Oczywiście każdy niech się pomodli, jeżeli chce, jak chce. W swoim sercu czy nawet na głos. Natomiast ja dzisiaj to, co chcę naszemu dobremu Ojcu powiedzieć, to jest fragment listu do Efezjan z trzeciego rozdziału. I mówię o tym dlatego, żeby jednocześnie Was zachęcić w ogóle do przemedytowania sobie czasem
Sezon 1: Wprowadzenie do Biblii i Księga Rodzaju · S01E05
Na czym według Biblii poleg(ł)a ludzkość?
78 odniesień do 16 ksiąg · opublikowane . Obejrzyj na YouTube.
W nagraniu „Na czym według Biblii poleg(ł)a ludzkość?” Fabian Błaszkiewicz odwołuje się do Pisma Świętego 78 razy, sięgając po 16 ksiąg. Najczęściej: Księga Rodzaju (34), List do Rzymian (14), List do Efezjan (4), List do Galacjan (4). Pierwsze odniesienie pada w 0:55, ostatnie w 2:09:22. Nagranie trwa 2 godz. 10 min. Opublikowane 2016-04-15.
Księgi w tym nagraniu
- Księga Rodzaju 34
- List do Rzymian 14
- List do Efezjan 4
- List do Galacjan 4
- List do Hebrajczyków 3
- List Judy 3
- Ewangelia Jana 3
- Ewangelia Łukasza 3
- Ewangelia Mateusza 2
- Ewangelia Marka 2
- I List do Koryntian 1
- II List do Koryntian 1
- Księga Powtórzonego Prawa 1
- Księga Ezechiela 1
- Dzieje Apostolskie 1
- II List do Tymoteusza 1
Odniesienia w kolejności nagrania
Kliknij czas, żeby otworzyć nagranie dokładnie w tym miejscu. Kliknij miejsce w Biblii, żeby zobaczyć inne nagrania o tym samym fragmencie.
fragment o skutecznej modlitwie w Liście do Rzymian
dosłownie takiej intelektualnej nawet refleksji nad modlitwami, które się wyprowadzają. W całym Piśmie znajdują, zwłaszcza tymi najskuteczniejszymi i w tak zwanym Starym i w tak zwanym Nowym Testamencie. To jest jedna z takich potężnych modlitw, która jest modlitwą Pawła,
Odniesienie do Bożego planu zbawienia, o którym mowa w Liście do Efezjan
Temu zaś, który według mocy działającej w nas potrafi daleko więcej uczynić ponad to wszystko, o co prosimy, albo o czym myślimy, temu niech będzie chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia na wieki wieków. Amen. Oto więc mamy kolejne spotkanie z cyklu Tajemny Plan. Dokładnie ten Tajemny Plan, o którym jest mowa w tymże samym trzecim rozdziale listu do Efezjan, tylko nieco wcześniej. Tajemny Plan, który Bóg miał wobec wszystkich ludzi, wobec każdej i każdego z nas, wobec Ciebie i wobec mnie,
Plan Boży zawiera się, dokładnie tak jak trzeci rozdział listu do Efezjan mówi
Plan Boży zawiera się, dokładnie tak jak trzeci rozdział listu do Efezjan mówi, że plan Boży cały zawiera się, jak cała pełnia bóstwa fizycznie zawiera się w Chrystusie. A zatem, gdyby ludzie nie zgrzeszyli, to i tak plan był taki, że Bóg stałby się człowiekiem. I tak byłby taki plan. I tak on by przyszedł na ziemię.
Odpoczynek Boży
I tak... I tak przeprowadziłby to, co miał przeprowadzić, bo to, co miał przeprowadzić, było dopełnieniem stworzenia. Na razie jeszcze tego tematu nie będziemy zgłębiać dzisiaj, tylko już Wam chcę to zaznaczyć, że jak jest powiedziane, że w sześć dni Bóg stworzył wszystko wraz z człowiekiem i siódmego dnia odpoczął, to temat tego odpoczynku Bożego powraca z potężną mocą, na przykład w liście do hebrajczyków,
Pierwszy raz pojawia się grzech w rozdziale 3. Księgi Rodzaju, w historii Adama i Ewy.
że słowo grzech w ogóle przy historii Adama i Ewy się w ogóle nie pojawia. Okej? Tam w ogóle go nie ma. Po raz pierwszy się pojawia dopiero przy postaci jednego z ich synów, czyli przy postaci Kaina. Okej? Mówiliśmy to sobie już wcześniej, ale ja to jeszcze raz powtórzę, jak dobrze przestudiujecie trzeci zwłaszcza rozdział Księgi Rodzaju,
Opis upadku Adama i Ewy oraz ich odpowiedzialności
Ewa nie jest niewinna w całej tej historii, ale pamiętajcie, że Ewa w tej historii została zwiedziona. Adam natomiast jest w tej historii całkowicie za ten upadek odpowiedzialny i dlatego później w Nowym Testamencie, jest odniesienie do niego, jest mowa o Nowym Adamie, czyli Chrystusie i o Starym Adamie, ponieważ on jest tu w pełni odpowiedzialny, ponieważ on nie mógł być oszukiwany przez diabła, ponieważ pamiętał bardzo dobrze prawo. A zatem Ewa nie jest niewinna, jest winna, natomiast Ewa została zwiedziona.
