Pewność Zbawienia i 5 Objawień Pięcioksięgu

Apostoł Paweł dziękuje za wiernych w Efezie i modli się, aby Bóg dał im ducha mądrości i objawienia, aby poznali nadzieję, do której zostali powołani, bogactwo chwały dziedzictwa świętych oraz nadzwyczajną wielkość mocy Boga wobec wierzących, która objawiła się w zmartwychwstaniu i wywyższeniu Chrystusa.

Paweł w liście do Efezjan w pierwszym rozdziale pisze, że nie przestaje dziękować, tak cytuję, nie przestaje dziękować za Was i wspominać Was w moich modlitwach. A więc dziękuję, ale jednocześnie prosi o co? Aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec Chwały dał Wam ducha mądrości i objawienia ku poznaniu Jego. I żeby oświecił oczy serca Waszego, abyście wiedzieli jaka jest nadzieja, do której Was powołał i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie Jego. Oraz jak nadzwyczajna jest wielkość mocy Jego wobec nas, którzy wierzymy dzięki działaniu przemożnej siły Jego. A jest to dokładnie ta sama siła, jaką okazał w Chrystusie, gdy wzbudził Go z martwych i posadził po prawicy swojej w niebie.

Paweł modli się o oświecenie oczu serca

Czasem ludzie pytają, dlaczego? To Paweł tu się modli o oświecenie oczu serca. Dlaczego się modli o ducha mądrości i objawienia, skoro przecież dzięki nowemu narodzeniu mamy nowe serce i nowego ducha? To jest prawda. Jesteśmy nowymi stworzeniami dzięki nowemu narodzeniu.

Nawiązanie: Oświecone oczy serca

Jezus obiecuje, że Jego uczniowie będą czynić większe cuda niż On, ponieważ On pójdzie do Ojca.

I dlatego, on mówi, macie nowego ducha i macie nowe serce. Jesteście dokładnie tymi, do których Jezus mówi, możecie uczynić te rzeczy, które ja czynię, a nawet jeszcze większe od tych, które ja czynię, bo ja idę do Ojca. Właśnie dlatego, że ja idę do Ojca. A zatem nie potrzebujemy więcej prosić, tak?

Wiara jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy.

tylko znowu jak mówi Biblia, wiara jest formą duchowego poznania. List do hebrajczyków mówi wyraźnie, że dzięki wierze wiemy o tym, czego jeszcze nie widzimy i doświadczamy tego, choć jeszcze tego nie mamy w rękach. W tym wypadku chodzi o dostrzeżenie tego, co mamy w sobie, a czym żebyśmy mogli zacząć się posługiwać, potrzebujemy najpierw poznać, że to mamy.

Św. Paweł pisze o wyzwoleniu chrześcijan spod prawa i postawienia ich pod łaską.

I teraz ustaliliśmy sobie i tym się ostatnio zajmowaliśmy, że chrześcijanin, chrześcijanka, ludzie nowonarodzeni, ci, którzy wierzą w Chrystusa, mocą właśnie tej wiary, wychodzą spod prawa. Tak, wychodzą spod prawa. Są pod łaską, a nie pod prawem. Jak mówi św. Paweł w liście do Rzymian. Są pod łaską, a nie pod prawem.

Tekst cytuje Efezjan 2:8-9, który mówi o zbawieniu z łaski przez wiarę, a nie z uczynków.

Po prostu. Tak? Natomiast to w jaki sposób my otrzymujemy zbawienie, jeszcze raz to sobie powtórzmy, list do Efezjan 2, wersety 8 i 9. Tam jest wyraźnie, wprost powiedziane, łaską zbawieni jesteście przez wiarę. I to nie z was, Boży to dar, nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.

W tekście wspomniano List do Tytusa, rozdziały 2-3.

I teraz mówię, w wielu miejscach my możemy tę historię powtórzyć. W sensie tę prawdę, że jesteśmy łaską zbawieni. Otwórzcie sobie na przykład list Pawła do Tytusa. To jest króciutki list. Drugi, trzeci rozdział.

Żyjemy pobożnie i sprawiedliwie w obecnym świecie

i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli. Ale potem idziemy dalej. Trzeci rozdział, piąty werset, bo to o ten fragment mówiłem. O tym, o czym mi chodziło. Zbawił nas Bóg,

Odniesienie do Bożego miłosierdzia i zbawienia przez łaskę, a nie dobre uczynki.

zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które pełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swojego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego.

Usprawiedliwienie przez łaskę Boga

Abyśmy usprawiedliwieni łaską Jego, stali się dziedzicami żywota wiecznego, którego nadzieja nam przyświeca. Usprawiedliwieni łaską Jego. Tak?

fragment mowy Piotra na Pięćdziesiątnicę

czy też w innych tłumaczeniach, nawróćcie się, przyjmijcie chrzest w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego, gdzie w innych miejscach w piśmie się pojawiają, jakby w jednym ciągu,

nawiązanie do chrztu

Przyjęcie miłosierdzia Bożego przez wiarę, czyli odwrócenie się od starego człowieka i swoich starych grzechów, kąpiel odrodzenia, czyli jasna sprawa, że chodzi o chrzest,

Apostoł Paweł pyta, czy fakt, że wierzący nie są już pod prawem, a pod łaską, oznacza, że mogą grzeszyć. Odpowiada stanowczo, że nie powinni tego robić.

i myślą, że są tacy mądrzy, tak jakby dwa tysiące lat temu, takich krzykaczy. Tak? Paweł mówi, cóż wtedy? Czy więc mamy grzeszyć dlatego, że już nie jesteśmy pod prawem, ale pod łaską? Przenigdy! Widzicie to?

