Czy Jakub Sprzeciwia się Pawłowi?

Jakub wyraźnie w swoim liście zaznacza, że dotyka rzeczy od samego początku, do których potrzeba mądrości. I w związku z tym mówi, to jest pierwszy rozdział, piąty werset, że jeżeli komuś z was brakuje mądrości, niech prosi Boga

Jakub wyraźnie w swoim liście zaznacza, że dotyka rzeczy od samego początku, do których potrzeba mądrości. I w związku z tym mówi, to jest pierwszy rozdział, piąty werset, że jeżeli komuś z was brakuje mądrości, niech prosi Boga,

Jezus jest słowem, które stało się ciałem

który daje wszystkim obficie i bez wypominania, a będzie mu dana. To jest pierwsza bardzo istotna, rzecz. O mądrość mamy prosić Boga. Od Niego otrzymaliśmy Chrystusa,

Prośba o mądrość

o którym Paweł mówi, że On jest naszą mądrością. Jeden z najwspanialszych darów, jakie otrzymujemy w nas pracujących, jest umysł Chrystusa, o którym też Paweł do Koryntian pisze. A Jakub to mówi, proście Boga o mądrość, a będzie wam dana. Ale później w tym samym liście wraca troszkę do tego tematu,

Mowa o mądrości ludzkiej i jej skutkach

to ta ludzka mądrość charakteryzuje się takimi owocami. Otóż on mówi tak, Jakub, trzeci rozdział, czternasty i piętnasty werset. I mówi o tym, że jak on odnosi swoją głowę, to on będzie mądry. Jeżeli jednak macie w waszym sercu gorzką zazdrość i kłótliwość, to nie przechwalajcie się i nie kłamcie wbrew prawdzie.

Odniesienie do Listu do Rzymian, który precyzyjnie opisuje to, co Bóg robi w człowieku.

robi w człowieku, jest tak precyzyjnie opisana w liście do Rzymian, to również powinniśmy się właśnie, studiując list do Rzymian, przyglądnąć pewnym kwestiom,

rozpoznany w Kościele przez Ducha Świętego

Bo, kochani, list do Rzymian, myślę, że nie bez przyczyny, przez Ducha Świętego, w Kościele, został rozpoznany

usprawiedliwienie z łaski przez wiarę, wynikające z tego nowonarodzenie

Więc skoro tak, to skorzystajmy z listu do Rzymian i te podstawy, to znaczy usprawiedliwienie z łaski przez wiarę, wynikające z tego nowonarodzenie,

Nawiązanie: list do Rzymian

Łaska bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to nie pochodzi od was, lecz jest darem Boga: nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił.

za darmo, nie z żadnych uczynków, tylko i wyłącznie poprzez poruszenie serca w akcie wiary, w śmierć

Wykonało się - ostatnie słowa Jezusa na krzyżu, oznaczające wypełnienie Jego dzieła odkupienia.

odkupieńczą Jezusa na krzyżu, w całe jego dzieło Kalwarii, które jak Pan Jezus zakrzyknął na krzyżu, wykonało się, i wiary w Jego

Odniesienie do Abrahama i usprawiedliwienia z uczynków

że wiara bez uczynków jest martwa? Czy Abraham, nasz ojciec, nie został usprawiedliwiony z uczynków, gdy ofiarował Izaaka,

Fragment odnosi się do historii Abrahama, który ofiarował swojego syna Izaaka na ołtarzu, co jest opisane w Księdze Rodzaju.

swojego syna, na ołtarzu? Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki wiara stała się doskonała. I tak wypełniło się pismo,

Odniesienie do stwierdzenia, że człowiek zostaje usprawiedliwiony z uczynków, a nie tylko z wiary

w cudzym słowie, że nigdy za specjalnie, za poważnie, do listu Jakuba się nie odnieśli, a tu jest przecież wyraźnie napisane, że człowiek zostaje usprawiedliwiony z uczynków,

Odniesienie do Listu Jakuba, rozdział 1.

Czy taka wiara może go zbawić? Jak zobaczycie w liście Jakubowym, w pierwszym rozdziale, bo drugi rozdział, no domyślamy się, że jest rozwinięciem tego, co się dzieje.

Jakub naucza, że nie wystarczy być słuchaczem słowa, ale trzeba je wprowadzać w czyn.

i trwa w nim, nie jest słuchaczem, który zapomina, ale wykonawcą dzieła, ten będzie błogosławiony w swoim działaniu. Słowem Jakub tu odwołuje się chociażby do tego nauczania,

przypowieść Jezusa o siewcy, który siał ziarno na różnych rodzajach gleby

jak się z tym zrozumie. Nie wiem, jak Pan Jezus, ale wszyscy pamiętają przypowieść o siewce. Pamiętacie, jak siewca wyszedł siać i ziarno padało na różne gleby?

Odniesienie do listu do Hebrajczyków

Niektórzy list Jakuba nazywają, myślę, że całkiem słusznie, drugim listem do hebrajczyków, tak? Bo przed listem do Jakuba jest list do hebrajczyków, to jest list Pawła.

Odniesienie do listu Jakuba

Niektórzy list Jakuba nazywają, myślę, że całkiem słusznie, drugim listem do hebrajczyków, tak? Bo przed listem do Jakuba jest list do hebrajczyków, to jest list Pawła.

List do Hebrajczyków

Przejdziemy do listu do hebrajczyków, będziemy sobie o tym mówić, dlaczego to jest list Pawła. I jest drugi list do hebrajczyków, to jest list Jakuba.

List Jakuba

Przejdziemy do listu do hebrajczyków, będziemy sobie o tym mówić, dlaczego to jest list Pawła. I jest drugi list do hebrajczyków, to jest list Jakuba.

Jakub skierował swoją wypowiedź do dwunastu pokoleń Izraela, które były rozproszone.

Zobaczcie, pierwszy rozdział, pierwszy werset. Jak, do kogo swoją wypowiedź skierowuje Jakub? Jakub mówi, Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa przesyła pozdrowienia dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu.

Zachęta do unikania stronniczości

W was ma pracować, co? Wiara naszego Pana Jezusa Chrystusa. Zobaczcie, bracia moi, niech wiara naszego Pana Jezusa Chrystusa, Pana chwały, będzie wolna od względu na osobę, od względu na to, co się dzieje,

Paweł upomina Koryntian, że nie może im głosić słowa o rzeczach duchowych, lecz o mleku, ponieważ są oni ciągle niedorosłymi chrześcijanami.

mleko, no to jest niedorozwinięty. I Paweł wobec Koryntian, których uwielbiał, właśnie dlatego, że ich uwielbiał, pozostaje surowy. Mówi, czas najwyższy,

Tekst nawiązuje do nauczania Listu Jakuba na temat znaczenia uczynków wiary.

jedni mają uczynki, inni mają wiarę, są różne rodzaje chrześcijan. Na co Jakub mówi nieprawda. Wiara musi być widzialna. Zobaczcie jak wygląda

List Jakuba mówi o Bogu jako Ojcu Światłości, który nie zmienia się.

dokładnie myśl, którą wyraził na przykład Jan w swojej Ewangelii. Zobaczcie. Osiemnasty werset. On mówi o Ojcu Światłości, u którego nie ma zmiany ani cienia zmienności.

