List do Hebrajczyków 6

Stwierdzenie, że należy porzucić podstawy i dążyć do doskonałości

Przecież dzieciaki jesteście. Przecież mleka wam z powrotem trzeba, żebyście trochę podrośli, bo nawet ząb jeden nie wyrósł, żeby to coś haratnąć. Już pomijając mięso, chociaż trochę chleba słowa może. Trochę chleba słowa Bożego, żeby spożyć. Więc list do hebrajczyków mówi wyraźnie koniec z podstawami. Podstawy są dla oseska. Osesek jak zaczyna rosnąć, to wtedy rodzic się spodziewa po osesku, że on zacznie podnosić główkę, utrzymywać ją, przekręcać się, raczkować, siadać, wstawać.

Fragment mówi o uczynkach martwych, czyli dobrych uczynkach moralnie, ale niezgodnych z wolą Bożą.

a nie uczynki dobre moralnie. Uczynki dobre moralnie, niezgodne z wolą Bożą, są, jak mówi list do hebrajczyków, uczynkami martwymi, a więc złymi, cokolwiek nie ma w sobie

Mowa o porzuceniu podstawowych nauk chrześcijańskich i niepewności w wierze

Co on robi w rozważaniu fundamentów i w niepewności co do tego, po pięciu, po dziesięciu latach, rozumiecie? Szósty rozdział Listu do Hebrajczyków kontynuuje ten wątek, pierwszy i drugi werset i mówi, już dajcie spokój! Zdajcie sobie sprawę, że jesteście śmieszni. To nie jest bycie śmiesznym. To nie jest bycie dziecięciem Bożym.

Tekst cytuje fragment z Listu do Hebrajczyków, rozdziału 6, wersetów 1-2, zachęcając do pozostawienia podstawowych nauk i przejścia do tego, co doskonałe.

Nawiasem mówiąc, 6 rozdział, 1 werset, zobaczcie, od czego się zaczyna. Tam jest wezwanie, jeszcze raz powtarzam, według mnie Pawła, według mnie on jest autorem listu do hebrajczyków, mówi Zostawmy podstawowe nauki o Chrystusie i przejdźmy do tego, co doskonałe. Nie zakładając ponownie fundamentu, którym jest pokuta od martwych uczynków, wiara w Boga, nauka o chrztach i nakładaniu rąk, o zmartwychwstaniu umarłych i sądzie wiecznym.

Tekst mówi o pewnych podstawowych rzeczach, które są wymienione w Liście do Hebrajczyków, rozdział 6, wiersze 1-2.

nie będziemy więcej. Jest na przykład w Lisie do Hebrajczyków powiedziane o pewnych podstawowych rzeczach, którymi człowiek może być dotknięty, w szóstym rozdziale Listu do Hebrajczyków,

Tekst odnosi się do nauki o chrzcie.

Paweł w liście do Efezjan powiada, jedno jest ciało i jeden duch. Jak też zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania. Znaczy piąty werset, tak, piąty werset nas najbardziej interesuje. Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i w was wszystkich. A więc Paweł w liście do Hebrajczyków mówi nauka o chrzstach, a Paweł w liście do Efezjan mówi jedna wiara, jeden chrzest.

Odniesienie do Listu do Hebrajczyków, rozdziału 6, wiersza 4.

Jak sobie jeszcze szósty rozdział otworzycie, to tam, Listu do Hebrajczyków, tam jest to również powiedziane, szósty rozdział Listu do Hebrajczyków, czwarty werset. Patrzcie, co tu się dzieje.

fragment tekstu nawiązujący do Listu do Hebrajczyków 6:4-5

tylko co jest w niej zaznaczone. Szósty rozdział Listu do Hebrajczyków, czwarty, piąty werset jest powiedziane, niemożliwe jest bowiem, żeby tych, którzy, i tu mamy wymienione te podstawy, raz, zostali oświeceni

Odniesienie do niemożliwości ponownego nawrócenia się tych, którzy odpadli od wiary

mówili zdohebrajczyków dla niego już nie no co ty mu zrobisz jeszcze więcej przyjął krew Chrystusa i jeżeli wraca na złą drogę to co ty mu możesz zrobić i o tym mówili zdohebrajczyków

Ostrzeżenie przed odpadem od wiary

Zakosztowali też dobrego Słowa Bożego I mocy przyszłego wieku A odpadli Co jest niemożliwe Ponownie odnowić ku pokucie

Ostrzeżenie przed odstąpieniem od wiary

Bo to nie jest tak, że jak ktoś wszedł w wiarę, to już siłą inercji już jakoś pójdzie. List do hebrajczyków o tym, tam w jednym miejscu bardzo mocno mówi, że można odpaść od wiary, a wtedy już nic człowiekowi nie pozostaje. I w innych miejscach Paweł i tam inne miejsca mówią wyraźnie o tym,