Dekalog

że możemy żyć w sposób jeszcze wspanialszy, niż ktokolwiek, kto w sposób doskonały wypełniałby prawo mojżeszowe. Tak? Dlatego tym, którzy na podstawie prawa mojżeszowego Jezusowi odpowiadali, co znaczy wypełniać prawo,

Jezus mówi, że ktoś jest niedaleko od Królestwa Niebieskiego.

Jezus mówił, niedaleko jesteś do jednego, do drugiego i do następnego. Niedaleko jesteś od Królestwa Niebieskiego. Ale jeszcze nie jesteś w nim. Tak? A więc Paweł mówi, cóż wtedy? Czy mamy grzeszyć dlatego, że nie jesteśmy pod zakonem, ale pod łaską? Przenigdy!

Paweł odpowiada na pytanie, czy można grzeszyć skoro jesteśmy pod łaską, a nie pod prawem.

Jezus mówił, niedaleko jesteś do jednego, do drugiego i do następnego. Niedaleko jesteś od Królestwa Niebieskiego. Ale jeszcze nie jesteś w nim. Tak? A więc Paweł mówi, cóż wtedy? Czy mamy grzeszyć dlatego, że nie jesteśmy pod zakonem, ale pod łaską? Przenigdy!

Mowa o konsekwencjach powrotu do grzechu po uzyskaniu pełnego oświecenia

której zostaliście przekazani, a uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości. Tak? On mówi, Bogu niech będą dzięki. List do hebrajczyków mówi o tym, co się dzieje, kiedy ktoś, mając pełne oświecenie, mimo tego wróciłby jednak do jakiegoś grzechu

Jezus uczy, jak postępować, gdy ktoś grzeszy

wręcz czasem bywa tak, Paweł, bo ja teraz tych zasad nie będę rozstrząsał, zasad, jakimi powinien rządzić się Kościół, tak? Ale pamiętacie, sam Pan Jezus mówi, tak? Jeżeli widzisz, że twój brat grzeszy,

Saul (Paweł) prześladuje chrześcijan

wręcz czasem bywa tak, Paweł, bo ja teraz tych zasad nie będę rozstrząsał, zasad, jakimi powinien rządzić się Kościół, tak? Ale pamiętacie, sam Pan Jezus mówi, tak? Jeżeli widzisz, że twój brat grzeszy,

Fragment opisuje historię Ananiasza i Safiry, którzy okłamali Piotra i Kościół, a następnie umarli.

Zresztą Piotr im o tym mówi, przecież nikt wam nie kazał tak zrobić. Ale jeżeli przychodzicie i kłamiecie, to kłamiecie nie mnie, tylko kłamiecie Bogu, kłamiecie Duchowi Świętemu. I co się dzieje? Najpierw mąż, a potem żona umierają na jego oczach.

List Pawła do Galacjan, w którym porusza kwestię judaizacji chrześcijan

Wtedy by się pismo zupełnie kupy nie trzymało. Teraz, jak sobie jeszcze otworzycie list do Galacjan, żebyśmy ten temat mieli wreszcie odpowiednio potraktowany. Drugi rozdział. Cały w ogóle list do Galacjan jest, wiecie, ponieważ tam w pewnym momencie przyszli chrześcijanie właśnie żydowskiego pochodzenia. I zaczęli wmawiać chrześcijanom, że dobra, fajnie, w porządku, łaską jesteście zbawieni, ale wobec tego teraz powinniście przejść na judaizm.

Apostoł Paweł rozróżnia pomiędzy Żydami a poganami, którzy również potrzebują zbawienia przez wiarę w Chrystusa, a nie przez wypełnianie Prawa.

A jednak zobaczcie, że żeby się zbawić musieliśmy zrobić dokładnie to samo co wy. I nic więcej. Czyli mówi, cytuję teraz dokładnie, to jest Galacjan drugi rozdział wersety 15-16. My jesteśmy Żydami z urodzenia, a nie grzesznikami z pogan. W domyśle tak jak wy.

Usprawiedliwienie przez wiarę w Chrystusa, a nie przez uczynki zakonu

Tak? Wiedząc wszakże, zobaczcie co tu jest napisane. Wiedząc wszakże, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków zakonu, a tylko przez wiarę w Chrystusa Jezusa. I myśmy w Chrystusa Jezusa uwierzyli, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków prawa. Ponieważ z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwiony żaden człowiek.

Paweł nawiązuje do wydarzeń z Listu do Galacjan, gdzie krytykuje Galacjan za odstąpienie od nauki Ewangelii.

I na takie diktum Paweł w trzecim rozdziale odpowiada, od pierwszego wersetu, jak sobie razem ze mną prześledzicie, do piątego. O głupi Galacjanie! On tam krzyczy. Tak? Głupi Galacjanie! Kto was omamił, was, przed których oczami został wymalowany obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego.

Przypowieść o synu marnotrawnym

ale po to i zmieniać swój umysł, tak? Właśnie po to, żeby... żeby... żeby sobie uświadamiać swoją nową naturę, tak? Że ja jestem synem, jestem... jesteś córką, jestem... jesteśmy dziedzicami u Boga, tak? Pamiętacie tego... O tym mówi Jezus, kiedy ten tzw. marnotrawny syn do Niego wraca, pamiętacie to?