Odniesienie do tego, że Jezus daje moc tym, którzy w Niego wierzą, aby stali się dziećmi Bożymi.

Pierwszy rozdział, dwunasty i trzynasty werset. Wszystkim tym, którzy Go przyjęli, czyli Jezusa, dał moc, aby się stali synami Bożymi. To jest tym,

Mowa jest o poznaniu Boga

To jest pierwszy list Jana, czwarty rozdział, szesnasty werset do dwudziestego. Jan mówi, Jan mówi my poznaliśmy

fragment o wierze w Jezusa

byliśmy grzesznikami. Jan mówi dokładnie to samo. Tak? A więc mówi wierzyć w Jezusa, co oznacza, jeszcze raz szesnasty werset, poznać i uwierzyć w miłość,

Miłość Boga do ludzkości wyrażona w oddaniu Jezusa Chrystusa za nasze grzechy

którą Bóg ma do nas. Miłość, którą Bóg ma do nas nie jest wyrażona w zasadach, ale jest wyrażona w osobie Jezusa Chrystusa umierającego za mnie na krzyżu i zmartwychwstającego

Nawiązanie: Bóg tak umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Mowa jest o poznaniu i uwierzeniu w miłość Boga do ludzi.

z woli Ojca. I swoją drogą z własnej też. Więc Jan mówi, my poznaliśmy, i uwierzyliśmy, szesnasty werset, w miłość, którą ma Bóg do nas.

Nawiązanie: I my poznaliśmy i uwierzyliśmy w miłość, którą Bóg ma do nas.

List Jakuba mówi, że wierzący są pierwocinami, czyli pierworodnymi dziećmi Boga.

Na tym, kim jesteś i że Ty w sobie jesteś dokładnie tym, kim jest Bóg. Masz tę samą naturę. Pamiętacie? Jakub dokładnie o tym powiedział, że my jesteśmy pierwocinami

Hiob spotyka się z Bogiem i rozmawiają

cytowałem Hioba, nie pamiętam kiedy to ostatnio było, ale cytowałem ten fragment o spotkaniu Hioba z Bogiem. To jest czwarty rozdział Księgi Hioba,

Tekst odnosi się do nauki Jakuba o tym, że wiara bez uczynków jest martwa.

Uczynki są dowodem na to, to jest to, co Jakub mówił, że to jest to, co jest w tym tekście. Uczynki są dowodem na to, czy ty masz wiarę,

Odniesienie do konkretnej miłości i uczynków wiary, co jest jednym z głównych tematów 1 Listu Jana

wiarę, która nie może udowodnić swojego istnienia, ale konkretnymi uczynkami miłości. Dlaczego sięgnąłem po pierwszy list Jana?

Odniesienie do nowonarodzenia w 1 Liście Jana, rozdział 3, werset 1.

Ponieważ Jan dokładnie to samo nam mówi. Mówi, kochani, jesteśmy nowonarodzeni. W trzecim rozdziale na początku mówi, popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec,

fragment odnoszący się do statusu wierzących jako dzieci Boże, ale też stwierdzenie, że pełna objawienie tego, czym będziemy, jeszcze nie nastąpiło

że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. I w drugim wersecie dodaje, umiłowani teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale się jeszcze nie objawiło, czym będziemy.

Każdy, kto nienawidzi swojego brata, jest mordercą, a wiecie, że żaden morderca nie ma życia wiecznego

ale nie były nowonarodzone. Skąd o tym wiemy? Piętnasty werset. Każdy, kto nienawidzi swojego brata, jest mordercą, a wiecie, że żaden morderca nie ma życia wiecznego

fragment tekstu odnosi się do Listu Jakuba 2:15-16, gdzie Jakub poucza, że jeśli widzimy brata w potrzebie, a nie pomożemy mu, to jakże może w nas mieszkać miłość Boża.

i widziałby swojego brata w potrzebie, a zamknąłby przed nim swoje serce, jakże może mieszkać w nim miłość Boga. A pamiętacie Jakuba, co mówi, przyjdzie do ciebie brat,

Odniesienie do Listu Jakuba, rozdział 2, werset 20.

masz wątpliwości judaizujący chrześcijaninie, że to, co mówię, jest prawdą? Zobacz, to jest drugi rozdział Jakuba, dwudziesty werset. Czy chcesz się przekonać,

fragment, który mówi

Sam Jakub dalej cytuje, dwudziesty trzeci werset, fragment, który mówi, uwierzył Abraham Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość. Widzicie to? To jest który rozdział Księgi Rodzaju,

Odniesienie do Księgi Rodzaju, która jest pierwszą księgą Starego Testamentu.

Pani, najpierw to sięgnijmy sobie, o co Jakubowi chodzi, żeby zrozumieć, co dalej pisze a propos tych uczynków. Otóż, otwórzmy sobie Księgę Rodzaju,

Abraham

to jest to, co sam Jakub cytuje, to jest dokładnie to, co Paweł cytuje na temat Abrahama. Piętnasty rozdział Księgi Rodzaju, pierwsza mowa,

Nawiązanie: to jest dokładnie to, co Paweł cytuje na temat Abrahama to jest to, co sam Jakub cytuje, to jest dokładnie to, co Paweł cytuje na temat Abrahama.

Fragment odnosi się do tego, co Jakub cytuje na temat Abrahama

to jest to, co sam Jakub cytuje na temat Abrahama. To jest to, co sam Jakub cytuje na temat Abrahama. No i po prostu.

Bóg obiecuje Abrahamowi liczne potomstwo.

U wirdzra ci i powiedział, spójrz teraz na niebo i policz gwiazdy, jeżeli będziesz mógł je policzyć i powiedział mu, takie będzie twoje potomstwo.

Odniesienie do tego, że wiara Abrahama została mu poczytana za sprawiedliwość

I to zostało poczytane Abrahamowi za sprawiedliwość. Ale teraz kochani, a propos tego, czy ktoś wie, czy nie wie, powiedzcie mi, czy w tym miejscu jakkolwiek nawet sam Abram wiedział, że mu to zostało poczytane za sprawiedliwość? Rozumiecie, o co mi chodzi? Zostało mu to poczytane za sprawiedliwość, ale zwróciliście uwagę, że Bóg mu tego nie objawił, że ma to poczytane za sprawiedliwość? Teraz na jedną rzecz chcę wam zwrócić uwagę. O co chodzi Jakubowi?

