Paweł Apostoł - Część 2/3: Szaweł Prozelita

Opisuje nawrócenie Szawła, który był prześladowcą chrześcijan, a następnie stał się Apostołem Pawłem.

Teraz, a więc wszystkie relacje z tego, co się stało, kiedy dyszący tą żądzą mordu i zemsty na chrześcijanach, Szaweł Starsu idzie do Damaszku. I co się stało na tej drodze do Damaszku? Wszystkie relacje z tej historii mamy tylko i wyłącznie w Dziejach Apostolskich.

Jezus mówi o swoim nadchodzącym cierpieniu i chwale

O tym, że dzieje się tego typu zjawisko, że ludzie, którzy nie są bezpośredni duchowo dotknięci, albo z innych jeszcze powodów, że słyszą, odbierają pewne zjawiska, ale nie rozumieją tego, co się dzieje. Niemniej a propos tego, zobaczcie Ewangelię Jana 12 rozdział 28 werset. Tam jest kontekst, sami sobie możecie sprawdzić.

Jezus modli się do Ojca

W pewnym momencie Jezus zanosi, przemawiając do ludzi, do uczniów, nagle zanosi modlitwę do Ojca. Mówi Ojcze, uwielbij swoje imię. Zwróćcie uwagę na to, co się tu dzieje. Wtedy rozległ się głos z nieba.

Jezus modli się do Ojca, a z nieba dochodzi głos, który odpowiada na tę modlitwę.

Ten głos powiedział. Uwielbiłem i jeszcze uwielbię. A więc Jezus powiedział Ojcze uwielbij swoje imię i w odpowiedzi na to całkiem sensownie słyszy głos z nieba uwielbiłem i jeszcze uwielbię. I teraz zobaczcie jaka jest reakcja ludzi.

Fragment odnosi się do początku Ewangelii Jana

drugiej strony Ewangelię Jana, pierwszy rozdział. Tak, żebyśmy mogli sobie porównywać. I znów ja nie będę wchodził dokładnie w tekst. Język grecki jest dosyć dziwny, ale jak zobaczycie dzieje apostolskie, 22 rozdział, 9 werset, mamy tłumaczenie, przestraszyli się.

Fragment odnosi się do 22. rozdziału Dziejów Apostolskich, 9. wersetu

drugiej strony Ewangelię Jana, pierwszy rozdział. Tak, żebyśmy mogli sobie porównywać. I znów ja nie będę wchodził dokładnie w tekst. Język grecki jest dosyć dziwny, ale jak zobaczycie dzieje apostolskie, 22 rozdział, 9 werset, mamy tłumaczenie, przestraszyli się.

Jan Chrzciciel wskazuje na Jezusa jako Baranka Bożego, a dwóch jego uczniów zaczyna naśladować Jezusa.

Trzydziesty szósty, trzydziesty siódmy werset Ewangelii Jana. Tam Jan, w trzydziestym szóstym wersecie czytamy, zobaczył Jezusa przechodzącego. Gdy zobaczył Jezusa przechodzącego, powiedział, oto Baranek Boży. I teraz posłuchajcie, trzydziesty siódmy werset, mamy tłumaczenie, i słyszeli ci dwaj uczniowie, jak mówił, i poszli za Jezusem.

Paweł opowiada o swoim nawróceniu

Zadałem Bogu pytanie, dlaczego to jest takie istotne. Wiecie, jak dostałem odpowiedź, że... Wiecie, tam, gdzie... Tam, gdzie Łukasz opisuje, co Paweł mówi, ten 22 rozdział, 9 werset, tam

Prorok Izajasz opisuje wizję, w której Bóg rozkazuje mu, aby ostrzegał ludzi, którzy nie będą chcieli słuchać i zrozumieć Jego słów.