Nawiązanie do Chrystusa jako Nowego Adama
Ewa nie jest niewinna w całej tej historii, ale pamiętajcie, że Ewa w tej historii została zwiedziona. Adam natomiast jest w tej historii całkowicie za ten upadek odpowiedzialny i dlatego później w Nowym Testamencie, jest odniesienie do niego, jest mowa o Nowym Adamie, czyli Chrystusie i o Starym Adamie, ponieważ on jest tu w pełni odpowiedzialny, ponieważ on nie mógł być oszukiwany przez diabła, ponieważ pamiętał bardzo dobrze prawo. A zatem Ewa nie jest niewinna, jest winna, natomiast Ewa została zwiedziona.
Odniesienie do upadku człowieka i kary nałożonej na ziemię po grzechu pierworodnym.
jak później Nowy Testament daje nam tego świadectwo w wielu miejscach, przez, przez, w tym momencie śmierć weszła na świat. Jeszcze tutaj do tego tematu za chwileczkę, jeszcze wrócimy, ale widzicie, to jest więc jego, jego, jego odpowiedzialność. I od tego momentu tu się zaczyna masa rzeczy. Biblia w innym miejscu mówi, nie będziemy skakać po pięciuset fragmentach, że, że ziemia została przeklęta. Myśmy sobie o tym ostatnio powiedzieli, że była, że była wspaniałym dziełem Bożym. Natomiast to, co my dzisiaj, chociaż, zauważcie, że my wciąż przyrodą potrafimy się zachwycać w wielu miejscach.
Nawiązanie: Biblia w innym miejscu mówi, że ziemia została przeklęta.
Upadek Adama i Ewy
Bóg tam mówi wyraźnie, że ustanawia nieprzyjaźń pomiędzy wężem a niewiastą. Tak, to jest, zwróćcie uwagę, to jest kolejna rzecz, dla której, myślę, Jezus nie miał ziemskiego ojca. Tak, i miał tylko matkę. Nie miał ziemskiego ojca. Ta, to, to już tu zostało zapowiedziane, ustanawiam nieprzyjaźń pomiędzy tobą a niewiastą. Adam wziął na siebie odpowiedzialność, którą później przejmie Chrystus, tylko on z tej odpowiedzialności korzystając oraz ze swojej bezgrzeszności wreszcie sprawy pozałatwia, tak. Natomiast pamiętajcie, jeszcze raz, kobieta nie tylko nie jest główną odpowiedzialną za grzech, grzech jest adamowy, ogólnie oczywiście ludzi, bo Ewa też tu zgrzeszyła, ale jeszcze raz, grzech jest adamowy.
Zapowiedź konfliktu między wężem a kobietą
Bóg tam mówi wyraźnie, że ustanawia nieprzyjaźń pomiędzy wężem a niewiastą. Tak, to jest, zwróćcie uwagę, to jest kolejna rzecz, dla której, myślę, Jezus nie miał ziemskiego ojca. Tak, i miał tylko matkę. Nie miał ziemskiego ojca. Ta, to, to już tu zostało zapowiedziane, ustanawiam nieprzyjaźń pomiędzy tobą a niewiastą. Adam wziął na siebie odpowiedzialność, którą później przejmie Chrystus, tylko on z tej odpowiedzialności korzystając oraz ze swojej bezgrzeszności wreszcie sprawy pozałatwia, tak. Natomiast pamiętajcie, jeszcze raz, kobieta nie tylko nie jest główną odpowiedzialną za grzech, grzech jest adamowy, ogólnie oczywiście ludzi, bo Ewa też tu zgrzeszyła, ale jeszcze raz, grzech jest adamowy.
Bóg polecił Noemu wziąć ze sobą po siedem sztuk każdego ze zwierząt czystych podczas potopu
W siódmym rozdziale, w drugim wersecie, o, jak, w pierwszej mojżeszowej, możecie sobie tam zerknąć na to. Ze wszystkich zwierząt czystych weź z sobą po siedem, widzicie to wyraźnie, weź z sobą po siedem samca i samice. I tu niektórzy mówią, że jest po siedem samców i samic, że tak to można byłoby przetłumaczyć z hebrajskiego, ale okej, tak czy siak widać, że to nie jest tylko para, tylko weź z sobą po siedem samca i samice. i samice, a ze zwierząt nieczystych po parze samca
Narodziny Enosa, syna Seta
i jak się urodził Set, a Setowi urodził się Enos. Zobaczcie sobie w czwartym rozdziale, w dwudziestym szóstym wersecie, tam jest wyraźnie powiedziane,
Opisuje, że za czasów Enosa, syna Seta, ludzie zaczęli wzywać imienia Pana.
szósty werset, jest tam powiedziane, Setowi także urodził się syn i nazwał go Enos i wtedy zaczęto wzywać imienia Pana, co zawsze
Fragment opisuje ofiary złożone przez Kaina i Abla, gdzie Bóg nie przyjął ofiary Kaina.
dlatego Bóg nie przyjął ofiary Kaina, a nie dlatego, że miał widzimisię. Zauważcie, tam dochodzi do składania tej ofiary.
Ofiara Abla
W czwartym rozdziale, czwartym wersecie, Abel złożył ofiarę także z pierworodnych trzody swojej i z tłuszczu ich. Podczas gdy
Odniesienie do opowieści o Kainie i Ablu
i ma być tłuszcz z tego barana, tak? A on mówi, ale jabłka, bo baran śmierdzi. Tłuszcz to jest... No i tu widać wyraźnie, że Bóg, zobaczcie, w czwartym pod koniec wersecie, Pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę, ale na Kaina i na jego ofiarę nie wejrzał.
Historia Kaina i Abla, gdzie Kain zabija swojego brata Abla.