Nawiązanie: I to zostało poczytane Abrahamowi za sprawiedliwość. Zostało mu to poczytane za sprawiedliwość

Odniesienie do usprawiedliwienia przez wiarę i uczynki, podobnie jak w przypadku Abrahama

Zostało mu to poczytane za sprawiedliwość, ale zwróciliście uwagę, że Bóg mu tego nie objawił, że ma to poczytane za sprawiedliwość? Teraz na jedną rzecz chcę wam zwrócić uwagę. O co chodzi Jakubowi?

Odniesienie do obietnicy Boga, że Sara urodzi syna, pomimo swojego podeszłego wieku.

Starym był, kto by tam liczył. A tu Sara zaszła w ciążę. Tak jak w tym filmie. Tak jak w tym filmie. Tak jak Pan powiedział.

Nawiązanie: A tu Sara zaszła w ciążę. Tak jak w tym filmie. Tak jak Pan powiedział.

Odniesienie do próby wiary Abrahama

Rozumiecie? To nie jest w ogóle próba dla Abrahama. To jest próba czego? To jest próba wiary, którą on miał. List do Hebrajczyków, jak sobie otworzymy,

Odniesienie do listu do Hebrajczyków, rozdziału 11, wiersza 17.

jedenasty rozdział, dokładnie w taki sposób mówi, że należy ten fragment interpretować. Zobaczcie, jedenasty rozdział listu do Hebrajczyków, siedemnasty werset.

Bóg wystawia Abrahama na próbę, nakazując mu złożenie w ofierze jego syna Izaaka

Wcześniej mówi o wierze Abrahama, ale w siedemnastym wersecie mówi, że Abraham w tej swojej wierze został przyprowadzony do próby. I Paweł tę próbę opisuje tak.

Bóg czyni Abrahama sprawiedliwym przez jego wiarę

Czy czasem jego zaufanie nie zostało przeniesione na Izaaka. Rozumiecie, o co mi chodzi? Abrahamie, twoja wiara została ci poczytana za sprawiedliwość. Ale teraz zobacz, ty zobacz, że twoja wiara...

Abraham miał wiarę, której by nie miał jako naturalny, zmysłowy człowiek. Ta wiara pozwoliła mu na co? Zobacz, dziewiętnasty werset. Ta wiara pozwoliła mu mieć przekonanie.

Ale rozumiesz, o co mi idzie? Abraham miał wiarę, której by nie miał jako naturalny, zmysłowy człowiek. Ta wiara pozwoliła mu na co? Zobacz, dziewiętnasty werset. Ta wiara pozwoliła mu mieć przekonanie.

Definicja wiary

Pamiętacie, jak się jedenasty rozdział Listu do Hebrajczyków zaczyna? Wiara jest podstawą tego, to jest jedenasty rozdział, pierwszy werset. Wiara jest podstawą tego, czego się spodziewamy i dowodem na to, czego nie widzimy. A więc, żeby sam Abraham zobaczył, że jego wiara zrobiła z niego zupełnie coś nowego, że ma możliwości, których nie ma normalny rodzic.

Odniesienie do wiary Abrahama.

Żeby mu pokazać, że on nie ma nic wspólnego z tymi wszystkimi demonami, które udają bóstwa i które się domagają ofiar z dzieci. Tak? Ale jednocześnie to mu pokazując zademonstrował mu, przyjdzie kiedyś ten, który choć umrze zmartwychwstanie. I Abraham przez wiarę odkrył, że on ma w sobie to przekonanie, którego nikt inny nie tylko, że nie miał, rozumiecie, ono nie było nawet teoretycznie wykoncypowane jeszcze wtedy.

Stworzenie świata i człowieka

Co masz użyć, to użyj w tym życiu. A Abraham dostał coś, co grubo wyprzedzało jakiekolwiek w ramach objawienia osobistego Bożego. Znacie, jego wiara w tą wiarę, która była związana ze zmartwychwstaniem została wtedy przetestowana. Teraz dlaczego o tym mówię? Kochani, otwórzmy sobie list Jakuba.

Początek Listu Jakuba

Co masz użyć, to użyj w tym życiu. A Abraham dostał coś, co grubo wyprzedzało jakiekolwiek w ramach objawienia osobistego Bożego. Znacie, jego wiara w tą wiarę, która była związana ze zmartwychwstaniem została wtedy przetestowana. Teraz dlaczego o tym mówię? Kochani, otwórzmy sobie list Jakuba.

Odniesienie do wiary Abrahama, która została poddana próbie.

Mówi, dlatego nie cieszcie się, że jesteście poddani pokusie, ale cieszcie się, że to jest najskuteczniejsze narzędzie, które wyrobi w was doskonałą wiarę. Wiara, od której zaczynaliście, to jest jedno, ale Bóg chce, żeby wiara w was się wydoskonaliła. No i co? Słuchajcie, on od tego zaczyna list. I dlatego w drugim rozdziale powołuje się na Abrahama, którego wiara została poddana próbie, żeby co wywnioskować.

Zachęca czytelników, aby cieszyli się z prób, ponieważ służą one doskonaleniu wiary.

Mówi, dlatego nie cieszcie się, że jesteście poddani pokusie, ale cieszcie się, że to jest najskuteczniejsze narzędzie, które wyrobi w was doskonałą wiarę. Wiara, od której zaczynaliście, to jest jedno, ale Bóg chce, żeby wiara w was się wydoskonaliła. No i co? Słuchajcie, on od tego zaczyna list. I dlatego w drugim rozdziale powołuje się na Abrahama, którego wiara została poddana próbie, żeby co wywnioskować.

Werset opisuje, że doświadczenie wiary wyrabia cierpliwość, a cierpliwość dopełnia dzieła, aby człowiek był doskonały i zupełny.

Stąd, że możesz przejść przez dowolną próbę wiary obronną, zwycięską ręką. Jeszcze raz, porównajcie trzeci werset i czwarty, pierwszego rozdziału. Wiedząc, że doświadczenie waszej wiary wyrabia cierpliwość, cierpliwość zaś niech dopełni swojego dzieła, abyście byli doskonali i zupełni. I teraz dwudziesty drugi werset drugiego rozdziału. Widzisz, że wiara współdziałała z Abrahama uczynkami i przez te uczynki jego wiara stała się wiarą doskonałą.

Werset wskazuje, że wiara Abrahama została uzupełniona przez jego uczynki, przez co stała się wiarą doskonałą.

Stąd, że możesz przejść przez dowolną próbę wiary obronną, zwycięską ręką. Jeszcze raz, porównajcie trzeci werset i czwarty, pierwszego rozdziału. Wiedząc, że doświadczenie waszej wiary wyrabia cierpliwość, cierpliwość zaś niech dopełni swojego dzieła, abyście byli doskonali i zupełni. I teraz dwudziesty drugi werset drugiego rozdziału. Widzisz, że wiara współdziałała z Abrahama uczynkami i przez te uczynki jego wiara stała się wiarą doskonałą.