Słyszeli głos, ale go nie słyszeli. W sensie, słyszeli, że był głos mówiący, ale nie rozumieli, co on do mnie mówi. To jest to, ciężkie uszy. Zatwarć serce tego ludu, uczyn jego uszy ciężkimi do słuchania i zaślep jego oczy, aby nie widział swoimi oczami, nie słyszał tymi swoimi uszami i nie rozumiał

NieZnany

panie, to jest tak istotna kwestia, że ten cytat pojawia się w Ewangelii Mateusza. Marka, Łukasza, Jana. Potem pojawia się w dziejach apostolskich, ponieważ Paweł go przywołuje i to w bardzo ważnym momencie na końcu dziejów apostolskich. I potem Paweł, kiedy rozważa kwestie

NieZnany

panie, to jest tak istotna kwestia, że ten cytat pojawia się w Ewangelii Mateusza. Marka, Łukasza, Jana. Potem pojawia się w dziejach apostolskich, ponieważ Paweł go przywołuje i to w bardzo ważnym momencie na końcu dziejów apostolskich. I potem Paweł, kiedy rozważa kwestie

Nawiązanie: cytat pojawia się w Ewangelii Marka

NieZnany

panie, to jest tak istotna kwestia, że ten cytat pojawia się w Ewangelii Mateusza. Marka, Łukasza, Jana. Potem pojawia się w dziejach apostolskich, ponieważ Paweł go przywołuje i to w bardzo ważnym momencie na końcu dziejów apostolskich. I potem Paweł, kiedy rozważa kwestie

Nawiązanie: cytat pojawia się w Ewangelii Łukasza

NieZnany

panie, to jest tak istotna kwestia, że ten cytat pojawia się w Ewangelii Mateusza. Marka, Łukasza, Jana. Potem pojawia się w dziejach apostolskich, ponieważ Paweł go przywołuje i to w bardzo ważnym momencie na końcu dziejów apostolskich. I potem Paweł, kiedy rozważa kwestie

Nawiązanie: cytat pojawia się w Ewangelii Jana

Paweł go przywołuje w bardzo ważnym momencie na końcu dziejów apostolskich

panie, to jest tak istotna kwestia, że ten cytat pojawia się w Ewangelii Mateusza. Marka, Łukasza, Jana. Potem pojawia się w dziejach apostolskich, ponieważ Paweł go przywołuje i to w bardzo ważnym momencie na końcu dziejów apostolskich. I potem Paweł, kiedy rozważa kwestie

Nawiązanie: cytat pojawia się w dziejach apostolskich

Paweł, kiedy rozważa kwestie

panie, to jest tak istotna kwestia, że ten cytat pojawia się w Ewangelii Mateusza. Marka, Łukasza, Jana. Potem pojawia się w dziejach apostolskich, ponieważ Paweł go przywołuje i to w bardzo ważnym momencie na końcu dziejów apostolskich. I potem Paweł, kiedy rozważa kwestie

Przypowieść o siewcy

najpierw Mateusza Ewangelię, 13 rozdział. Czemu wam na to zwracam uwagę? Ponieważ... W 13 rozdziale 14 i 15 werset

proroctwo, na którym spełnia się to, co mówi Jezus w Ewangelii Mateusza

I co? Ale zobaczcie, w tym kontekście, jak Pan Jezus tłumaczy, dlaczego mówi w przypowieściach, 13 rozdział Mateusza 14 i 15 mówi, i spełnia się na nich proroctwo Izajasza, które mówi, słuchając, będziecie słyszeć, ale nie zrozumiecie i patrząc będziecie widzieć, ale nie zobaczycie. I tu jest bardzo ciekawe, jak Mateusz po grecku cytuje hebrajskiego Izajasza.

Jezus tłumaczy, dlaczego mówi w przypowieściach

I co? Ale zobaczcie, w tym kontekście, jak Pan Jezus tłumaczy, dlaczego mówi w przypowieściach, 13 rozdział Mateusza 14 i 15 mówi, i spełnia się na nich proroctwo Izajasza, które mówi, słuchając, będziecie słyszeć, ale nie zrozumiecie i patrząc będziecie widzieć, ale nie zobaczycie. I tu jest bardzo ciekawe, jak Mateusz po grecku cytuje hebrajskiego Izajasza.

