Odniesienia w kolejności nagrania
Kliknij czas, żeby otworzyć nagranie dokładnie w tym miejscu. Kliknij miejsce w Biblii, żeby zobaczyć inne nagrania o tym samym fragmencie.
Fragment odnosi się do proroctwa Jeremiasza na temat nowego przymierza, które Bóg zawrze z Izraelem i Judą.
że ponoć coś im się nie dało. Ponoć coś im się od Boga należy, ponoć coś od Boga już dostali, ponoć już coś mają, ponoć w czymś już powinni chodzić i czymś powinni żyć, a cały czas tego nie doświadczają. Więc potrzebujemy w tym temacie Nowego Przymierza, którym się zajmujemy, iść krok po kroku, rozwiać wszelkie wątpliwości i jednocześnie pokazać prawdziwą Bożą historię przygotowania i zawarcia Nowego Przymierza,
Opis wyjścia Izraelitów z Egiptu
O tym, co się dzieje, to jest dosyć dziwne stwierdzenie, to tylko jeden przykład Ci podam, bo dzisiaj o tym nie będziemy mówić, ale tylko jeden przykład Ci podam. Pamiętasz, że w pewnym momencie Bóg wyprowadził Izraela jako naród z ziemi Egiptu. Znajdziesz u proroka Ozeasza opis, zdaje się, tego faktu, który mówi, że z Egiptu wezwałem Moskwę. I wezwałem mojego syna. A potem, kiedy czytamy w Ewangeliach, że rodzina Jezusa wraz z Jezusem musiała uciekać do Egiptu, odczekać aż król, który chciał zabić Jezusa, nie wiedząc dokładnie, który to jest, umarł.
Prorocka zapowiedź powrotu Izraela z Egiptu
O tym, co się dzieje, to jest dosyć dziwne stwierdzenie, to tylko jeden przykład Ci podam, bo dzisiaj o tym nie będziemy mówić, ale tylko jeden przykład Ci podam. Pamiętasz, że w pewnym momencie Bóg wyprowadził Izraela jako naród z ziemi Egiptu. Znajdziesz u proroka Ozeasza opis, zdaje się, tego faktu, który mówi, że z Egiptu wezwałem Moskwę. I wezwałem mojego syna. A potem, kiedy czytamy w Ewangeliach, że rodzina Jezusa wraz z Jezusem musiała uciekać do Egiptu, odczekać aż król, który chciał zabić Jezusa, nie wiedząc dokładnie, który to jest, umarł.
Ucieczka Świętej Rodziny do Egiptu
O tym, co się dzieje, to jest dosyć dziwne stwierdzenie, to tylko jeden przykład Ci podam, bo dzisiaj o tym nie będziemy mówić, ale tylko jeden przykład Ci podam. Pamiętasz, że w pewnym momencie Bóg wyprowadził Izraela jako naród z ziemi Egiptu. Znajdziesz u proroka Ozeasza opis, zdaje się, tego faktu, który mówi, że z Egiptu wezwałem Moskwę. I wezwałem mojego syna. A potem, kiedy czytamy w Ewangeliach, że rodzina Jezusa wraz z Jezusem musiała uciekać do Egiptu, odczekać aż król, który chciał zabić Jezusa, nie wiedząc dokładnie, który to jest, umarł.
Opowieść o wyjściu Izraelitów z Egiptu
Ale to było proroctwo na temat tego, że jak niegdyś naród Izraela będzie wyprowadzony z Egiptu. Ale to było proro secta illuminati tego, że jak niegdyś naród Izraela będzie wyprowadzony z Egiptu. Tak w przyszłości właściwy syn boży wcielony, jedna konkretna osoba, zostanie przywołana z Egiptu. Tak w przyszłości właściwy syn boży wcielony, jedna konkretna osoba, zostanie przywołana z Egiptu. Tak w przyszłości właściwy syn boży wcielony, jedna konkretna osoba, zostanie przywołana z Egiptu.
Ucieczka Świętej Rodziny do Egiptu
Ale to było proroctwo na temat tego, że jak niegdyś naród Izraela będzie wyprowadzony z Egiptu. Ale to było proro secta illuminati tego, że jak niegdyś naród Izraela będzie wyprowadzony z Egiptu. Tak w przyszłości właściwy syn boży wcielony, jedna konkretna osoba, zostanie przywołana z Egiptu. Tak w przyszłości właściwy syn boży wcielony, jedna konkretna osoba, zostanie przywołana z Egiptu. Tak w przyszłości właściwy syn boży wcielony, jedna konkretna osoba, zostanie przywołana z Egiptu.
Prorok Ozeasz prorokuje o wyprowadzeniu Syna Bożego z Egiptu
jakieś zapowiedzi, które nie należą się temu narodowi, tak jak na przykład ta, bo Izrael był kiedyś wyprowadzony, ale nie miał być drugi raz nigdy wyprowadzony z Egiptu. To Syn Boży miał być wyprowadzony z Egiptu, co Ozeasz prorokował mówiąc przywołam, zawołam, wezwę Syna mojego z Egiptu. Więc jeszcze raz, częstokroć, gdy jest mowa o Izraelu, z kontekstu widzimy,
Odniesienie do wyprowadzenia Izraela z Egiptu, co jest cytowane w Ewangelii Mateusza 2:15
że tak naprawdę jest mowa o Królu Izraela, tym, który miał nadejść, o tym, dla którego cały Izrael żyje, czyli o Mesjaszu Żydowskim, Królu Żydów. Podobnie jak często jest mowa o tym, że Ozeasz jest wyprowadzony z Egiptu, jest mowa o Dawidzie w Biblii, ale kiedy już po śmierci Dawida prorocy prorokują na temat Dawida, nie mówią o powrocie Dawida,
Prorockie zapowiedzi przyjścia Mesjasza, Sługi Pańskiego
króla Dawida, żeby robił cokolwiek, ale mówią o przyjściu właściwego Dawida, syna umiłowanego, którym znowu jest Mesjasz. A zatem jest wiele proroctw w Starym Przymierzu, które mówią o Mesjaszu, nie tylko wprost, że przyjdzie Hamosiach, król, przyjdzie książę, przyjdzie władca, ale nazywają go Izraelem, konkretnie z kontekstu to wynika,
Nawiązanie: przyjścia właściwego Dawida, syna umiłowanego, którym znowu jest Mesjasz
Apostoł Paweł tłumaczy, że Abraham został usprawiedliwiony przez wiarę, a nie przez uczynki Prawa.
a więc Żydzi mają prawo się powoływać, bo zaczyna się od Abrahama, więc Żydzi mają prawo mówić, że są jego dziećmi, ale my tym bardziej, dlaczego? Bo sam Paweł nam to tłumaczy, ale w wielu miejscach Biblia nam to tłumaczy, że Abrahamowi została poczyniona... została przeczytana wiara za sprawiedliwość, a nie pełnienie jakichkolwiek uczynków.