Nawiązanie: o powrocie syna marnotrawnego

Przepowiednia o przyszłej wielkości Syjonu

Tak? Góra ze świątynią Pana będzie stać mocno jako najwyższa z gór, tak? A więc wiemy, że to jest moment, kiedy Pan Jezus już powraca. I teraz zobaczcie, to jest Izajasz drugi rozdział, trzeci werset. I pójdzie wiele ludów, mówiąc, pójdźmy w pielgrzymce na górę Pana, do świątyni Boga Jakubowego, aby nas uczył dróg swoich, abyśmy mogli chodzić jego ścieżkami,

Fragment cytuje Księgę Izajasza, rozdział 2, werset 3.

gdyż z Syjonu wyjdzie zakon, a słowo Pana z Jeruzalemu, tak? Z Syjonu wyjdzie zakon. A więc widzicie... A mówi to Izajasz, który... który to... który teoretycznie, no i praktycznie też jest zobowiązany żyć pod prawem mojżeszowym, tak?

Stwierdzenie, że zbawienie można osiągnąć tylko przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

Niemniej, cały Nowy Testament jest przypomnieniem tego, co i tak my powinniśmy w sobie wiedzieć, tak? Zatem, żeby to zupełnie po prostu, żeby te dyskusje tu zakończyć, tak? List do Rzymian, X rozdział. Ja już to parokrotnie kiedyś cytowałem, ale miejmy to zamknięte. List do Rzymian, X rozdział, IV werset. Zbawienie się nigdy nie może dokonać inaczej, jak tylko przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

Odniesienie do Jezusa Chrystusa jako wypełnienia prawa.

X rozdział, IV werset Listu do Rzymian. Albowiem końcem zakonu jest Chrystus, aby był usprawiedliwiony każdy, kto wierzy. Tak? Końcem zakonu jest Chrystus. Czy mamy w tej kwestii jasność? Tyle. Istnieje nowe przymierze, z którym przychodzi nowe prawo.

Zachęta do mądrości i pobożności

Tak? Bo słodką rzeczą jest być posłusznym nakazom Pana. Po drugie mamy Ducha Świętego, który nas uzdalnia do... do życia według tego prawa. Rozumiecie? To jest...

Apostoł Paweł w Liście do Rzymian, rozdział 3, pisze o usprawiedliwieniu przez wiarę w Chrystusa.

Po prostu, bo to jest gwarancja, że jak dojdziesz do tego zera, to z tego zera poniżej tego zera nigdy nie spadniesz. To jest ta gwarancja, tak? To jest twój fundament, i teraz od tej pory jak mówi Paweł w liście do Rzymian w trzecim rozdziale, to masz założony fundament Chrystusa teraz. Masz założony fundament Chrystusa teraz. Jak na nim budujesz, to się będzie liczyć, tak?

Bóg kocha świat i kocha człowieka

Jak umiłowałem syna, tak i ja was umiłowałem. Jak Bóg umiłował syna, tak on was umiłował? Coś takiego? Jest powiedziane, oczywiście, Jan 3, 16, tak? Bóg tak umiłował świat. Jest powiedziane, że Bóg kocha świat i że Bóg kocha człowieka.

Odniesienie do Boga Stwórcy z Księgi Rodzaju

Ja się tylko pytam, gdzie Bóg osobiście mówi? Nie do Jezusa. Ty jesteś mój syn umiłowany. To jest super, no nie? Chociaż dobra, Jezus tam reprezentuje człowieka.

Słowa Boga Ojca skierowane do Jezusa podczas chrztu

Ja się tylko pytam, gdzie Bóg osobiście mówi? Nie do Jezusa. Ty jesteś mój syn umiłowany. To jest super, no nie? Chociaż dobra, Jezus tam reprezentuje człowieka.

Bóg obiecuje, że wykupi swój lud z niewoli.

Do człowieka. Dałem potężne pieniądze, żeby cię wykupić z okupu. Żeby zapłacić twój okup. Żeby cię wykupić z niewoli.

Abraham negocjuje z Bogiem, aby oszczędził Sodomę, jeśli znajdzie się tam wystarczająca liczba sprawiedliwych

od Boga, że idzie, żeby zniszczyć miasto, tam jedno czy drugie, to zaczął z Bogiem negocjować. Pamiętacie to? A co jeżeli będzie w tym mieście 50 sprawiedliwych, on mówi, i Bóg mówi, no to dobra, to im odpuszczę. Okej, a jakby 40 tylko było?

Nawiązanie: A jeżeli będzie w tym mieście 50 sprawiedliwych, on mówi, i Bóg mówi, no to dobra, to im odpuszczę. Okej, a jakby 40 tylko było?

Jakub otrzymuje nowe imię Izrael po walce z Bogiem.

I tak Jakub stał się Izraelem. A ten go pyta, nie wiem czy w sprytniejszy sposób, ale rzeczywiście Bóg chce mu powiedzieć. Czternasty werset, Bóg rzekł do Mojżesza jestem, który jestem. I dodał, tak powiesz do synów izraelskich.

Bóg objawia swoje imię Mojżeszowi.

I tak Jakub stał się Izraelem. A ten go pyta, nie wiem czy w sprytniejszy sposób, ale rzeczywiście Bóg chce mu powiedzieć. Czternasty werset, Bóg rzekł do Mojżesza jestem, który jestem. I dodał, tak powiesz do synów izraelskich.

Bóg objawia się Mojżeszowi i nazywa siebie Jahwe, wiecznym i niezmiennym Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba.

