Odniesienia w kolejności nagrania
Kliknij czas, żeby otworzyć nagranie dokładnie w tym miejscu. Kliknij miejsce w Biblii, żeby zobaczyć inne nagrania o tym samym fragmencie.
pierwszy list Jana nazwany jest przez wielu egzegetów i komentatorów biblijnych świętym świętych Nowego Testamentu
Ja wybieram tą drugą drogę, gdy chodzi o pierwszy list Jana. Ale od razu, zanim cokolwiek zaczniemy z nim robić kochani, zacznę od razu z wysokiego C, z bardzo wysokiego C. Otóż wiele osób, wielu egzegatów, wielu komentatorów biblijnych nazywa pierwszy list Jana świętym świętych Nowego Testamentu. Mówię to dlatego, żebyście dobrze zrozumieli co się dzieje. W sensie, jeżeli gdzieś w Nowym Testamencie mamy prawdziwie nawet już nie mistyczną, ale mistagogiczną Księgę.
List Jana
w pierwszym liście Jana. To, kochani, pierwszy list Jana naprawdę został napisany po to, aby zrealizować konkretne cele, aby rozwiązać pewne problemy, niekoniecznie przez zrozumienie, ale przez realne działanie Ducha Świętego. A więc czytanie pierwszego listu Jana, trwanie w tym liście, nawet bez pełnego zrozumienia,
Fragment z Księgi Izajasza, rozdział 55, w którym Bóg wzywa ludzi do przyjścia do Niego i napicia się wody życia.
ale zwłaszcza pierwszego listu Janowego, na bazie słowa z Księgi Izajasza, z 55 rozdziału. Swoją drogą, już dzisiaj, po tym jak sobie przedstawimy, po co w ogóle Duch Święty mówi, że napisał ten list i Jan wziął udział w pisaniu tego listu, jak to sobie zobaczymy, to sprawdźcie, czy nie jest to bezpośrednia realizacja tych słów, które teraz sobie przeczytamy. Ale jeszcze raz, na razie czerpiemy z nich inspirację do naszej modlitwy.
Odniesienie do 1 Listu Jana, w którym autor mówi o słyszeniu, widzeniu i dotykaniu Słowa życia, które stało się ciałem.
ale zwłaszcza pierwszego listu Janowego, na bazie słowa z Księgi Izajasza, z 55 rozdziału. Swoją drogą, już dzisiaj, po tym jak sobie przedstawimy, po co w ogóle Duch Święty mówi, że napisał ten list i Jan wziął udział w pisaniu tego listu, jak to sobie zobaczymy, to sprawdźcie, czy nie jest to bezpośrednia realizacja tych słów, które teraz sobie przeczytamy. Ale jeszcze raz, na razie czerpiemy z nich inspirację do naszej modlitwy.
Odniesienia do Księgi Izajasza, rozdział 55, wersety 2-3 oraz 7-11.
To jest Księga Izajasza, 55 rozdział. Podstawą naszej modlitwy, niech będą wersety od 2 do 3. Podstawą naszej modlitwy, niech będą wersety od 7 do 11. Niech bezbożny, pisze Izajasz, opuści swoją drogę, a człowiek nieprawy swoje myśli. Zwróćcie uwagę jeszcze raz, co tu się dzieje.
Wezwanie do porzucenia swojej drogi i złych myśli oraz nawrócenia się do Boga.
Od czego ma odstąpić człowiek, żeby potem gdzieś mógł wstąpić i żeby mógł wejść na nową drogę. Ma odstąpić od swoich myśli. A więc od swojej drogi, a więc od tego, co robi i od swoich myśli, a więc od tego, co go nakłania do tego, żeby coś robić. Więc jeszcze raz, czytamy Izajasza. Niech bezbożny opuści swoją drogę, a człowiek nieprawy swoje myśli i niech wróci do Jahwe, a on się zlituje.
Fragment ten nawiązuje do Księgi Izajasza, w której Bóg zaprasza grzeszników do powrotu do Niego i obiecuje im przebaczenie i obfite błogosławieństwo.
Niech wróci do naszego Boga, gdyż Bóg ten jest hojny w przebaczeniu. Moje myśli bowiem nie są waszymi myślami, ani wasze drogi nie są moimi drogami, mówi Jezus. Ale jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi przewyższają wasze drogi, a moje myśli wasze myśli. Bo jak spada deszcz i śnieg z nieba i już tam nie wraca, ale nawadnia ziemię i czyni ją płodną, czyni ją też urodzajną, tak, że wydaje siewcy nasienie, a chleb jedzącym, tak będzie z moim słowem, które wyjdzie z moich ust.