Przypowieść o siewcy i jej znaczenie

zrozumie przypowieści o siewcy, to jak w ogóle chce zrozumieć jakiekolwiek inne przypowieści, to jest czwarty rozdział, trzynasty werset. Nie rozumiecie tej przypowieści? Jezus się pyta, jakże więc zrozumiecie wszystkie inne przypowieści. Zauważcie, wszystkie inne.

Przypowieść o siewcy

W tym kontekście Pan Jezus mówi. W Ewangelii Łukasza, oczywiście tam jest też cytowany ten Izajasz, ale już nie będziemy aż takiego głębokiego studium robić. Ale w tym 8 rozdziale. Także w kontekście przypowieści o siewcy. Ósmy rozdział to jest właśnie siewca wyszedł siać.

Ten fragment pochodzi z wizji proroka Izajasza, w której Bóg nakazuje mu, aby nie pozwolił ludowi słuchać i zrozumieć Jego słów, aby nie nawrócili się i nie zostali uzdrowieni.

A chociaż tak wiele cudów uczynił wobec nich, jednak nie uwierzyli w niego, aby się wypełniło słowo, które powiedział prorok Izajasz, panie, kto uwierzył naszemu głoszeniu i komu ramię pańskie zostało objawione. Dlatego nie mogli uwierzyć, bo jeszcze Izajasz powiedział, zaślepił ich oczy i zatwardził ich serce, aby oczami nie widzieli, a sercem nie zrozumieli. Aby się nie nawrócili, żebym ich nie uzdrowił. Widzicie, to jest dokładnie ten sam fragment Izajasza. To jest szósty rozdział, ten, który sobie cytowaliśmy. O tym, że można słuchać, słyszeć i nie słuchać, słuchając, nie dosłuchać, nie zrozumieć i potem nie być posłusznym albo słysząc, nie dosłuchać i potem być

Cytat z Księgi Izajasza 53:1

A chociaż tak wiele cudów uczynił wobec nich, jednak nie uwierzyli w niego, aby się wypełniło słowo, które powiedział prorok Izajasz, panie, kto uwierzył naszemu głoszeniu i komu ramię pańskie zostało objawione. Dlatego nie mogli uwierzyć, bo jeszcze Izajasz powiedział, zaślepił ich oczy i zatwardził ich serce, aby oczami nie widzieli, a sercem nie zrozumieli.

Prorok Izajasz zapowiedział, że lud Izraela będzie obojętny na słowa Boże

Zobaczcie, kiedy Żydzi się zaczęli kłócić przy Pawle, który sobie, pamiętacie, wynajął ten pokoik w Rzymie, dwa lata tam mieszkał, głosił. 25 werset mówi, poróżnieni ze sobą rozeszli się, gdy Paweł powiedział to jedno, słusznie Duch Święty powiedział przez proroka Izajasza do naszych ojców, idź do tego ludu i mów, słuchając będziecie słyszeć, ale nie zrozumiecie i patrząc

Fragment z listu do Rzymian, 10 rozdział, 18 werset

kluczowe kwestie. List do Rzymian, 10 rozdział. Dlaczego teraz chcę na to zwrócić uwagę, bo pewnie jak będziemy w liście do Rzymian, może na to, na to zwrócimy uwagę, a może nie. List do Rzymian, 10 rozdział, 18 werset. Jak jest mowa o tym, że nie wszyscy byli posłuszni,

Cytat z Księgi Izajasza, mówiący o niewierze wobec Bożego posłannictwa.

to jest 10 rozdział, 16, 17 werset najpierw. Paweł pisze, ale nie wszyscy byli posłuszni Ewangelii. Izajasz bowiem mówi, panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu? Tak, on mówi, panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu?

Paweł cytuje fragment z Księgi Izajasza, odnosząc się do tego, że nie wszyscy przyjęli Ewangelię.

to jest 10 rozdział, 16, 17 werset najpierw. Paweł pisze, ale nie wszyscy byli posłuszni Ewangelii. Izajasz bowiem mówi, panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu? Tak, on mówi, panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu?