Jachwę posłał mnie do was. I mówił dalej Bóg do Mojżesza. Tak powiesz synom izraelskim. Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i tak mnie nazywać będą po wszystkie pokolenia. Spotkacie jakichś takich wierzących, którzy, którzy powiedzą, że lepiej mówić Bóg, albo Pan El Shaddai, Adonai, Elohim, cokolwiek. Tylko nie mów Jachwę. To tu masz, tu masz odpowiedź.

Bóg objawia Mojżeszowi swoje imię Jahwe

To jest imię moje na wieki. Sam Jachwę powiedział, to jest imię moje na wieki i tak mnie nazywać będą po wszystkie pokolenia. Jasne. Imię Jeszua oznacza nic więcej ponad Jachwę zbawia albo zbawienie w Jachwę. Tak, Jachwę jest zbawicielem.

Odniesienie do trwałej i niezmiennej natury Jezusa Chrystusa

Niewątpliwie jak później w liście do hebrajczyków np. mamy powiedziane Jezus ten sam wczoraj, dziś i na wieki. Tak, jak On sam mówi, że ja jestem ten, który był, który jest i który przychodzi, to

Odniesienie do Bożej wiecznej i suwerennej natury

Niewątpliwie jak później w liście do hebrajczyków np. mamy powiedziane Jezus ten sam wczoraj, dziś i na wieki. Tak, jak On sam mówi, że ja jestem ten, który był, który jest i który przychodzi, to

Fragment tekstu odnosi się do 18 wersetu 33. rozdziału Księgi Wyjścia.

o gwarancji istnienia wszystkiego, co istnieje, bo ja jestem istnieniem samym w sobie itd. To mówi Bóg. Tak. Twórzcie sobie trzydziesty trzeci rozdział tejże drugiej księgi mojżeszowej. 18 werset. Tu oczywiście cały trzydziesty trzeci rozdział, zwłaszcza od dwunastego wersetu on tu jest, ale nie chcę, nie chcę, chcę żebyście sobie tutaj sami mieli przyjemność odkrywania rozmaitych rzeczy, ale zobaczcie, druga księga mojżeszowa, trzydziesty trzeci rozdział, 18 werset. Mojżesz jest tak pewny tego, że Bóg go kocha.

Opis Mojżesza, który jest typem Chrystusa i zapowiedzią wolnego dostępu do Boga dla każdego chrześcijanina.

Tu od razu troszeczkę wyskakuje oczywiście, Mojżesz jest, jest zapowiedzią tego, wyjątkową, co każdy chrześcijanin, każda chrześcijanka ma. Tak, a więc nieskrępowanego, swobodnego, śmiałego, bezpośredniego dostępu do Boga we własnej osobie. Tak.

Przykazania Boże, w tym zakaz wielobóstwa i oddawania czci innym bóstwom niż Jahwe

Nie tylko nie zawierajcie z nimi żadnych układów ani przymierza. Przeciwnie. Zburzcie ich ołtarze, potłuczcie ich pomniki i wytnijcie ich święte drzewa. Dlaczego? Bo nie będziesz się kłaniał innemu Bogu. Albowiem Pan, którego imię jest Zazdrosny, jest Bogiem Zazdrosnym. Takie stwierdzenie. Moje imię jest Zazdrosny.

Nawiązanie: Nie będziesz miał bogów cudzych obok Mnie. Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył, ponieważ Ja, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym.

Ostrzeżenie Jozuego dla Izraelitów przed porzuceniem wiary w Jahwe

Nie tylko nie zawierajcie z nimi żadnych układów ani przymierza. Przeciwnie. Zburzcie ich ołtarze, potłuczcie ich pomniki i wytnijcie ich święte drzewa. Dlaczego? Bo nie będziesz się kłaniał innemu Bogu. Albowiem Pan, którego imię jest Zazdrosny, jest Bogiem Zazdrosnym. Takie stwierdzenie. Moje imię jest Zazdrosny.

Nawiązanie: Jozue powiedział do ludu: Nie będziecie mogli służyć Panu, bo On jest Bogiem Świętym, Bogiem Zazdrosnym. On nie przebaczy waszych występków i grzechów. Jeśli opuścicie Pana, a będziecie służyć bogom obcym, odwróci się i uczyni wam zło, i wyniszczy was, chociaż przedtem wam dobrze czynił.

Wypowiedź Piotra i Jana przed Sanhedrynem

Tam jest taka sytuacja, kiedy Jan z Piotrem stanęli przed Sanhedrynem, bo w imię Jezusa uzdrowili człowieka, ci im wlali i mówią, że nie wolno wam głosić Jezusa więcej. Ci im odpowiedzieli, że ta jasne trzeba słuchać Boga, a nie ludzi. No ale właśnie wtłukli ich i ich wypuścili.

Nawiązanie: że trzeba słuchać Boga, a nie ludzi

Apostołowie modlą się o odwagę do głoszenia Słowa Bożego, a następnie dochodzi do trzęsienia ziemi i napełnienia Duchem Świętym.

dozwól nam, sługom Twoim, abyśmy głosili z całą odwagą Słowo Twoje. Kiedy Ty wyciągasz rękę, aby uzdrawiać i aby się działy znaki i cuda przez imię Świętego Syna Twojego, Jezusa. A kiedy skończyli modlitwę, co się stało? Zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani i napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym i głosili z odwagą Słowo Boże.