W Księdze Rodzaju 12:1-3 opisane jest powołanie Abrahama i początek Bożego planu zbawienia.
Co prawda on nie miał prawa takiego, jak później, czterysta parędziesiąt lat później, Mojżesz dał od Boga Izraelowi, ale miał przymierze uczynku, którym było przymierze obrzezania. Niemniej Paweł tłumaczy, że dokładnie na tę uczynkowość powołują się Żydzi, kiedy mówią, my od tego zaczęliśmy. Paweł mówi fantastycznie, ale czy wy, czy niewierzący, wszyscy mamy się znaleźć tam, gdzie Abraham naprawdę zaczął i gdzie Bóg zaczął
Przymierze obrzezania zostało dane Abrahamowi w Księdze Rodzaju 17:10-11.
Co prawda on nie miał prawa takiego, jak później, czterysta parędziesiąt lat później, Mojżesz dał od Boga Izraelowi, ale miał przymierze uczynku, którym było przymierze obrzezania. Niemniej Paweł tłumaczy, że dokładnie na tę uczynkowość powołują się Żydzi, kiedy mówią, my od tego zaczęliśmy. Paweł mówi fantastycznie, ale czy wy, czy niewierzący, wszyscy mamy się znaleźć tam, gdzie Abraham naprawdę zaczął i gdzie Bóg zaczął
Dekalog, który Bóg przekazał Izraelowi przez Mojżesza, jest opisany w Księdze Wyjścia 20:1-17.
Co prawda on nie miał prawa takiego, jak później, czterysta parędziesiąt lat później, Mojżesz dał od Boga Izraelowi, ale miał przymierze uczynku, którym było przymierze obrzezania. Niemniej Paweł tłumaczy, że dokładnie na tę uczynkowość powołują się Żydzi, kiedy mówią, my od tego zaczęliśmy. Paweł mówi fantastycznie, ale czy wy, czy niewierzący, wszyscy mamy się znaleźć tam, gdzie Abraham naprawdę zaczął i gdzie Bóg zaczął
W Liście do Rzymian 4, Paweł omawia usprawiedliwienie przez wiarę w opozycji do usprawiedliwienia przez uczynki.
Co prawda on nie miał prawa takiego, jak później, czterysta parędziesiąt lat później, Mojżesz dał od Boga Izraelowi, ale miał przymierze uczynku, którym było przymierze obrzezania. Niemniej Paweł tłumaczy, że dokładnie na tę uczynkowość powołują się Żydzi, kiedy mówią, my od tego zaczęliśmy. Paweł mówi fantastycznie, ale czy wy, czy niewierzący, wszyscy mamy się znaleźć tam, gdzie Abraham naprawdę zaczął i gdzie Bóg zaczął
Abraham został usprawiedliwiony przez wiarę przed obrzezaniem
i tam, gdzie istnieje prawdziwe źródło objawienia nowego przymierza, czyli zanim jeszcze dał się obrzezać, zanim usłyszał od Boga o przymierzu obrzezania. Gdzie? Tam, gdzie Abraham uwierzył i ta wiara została mu poczytana za sprawiedliwość. A kiedy to się stało? Przed obrzezaniem. Zatem czytaliśmy list do Rzymian, czwarty rozdział.
Odniesienie do usprawiedliwienia Abrahama przez wiarę
Tymczasem pisze Paweł, Abraham nie został usprawiedliwiony z uczynków. Trzeci werset. Pismo mówi, to nie możemy w swojej historii wymyślać, Abraham uwierzył Bogu i to zostało mu poczytane za sprawiedliwość. Więc potem mówi, że to błogosławieństwo bycia usprawiedliwionym z łaski przez wiarę,
Odniesienie do usprawiedliwienia Abrahama przez wiarę, a nie uczynki
Tymczasem pisze Paweł, Abraham nie został usprawiedliwiony z uczynków. Trzeci werset. Pismo mówi, to nie możemy w swojej historii wymyślać, Abraham uwierzył Bogu i to zostało mu poczytane za sprawiedliwość. Więc potem mówi, że to błogosławieństwo bycia usprawiedliwionym z łaski przez wiarę,
Odniesienie do Listu do Rzymian, rozdział 4, wersety 9-13.
zaraz to z tekstu jeszcze bardziej nam w oczywisty sposób wyniknie, mówi to błogosławieństwo komu się należy. I mówi tak. List do Rzymian, czwarty rozdział od 9 do 13. Czy więc to błogosławieństwo dotyczy tylko obrzezanych, czy też nieobrzezanych? Mówimy przecież, że wiara została Abrahamowi poczytana za sprawiedliwość.
Odniesienie do usprawiedliwienia Abrahama przed Bogiem
Jakże więc została mu poczytana, gdy był obrzezany, czy przed obrzezaniem? I Paweł odpowiada, nie po obrzezaniu, ale przed obrzezaniem. Więc mówi, nawet znak obrzezania, który został tam nazwany przymierzem wiecznym z Izraelem, z Abrahamem i jego potomkami, z jego prawowitą linią, nie z dziećmi z niewolnic, ale linią dzieci z jego żony,
Patriarchowie starożytnego Izraela
Abrahama, Izaaka, jego syna, Jakuba, czyli Izraela, jego synów itd. Ale Paweł mówi, nie, wszystko zaczęło się przed jakimkolwiek uczynkiem ludzkim. Abraham uwierzył, kiedy jeszcze był Abramem i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Po co? W jedenastym wersecie czytamy po to, aby był ojcem wszystkich nieobrzezanych wierzących,
Usprawiedliwienie przez wiarę, Abraham jako ojciec wiary
Abrahama, Izaaka, jego syna, Jakuba, czyli Izraela, jego synów itd. Ale Paweł mówi, nie, wszystko zaczęło się przed jakimkolwiek uczynkiem ludzkim. Abraham uwierzył, kiedy jeszcze był Abramem i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Po co? W jedenastym wersecie czytamy po to, aby był ojcem wszystkich nieobrzezanych wierzących,
Paweł mówił w liście do Rzymian wcześniej, już w drugim rozdziale.
o którym Paweł mówił w liście do Rzymian wcześniej, już w drugim rozdziale. Obietnica bowiem, 13 werset, że ma być dziedzicem świata nie została dana Abrahamowi czy jego potomstwu przez prawo, ale przez sprawiedliwość wiary. Niezależnie więc od tego, jakie później zobowiązania zostały narzucone ludziom,
Odniesienie do wiary Abrahama, która została uznana za sprawiedliwość
jakie sami na siebie przyjęli i tak dalej. Niezależnie od tego, wszystko zaczyna się od tego momentu, w którym Abraham uwierzył. On jest kluczową postacią dla naszej wiary. Wciąż jako chrześcijan, stąd tak wiele Nowe Przymierze, Pisma Nowego Przymierza mówią o Abrahamie i tak niewiele mówią o Mojżeszu.
