List do Galacjan · Nowy Testament
90 odniesień do rozdziału 4 w 40 nagraniach.
List do Galacjan 4 pojawia się w nauczaniach Fabiana Błaszkiewicza 90 razy, w 40 nagraniach. Najczęściej cytowane wersety: 4:4 (15 razy), 4:19 (13 razy), 4:4-5 (10 razy). Najwięcej odniesień pada w nagraniach: „Prawdziwa Historia Żony Chrystusa, czyli Właściwa Struktura Listu do Efezjan” (8), „Najcudowniejsza Z Cudownych Tajemnic Boga - 1 List do Koryntian” (8), „Czym Jest NOWE STWORZENIE Według Zamysłu Bożego?” (4).
Paweł w liście do Galacjan pisze o nowym przymierzu zastępującym stare przymierze
zasady nowego przymierza. I o tym Paweł mówił w liście do Galacjan. I o tym do tej pory, żeśmy sobie podczas tego naszego studium trąbili.
Nawiązanie: o nowym przymierzu
historia Abrahama, Sary i syna Sary oraz syna Hagar, niewolnicy
Ale jednocześnie w tej historii bywa, że jest zawarty jakiś konkretnie coś oznaczający symbol czy alegoria. Ostatnio powoływałem się chociażby na list do Galacjan, czwarty rozdział, jeżeli go sobie jeszcze raz otworzycie. To jest jeden z takich przykładów. Znamy dobrze historię Abrahama. Sary i syna Sary i syna Hagar, niewolnicy, który się urodził przed synem Sary.
Odniesienie do Listu do Galacjan, rozdział 4, gdzie Paweł omawia wyzwolenie od niewoli grzechu dzięki śmierci Chrystusa na krzyżu.
władza diabła wszystko z czymkolwiek Jezus walczył tam się skończyło na krzyżu wraz ze śmiercią Jezusa to wszystko skończyło swój pseudo żywot Galacjan 4 rozdział
Odniesienie do 4. rozdziału Listu do Galacjan.
prawie że jedno i to samo, a zatem tu, Żydzi, na ziemi, a! Czwarty rozdział Listu do Galacjan. Czwarty rozdział Listu do Galacjan.
Odniesienie do Listu do Galacjan, rozdziału 4.
OK? Chrystusa nie ma tu, Chrystus ma być tam. Chrystusa nie ma pomiędzy nami tutaj w tym zamkniętym gronie. Chrystus ma się znaleźć w nich. Zobaczcie list do Galacjan, czwarty rozdział.
Apostoł Paweł mówi o wypełnieniu czasu, gdy Bóg zesłał swojego Syna, który narodził się z niewiasty i podlegał prawu, aby wykupić tych, którzy byli pod prawem i doprowadzić ich do usynowienia.
Ale jest pod nadzorem opiekunów i rządców aż do czasu wyznaczonego przez Ojca. Podobnie i my, gdy byliśmy dziećmi, byliśmy poddani w niewiole żywiołów tego świata. Lecz gdy nadeszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swojego, który się nadejdzie. Zesłał Bóg Syna swojego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi. Aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy usynowienia dostąpili.
Apostoł Paweł pisze o przyjściu Chrystusa na świat w pełni czasu, zgodnie z Bożym planem.
Bardzo krótko powiedziane, ale jakże dosadnie. Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem.
Paweł
do, znowu Galacjan, w czwartym rozdziale. Paweł, to jest list do Galacjan, czwarty rozdział, czwarty werset.
Fragment mówi o tym, że gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna, nawiązując do przesłania Listu do Galacjan.
w konkretnym człowieku, gdy i zrealizował się, gdy nadeszła pełnia czasu, list do Galacjan 4,4 gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna
brak dodatkowych informacji
To w liście do Galacjan w czwartym rozdziale, w czwartym wersecie. I tak też wiecie całe objawienie się Jezusa i opis u Łukasza w świetle tego
Paweł tak to wyraża. Bóg posłał swojego Syna
relacjan w czwartym rozdziale, w czwartym wersecie. Paweł tak to wyraża. Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna. Jest bardzo istotne, że chodzi o to, że On się objawił w ciele. Bóg posłał swojego Syna
Apostoł Paweł wspomina o fakcie, że Jezus Chrystus był zrodzony z kobiety (Marii) i zrodzony pod prawem (przestrzegał Prawa Mojżeszowego)
czasu, Bóg posłał swojego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem. Zgadza się? Fantastycznie!
i On tak, Galacjan 4.4, jeszcze raz, to było bardzo istotne wydarzenie, ale to wydarzenie jest tylko krokiem do tego wydarzenia, które jest dopiero przed nami. Ono niczego nie dokończy.