Jezus mówi o rozliczeniu przed Bogiem

Żeby jeszcze, bo ja o tym ostatnio wspominałem, ale żebyśmy tu mieli pełną jasność. Jezus w Ewangelii Janowej, jak sobie Ewangelię Jana otworzycie, piąty rozdział, Jezus w Ewangelii Janowej, w piątym rozdziale pod koniec, czyli to są wersety 45 do 47, mówi wyraźnie o tym, że pięciu ksiąg na Niego wskazuje i Go opisuje. Czytamy? Jezus mówi do, właśnie do uczonych w piśmie i faryzeuszy, mówi nie myślicie, że ja was będę oskarżał, przed Ojcem. Oskarża was Mojżesz, w którym wy złożyliście nadzieję.

Dekalog

mówi wyraźnie o tym, że pięciu ksiąg na Niego wskazuje i Go opisuje. Czytamy? Jezus mówi do, właśnie do uczonych w piśmie i faryzeuszy, mówi nie myślicie, że ja was będę oskarżał, przed Ojcem. Oskarża was Mojżesz, w którym wy złożyliście nadzieję.

Odniesienie do stworzenia świata przez Boga

Słowo Boże i Duch Święty, a więc w historiach opowiedzianych w pięciu księgach. I po trzecie, kto wie, czy nie najważniejsze, pojawia się Jezus jako proroctwo, jako zapowiedź, ale też jako opis w ogóle natury swojej, jako Mesjasza. Pojawia się w prawie, całym prawie. W wielu momentach prawo zostało napisane, żeby prorokować o tych rzeczach, o których

Odniesienie do Chrystusa jako Baranka Bożego bez skazy

baranek bez skazy? Ponieważ to była zapowiedź Chrystusa, Mesjasza, cierpiącego Mesjasza, syna Józefa, który miał być bez skazy, a więc bez winy, ponieważ tylko taki mógł zmazać winy wszystkich pozostałych. Jasne? I to jest tylko jeden z przykładów, a więc w innych prawach również czytajcie i wiedzcie, że czytacie o Bogu, czytacie także o Mesjaszu.

Odniesienie do Józefa, syna Jakuba, jako biblijnej zapowiedzi Chrystusa

baranek bez skazy? Ponieważ to była zapowiedź Chrystusa, Mesjasza, cierpiącego Mesjasza, syna Józefa, który miał być bez skazy, a więc bez winy, ponieważ tylko taki mógł zmazać winy wszystkich pozostałych. Jasne? I to jest tylko jeden z przykładów, a więc w innych prawach również czytajcie i wiedzcie, że czytacie o Bogu, czytacie także o Mesjaszu.

Opis manny, którą Bóg dał Izraelitom na pustyni

Ale zobaczcie, II Mojżeszowa, XVI rozdział, XIV werset i XV. A gdy warstwa rosy się podniosła, oczywiście to są Izraelici na pustyni, tak? A gdy warstwa rosy się podniosła, oto na powierzchni pustyni było coś drobnego, ziarnistego, drobnego niby szron na ziemi.

Jest jedno oczywiste odniesienie i drugie już mniej oczywiste. Dlatego trzeba znać całą historię.

VI rozdział. XLVII werset. Ewangelia Jana, VI rozdział, XLVII werset i następne. Jest jedno oczywiste odniesienie i drugie już mniej oczywiste. Dlatego trzeba znać całą historię. Ja tylko fragmencik jej przedstawiłem z pięciu księgów. W pięciu księgach jest przynajmniej dziewięć fragmentów, które mówią omannie na różne sposoby. O której się dowiadujemy, że jest chlebem do jedzenia. Tym, który dał Pan z nieba. I teraz zobaczcie Ewangelia Jana, VI rozdział, XLVII werset.

Jezus mówi o sobie jako o chlebie życia wiecznego, w przeciwieństwie do manny, którą jedli Żydzi na pustyni, a która nie dawała życia wiecznego.

Jezus mówi Amen, Amen. Powiadam wam, kto wierzy we mnie, ma żywot wieczny. Ja jestem chlebem żywota. I dalej. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni, a poumierali. Tu natomiast jest chleb, który zstępuje z nieba,

Historia o zstąpieniu manny z nieba i pytaniu Izraelitów, co to jest.

Ale pamiętacie, jak w odpowiedzi, bo tam była zapowiedź, tego nie przeczytaliśmy. Mojżesz mówi, że Bóg was nakarmi. Zstąpiła manna z nieba i co? Żydzi podeszli i się zapytali, co to jest? Co to jest? I zresztą tam potem widać, że oni nie od razu się przekonali do tego, żeby jeść

Jezus określa siebie jako chleb życia

Zresztą ona się skończyła i my dzisiaj nie wiemy nawet za bardzo, oprócz opisów biblijnych, jak to tam funkcjonowało. Jezus mówi, ja jestem chlebem życia, a więc mówi, tu macie chleb, który zstąpił z nieba. Jaka jest ich reakcja? Taka sama jak tamtych. A więc pokazuje dokładnie

Odniesienie do Ewangelii Jana, rozdział 1, werset 45

Jasność? W Ewangelii Janowej, tak, jeszcze żeby wam to przypomnieć, w pierwszym rozdziale, skoro już tu jesteśmy, tak, w 45. wersecie, bo tam właśnie

Filip odnosi się do Mojżesza i proroków, którzy pisali o Jezusie

Jeszcze raz pamiętajcie o zapewnieniu Filipa. To jest pierwszy rozdział Ewangelii Jana, 45. werset. Filip spotkał Natanaela i rzekł do niego Znaleźliśmy tego, o którym pisał w zakonie Mojżesz, a także prorocy, Jezusa, syna Józefa z Nazaretu. Jeszcze raz, widzicie?