Nawiązanie: Uwierzył także w Pana, a On poczytał mu to za sprawiedliwość.
Obietnica dana Abrahamowi przez Boga, że stanie się ojcem wielu narodów
Aby było z łaski. I żeby obietnica była niewzruszona dla całego potomstwa. Nie tylko dla tego, które opiera się na prawie, ale i dla tego, które jest z wiary Abrahama, który jest ojcem nas wszystkich. Jak jest napisane, ustanowiłem cię ojcem wielu narodów,
Obietnica błogosławieństwa dla Abrahama i jego potomków
w którym Abraham będzie w pełni ubłogosławiony, w którym powstanie naród, nowy naród, jakiego świat nie widział, w którym wszystkie narody będą ubłogosławione, że ten potomek będzie mieć coś wspólnego z mocą zmartwychwstania, że śmierć nie będzie mieć nad nim władzy.
Usprawiedliwienie przez wiarę w Chrystusa
w którym Abraham będzie w pełni ubłogosławiony, w którym powstanie naród, nowy naród, jakiego świat nie widział, w którym wszystkie narody będą ubłogosławione, że ten potomek będzie mieć coś wspólnego z mocą zmartwychwstania, że śmierć nie będzie mieć nad nim władzy.
Obietnica licznego potomstwa dana Abrahamowi
W XVII, w XVIII, tak, tyle, wystarczy, do XVII wersetu, chociaż w XVIII może jeszcze doczytamy, Abraham wbrew nadziei, mając nadzieję, uwierzył, że stanie się ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano, takie będzie twoje potomstwo. Teraz, zanim zobaczymy, że Abraham jeszcze z innego tekstu naprawdę wierzył w zmartwychwstanie,
Wiara Abrahama została mu poczytana za sprawiedliwość
W XVII, w XVIII, tak, tyle, wystarczy, do XVII wersetu, chociaż w XVIII może jeszcze doczytamy, Abraham wbrew nadziei, mając nadzieję, uwierzył, że stanie się ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano, takie będzie twoje potomstwo. Teraz, zanim zobaczymy, że Abraham jeszcze z innego tekstu naprawdę wierzył w zmartwychwstanie,
Rozdział 11 Listu do Hebrajczyków opisuje wiarę wybitnych postaci Starego Testamentu, w tym Abrahama i Sary.
tyle tylko, że jeszcze nie było żadnego zmartwychwstałego, ale wierzył w zmartwychwstanie i to dosłownie, że on będzie jego świadkiem, to wynika na przykład, zobacz, z listu do hebrajczyków, z XI rozdziału. W XI rozdziale interesującą rzeczą jest, jak Paweł opisuje Abrahama, opisuje Sarę, jakie oni mieli zasługi wiary.
Paweł wspomina o ofierze Abrahama, kiedy złożył w ofierze swojego syna Izaaka, dowodzącym jego silnej wiary w Boga, nawet w obliczu najtrudniejszych prób.
Wraca do wiary Abrahama w XVII wersecie Paweł, który, jestem przekonany, jest autorem listu do hebrajczyków. I tu mówi tak, od XVII do XIX wersetu. Przez wiarę Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka. Dlaczego? Co się tu dzieje? Czemu on osobno o tym mówi?
Wiara Abrahama w Boga, który wskrzesza zmarłych
Jako o bardzo istotnym wydarzeniu. Mówi, on, który otrzymał obietnicę, złożył w ofierze jednorodzonego. On, któremu powiedziano, w Izaaku będzie nazwane twoje potomstwo. Czemu Abraham to zrobił? Widzisz, w liście do Rzymian czytamy, bo on wierzył, że Bóg wskrzesza zmartwychw.
Obietnica dana Abrahamowi
On wierzył i łączył to ze swoim synem. I w historii Izaaka to widać wyraźnie. Że on, rozumiesz, w obietnicy potomka, o której ostatnio mówiliśmy, w XV rozdziale Księgi Rodzaju, Abraham usłyszał, że jego potomek ma coś wspólnego ze zmartwychwstaniem.
Jan Chrzciciel wskazuje na Jezusa jako Baranka Bożego
ale jestem przekonany, że ci, którzy znają dobrze Biblię, nie będzie to dla nich problemem, albo chcieliby postudiować ten temat, nie będzie dla nich problemem, żeby zauważyć, że wszystko na to wskazuje w Biblii, że miejsce, na którym Abraham został wezwany, by złożyć w ofierze Izaaka, jest dokładnie tym miejscem, na którym Baranek zgładził grzechy świata. Baranek Boży, którym jest Jezus z Nazaretu, Mesjasz Pan. On tam rzeczywiście oddał swoje życie. On tam rzeczywiście... Tam, gdzie... Tam, gdzie Abraham jako pierwszy we wszechświecie wierzył w zmartwychwstanie swojego potomka. Tam, gdzie Bóg mu powiedział, Bóg sobie znajdzie Baranka na tę ofiarę. I Abraham pomyślał, no znalazł, bo tam się okazało, że jakiś Baran był zaplątany w krzakach. Anioł powstrzymał Abrahama. Ale my wiemy, że szło cały czas o Chrystusa. Abraham być może wtedy też to zrozumiał.
Nawiązanie: Baranek zgładził grzechy świata Baranek Boży, którym jest Jezus z Nazaretu, Mesjasz Pan. Ale my wiemy, że szło cały czas o Chrystusa. Abraham być może wtedy też to zrozumiał.
Obietnica błogosławieństwa danego Abrahamowi, która zostanie rozciągnięta na wszystkie narody
Otworzyć drogę do błogosławieństwa abrahamowego, także nieobrzezanym. I on to mówi wprost. Słowo Boże mówi to wprost.
