Wiarygodni świadkowie Mesjasza - wprowadzenie do czterech Ewangelii

Odniesienie do listu Pawła do Efezjan, rozdział 1, werset 17.

Bo tam są dwie potężne modlitwy. Nie chodzi o tę z pierwszego rozdziału listu do Efezjan, a zwłaszcza... Idzie mi o 17 werset, gdzie Paweł mówi, że prosi,

Odniesienie do Trójcy Świętej

się podnoszą jakieś kontrowersje na temat trójcy itd., itd. Niektórzy wręcz mówią, że w Biblii nigdzie nie ma trójcy. To co mnie w ogóle zdumiewa, ponieważ trójca się pojawia w wielu, wielu, wielu miejscach i to jest jedno z takich miejsc. Jak widzicie, jak się przyjrzycie, mamy tutaj Ojca i Syna Jezusa Chrystusa

Paweł w Liście do Filipian mówi, że wszystko inne poza poznaniem Chrystusa uważa za stratę.

praktycznego stosowania wiedzy, którą mamy od Boga w codziennym życiu. My nie tylko, rozumiecie, siedzimy nad Słowem Bożym, nie tylko się modlimy, nie tylko spotykamy się na takich, no właśnie, na takim studium, jak to teraz, po to, żeby powiększyć swoją wiedzę, ale żeby się przemienić przez poznanie Chrystusa, o którym Paweł mówi w liście do Filipian, że wszystko inne uważa za stratę

Nawiązanie: żeby wszystko inne uważa za stratę

List do Efezjan, autorstwa apostoła Pawła, zawiera naukę o powołaniu chrześcijan do jedności w Chrystusie.

Proszę Ciebie tylko dzisiaj, zgodnie z tym, czego nasz Paweł w liście do Efezjan uczy. Proszę Cię wraz z moimi tu zgromadzonymi dzisiaj siostrami i braćmi,

Jezus mówi, że Bóg jest duchem i ci, którzy Mu oddają cześć, powinni czynić to w duchu i prawdzie.

bo Ty, Panie, jesteś Duchem. Dziękuję. Chcesz od nas odbierać cześć w duchu i w prawdzie. Twoje słowo jest prawdą. Spraw, Panie, żeby

Jezus modli się do Ojca, aby uświęcił uczniów przez prawdę, a Jego słowo jest prawdą.

bo Ty, Panie, jesteś Duchem. Dziękuję. Chcesz od nas odbierać cześć w duchu i w prawdzie. Twoje słowo jest prawdą. Spraw, Panie, żeby

Tekst odnosi się do czterech Ewangelii w Nowym Testamencie.

Między innymi, żeby to zobaczyć, po trzecie będziemy sobie chcieli odpowiedzieć dzisiaj na pytanie, później będziemy się poszczególnymi Ewangeliami zajmować, dlaczego mamy aż cztery Ewangelie? Zastanawialiście się kiedyś nad tym? Są, nie wiem, dwa listy do Koryntian, dwa listy do Tesaloniczan,

Tekst odnosi się do Pierwszego i Drugiego Listu do Koryntian w Nowym Testamencie.

Między innymi, żeby to zobaczyć, po trzecie będziemy sobie chcieli odpowiedzieć dzisiaj na pytanie, później będziemy się poszczególnymi Ewangeliami zajmować, dlaczego mamy aż cztery Ewangelie? Zastanawialiście się kiedyś nad tym? Są, nie wiem, dwa listy do Koryntian, dwa listy do Tesaloniczan,

Tekst odnosi się do Pierwszego i Drugiego Listu do Tesaloniczan w Nowym Testamencie.

Między innymi, żeby to zobaczyć, po trzecie będziemy sobie chcieli odpowiedzieć dzisiaj na pytanie, później będziemy się poszczególnymi Ewangeliami zajmować, dlaczego mamy aż cztery Ewangelie? Zastanawialiście się kiedyś nad tym? Są, nie wiem, dwa listy do Koryntian, dwa listy do Tesaloniczan,

Chrystus jest opisywany jako Pomazaniec, podobnie jak inne osoby z Biblii.

Zauważyliście, że nie powiedziałem, że jest nią Jezus Chrystus. Powiedziałem, że tą osobą jest Chrystus. HaMashiach, Mesjasz, Pomazaniec. Nie jeden z wielu Pomazańców opisanych w Biblii, ale ten jeden konkretny, który miał przyjść, który przyszedł,

Jezus Chrystus przedstawiany jest jako Baranek Boży, który został zabity przed założeniem świata

Że Chrystus jest... powiem istotą, to zabrzmi trochę dziwacznie. Jest osobą, bo nie jest stworzeniem, jest Bogiem. Chrystus istnieje od początków początków i będzie istnieć po wiek wieków. Chrystus, ten którego my znamy, bo tak nam się objawił i taka była historia, którego my znamy jako umarłej i zmartwychwstałą, zauważcie w jak wielu miejscach przedstawia nawet sam siebie, mówiąc, że jest barankiem zabitym od początku, który wszakże zmartwychwstał.

Jezus ogłasza przyjście Królestwa Bożego

Zauważcie, podam wam jeden tylko przykład. Jezus przychodzi i głosi Ewangelię o Królestwie. Zauważyliście to? Jezus, jak ktoś nie zauważył, to jak będziecie czytać, to zauważcie. Jezus głosi Ewangelię o Królestwie. Jezus głosi dobrą nowinę o Królestwie. O niczym innym. Zauważcie. Ewangelia Mateusza, Ewangelia Marka, Ewangelia Łukasza. Jezus głosi Ewangelię o Królestwie.

Jezus głosi dobrą nowinę o Królestwie Bożym

Zauważcie, podam wam jeden tylko przykład. Jezus przychodzi i głosi Ewangelię o Królestwie. Zauważyliście to? Jezus, jak ktoś nie zauważył, to jak będziecie czytać, to zauważcie. Jezus głosi Ewangelię o Królestwie. Jezus głosi dobrą nowinę o Królestwie. O niczym innym. Zauważcie. Ewangelia Mateusza, Ewangelia Marka, Ewangelia Łukasza. Jezus głosi Ewangelię o Królestwie.

Jezus ogłasza nadejście Królestwa Bożego

Zauważcie, podam wam jeden tylko przykład. Jezus przychodzi i głosi Ewangelię o Królestwie. Zauważyliście to? Jezus, jak ktoś nie zauważył, to jak będziecie czytać, to zauważcie. Jezus głosi Ewangelię o Królestwie. Jezus głosi dobrą nowinę o Królestwie. O niczym innym. Zauważcie. Ewangelia Mateusza, Ewangelia Marka, Ewangelia Łukasza. Jezus głosi Ewangelię o Królestwie.

Jan Chrzciciel wzywający do nawrócenia, gdyż Królestwo Boże jest blisko.

I jeżeli znasz tam te księgi, to wtedy naturalnie wchodzisz w Ewangelię Mateusza i nagle wychodzi Jan i mówi Hej, nawracajcie się, bo Królestwo Boże jest w zasięgu ręki. I mówisz, o wow, to jest czad. I wtedy pojawia się Jezus, który mówi, no mówię wam, naprawdę jest w zasięgu ręki. I naprawdę w Jego osobie to Królestwo jest już fizycznie wręcz w zasięgu ręki.

Nawiązanie: Jan mówi Hej, nawracajcie się, bo Królestwo Boże jest w zasięgu ręki.

Jezus głosi, że Królestwo Boże jest bliskie.

I jeżeli znasz tam te księgi, to wtedy naturalnie wchodzisz w Ewangelię Mateusza i nagle wychodzi Jan i mówi Hej, nawracajcie się, bo Królestwo Boże jest w zasięgu ręki. I mówisz, o wow, to jest czad. I wtedy pojawia się Jezus, który mówi, no mówię wam, naprawdę jest w zasięgu ręki. I naprawdę w Jego osobie to Królestwo jest już fizycznie wręcz w zasięgu ręki.