To jest pytanie, musieli grzeszyć, bo mają w sobie zaszczepienie? No zaraz do tego jeszcze przejdziemy. Bóg powiedział, że możesz panować nad swoim grzechem. Znacie tę historię Kain, co zrobił z Ablem? Zabił go.
Bóg mówi do Kaina, że on może opanować grzech.
To jest pytanie, musieli grzeszyć, bo mają w sobie zaszczepienie? No zaraz do tego jeszcze przejdziemy. Bóg powiedział, że możesz panować nad swoim grzechem. Znacie tę historię Kain, co zrobił z Ablem? Zabił go.
Kain zabija Abla i otrzymuje od Boga znak ochronny
No i potem wiecie, że to jest bardzo trudne. No i potem wiecie, Kain tam został naznaczony, jakieś tam historie się podziały, Bóg go nie zabił, zwróćcie uwagę, ale okazuje mu nieprawdopodobne miłosierdzie. Wręcz zakazał innym go zabijać. Jak popatrzycie w 15 wersecie, ktokolwiek by zabił Kaina, powiedział Pan, siedmiokrotną pomstę poniesie. Położył też Pan na Kainie znak, aby go nikt nie zabijał, kto go spotka. Teraz tak, od tego momentu, zaczyna się, z jednej strony, ludzie przejmują jedni od drugich grzeszne zachowania, a więc zaczyna się upadek moralny, jak niektórzy powiadają.
fragment o małżeństwie
To jest pewna sprawa, tak? Jak się on złączy z jedną żoną i będą z nią jednym ciałem, to teraz to ciało ma się łączyć z kolejną żoną i będą jeszcze dziwniejszym ciałem? No nie. Natomiast Lamech wziął sobie dwie żony, więc jest pierwszym bigamistą. I co się dzieje? Mówi nadstawcie ucha.
fragment o Lameku, pierwszym bigamiście
To jest pewna sprawa, tak? Jak się on złączy z jedną żoną i będą z nią jednym ciałem, to teraz to ciało ma się łączyć z kolejną żoną i będą jeszcze dziwniejszym ciałem? No nie. Natomiast Lamech wziął sobie dwie żony, więc jest pierwszym bigamistą. I co się dzieje? Mówi nadstawcie ucha.
Lamech mówi o zemście za obrazę
To Pan powiedział, że będzie się mścił. Ten powiedział, to ja, Lamech, pomszczę sam siebie 77 razy. Potem między innymi w odniesieniu do tego, Paweł na przykład w liście do Rzymian mówi, wy się nie mścijcie, ale pomsztę zostawcie Panu. Ty masz mieć przebaczenie w swoim sercu.
Apostoł Paweł naucza, aby nie brać odwetu, ale zostawić to Bogu
To Pan powiedział, że będzie się mścił. Ten powiedział, to ja, Lamech, pomszczę sam siebie 77 razy. Potem między innymi w odniesieniu do tego, Paweł na przykład w liście do Rzymian mówi, wy się nie mścijcie, ale pomsztę zostawcie Panu. Ty masz mieć przebaczenie w swoim sercu.
Opowieść o synach Bożych i córkach ludzkich
ujrzeli synowie Boży, że córki ludzkie były piękne. To jest, jeszcze raz dla klarowności, pierwsza Księga Mojżeszowa, szósty rozdział od pierwszego wersetu czytamy. I teraz ujrzeli synowie Boży, kto to są synowie Boży? Ujrzeli synowie Boży, że córki ludzkie były piękne.
Opowieść o potomkach synów Bożych i ludzi, oraz o olbrzymach, którzy się z tego zrodziła.
W owych czasach, również i potem, a więc po tych czasach, kiedy synowie Boży brali sobie córki ludzkie za żony, gdy synowie Boży obcowali z córkami ludzkimi, byli na ziemi olbrzymi, których im one rodziły. To są owi mocarze, którzy z dawien dawna byli już sławni.
List Judy odnosi się do pewnych ludzi, którzy zostali wspomniani w liście.
ale jak sobie zobaczycie na przykład w liście Judy bodaj, to o nich jest wyraźnie mowa. List Judy jest zaraz przed apokalipsą, czy objawieniem Jana, zależnie jak tam to macie nazwane, a po trzecim liście Janowym.
Odniesienie do rozwiązłych ludzi, którzy odwrócili się od Boga
Czyli prawie na końcu Biblii, to jest list świętego Judy. Tam jest szósty werset. Zobaczcie, to jest o nich mowa. O nich też jest mowa w listach Piotra, ale tutaj jest powiedziane wprost.
Nawiązanie: Oto bowiem niektórzy ludzie wkradli się podstępnie, dawno już przeznaczeni na ten wyrok, bezbożni, którzy łaskę naszego Boga obracają w rozpustę i jedynego Władcę i Pana naszego Jezusa Chrystusa się wypierają.
Odniesienie do upadłych aniołów, którzy zostali ukarani za swoje odstępstwo.
List świętego Judy, szósty werset. Aniołów zaś, którzy nie zachowali zakreślonego dla nich okręgu, ale opuścili to swoje mieszkanie, trzyma Bóg w wiecznych pętach w ciemnicy na Wielki Dzień Sądu. Tak też Sodoma i Gomora i okoliczne miasta, itd., itd., itd.
Tekst nawiązuje do Jana 1:14, gdzie mówi się, że Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.
Na przykład Słowo Boże zmieniło swoje mieszkanie, zamieszkało między nami, dosłownie rozbiło namiot pośród nas jako człowiek. Tak? Paweł jak mówi o tym, że te ciała nasze przeminą, a dostaniemy nowe ciała uwielbione, to wyraźnie nazywa je mieszkaniami w wielu miejscach, itd.
