naprawdę go pamiętamy. To na tej podstawie Paweł dalej pisze 13 werset. 14 werset. 14 werset.

Paweł mówi o usprawiedliwieniu z wiary, a nie z uczynków prawa, i że obietnica Dana Abrahamowi została zrealizowana w Chrystusie.

W którą to wierzy, wbrew wszelkiej nadziei, a następnie, jaki jest następny krok? Realizacja tej obietnicy, którą jest kto? Chrystus! I Paweł mówi, i co ma z tym wspólnego prawo,

Odniesienie do 4. rozdziału Listu do Rzymian, gdzie Paweł mówi o dziedzictwie z wiary, a nie z przestrzegania prawa.

Na ten temat, w czwartym rozdziale, Paweł kontynuuje. Tak więc dziedzictwo jest z wiary, aby było z łaski i żeby obietnica była niewzruszona dla całego świata. Dla całego potomstwa. Nie tylko dla tego, które opiera się na prawie, ale i dla tego, które jest z wiary Abrahama, który jest ojcem nas wszystkich. Dlaczego przypominam ten fragment czwartego rozdziału Listu do Rzymian?

Abraham jako ojciec wierzących

Naprawdę? Przyjrzyj się chociażby obietnicom jakie miał Abraham i jakie były związane z Abrahamem dla następnych, którzy się powoływali na jego imię. Wszystkie te obietnice literalnie są twoje. Wyraźnie Pismo o tym mówi. Dlaczego? Bo Abraham jest ojcem nas wszystkich.

Paweł w Liście do Rzymian mówi o usprawiedliwieniu przez wiarę w Chrystusa, który zmartwychwstał.

jest obietnica dla niego, on w nią uwierzył, przez uwierzenie w tą obietnicę został usprawiedliwiony. Paweł mówi dlaczego? Bo tą obietnicą był Chrystus. A zatem, jaki? Zmartwychwstały. W liście do Hebrajczyków pamiętacie, co on mówi?

Wiara Abrahama w Boga, który wskrzesza zmarłych

Jako o bardzo istotnym wydarzeniu. Mówi, on, który otrzymał obietnicę, złożył w ofierze jednorodzonego. On, któremu powiedziano, w Izaaku będzie nazwane twoje potomstwo. Czemu Abraham to zrobił? Widzisz, w liście do Rzymian czytamy, bo on wierzył, że Bóg wskrzesza zmartwychw.

Odniesienie do wiary Abrahama, który wbrew nadziei uwierzył w obietnicę Boga.

W którą to wierzy, wbrew wszelkiej nadziei, a następnie, jaki jest następny krok? Realizacja tej obietnicy, którą jest kto? Chrystus! I Paweł mówi, i co ma z tym wspólnego prawo,

Wiara Abrahama została mu poczytana za sprawiedliwość

W XVII, w XVIII, tak, tyle, wystarczy, do XVII wersetu, chociaż w XVIII może jeszcze doczytamy, Abraham wbrew nadziei, mając nadzieję, uwierzył, że stanie się ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano, takie będzie twoje potomstwo. Teraz, zanim zobaczymy, że Abraham jeszcze z innego tekstu naprawdę wierzył w zmartwychwstanie,

Odniesienie do Listu do Rzymian 4:22

I dlatego poczytane mu to zostało za sprawiedliwość. I to jest werset Listu do Rzymian. I czytamy dalej. A nie napisano tego, że mu poczytano

Wiara Abrahama została poczytana mu za sprawiedliwość, a przez wiarę w Chrystusa, który umarł za nasze grzechy i zmartwychwstał, my również otrzymujemy usprawiedliwienie.

potomkiem Abrahama przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Będąc potomkiem Abrahama przez wiarę w Jezusa Chrystusa, doświadczasz usprawiedliwienia.

Usprawiedliwienie przez wiarę w Chrystusa

został nazwany Abrahamem. Przez wiarę w tego jednego. W dwudziestym czwartym wersecie w związku z tym później w liście

Jezus zmartwychwstał i został wydany za grzechy nasze

którym ma to być poczytane i którzy wierzymy w tego który wzbudził Jezusa Pana naszego z martwych który został wydany za grzechy nasze i wzbudzony z martwych

Autor listu do Rzymian nawiązuje do historii Abrahama i tego, że jego wiara została mu poczytana za sprawiedliwość.

List do Rzymian, czwarty rozdział. W czwartym rozdziale wyraźnie powiedziane, to jest 24 i 25 werset. Tam jest wcześniej mowa o Abrahamie, ale i ze względu na nas,

Odniesienie do zbawienia przez wiarę, a nie dobre uczynki.

Co się tu dzieje? A nie łaską? Przez wiarę? Dobra, przeczytajmy XXIV, XXV werset w całości. Nadzieją, mówi Paweł, jesteśmy zbawieni.

Usprawiedliwienie przez wiarę w Chrystusa

w którym Abraham będzie w pełni ubłogosławiony, w którym powstanie naród, nowy naród, jakiego świat nie widział, w którym wszystkie narody będą ubłogosławione, że ten potomek będzie mieć coś wspólnego z mocą zmartwychwstania, że śmierć nie będzie mieć nad nim władzy.

Stwierdzenie, że Jezus został wydany za nasze grzechy i zmartwychwstał dla naszego usprawiedliwienia, pochodzi z Listu do Rzymian 4:25.

I teraz tu jest powiedziane o Jezusie, który został wydany za nasze grzechy, i uważajcie, i wstał z martwych dla naszego usprawiedliwienia. Jasne to jest?

Jezus umarł i zmartwychwstał, abyśmy zostali usprawiedliwieni

On mimo tej śmierci zmartwychwstał, my mamy usprawiedliwienie. Wszystko się zgadza? Jesteśmy nowymi stworzeniami i w związku z tym my możemy na krzyżu nie umierać,

Jezus Chrystus został wydany za nasze grzechy i zmartwychwstał dla naszego usprawiedliwienia.

Pana naszego z martwych, który został wydany za grzechy nasze i wzbudzony z martwych dla naszego usprawiedliwienia. A więc tutaj mamy bardzo jasną historię

Odniesienie do zmartwychwstania Jezusa

W związku z tym sobie otwórzmy, żeby to mocniej zobaczyć. Jak? Rodzi nas wiara w zmartwychwstanie Jezusa. Jak list do Rzymian mówi nam wyraźnie,

Odniesienie do Listu do Rzymian, rozdział 4

chcę żebyście to zobaczyli że naprawdę to jest tak wyjaśnione przez Pawła otwórzmy sobie najpierw list do Rzymian czwarty rozdział bardzo to jest istotne żebyście to zobaczyli

To, że życie wieczne, że błogosławieństwo i tak dalej oznacza, że mamy nowego człowieka, który jest błogosławiony, który jest szczęśliwy. To sformułowanie przeszło jako sformułowanie. Sformułowanie wywołujące definicję do Nowego Testamentu. Zacznijmy na przykład z Listu do Rzymian, jak sobie otworzymy. Czwarty rozdział.

kontekst obdarowywania. W sensie łaska jest darem.

kontekst obdarowywania. W sensie łaska jest darem. Nie wiem, czy to zauważyliście. List do Rzymian, czwarty rozdział, my tam jeszcze przeskoczymy, ale on o tym mówi wyraźnie,