Nawiązanie: Jezus mówi, no mówię wam, naprawdę jest w zasięgu ręki.

Autor mówi, że w Liście do Kolosan 2:17 jest powiedziane, że pewne rzeczy są tylko cieniami rzeczy przyszłych, a rzeczywistością jest Chrystus.

Co mam konkretnie na myśli? No bo oczywiście ktoś może przywołać list do Kolosan, drugi rozdział, 17 bodaj werset, gdzie jest powiedziane, że wszystkie te rzeczy, które są i niektórzy tak robią, tak? Mówią, że a dobra, Tora, Prawo, Mojżesz, Przybytek, te wszystkie dziadostwa, to są, no właśnie, to są dziadostwa i nie ma co się tym w ogóle zajmować, bo list do Kolosan 2,17 mówi, że to są zaledwie cienie rzeczy przyszłych, a rzeczywistością jest Chrystus lub w innych tłumaczeniach, na przykład w UBG mówi, a ciało jest Chrystusa, tak? Tu jest konkret, a tam są tylko cienie rzeczy przyszłych. Otóż chciałbym wam zwrócić uwagę na parę nowotestamentowych fragmentów,

Nawiązanie: wszystkie te rzeczy, które są i niektórzy tak robią bo list do Kolosan 2,17 mówi, że to są zaledwie cienie rzeczy przyszłych, a rzeczywistością jest Chrystus lub w innych tłumaczeniach, na przykład w UBG mówi, a ciało jest Chrystusa, tak?

Nawiązanie do wydarzeń z Księgi Wyjścia, gdzie Izraelici przeszli przez Morze Czerwone i byli karmieni manną z nieba.

I wszyscy w Mojżesza zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu. Wszyscy też jedli ten sam pokarm duchowy. I wszyscy pili ten sam duchowy napój. I teraz uważaj, jaka to jest pierwsza jedna z wielu tego rodzaju konkluzji w Nowym Przymierzu. Mówi tak.

Autor zachęca czytelników, aby rozważyli apostoła i najwyższego kapłana Jezusa Chrystusa.

Nie widzę podstaw do tego, żeby chrześcijanin nie czytał, dlatego że już wykonało się i znajduje się po drugiej stronie krzyża, żeby nie czytał Tory. Dlatego tylko, że mają czytać, pamiętając o tym, że jest to zrąb pięciu poważnych książek w Biblii, fundamentalnych w Biblii, które są chrystocentryczne. Jest to jasne, co mówię? Otwórzmy sobie list do hebrajczyków, trzeci rozdział, żeby to jeszcze wyraźniej zobaczyć. Żeby to jeszcze wyraźniej zobaczyć.

Porównanie Chrystusa z Mojżeszem

Zwróćcie uwagę na apostolską, że to jest list Pawła. na apostoła i najwyższego kapłana naszego wyznania, Chrystusa Jezusa. Wiernego temu, który go ustanowił, podobnie jak Mojżesz był w całym jego domu. I teraz zauważcie, po co jest porównanie potrzebne tutaj autorowi listu do hebrajczyków, Chrystusa z Mojżeszem. Bo zobaczcie, mówi na temat Chrystusa, trzeci werset.

Odniesienie do wierności Mojżesza

Tym większej bowiem chwały jest on godzien od Mojżesza, im większą część, cześć od domu ma. im większą część, cześć od domu ma. I każdy dom ma jego budowniczy. Więc widzicie, jeżeli Mojżesz i to co Mojżesz zbudował jest domem, to nagle czytasz Torę i widzisz, że jest to historia, ok, budowania domu, ale przez kogo? Przez Chrystusa, który w tym wypadku jest budowniczym. I pisze dalej, bo każdy dom jest przez kogoś zbudowany, lecz tym, który wszystko zbudował jest Bóg. I Mojżesz wprawdzie był wierny w całym jego domu jako sługa, na świadectwo tego, co potem miało być powiedziane. Lecz Chrystus jako Syn panuje nad swoim domem. Jego domem my jesteśmy, jeśli tylko ufność i chwalebną nadzieję aż do końca, niewzruszenie zachowamy. A więc widzisz, nie chodzi o to, żeby budować dzisiaj Kościół jak Mojżesz budował sprawę Izraela,

Chrystus jest budowniczym Kościoła

Tym większej bowiem chwały jest on godzien od Mojżesza, im większą część, cześć od domu ma. im większą część, cześć od domu ma. I każdy dom ma jego budowniczy. Więc widzicie, jeżeli Mojżesz i to co Mojżesz zbudował jest domem, to nagle czytasz Torę i widzisz, że jest to historia, ok, budowania domu, ale przez kogo? Przez Chrystusa, który w tym wypadku jest budowniczym.

Nawiązanie: Chrystus, który w tym wypadku jest budowniczym

Odniesienie do stworzenia świata przez Boga

I pisze dalej, bo każdy dom jest przez kogoś zbudowany, lecz tym, który wszystko zbudował jest Bóg. I Mojżesz wprawdzie był wierny w całym jego domu jako sługa, na świadectwo tego, co potem miało być powiedziane. Lecz Chrystus jako Syn panuje nad swoim domem. Jego domem my jesteśmy, jeśli tylko ufność i chwalebną nadzieję aż do końca, niewzruszenie zachowamy. A więc widzisz, nie chodzi o to, żeby budować dzisiaj Kościół jak Mojżesz budował sprawę Izraela,

Nawiązanie: a tym, który wszystko zbudował jest Bóg

Odniesienie do Chrystusa jako Syna i domu Bożego

I pisze dalej, bo każdy dom jest przez kogoś zbudowany, lecz tym, który wszystko zbudował jest Bóg. I Mojżesz wprawdzie był wierny w całym jego domu jako sługa, na świadectwo tego, co potem miało być powiedziane. Lecz Chrystus jako Syn panuje nad swoim domem. Jego domem my jesteśmy, jeśli tylko ufność i chwalebną nadzieję aż do końca, niewzruszenie zachowamy. A więc widzisz, nie chodzi o to, żeby budować dzisiaj Kościół jak Mojżesz budował sprawę Izraela,

Bóg nakazuje Mojżeszowi, aby zbudował przybytek według danego mu wzoru.

Mówi, że tu kapłani ofiarują dary zgodnie z prawem. Służą oni obrazowi i cieniowi tego, co niebiańskie. Jak Bóg powiedział Mojżeszowi, gdy miał zbudować przybytek, uważaj, powiedział, abyś uczynił wszystko według wzoru, który ci został ukazany na górze. Wszystkie rzeczy, które są opisane w Biblii, mówią o Chrystusie, o Jego woli i o tym, jak On ją będzie objawiał, a dzisiaj ją objawia. Rozumiesz?

Jezus mówi, że Pisma świadczą o Nim.

Mówi, że tu kapłani ofiarują dary zgodnie z prawem. Służą oni obrazowi i cieniowi tego, co niebiańskie. Jak Bóg powiedział Mojżeszowi, gdy miał zbudować przybytek, uważaj, powiedział, abyś uczynił wszystko według wzoru, który ci został ukazany na górze. Wszystkie rzeczy, które są opisane w Biblii, mówią o Chrystusie, o Jego woli i o tym, jak On ją będzie objawiał, a dzisiaj ją objawia. Rozumiesz?

Prawo nakazujące solenie wszystkich ofiar składanych Bogu.

Jeżeli na przykład ktoś nie wie, co jest napisane w Biblii na temat solenia ofiar, to jak w ogóle ma zacząć rozumieć powiedzenie Jezusa z Ewangelii, że każdy musi w pewnym momencie być posolony ogniem? Wiesz, o co mi chodzi? Jest jasne odniesienie się do Jezusa. Mówi, wiem, że znacie prawo Mojżesza.