Bóg żałował, że stworzył człowieka na ziemi i zasmucił się w swoim sercu.
czy to nazywacie upamiętaniem, czy to będzie, rozumiecie, pożałowaniem, pokutowaniem, czy to będzie nawróceniem, to tu dochodzi do pierwszego nawrócenia. Dosłownie on jest opisany jako nawrócenie. W dodatku, znaczy szokujące jest to, że tym, kto się nawraca, jest Bóg. Jak mi nie wierzycie, popatrzcie sobie na szósty rozdział, szósty werset I Mojżeszowej.
Jezus mówi to do Piotra, który próbuje go odwieść od cierpienia.
Tak jak Jezus powiedział do Piotra, szatanie zejdź mi z oczu, stań sobie za mną, nie chcę na ciebie patrzeć. A Bóg tutaj, rozumiecie? Tak? Tak? Tak.
Bóg widząc zepsucie ludzkości postanowił zniszczyć ją potopem
Tak? I gdzie my to widzimy? Że Bóg, widząc, jak to się dzieje, to się to dzieje. Tak? Widząc, jak to się rozprzestrzenia, pożałował, bo tu jest powiedziane, że pożałował, że uczynił człowieka na ziemi,
Opis Noego jako sprawiedliwego i nieskazitelnego człowieka
Noe w dziewiątym wersie. Noe był mężem sprawiedliwym, nieskazitelnym pośród całego swojego pokolenia. Nieskazitelnym. To jest dosłownie takie hebrajskie słowo, które oznacza, że był kompletny. Że był człowiekiem całym.
Odniesienie do Henocha, który chodził z Bogiem i następnie został przez niego zabrany.
A więc był znowu człowiekiem, który miał z nim kontakt. Podobnie zresztą, nawiasem mówiąc, jak Henoch, ten Henoch potomek Setta. Piąty rozdział, dwudziesty czwarty werset. Zobaczcie sobie, tam jest powiedziane, że Henoch też chodził z Bogiem. A potem go nie było.
Nawiązanie: Henoch też chodził z Bogiem, a potem go nie było, bo zabrał go Bóg.
Bóg zapowiada zniszczenie świata z powodu grzechu i nakazuje Noemu zbudowanie arki, aby ocalić siebie i zwierzęta.
Tak. Wtedy Bóg powiedział do Noego, położę kres wszelkiemu ciału, bo przez nie, przez ciało, widzicie o co chodzi? Przez ciało ziemia pełna jest nieprawości, więc zniszczę ciało razem z ziemią. A ty zbuduj sobie arkę z drzewa żywicznego i tak dalej, i tak dalej. I wszystkie istoty uratuj.
Henoch, syn Jareda, był pobożnym mężem, który chodził z Bogiem i został przez Boga wzięty do nieba.
A zatem jak widzicie, szerzy się nieprawość, ale ona nie dotyka wszystkich. Obejmuje prawie wszystkich. Ale są jeszcze tacy jak Henoch, setowy, seta potomek, czy jak Noe, którzy są prawi, plus Noe jest jeszcze nie skażony fizycznie. To był ostatni moment, kiedy Bóg mógł uratować, że się tak wyrażę językiem XXI wieku, ludzki genom. Kapujecie?
Oto dzieje Noego: Noe był mężem sprawiedliwym i nieskazitelnym wśród ludzi tamtych czasów. Noe chodził z Bogiem.
A zatem jak widzicie, szerzy się nieprawość, ale ona nie dotyka wszystkich. Obejmuje prawie wszystkich. Ale są jeszcze tacy jak Henoch, setowy, seta potomek, czy jak Noe, którzy są prawi, plus Noe jest jeszcze nie skażony fizycznie. To był ostatni moment, kiedy Bóg mógł uratować, że się tak wyrażę językiem XXI wieku, ludzki genom. Kapujecie?
Odniesienie do grzechu pierworodnego popełnionego przez Adama i Ewę, co miało wpływ na naturę ludzką.
a mówię, weźcie ją sobie dokładnie sami przeczytajcie, to czy nie jest tak, że jednak ludzie są osobiście odpowiedzialni za swoje grzechy? W wielu wersjach teologicznych to jest tak jakby, wiecie, wręcz człowiek po prostu nie był w stanie niczego dobrego z siebie zrobić. Jest aż takie ekstremum, że upadek Adama i Ewy, nie tylko, że popsuł naturę ludzką, ale ją zupełnie wywrócił do góry nogami. Ona jest kompletnie beznadziejna, a tu widać, że skażenie postępowało i dopiero w 6 rozdziale Bóg patrzy na ziemię i mówi, okej, no to już zagraża gatunkowi ludzkiemu. Tak są skażeni. Otóż...
Odniesienie do stanu grzechu ludzkości, która skłoniła Boga do postanowienia o zniszczeniu świata przez potop.
a mówię, weźcie ją sobie dokładnie sami przeczytajcie, to czy nie jest tak, że jednak ludzie są osobiście odpowiedzialni za swoje grzechy? W wielu wersjach teologicznych to jest tak jakby, wiecie, wręcz człowiek po prostu nie był w stanie niczego dobrego z siebie zrobić. Jest aż takie ekstremum, że upadek Adama i Ewy, nie tylko, że popsuł naturę ludzką, ale ją zupełnie wywrócił do góry nogami. Ona jest kompletnie beznadziejna, a tu widać, że skażenie postępowało i dopiero w 6 rozdziale Bóg patrzy na ziemię i mówi, okej, no to już zagraża gatunkowi ludzkiemu. Tak są skażeni. Otóż...