Odniesienie do Słowa Bożego, które nie wraca próżno
I nawet wiedza przechodzi przez ujawnienie się, objawienie się, zamanifestowanie się Twojej mocy. A zatem, Panie, dzisiaj wyznajemy wobec tego, tego wyjątkowego Słowa, że to jest dokładnie to Słowo, o którym Ty przez Izajasza powiedziałeś. Że ono wyszło z Twoich ust i nie wróci do Ciebie na próżno,
Pierwsze wersety Ewangelii Jana, mówiące o tym, że to, co było od początku, zostało objawione i jest głoszone.
Czy to jest jasne? Tak? Ale ten autor na początku pisze w liczbie mnogiej. To, co było od początku, zobaczcie pierwszy rozdział, od pierwszego do trzeciego wersetu. To, co było od początku, co słyszeliśmy.
Nawiązanie: Co było od początku, co słyszeliśmy, co widzieliśmy na własne oczy, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce - to głosimy o Słowie życia.
Odniesienie do Ewangelii Jana
Pytanie brzmi. Pamiętacie Ewangelię Jana. Tak. W Ewangelii Jana. Jan się też nie przedstawia.
Tekst nawiązuje do początku Ewangelii Jana, która opisuje stworzenie świata przez Boga.
Jeżeli już wszystkie inne byśmy odrzucili, to co tu jest napisane? Tak? O tym, co było na początku. Otwórzcie sobie pierwszą Ewangelię Jana.
Nawiązanie: W początek był Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było w początek u Boga.
stwierdzenie na początku Ewangelii Jana
Pierwszy rozdział. Nie? Ewangelia Jana, pierwszy rozdział zaczyna się od sformułowania na początku było słowo.
Fragment opisujący stworzenie świata na początku Księgi Rodzaju.
z Księgi Rodzaju. Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Nie? To jest tyle. Tak się zaczyna Biblia. Nikt tego nigdy nie śmiał dotykać.
Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas
tym Bogiem jest to Słowo. Czy to jest jasne? Nie? Trzymajcie tu jeszcze Ewangelię Jana albo nie. Zobaczcie, jak cały
List Jana kończy się tym stwierdzeniem
swój list Jan kończy. Okej? Czyli pierwszy list Jana, piąty rozdział, dwudziesty werset. Wiemy, że Syn Boży przyszedł
Stwierdzenie, że Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym
Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym. Zobacie, o co chodzi? Zatem, zatem Jan
początek Ewangelii Jana
Nowego Testamentu. Tak? Więc cała Ewangelia Jana to jest jedno bardzo poważne oświadczenie, które zaczyna się od na początku było słowo.
ten cel, o którym on mówił, że go chce osiągnąć
ten cel, o którym on mówił, że go chce osiągnąć. Popatrzcie jeszcze na przykład na 1 Jana, 5 rozdział, 6 werset.
Stwierdzenie, że Jezus jest Synem Bożym
O Jezusie, Synu Bożym jest powiedziane, to jest ten, który przyszedł przez wodę i krew. Jezus Chrystus.
Jest tu zaznaczona i sugerowana znajomość Ewangelii Jana.
owszem, jest tu zaznaczona i sugerowana znajomość nasza, Ewangelii Jana. 19 rozdział Ewangelii Jana.
Jezus na krzyżu
Jezusa, zobaczcie 19 rozdział 30 werset, czytamy u Jana, gdy Jezus skosztował octu, powiedział wykonało się i
Werset opisuje naocznego świadka wydarzeń związanych z ukrzyżowaniem Jezusa.
w Ewangelii Jana 19 rozdział 35 werset, a ten, który to widział, świadczy o tym. Ten, który to widział, tak? Teraz zobaczcie,
Tekst zawiera odniesienie do Ewangelii Jana, rozdział 5, werset 6.