Paweł mówi, że gdy nadszedł odpowiedni czas, Bóg posłał swojego Syna
rozumiecie o co chodzi teraz popatrzcie galacjan 4.4 Paweł dokładnie o tym mówi że kiedy nadszedł kairos zobaczcie a więc miało się wszystko wypełnić to jest galacjan 4.4 gdy nadeszło wypełnienie czasu to jest właśnie ten kairos gdy nadeszło wypełnienie czasu zesłał Bóg swojego syna
Nawiązanie: że kiedy nadszedł kairos gdy nadeszło wypełnienie czasu
Odniesienie do Jezusa Chrystusa, który został posłany przez Boga Ojca w określonym czasie.
Więc mówi, kto jako człowiek jest naszym pośrednikiem? Ten, którego Ojciec sam, pierwej, posłał we właściwym czasie. Galacjan 4,4. Kiedy przyszła pełnia czasu, posłał Ojciec swojego Syna, który się zrodził z niewiasty, który się zrodził pod prawem. Tak?
Odniesienie do pełni czasów, czyli pierwszego przyjścia Jezusa na ziemię.
List do Efezjan, pierwszy rozdział, dziesiąty werset. Aby w zarządzeniu pełni czasów, kiedy się już wypełnią czasy, aż do samego końca. Ta pleroma, jak po grecku się pełnia czasów nazywa, zaczęła się wraz z pierwszym przyjściem Jezusa na ziemię. Tak? W liście do Galacjan, w czwartym rozdziale, w czwartym wersecie czytamy
fragment odnosi się do pełni czasu Boga, o którym mowa w Liście do Galacjan 4:4
w jego poczęciu udziału jest list do Galacjan czwarty rozdział czwarty werset lecz gdy nadeszła pełnia czasu Bóg
Kiedy nadeszła pełnia czasu
Zauważcie, aby w zarządzaniu pełni czasów, poszukajcie tego sformułowania gdzie indziej, na przykład w liście do Galacjan, tak, że kiedy przyszła pełnia czasów,
Odniesienie do tematu inkarnacji Chrystusa
w pismach Łukasza, ale też w pismach samego, samego Pawła, rozumiecie, który w wielu miejscach, nie tylko w miejscach typu Galacjan 4.4, tylko w wielu miejscach
Apostoł Paweł mówi o przyjściu Jezusa Chrystusa na świat w odpowiednim czasie, który Bóg wyznaczył.
Mówi, kiedy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem.
W liście do Galacjan, w 4 rozdziale, od 4 wersetu, jest mowa o tym, że gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna.
W liście do Galacjan, jak sobie tam szybciutko przeskoczymy, w 4 rozdziale czytamy od 4 wersetu, lecz gdy nadeszła pełnia czasu, to jest 4 rozdział listu do Galacjan, od 4 wersetu, lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna,
Odniesienie do listu Pawła do Galacjan, rozdział 4, wersety 4-5.
Żeby w ten sposób dokonać pełnego, absolutnego zwycięstwa. List do Galacjan sobie otwórzmy. Czwarty rozdział. Wersety czwarte i piąte.
Apostoł Paweł pisze, że Jezus Chrystus, będąc zrodzonym z kobiety i zrodzonym pod Prawem, przyszedł, aby wykupić tych, którzy byli pod Prawem, abyśmy zostali usynowieni.
zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem, aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili
Mowa o tym, że Jezus przyszedł, by wybawić ludzi spod prawa, aby mogli dostąpić synostwa Bożego.
Bóg posłał swojego syna zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem, uwaga, aby wykupił tych, którzy byli pod prawem. Po co, aby dostąpili usynowienia? Żeby przestali być pod pedagogiem.
W tym fragmencie apostoł Paweł mówi o wypełnieniu czasów, gdy Bóg zesłał swojego Syna, Jezusa Chrystusa, który stał się człowiekiem, by wykupić tych, którzy żyli pod Prawem Mojżeszowym, aby oni otrzymali usynowienie, czyli prawo do stania się dziećmi Bożymi.