Opis grzechu Adama i Ewy i przekazania grzechu pierworodnego ich potomstwu
W kościele katolickim na przykład, i teraz jeszcze raz, żebyście zrozumieli, ja tylko mówię o pewnych koncepcjach, które na nas wpływają, a nie, że tam kogoś atakuje, czy nie. Jest katechizm kościoła katolickiego w numerze 417, mówi wprost. Adam i Ewa przekazali swojemu potomstwu naturę ludzką zranioną przez ich pierwszy grzech. A więc pozbawioną pierwotnej świętości i sprawiedliwości. To pozbawienie jest nazywane grzechem pierworodnym.
Odniesienie do listu do Rzymian, rozdział 5, werset 12
Oczywiście i zaraz do tego się, bo niektórzy powiedzą, nie, nie, zaraz, to jest wyraźnie napisane w Biblii list do Rzymian, list do Koryntian, psalm tam pięćdziesiątych, dobra, list do Rzymian to jest piąty rozdział, dwunasty werset. I zaraz się do tego odniesiemy, bo... bo rzeczywiście jest tu tak napisane, a jednocześnie nie jest tu tak napisane, jak będziecie mieli napisane. I to zaraz po prostu chcę, żebyście to jasno czarne o na białym zobaczyli. Piąty rozdział listu świętego Pawła do Rzymian, piąty rozdział, dwunasty werset. I teraz sobie, teraz się dopiero przyjrzymy, no jaka jest prawda, więc jest ten grzech pierworodny, nie ma, co ci rodzice tam zrobili, to, że ludzkość upadała, to z czego to wynikało, dobra. Piąty rozdział, dwunasty werset, ci mówią, jest grzech pierworodny, bo jest wyraźnie napisane, list do Rzymian, piąty rozdział, dwunasty werset. Prze to, jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, no i wiemy, że to był Adam,
Bóg daje człowiekowi władzę nad całą ziemią.
Nehusztach dostał jeszcze więcej niż miał i stał się trochę kimś innym niż prawdopodobnie wtedy był. Otóż pierwszym skutkiem tego, co tam się wydarzyło, było oddanie władzy, jaką człowiek dostał od Boga nad całą ziemią, pamiętacie to, tak? Bóg powiedział, panujcie nad całą ziemią. Oddał całą ziemię człowiekowi, tak? Czy musimy tam znowu szukać tych wersetów?
Odniesienie do rozdziału 4. Listu do Koryntian, który mówi o mocy szatana i jego wpływie na ludzi.
Przestali być posłusznym, jak się coś usłyszało. Przestali robić to, co usłyszeli od Boga, zaczęli robić to, co usłyszeli od szatana. A więc szatan wtedy nie miał władzy nad ziemią, ewidentnie po tym wszystkim otrzymał tę władzę nad ziemią. Jeżeli ktoś miałby co do tego jakąkolwiek wątpliwość, otwórzcie sobie drugi do Koryntian. Drugi list do Koryntian, czwarty rozdział.
Tekst nawiązuje do umarłych w grzechach i upadkach, a także chodzenia według modłów tego świata i naśladowania władcy, który rządzi w powietrzu, co jest nawiązaniem do Listu do Efezjan 2:1-2.
I wy umarliście przez upadki i grzechy wasze. Ale teraz tu chodzi mi zwłaszcza o drugi rozdział, drugi werset. Patrzcie. W których niegdyś chodziliście według modły tego świata. Naśladując władcę, który rządzi w powietrzu.
Odniesienie do Ewangelii Łukasza
Ale z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami. Z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich. W powietrzu. Otwórzcie sobie, bo to wręcz mam z doświadczenia, że wiem, że niektórym się tutaj oczy otwierają. Ewangelię według św. Łukasza.
Nawiązanie: Ewangelia według św. Łukasza.
Jezus przez 40 dni był kuszony na pustyni
Rozdział czwarty. Bo tu znowu mamy jakieś tam swoje narracje, tam wiecie, historie, co tam się nie działo. To jest moment, kiedy Jezus pościł i w trakcie tego postu, według Marka, w trakcie tego postu przez czterdzieści dni, według... A być może pod koniec tych czterdziestu dni, to zależy na pewne tłumaczenia,
szatan kusi Jezusa
spojrzeć, ale tak czy siak, podczas tego postu przychodzi do głodnego Jezusa szatan i zaczyna go kusić. I teraz zwróćcie uwagę, Ewangelia Łukasza, czwarty rozdział, szósty werset. Tekst, który powinien po prostu niektórych ludzi... Mnie uszy opadły, jak pierwszy raz to usłyszałem. I rzekł do niego...
Kuszenie Jezusa na pustyni
Do Jezusa, rzekł diabeł. Dam Ci tę całą władzę... Aha, bo tam wcześniej w piątym wersecie jest widzieć. Wyprowadził go na górę i pokazał mu, uwaga, wszystkie królestwa świata. Bez żadnego wyjątku, całą ziemię. Pokazał mu wszystkie królestwa świata w mgnieniu oka, bardzo interesujące, i rzekł do niego
Tekst odnosi się do przykazania, aby czcić tylko Boga i Jemu służyć.