Jezus mówi, że każdy człowiek musi być poddany oczyszczeniu przez ogień, co może się odnosić do cierpień lub próby wiary.

Jeżeli na przykład ktoś nie wie, co jest napisane w Biblii na temat solenia ofiar, to jak w ogóle ma zacząć rozumieć powiedzenie Jezusa z Ewangelii, że każdy musi w pewnym momencie być posolony ogniem? Wiesz, o co mi chodzi? Jest jasne odniesienie się do Jezusa. Mówi, wiem, że znacie prawo Mojżesza.

Jezus powołuje się na Księgę Wyjścia, mówiąc, że Bóg jest Bogiem żywych, a nie umarłych, co sugeruje Jego boską naturę.

Jeżeli na przykład ktoś nie wie, co jest napisane w Biblii na temat solenia ofiar, to jak w ogóle ma zacząć rozumieć powiedzenie Jezusa z Ewangelii, że każdy musi w pewnym momencie być posolony ogniem? Wiesz, o co mi chodzi? Jest jasne odniesienie się do Jezusa. Mówi, wiem, że znacie prawo Mojżesza.

Mowa o prawie i przybytku

I tak dalej, i tak dalej. Znacznie prostsze byłoby dla nas, niekoniecznie zupełnie klarowne, ale znacznie łatwiejsze i prostsze byłoby dla nas czytanie Biblii, gdybyśmy czytali ją od początku do końca, od końca do początku, od samego początku do końca. Rozumiejąc, że wszystkie historie tam zawarte, poza tym, że w podstawowej płaszczyźnie coś tam mówią, to za każdym razem de facto, i to jest najważniejsze, mówią o Chrystusie. Zobaczcie chociażby Hebrajczyków 9,9. Tam jest, bo tu jest mowa o prawie, teraz jest mowa o przybytku.

Wszystkich ludzi dotknął grzech i oddalili się od Boga

Ponieważ, jak mówili z Dużymi, wszyscy zgrzeszyli i wszyscy zgrzeszyli. I wszyscy są pozbawieni chwały Bożej. Wszyscy są w jakiś sposób skażeni. Nie może ktoś za kogoś złożyć ofiary, ponieważ nie jest doskonałą ofiarą. Jasne jest to, co mówię?

Zwierzęce ofiary nie mogą ostatecznie oczyścić człowieka z grzechu

Ponieważ, jak mówili z Dużymi, wszyscy zgrzeszyli i wszyscy zgrzeszyli. I wszyscy są pozbawieni chwały Bożej. Wszyscy są w jakiś sposób skażeni. Nie może ktoś za kogoś złożyć ofiary, ponieważ nie jest doskonałą ofiarą. Jasne jest to, co mówię?

Odniesienie do Prawa Mojżeszowego

I paradoksalnie, czytając prawo mojżeszowe, przestali być legalistami w tym życiu. Zaczęli żyć łaską, ale jednocześnie ta łaska zaczęła przynosić konkretne owoce w ich życiu. Owoce pełni nawrocenia. Owoce, które byśmy nazwali owocami Ducha Świętego. I ostatni jeszcze z takich fragmentów, jak jesteśmy w liście do hebrajczyków.

Odniesienie do życia w łasce i owocami Ducha

I paradoksalnie, czytając prawo mojżeszowe, przestali być legalistami w tym życiu. Zaczęli żyć łaską, ale jednocześnie ta łaska zaczęła przynosić konkretne owoce w ich życiu. Owoce pełni nawrocenia. Owoce, które byśmy nazwali owocami Ducha Świętego. I ostatni jeszcze z takich fragmentów, jak jesteśmy w liście do hebrajczyków.

Odniesienie do Listu do Hebrajczyków

I paradoksalnie, czytając prawo mojżeszowe, przestali być legalistami w tym życiu. Zaczęli żyć łaską, ale jednocześnie ta łaska zaczęła przynosić konkretne owoce w ich życiu. Owoce pełni nawrocenia. Owoce, które byśmy nazwali owocami Ducha Świętego. I ostatni jeszcze z takich fragmentów, jak jesteśmy w liście do hebrajczyków.

Odniesienie do Prawa Mojżeszowego (Tory) jako cienia rzeczywistości w Chrystusie.

I w tym sensie możemy ją w pełni zrozumieć, badając czego to cieniem, jakiej to dzisiaj rzeczywistości cieniem było prawo mojżeszowe. A więc mamy jeszcze raz Tora. Jest to jasne co mówię? Cała Biblia jest chrystocentryczna. Tora jest chrystocentryczna. I Nowe Przymierze nam wyraźnie o tym mówi.

Piotr cytuje starożytne proroctwa, które zapowiadały nadejście Chrystusa i obiecywały, że przez Niego będą błogosławione wszystkie narody ziemi.

ale otwórzcie sobie Dzieje Apostolskie. Tylko wam trzy miejsca pokażę. Zauważcie, to było tak istotne, że do historii Izraela regularnie odwołuje się każdy głoszący po pięćdziesiątnicy. Mamy na przykład w trzecim rozdziale, zobaczcie wersety 24-25, Piotr tam przemawia, chociaż to nie jest jego pierwsze przemówienie, ale Piotr tam przemawia. Mówi tam Piotr, Przepowiadali te dni tak, że wszyscy, którzy byli w tym miejscu, wszyscy prorocy, którzy przemawiali od czasów Samuela i inni po nim. Wy jesteście synami proroków i przymierza, które Bóg zawarł z naszymi ojcami, mówiąc do Abrahama, w twoim potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi.

Nawiązanie: Piotr tam przemawia Przepowiadali te dni tak, że wszyscy, którzy byli w tym miejscu, wszyscy prorocy, którzy przemawiali od czasów Samuela i inni po nim. Wy jesteście synami proroków i przymierza, które Bóg zawarł z naszymi ojcami, mówiąc do Abrahama, w twoim potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi.

fragment z tekstu

Tutaj jest odwołanie do Samuela, mamy odwołanie do Abrahama, ale też do całej tej historii, jaka się później przydarzyła. Zobaczcie Dzieje Apostolskie, siódmy rozdział, kiedy Szczepan przemawia. No właśnie. Jak dotknął pewnych bolesnych tematów z historii Izraela,

fragment z tekstu

Tutaj jest odwołanie do Samuela, mamy odwołanie do Abrahama, ale też do całej tej historii, jaka się później przydarzyła. Zobaczcie Dzieje Apostolskie, siódmy rozdział, kiedy Szczepan przemawia. No właśnie. Jak dotknął pewnych bolesnych tematów z historii Izraela,

fragment z tekstu

Tutaj jest odwołanie do Samuela, mamy odwołanie do Abrahama, ale też do całej tej historii, jaka się później przydarzyła. Zobaczcie Dzieje Apostolskie, siódmy rozdział, kiedy Szczepan przemawia. No właśnie. Jak dotknął pewnych bolesnych tematów z historii Izraela,

Odniesienie do Jozuego

to wtedy już mu nie pozwolili mówić i go zabili. Ale zobaczcie, siódmy rozdział od 44 wersetu będę czytać. Szczepan do swoich ziomków mówi, nasi ojcowie mieli na pustyni namiot świadectwa, jak zarządził ten, który powiedział Mojżeszowi, aby go uczynił według wzoru, który widział. Nasi ojcowie z Jozułem wzięli go, zauważcie, jest już wyjście poza torę, tak?

Odniesienia do namiotu świadectwa na pustyni i Mojżesza

to wtedy już mu nie pozwolili mówić i go zabili. Ale zobaczcie, siódmy rozdział od 44 wersetu będę czytać. Szczepan do swoich ziomków mówi, nasi ojcowie mieli na pustyni namiot świadectwa, jak zarządził ten, który powiedział Mojżeszowi, aby go uczynił według wzoru, który widział. Nasi ojcowie z Jozułem wzięli go, zauważcie, jest już wyjście poza torę, tak?