Fragment mówi o tym, że Chrystus nas odkupił od przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem (przez swoją śmierć na krzyżu).
czytać. Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem, bo jest napisane przeklęty każdy, kto wisi na drzewie krzyża, czy po prostu na drzewie. Więc on nas odkupił od przekleństwa prawa, tylko chodzi o to, że zwykle cytujemy ten fragment,
Ukrzyżowanie Jezusa
przez brak poznania wśród Żydów, przez Żydów zostały zawłaszczone, one są tylko nasze. Chrystus krzyżem otworzył
Bóg powołuje Abrahama i obiecuje mu błogosławieństwo dla niego i jego potomków
błogosławieństwa, do obietnicy danej Abrahamowi także tym, którzy początkowo w tej tajemnicy nie uczestniczyli,
Obietnica dana Abrahamowi o błogosławieństwie dla niego i jego potomstwa
człowieka nikt nie obala, ani do niego nic nie dodaje. A jaki był testament? Jaka była wola? Co się miało wydarzyć? Otóż Abrahamowi i jego potomkowi
Odniesienie do historii i wydarzeń biblijnych z Księgi Rodzaju
historie miały im dać go rozpoznać. Izrael przeżył to, Dawid przeżył tamto, Izrael był taki w pewnym aspekcie, stąd go wezwał
Odniesienie do historii Dawida z I Księgi Samuela
historie miały im dać go rozpoznać. Izrael przeżył to, Dawid przeżył tamto, Izrael był taki w pewnym aspekcie, stąd go wezwał
Odniesienie do opisu Izraela w Księdze Izajasza
historie miały im dać go rozpoznać. Izrael przeżył to, Dawid przeżył tamto, Izrael był taki w pewnym aspekcie, stąd go wezwał
Bóg zawiera przymierze z Abrahamem, obiecując mu liczny potomek i błogosławieństwo dla całej ziemi
że potomek miał przyjść grubo później, po Abrahamie. Ale Paweł mówi, przymierze zostało zawarte z nim, zanim
Odniesienie do Jezusa Chrystusa, który jest Słowem Bożym i Barankiem Bożym
na Chrystusie. My wiemy, że zanim Słowo Boże, Logos, Baranek Boży, stał się człowiekiem i dokonał
Fragment opisuje krew Chrystusa, która przypieczętowała nowe przymierze.
przymierzem krwi, przypieczętowane zostało jego krwią, przypieczętowane zostało jego ofiarą, ofiarą z ciała,
Odniesienie do Nowego Przymierza
że to przymierze będzie zawiązane. To jest niezwykle istotne. Dlatego przymierze nowe, przymierze
Bóg nie jest człowiekiem, by kłamał, ani synem człowieczym, by się miał rozmyślać. Czy On powie, a tego nie uczyni? Czy przemówi, a tego nie spełni?
ojcem i synem. Między nimi. Ojciec go nigdy nie złamie, ponieważ on, jeżeli obieca i przysięgnie, to jest Bóg,
Prorok Jeremiasz zapowiada nowe przymierze, w którym Bóg napisze Swoje Prawo w sercach ludzi.
kim jest Bóg, który się wyraził Nowym Przymierzem. Ona jest w nas prawdziwym źródłem pokoju, strażnikiem pokoju
Nawiązanie: Nowe Przymierze
Bóg obiecuje dać nowe serce i swojego Ducha, aby ludzie mogli wypełniać Jego przykazania.
kim jest Bóg, który się wyraził Nowym Przymierzem. Ona jest w nas prawdziwym źródłem pokoju, strażnikiem pokoju
krew Baranka i świadectwo wierzących umożliwia zwycięstwo nad szatanem
mówi rzeczy najmocniejsze w niebie, dzięki której mamy pełne zwycięstwo, bo my zwyciężamy złego przez krew baranka, mocą swojego świadectwa
Obietnica Boga, że Abraham będzie miał potomka
przed Przymierzem Obrzezania, tam gdzie Jachwę objawił Abrahamowi, że otrzyma potomka Abrahamowi, że nam w to, jeszcze wtedy Abram, 15 rozdział Księgi Rodzaju, uwierzył i to mu zostało, wiara w tego potomka, którym dowiadujemy się z Listu do Galacjan, że
Nawiązanie: otrzyma potomka Abrahamowi że nam w to, jeszcze wtedy Abram, 15 rozdział Księgi Rodzaju, uwierzył i to mu zostało, wiara w tego potomka
Paweł naucza o usprawiedliwieniu przez wiarę
że nam w to, jeszcze wtedy Abram, 15 rozdział Księgi Rodzaju, uwierzył i to mu zostało, wiara w tego potomka, którym dowiadujemy się z Listu do Galacjan, że
Odniesienie do usprawiedliwienia Abrahama przez wiarę
ten potomek, ta wiara została Abrahamowi poczytana za sprawiedliwość. I teraz, zanim my pójdziemy dalej, musimy
Powołanie Abrahama
Abraham. Objawienie Chrystusa, które cały czas gra rolę w jego życiu, w życiu Izaaka, w życiu Jakuba, oni wiedzieli. Dlatego
Obietnice dane Izaakowi
Abraham. Objawienie Chrystusa, które cały czas gra rolę w jego życiu, w życiu Izaaka, w życiu Jakuba, oni wiedzieli. Dlatego
Objawienie Boga Jakubowi
Abraham. Objawienie Chrystusa, które cały czas gra rolę w jego życiu, w życiu Izaaka, w życiu Jakuba, oni wiedzieli. Dlatego
Bóg obwieszcza siebie Mojżeszowi jako Boga patriarchów
Jezus cały czas mówi o swoim Ojcu, że jest Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba, co stanowi z czasem coraz mocniejsze wyzwanie, a wręcz oskarżenie,
Nawiązanie: Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba
Fragment odnosi się do słów Jezusa, w których wskazuje, że Żydzi, którzy z Nim rozmawiali, nie są prawdziwymi dziećmi Abrahama, ponieważ nie postępują tak, jak on.
I Jezus regularnie im mówi, gdybyście byli dziećmi Abrahama, to byście nie robili tak, jak teraz robicie. Wprost, w Ewangelii Jana dochodzi do starcia, w ramach którego Jezus mówi
Powołanie Abrama
się od hebrajczyka Abrahama i przeszło od Izaaka, syna tego hebrajczyka, od
Narodziny Izaaka
się od hebrajczyka Abrahama i przeszło od Izaaka, syna tego hebrajczyka, od
Odniesienie do historii Abrahama
Czemu? Zobacz, przypomnijmy to sobie, Księga Rodzaju, czyli pierwsza Księga Mojżeszowa, 17 rozdział. Pamiętaj, że Abraham uwierzył i zostało mu
Bóg przemawia do Abrahama
Czyli Księga Rodzaju 17, 9, 12. Potem Bóg powiedział Abrahamowi Ty zaś zachowuj moje przymierze, Ty i Twoje potomstwo
Nowe przymierze zapowiedziane przez proroka Jeremiasza
i mówią, że Bóg tam rzeczywiście dał zaczątek, zarzewie, zalążek nowego przymierza, ale następnie zaczął rozwijać to nowe przymierze
Stworzenie świata przez Boga
tego potomka, którego Bóg miał na myśli. Widzisz, przymierze właściwe, przymierze, do którego wszystko zmierzało, przymierze Boga z ludzkością
Obietnica dana Abrahamowi
tego potomka, którego Bóg miał na myśli. Widzisz, przymierze właściwe, przymierze, do którego wszystko zmierzało, przymierze Boga z ludzkością
Bóg widzi, że ludzkość jest zepsuta i postanawia zniszczyć ją potopem, aby stworzyć nową, lepszą ludzkość.
całe jego potomstwo idą do piekła. Trzeba będzie stworzyć nową ludzkość. I z tą ludzkością Bóg chce zawrzeć przymierze tak, żeby ono,
Po potopie Bóg zawiera przymierze z Noem i jego potomkami, dając im przykazania i obietnicę, że już nigdy nie zniszczy świata potopem.
całe jego potomstwo idą do piekła. Trzeba będzie stworzyć nową ludzkość. I z tą ludzkością Bóg chce zawrzeć przymierze tak, żeby ono,
Stworzenie człowieka na obraz i podobieństwo Boże
ta ludzkość już się nie mogła pomylić. Dlatego rozmawia z synem i jego syn mówi, chętnie zostanę człowiekiem i zapoczątkuję jako nowy Adam
Nawiązanie: stań się człowiekiem i zapoczątkuję jako nowy Adam
Paweł
do, znowu Galacjan, w czwartym rozdziale. Paweł, to jest list do Galacjan, czwarty rozdział, czwarty werset.