Jezus mu tylko odpowiedział, cytując pismo, odpowiadając Jezus rzekł mu, to jest ósmy werset, albowiem napisano, Panu Bogu swojemu pokłon oddawać i tylko Jemu będziesz służyć. To jest jedyna odpowiedź, którą Jezus daje w tym momencie szatanowi. Nie mówi, przestań, nie jesteś władcą, nie masz... nie! Szatan w tym momencie nie skłamał, ok?
Opowieść o grzechu Adama i Ewy w Edenie
Tyle tylko, że gdyby Jezus oddał... że gdyby Jezus oddał mu pokłon, to by dokładnie zrobił to samo, co zrobił Adam w Edenie. Czy to jest jasne? Teraz idziemy jeszcze dalej. Otwórzmy sobie Ewangelię Jana wobec tego, bo u Jana ten wątek, że szatan jest władcą tego świata,
Jezus mówi, że szatan jest władcą tego świata
Tyle tylko, że gdyby Jezus oddał... że gdyby Jezus oddał mu pokłon, to by dokładnie zrobił to samo, co zrobił Adam w Edenie. Czy to jest jasne? Teraz idziemy jeszcze dalej. Otwórzmy sobie Ewangelię Jana wobec tego, bo u Jana ten wątek, że szatan jest władcą tego świata,
Fragment opisujący walkę Jezusa z szatanem, władcą tego świata
co oznacza, że władca tego świata, szatan zostanie wyrzucony. Przejdźcie do rozdziału 14, do 30, tak jest, wersetu. Już wiele nie będę mówił z wami, powiada Pan Jezus, nadchodzi bowiem władca tego świata, ale nie ma on nic do mnie. Tu jest takie tłumaczenie, z tego co pamiętam po grecku, raczej powinno być, że nie ma w nim nic.
Ostrzeżenie Boga przed zjedzeniem owocu z drzewa poznania dobra i zła
żeby się nią posługiwali ci, którzy Go wyznają jako Pana. To jest zupełnie inne rozumienie panowania. To jest pierwsza rzecz. Ludzie oddali władzę nad ziemią, nad sobą oddali szatanowi. Druga rzecz, która się wydarzyła, no dokładnie ta, o której w drugim rozdziale pierwszej Księgi Mojżeszowej w 17 wersecie Bóg powiedział, mianowicie, jeżeli zjecie z tego drzewa,
Tekst nawiązuje do grzechu pierworodnego Adama oraz odkupienia ludzkości przez Jezusa Chrystusa.
15 rozdział, 21 werset. Tu jest wyraźnie powiedziane, że to, co weszło na pewno na cały świat przez ten uczynek pierwszych ludzi, przez uczynek Adama, to jest śmierć. Zwróćcie uwagę na pierwszą część tego zdania. Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie. Przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie. Przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie.
Bóg zawiera przymierze z Noem po potopie
Tak? Jak będziemy mówić o nowym przymierzu, no to wtedy zrozumiemy, to nie jest pierwsze przymierze, jakie Bóg zawiera z człowiekiem, ale tam to wtedy jest tak nazwane, tak? Że Bóg powiedział, że chce zawrzeć z Noem przymierze.
fragment tekstu odnosi się do nauki o związku grzechu i śmierci zawartej w Liście do Hebrajczyków
ona się posługuje grzechem, wywołuje w ludziach grzech. List do hebrajczyków, jak sobie otworzycie, no tam już jest tak wyjaśniony związek śmierci z grzechem, że naprawdę się już tego, mam wrażenie, lepiej zrobić nie da. Słucham?
Tekst mówi o tym, że Chrystus przyjął ludzką naturę, aby przez swoją śmierć pokonać diabła, który ma władzę nad śmiercią.
Jest list do hebrajczyków, drugi rozdział, wersety czternasty i piętnasty. Skoro zaś dzieci mają udział we krwi i w ciele, a więc rozumiecie, chodzi o to, że ludzie są cieleśni, więc i On, Chrystus, również miał w nich udział, aby przez śmierć, uwaga, i teraz tu mamy najważniejsze te rzeczy, które nas tu interesują, zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła.
Tekst odwołuje się do Listu do Rzymian, rozdziału 5, wiersza 21.
Bez dwóch zdań. I teraz otwórzcie sobie list do Rzymian, dwudziesty piąty rozdział. Tam już byliśmy w tym piątym rozdziale, tylko teraz tam sobie właśnie powoli wracamy. Tylko najpierw zanim dwunasty werset, no to dwudziesty pierwszy najpierw chciałbym, żebyście zobaczyli. List do Rzymian, piąty rozdział, dwudziesty pierwszy werset.
Grzech i śmierć weszły na świat przez jednego człowieka.
No ale jeszcze raz, jest tu powiedziane piąty rozdział, dwunasty werset. Prze to, jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech weszła śmierć. I potem co jest powiedziane? Tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli. I teraz jeden, jeden raz dzisiaj sięgnę do, do Greki. Celowo do interlinearnego wydania.
Fragment mówi o tym, że przez grzech Adama śmierć weszła na świat i dotknęła wszystkich ludzi.
Żebyście sami mogli, jak ktoś nawet nie zna Greki, to sobie możecie to sprawdzić. Otóż piąty rozdział, dwunasty werset, co jest tam powiedziane? Z powodu jednego człowieka grzechu, śmierć, z powodu jego grzechu śmierć weszła na świat. I teraz tu uważajcie, co mamy powiedziane? I tak na wszystkich ludzi przeszła śmierć.
Odniesienie do grzechu Adama i zbawienia przez Chrystusa
A zatem, jak przez upadek jednego człowieka przyszło potępienie na wszystkich ludzi, i tak dalej, i tak dalej. I dziewiętnasty werset. Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami, tak też przez posłuszeństwo jednego wielu dostąpił usprawiedliwienia.