Opowieść o tym, jak Jozue wprowadził Izraelitów do Ziemi Obiecanej i rozdzielił ją między plemiona.

Mamy dalszą historię. Nasi ojcowie z Jozułem wzięli go i wnieśli do posiadłości pogan, których Bóg wypędził sprzed oblicza naszych ojców, aż do dni Dawida. Zauważ, nasz, jesteśmy w samym środku książek historycznych, który znalazł łaskę przed Bogiem i prosił, aby mógł znaleźć przybytek dla Boga Jakuba.

Opowieść o namaszczeniu Dawida na króla przez proroka Samuela.

Mamy dalszą historię. Nasi ojcowie z Jozułem wzięli go i wnieśli do posiadłości pogan, których Bóg wypędził sprzed oblicza naszych ojców, aż do dni Dawida. Zauważ, nasz, jesteśmy w samym środku książek historycznych, który znalazł łaskę przed Bogiem i prosił, aby mógł znaleźć przybytek dla Boga Jakuba.

Odniesienie do 13. rozdziału Dziejów Apostolskich, który opisuje działalność Pawła.

Zobaczcie też 13 rozdział, Dziejów Apostolskich. Tylko dla przykładu, tam macie znowu Pawła. Jeszcze lepiej znającego pismo. Nawróconego faryzeusza, który od 15 wersetu, zauważcie, tam coś było przeczytane w synagodze.

Odniesienie do Chrystusa obecnego w historii Izraela

Bóg tego ludu Izraela wybrał naszych ojców, i wywyższył lud, i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. W wielu miejscach w Dziejach Apostolskich, ale nie tylko w Dziejach, znajdziecie wyraźne odniesienie do tego, że Chrystus był obecny w historii Izraela,

Odniesienie do Boga, który wybrał lud Izraela

Bóg tego ludu Izraela wybrał naszych ojców, i wywyższył lud, i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. W wielu miejscach w Dziejach Apostolskich, ale nie tylko w Dziejach, znajdziecie wyraźne odniesienie do tego, że Chrystus był obecny w historii Izraela,

Tekst nawiązuje do spotkania Jozuego z tajemniczym Wodzem, który się ukazał Jozuemu przed zdobyciem Jerycha.

sam sobie w pewnym sensie przygotowując przyjście. Objawiając się w tajemniczy sposób, począwszy chociażby od Księgi Jozuego, przypomnijcie sobie tego wielkiego wodza zastępów, wodza zastępów niebieskich, który staje przed Jozuem. I ten jest tak przestraszony, że wiesz, że tylko o jedno się należy spytać.

Fragment odnosi się do Księgi Hioba, rozdziału 19.

Zresztą Hioba też. Otwórzmy sobie Hioba, akurat w tym wypadku to możemy tam, myślę, sięgnąć. Hioba macie przed Księgą Psalmów. XIX rozdział, jak otworzycie. Wiecie, z punktu widzenia chronologicznego, bardzo wielu badaczy bardzo słusznie mówi,

Stwierdzenie wyrażające wiarę w zmartwychwstanie i w to, że Bóg będzie sędzią.

I to jest takie przeczucie, że mówi, oby rylcem z żelaza i ołowiem zostały na wieczną pamiątkę wyryte na skarbie. Jakie? Wiem, że mój Odkupiciel żyje i że w ostatecznym dniu stanie na ziemi, a chociaż moja skóra się rozłoży, to i tak w swoim ciele ujrzę Boga. Poznajcie?

Hiob wyznaje swoją wiarę w zmartwychwstanie i spotkanie z Bogiem po śmierci.

To jest sensacja. Takich jest więcej u Hioba, ale idzie mi o to, że to masz jasne wyznanie. On jeszcze nie wie, co jest grane, jak, ale wie, że jest Pan i że ten Pan przyjdzie na ziemię i że ten Pan niezależnie od tego, że my możemy umrzeć i zgnić w starych ciałach, to i tak zostaniemy wskrzeszeni i w ciałach na powrót Go zobaczymy.

Odniesienie do obietnicy Boga wobec Dawida

To jest Hiob. Zobaczmy sobie Psalm 118. On mi się bardzo podoba, bo to jest takie, wiecie, naprawdę jest tam ewidentnie Dawid natchniony i w szaleństwie takiej radości wyrzuca z siebie, że jest Pan. I że ten Pan przyjdzie na ziemię i że ten Pan niezależnie od tego, że my możemy umrzeć i zgnić w starych ciałach, to i tak zostaniemy wskrzeszeni i w ciałach na powrót Go zobaczymy.

Odniesienie do Księgi Hioba

To jest Hiob. Zobaczmy sobie Psalm 118. On mi się bardzo podoba, bo to jest takie, wiecie, naprawdę jest tam ewidentnie Dawid natchniony i w szaleństwie takiej radości wyrzuca z siebie, że jest Pan. I że ten Pan przyjdzie na ziemię i że ten Pan niezależnie od tego, że my możemy umrzeć i zgnić w starych ciałach, to i tak zostaniemy wskrzeszeni i w ciałach na powrót Go zobaczymy.

Odniesienie do Psalmu 118

To jest Hiob. Zobaczmy sobie Psalm 118. On mi się bardzo podoba, bo to jest takie, wiecie, naprawdę jest tam ewidentnie Dawid natchniony i w szaleństwie takiej radości wyrzuca z siebie, że jest Pan. I że ten Pan przyjdzie na ziemię i że ten Pan niezależnie od tego, że my możemy umrzeć i zgnić w starych ciałach, to i tak zostaniemy wskrzeszeni i w ciałach na powrót Go zobaczymy.

Cytaty z Psalmu 118

Wysławiajcie Pana, tak się 118 psalm zaczyna. Ale zobacz, jakie to są proroctwa. On po prostu ma w sercu radość na widok czegoś, czego jeszcze nie rozumie. Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym. Pan to sprawił i jest to cudowne w naszych oczach. Oto dzień, który Pan uczynił. Weselmy się i radujmy się w nim.

Dawid błogosławi lud

Proszę Panie, wybaw tego. Teraz, proszę Panie, teraz daj pomyślność. Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana. Błogosławimy Wam z domu. Rozumiesz, Dawid gada, jest ten błogosławiony, ja Cię błogosławię. My wszystkich Was błogosławimy. Kto? Nie wiem. Czoł!

Psalm dziękczynny

Proszę Panie, wybaw tego. Teraz, proszę Panie, teraz daj pomyślność. Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana. Błogosławimy Wam z domu. Rozumiesz, Dawid gada, jest ten błogosławiony, ja Cię błogosławię. My wszystkich Was błogosławimy. Kto? Nie wiem. Czoł!

Psalm dziękczynny

Proszę Panie, wybaw tego. Teraz, proszę Panie, teraz daj pomyślność. Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana. Błogosławimy Wam z domu. Rozumiesz, Dawid gada, jest ten błogosławiony, ja Cię błogosławię. My wszystkich Was błogosławimy. Kto? Nie wiem. Czoł!

Bóg jest Panem

To jest to, co robi Chrystus w tych wszystkich poetach i mędrcach Starego Przymierza. Genialna historia. Jeszcze zobaczcie dalej. Bóg jest Panem 27 i dalsze. Bóg jest Panem. On nas oświecił.

Instrukcje dotyczące ofiar na ołtarzu

Przywiążcie baranki powrozami aż do rogów ołtarza. Ty jesteś moim Bogiem. Będę Cię wysławiać. Mój Boże, będę Cię wywyższać. Wysławiajcie Pana, bo jest dobry. Bo Jego miłosierdzie musi trwać na wieki.

Psalm dziękczynny

Przywiążcie baranki powrozami aż do rogów ołtarza. Ty jesteś moim Bogiem. Będę Cię wysławiać. Mój Boże, będę Cię wywyższać. Wysławiajcie Pana, bo jest dobry. Bo Jego miłosierdzie musi trwać na wieki.