Ostrzeżenie przed odpadnięciem od wiary

a więc w przymierze, nowe przymierze, Chrystusowe przymierze, chyba że ktoś się zanurzył w Chrystusa i odpadł, to też między innymi

o niemożności ponownego odnowienia tych, którzy odpadli od wiary

żeby ci właśnie ludzie, wierzący, przeskakujemy do szóstego wersetu, gdy odpadli, powtórnie odnowić ich

Ostrzeżenie przed odpadnięciem od wiary

gaście. Zobaczcie, o co chodzi. On mówi, bo nawet nawrócony człowiek, nowonarodzony, może w pewnym momencie, List do Hebrajczyków przecież o tym mówi, może wręcz wystąpić przeciwko własnej wierze

Odniesienie do kapłana i lepszego przymierza

takim kapłanem, to teraz VI werset, ten nasz kapłan o tyle znakomitszą otrzymał służby, o ile jest pośrednikiem lepszego przymierza,

Tekst zawiera odniesienie do Listu do Hebrajczyków 6:10-12

stali się takimi dulosami, niewolnikami Chrystusa. Hebrajczyków 6, 10-12 Bóg bowiem nie jest niesprawiedliwy,

To jest bardzo konkretna historia listu hebrajczyków szósty rozdział. Powiada to jest z tych hebrajczyków 6. 11.

Odniesienie do tronu łaski, na którym siedzi Bóg

co znowu Pan u mnie zobaczy. Bo to jest nie przystępowanie do tronu łaski, na którym siedzi Bóg, ale zwracanie się tyłem do odchodzenia od tronu łaski. Gdzie? Do oskarżyciela, którym jest prawo. W szóstym rozdziale listu do hebrajczyków, w trzynastym wersecie, widzicie, w liście do Galacjan jest powiedziane o tym, że najważniejszym ciągiem, planem Bożym, myślą Bożą, bez związku z prawem była obietnica dana Abrahamowi, czyli przysięga, którą Bóg mu złożył i to, że Bóg jak przysięga jest wierny, prawdomówny, sprawiedliwy i musi wypełnić.

Bóg dał obietnicę Abrahamowi i ją spełnił

Nie ma niczego, co go zobowiązuje. On sam jest dla siebie zobowiązujący. Tak? Zobaczcie, co mówili z do hebrajczyków. Szósty rozdział, trzynasty werset i dalej. Gdy bowiem Bóg dał obietnicę Abrahamowi, a nie miał nikogo większego, na kogo mógłby przysiąc, przysiąk na samego siebie, mówiąc zaprawdę, błogosławić, błogosławiąc, błogosławić Ci będę i rozmnażając, rozmnoże Cię. A ponieważ tak cierpliwie czekał, dostąpił obietnicy.

Mowa o Bożych obietnicach, które są pewne, ponieważ Bóg jest prawdomówny i nie może kłamać.

w obietnicę, która jest gwarantowana. Przysięgą, która jest gwarantowana. Bo Bóg jest prawdomówny i nie może kłamać. Nie może skłamać, kiedy obiecuje.

Bóg, chcąc w sposób bardziej przekonujący ukazać dziedzicom obietnicy nieodwołalność swego postanowienia, użył przysięgi,

co? Niezmienność swojego postanowienia poręczył ją przysięgą. Co? Obietnicę poręczył,

Mowa jest o niezmienności Bożej obietnicy i przysięgi, które dają nam silną pociechę i nadzieję.

Siedemnasty werset mówi, że aby okazać dziedzicom obietnicy niezmienność tego postanowienia, więc macie obietnicę, poręczył ją tą obietnicę przysięgą. Abyśmy przez te dwie niezmienne rzeczy, czyli Bożą obietnicę i Bożą przysięgę, one się nie mogą zmienić, abyśmy przez te dwie niezmienne rzeczy, w których jest niemożliwe, aby Bóg kłamał, mieli silną pociechę. My, którzy uciekliśmy, by pochwycić się zaoferowanej nam nadziei.

List do Hebrajczyków mówi o nadziei, którą mamy w Bogu jako kotwicy naszej duszy.

to jest szósty rozdział listu do hebrajczyków, druga część osiemnastego wersetu, my, którzy uciekliśmy, by pochwycić się zaoferowanej nam nadziei, którą mamy jako kotwice duszy

fragment z tekstu

kłamać. Szósty rozdział Listu do Hebrajczyków, osiemnasty werset. Abyśmy przez dwie niezmienne rzeczy w których jest niemożliwe, aby Bóg kłamał, bo wcześniej jest powiedziane, że On

O sile Bożych obietnic

niezmienne rzeczy w których jest niemożliwe aby Bóg kłamał bo nie jest niemożliwe żeby Bóg w ogóle kłamał mieli silną pociechę obietnice Boże

fragment odnoszący się do nadziei, która jest kotwicą duszy, pewną i niewzruszoną

Melchizedeka. Oto jest wprowadzenie do Nowego Przymierza, te wszystkie rzeczy, silna pociecha, kotwica nadziei, niewzruszona, nie do zerwania

Jezus jako najwyższy kapłan wchodzący za zasłonę, poprzednik ludzkości

nic jej nie może poruszyć. Sięgającą poza zasłonę, gdzie jako poprzednik wszedł dla nas Jezus, stawszy się najwyższym kapłanem

Nadzieja jako kotwica duszy.