Stwierdzenie, że chrześcijanie zostali pochowani razem z Chrystusem przez chrzest i teraz żyją w nowym życiu.
i on wtedy tam zląduje, i tak dalej, tak? Sama koncepcja jest dosyć durna, i dlatego jak Paweł powiedział, że, no właśnie mówi, że, słuchajcie, to jest idiotyczne, my musimy zmartwychwstać, bo to jest nasza natura, my żyjemy cieleśnie, tak?
Tekst odnosi się do chrztu, przez który zostajemy zanurzeni w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa
czyż nie wiecie, że my wszyscy ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, czyli po prostu zanurzeni w Chrystusa Jezusa, w śmierci Jego zostaliśmy zanurzeni, to nie wiecie o tym, a to była prawdziwa śmierć i dlatego 4 werset mówi, pogrzebani więc jesteśmy. Jak ktoś umarł, to się go grzebie, się go zostawia w grobie i koniec. Pogrzebani więc jesteśmy wraz z Nim przez chrzest w śmierć. Po co? Abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. Moment przyjęcia w wierze Chrystusa, przyjęcia tego wszystkiego, co się dzieje w Chrystusie, to jest taki moment, który jest bardzo ważny, bo nie tylko w tym, co się dzieje w Chrystusie, ale też w życiu, w życiu, w życiu, w życiu, w życiu.
Bóg obiecuje, że da ludziom nowe, miękkie serca w miejsce starych, twardych serc
Moment przyjęcia w wierze Chrystusa, przyjęcia tego wszystkiego, co się dzieje w chrzcie z człowiekiem powoduje, że dochodzi do rozerwania, dochodzi do nowego stworzenia. Ludzie się nie zanurzają, żeby się w chrzcie obmyć, ok? Ludzie się tam zanurzają, żeby tam umrzeć z całą swoją starą historią, ze wszystkimi swoimi starymi zobowiązaniami, ze wszystkimi swoimi starymi winami, z wszystkimi winami, tak? Żeby umarł stary człowiek przybity z Chrystusem do grzechu. A wstaje nowy, absolutnie nowy. Madzia ostatnio namalowała obraz, który ja tam podsunąłem myśl, żeby go nazwać przeszczep. To było takie, wiecie, mięsiste serce i cytat Zezechiela, wezmę wam wasze serca z kamienia, a dam wam serca z ciała, serca mięsiste. Przeszczep, dlaczego? No właśnie dlatego, żeby zaznaczyć, że trzeba mieć nowe serce, nowe życie, trzeba być nowym człowiekiem, żeby nie mieć nowego.
Stwierdzenie, że chrześcijanie powinni uważać siebie za umarłych dla grzechu, a żyjących dla Boga.
Umarłszy bowiem dla grzechu raz na zawsze Chrystus umarł, a żyjąc żyje dla Boga, podobnie i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu. Tak? Nie, żeby jeszcze dalej się odbywały jakieś cacanki, jakieś zabawy z grzechem, tak? Jakieś, że ale, bo mnie tu, to mnie zawsze dziwi, tak? Ktoś mówi, o, jakichś świetnych byłem rekolekcjach, człowieku, jakieś przebudzenie tam jakieś, tak? Potem mówi, ale wiesz, szatan mnie dalej kusi. W ogóle, co ty w ogóle gadasz, kogo ma kusić? To jakie to było przebudzenie? To były jakieś pieszczoty, może i duchowego niby rodzaju, ale jeżeli się tu nie skończyło w ten sposób, że się nie uważasz za umarłego dla grzechu, to w ogóle o co idzie? Znacz się obrazić na grzech, już nie na szatana, bo on jest pokonany. Uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie. Niechże więc nie panuje grzech w śmiertelnym ciele waszym, tak?
W tym fragmencie Paweł podkreśla, że wszyscy, którzy zostali ochrzczeni w Chrystusie, stali się Jego synami.
Ale będzie żyć. A kto żyje i wierzy we mnie, nie umrze na wieki. To jest jasna obietnica, tak? Życie Chrystusowe, życie Boże jest przeciwieństwem śmierci. I tu sobie, żebyśmy sobie te dwa tematy jasno połączyli, list do Galacjan, albo do Galatów, tam zależy jakie macie to tłumaczenie, otwórzmy. Trzeci rozdział. Tam jest to fantastycznie w dwóch wersetach ze sobą połączone. To jest trzeci rozdział, dwudziesty szósty i dwudziesty siódmy werset. Tak się dzięki wierze powstaje z martwych jako Chrystus, mając moc jego życia w sobie, jego tożsamość wręcz. To jest list do Galacjan, trzeci rozdział, wersety dwadzieścia sześć, dwadzieścia sześć. Wersety dwadzieścia siedem. Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblegliście się w Chrystusa. A dwudziesty szósty werset, ach, no bo tu przeczytałem. Albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa.
odniesienie do chrztu jako wyznania wiary w Chrystusa
Z chęcią, żeby powyrywać korzenie grzechu z siebie. Wyznania wiary w to, że tylko jeden Chrystus mocą swojej śmierci, swojego zmartwychwstania odpuszcza grzech i zanurzenia się w wyniku wyznania tej wiary w Niego, co dokonuje się w chrzcie.