Fragment mówi o tym, że gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna, nawiązując do przesłania Listu do Galacjan.
w konkretnym człowieku, gdy i zrealizował się, gdy nadeszła pełnia czasu, list do Galacjan 4,4 gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna
Apostoł Paweł pisze, że Jezus Chrystus, będąc zrodzonym z kobiety i zrodzonym pod Prawem, przyszedł, aby wykupić tych, którzy byli pod Prawem, abyśmy zostali usynowieni.
zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem, aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili
Fragment ten odnosi się do obietnicy danej Abrahamowi przez Boga, że z jego potomstwa wzejdzie błogosławieństwo dla całej ziemi.
Było bardzo istotną rzeczą, żeby została zachowana linia krwi Abrahama w możliwie nie zmącony sposób.
Odniesienie do początku Księgi Rodzaju, która opisuje stworzenie świata i człowieka.
Z różnych biblijnych powodów to było istotne. Aby Chrystus, kiedy się pojawi, mógł naprawdę być człowiekiem. My już z Księgi Rodzaju,
Abraham zostaje powołany przez Boga
pamiętaj, Abraham się pojawia, wiesz o co mi chodzi, nieco później tylko, parę rozdziałów po tym, jak się dowiadujemy, że niejakie niejacy Elohim,
Odniesienie do upadłych aniołów, nazywanych synami Bożymi, którzy współżyli z ludzkimi kobietami i zrodzili nefilimów.
niejakie to istoty Boże, zwani synami Bożymi, w szóstym rozdziale Księgi Rodzaju się dowiedzieliśmy, że zstąpili z nieba i zaczęli produkować nową ludzkość.
Historia potopu, w którym Bóg ocalił Noego i jego rodzinę
To dlatego się potem pojawia potop i Noe, żeby uratować ostatniego człowieka, który jeszcze jest człowiekiem. Zwróć uwagę, dlatego w Księdze, w liście do hebrajczyków,
Noe, przez wiarę zbudował arkę, aby ocalić swoją rodzinę przed potopem
To dlatego się potem pojawia potop i Noe, żeby uratować ostatniego człowieka, który jeszcze jest człowiekiem. Zwróć uwagę, dlatego w Księdze, w liście do hebrajczyków,
Księga Rodzaju, rozdziały 6-9, mówią o Noem, a następnie o Abrahamie, którzy są przedstawieni jako ludzie wiary
jak jest mowa o ludziach wiary, jest mowa o Noem, a zaraz po nim jest mowa o Abrahamie. No zauważ, co się dzieje w Księdze Rodzaju. Szósty, siódmy, ósmy, dziewiąty rozdział,
Obietnica dana Abrahamowi o licznych potomkach i błogosławieństwie dla wszystkich narodów
tych wszystkich historii, ale musiał to być potomek Abrahama, potomek Izaaka, potomek Jakuba, zwanego Izraelem.
Jeden z dwunastu synów Jakuba, z którego miał pochodzić Mesjasz
Z tego Izraela miał być potomkiem jednego z jego synów, którym był Juda. Juda nie był ani najstarszy, ani najmłodszy, ale z Judy miał pochodzić
Odniesienie do Mesjasza
Mesjasz. Stąd my wiemy, że nasz Pan Zmartwychwstały jest lwem z pokolenia Judy. To Judzie był prorokowany Shiloh, który przyjdzie i który będzie
Nawiązanie: lew z pokolenia Judy
Prorokowana osoba, która przyjdzie
Mesjasz. Stąd my wiemy, że nasz Pan Zmartwychwstały jest lwem z pokolenia Judy. To Judzie był prorokowany Shiloh, który przyjdzie i który będzie
Bóg nakazuje Noemu, aby nie spożywano mięsa z krwią
rodem, który potem stał się narodem, powiedział pilnujcie krwi, ponieważ z niej przyjdzie
Początek Ewangelii Mateusza
Rozdział pierwszy, werset pierwszy, od czego zaczynają się wszystkie księgi nowego przymierza, wszystkie Ewangelie. Księga rodu Jezusa
Bóg powołuje Abrahama i obiecuje mu liczne potomstwo oraz ziemię Kanaan
Mateusza nawet nie interesuje, skąd się wziął Abraham, bo mi to każdy wie. A jak nie wie, to niech sobie sprawdzi. Widzisz, w Ewangelii Mateusza chodzi dokładnie o to. Abraham dostał obietnicę
Bóg mówi do Abrahama, że przez Izaaka będzie nazwane jego potomstwo.
potomka, a tym potomkiem jest Jezus, który jest Mesjaszem. On wywodzi się z linii Izaak, Jakub,
Narodziny Jakuba, syna Izaaka i Rebeki.
potomka, a tym potomkiem jest Jezus, który jest Mesjaszem. On wywodzi się z linii Izaak, Jakub,
podsumowanie
Jest Juda, potem się pojawia Dawid. I stąd jeszcze w Ewangelii Mateusza w pierwszym rozdziale, w siedemnastym wersecie czytamy takie podsumowanie.