Ewangelia Jana, piąty rozdział, szósty werset. To jest ten, który przyszedł przez wodę i krew. Jezus Chrystus. Nie tylko w wodzie, ale w wodzie i
Początek 1 Listu Jana
który tu jeszcze raz mówi, że wraca do tego samego wątku. Jeżeli więc mamy w pierwszym liście Jana, w pierwszym rozdziale, zobaczcie, to, co było od początku, co słyszeliśmy,
Apostoł Jan mówi, że przebywał na wyspie Patmos z powodu głoszenia słowa Bożego i świadectwa o Jezusie Chrystusie
i królestwie oraz w cierpliwości Jezusa Chrystusa, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa. Mówi, gdzie, kto
przykład prześladowania
prześladowany, zobaczcie na przykład na list do Efezjan, no ale tu listy Jana są tego dobitnym przykładem, tym bardziej tożsamość odbiorców, tożsamość nadawcy,
przykład prześladowania
prześladowany, zobaczcie na przykład na list do Efezjan, no ale tu listy Jana są tego dobitnym przykładem, tym bardziej tożsamość odbiorców, tożsamość nadawcy,
przykład prześladowania
prześladowany, zobaczcie na przykład na list do Efezjan, no ale tu listy Jana są tego dobitnym przykładem, tym bardziej tożsamość odbiorców, tożsamość nadawcy,
przykład prześladowania
prześladowany, zobaczcie na przykład na list do Efezjan, no ale tu listy Jana są tego dobitnym przykładem, tym bardziej tożsamość odbiorców, tożsamość nadawcy,
Jan pisze swoją Księgę
że nie są swoi, tak? I tak dalej, i tak dalej. Więc, kochani, no ale niektórzy mówią, no ale skoro to tym bardziej jest jeszcze większe prześladowanie, kiedy Jan pisze swoją Księgę
Nawiązanie: Księga Objawienia
W sensie tam się pojawia to słowo,
listach. I właśnie do Galacjan, rozumiecie, pisze, to jest list do Galacjan, czwarty rozdział, werset dziewiętnasty. W sensie tam się pojawia to słowo,
Apostoł Paweł porównuje swojego trudu nad Galatami do bólów rodzenia, by kształtować w nich Chrystusa.
A więc list do Galacjan, czwarty czwarty rozdział, dziewiętnasty werset. Pisze tam Paweł do Galacjan, moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje. Widzicie to? Więc to jest Paweł, który się posługuje
Zachęta do prawdziwej miłości
Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Osiemnasty werset. Moje dzieci, nie miłujmy słowem ani językiem, ale uczynkiem
Nawiązanie: Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Moje dzieci, nie miłujmy słowem ani językiem, ale uczynkiem
Fragment odnosi się do rozdziału 21. Księgi Objawienia, który opisuje nowe niebo i nową ziemię.
i prawdą. Czwarty rozdział. Okej? Czwarty werset. Dzieci, wy jesteście z Boga. I wreszcie piąty rozdział. Dwudziesty pierwszy
Nawiązanie: Okej? Czwarty werset. I wreszcie piąty rozdział. Dwudziesty pierwszy
Jezus mówi o konieczności narodzenia na nowo, by wejść do Królestwa Bożego.
ogłupiałych galacjan mówi dzieciaki. Rodzę was na nowo. Jan, ile razy? Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem razy
Apostoł Paweł używa metafory cierpienia przy narodzinach, by opisać swoją troskę o rozwój duchowy Galacjan.
ogłupiałych galacjan mówi dzieciaki. Rodzę was na nowo. Jan, ile razy? Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem razy
W tekście jest odniesienie do fragmentu z 1 Listu Jana 2,19, który mówi o tym, że powstawały różne frakcje i pojawiały się osoby, które twierdziły, że należą do Kościoła, ale nim nie byli.
wiele powstało frakcji, pojawili się ludzie, którzy twierdzą, że są Kościołem, a nie są. Okej? Jan o tym mówi,
Do moich dzieci piszę, bo wam zostały przebaczone grzechy ze względu na jego imię.
dlaczego mogę do was pisać? Jako do moich dzieci. Do dzieci bożych. Bo zostały wam przebaczone grzechy, ale ze względu na jego imię. On wcześniej
Rozdział Ewangelii Jana, który zawiera modlitwę Jezusa
Rozdział 17. Regularnie sobie potrzebujemy przypominać tę definicję. I swoją drogą zauważcie, to jest ten sam autor. Ewangelia Jana, 17, rozdział,
Fragment tekstu odnosi się do 1 Listu Jana, rozdziału 2, wersetu 13.
o której mówi Biblia. Ale w każdym razie, wracamy. Pierwszy Jana, drugi rozdział, trzynasty werset. Pisze do kogo? Do was, ojcowie, bo poznaliście tego, który jest
rozrysowanie znaku krzyża
chcesz zobaczyć, gdzie w Biblii najwyraźniej został rozrysowany znak krzyża, niektórzy mówią, list do Efezjan, kiedy Paweł mówi,
Nagana miłowania siebie, a nienawidzenia brata.