Odniesienie do Pieśni nad Pieśniami

Czujecie Chrystusa? I teraz zobacz, niezależnie od tego, co myśmy nawet powiedzieli na temat Pieśni nad Pieśniami. Przejdźmy jeszcze do Pieśni nad Pieśniami. Eee... Ona jest przed Izajaszem.

Nawiązanie: Pieśń nad Pieśniami

Odniesienie do Pieśni nad pieśniami 1:3-4, które mówi o rozlanym olejku i dziewicach, które miłują osobę, do której się odnosi.

Zobacz od początku, o czym ona jest. I rozdział, wersety 3-4. O kim ona jest? Czy to nie jest skoncentrowane na Chrystusie? Z powodu wonności Twoich olejków Twoje imię jest jak rozlany olejek. Dlatego miłują Cię dziewice.

Fragment tekstu pochodzi z Pieśni nad pieśniami, w której mowa jest o miłości i relacji oblubienicy z oblubieńcem.

Pociągnij mnie, a pobiegniemy za Tobą. Król wprowadził mnie do swoich komnat. Będziemy się cieszyć, będziemy się radować Tobą, będziemy pamiętać o Twojej miłości. Bardziej niż o winie. Miłują Cię sprawiedliwi.

Odniesienie do fragmentu z Pieśni nad pieśniami 8:6-7

Niezależnie od tego, jaka tu jest historia. I zobacz końcówkę. Do kogo można tak powiedzieć? Do kogo chrześcijanin może tak powiedzieć, jeżeli nie tylko do Chrystusa, w którym to wszystko staje się faktem? To jest 8 rozdział Pieśni nad Pieśniami, wersety 6 i 7.

Fragment tekstu nawiązuje do cytatu z Pieśni nad pieśniami, mówiącego o sile i trwałości miłości.

Czemu mamy dziś tak mało takiej modlitwy w Kościele? Jest, znam takie pieśni, ale czemu tak mało takich rzeczy biblijnych śpiewamy? Przyłóż mnie do swojego serca jak pieczęć. Jak pieczęć mnie połóż na swoim ramieniu. Bo miłość jest silna jak śmierć, zawiść jej twarda jak grób.

I teraz mamy proroków, którzy już jasno zapowiadają Chrystusa. Wyrażają nie pragnienie, ale wyrażają spodziewanie się konkretne Chrystusa. Już nie będziemy tego, bo to wiecie, bo żeśmy tego wiele robili. Ale jak jesteśmy przy pieśni nad pieśniami, to do Izajasza sobie chociażby wskoczmy. I tak to wygląda.

Nawiązanie: Pieśń nad pieśniami

I teraz mamy proroków, którzy już jasno zapowiadają Chrystusa. Wyrażają nie pragnienie, ale wyrażają spodziewanie się konkretne Chrystusa. Już nie będziemy tego, bo to wiecie, bo żeśmy tego wiele robili. Ale jak jesteśmy przy pieśni nad pieśniami, to do Izajasza sobie chociażby wskoczmy. I tak to wygląda.

Zapowiedź przyjścia Mesjasza i ustanowienia Jego wiecznego królestwa

Tu się zaczyna właściwe proroctwo. Syn został nam dany. Na jego ramieniu spocznie władza, a nazwą go imieniem Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju. Rozszerzeniu jego władzy i pokoju nie będzie końca. Zasiądzie na tronie Dawida i nad jego królestwem, aż je ustanowi i utwierdzi sądem i sprawiedliwością.

Prorokowanie o nadejściu Mesjasza

A potem pojawia się samo oblicze i nagle przybędzie do swojej świątyni Pan, którego wy szukacie. Posłaniec przymierny. Przymierza, którego wy pragniecie. Oto przyjdzie, mówi Pan Zastępów. Więc jeszcze raz zauważcie, całe stare przymierze jest chrystocentryczne. Cokolwiek robimy w tym starym przymierzu, jeżeli stracimy tą perspektywę, to szatan zaczyna nam mieszać w głowach i mówić, a zobacz, tu jest inna informacja.

Odniesienie do Ewangelii, które stanowią wypełnienie Starego Testamentu przez przyjście Chrystusa.

To wszystko, do czego zmierzał Stary Testament. To wszystko się wypełnia w tym, co się dzieje. To wszystko się wypełnia w przyjściu Chrystusa na ziemię. To są Ewangelie. No, zróbmy to od razu. Otwórzmy sobie Ewangelię Łukasza.

Przypowieść o uzdrowieniu sługi setnika, wskrzeszenie syna wdowy w Nain oraz rozmowa Jezusa z uczniami Jana Chrzciciela

Otwórzmy sobie Ewangelię Łukasza, 7 rozdział. Widzicie? To jest to, co się dzieje. To jest to, co się dzieje. To jest to, co się dzieje.

Jan Chrzciciel wysyła swoich uczniów do Jezusa, aby zapytali, czy on jest Mesjaszem

Więc mówi, ja wam nie odpowiem. Wyślę was, niech on wam sam odpowie. Więc wysyła ich. Zobaczcie, to jest 7 rozdział Ewangelii Łukasza od 19 wersetu. Wysyła dwóch spośród swoich uczniów. Posłał ich do Jezusa z zapytaniem, czy ty jesteś tym, który ma przyjść, czy mamy oczekiwać innego?

Odniesienie do Ewangelii Marka, rozdział 1.

Jeżeli wiecie, co to znaczy, to nie musicie wracać do Jana, bo on wie z całą pewnością. Inna rzecz, że… Zobaczmy Ewangelię Marka. Wróćmy się do Ewangelii Marka, do pierwszego rozdziału. Ewangelia o tym mówią wszędzie, wprost, krzyczą, na przykład w taki sposób.

Opis chrztu Jezusa w Jordanie

I rozdział, wersety 9, 10 i 11. A w tych dniach przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony przez Jana w Jordanie. A zaraz wychodząc z wody, ujrzał rozstępujące się niebiosa i ducha, jak gołębice zstępującego na niego. I rozległ się głos z nieba, ty jesteś moim umiłowanym synem, w którym bardzo sobie upodobałem. Albo z którego jestem bardzo, ale to bardzo dumny.

Jezus wprost przyznaje się, kim jest

I chociaż Jezus normalnie zostawia ludziom pewną przestrzeń, to nie jest tak, że Jezus się nie przyznaje do tego, że jest tym, który miał przyjść wprost. Bo niektórym trzeba mówić wprost. Zobaczcie tylko dla przykładu Ewangelii Jana 4, kiedy rozmawia Jezus. Z Samarytanką. To jest 4 rozdział, 25, 26 werset. Ta kobieta, czując, że chyba coś się dzieje niezwykłego, nagle wchodzi na następujący temat.

Nawiązanie: Jezus rozmawia z Samarytanką

Rozmowa Jezusa z Samarytanką przy studni

Kobieta mu powiedziała, wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany z grecka Chrystusem. Kiedy On przyjmie, On nam wszystko oznajmi. I teraz zauważ odpowiedź Jezusa wobec niej, bo ona widać, że niespecjalnie jest obeznana w tematach. Niespecjalnie zna Pismo Święte. A jak zna, to te dziwne rzeczy przeinaczone przez Samarytan.

Jezus tchnie Ducha Świętego na uczniów po swoim zmartwychwstaniu

Znaczy nawet, pamiętacie, po zmartwychwstaniu Jezus przychodzi i w Wieczerniku jeszcze specjalnie na nich tchnął Ducha Świętego. Mówi, weźmi. Pamiętacie Ducha Świętego. Pamiętacie to?

Prześladowanie chrześcijan po śmierci Szczepana

Zauważcie, jest tu jasno pokazany plan Jerozolima, Judea, Samaria i aż po krańce ziemi. Jak się to stało? Dzieje apostolskie 8.1, bo oni tam się troszeczkę rozsiedlili, w tej Jerozolimie.