Ale gdy nadeszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swojego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi, aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy, uwaga, dostąpili usynowienia. To jest, to jest i ta obietnica także w całym pięciu księgach jest zawarta. Czytam dalej.
W tym fragmencie Paweł mówi o tym, że Bóg posłał swojego Syna, aby narodził się z kobiety i żył pod prawem, aby odkupić tych, którzy są pod prawem.
Bóg posłał swojego Syna, aby się urodził z kobiety pod prawem. Teraz moje pytanie brzmi, a umierał pod prawem? Czy raczej poza prawem, poza miastem,
Fragment ten odnosi się do Jezusa Chrystusa, który narodził się z kobiety i poddał się Prawu, aby wykupić tych, którzy byli poddani Prawu, abyśmy otrzymali przybrane synostwo.
który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi aby wykupić tych którzy byli podzwojęci abyśmy wszyscy dostąpili usynowienia tak ale wyraźnie
Apostoł Paweł mówi o tym, że Bóg posłał Swojego Syna, Jezusa Chrystusa, kiedy nadeszła pełnia czasu, aby wykupić tych, którzy żyli pod prawem.
Kiedy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swojego Syna za nas, posłał swojego Syna zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem itd. itd. aby wykupił. Ok. Kiedy nadeszła pełnia czasu. Ale to, że ona nadeszła wtedy i się rozpoczęła, to nie znaczy, że jak się zaczęła, tak się skończyła.
Bóg posłał swojego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod Prawem, aby wykupić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.
posłał swojego syna zrodzonego z kobiety zrodzonego pod prawem widzicie to aby skupił tych którzy byli pod prawem
List do Galacjan, rozdział 4, wersety 4-5
mocno podkreśla. To jest czwarty rozdział listu do Galacjan. Czwarty i piąty werset. Bardzo mocno Paweł to podkreśla.
Odniesienie do przyjścia Chrystusa w ciele, by wypełnić prawo.
bo nie jesteście w stanie wypełnić całego prawa. Nic nie możecie z tym uczynić. Więc On przyszedł, zrodzony z kobiety, w ciele, zrodzony pod prawem. Inaczej, gdyby nie przyszedł w ciele,
Tekst odnosi się do tego, że poprzez wiarę w Chrystusa człowiek staje się członkiem narodu wybranego i częścią rodziny królewskiej.
Ty nie tylko, że zostajesz przez nowe narodzenie z wiary w Chrystusa, nie tylko, że się stajesz członkiem narodu wybranego, ale wracasz się w rodzinę królewską. List do Galacjan, czwarty rozdział, wersety 4-7.
Chrystus przychodzi, aby dokonać wykupienia, On wie, że ma do czynienia z niewolnictwem
Aby, zobaczcie, wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia. Chrystus przychodzi, aby dokonać wykupienia, On wie, że ma do czynienia z niewolnictwem
Apostoł Paweł pisze o tym, że zostaliśmy przez Chrystusa usynowieni przez Boga, stając się Jego dziećmi.
przez Chrystusa właśnie przez tą cudowną wymianę na krzyżu dostąpiliśmy usynowienia a ponieważ jesteście synami Bóg posłał do waszych serc
Pojawia się wątek jednego Pana i jednej wiary.
Ona ma jednego Pana, jedną wiarę, która nawiasem mówiąc, jeszcze w Lisie do Galacji się pojawił ten wątek, tu się pojawia, w innych miejscach, my jeszcze kiedyś o tym osobno
Tekst odnosi się do tematu synostwa Bożego i adopcji dzieci Bożych, co jest kluczową nauką Listu do Galacjan.
Więc jesteśmy teraz dziećmi, synami i córkami bożymi. A ponieważ jesteście synami, przeto Bóg zesłał Ducha swojego Syna do serc waszych, wołającego Abba Ojcze. Jak On mógł wołać do swojego Taty, Tato, Abba. Tak i my możemy. Tak więc już nie jesteś niewolnikiem, ale synem.