Patriarcha Izraela, ojciec wiary
to jest ta linia. Abraham, Dawid, Chrystus. Abraham przez Izaaka, przez Jakuba nazwanego Izraelem, przez Judę
Synowie Abrahama, patriarchowie Izraela
to jest ta linia. Abraham, Dawid, Chrystus. Abraham przez Izaaka, przez Jakuba nazwanego Izraelem, przez Judę
Nawiązanie: Izaak, Jakub
Syn Jakuba, przodek Chrystusa
to jest ta linia. Abraham, Dawid, Chrystus. Abraham przez Izaaka, przez Jakuba nazwanego Izraelem, przez Judę
Nawiązanie: Juda
Król Izraela, przodek Chrystusa
to jest ta linia. Abraham, Dawid, Chrystus. Abraham przez Izaaka, przez Jakuba nazwanego Izraelem, przez Judę
Mesjasz, Syn Boży
to jest ta linia. Abraham, Dawid, Chrystus. Abraham przez Izaaka, przez Jakuba nazwanego Izraelem, przez Judę
Abraham jest postacią występującą w Księdze Rodzaju
do Dawida. Abraham do Dawida, Dawid do Chrystusa. Znak obrzezania. Potem inne prawa włącznie z całym prawem mojżeszowym
Prawo mojżeszowe jest tematem Księgi Wyjścia i następnych ksiąg Pięcioksięgu
do Dawida. Abraham do Dawida, Dawid do Chrystusa. Znak obrzezania. Potem inne prawa włącznie z całym prawem mojżeszowym
Nawiązanie: prawo mojżeszowe
Chrystus (Jezus) jest postacią występującą w Ewangeliach
do Dawida. Abraham do Dawida, Dawid do Chrystusa. Znak obrzezania. Potem inne prawa włącznie z całym prawem mojżeszowym
Łukasz odwołuje się do Ewangelii Łukasza, rozdział 3, werset 23
ze swojego łona. Ewangelia Łukasza, trzeci rozdział. Dwudziesty trzeci werset, gdzie jest wyraźnie powiedziane, Łukasz do tego się odwołuje,
Obietnica błogosławieństwa dla Abrahama i jego potomków
To dziedzictwo, o których jest prawdziwie potomkiem Abrahama przez Izaaka, Jakuba, Judę i Dawida. Jest prawdziwie jego
Fragment opisu obrzezania Jezusa
Ewangelia Łukasza, drugi rozdział, jedenasty dwudziesty pierwszy werset. A gdy minęło osiem dni i należało obrzezać dziecko,
Bóg nakazuje Abrahamowi, że każdy mężczyzna w jego rodzinie ma być obrzezany w ósmym dniu.
Jezus został obrzezany dokładnie ósmego dnia, jak to Bóg przykazał Abrahamowi. A nie jak to na przykład później niby czynił Mojżesz, bo tak nie czynił. Później ludzie po nim
Bóg chciał zabić Mojżesza, ponieważ nie obrzezał swojego syna.
Jezus został obrzezany dokładnie ósmego dnia, jak to Bóg przykazał Abrahamowi. A nie jak to na przykład później niby czynił Mojżesz, bo tak nie czynił. Później ludzie po nim
Powołanie Abrahama
też czynili jak czynili. Nie, tu jest zachowane prawo, które dostał Abraham. Przymierze Abrahamowe zostało wypełnione, bo Jezus jest, ma być
Rodowód Jezusa Chrystusa
też czynili jak czynili. Nie, tu jest zachowane prawo, które dostał Abraham. Przymierze Abrahamowe zostało wypełnione, bo Jezus jest, ma być
Bóg nakazuje Abrahamowi obrzezanie jako znak przymierza
prawa Mojżesza. To zrobili według przymierza Abrahamowego, a nie prawa Mojżesza, mimo że w prawie Mojżesza obrzezanie dziecka ósmego dnia też
Obietnica Boga dana Abrahamowi
zostało zachowane. Niemniej, więc ten potomek Abrahama, potomek Dawida, obrzezany, aby być w ciągu przymierza
Obrzezanie jako znak przymierza z Bogiem
zostało zachowane. Niemniej, więc ten potomek Abrahama, potomek Dawida, obrzezany, aby być w ciągu przymierza
Obietnica dana Dawidowi
zostało zachowane. Niemniej, więc ten potomek Abrahama, potomek Dawida, obrzezany, aby być w ciągu przymierza
Bóg dał obietnicę Abrahamowi
danego Abrahamowi. Jezus, dowiadujemy się w jedenastym wersecie, dzisiaj w mieście Dawida narodził się wam
Nawiązanie: Abrahama
Narodziny Jezusa w Betlejem, mieście Dawida
danego Abrahamowi. Jezus, dowiadujemy się w jedenastym wersecie, dzisiaj w mieście Dawida narodził się wam
list do Rzymian. Pierwszy rozdział, jak się Paweł w ogóle nam znowu, pierwszy list Pawła, jaki mamy w pismach Nowego Przymierza,
Paweł, przedstawia się jako apostoł powołany przez Boga do głoszenia Ewangelii, która została zapowiedziana przez proroków w Piśmie Świętym.
Jezusa Chrystusa, powołany apostoł, odłączony do głoszenia Ewangelii Boga, którą przedtem obiecał przez swoich proroków w pismach
Fragment tekstu odnosi się do Jezusa, który według ciała pochodził z potomstwa króla Dawida.
naszym Panu, który według ciała pochodził z potomstwa Dawida. Rozumiesz, co się dzieje tutaj? Ja mam zawsze ciar, jak to czytam, który według ciała pochodził
Bóg obiecuje Abrahamowi, że uczyni go wielkim narodem, pobłogosławi go i uczyni jego imię wielkim, a przez niego błogosławieni będą wszyscy na ziemi.
mamy prawo do tego wszystkiego, do czego twierdzimy, że mamy prawo, ze względu na obietnicę daną Abrahamowi i historię, która miała dotrzeć
Nawiązanie: obietnica dana Abrahamowi
Obietnica potomka dana Abrahamowi, która jest wypełniona w Chrystusie
do jego potomka przez Izaaka, przez Jakuba, zwanego Izraelem, przez Judę i Dawida do Chrystusa. I dlatego to jest część naszej Ewangelii,
Mowa jest tu o uwolnieniu od prawa Mojżeszowego i życiu w Duchu Chrystusa.
żeby nie ulec oszustwom legalizmu, okultyzmowi prawa, który według ciała Jezusie Chrystusie, naszym Panu, który
Apostoł Paweł przypomina Tymoteuszowi o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, który jest potomkiem króla Dawida.
ósmy werset. Pamiętaj, że Jezus Chrystus, potomek Dawida, powstał z martwych, według mojej
Odniesienie do Księgi Rodzaju, rozdział 1, wersety 1-2, w kontekście rozważań na temat Jezusa Chrystusa, jako potomka Dawida i Judy.
Ewangelii. Jeszcze raz widzisz dlaczego to ma wagę? Nie, że po prostu Jezus Chrystus powstał z martwych. Czemu potomek Dawida? Bo potomek Judy, bo potomek
Tekst odnosi się do historii Abrahama, Izaaka i Jakuba z Księgi Rodzaju.