Opis prześladowania kościoła w Jerozolimie po śmierci Szczepana, w którym Szaul uczestniczył.

Ale w pewnym momencie został zabity Szczepan. Wtedy rozpoczęło się w Jerozolimie prześladowanie. I co mamy napisane? A Szaul zgodził się na zabicie go, czyli Szczepana. I w tym czasie zaczęło się wielkie prześladowanie kościoła w Jerozolimie.

O rozproszeniu wiernych po okolicach Judei i Samarii oraz ewangelizacji w Antiochii.

I wszyscy, oprócz apostołów, rozproszyli się po okolicach Judei i Samarii. Więc mamy już Jerozolimę, Judeę, Samarię. No i teraz jest pytanie, jak to miało pójść aż po krańce ziemi. Najpierw nasi bracia i siostry trafili do Antiochi. Zobaczcie sobie 11 rozdział, wersety 18-19.

Rozdział 11 Dziejów Apostolskich opisuje rozszerzanie się chrześcijaństwa poza Jerozolimę i dotarcie do Antiochii, gdzie uczniowie Jezusa po raz pierwszy nazwani zostali chrześcijanami.

dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochi, nie głosząc słowa Bożego nikomu tylko Żydom. No ale później wiemy, że w Antiochi ten sam 11 rozdział, zobaczcie 26 werset, jak Barnaba znalazł Szawła i ściągnął go do Antiochi, tam się zaczęły dziać fantastyczne rzeczy.

Fragment listu apostoła Pawła do Galacjan, w którym pisze on o trudzeniu się, aby ukształtować Chrystusa w sercach wierzących.

Ma się stać Chrystusem. Ma dopełnić w sobie miary Bożej doskonałości. Zobaczcie, Galacjan 4,19. Chociażby nie będziemy w ogóle tego tematu rozważać, bo on jest na kiedy indziej. Galacjan 4,19. Zobaczcie, co pisze do Galacjan Paweł. Moje dzieci, które znowu w bólach, rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje. To jest jedna rzecz.

Nawiązanie: Galacjan 4,19 Moje dzieci, które znowu w bólach, rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje.

Tekst mówi o tym, aby Chrystus się ukształtował w życiu chrześcijanina, co stanowi największą wartość.

Nie ma niczego ważniejszego w życiu chrześcijanina, jak to, żeby w nim się Chrystus ukształtował, w jego kościele, w którym się aktualnie, lokalnie znajduje, żeby tam się Chrystus ukształtował. Filipian 3, i więcej nie będziemy czytać.

Paweł opisuje, że wszystko inne jest stratą w porównaniu do poznania Chrystusa

Filipian 3,8. Paweł mówi, owszem, wszystko uznaję za stratę dla znakomitości poznania, Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wszystko utraciłem

Stwierdzenie Pawła, że nie on żyje, ale Chrystus w nim.

z drugiego rozdziału. Już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus. I teraz ostatnia, ósma część, z całej Biblii. Oczywiście ta część, wiecie, się przewija w listach apostolskich,

Księga Objawienia jest ostatnią księgą Biblii.

z drugiego rozdziału. Już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus. I teraz ostatnia, ósma część, z całej Biblii. Oczywiście ta część, wiecie, się przewija w listach apostolskich,

Chrystus powróci na ziemię

Chrystus zamieszkujący w nas, nadzieja chwały, on w pewnym momencie wróci na tę ziemię. I teraz Księga Objawienia mówi o Chrystusie, który przyjdzie,

Fragment ten odnosi się do Księgi Objawienia 1:7-8, w których mowa jest o powtórnym przyjściu Chrystusa i Jego panowaniu nad całym stworzeniem.

żeby wszystko wreszcie dla siebie zagarnąć, nas, żeby z sobą w absolutnej komunii, żeby nas połączyć. Księga Objawienia, pierwszy rozdział, siódmy i ósmy werset.

Nawiązanie: aby wszystko wreszcie dla siebie zagarnąć, nas, aby z sobą w absolutnej komunii, aby nas połączyć.

Opis powrotu Jezusa Chrystusa w chwale i sądu nad ludzkością

Misja tej ostatniej części Biblii jest wyrażona. O Jezusie jest powiedziane, oto przychodzi z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, także ci, którzy go przebili i będą lamentować przed nim wszystkie plemiona ziemi.

Alfa i omega - określenie Chrystusa jako Tego, który jest Początkiem i Końcem wszystkiego

Tak? Amen. I teraz sam Chrystus nadchodzący mówi, ja jestem alfa i omega, początek i koniec, mówi Pan, który jest i który był

rozwijające się wydarzenia, które zaszły po zmartwychwstaniu Chrystusa

mówię? Okej. Bo to, że Chrystus jest, wiecie, jest dobrą nowiną dzieje apostolskie, czwarty rozwój.

Jezus głosi nadejście Królestwa Bożego i wzywa do nawrócenia

do Galilei, głosząc Ewangelię Królestwa Bożego. I mówiąc, wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże. Pokutujcie

Odniesienie do 16. rozdziału Ewangelii Łukasza

Królestwa, Królestwa Bożego. Otwórzmy sobie Łukasza. 16 rozdział. 16 rozdział. Bardzo istotny fragment.

Odniesienie do Ewangelii Mateusza, rozdziały 1-2.

kończy się z przyjściem Chrystusa. Z objawieniem się Jego przyjścia. Zobacz, 16 rozdział Łukasza, 16 werset. Ok? Ewangelię Mateusza sobie otwórzmy.

Odniesienie do Ewangelii Łukasza, rozdział 16, werset 16.

kończy się z przyjściem Chrystusa. Z objawieniem się Jego przyjścia. Zobacz, 16 rozdział Łukasza, 16 werset. Ok? Ewangelię Mateusza sobie otwórzmy.

Świadectwo o Bożym Synu

ale mam wrażenie, że właśnie nie dość oczywisty. Otwórzmy sobie pierwszy list Jana. Piąty rozdział. Zobacz, jedenasty werset do trzynastego.

List Jana mówi o życiu wiecznym w Synu Bożym, Jezusie Chrystusie.

Syna Bożego, nie ma życia. To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.

wzywanie do wzajemnej pomocy i napominania

którzy są zbawieni, teraz korzystając dalej z łaski, stali się uświęceni. Otwórzmy sobie list do Galacjan, szósty rozdział.

Odniesienie do szóstego rozdziału, 14. wersetu Listu do Galacjan.

zachowuje czystymi i wolnymi od świata. Zobacz, szósty rozdział listu do Galacjan, czternasty werset. I następny. Co do mnie woła Paweł,

Jezus wzywa do naśladowania Go i zaparcia się siebie

chociażby Mateusza, chociażby szesnasty rozdział. Wersety 24 i dalej. Wtedy Jezus powiedział do swoich uczniów, jeżeli ktoś chce pójść za mną,

Jezus mówi o konieczności wyrzeczenia się siebie i naśladowania Go

mówi Jezus, niech się wyprze samego siebie, niech weźmie swój krzyż i idzie za mną. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z mojego,

Wielkie Posłanie

jest wszelka władza na niebie i na ziemi. I mówi tak, to teraz idźcie, to jest 19 i 20 werset, idźcie i nauczajcie wszystkie narody. Nauczajcie w jaki sposób.

Fragment tekstu odnosi się do 8. rozdziału Ewangelii Jana, w którym Jezus naucza w świątyni i rozmawia z faryzeuszami.

Ale okej, posłuchajmy. Chcę, żebyśmy posłuchali samego Pana Jezusa i w tym kontekście trochę nam to lepiej zabrzmi. Zobaczcie Ewangelię Jana, ósmy rozdział.