Odniesienie do 1 Listu Jana, rozdział 3, werset 19.

Jeszcze raz, zobaczcie, pierwszy list Jana, trzeci rozdział, dziewiętnasty werset. Po tym, właśnie po tym, że poddajemy naszą wiarę próbom, jakim? No czy nasza wiara wyraża się w miłości? Pierwszy list Jana, trzeci rozdział, dziewiętnasty werset. Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed nim nasze serca.

Fragment sugeruje, że autor chce sprawdzić, czy Paweł miał podobne przesłanie do tego, co zostało przedstawione wcześniej.

Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed nim nasze serca. Otwórzmy jeszcze pierwszy Piotra, bo to jest bardzo dobry fragment. Pierwszy Piotra, pierwszy rozdział, od trzeciego do siódmego wersetu. Zobaczcie, co mówi Piotr, jest to genialna wypowiedź, ma dokładnie to samo na myśli, co Jakub, co Jan. Zaraz się zapytamy, czy to samo miał na myśli Paweł.

Fragment wskazuje na to, że Piotr miał podobne przesłanie do tego, co zawarł w swoim liście Jakub.

Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed nim nasze serca. Otwórzmy jeszcze pierwszy Piotra, bo to jest bardzo dobry fragment. Pierwszy Piotra, pierwszy rozdział, od trzeciego do siódmego wersetu. Zobaczcie, co mówi Piotr, jest to genialna wypowiedź, ma dokładnie to samo na myśli, co Jakub, co Jan. Zaraz się zapytamy, czy to samo miał na myśli Paweł.

Fragment wskazuje na to, że Piotr miał podobne przesłanie do tego, co zawarł w swoim liście Jan.

Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed nim nasze serca. Otwórzmy jeszcze pierwszy Piotra, bo to jest bardzo dobry fragment. Pierwszy Piotra, pierwszy rozdział, od trzeciego do siódmego wersetu. Zobaczcie, co mówi Piotr, jest to genialna wypowiedź, ma dokładnie to samo na myśli, co Jakub, co Jan. Zaraz się zapytamy, czy to samo miał na myśli Paweł.

Nawiązanie: ma dokładnie to samo na myśli, co [...] Jan

Tekst nawiązuje do konieczności wiary w serce w to, że Bóg wskrzesił Jezusa z martwych, co jest zgodne z treścią Listu do Rzymian 10:9.

Akcja jest po stronie Boga i On nas rodzi na nowo w akcie usprawiedliwienia. Amen? Teraz patrzcie dalej. A więc mówi, zrodził nas na nowo do żywej nadziei przez wskrzeszenie Jezusa Chrystusa z martwych. Dlatego Paweł mówi, kto w sercu swoim uwierzy, że Bóg Jezusa zmarł. Skrzesił z martwych. Dalej mówi, a więc zrodził nas na nowo do żywej nadziei. Czwarty werset. Do dziedzictwa niezniszczalnego i nieskalanego i niewiętnącego, zachowanego w niebie dla was.

Nawiązanie: kto w sercu swoim uwierzy, że Bóg Jezusa zmarł Dlatego Paweł mówi, kto w sercu swoim uwierzy, że Bóg Jezusa zmarł.

Odniesienie do usprawiedliwienia Abrahama przez uczynki.

Drugi rozdział, dwudziesty drugi werset. Zatem myśl Jakuba jest jaka? Dwudziesty pierwszy werset. Abraham nie został dosłownie usprawiedliwiony poprzez swoje uczynki. Ale dwudziesty drugi, dwudziesty trzeci werset.

Autor mówi o próbach i pokusach, których Bóg nie będzie na nas zbytnio wyzwalał, a które możemy przezwyciężyć.

Dlatego Bóg w ogóle sprowadził na niego tę próbę, bo wiedział, że on ją przejdzie. W innym miejscu Pismo nas poucza. Że na nikogo Bóg nie sprowadza pokusy większej, niż mógłby się jej przeciwstawić. To jest dokładnie to. I dlatego, Jakub konkluduje, tak wypełniło się Pismo.

Odniesienie do postaci Abrahama, jednak bez konkretnego cytatu biblijnego

A więc nie zgodnie z wolą świata, ale powinna działać zgodnie z wolą Boga. Ponieważ przez nowonarodzenie jest przyjacielem Boga. Zobaczcie, Jakub drugi rozdział, dwudziesty trzeci werset. Abraham został, bo zwróćcie uwagę, mało osób to komentuje, tak? Mówią, że no Jakub się powołał.

Odwołanie do listu Jakuba, rozdział 2, werset 23

A więc nie zgodnie z wolą świata, ale powinna działać zgodnie z wolą Boga. Ponieważ przez nowonarodzenie jest przyjacielem Boga. Zobaczcie, Jakub drugi rozdział, dwudziesty trzeci werset. Abraham został, bo zwróćcie uwagę, mało osób to komentuje, tak? Mówią, że no Jakub się powołał.

Bóg przyjmuje wiarę Abrahama jako sprawiedliwość

No, ale jak on się powołał? No, ale jak on się powołał? Jakub się powołuje na piętnasty rozdział księgi rodzaju szósty werset. Uwierzył Abraham Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość. Ale też Jakub dodaje, i został nazwany przyjacielem Boga.

fragment o tym, by być wykonawcami, a nie tylko słuchaczami słowa

Tu i tam. Człowiek taki niech nie myśli, że cokolwiek otrzyma od Pana. A w pierwszym rozdziale, dalej, w dwudziestym pierwszym, dwudziestym drugim wersecie, zauważcie, zanim on mówi bądźcie wykonawcami słowa, co mówi?

Apel o nawrócenie i zerwanie z grzechem

Czwarty rozdział, ósmy werset. Zbliżcie się do Boga, a On zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca ludzie umysłu dwoistego. To jest to samo, co mówił zaraz w pierwszym rozdziale.

W tym wersecie Paweł naucza, że wszystko, co nie jest z wiary, jest grzechem.

To jest czternasty rozdział, dwudziesty trzeci werset. Wszystko bowiem, co nie jest z wiary, jest grzechem. Jeżeli cokolwiek robisz, niezgodnie z przekonaniem swojej wiary,

Fragment o tym, że popełniamy grzech, jeśli nie czynimy dobra, choć potrafimy to robić.

jest grzechem. Ale z twojej wiary mają wynikać dobre uczynki i dlatego Jakub w czwartym rozdziale, siedemnastym wersecie, kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, popełnia grzech.