Jesteście synami
w czwartym rozdziale, w szóstym wersecie, mamy powiedziane, jesteście synami. Bóg posłał do waszych serc ducha swojego Syna
Apostoł Paweł pisze, że skoro jesteśmy dziećmi Boga, to Bóg posłał Ducha Świętego do naszych serc.
przez Chrystusa właśnie przez tą cudowną wymianę na krzyżu dostąpiliśmy usynowienia a ponieważ jesteście synami Bóg posłał do waszych serc dalej 4 rozdział 6 werset do Galacjan Paweł pisze a ponieważ jesteście synami Bóg posłał do waszych serc Ducha swojego Syna wołającego Abba Ojcze
a współdziedzicami Chrystusa. Mamy to? O wołaniu Abba Ojcze. I co się okazuje? Gdzie jeszcze znajdujemy to wołanie? No oczywiście w liście do Galacjan.
Odniesienie do dzieci Bożych, którzy mogą wołać do Boga jako Ojca.
Wołając w naszym duchu do Ojca. Ojcze w naszym imieniu i nas do tego zachęcając. To jest czwarty rozdział, szósty werset. A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc ducha. Swojego syna wołającego Abba Ojcze.
odniesienie do syna Bożego i Boga Ojca
nasze doświadczenie tutaj, w ramach którego już tu możemy w pełni świadomości wołać Abba Ojcze, to jest dar absolutnie na przyrodzony charyzmatyczny. Nie wiem, czy rozumiecie, o co mi idzie. W liście do Galacjan Paweł dalej pisze tak, że ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc
Odniesienie do synowstwa i posłania Ducha Bożego do serc ludzi
W czwartym rozdziale. Wersety 6-7. A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc ducha swojego Syna,
Bliżej nieokreślone odniesienie do Listu do Galacjan, rozdział 4, wersety 8-9
trzeci rozdział, siódmy werset. Wiedzcie, że ci, którzy są z wiary, ci są synami Abrahama. W liście do Galacjan w czwartym rozdziale. W ósmym, dziewiątym
Odniesienie do słabych i nędznych żywiołów, którym Galaci chcieli służyć ponownie.
Więc Paweł, zauważcie, pyta teraz. To jest czwarty rozdział, dziewiąty werset. Mówi, teraz gdy poznaliście Boga, a raczej gdy zostaliście przez Boga poznani, jakże możecie ponownie wracać do słabych i nędznych żywiołów, którym ponownie chcecie służyć. Pamiętacie szósty rozdział Listu do Rzymian? Czemu chcecie służyć?
Przypomnienie Pawła do Galacjan
wzmianki. To jest list do Galacjan, czwarty rozdział, od dwunastego wersetu. Pamiętajcie o tym,
Paweł wspomina, że Galacjanie przyjęli go jak anioła lub samego Chrystusa Jezusa
mną, tu jest taka myśl, ale przyjęliście mnie jak anioła Boga, jak samego Chrystusa Jezusa. Nie wiem czy widzicie co się dzieje. Paweł, zauważcie, konkretne
Fragment listu apostoła Pawła do Galacjan, w którym pisze on o trudzeniu się, aby ukształtować Chrystusa w sercach wierzących.
Ma się stać Chrystusem. Ma dopełnić w sobie miary Bożej doskonałości. Zobaczcie, Galacjan 4,19. Chociażby nie będziemy w ogóle tego tematu rozważać, bo on jest na kiedy indziej. Galacjan 4,19. Zobaczcie, co pisze do Galacjan Paweł. Moje dzieci, które znowu w bólach, rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje. To jest jedna rzecz.
Nawiązanie: Galacjan 4,19 Moje dzieci, które znowu w bólach, rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje.
W sensie tam się pojawia to słowo,
listach. I właśnie do Galacjan, rozumiecie, pisze, to jest list do Galacjan, czwarty rozdział, werset dziewiętnasty. W sensie tam się pojawia to słowo,
Apostoł Paweł porównuje swojego trudu nad Galatami do bólów rodzenia, by kształtować w nich Chrystusa.
A więc list do Galacjan, czwarty czwarty rozdział, dziewiętnasty werset. Pisze tam Paweł do Galacjan, moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje. Widzicie to? Więc to jest Paweł, który się posługuje
Apostoł Paweł używa metafory cierpienia przy narodzinach, by opisać swoją troskę o rozwój duchowy Galacjan.
ogłupiałych galacjan mówi dzieciaki. Rodzę was na nowo. Jan, ile razy? Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem razy
Apostoł Paweł mówi, że cierpi duchowy ból, aby Galacjanie uformowali się w Chrystusa.