Odniesienie do prawa, że świadectwo dwóch ludzi jest prawdziwe.

to jest ósmy rozdział Jana, siedemnasty werset i następne. Mówi tak, w waszym prawie jest napisane, że świadectwo dwóch ludzi jest prawdziwe. Ja jestem tym,

To objawienie jest tak istotne, ponieważ my nie tylko mamy wiedzieć o Jezusie, ale mamy nim iść.

To objawienie jest tak istotne, ponieważ my nie tylko mamy wiedzieć o Jezusie, ale mamy nim iść. W liście do hebrajczyków powiedziane, że

Jezus określa siebie jako drogę

Mamy śmiały przystęp do Ojca przez Chrystusa. Teraz w czternastym rozdziale Jezus sam o sobie mówi w szóstym wersecie, mówi, ja jestem drogą, prawdą i życiem. Czego więcej potrzebujesz? Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Ale to jest cały ten Jezus, który się

Fragment rozmowy Jezusa z Filipem

też mojego Ojca i już teraz go znacie i widzieliście go. Na co Filip się wyrwał. Jak to Filip? Wszędzie w Biblii i w polskim przysłowiu

Filipek prosi Jezusa, aby im pokazał Ojca, a Jezus odpowiada, że kto widzi Jego, widzi także Ojca, ponieważ On i Ojciec są jedno.

On mówi, panie do Jezusa pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy. A Jezus mu odpowiedział i zauważ, Jezus mu odpowiedział, ale głosem Ojca. Powiedział mu, tak długo jestem z wami,

Jezus mówi, że kto widzi Jego, widzi także Boga Ojca.

Kto mnie widzi, widzi i mojego Ojca. Jak możesz mówić? Jezus mu dodaje, pokaż nam Ojca, skoro go wam właśnie pokazuje. Twórzmy sobie 17 rozdział tej Ewangelii Jana.

Jezus zaczyna swoją modlitwę w 17. rozdziale Ewangelii Jana.

Kto mnie widzi, widzi i mojego Ojca. Jak możesz mówić? Jezus mu dodaje, pokaż nam Ojca, skoro go wam właśnie pokazuje. Twórzmy sobie 17 rozdział tej Ewangelii Jana.

Jezus modli się, aby Jego uczniowie poznali Boga i Jezusa Chrystusa, co jest życiem wiecznym.

że życie wieczne, że to jest życie wieczne, żeby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Zobacz, to jest życie wieczne.

Jezus ukazuje się Tomaszowi i pozwala mu dotknąć swoich ran

Zobacz, 20 rozdział tej samej Ewangelii, Jana, kiedy Tomasz przyszedł i Jezus mu powiedział, zobacz, tu są moje rany, wkładaj paluch.

Tekst odnosi się do relacji Piotra z Jezusem i jego osobistego doświadczenia z Nim.

uwaga, która według mnie jest genialna na ten temat. Piotr to widzi, Piotr to wie, Piotr jest tym zachwycony. Widzi ludzi, on znał Jezusa, on go dotykał.

Zaufa Panu całym sercem swoim i nie będzie polegać na własnym rozumie. We wszystkich drogach swoich będzie go uznawać, a on będzie prostował jego ścieżki.

biblijnego, w centrum naszej modlitwy i w centrum chorób dla naszego życia. Rozumiecie? Tam jest opisane,

Odniesienie do proroków Starego Testamentu

przemawiał niegdyś do ojców przez proroków, patrz, jak jest wielu chrześcijan, którzy zazdroszczą prorokom, że oni by chcieli mieć jakieś doświadczenia Eliasza, Izajasza,

Fragmenty z historii życia i panowania króla Salomona

kogoś tam, jakichś królów dawnych, Salomona. W tych ostatecznych dniach ten Bóg przemówił do nas przez swojego Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego,

Początek listu do Hebrajczyków, w którym autor porównuje Boga mówiącego przez proroków w Starym Testamencie z Bogiem, który przemówił przez swojego Syna Jezusa Chrystusa

kogoś tam, jakichś królów dawnych, Salomona. W tych ostatecznych dniach ten Bóg przemówił do nas przez swojego Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego,

Fragment o przemawianiu przez Syna

Bóg przemawiał przez proroków, ale w pełni przemówił przez Syna i patrz, co Syn mówi. Dziesiąty rozdział Łukasza od dwudziestego drugiego wersetu. Wszystko zostało mi przekazane

fragment z Ewangelii

w Ewangeliach zwłaszcza, w tym kontekście jest zawarta ta łaska, która przewyższa swoją drogocennością i bogactwem, rozumiesz, coś,

Fragment tekstu odnosi się do rozdziału 1, wersetów 1-3 Ewangelii Jana.

to jest doświadczenie, którego my mamy szukać przez Ewangelię. To są Ewangelie. Rozdział pierwszy Ewangelii Jana, pierwsze trzy wersety.

Apostoł Jan mówi o wspólnocie z Bogiem Ojcem i Jego Synem Jezusem Chrystusem.

a nasza społeczność, to społeczność z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem. Rozumiesz? Jan mówi, myśmy dotykali Jezusa. Patrząc na Niego,

Jezus odpowiedział Filipowi: «Od tak dawna jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś, Filipie? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: 'Pokaż nam Ojca'?»

widzieliśmy Ojca i Ojciec do nas fizycznie powiedział tak długo jestem z wami i jeszcze mnie nie rozpoznaliście? Jeszcze mnie nie poznałeś, Filipie?

Fragment ten nawiązuje do słów Jezusa, które zostały zapisane w Dziejach Apostolskich.

że tak pracując musimy wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, który powiedział, bardziej błogosławioną rzeczą jest dawać, niż brać.

Prolog Ewangelii Jana

głosił Piotr. Podobnie Łukasz, towarzysz Pawła, zawarł w księdze Ewangelię głoszoną przez Pawła. Następnie Jan,

Mowa Piotra podczas Pięćdziesiątnicy

głosił Piotr. Podobnie Łukasz, towarzysz Pawła, zawarł w księdze Ewangelię głoszoną przez Pawła. Następnie Jan,

Łukasz dołącza do Pawła w jego podróży misyjnej

głosił Piotr. Podobnie Łukasz, towarzysz Pawła, zawarł w księdze Ewangelię głoszoną przez Pawła. Następnie Jan,

Ewangelia Mateusza została napisana około 40-45 lat po narodzeniu Chrystusa.

rokiem naszej ery. Tak? To jest prawie 70 rok. To widzicie, to jest 40 lat po Chrystusie. I wtedy Mateusz pisze swoją Ewangelię

Opis zesłania Ducha Świętego i pierwszego przemówienia Piotra

z Pawłem, musiał słyszeć Piotra głoszącego i skonfrontował ich Ewangelię, ok? A inna rzecz, że zanim oni trafili Paweł z Piotrem do Rzymu,

Relacja o nawróceniu Pawła na chrześcijaństwo

z Pawłem, musiał słyszeć Piotra głoszącego i skonfrontował ich Ewangelię, ok? A inna rzecz, że zanim oni trafili Paweł z Piotrem do Rzymu,

Opis przybycia Pawła do Rzymu

z Pawłem, musiał słyszeć Piotra głoszącego i skonfrontował ich Ewangelię, ok? A inna rzecz, że zanim oni trafili Paweł z Piotrem do Rzymu,

Opis Ostatniej Wieczerzy Jezusa z uczniami, w tym ustanowienie Eucharystii

Zwłaszcza, że, rozumiecie, najważniejsze w tym wszystkim jest to, że Duch Święty ich natchnął. Porównajcie sobie opis Ostatniej Wieczerzy u Mateusza, u Marka

Opis Ostatniej Wieczerzy Jezusa z uczniami, w tym ustanowienie Eucharystii

Zwłaszcza, że, rozumiecie, najważniejsze w tym wszystkim jest to, że Duch Święty ich natchnął. Porównajcie sobie opis Ostatniej Wieczerzy u Mateusza, u Marka