Paweł poświęca wiele miejsca w Liście do Rzymian koncepcji usprawiedliwienia z łaski przez wiarę, a nie z uczynków

cały swój wywód. Mianowicie mnóstwo ludzi jest zadziwionych, że list do Rzymian, w którym tyle miejsca Paweł poświęca usprawiedliwieniu z łaski przez wiarę, a nie z uczynków, że cały ten wywód

Tekst mówi o tym, że Bóg odda każdemu według jego uczynków, co jest nawiązaniem do fragmentu z Listu do Rzymian 2:6-11.

I to nie mówi, że to ktoś tak cytuje. Nie, że tak będzie. Zobaczcie, drugi rozdział, 6 werset listu do Rzymian. Aż do 11. Mówi, że Bóg odda każdemu według jego uczynków.

Fragment ten odnosi się do nauczania Pawła Apostoła na temat usprawiedliwienia przez wiarę, a nie przez uczynki Prawa.

które pochodzą z prawa. Uczynki religii judaistycznej. Jasne to jest? Ale nawet te uczynki nie mają takiej mocy. List do Rzymian, trzeci rozdział, dwudziesty werset. Dwudziesty ósmy werset tego trzeciego rozdziału.

Nawiązanie: Uczynki religii judaistycznej. Ale nawet te uczynki nie mają takiej mocy. List do Rzymian, trzeci rozdział, dwudziesty werset. Dwudziesty ósmy werset tego trzeciego rozdziału.

Tekst odnosi się do usprawiedliwienia człowieka przez wiarę, a nie przez uczynki prawa, co jest centralną nauką listu do Rzymian.

Tak więc twierdzimy, że człowiek, który zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, bez uczynków prawa. Przez wiarę, bez uczynków prawa. List do Rzymian, jedenasty rozdział.

Odniesienie do Izraela i reszty według wybrania przez łaskę.

Rzadko cytowany fragment, a według mnie bardzo istotny. Piąty i szósty werset. Kiedy Paweł do Rzymian mówi o Izraelu, tym etnicznym, mówi tak. W obecnym czasie pozostała resztka według wybrania przez łaskę.

Stwierdzenie, że usprawiedliwienie nie pochodzi z uczynków, a z łaski Boga.

Nie da się połączyć, gdy chodzi o usprawiedliwienie łaski z uczynkami. Albo jedno, albo drugie. I mówi ta resztka, która doświadczyła usprawiedliwienia, doświadczyła go z łaski, a nie z uczynków. List do Galacjan, drugi rozdział.

Apostoł Paweł pisze, że usprawiedliwienie następuje przez wiarę w Jezusa Chrystusa, a nie przez uczynki prawa.

To jest list do Galacjan, drugi rozdział, 16 werset. Wiemy, że człowiek nie jest usprawiedliwiony z uczynków prawa, ale przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Wiedząc o tym i my uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusa,

Paweł mówi o porzuceniu własnej sprawiedliwości, aby znaleźć się w Chrystusie przez wiarę.

to jest trzeci rozdział, dziewiąty werset. W osobistym wyznaniu Paweł mówi, że wszystko uznał za gnój, aby tylko zyskać Chrystusa i znaleźć się w Nim, nie mając własnej sprawiedliwości, tej, która jest z prawa, ale tę mając, która jest przez wiarę Chrystusa.

Odniesienie do nauki o usprawiedliwieniu z wiary w Liście do Efezjan.

Ale w innych miejscach Paweł jest lakoniczny i wtedy mówi dokładnie to samo co Jakub. Zobaczcie dla przykładu list do Efezjan, drugi rozdział, ósmy, dziewiąty i dziesiąty werset. Właśnie o to chodzi. To jest dokładnie to samo, o czym mówił Jakub. Człowiek nie usprawiedliwia się z samej wiary.

W tekście cytowany jest fragment Listu do Efezjan, rozdział 2, wersety 8 i 10, który mówi o zbawieniu przez łaskę i o współpracy wiary z uczynkami.

Ale ta wiara współdziała z uczynkami. Zobaczcie co tam Paweł na jednym wydechu mówi. Łaską bowiem, to jest Efezjan 2, 8, 10. Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę i to nie jest z was, to jest dar Boży, pierwsza rzecz.

Stworzeni w Chrystusie do dobrych uczynków

Co spowodowała w nas, że jesteśmy nowym stworzeniem? I teraz zobacz 10 werset. Paweł mówi Jesteśmy bowiem jego dziełem stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

fragment ze wskazaniem na List do Tytusa

Ale to muszą być uczynki, które ty rozpoznajesz, że w twoim życiu są zgodne z wolą Bożą. Amen? Zobaczmy list do Tytusa, żeby pominąć wiele innych... Szkoda, ale musimy pominąć wiele innych fragmentów, bo tu mamy jeszcze trochę do powiedzenia.

Odniesienie do Jezusa Chrystusa jako wielkiego Boga i Zbawiciela, który wydał samego siebie, aby nas wykupić od nieprawości i oczyścić sobie lud gorliwy w dobrych uczynkach.

wielkiego Boga i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Teraz spójrzcie na to 14 werset. Który wydał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości, to jest jedna rzecz, i druga, i oczyścić sobie lud na własność gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

Bóg stworzył nas w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które wcześniej przygotował, abyśmy je pełnili.

Bo tu nie chodzi o każdy czyn, który wygląda na dobry. Jak nas Paweł w liście do Efezjan pouczył. Ale chodzi o te czyny, które Bóg z dawien dawna zamierzył, abyśmy w nich postępowali. Okej? Niemniej w tym samym liście do Tytusa mamy jeszcze kolejne...

Jest to słowo godne wiary. Chcę, abyś stanowczo pouczał o tych sprawach, żeby ci, którzy uwierzyli Bogu, zabiegali o to, by celować w dobrych uczynkach. Jest to dobre i pożyteczne dla ludzi.

Bo tu nie chodzi o każdy czyn, który wygląda na dobry. Jak nas Paweł w liście do Efezjan pouczył. Ale chodzi o te czyny, które Bóg z dawien dawna zamierzył, abyśmy w nich postępowali. Okej? Niemniej w tym samym liście do Tytusa mamy jeszcze kolejne...

Apostoł Paweł daje Tytusowi wskazówki dotyczące postępowania i nauczania

W ogóle, rozumiecie, ta definicja Kościoła i chrześcijaństwa jest uzasadnieniem dla Tytusa do wezwania, które Paweł mówił. I to, czego mu wcześniej wrzucił w tym drugim rozdziale, w siódmym wersecie. Mianowicie, zwróćcie uwagę, we wszystkim stawiaj samego siebie za wzór. Czego? Dobrych uczynków.

Odniesienie do miłosierdzia Boga oraz zbawienia przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego

ale według swojego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana Jezusa. I to jest bardzo ważne. Jeszcze raz, zbawił nas przez uczynki sprawiedliwości czy poprzez swoje miłosierdzie? Absolutnie jednoznacznie poprzez swoje miłosierdzie.

