I List do Koryntian 11

Odniesienie do 11. rozdziału 1. Listu do Koryntian

rozdziale. Odwróćcie sobie pierwszy do Koryntian jedenasty rozdział. Cudowny jedenasty rozdział.

Paweł pisze o swoich prawach apostolskich w pierwszym liście do Koryntian, w rozdziale 11, wierszach 2-3.

I dokładnie z takiej pozycji do Koryntian pisze Paweł. Twórzcie sobie drugi list do Koryntian. W jedenastym rozdziale, w drugim i trzecim wersecie, Paweł o tym prawie swoim, bo z nim nie ma całej grupy. On pisze tam, jeszcze w pierwszym liście, to tam... No dobrze, w każdym razie, więc Paweł tak swoje prawo do tego przedstawia.

Zastosowanie, że Chrystus jest głową

ktoś zapyta, dobra, ale cały czas mieliśmy mówić o I do Koryntian i gdzie to jest I do Koryntian? Akurat zastosowanie tego, że Chrystus jest głową znajdujemy w I do Koryntian

Mówię wam, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, głową kobiety - mężczyzna, a głową Chrystusa - Bóg.

że głową każdego męża jest Chrystus głową żony mąż a głową Chrystusa Bóg każdy mąż

Apostoł Paweł pouczał wierzących w Koryncie o porządku w zgromadzeniu oraz roli kobiet i mężczyzn.

że głową każdego męża jest Chrystus a głową żony mąż a głową Chrystusa Bóg każdy mąż

Rozdział traktujący o właściwym ubiorze podczas modlitwy i sprawowaniu Wieczerzy Pańskiej

w takim razie jest napisane w tych wszystkich tekstach które przeczytaliśmy 1 do Koryntian 11 rozdział 3 do 15 1 do Koryntian 14 rozdział

wątek odniesienia z tekstu

a to, żeby je uwalniać, a to, żeby im coś kłaść na te głowy i robić z nich zakonnice itd., zauważcie, że zaczyna Paweł od sformułowania, w którym się odnosi do mężczyzn i musimy sobie to wyjaśnić. O cóż to mu chodzi? Czyli czwarty werset, Paweł pisze, 11 rozdziału I listu do Koryntian, Każdy mąż, gdy się modli albo prorokuje z nakrytą głową,

Apostoł Paweł naucza, że mężczyzna powinien się modlić lub prorokować z odkrytą głową, a kobieta z przykrytą głową.

4 i 5 werset 11 rozdziału. Każdy mężczyzna, gdy się modli albo prorokuje z nakrytą głową hańbi swoją głowę. I każda kobieta, gdy się modli albo prorokuje

Paweł mówi o tym, że kobieta powinna mieć nakrytą głowę, gdy się modli lub prorokuje

ten temat, Paweł mówi, jedenasty rozdział, piąty werset, każda kobieta, gdy się modli, albo prorokuje z nienakrytą głową, hańbi swoją głowę.

Każda zaś kobieta, która się modli lub prorokuje z odkrytą głową, hańbi swoją głowę, bo to jedno i to samo, jakby była ogolona.

jest wyraźnie napisane, kobieta ma milczeć. To za chwilę się pytam, jesteś taki twardy pod tym względem? To fajnie, ale Paweł też mówi, że kobieta w zgromadzeniu ma prorokować

nakrywanie głowy przez kobiety

na to, żeby kobiety były zwolnione z obowiązku nakrywania głowy kompletnie. Zobaczcie pierwszy rozdział, pierwszy list do Koryntian, jedenasty rozdział, szósty werset.

W tym fragmencie prawdopodobnie chodzi o odniesienie do rozdziału 11 Pierwszego Listu do Koryntian, werset 11.

powiedziane, że ma być w pełnej uległości i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej, tak? W pierwszym liście do Koryntian w jedenastym w jedenastym

Paweł naucza o wzajemnej zależności mężczyzn i kobiet w Kościele

ani mężczyzna nie jest bez kobiety, ani kobieta nie jest bez mężczyzny. Jak bowiem kobieta jest z mężczyzny, tak też mężczyzna przez kobietę

Sąd nad postępowaniem kobieta w kościele

lecz wszystko jest z Boga osądźcie więc sami czy wypada żonie modlić się do Boga bez bycia okrytej

Nawiązanie: ale wszystko jest z Boga

Apostoł Paweł pouczający koryntian, że praktyki przez niego zalecane mają charakter powszechny, nie zaś jedynie lokalny.

jedenasty rozdział, szesnasty werset, ale takich przykładów będzie więcej, gdzie Paweł mówi to, co wam mówię jest uniwersalne.

fragment o Wieczerzy Pańskiej

stąd to jest w ogóle zupełnie nie tędy droga. A zatem Paweł powiedział wyraźnie, dwudziesty werset Gdy się więc zbieracie, nie jest to spożywanie Wieczerzy Pańskiej.