Odniesienie do Ewangelii Łukasza

i u Łukasza, a następnie zobaczcie, co pisze Paweł w I do Koryntian, który mówi, że tego się nie nauczył od apostołów, ani nie było go przy Ostatniej Wieczerzy,

Apostoł Paweł przekazuje Koryntianom naukę o Wieczerzy Pańskiej, którą otrzymał bezpośrednio od Pana Jezusa.

ale że pisze coś, co mu sam Pan objawił w I do Koryntian w XI rozdziale. Czy tam w X. Tak? Mówi, że sam Pan mu to objawił. I potem czytasz ten opis

Ewangelia Mateusza

pochodzenia apostolskiego. I powiedziałbym, że znowu mamy trzy, na jeden. Mamy trzy Ewangelie Mateusza, pochodzącą od Mateusza, pochodzącą od Jana

Ewangelia Jana

pochodzenia apostolskiego. I powiedziałbym, że znowu mamy trzy, na jeden. Mamy trzy Ewangelie Mateusza, pochodzącą od Mateusza, pochodzącą od Jana

Tekst wskazuje na Ewangelię Mateusza, napisaną dla Żydów.

naturalizować. Mianowicie mówią tak. Ewangelia Mateusza zatem jest napisana dla Żydów. No bo Mateusz oryginalnie, on mógł, wiecie, po ludzku widzieć taką potrzebę

Odniesienie do Ewangelii Marka

i napisał Ewangelię dla Żydów. Ewangelia Marka jest napisana, skoro powtarzał to, co mówił Piotr, jest napisana dla Rzymian, dla pogan,

Ewangelia Mateusza przedstawia Jezusa jako wypełnienie obietnic Starego Testamentu

Kiedy czytamy Ewangelię Mateusza, to jest Ewangelia, w której Jezus jest wskazany, że On jest wypełnieniem

Początek Ewangelii Mateusza, rodowód Jezusa

sprawdźcie sobie Mateusza 1.1. Sam początek tej Ewangelii, ona mówi wyraźnie, że ta Ewangelia cała, nie tylko wstęp, cała jest rodowodowa dla Jezusa.

powołanie Abrahama i obietnica, że z jego potomstwa wzejdzie błogosławieństwo dla wszystkich narodów

Jest dowodem na to, że to On jest owym synem obietnicy Abrahama i że to On jest owym potomkiem Dawida, który ma zasiąść na tronie

obietnica Boga dana Dawidowi, że z jego potomstwa narodzi się król, który zasiądzie na wiecznym tronie

Jest dowodem na to, że to On jest owym synem obietnicy Abrahama i że to On jest owym potomkiem Dawida, który ma zasiąść na tronie

Przybycie mędrców ze Wschodu

na tronie Dawida. Zobaczcie sobie Mateusza 2.2, gdzie przychodzą wyraźnie ludzie obcy, tak? Ze wschodu. Nie Żydzi. I pytają

Jezus mówi

gdzie jest ten król żydowski, który miał przyjść, tak? Pytają wyraźnie. Zobaczcie sobie Mateusza 28.18. Sama końcówka, kiedy Jezus mówi, oto teraz

Odniesienie do Jezusa Chrystusa jako Króla Żydów i Króla królów.

Dawidowym tronie, objawia, że On, król Żydów, jest teraz królem wszechświata. Jest Panem Panów i królem królów. Jak czytamy Ewangelię Mateusza,

Mowa na górze, w której Jezus wygłasza nauczanie o Królestwie Bożym i nowej etyce chrześcijańskiej.

w Ewangelii Mateusza, w kazaniu, który jest na górze, daje swojemu królestwu, które zakłada, daje konstytucję. To jest kazanie na górze.

Ewangelia Marka przedstawia Chrystusa jako sługę, pracującego i działającego ciągle, zgodnie z zapowiedzią proroka Izajasza

W Ewangelii Marka Chrystus jest przedstawiony z innej strony, jako cały czas działający, pracujący, sługa Jachwę, którego zapowiadał Izajasz

Jezus przychodzi jako prorok, który naucza z mocą, a nie jak inni uczeni w piśmie.

chociażby Ewangelia Marka 1, 22, 27. Ewangelia Marka 10, 45. Tam jest powiedziane, że On przychodzi jako prorok, który naucza jak ktoś, kto ma moc, a nie jak inni uczeni w piśmie.

Jezus przychodzi, aby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu.

chociażby Ewangelia Marka 1, 22, 27. Ewangelia Marka 10, 45. Tam jest powiedziane, że On przychodzi jako prorok, który naucza jak ktoś, kto ma moc, a nie jak inni uczeni w piśmie. Ewangelia Marka 10, 45, gdzie Jezus mówi wyraźnie, że On przyszedł służyć, a nie żeby Jemu służono. I teraz zupełnie

Nawiązanie: Ewangelia Marka 10, 45 Ewangelia Marka 10, 45, gdzie Jezus mówi wyraźnie, że On przyszedł służyć, a nie żeby Jemu służono.

Opis końca Ewangelii Marka, gdzie Jezus wstępuje do nieba

szokujące zakończenie Ewangelii Marka, to jest 16 rozdział 19 i 20 werset, gdzie mimo, że Jezus wstępuje, to aż otworzę, gdzie mimo, że Jezus wstępuje do nieba

Wniebowstąpienie Jezusa

Zobaczcie, Marek 16, 19, 20. A kiedy Pan przestał do nich mówić, został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. I teraz patrzcie, 20 werset.

Opis zakończenia Ewangelii Marka, opowiadający o apostołach, którzy po zmartwychwstaniu Jezusa, poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan potwierdzał ich słowa cudami.

Oni zaś poszli i głosili wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał ich słowa znakami, które im towarzyszyły. Amen. Tak? Zobaczcie, tam cały czas to jest Ewangelia

Tekst wskazuje na fragmenty z Ewangelii Mateusza

i z Ewangelii Mateusza wyjmiecie słowa Jezusa, zostawicie same akcje, to nagle odkryjecie, że Ewangelia Mateusza jest znacznie krótsza od Ewangelii Marka.

gdzie Łukasz, cóż z tego, że był lekarzem, to tylko naturalnie mu to łatwiej było zrobić, ale w Ewangelii Łukasza Jezus jest przedstawiony

Tekst nawiązuje do Jezusa jako doskonałego Syna Bożego, który jest zarazem w pełni człowiekiem.

jako doskonały, ale jednak człowieczy syn. Jako doskonały syn człowieczy. Tylko, jak sobie zobaczycie na przykład Łukasza 22-44.

Opis męki Jezusa w Ogrodzie Oliwnym

On nie miał takiego doświadczenia. Zobaczcie Łukasz 22-44. W śmiertelnym zmaganiu Jezus jeszcze gorliwiej się modlił, a jego pot był jak krople krwi,

Na swym odzieniu i na swym udzie ma wypisane imię: Król królów i Pan panów.

od początku do końca, czyli Mateusz, Chrystus i Król. Mesjasz zapowiadany przez całe stare przymierze. Król, który ma władzę

o tym, że Słowo, czyli Jezus, jest Bogiem

Ewangelii Jana jest Bogiem. Jest jasno zdefiniowany, że jako Syn Boga jest Bogiem. Zaczyna się ta Ewangelia od sformułowania, na początku było słowa

Jezus odpowiada Żydom w czasie kłótni

piąty rozdział, 17 i 18 werset. Tam w trakcie, wiecie, kłótni z Żydami, Jezus im odpowiedział, mój ojciec działa aż dotąd i ja działam.

Jezus uzdrawia człowieka w szabat i przypisuje sobie równość z Bogiem

I teraz macie jasną informację 18 werset. Dlatego Żydzi tym bardziej usiłowali go zabić, bo nie tylko łamał szabat, ale mówił, że Bóg jest jego ojcem,