Paweł naucza, że wiara pochodzi ze słuchania Słowa Bożego.

Spójrzcie, w 17 wersecie Paweł mówi, i to jest bardzo dobrze przetłumaczone, wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie poprzez Słowo Boże. Widzicie, bardzo często mamy uproszczone tłumaczenie albo nawet jak ktoś ma dobre tłumaczenie, to ma potem uproszczone nauczanie. Że wiara jest ze słuchania, a tym, czego się słucha, jest Słowo Boże.

Nawrócenie Szawła

Chociaż niektórzy już widzę, że wiedzą. A zatem upadł na ziemię i usłyszał głos, który mówił do niego Szawle, Szawle, dlaczego mnie prześladujesz? Zapytał Szawę, kim jesteś, panie? A pan odpowiedział, ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Trudno ci wjeżdżać przeciw ościeniowi.

Wypowiedź Jezusa do Szawła

Chociaż niektórzy już widzę, że wiedzą. A zatem upadł na ziemię i usłyszał głos, który mówił do niego Szawle, Szawle, dlaczego mnie prześladujesz? Zapytał Szawę, kim jesteś, panie? A pan odpowiedział, ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Trudno ci wjeżdżać przeciw ościeniowi.

Opowieść o nawróceniu Szawła na Drodze do Damaszku

coś, co będziecie dyscyplinować, szawle, bo już się pojawiło. Na kolejną rzecz wam zwracam uwagę. Piąty werset. Szaweł pyta, kim jesteś, Panie? A Pan mu odpowiedział, ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz.

W tym wersecie mowa jest o tym, że Szaweł prześladował ludzi wierzących w Jezusa.

Dlaczego to jest istotne, kochani? Ponieważ w drugim wersecie jest powiedziane, że Szaweł prześladował wierzących w Jezusa ludzi. Zobaczcie na to.

Opis nawrócenia Szawła na chrześcijaństwo

Zaraz do tego dojdziemy. Trzy dni nic nie widział i nie jadł, ani nie nie mówił. A w Damaszku był pewien uczeń imieniem Ananiasz i powiedział do niego Pan w widzeniu Ananiaszu, a on odpowiedział, oto ja, Panie, a Pan do niego wstań i idź na ulicę, którą nazywają prostą i zapytaj w domu Judy o Szawła Starsu, o to bowiem się modli.

Odniesienia do powołania Szawła/Pawła na apostoła przez Jezusa Chrystusa

Twoim świętym w Jerozolimie. Tutaj także ma władzę od najwyższych kapłanów uwięzić wszystkich, którzy wzywają Twojego imienia. Lecz Pan powiedział do niego, idź, bo on jest moim wybranym naczyniem, aby zanieść moje imię do pogan królów i synów Izraela. Pogan królów i synów Izraela. Ja bowiem pokażę mu, jak wiele musi wycierpieć dla mojego imienia.

Fragment opowiada o uzdrowieniu Saula (późniejszego Pawła) przez Ananiasza po tym, jak Jezus ukazał mu się na drodze do Damaszku.

Wtedy Ananiasz poszedł, wszedł do domu, położył na nim ręce i powiedział Saulu bracie, Pan mnie posłał, Jezus, który Ci się ukazał w drodze, którą podążałeś, żebyś odzyskał wzrok i został napełniony Duchem Świętym. I oto rozwiązanie zagadki. Osiemnasty werset. I natychmiast spadły z jego oczu jakby łuski.

Relacja o prześladowaniu przez Szawła chrześcijan

I teraz mówi tak, od czwartego wersetu. Prześladowałem tę drogę aż na śmierć, wiążąc i wtrącając do więzienia zarówno mężczyzn, jak i kobiety, czego mi świadkiem jest najwyższy kapłan oraz wszyscy starsi. Od nich też otrzymałem listy do braci i pojechałem do Damaszku, aby tych, którzy tam byli, przeprowadzić związanych do Jerozolimy, żeby zostali ukarani.

Opis nawrócenia św. Pawła.