Czwarty rozdział I Listu Janowego, 20 i 21 werset. Jeżeli ktoś mówi, miłuje Boga, a nienawidzi swojego brata,
Fragment tekstu nawiązuje do nauki, że miłość do Boga powinna przejawiać się w miłości do bliźniego.
W sensie, Bóg z miłości cię zrodził, ale ty nie udawaj, że kochasz Boga, skoro nie kochasz bliźniego. Brata. Jeżeli ktoś mówi, miłuje Boga, a nienawidzi
Bóg zaprasza grzeszników do nawrócenia i otrzymania przebaczenia. Podkreśla, że Jego słowo nie powróci do Niego bezowocne, ale wykona to, do czego je posłał.
Słowo Boże wyrażone w tym liście ma osiągnąć. Pamiętacie od czego dzisiaj zaczęliśmy? Księga Izajasza 55 rozdział od 7 do 11 wersetu.
Dzieje Apostolskie to księga Nowego Testamentu, która opisuje pierwsze lata Kościoła po zmartwychwstaniu Jezusa.
które są dla nas najistotniejsze. Żeby nam otworzyły oczy. Otóż znajdujemy ten wyraz na przykład w dziejach apostolskich. Są dzieje apostolskie.
Apostoł Paweł wyraża swój zamiar udania się do Jerozolimy, aby nieść pomoc ubogim wśród chrześcijan.
teraz idę, to jest 25 i 26 werset, 15 rozdziału listu do Rzymian. Teraz idę do Jerozolimy, aby usłużyć świętym.
Apostołowie akceptują misję Pawła wśród pogan
rozdziale, w wersecie dziewiątym, zobaczcie, co czytamy. Gdy poznali daną mi łaskę, Jakub, Kefas
Paweł wspomina, że Jakub, Piotr i Jan uznali jego powołanie do głoszenia Ewangelii wśród pogan.
mi powierzona Ewangelia wśród nieobrzezanych, jak Piotrowi wśród obrzezanych, i gdy poznali daną mi łaskę, Jakub, Kepas i Jan, którzy są
Apostoł Paweł pisze, że wszystkie swoje zasługi i osiągnięcia uznaje za stratę w porównaniu z poznaniem Chrystusa.
W rozdziale trzecim, w wersecie ósmym, Paweł pisze owszem, wszystko uznaję za stratę dla znakomitości poznania Chrystusa Jezusa,
Jezus modlił się do Ojca, aby uczniowie poznali jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłał.
mieć to, co miał Jezus na krzyżu. W jakimś stopniu, w jakiejś formie, aby móc Go znać. Muszę mieć koinonie z Nim
Apostoł Jan pisze, że jego celem jest, aby ci którzy uwierzyli, mieli z nim wspólnotę (koinonia) z Ojcem i Jego Synem Jezusem Chrystusem.
mieć to, co miał Jezus na krzyżu. W jakimś stopniu, w jakiejś formie, aby móc Go znać. Muszę mieć koinonie z Nim
Napominanie, aby chrześcijanie nie łączyli się w nierozerwalny związek z niewiernymi
kojnonia. Drugi list do Koryntian szósty rozdział, to będzie czternasty werset, powiada nam, nie wprzęgajcie się w nierówne jarzmo z niewierzącymi.
nie miejcie wspólnoty z ciemnością
wspólnotę z nami, to nie miejcie wspólnoty z ciemnością, bo II do Koryntian 6 rozdział 14 werset Cóż bowiem wspólnego ma
Tekst nawiązuje do ostatniego wersetu drugiego listu do Koryntian, w którym Paweł kończy list błogosławieństwem: "Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi."