Apostoł Paweł przypomina koryntianom, że wierzący są usprawiedliwieni przez łaskę Bożą i stali się sprawiedliwością Bożą w Chrystusie

Zobaczcie, II do Koryntian, V rozdział. Ludzie usprawiedliwieni z łaski przez wiarę muszą pamiętać, że od tej pory to, że są usprawiedliwieni, a więc, że stali się sprawiedliwością Bożą w Chrystusie, spójrzcie, to jest koniec, to jest II do Koryntian, V rozdział, XXI werset, ale to tylko Wam przypominam. Paweł nam przypomina, to się nigdy nie zmieni. Nowe stworzenie nigdy się nie zmieni.

Apostoł Paweł pisze o konieczności oceny życia chrześcijanina przed sądem Chrystusa oraz o motywującej mocy miłości Chrystusa.

Tak? Staniesz na Trybunale Chrystusa i będzie rozsądzone to, co po Twoim usprawiedliwieniu działo się w Twoim życiu. Znaczy, 14 werset. Miłość Chrystusa bowiem przymusza nas, jako tych, którzy uznaliśmy, że skoro jeden umarł za wszystkich, to wszyscy umarli. Miłość Chrystusa nas przymusza.

Apostoł Paweł ostrzega, że dzieło każdego człowieka zostanie poddane próbie na Trybunale Chrystusa, a to, co zostało zbudowane na fundamencie Jezusa, ogniem zostanie wypróbowane.

Otóż, 12 werset. Czy ktoś na tym fundamencie buduje ze złota, srebra, z drogich kamieni, czy też z drewna, siana lub ze słomy, dzieło każdego zostanie ujawnione. Dzień po. Dzień Pański bowiem to pokaże, gdyż przez ogień zostanie objawione i ogień wypróbuje, jakie jest dzieło każdego. To jest Trybunał Chrystusowy.

Odniesienie do fundamentu Chrystusa i nagrody za wierność

Jeżeli czyjeś dzieło budowane na tym fundamencie, fundamencie Chrystusa przetrwa, zwróćcie uwagę, ten otrzyma zapłatę. Jeżeli zaś czyjeś dzieło spłonie, ten poniesie szkodę. On sam będzie zbawiony, tak jednak, jak przez ogień. Wyjdzie z drugiej strony goły. Pamiętacie te wszystkie listy, które Pan Jezus pisze w Księdze Objawienia do swoich kościołów i do Laodycei?

Odniesienie do listów Jezusa do siedmiu kościołów w Księdze Objawienia

Jeżeli czyjeś dzieło budowane na tym fundamencie, fundamencie Chrystusa przetrwa, zwróćcie uwagę, ten otrzyma zapłatę. Jeżeli zaś czyjeś dzieło spłonie, ten poniesie szkodę. On sam będzie zbawiony, tak jednak, jak przez ogień. Wyjdzie z drugiej strony goły. Pamiętacie te wszystkie listy, które Pan Jezus pisze w Księdze Objawienia do swoich kościołów i do Laodycei?

Obraz Kościoła jako oblubienicy Chrystusa ubranej w biały, czysty len, który symbolizuje sprawiedliwe uczynki świętych.

Mówi, mówicie, że już wszystko macie i nic wam nie potrzeba i obfitujecie, a jesteście go-lu-teń-cy. Król jest nagi i myśli, że jest ubrany w cudowne szaty. A czym jest szata w Księdze Objawienia? Na samym końcu jest powiedziane, że oblubienica Pana, czyli cały Kościół jest ubrana w biały, czysty len, a ten len to są sprawiedliwe uczynki świętych. Pełnione.

Nawiązanie: A na samym końcu jest powiedziane, że oblubienica Pana, czyli cały Kościół jest ubrana w biały, czysty len, a ten len to są sprawiedliwe uczynki świętych.

Fragment z Listu do Galacjan nawiązujący do tematu nowego stworzenia.

Okej. Idziemy szybciutko dalej. List do Galacjan. A propos tego nowego stworzenia. Zobaczcie, co mówi.

Paweł mówi, że w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie mają znaczenia, ale liczy się bycie nowym stworzeniem.

Paweł mówi. W Chrystusie Jezusie bowiem ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie. Tylko i wyłącznie nowe stworzenie. Tak? Bo od tej pory wszystko stało się nowe, a my jesteśmy nowym stworzeniem.

List Jakuba, w którym podkreślona jest rola uczynków w wierze

Jeszcze raz to powtórzę. Dokładnie to ma na myśli Jakub, który mówi... Wy, chrześcijanie, którzy mówicie, że macie wiarę, a nie jesteście w stanie jej pokazać ze swoich uczynków, czy naprawdę macie wiarę, czy też macie coś, co de facto jest martwe. Otwórzmy sobie, jeszcze raz dla przypomnienia, tenże list Jakuba, który cały czas rozważaliśmy, czy Jakub się sprzeciwia Pawłowi. I zobaczcie, co on pisze w drugim rozdziale, w 26 wersecie.

Autor listu ostrzega przed fałszywymi braćmi, którzy wprowadzają zamęt w Kościele.

Zrobiliście z chrześcijaństwa filozofię, ideologię i politykujecie. A być może, że jesteście, tu po raz pierwszy posłużę się tym sformułowaniem, fałszywymi braćmi, którzy mieszają w prawdziwym ciele Chrystusa. Ale o tym za chwilę. W liście do Efezjan, zobaczcie,

Nawiązanie do Listu do Efezjan

Mówi, no ja pamiętam, że, bo są bowiem trzy, wiara, nadzieja i miłość, a z nich najważniejsza jest miłość. Ale to nie o to chodzi w tym fragmencie. Okej. Otwórzmy sobie list do Efezjan, żeby tylko parę najoczywistszych fragmentów wskazać. List do, i to też nie wszystkie, bo nie mamy na to czasu.

Tekst odnosi się do listu Pawła do Efezjan, gdzie mówi on o umocnieniu wewnętrznego człowieka przez Ducha Bożego oraz o Chrystusie mieszkającym w sercach ludzi.

Trzeci rozdział, wersety szesnasty i siedemnasty. Paweł jak mówi, po co zgina swoje kolana, kiedy się modli do Efezjan, to mówi, że po to, aby Bóg według bogactwa swojej chwały sprawił, aby wasz wewnętrzny człowiek był utwierdzony mocą przez jego ducha. A więc człowiek duchowy w odróżnieniu od człowieka zewnętrznego, czyli cielesnego. Amen? I teraz on mówi, co to znaczy, aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach, abyście zakorzenieni i ugruntowani w czym?