Księga Wyjścia, druga księga Starego Testamentu, opowiada m.in. o dzieciństwie Mojżesza.

Rozpoznaliśmy w nim te cechy, o których przeczytaliśmy w pięciu księgach. Jakie to są cechy? Nie odbieram wam zabawy. Jeszcze tylko, żeby wam pokazać jedną rzecz, żeby nie było, że tylko z drugiej Mojżeszowej czerpiemy. Weźcie sobie czwartą Mojżeszową, otwórzcie.

Księga Liczb, będąca czwartą księgą Starego Testamentu, zawiera m.in. opisy spisu ludności i organizacji obozu Izraelitów na pustyni.

Rozpoznaliśmy w nim te cechy, o których przeczytaliśmy w pięciu księgach. Jakie to są cechy? Nie odbieram wam zabawy. Jeszcze tylko, żeby wam pokazać jedną rzecz, żeby nie było, że tylko z drugiej Mojżeszowej czerpiemy. Weźcie sobie czwartą Mojżeszową, otwórzcie.

Balaam wypowiada przepowiednie o przyszłości Izraela i sąsiednich narodów.

I co interesujące, prorokuje o Mesjaszu wprost. Mówi wprost, że widzi Mesjasza. To jest siedemnast, od siedemnastego wersetu czytam. Widzę go, ale nie teraz. Oglądam go, ale nie z bliska. Wzejdzie gwiazda z Jakuba, powstanie berło z Izraela i roztrzaska skronie Mołabu. Ciemie wszystkich synów Seta. Edom stanie się jego dziedzictwem. Seir będzie dziedzictwem swoich wrogów. Izrael zaś nabierze mocy. Teraz ktoś powie, no dobra, no to to jest zapowiedź. Mówi o Mesjaszu, że będzie gwiazdą, jak czytacie z Jakuba, berłem z Izraela. Tak? Później Jezus sam o sobie np. w objawieniu mówi, że jest, że jest gwiazdą zaranną.

Nawiązanie: Widzę go, ale nie teraz. Wzejdzie gwiazda z Jakuba, powstanie berło z Izraela i roztrzaska skronie Mołabu. Ciemie wszystkich synów Seta. że będzie gwiazdą, jak czytacie z Jakuba, berłem z Izraela

Jezus nazywa siebie gwiazdą poranną

Izrael zaś nabierze mocy. Teraz ktoś powie, no dobra, no to to jest zapowiedź. Mówi o Mesjaszu, że będzie gwiazdą, jak czytacie z Jakuba, berłem z Izraela. Tak? Później Jezus sam o sobie np. w objawieniu mówi, że jest, że jest gwiazdą zaranną.

Odniesienie do Księgi Wyjścia, rozdział 19.

Teraz tak, mamy objawienie, trzeci rodzaj objawienia w Torze i to jest objawienie prawdy o Kościele. Teraz tu niektórzy się... Bo mówią, dobra, o Bogu, no to jasne, bo Żydzi wiedzieli kto to jest Bóg. O Mesjaszu, no przecież, bo to jest koncept żydowski, tak? Ale o Kościele? Zatem otwórzcie sobie znowu II Mojżeszową, tam wracamy. XIX rozdział.

W Księdze Rodzaju mowa o domu Jakuba, który jest tożsamy z domem Izraela.

mówiąc, tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz synom izraelskim. Teraz zwróćcie uwagę, w różnych miejscach w Biblii jest mowa o domu Jakuba, że Bóg jest Bogiem Jakuba czy tam Izraela i za każdym razem, kiedy się pojawia informacja, która łączy dom Jakuba z domem Izraela, oznacza całość Izraela. Czy to jest jasne?

W Księdze Wyjścia Bóg określa siebie jako Boga Jakuba, co wskazuje na związek z domem Izraela.

mówiąc, tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz synom izraelskim. Teraz zwróćcie uwagę, w różnych miejscach w Biblii jest mowa o domu Jakuba, że Bóg jest Bogiem Jakuba czy tam Izraela i za każdym razem, kiedy się pojawia informacja, która łączy dom Jakuba z domem Izraela, oznacza całość Izraela. Czy to jest jasne?

Nawiązanie: Bóg Jakuba

Apostoł Paweł w Liście do Rzymian podkreśla, że prawdziwym Żydem nie jest ten, kto nim jest jedynie z zewnątrz, ale ten, kto jest nim wewnętrznie, w sercu.

Bo zbawienie, poza wieloma innymi rzeczami, daje nam nie tylko pewność, że nie pójdziemy do piekła, ale też zbawienie daje nam uczestnictwo w Izraelu, tak? Bo nie ten jest Żydem, mówi Paweł pod koniec drugiego listu do Rzymian, że nie ma ciała, ale kto ma co? Obrzezane serce, tak? I dlatego Pan tu wyraźnie mówi do nich, ale mówi też na przyszłość, tak?