I teraz Paweł do nich pisze list żeby ich napomnieć żeby ich obronić żeby im przypomnieć oryginalną Ewangelię żeby. I co mówi czwarty rozdział 19 werset. Moje dzieci które znowu w bólach rodzę aż Chrystus w was się ukształtuje. Widzisz to jest usługa rodzenia.
Paweł zwraca się do Galacjan jako swoje dzieci
rozumiecie, mógł nas ukształtować się i urosnąć, tak? Zobaczcie, czwarty rozdział, dziewiętnasty werset. O to mi chodzi. Moje dzieci, pisze Paweł do Galacjan,
Apostoł Paweł wyjaśnia, że nadal dba o kształtowanie wiary w Galacjanach, jak matka troszczy się o swoje dzieci.
Czwarty rozdział, dziewiętnasty werset. Mówi, moje dzieci, które znowu w bólach rodzę i teraz to jest to, o co mi chodziło. Aż Chrystus w was się ukształtuje. Ukształtuje.
Apostoł Paweł odnosi się do Galacjan jako swoich duchowych dzieci, których ponownie "rodzi" w wierze
Czy jak Paweł pisze moje dzieci, oto was znowu rodzę i tak dalej, to chodzi o to, że on naprawdę kogoś urodził? Hmm? Jak Jan mówi moje dzieci, jak Jan...
Apostoł Paweł nawiązuje do swoich wysiłków w kierunku duchowego kształtowania chrześcijan w Galacji.
19 werset. Mówi moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aż Chrystus z was się ukształtuje. Co?
Fragment z Listu do Galacjan, w którym apostoł Paweł określa wiernych jako swoje dzieci, nad którymi sprawuje duchową pieczę.
A tu do Galacjan mówi, no, no, no, moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aby Chrystus w was się kompletnie ukształtował. Szokujące.
W. 19: Dzieci moje, których ponownie w bólach rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje.
w bólach was rodzę, aż Chrystus w was się na nowo ukształtuje. Okej? Aż Chrystus w was się na nowo ukształtuje.
Apostoł Paweł wyraża swoją troskę o Kościół w Galacji, określając nawróconych jako 'swoje dzieci', których ponownie 'rodzi w bólach', aż Chrystus ukształtuje się w nich.
mówi? XIX, XX werset, IV rozdziału listu do Galacjan. Moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje.
Aż Chrystus w was się ukształtuje.
Aż Chrystus w was się ukształtuje. I z innej strony, w liście do Filipian Paweł o tym mówi w trzecim rozdziale, co jest istotne. Paweł mówi, że naprawdę my do tego powinniśmy dojść, każdy i każda z nas, i jako Kościół, że ósmy werset, owszem, wszystko uznaje za stratę
Apostoł Paweł napomina Galacjan, aby nie wracali do legalizmu i nie starali się usprawiedliwić się przez zachowywanie Prawa Mojżeszowego, ale żyli wiarą w Chrystusa.
Bo tam pamiętacie, u Galacjan był problem z prawem. Tak, że niektórzy chcieli pomieszać chrześcijaństwo i życie wiarą oparte na łasce. Chcieli zacząć wprowadzać legalizm para mojżeszowy. Więc on mówi tak. Powiedzcie mi, wy, którzy chcecie być pod prawem, czy nie słuchacie, co mówi prawo?
Paweł porównuje dwa przymierza: jedno starożytne, z Hagary, które rodzi w niewolę, oraz nowe przymierze, z Jeruzalem, które jest wolne.
Powiada Paweł, te kobiety oznaczają dwa przymierza. Jedno z góry syna, które rodzi w niewolę, jest nim Hagar, itd. itd. Natomiast drugie, Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne i ono jest matką nas wszystkich. Nie będę teraz tego rozwijać, bo żeśmy o tym mówili ostatnim razem. Kto nie zna tego poprzedniego naszego nauczania i tego studium, nie przerobił, no to powinien tam się cofnąć.
Odniesienie do Listu do Galacjan, w którym Paweł mówi o kontynuowaniu przymierza
będzie kontynuowane, potem Paweł w liście do Galacji na przykład nam to powie, że to przymierze będzie kontynuować
Paweł porównuje chrześcijan do dzieci Sary, a tych, którzy głoszą przestrzeganie Prawa, do dzieci Hagar - niewolnicy.