Nawiązanie do Listu do Galacjan

W miłości, mogli pojąć wraz ze wszystkimi świętymi i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. Kolejny raz. Byliście do Galacjan? Świetnie. Byliście do Efezjan? Kolejny raz. Abyście przez wiarę, aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach, a wy byście byli zakorzenieni i ugruntowani w waszych sercach. U Pawła miłość zawsze działa. Zawsze się wyraża konkretnymi uczynkami. Ale miejmy na to, idźmy dalej. Na przykład pierwszy list do Tesaloniczan. Piąty rozdział.

Nawiązanie do Listu do Efezjan

W miłości, mogli pojąć wraz ze wszystkimi świętymi i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. Kolejny raz. Byliście do Galacjan? Świetnie. Byliście do Efezjan? Kolejny raz. Abyście przez wiarę, aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach, a wy byście byli zakorzenieni i ugruntowani w waszych sercach. U Pawła miłość zawsze działa. Zawsze się wyraża konkretnymi uczynkami. Ale miejmy na to, idźmy dalej. Na przykład pierwszy list do Tesaloniczan. Piąty rozdział.

fragment o wierze i miłości

Po czym poznaje, że macie wiarę? Po waszej miłości. Zobaczcie na przykład list do Efezjan. Że tam wrócimy. Pierwszy rozdział listu do Efezjan. Piętnasty werset.

Odniesienie do miłości i wiary

Miłość zawsze w parze z wiarą. Miłość oznacza uczynki miłości. Wiara jest czynna poprzez miłość, a więc działa poprzez miłość. W liście do Kolosan, na przykład, w pierwszym rozdziale, zobaczcie, czwarty werset. Trzeci i czwarty werset.

Pozdrowienie na końcu Listu do Tytusa

ale temu Tytusowi, którym tyle o dobrych uczynkach Paweł mówi przekazuje pozdrowienia i zauważcie jak one brzmią to jest list do Tytusa, trzeci rozdział, 15 werset

List Pawła do Filemona

jeden konkretny człowiek, do którego Paweł pisze to jest pierwszy u Filemona jest tylko jeden rozdział piąty werset tego listu znowu Paweł mówi, że dziękuję za niego

skoncentrowanie na dziele Boga

opisać, Amen w związku z tym trzeci, czwarty i piąty rozdział listu do Rzymian jest skoncentrowany na dziele Boga

fragment tekstu odnoszący się do 6. rozdziału Listu do Rzymian

otóż zaraz szósty rozdział listu do Rzymian, który wprowadza w zagadnienie i w tajemnicę chrztu wodnego między innymi

fragment tekstu

w tej łasce człowiek jest usprawiedliwiony bez żadnego działania ze swojej strony ale zaraz zadaję pytanie to jest szósty rozdział listu do Rzymian pierwszy werset

Autor listu podkreśla, że wiara bez uczynków jest martwa, a łaska daje siłę do podejmowania dobrych uczynków.

wiara bez uczynków jest martwa tam nie ma żadnej łaski, jeżeli jest w tobie łaska to masz siłę do podjęcia określonych uczynków w Lisie do Rzymian

fragment odnosi się do walki duchowej między tym, co duchowe i cielesne, która jest opisana w 8 rozdziale Listu do Rzymian

sprawiedliwości Bożej doświadczamy w duchu natomiast cały czas odbywa się walka w nas pomiędzy tym, co duchowe a tym, co cielesne i teraz to jest ósmy rozdział Listu do Rzymian

Fragment mówi, że ludzka natura, nastawiona na zaspokajanie własnych pragnień, jest wroga Bogu i nie podporządkowuje się Jego prawu.

siódmy do dziewiątego wersetu dlaczego tak jest? On mówi, dlatego, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga pamiętacie, jak Jakub mówi, że kto jest przyjacielem Boga? mówi Abraham, który pozwolił swoją wiarę wystawić na próbę i przeszedł przez tę próbę zwycięsko więc on tu mówi, zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga bo nie poddaje się prawu Bożemu

Nawiązanie: zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga bo nie poddaje się prawu Bożemu

List Jakuba 4:4 mówi, że przyjaciółmi tego świata są wrogami Boga.

siódmy do dziewiątego wersetu dlaczego tak jest? On mówi, dlatego, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga pamiętacie, jak Jakub mówi, że kto jest przyjacielem Boga?

W Liście do Rzymian 8:6-7 autor mówi, że zamysł ciała, czyli dążenia cielesne, jest nieprzyjacielem Boga, gdyż nie poddaje się prawu Bożemu i nie może tego uczynić.

w stanie w ciele więc mówi, zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga bo nie poddaje się prawu Bożemu gdyż i nie może ci więc, którzy są w ciele

W liście do Rzymian, 12. rozdział, 10. werset mówi o miłości braterskiej i uśmiercaniu uczynków ciała jako kluczowych elementach nowego życia w Chrystusie.

w liście do Rzymian w 12 rozdziale ale zobaczcie, Paweł cały czas tę myśl pogłębia, on ją kontynuuje w 10 wersecie wyraźnie wskazuje, co jest kwintesencją tego nowego życia uśmiercającego uczynki ciała 12 rozdział, 10 werset

W Liście do Rzymian 3:28 Paweł pisze, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, a nie przez uczynki Prawa.

zwracają uwagę na to że my będąc usprawiedliwieni, nie z uczynków prawa, uważajcie na to otrzymując sprawiedliwość od Boga

List do Rzymian, rozdział 13, werset 8

gdzie o tym Paweł mówi? po pierwsze w liście do Rzymian w 13 rozdziale, spójrzcie to jest 13 rozdział, 8 werset to jest 13 rozdział, 8 werset

Dziesięć Przykazań

tę myśl w 10 wersecie bo on tu rozwija całą historię powołując się na różne przykazania w 9 wersecie nie będziesz cudzołożył, nie będziesz zabijał

Apostoł Paweł uczy, że miłość jest wypełnieniem Prawa Bożego.

wypełnieniem prawa jest miłość 8 werset kto miłuje bliźniego wypełnił prawo 10 werset bo miłość jest wypełnieniem prawa

Wersety dotyczące pomocy chrześcijańskiej

ktoś powie ale w liście do Galacjan swoją drogą bodaj to jest 6 rozdział 6 rozdział, 2 werset

noście brzemiona jedni drugich

Paweł to powie inaczej jedni drugich brzemiona noście nie bądźcie nic winni a tak wypełniajcie prawo Chrystusa jedni drugich brzemiona noście

prawo ducha życia które jest w Chrystusie Jezus

zobaczcie w liście do Rzymian w 8 rozdziale Paweł o tym bardzo wyraźnie mówi 3 i 4 werset o tym bardzo wyraźnie mówią prawo ducha życia które jest w Chrystusie Jezus

Apostoł Paweł w Liście do Rzymian wyjaśnia, że Bóg posłał swojego Syna w ludzkim ciele, aby zbawić nas od grzechu.