jest zawsze wspólnotą w Duchu Świętym, nawet jeżeli Duch Święty nie jest wymieniony. Okej? Popatrzcie, II list do Koryntian 13 rozdział 14
prawdopodobnie odniesienie do koinonii (społeczności, wspólnoty) opisanej w Liście do Efezjan 3:1-3
koinonia. Jasność? Jasność? W liście do Efezjan czytamy w III rozdziale w III rozdziale
List do Efezjan, wzmiankowany w tekście
Efezjan. Ale widzicie, jak potem czytamy takie skarby jak I list Jana, to potem wracamy do listu do Efezjan i możemy odkryć składnię takiego na przykład jednego zdania,
1 List Jana, wzmiankowany w tekście
Efezjan. Ale widzicie, jak potem czytamy takie skarby jak I list Jana, to potem wracamy do listu do Efezjan i możemy odkryć składnię takiego na przykład jednego zdania,
Stworzenie świata przez Boga
od wieków w Bogu, który wszystko stworzył przez Jezusa Chrystusa. I to nie jest koniec tego zdania. Tak? Ale rozumiecie, że
Bóg jest miłością
a przynajmniej wierzącemu światu chrześcijańskiemu, prawdziwym imieniem Boga, jakie Jan w tym liście ujawnia, jest miłość. Pierwszy list Jana, czwarty rozdział, szesnasty werset.
Tekst odnosi się do nauki o Trójcy Świętej - trzech Osób Boskich: Ojca, Syna (Słowo) i Ducha Świętego, będących jednym Bogiem.
Swoją drogą, genialnie nazwaną wspólnotę w 1 liście Jana w 5 rozdziale. Zobaczcie sobie 7 werset. Trzej bowiem świadczą w niebie. Ojciec, Słowo i Duch Święty. A ci trzej są jedno.
Odniesienie do wspólnoty z Bogiem Ojcem i Jezusem Chrystusem.
Abyście i wy mieli z nami wspólnotę. A nasza wspólnota jest z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem. Jasność? Teraz tylko żeby wam pokazać z jakimi to się tematami wiąże. Zobaczcie 6 i 7 werset.
Słowa Jezusa wskazujące na cel, dla którego przekazywał on swoje nauki, czyli by radość uczniów była pełna.
Ok? Pan Jezus powiedział pewne rzeczy. Powiedziałem wam to, aby wasza radość była pełna. Ale Jan mówi, ja wam to napisałem. Zobaczcie. Jeszcze raz. Czwarty werset. Piszemy to wam, aby wasza radość była pełna. To jest drugi cel napisania tego listu. Pełnia radości. Do czego Jan tutaj nawiązuje?
Fragment z końca Ewangelii Jana, w którym autor wyjaśnia, że celem jego pisania jest, aby czytelnicy mieli pełnię radości.
Ok? Pan Jezus powiedział pewne rzeczy. Powiedziałem wam to, aby wasza radość była pełna. Ale Jan mówi, ja wam to napisałem. Zobaczcie. Jeszcze raz. Czwarty werset. Piszemy to wam, aby wasza radość była pełna. To jest drugi cel napisania tego listu. Pełnia radości. Do czego Jan tutaj nawiązuje?
Jezus mówi o prosieniu w Jego imię i pozostawaniu w Jego miłości.
Jeszcze raz, tu Jezus mówi proście w moje imię, ale co ma na myśli? Ma na myśli piętnasty rozdział, wersety od siódmego do jedenastego, przynajmniej. Mamy zgodę w tej kwestii? Wiecie, o co mi idzie? Więc to jest to. Pod stawą jest piętnasty rozdział, wersety siedem i jedenastu, ale Jezus potem jeszcze raz mówi, owszem, kiedy będziecie wierni woli Bożej,
Fragment tekstu odnosi się do 1 Listu Jana, rozdziału 1, wiersza 4.
Jeszcze tutaj, zanim otrzymamy koniec naszej wiary, to jest pełne zbawienie dusz. Więc teraz, kochani, to jest to, co ja mówię. Więc teraz, kochani, to jest to, co ja mówię. Czyli pierwszy list Jana. Pierwszy rozdział. Pierwszy list Jana. Pierwszy rozdział. Czwarty werset. Wyraźnie mówi, że ten list jest napisany, aby pomóc nam osiągnąć ten owoc, o którym nauczał Jezus.
Zachęta do radości w miłości
Potrzebujesz w swoim życiu radości, potrzebujesz właściwego punktu, owocu radości. Tak? Oczywiście ona przychodzi przez miłość. Zobaczcie list do Galacjan, tu trzymajmy sobie... Trzymajcie czy nie trzymajcie.