Bóg wzywa Izraelitów na górę Synaj

I zaraz zobaczymy, że tak rzeczywiście jest. Pan zaś zawołał na nich z góry, mówiąc tak, powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz synom Izraela. Wy widzieliście, co uczyniłem Egipcjanom. Teraz widzicie, co uczyniłem Egipcjanom i zawsze wszyscy się na tym skupiają, o Bóg tam był krwiożerczy, ale patrzcie, co uczyniłem Egipcjanom, jak nosiłem was

Bóg obiecuje Izraelowi, że jeśli będą słuchać Jego głosu i przestrzegać Jego przymierza, staną się Jego szczególną własnością pośród wszystkich ludów.

na skrzydłach orlich i przyciągnąłem was do siebie. A teraz, jeżeli pilnie słuchać będziecie głosu mojego i przestrzegać mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich ludów, bo moja jest cała ziemia. Zobaczcie, co się dzieje, Bóg mówi cała ziemia jest moja, wszystkie ludy są moje, nikt mi łaski nie robi w żadnej kwestii, ale wy chcę, żebyście byli czymś absolutnie wyjątkowym.

Bóg obiecuje, że Izrael będzie dla Niego szczególną własnością, królestwem kapłańskim i narodem świętym.

Będziecie szczególną moją własnością. Moja moja własność jest moją własnością pośród wszystkich ludów. I na czym będzie polegać ta szczególna, wyjątkowa rola Izraela? To jest szósty werset tego 19 rozdziału. Wy będziecie mi królestwem kapłańskim i narodem świętym.

Dekalog

jest Chrystus. Chrystus wszędzie objawia się, przemawia do nas przez całe swoje słowo. Jasność? I w jaki sposób zapowiada nowonarodzonego, zbawionego Izraelitę, czyli chrześcijanina czy chrześcijankę, w jaki sposób zapowiada Tora? Bo to będzie odpowiedź na twoje pytanie. Drugą Mojżeszową znowu, jak sobie otworzymy.

Tekst mówi o rozróżnieniu między Mojżeszem a wszystkimi Izraelitami.

Czyli Eksodus. Trzydziesty trzeci rozdział. Tam jest taka ciekawa historyjka. Trzydziesty trzeci rozdział, wersety 7 do 11. To jest pokazane rozróżnienie między Mojżeszem a wszystkimi Izraelitami.

Opis namiotu zgromadzenia, do którego Mojżesz wchodził, aby rozmawiać z Bogiem.

To jest miejsce Mojżesza. Ale teraz zwróćcie uwagę. A ilekroć Mojżesz szedł do namiotu, cały lud powstawał i ustawiał się. Każdy przy wejściu do swojego namiotu i patrzyli za Mojżeszem, dopóki nie wszedł on do tego namiotu swojego zgromadzenia z Panem.

Opis rozmowy Mojżesza z Panem przy namiocie zgromadzenia

Tak? Ilekroć zaś Mojżesz wszedł do namiotu, słup obłoku opuszczał się i stawał u wejścia do namiotu, a Pan rozmawiał z Mojżeszem. I widział cały lud słup obłoku stojący u wejścia do namiotu. I wtedy powstawał cały lud i kłaniali się, każdy u wejścia do swojego namiotu, wiecie, w tamtą stronę, gdzie był namiot Mojżesza, na który to namiot wstępował obłok.

Autor listu porównuje doświadczenie czytelników z doświadczeniem Izraelitów na górze Synaj.

to jest XII rozdział od XVIII wersetu listu do hebrajczyków. Wy nie podeszliście bowiem do góry, której można dotknąć, do płonącego ognia wroku, ciemności i buzy, ani do dźwięku trąby i głośnych słów, na których odgłos ci, którzy je słyszeli, prosili, aby już do nich nie przemawiano. To nie jest wasze doświadczenie. Tak?

opis strachu przed Bogiem podczas nadania Dziesięciu Przykazań

Nie mogli bowiem znieść nakazu, gdyby nawet zwierzę dotknęło się góry, ukamienowane będzie. A tak straszne było to zjawisko, iż Mojżesz powiedział, sam Mojżesz, o którym słyszeliście, że miał osobistą relację z Bogiem, tak? Że sam Mojżesz powiedział, jestem przerażony i drżący, w domyśle w obecności Boga. Tak?

opis strachu Mojżesza przed Bogiem podczas nadania Dziesięciu Przykazań

Nie mogli bowiem znieść nakazu, gdyby nawet zwierzę dotknęło się góry, ukamienowane będzie. A tak straszne było to zjawisko, iż Mojżesz powiedział, sam Mojżesz, o którym słyszeliście, że miał osobistą relację z Bogiem, tak? Że sam Mojżesz powiedział, jestem przerażony i drżący, w domyśle w obecności Boga. Tak?

Odniesienia do niebieskiego Jeruzalem, góry Syjon oraz zgromadzenia pierworodnych

A teraz, jakie jest doświadczenie twoje? Ale wy podeszliście do góry Syjon. Wy podeszliście do miasta Boga żywego, do Jeruśalaim niebieskiego i do niezliczonej Rzeszy Aniołów. Wy podeszliście do uroczystego zgromadzenia i zebrania pierworodnych, którzy są zapisani

Werset opisuje niezmienną naturę Jezusa, nawiązując do rozdziału 13 Listu do Hebrajczyków, który ostrzega przed błędnymi naukami.

Co to oznacza? Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki. I tutaj list do hebrajczyków jest bardzo jasny. Nie dajcie się zwodzić przeróżnym i obcym naukom. Dobrze jest bowiem umacniać serce łaską, a nie pokarmami.

Mojżesz rozmawia z Bogiem na górze Synaj, co może być paralelą do Jezusa jako Mesjasza.