Izraela Jakuba, potomek Izaaka, potomek Abrahama, który pierwszy z tego powodu uwierzył w zmartwychwstanie, dlatego był gotów zabić Izaaka, bo myślał, że
Odniesienie do stworzenia świata i ludzkości
to jest ten potomek, że to jest Chrystus, że tu wraz z nim już się zacznie, ale zaczęło się dopiero tam. On powstał z martwych. Ten potomek
Odniesienie do genealogii Jezusa Chrystusa
to jest ten potomek, że to jest Chrystus, że tu wraz z nim już się zacznie, ale zaczęło się dopiero tam. On powstał z martwych. Ten potomek
Odniesienie do zmartwychwstania Jezusa
to jest ten potomek, że to jest Chrystus, że tu wraz z nim już się zacznie, ale zaczęło się dopiero tam. On powstał z martwych. Ten potomek
Bóg wzywa Izraela, syna swojego, pierworodnego, aby wyprowadził go z Egiptu
Dawida. On jest tym Izraelem, którego wezwał Pan z Egiptu. On jest tym Dawidem, synem umiłowanym, którym ojciec ma upodobanie
Odniesienie do przymierza obrzezania, które Bóg zawarł z Abrahamem.
Więc Bóg dał Abrahamowi to przymierze, przymierze obrzezania, aby mógł jego syn, z którym miał już zawarte,
Bóg zawiera wieczne przymierze z Abrahamem i jego potomstwem
rozumiesz, przymierze w duchu, aby jego syn mógł przejść w ciele i ratyfikować nowe i już wieczne, ostateczne przymierze
W Księdze Wyjścia 24:3-8 opisane jest przymierze Boga z Izraelem, które zostało zawarte przez ofiarę krwi.
I teraz na różne sposoby, i to jest oczywiście przymierze, i teraz ludzie na różne sposoby dokonywali tego przymierza. Nawet w Biblii są opisane przymierza krwi, w ramach których
To jest Księga Jeremiasza, XXXIV rozdział, zobacz, od 8 do 11 wersetu
z długu, ponieważ Pan się tego domaga i że zostaną wypuszczeni na wolność. To jest Księga Jeremiasza, XXXIV rozdział, zobacz, od 8 do 11 wersetu,
Jeremiasz prorokuje o uwolnieniu niewolników
i znaczącymi nic, ale jedni drugim przysięgli, że się coś stanie. Patrz, Jeremiasz 34, 8 do 11. Słowo, które doszło do Jeremiasza od Jahwe,
fragment tekstu odnosi się do zerwania przymierza
że tak wyglądał wtedy taki obrzęd. Wydam tych ludzi, którzy przekroczyli moje przymierze i nie dotrzymali słów tego przymierza,
Fragment opisujący, że Abraham uwierzył Bogu
że kiedy w Księdze Rodzaju w piętnastym rozdziale, tam, gdzie przeczytaliśmy, że Abraham uwierzył, to jest Księga Rodzaju,
Bóg zmienia imię Abrama na Abraham i zawiera z nim przymierze obrzezania
Bóg przychodzi do Abrama, mówi teraz będziesz miał na imię Abraham i mówi mu zawiązuję z tobą przymierze obrzezania, od tej pory macie je wypełniać, macie być wierni wy po swojej stronie, co robiąc? Obrzezując swoich potomków. To jest później, to jest w siedemnastym rozdziale, ale tu w piętnastym rozdziale
Bóg uznał Abrahama za sprawiedliwego, ponieważ uwierzył w Boże obietnice.
Abraham uwierzył. Niemniej, mimo, że uwierzył i mimo, że powiedział do niego Jachwę w siódmym wersecie, ja jestem Jachwę,
Bóg mówi do Abrahama o wyprowadzeniu go z Ur chaldejskiego
który cię wyprowadził z Urch Haldejskiego i tak dalej, i tak dalej, Abraham zadał mu pytanie, panie Jachwę, po czym poznam, że ją odziedziczę, tę ziemię, którą ty mi mówisz, że ją odziedziczę?
Abraham pyta Boga, po czym pozna, że otrzyma obiecaną ziemię
który cię wyprowadził z Urch Haldejskiego i tak dalej, i tak dalej, Abraham zadał mu pytanie, panie Jachwę, po czym poznam, że ją odziedziczę, tę ziemię, którą ty mi mówisz, że ją odziedziczę?
Bóg składa obietnicę Abrahamowi
ja to poznam? Czyli mówi, obiecałeś mi coś. I teraz dasz mi na to jakiś znak? Na to uważaj, Bóg odpowiada Abrahamowi znakiem,
Bóg pokazuje Abrahamowi gwiazdy na niebie jako obietnicę potomstwa
ja to poznam? Czyli mówi, obiecałeś mi coś. I teraz dasz mi na to jakiś znak? Na to uważaj, Bóg odpowiada Abrahamowi znakiem,
Odniesienie do stworzenia świata i zawarcia przymierza
rozdziale. Ale poważnie, to powiedz mi, to co w takim razie dzieje się tutaj? Bo tu widzimy, że ktoś z kimś zawiązuje przymierze. Dokładnie takie prawo,
Odniesienie do zawarcia przymierza przez Boga z Abrahamem
zawiążemy przymierze. Przygotuj ofiarę. Abraham myśli, że to z nim będzie przymierze. Właśnie w tym momencie. I to robi. Zobacz, to jest w tym 15 rozdziale
W Księdze Rodzaju 15:10 oraz 15:17 mowa jest o Abrahamie, który na rozkaz Boga rozciął na połowy różne zwierzęta, aby zawrzeć przymierze.
połowy. Widzisz, bo on wiedział, że będzie przymierze. Rozciął na połowy, a jedną część położył naprzeciwko drugiej, tylko ptaków nie rozcinał. I raz on czekał, z jednej strony będzie
Gdy słońce już zaszło, ogarnęła Abrama głęboka ciemność i lęk wielki.
groza wielkiej ciemności na niego spadła. I będziemy rozważać teraz tych poszczególnych elementów, co tu się dzieje. I w tej grozie Bóg zaczyna
Obietnica dana Abrahamowi o jego potomstwie i ziemi, którą będą zamieszkiwać
tłumaczyć Abrahamowi, jak jego ludzcy potomkowie, co się z nimi będzie działo. Zapowiada mu i Izaaka, i Jakuba, i wyjście Jakuba, całego Izraela
Bóg zawarł przymierze z Abramem
tymi połowami zabitych zwierząt. W tym właśnie dniu Jachwę zawarł przymierze z Abramem.
Brak kontekstu biblijnego
I później, nie w siedemnastym rozdziale Księgi Rodzaju, rozumiesz, nie w dwudziestym drugim rozdziale Księgi
Janowa identyfikacja Jezusa jako Baranka Bożego
całopalną, zamiast swojego syna. Tak jak ostatecznie Baranek Boży, Jezus Chrystus złożył samego siebie w ofierze całopalnej
Powołanie Abrahama
On nie mówi, przysięgam na siebie, że będę Ci błogosławić. Czemu? Bo on już mu to obiecał wcześniej. Już w 12 rozdziale mu to obiecał.