Piąty rozdział Listu do Galacjan mówi o owocach Ducha, wśród których wymieniona jest miłość.
Listo Galacjan. Listo Galacjan sobie otwórzmy. Piąty rozdział. Listu do Galacjan mówi nam bardzo wyraźnie, że owoc ducha jest tylko jeden i tym owocem jest miłość. Tak?
Apostoł Jan pisze do swoich czytelników, zachęcając ich, aby nie grzeszyli.
Ponieważ w pierwszym liście Jana w drugim rozdziale, w pierwszym wersecie Jan pisze o tym wprost. Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Po prostu. Wolność od grzechu. W pierwszym liście Jana w trzecim rozdziale, w szóstym wersecie.
Jan mówi o tym, że kto trwa w Chrystusie, nie grzeszy.
Ponieważ w pierwszym liście Jana w drugim rozdziale, w pierwszym wersecie Jan pisze o tym wprost. Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Po prostu. Wolność od grzechu. W pierwszym liście Jana w trzecim rozdziale, w szóstym wersecie.
fragment o przebywaniu w Bogu i nieczynieniu grzechu
I to jest bardzo ważna rzecz. I to jest bardzo ważna rzecz. To jest pierwszy list Jana, trzeci rozdział, szósty werset. To jest pierwszy list Jana, trzeci rozdział, szósty werset. Każdy, kto w nim trwa, nie grzeszy.
Jakub mówi o rozróżnieniu między grzechem prowadzącym do śmierci a grzechem nieprowadzącym do śmierci.
Bo ktoś powie, no ale zaraz, no to albo można grzeszyć, albo nie można. Istnieje problem rozróżnienia także w ramach grzechu partykularnego. O tym rozróżnieniu mówił już Jakub, częściowo, ale głównie mówi Jan. I nazywa to rozróżnienie grzechem, który prowadzi do śmierci i grzechem, który nie prowadzi do śmierci. Okej?
Jan mówi o grzechu prowadzącym do śmierci i grzechu nieprowadzącym do śmierci.
Bo ktoś powie, no ale zaraz, no to albo można grzeszyć, albo nie można. Istnieje problem rozróżnienia także w ramach grzechu partykularnego. O tym rozróżnieniu mówił już Jakub, częściowo, ale głównie mówi Jan. I nazywa to rozróżnienie grzechem, który prowadzi do śmierci i grzechem, który nie prowadzi do śmierci. Okej?
Odniesienie do 1 Listu Jana, rozdziału 3, wersety 6 i 9, które mówią o tym, że kto się narodził na nowo, nie grzeszy.
Ale jeszcze raz, mówię wam, pogląd Jana jest taki, że natura nowego stworzenia jest taka, że kto się narodził na nowo, nie grzeszy. A jeżeli ktoś grzeszy, to znaczy, że się nie narodził na nowo. Widzicie, jeszcze raz, pierwszy list Jana, trzeci rozdział. Widzicie, jeszcze raz, pierwszy list Jana, trzeci rozdział.
Jezus mówi o dawaniu Ducha Świętego wierzącym
Że ono zaczęło przez Niego płynąć i płynie w Tobie i może przez Ciebie płynąć, bo kto wierzy we Mnie, Jezus mówi, rzeki żywej wody popłyną z Jego wnętrza. Amen? Ewangelia Jana, swoją drogą, siódmy rozdział. Więc, czy ktoś wyznał Jezusa Synem Bożym? Zauważcie, jak Etiop wyznaje Filipa przed Filipem, wyznaje Jezusa, to go wyznaje swoim Panem?
Nawiązanie: Kto wierzy we Mnie, rzeki żywej wody popłyną z Jego wnętrza.
Opowieść o nawróceniu etiopskiego dostojnika
Że ono zaczęło przez Niego płynąć i płynie w Tobie i może przez Ciebie płynąć, bo kto wierzy we Mnie, Jezus mówi, rzeki żywej wody popłyną z Jego wnętrza. Amen? Ewangelia Jana, swoją drogą, siódmy rozdział. Więc, czy ktoś wyznał Jezusa Synem Bożym? Zauważcie, jak Etiop wyznaje Filipa przed Filipem, wyznaje Jezusa, to go wyznaje swoim Panem?
Nawiązanie: Etiop wyznaje Jezusa swoim Panem