Jak kiedyś ten, który urodził się według ciała, prześladował tego, który urodził się według ducha, tak dzieje się i teraz. Nie? Więc pierwsza rzecz w tej alegorii, którą Paweł mówi, to mówi, ci, którzy do was przychodzą, którzy przychodzą z prawem, to ich symbolem jest niewolnica Hagar, a nie żona prawowita Abrahama. Co?
Odniesienie do historii Abrahama, który miał dwóch synów - jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej kobiety.
Hagar była niewolnicą, Sara była żoną Abrahama. I teraz znamy tę historię. Z tej historii wynika historia całych narodów na Bliskim Wschodzie. A Paweł mówi, to jest czwarty rozdział, dwudziesty drugi werset, napisane jest bowiem, i dwudziesty drugi werset i dalej oczywiście, napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnic, a drugiego z wolnej.
Odniesienie do historii o Abrahamie i jego dwóch synach.
Otóż od 20 wersetu Paweł pisze tak do Galacjan. Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów. Jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.
Paweł mówi o tym, że Abraham miał żonę Sarę i nałożnicę, niewolnicę Hagar.
Czy ty jesteś Izaakiem, czy jesteś Ismaelem? Ismaelem, w zależności od tego, jakie Biblie tam macie. To się ciągnie, to jest czwarty rozdział Listu do Galacjan. Od 22, aż do 31 wersetu. Więc Paweł mówi, Abraham miał żonę Sarę i miał nałożnicę, niewolnicę Hagar.
Apostoł Paweł porównuje Hagar i Sarę do dwóch przymierzy: Starego Przymierza zawartego na górze Synaj oraz Nowego Przymierza.
mówi Paweł. Wow! Jakie? On mówi, te kobiety oznaczają dwa przymierza. Jedno z góry Synaj,
Paweł w Liście do Galacjan rozróżnia między górą Syjon a górą Synaj, nawiązując do dwóch przymierzy - starego i nowego.
Paweł na przykład w liście do Galacjan, ale tam jeszcze dzisiaj wrócimy, robi rozróżnienie, kiedy mówi o górze Syjon i o górze Synaj. Ale pamiętajcie, że
Odniesienie do dwóch przymierzy - Starego (Prawa) i Nowego (Łaski)
Przymierza Jezusie i o Jego krwi, którą się kropi, a która mówi lepsze rzeczy niż krew Abla. Jasne? List do Galacjan sobie tylko otwórzmy, zanim przejdziemy
Nawiązanie do Nowego Przymierza.
Tylko Słowo w kontekście Chrystusowym. W kontekście Nowego Przymierza. I po piąte. Paweł mówi, żeby rozpoznać prawdziwych apostołów. I odróżnić ich od fałszywych.
Aluzja do niewoli Jerozolimy i jej mieszkańców.
Dwudziesty piąty werset. Hagar to góra synaj w Arabii, a ona odpowiada dzisiejszemu Jerozalemowi, bo ono jest w niewoli razem ze swoimi dziećmi.
Fragment o allegorycznym znaczeniu Jerozolimy
wyraźnie, rozumiecie, Żyd z Żydów, kochający Izraela. Pamiętacie co mówi w liście do Rzymian o tym, że on by sam siebie oddał, żeby tylko... I on mówi, to Jerozolim na ziemi, mówi,
Abraham miał dwie żony
czy powiedziałem, jestem tak podekscytowany. Czwarty rozdział Listu do Galacjan, dwudziesty piąty werset. Hagar. Pamiętacie, Abraham miał dwie żony, tak?
Odniesienie do Góry Syjon i niebiańskiego Jeruzalem
przyłączyliśmy do Góry Syjon, że się przyłączyliśmy do Góry Syjon, nie do widzialnej, ale do niewidzialnej i do miasta niebieskiego, do niebieskiego Jeruzalem. W liście do Galacji
Odniesienie do ziemskiego Jeruzalem w kontraście do niebieskiego Jeruzalem.