To jest aspekt nadziei. Ta nadzieja, która jest symbolem w Biblii, chociażby z tego miejsca jest kotwica, jest pewna. Ta kotwica jest tam

Tekst odnosi się do Jezusa, który jako najwyższy kapłan wszedł do nieba za zasłonę, otwierając drogę do Boga.

poprzedzając nas, dwudziesty werset, wszedł dla nas do nieba za zasłonę, stawszy się najwyższym kapłanem

Odniesienie do Jezusa jako najwyższego kapłana, który wszedł za zasłonę, co może być odniesienie do Starego Testamentu.

sięgająca poza zasłonę, bo jako poprzednik wszedł tam dla nas Jezus, stawszy się najwyższym kapłanem na wieki, według porządku

Jezus jako nasz poprzednik wszedł do wnętrza za zasłonę, w miejsce Najświętsze

którą jest Jezus. Który dla nas tam wszedł. Rozumiecie? I on nas trzyma, a nie my się, bo niektórzy też tu mówią, ale można się puścić, no właśnie cała reszta listu do hebrajczyków mówi, że no nie można się puścić.

Kapłaństwo Aaronowe zawiera pewne podobieństwa, w tym tylko sensie, że kapłan jest wyznaczony przez Boga z danego narodu, a tu jest powiedziane, że został wybrany osobiście, że Bóg do niego osobiście powiedział i naznaczył go tym kapłanem ostatecznym.

Widzicie to? Kapłaństwo Aaronowe zawiera pewne podobieństwa, w tym tylko sensie, że kapłan jest wyznaczony przez Boga z danego narodu, a tu jest powiedziane, że został wybrany osobiście, że Bóg do niego osobiście powiedział i naznaczył go tym kapłanem ostatecznym. Hebrajczyków 6 rozdział. 19, 20 werset jest powiedziane, że on, widzicie, tak jak arcykapłan wchodził za zasłonę, jeden jedyny, mając tę nogę przywiązaną, ale zauważcie, arcykapłan tam wchodził, jakby coś źle zrobił i umarł w świętym świętych, to inni kapłani mieli go wyciągnąć przez zasłonę na zewnątrz ze świętego świętych. Zauważcie, 6 rozdział mówi wyraźnie, że Jezus jest inaczej, niż ten, który był w tym miejscu. Zauważcie, 6 rozdział mówi wyraźnie, że Jezus jest inaczej, niż ten, który był w tym miejscu. Zauważcie, 6 rozdział mówi wyraźnie, że Jezus jest inaczej, niż ten, który był w tym miejscu. On umarł, a za zasłonę wszedł zmartwychwstały i żywy.

Odniesienie do Jezusa, który jako najwyższy kapłan wszedł za zasłonę do niebieskiej przybytku

sięgającą poza zasłonę. Gdzie? Co się dzieje? Gdzie jako poprzednik wszedł dla nas Jezus stawszy się najwyższym

Jezus jako nasz poprzednik, który wszedł za zasłonę niebios

tudzież sięgającą poza zasłonę, gdzie jako nasz poprzednik, zauważcie znowu, wszedł dla nas Jezus, stawszy się

Autor listu do Hebrajczyków podkreśla, że chrześcijanie mają nadzieję, która jest dla nich kotwicą duszy. Jezus jako najwyższy kapłan na wieki, według porządku Melchizedeka, wszedł do miejsca najświętszego, dając wierzącym pewność i bezpieczeństwo.

Mamy ją jako kotwicę duszy, bezpieczną i niewzruszoną, sięgającą poza zasłonę. Gdzie jako poprzednik wszedł dla nas Jezus, stawszy się najwyższym kapłanem na wieki, według porządku Melchizedeka. Dlatego, rozumiecie, dlatego w wielu chrześcijańskich katakumbach i tak dalej, w wielu miejscach, przez wieki, tak? Nawet wśród biblijnych chrześcijan czasem gdzieś, wiecie, częstszym w niektórych rejonach znakiem, że gdzieś byli chrześcijanie,

Jezus jako najwyższy kapłan na wieki

szóstego rozdziału. Mowa jest o Jezusie, który jako poprzednik wszedł dla nas. Tak? Jezus. Wszedł dla nas, stawszy się najwyższym kapłanem na wieki,

Nawiązanie: Jezus, który jako poprzednik wszedł dla nas