Rozdział 11 Listu do Koryntian mówi o właściwym sprawowaniu Wieczerzy Pańskiej, gdzie Apostoł Paweł napomina, aby gromadzili się w jedności i szacunku, aby nie profanować tego świętego obrzędu.

się gromadzimy, aby spożywać wieczerzy, mamy głosić, kiedy będziemy jedli i będziemy ten chleb i pili ten kielich, mamy zwiastować śmierć

Apostoł Paweł udziela wskazówek Koryntianom odnośnie do właściwego sprawowania Wieczerzy Pańskiej, krytykując ich nadużycia i nierespektowanie znaczenia tego sakramentu.

Paweł mówi, jak się gromadzicie, to się gromadźcie na wieczerze pańską. Nie mówi, żeby to było jasne. Paweł nie mówi, żeby nie jeść wtedy przy tym innych rzeczy, nie pić itd. itd. Ale mówi, jak więcej będzie w tym imprezy, niż wieczerzy pańskiej, to sobie jedzcie po domach. Rozumiecie o co mi idzie?

Apostoł Paweł przekazuje Koryntianom naukę o Wieczerzy Pańskiej, którą otrzymał bezpośrednio od Pana Jezusa.

ale że pisze coś, co mu sam Pan objawił w I do Koryntian w XI rozdziale. Czy tam w X. Tak? Mówi, że sam Pan mu to objawił. I potem czytasz ten opis

Paweł przekazuje naukę Jezusa o ustanowieniu Eucharystii

Ja bowiem otrzymałem od Pana, pisze Paweł, to, co Wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany,

Ustanowienie pamiątki Wieczerzy Pańskiej

jak ustanowił pamiątkę w czasie wieczerzy Paweł o tym pisze i potem pisze o tym Mateusz, Marek i Łukasz Jan o tym nie wspomina mamy cztery takie opisy

Instytucja Wieczerzy Pańskiej

to jest, że ten tekst u Pawła w pierwszym do Koryntian na temat ostatniej wieczerzy i ustanowienia pamiątki na tej ostatniej wieczerzy

Paweł opisuje ustanowienie Wieczerzy Pańskiej przez Jezusa.

To jest jedzenie Jezusowego mięsa i picie Jego krwi. To jest święto nowego stworzenia. To ma na myśli Paweł, kiedy objaśnia w I do Koryntian. Wieczerze. Ale też to ma na myśli Paweł, kiedy w liście do Galacjan lakonicznie powiada w V rozdziale, w VI wersecie.

Ostatnia wieczerza, słowa Jezusa o chlebie będącym Jego ciałem

I dlatego tak, kiedy Jezus przy ostatniej wieczerzy powiedziałem, że pokazuje na uczniów i mówi, to jest ciało moje, które jest za was wydawane, które jest za was wydane, które jest, w I do Koryntian Paweł pisze, które jest za was łamane albo złamane, to tak dokładnie ma na myśli swoje martwe ciało. Nieumierające ciało.

Instytucja Eucharystii

ten kielich to Nowy Testament w mojej krwi, która jest w moich krwi. To jest Nowy Testament w mojej krwi, która jest za was wylana. Mówił Łukasz, po co ta krew jest wylana? Nie mówi. Ok. Otwórzmy sobie I do Koryntian w takim razie. Otwórzmy sobie I do Koryntian. Ok. 11 rozdział. Przecież się do tych tekstów zaraz będziemy wracać, ale I do Koryntian, 11 rozdział. 25 werset. Podobnie powietrzeży wziął też kielich, mówiąc, ten kielich to Nowy Testament w mojej krwi.

Odniesienie do Eucharystii i nakazowi upamiętniania śmierci Chrystusa

Czyńcie to ilekroć będziecie pić. Co? Wino. Czyńcie to. Błogosławcie

Fragment tekstu nawiązuje do cytatu z 1 Listu do Koryntian, gdzie Paweł opisuje znaczenie Wieczerzy Pańskiej i głoszenie śmierci Chrystusa.

tajemnica wiary. I co ludzie odpowiadają? Głosimy śmierć Twoją Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twojego przyjścia w chwale. Rozumiecie?

Nawiązanie: Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.

Apostoł Paweł naucza o Wieczerzy Pańskiej

No jest, człowieku. I pijemy. To Paweł mówi, możecie nawet nic nie powiedzieć, ale jedząc ten chleb, tak, że wszyscy wiedzą, że to robią i pijąc ten kielich, zwiastujecie

Apostoł Paweł wzywa wierzących, aby przed przyjmowaniem Wieczerzy Pańskiej badali swoje serca i postępowanie

To jest proste pytanie. I teraz zauważcie, wróćmy do tego pierwszego, do koryntian. Niech człowiek bada samego siebie. Po pierwsze, czy Chrystus jest w tobie? No jak może nie być?

Nagana i naprawa na sprawowanie Wieczerzy Pańskiej

zbawiony w dniu Pana Jezusa. Tak? I jeszcze raz. Pierwszy do Koryntian, jedenasty rozdział, trzydziesty drugi werset. Gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy

to powinien to zrobić. Dziś od razu chcę tylko tą jedną rzecz wspomnieć, że przyjrzeliśmy się zapisom tzw. ustanowienia Wieczerzy w Ewangeliach synoptycznych, czyli w Ewangelii Mateusza, Marka i Łukasza i w zapisie Pawłowym w I liście do Koryntian w XI rozdziale.