Nawiązanie: kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony
odniesienie do chrztu jako wyznania wiary i uwolnienia od grzechu
Z chęcią, żeby powyrywać korzenie grzechu z siebie. Wyznania wiary w to, że tylko jeden Chrystus mocą swojej śmierci, swojego zmartwychwstania odpuszcza grzech i zanurzenia się w wyniku wyznania tej wiary w Niego, co dokonuje się w chrzcie.
Wezwanie do przemiany umysłu i życia zgodnego z wolą Bożą
Rozumiesz? Bóg przewidział ścieżkę i teraz jak Ty z niej zboczysz na prawo czy na lewo na chwilę, to, kapuje, stąd. Bo nie pełnisz woli Bożej. Musisz rozpoznawać teraz wolę Bożą. List do Rzymian przecież, co Ty gadasz, no nie? Ale jaka jest wola Boża?
Nawrócenie Szawła na drodze do Damaszku
Ty masz żyć jak Chrystus. W odpowiedzi na pytanie, co by było, gdyby Chrystus przyszedł na świat jako ty? To jest to. Jak szawła spotyka, który idzie mordować chrześcijan do Damaszku, zatrzymuje go i mówi, czemu mnie prześladujesz? A ten mówi, że ja cię w ogóle nie znam, co ty ode mnie chcesz? A Jezus mu mówi wyraźnie, nie mówi, czemu prześladujesz moich ludzi, mówi, czemu mnie prześladujesz?
Odniesienie do listu Pawła do Rzymian, który mówi o nowej tożsamości w Chrystusie.
W każdej kobiecie, w każdym mężczyźnie prześladowanym dla Chrystusa jest Chrystus, ok? I twoja nowa tożsamość nie polega na tym, że, bo ktoś mi tam powiedział, że no, ale wiesz, skoro już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus, to oznacza, że wszyscy chrześcijanie mają być tacy sami. No weź, weź. Nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy miłości i trzeźwego myślenia. Myśl, że trzeźwo. Twoja tożsamość jest kolejnym sposobem objawiania się nieskończonej miłości Boga na tej ziemi, nieskończonych mocy Chrystusa na tej ziemi.
Nawiązanie do wersetu z drugiego listu Pawła do Tymoteusza, mówiącego o duchu mocy, miłości i trzeźwego myślenia.
W każdej kobiecie, w każdym mężczyźnie prześladowanym dla Chrystusa jest Chrystus, ok? I twoja nowa tożsamość nie polega na tym, że, bo ktoś mi tam powiedział, że no, ale wiesz, skoro już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus, to oznacza, że wszyscy chrześcijanie mają być tacy sami. No weź, weź. Nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy miłości i trzeźwego myślenia. Myśl, że trzeźwo. Twoja tożsamość jest kolejnym sposobem objawiania się nieskończonej miłości Boga na tej ziemi, nieskończonych mocy Chrystusa na tej ziemi.
Nawiązanie do Listu do Galacjan
I te dzieła, które mają miejsce w niebie, bo mają, bo tam nie ma ekip siedzących na chmurach i się nudzących, żeby te same dzieła z tą fantastyczną Bożą kreatywnością się pojawiły na ziemi. A więc ty jesteś człowiekiem, który ma za zadanie być zupełnie wyjątkowym w objawianiu Bożej chwały na tej ziemi. To jest jasne, co teraz mówię. Popatrzcie sobie do galatów. Skoro już tutaj jesteśmy.
Apostoł Paweł mówi o wypełnieniu czasu, gdy Bóg zesłał swojego Syna, który narodził się z niewiasty i podlegał prawu, aby wykupić tych, którzy byli pod prawem i doprowadzić ich do usynowienia.
Ale jest pod nadzorem opiekunów i rządców aż do czasu wyznaczonego przez Ojca. Podobnie i my, gdy byliśmy dziećmi, byliśmy poddani w niewiole żywiołów tego świata. Lecz gdy nadeszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swojego, który się nadejdzie. Zesłał Bóg Syna swojego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi. Aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy usynowienia dostąpili.
Tekst odnosi się do tematu synostwa Bożego i adopcji dzieci Bożych, co jest kluczową nauką Listu do Galacjan.
Więc jesteśmy teraz dziećmi, synami i córkami bożymi. A ponieważ jesteście synami, przeto Bóg zesłał Ducha swojego Syna do serc waszych, wołającego Abba Ojcze. Jak On mógł wołać do swojego Taty, Tato, Abba. Tak i my możemy. Tak więc już nie jesteś niewolnikiem, ale synem.
Jezus mówi, że nie przyszedł, aby znieść Prawo, ale je wypełnić.
No, okej, jak sobie zobaczycie też kazanie na górze, tak zwane w Ewangelii Mateusza, tam jest powiedziane, Jezus powiedział, ja nie przyszedłem prawa znieść. Ale przyszedłem je wypełnić. I jeżeli wasza sprawiedliwość tam jest, dlatego no, on mówił to do uczniów, którzy już przynajmniej im się wydawało, że w niego wierzyli, a powiedział, jeżeli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż sprawiedliwość uczonych w piśmie i faryzeuszy, to nie wejdziecie do Królestwa. Naprawdę ludziom po niektórych zborach, kościołach i wspólnotach niektórych powinny uszy odpaść od słuchania tego. Mnie kiedyś odpadły.
Odniesienie do Listu do Rzymian, 8 rozdział
Genialnie przetłumaczone. Nie ma najmniejszego znaczenia, czy wy mnie będziecie sądzić, czy jakiś inny sąd ludzki, bo ja nawet sam siebie nie sądzę. A co do Boga? List do Rzymian, ósmy rozdział. Dla tych, którzy są w Chrystusie.