Sodoma i Egipt duchowy, a więc miasto, w którym ukrzyżowali naszego Pana. To jest tylko tyle. Jerozolima ziemska. Tak? Więc on mówi, i Paweł to mówi
Odniesienie do Syjonu jako symbolu Jerozolimy niebieskiej
Wyjdzie z tej góry, która jest górą Moria, na której kiedyś Abraham myślał, że ma składać swojego syna w ofierze. A wtedy się dowiedział, Jachwę upatrzy sobie baranka. I potem na tej samej górze, która jest górą Syjon. O której Paweł w liście do Galacjan przypominał. Z tej góry wychodzi prawo.
Odniesienie do Nowego Jeruzalem jako matki wierzących
Z jakiej on to perspektywy mówi? Z perspektywy Świętego, który jest tu na ziemi. Teraz kto jest naszą Matką? Nadal naszą Matką jest to niebieskie Jeruzalem,
Brak dodatkowego kontekstu biblijnego
W liście do Galacjan, żebyśmy sobie przypomnieli. Tak, to jest jasne. List do Galacjan, dwudziesty szósty werset.
Odniesienie do Nowego Przymierza i wolności w Chrystusie
Dlaczego? Ponieważ jesteście w tej niewoli, którą przynosi prawo z góry Synaj. 26 werset. Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne. I ono jest matką nas wszystkich.
Odniesienie do Niebieskiego Jeruzalem, czyli Kościoła, matki wiernych.
Naszej matki, jak Paweł w liście do Galacjan powie, którą jest miasto niebieskie. Niebieskie Jeruzalem. Jeżeli to my jesteśmy,
Odniesienie do Sary, żony Abrahama, która jest duchową matką wszystkich wierzących
list do Galacjan, amen, podobnie jak żona tegoż Abrahama jest matką wszystkich chrześcijańskich żon. Dlatego Paweł
Mowa o Jeruzalem, które jest na górze, będącym wolnym i matką wszystkich wierzących.
O jakie chodzi? Dwudziesty szósty werset. Natomiast Jeruzalem, który jest w górze, ono jest wolne i ono jest matką nas wszystkich,
Nawiązanie: Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, ono jest wolne i ono jest matką nas wszystkich,
Paweł porównuje Jeruzalem ziemskie i Jeruzalem niebieskie, nawiązując do historii Sary i Hagar z Księgi Rodzaju.
która jeszcze nie rodziłaś. Ale do jakiej Jerozolimy? Jerozolima pierwsza nie była niepłodna. Pamiętacie co mówi Paweł w liście do Galacjan? Mówi to są jej dzieci.
Fragment mówi o duchowym potomstwie Abrahama, którym stają się wierzący, a nie fizyczni potomkowie.
To znaczy, że nie dzieci ciała są dziećmi Bożymi, lecz dzieci obietnicy są uznane za potomstwo. To samo będziecie mieli w liście do Galacjan,
Nawiązanie do Księgi Rodzaju, w której Izaak jest synem Abrahama z żony Sary, kobiety wolnej.
do wersetu. Wy zaś bracia, podobnie jak Izaak, a więc syn wolnej, jesteście dziećmi obietnicy.
Odniesienie do syna niewolnicy i syna wolnej kobiety
Nie będzie bowiem syn niewolnicy dziedziczył z synem wolnej. Tak więc bracia nie jesteśmy dziećmi niewolnicy ale wolnej. Trwajcie więc w tej wolności.
Tekst wskazuje na fragment z Listu do Galacjan, rozdział 4, werset 4.
to im tam coś nimi wstrząsa, wiecie, i tam przeżycia mają wewnętrzne, i wtedy mówią, że jak? To przecież jest wyraźnie powiedziane. Galacjan 4,4 Gdy nadeszła pełnia
Apostoł Paweł porusza temat udziału wierzących w mocy rodzenia, która należy do niebiańskiego Jeruzalem
To jest jeszcze nic. Paweł mówi, że on na ziemi uczestniczy w mocy rodzenia, która należy do niebieskiego Jeruzalem. Zobacz, list do Galacjan 4 rozdział
Kontekst obejmuje dalszą część listu, w której Paweł kontynuuje temat usprawiedliwienia z wiary.
I XXIV werset. Tak więc prawo było naszym pedagogiem. Do Chrystusa. Po to, abyśmy ostatecznie zostali usprawiedliwieni z wiary. W tym samym liście do Galacjan, w IV rozdziale.
według kalendarza żydowskiego. Całą drogą nie tylko w liście do Kolosan Paweł o tym mówi, w liście do Galacjan też w czwartym rozdziale w nich okular założę