Odniesienie do Chrystusa jako dziedzica obietnicy
do Galacjan. Dziedzicem jest potomek. To jest Chrystus. Ale w liście do Galacjan w trzecim rozdziale czytamy,
Odniesienie do stanu bycia synem Bożym przez wiarę w Chrystusa Jezusa
26 werset Wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa. 29 werset Galacjan 3, 29
Odniesienie do tego, że przez wiarę w Chrystusa stajemy się dziedzicami obietnicy danej Abrahamowi.
A jeżeli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama, a zgodnie z obietnicą dziedzicami. Zatem
Powołanie Abrahama i obietnica błogosławieństwa dla narodów
przez wiarę w Jezusa jesteśmy potomstwem Abrahama, jesteśmy dziedzicami pełni obietnicy, której tylko część rozumiał Abraham w tamtym czasie.
Bóg, chcąc w sposób bardziej przekonujący ukazać dziedzicom obietnicy nieodwołalność swego postanowienia, użył przysięgi,
co? Niezmienność swojego postanowienia poręczył ją przysięgą. Co? Obietnicę poręczył,
Odniesienie do Listu św. Pawła do Galacjan, rozdział 3, werset 17.
Mówi, zobacz, chcesz znaku? To jest znak. Listu Galacjan, trzeci rozdział, siedemnasty werset. Przymierze bowiem zostało zawarte, zatwierdzone przez Boga,
oczywiste, niezależnie od możliwych tłumaczeń. Więc Bóg przysiągł sam sobie.
trzeciego rozdziału Listu do Galacjan jest oczywiste, niezależnie od możliwych tłumaczeń. Więc Bóg przysiągł sam sobie.
Abram przez swoją wiarę i cierpliwość został uznany za sprawiedliwego
Tak samo jak Abram. On nic nie zrobił. I to nam jest poczytane za sprawiedliwość. On, piętnasty werset, cierpliwie czekał i dostąpił
stworzenie świata, przymierze Boga z człowiekiem
spełnienia obietnicy. Bo jeżeli Bóg obiecał, to to wypełni. Rozumiesz? Przymierze, które on ze sobą zawarł. Jeżeli ty wierzysz w Chrystusa, to jesteś w Nim.
zbawienie przez wiarę w Chrystusa
spełnienia obietnicy. Bo jeżeli Bóg obiecał, to to wypełni. Rozumiesz? Przymierze, które on ze sobą zawarł. Jeżeli ty wierzysz w Chrystusa, to jesteś w Nim.
Fragment mówi o nowym przymierzu w opozycji do starego przymierza.
A więc nie korzystać z tego, co już mamy w nowym przymierzu. Ale nie korzystanie z nowego przymierza już nas nie wyjmie z tego nowego przymierza. Rozumiesz? Bo wchodzimy
Fragment mówi o trwałości nowego przymierza.
A więc nie korzystać z tego, co już mamy w nowym przymierzu. Ale nie korzystanie z nowego przymierza już nas nie wyjmie z tego nowego przymierza. Rozumiesz? Bo wchodzimy
Mowa o Bożych obietnicach, które są pewne, ponieważ Bóg jest prawdomówny i nie może kłamać.
w obietnicę, która jest gwarantowana. Przysięgą, która jest gwarantowana. Bo Bóg jest prawdomówny i nie może kłamać. Nie może skłamać, kiedy obiecuje.
Autor listu do Hebrajczyków używa metafory zasłony, która w Starym Testamencie oddzielała Miejsce Najświętsze od reszty świątyni, aby wskazać na ciało Chrystusa jako nową i żywą drogę do Boga.
Zasłona oznacza w liście do hebrajczyków to, co oznaczała zasłona w świątyni. Oznaczało ciało, oznaczała ciało ludzkie.
przez drogę nową i żywą, którą nam przygotował przez zasłonę, to jest przez ciało swoje
stronie zasłony, którą jest rozdarta, jak się z dziesiątego rozdziału Listu Hebrajczyków dowiemy, rozdarte ciało Chrystusa, która druga strona zasłony to jest też rozdarcie
Nawiązanie: dziesięciątego rozdziału Listu Hebrajczyków
Odniesienie do Boga, który przychodzi w postaci anioła w Starym Testamencie
wtedy przynajmniej nie była człowiekiem. A później, ten, który stał się człowiekiem, który w starym przymierzu przychodził jako anioł Jachwę, malak Jachwę,
W Księdze Jana jest mowa o tym, że Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.
syn Boży, słowo Boże, kiedy stał się, człowiekiem, on następnie przypieczętował
Tekst odnosi się do Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego.
syn Boży, słowo Boże, kiedy stał się, człowiekiem, on następnie przypieczętował
Odniesienie do Księgi Daniela
I to nie jest Izajasz 53, rozdział, siostro i bracie. To nie, to nie są inne zapowiedzi. To jest Księga Daniela. To jest proroctwo
rozdziały i wersety biblijne o 70 tygodniach
o 70 tygodniach. To jest Księga Daniela, dziewiąty rozdział. Dwudziesty piąty i dwudziesty szósty werset. Dlatego
Prorocja o nadejściu Mesjasza
Zostaną odbudowane ulica i mur, ale w czasach trudnych. A po tych sześćdziesięciu dwóch tygodniach, mamy w OBG tłumaczenie, zostanie zabity Mesjasz,
Odniesienie do przymierza zawartego w księdze Daniela
pojawia się przymierze, to wiesz, że zostanie zawarte przymierze. W odcięciu Mesjasza zostanie zawarte przymierze. W Księdze Daniela, o ile pamiętam,
Daniel tłumaczy ręcznie na ścianie tajemnicze napisy na cześć Boga.
Bo Daniel pisze z Babilonu i jego hebrajski jest mocno zdeformowany. Ale ten czasownik jest dokładnie jak należy. I pojawia się tutaj. Mesjasz
Prorocze zapowiedzi o przyjściu Mesjasza.
Bo Daniel pisze z Babilonu i jego hebrajski jest mocno zdeformowany. Ale ten czasownik jest dokładnie jak należy. I pojawia się tutaj. Mesjasz
Odniesienie do rytuału zawierania przymierza, w którym zwierzę zostaje przecięte na pół, a strony przechodzą pomiędzy jego częściami, symbolizując zobowiązanie do umowy.
zostanie odcięty. Jego ciało, kiedy zostanie przecięte, Bóg, rozumiesz, na powrót przejdzie pomiędzy tą złożoną, rozumiesz, dla przysięgi
Odniesienie do Jezusa jako najwyższego kapłana, który wszedł za zasłonę, co może być odniesienie do Starego Testamentu.
sięgająca poza zasłonę, bo jako poprzednik wszedł tam dla nas Jezus, stawszy się najwyższym kapłanem na wieki, według porządku
fragment odnoszący się do nadziei, która jest kotwicą duszy, pewną i niewzruszoną
Melchizedeka. Oto jest wprowadzenie do Nowego Przymierza, te wszystkie rzeczy, silna pociecha, kotwica nadziei, niewzruszona, nie do zerwania