Dlatego Jezus, aby uświęcić lud własną krwią, cierpiał poza bramą. Tak? A więc Mojżesz tam przedstawia sobą Mesjasza, który, który robi coś niezrozumiałego dla ludzi, a to, co robił Jezus, ofiarując siebie jako ofiarę, to była także, poza tym, że fizyczna, także ofiara

Odniesienie do składania Bogu ofiary pochwalnej przez Jezusa.

Przez niego więc, to jest piętnasty werset tego ostatniego rozdziału Listu do Hebrajczyków. Przez niego więc, czyli przez Jezusa, nieustannie składajmy Bogu ofiarę pochwalną, to jest owoc wark, które wyznają jego imię. Kapłaństwo należy do tych, którzy są zbawieni przez wiarę w Jezusa Chrystusa,

Jezus mówi o obecności Boga wśród zgromadzonych wiernych

uczestnictwa we wspólnej wieczerzy, Paweł mówi, nie opuszczajcie wspólnych zgromadzeń, we wspólnej modlitwie, bo gdzie dwie albo trzy osoby się gromadzą w imię moje, Jezus mówi tam ja jestem pośród nich i to jest prawdziwa obecność przez samo zgromadzenie tych dwóch albo trzech, ale przypominam Objawienie Janowe, XX rozdział, szósty werset.

Nawiązanie: bo gdzie dwie albo trzy osoby się gromadzą w imię moje, tam ja jestem pośród nich

fragment dotyczący Sądu Ostatecznego

uczestnictwa we wspólnej wieczerzy, Paweł mówi, nie opuszczajcie wspólnych zgromadzeń, we wspólnej modlitwie, bo gdzie dwie albo trzy osoby się gromadzą w imię moje, Jezus mówi tam ja jestem pośród nich i to jest prawdziwa obecność przez samo zgromadzenie tych dwóch albo trzech, ale przypominam Objawienie Janowe, XX rozdział, szósty werset.

O powołaniu Pawła i usprawiedliwieniu przez wiarę w Chrystusa

I na koniec list do Galacjan, jakbyście sobie otworzyli, żebyśmy dokonali tutaj bardzo istotnego podsumowania. Otóż my mamy coś więcej niż Mojżesz, tak? Jak czytacie, kim jest nowonarodzony, pamiętaj, to nie jest tylko człowiek, który ma, który się staje królem, kapłanem w imię Bożym i jest członkiem narodu wybranego.

Tekst odnosi się do tego, że poprzez wiarę w Chrystusa człowiek staje się członkiem narodu wybranego i częścią rodziny królewskiej.

Ty nie tylko, że zostajesz przez nowe narodzenie z wiary w Chrystusa, nie tylko, że się stajesz członkiem narodu wybranego, ale wracasz się w rodzinę królewską. List do Galacjan, czwarty rozdział, wersety 4-7.

W tym fragmencie apostoł Paweł mówi o wypełnieniu czasów, gdy Bóg zesłał swojego Syna, Jezusa Chrystusa, który stał się człowiekiem, by wykupić tych, którzy żyli pod Prawem Mojżeszowym, aby oni otrzymali usynowienie, czyli prawo do stania się dziećmi Bożymi.

Ale gdy nadeszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swojego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi, aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy, uwaga, dostąpili usynowienia. To jest, to jest i ta obietnica także w całym pięciu księgach jest zawarta. Czytam dalej.

Jezus mówi o tym, że wierzący w Niego będą mogli czynić takie same rzeczy, jak On, ponieważ On idzie do Ojca.

A więc nie jesteś tylko dzieckiem Bożym. Tak, jesteś dorosłym synem i córką Boga, to znaczy kimś, kto może już czerpać z dziedzictwa. I dlatego Jezus mówi. To jest dla was, że ja idę do Ojca. Jeszcze raz to powtórzę, tak, bo ci, którzy we mnie wierzą, będą mogli czynić te rzeczy,

Święto Namiotów, które Jezus wypełnił jako wypełnienie obchodów świąt Starego Testamentu.

do mnie i pije, strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. Tak? Teraz co o tym mówi Księga Kapłańska? Co o tym mówi cała Tora? Jezus wypełnia to święto. Teraz czy wszystkie święta są wypełnione przez Jezusa?

Jezus mówi o życiu wiecznym, które będzie płynęło z wierzącego w Niego.

do mnie i pije, strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. Tak? Teraz co o tym mówi Księga Kapłańska? Co o tym mówi cała Tora? Jezus wypełnia to święto. Teraz czy wszystkie święta są wypełnione przez Jezusa?

Fragment mówi o zapowiedzi Jezusa o Duchu Świętym, który zostanie dany wierzącym

No pewnie, że tak, jeżeli tą wodą żywą, a tam wyraźnie w 7 rozdziale Janowym jest powiedziane, że mówił o wodzie, bo chodziło mu o Ducha Świętego, który jeszcze nie był dany. A zatem jeżeli Duch Święty w dzień Pięćdziesiątnicy wylewa się z serc wierzących, to jednocześnie z tego samego powodu nad głowami płonie im ogień, tak?

Fragment odnosi się do zesłania Ducha Świętego na apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy

No pewnie, że tak, jeżeli tą wodą żywą, a tam wyraźnie w 7 rozdziale Janowym jest powiedziane, że mówił o wodzie, bo chodziło mu o Ducha Świętego, który jeszcze nie był dany. A zatem jeżeli Duch Święty w dzień Pięćdziesiątnicy wylewa się z serc wierzących, to jednocześnie z tego samego powodu nad głowami płonie im ogień, tak?