Bóg posławszy swojego syna w podobieństwie grzesznego ciała z powodu grzechu potępił grzech w ciele po co?

W Liście do Rzymian 13:8-10 Paweł naucza, że miłość do bliźniego jest wypełnieniem prawa.

sprawiedliwością Bożą musi skutkować miłością to jest jedyny dowód i nie ma żadnego innego u Pawła jak inaczej wypełnia się prawo

prawo wolności lub prawo królewskie

to jest pierwszy rozdział Jakuba dwudziesty piąty werset kto wpatruje się w doskonałe prawo wolności zauważcie to nie jest prawo judaistyczne to jest to prawo które Paweł nazywa prawem Chrystusa on to nazywa prawem Chrystusa lub też prawem miłości ok? Jakub nazywa je prawem wolności albo prawem królewskim otóż tu mówi pierwszy rozdział dwudziesty piąty werset kto wpatruje się w doskonałe prawo wolności i w nim trwa

Nawiązanie: kto wpatruje się w doskonałe prawo wolności kto wpatruje się w doskonałe prawo wolności i w nim trwa

If a person keeps looking into the perfect law that gives freedom, and continues to do this, not forgetting what they have heard, but doing it—they will be blessed in what they do.

i je wypełnia a nie tylko wierze że ono istnieje widzicie to jest dokładnie ta sama myśl co u Pawła to jest Jakub 1,25 zobaczcie później Jakub drugi rozdział ósmy werset jeżeli wypełniacie królewskie prawo

If you really keep the royal law found in Scripture, 'Love your neighbor as yourself,' you are doing right.

i je wypełnia a nie tylko wierze że ono istnieje widzicie to jest dokładnie ta sama myśl co u Pawła to jest Jakub 1,25 zobaczcie później Jakub drugi rozdział ósmy werset jeżeli wypełniacie królewskie prawo zgodnie z pismem będziesz miłował swojego bliźniego jak samego siebie dobrze czynicie miłość jest wypełnieniem to jest królewskie prawo królewskiego prawa i jeszcze raz Jakub drugi rozdział dwunasty werset

Nawiązanie: Jakub drugi rozdział ósmy werset zgodnie z pismem będziesz miłował swojego bliźniego jak samego siebie

Kto postępuje według prawa wolności, ten będzie sądzony

zgodnie z pismem będziesz miłował swojego bliźniego jak samego siebie dobrze czynicie miłość jest wypełnieniem to jest królewskie prawo królewskiego prawa i jeszcze raz Jakub drugi rozdział dwunasty werset

Fragment o kwestionowaniu wiary

że jak ktoś kwestionuje waszą wiarę tak mówi Piotr tak mówi Jakub i dokładnie tak samo mówi Paweł dokładnie tak samo mówi Paweł posługują się nieco innymi słowami

Nawiązanie: tak mówi Paweł

Fragment o kwestionowaniu wiary

że jak ktoś kwestionuje waszą wiarę tak mówi Piotr tak mówi Jakub i dokładnie tak samo mówi Paweł dokładnie tak samo mówi Paweł posługują się nieco innymi słowami

Fragment odnosi się do wezwania Pawła, aby Galaci nie wykorzystywali swojej wolności do czynienia zła, ale by służyli sobie wzajemnie w miłości (Ga 5:13) oraz by postępowali według Ducha, a nie według żądz ciała (Ga 5:16).

taka bowiem jest wola Boga abyście dobrze czyniąc zamknęli usta niewiedzy ludzi głupich a nie żebyście gadali o wolności a de facto źle czynili i grzeszyli i zobaczcie Pawła w tym kontekście w liście do Galacjan

Miłość bliźniego

prawo wypełnia się w tym jednym słowie, mianowicie będziesz miłował swojego bliźniego jak samego siebie. I 15 werset. Ale jeżeli wzajemnie się kąsacie i pożeracie,

Ostrzeżenie przed kłótliwością

prawo wypełnia się w tym jednym słowie, mianowicie będziesz miłował swojego bliźniego jak samego siebie. I 15 werset. Ale jeżeli wzajemnie się kąsacie i pożeracie,

wzywanie do życia według ducha, a nie według ciała

Ale jeszcze raz pytanie brzmi, czy aby na pewno jesteś zbawiony, jak tak pokrzykujesz? Zostaliście powołani do wolności, Galacjan 5, 13, tylko pod pozorem tej

Odniesienie do listu do Galacjan, rozdział 2, wersety 3-5.

służymy, a zobaczcie, co mówi, że robią fałszywi bracia. To jest drugi rozdział listu do Galacjan, 3 do 5. Mówi, nawet Tytusa, który był ze mną,

Odniesienie do Listu Jakuba, rozdział 4, werset 1.

Jakuba jeszcze sobie raz otwórzmy. Czwarty rozdział. Pierwszy werset. Jakubowi cały czas dokładnie o to chodzi.

i sprawdzać, czy jest zdolna do dobrych uczynków, to najpierw Jakub mówi, zróbcie jedną rzecz. Czwarty rozdział, jedenasty, dwunasty werset. Nie obmawiajcie jedni drugich bracia.

Polecenie apostoła Pawła dla Tytusa, aby naganiał ludzi stanowczo

To jest, no dobra, teraz, choć będziemy w liście do Tytusa, to więcej o tym powiemy. Świadectwo jest prawdziwe, dlatego karć ich surowo, mówi Tytusowi,

Paweł Tytusowi konkluduje tę swoją wypowiedź w szesnastym wersecie.

Paweł Tytusowi konkluduje tę swoją wypowiedź w szesnastym wersecie. Twierdzą, że znają Boga, zwróćcie uwagę na to, twierdzą, że znają Boga,

list Jakuba w Nowym Testamencie

że ich słowa zapisane w ich listach, w jednym liście Jakuba i w pozostałych listach Pawła, nie są wewnętrznie sprzeczne, bo autor jest jeden, to jest Duch Święty i wypowiadają tę samą prawdę,

Stwierdzenie, że przez wiarę w Jezusa i wyznanie Go Panem, człowiek może zostać zbawiony.

Kto w sercu swoim uwierzy, a ustami wyzna, będzie zbawiony. Pamiętacie to? Kto w sercu swoim uwierzy, że Bóg Jezusa wskrzesił z martwych, a ustami wyzna Jezusa Panem, będzie zbawiony.

Jezus mówi, że kto wierzy w Niego, z jego wnętrza popłyną strumienie wody żywej, co jest obrazem działania Ducha Świętego.

przyjdzie do mnie i pije. Kto wierzy, tak jak mówi Pismo, strumienie rzeki żywej wody popłyną z jego wnętrza. A Jan komentuje, a powiedział to o duchu,