I teraz szósty werset czytamy i dalej. A gdy byłem w drodze i zbliżałem się do Damaszku, około południa nagle ogarnęła mnie wielka światłość z nieba. Dlaczego to jest bardzo istotne, co Paweł mówił w tym zdaniu? Ponieważ to było około południa.

Opisana jest wizja Pawła w trakcie drogi do Damaszku, w której objawia mu się Jezus.

Więc mówi ja, mnie ogarnęła wielka światłość z nieba, upadłem na ziemię i usłyszałem głos, który mówił do mnie Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? A ja odpowiedziałem, kim jesteś, panie? I powiedział do mnie, ja jestem Jezus z Nazaretu, którego ty prześladujesz. A ci, którzy byli ze mną, wprawdzie widzieli

Księga Objawienia jest wspominana w tekście.

Zobaczcie, pierwszy, swoją drogą, jeden z kościołów, które Paweł zakładał bezpośrednio. Kościół w Efezie. Ale chodzi mi o to, żebyście zobaczyli Księgę Objawienia. Już jest parędziesiąt lat po tym,

Nawiązanie: Księga Objawienia

Opis nawrócenia Pawła na drodze do Damaszku.

Damaszkiem, to on tego wielokrotnie słuchał, tego świadectwa. Pierwszy rozdział, dwunasty werset. Zobaczcie, jednemu ze swoich najbliższych współpracowników, uczniów, Paweł pisze, to jest pierwszy do Tymoteusza, od dwunastego wersetu. Dziękuję więc temu, który mnie umocnił, Chrystusowi Jezusowi, naszemu Panu,

List do Galacjan, w którym Paweł mówi o swym powołaniu i Ewangelii

Amen? Ok. Bliższe do Galacjan. Paweł mówi. To może ostatnia rzecz, już nie będę więcej tego podkreślał, bo jeszcze mamy parę,

Odniesienie do Dziejów Apostolskich, rozdział 9, werset 19.

Ale co się potem stało? Dzieje apostolskie 9 rozdział. A, bo ja 10 otworzyłem. Dzieje apostolskie 9 rozdział. 19 werset.

Opis nawrócenia Szawła na chrześcijaństwo i jego działalności w Damaszku

paru dniach w synagogach zaczął głosić Chrystusa, że on jest Synem Bożym. A wszyscy, którzy go słuchali, ze zdziwieniem pytali, czy to nie jest ten, który w Jerozolimie tępił tych, którzy wzywali tego imienia i przybył tu po to, aby ich związać i zaprowadzić do naczelnych kapłanów? A Szaul coraz bardziej się wzmacniał i wprawiał w zakłopotanie Żydów, którzy

Zgadza się? Nie. Dlatego właśnie musimy czytać całe Pismo Święte. Tu się pojawia kolejna trudność, bo niektórzy mówią... Niektórzy dokładnie mają takie zdanie. Słyszy sobie list do Galacjan.

Paweł wspomina o tym, że został wybrany przez Boga.

Zobaczcie, co sam Paweł na ten temat mówi. I czy jesteśmy w stanie te rzeczy pogodzić. Otóż Paweł w liście do Galacjan w pierwszym rozdziale... W 15 wersecie on mówi, że tak naprawdę ja byłem wybrany tak jak większość z nas. Co ja gadam w ogóle? Tak jak wszyscy. Bóg od początku, jak jesteśmy poczęci, wie czego od nas chce. Tylko potem my dopiero zaczynamy łapać, kiedy się dopiero nawracamy. Więc Paweł mówi tak, to jest pierwszy rozdział, 15 werset. Gdy upodobało się Bogu, który mnie odłączył w łonie mojej matki i powołał swoją łaską, aby objawić swojego syna we mnie,

Paweł opisuje swoje życie i powołanie na apostoła przed spotkaniem z innymi apostołami w Jerozolimie.

Ani nie udając się do Jerozolimy, do tych, którzy przede mną byli apostołami, poszedłem do Arabii. No to kiedy Paweł poszedł do Arabii? Po czym znowu wróciłem do Damaszku? Potem, trzy lata później, udałem się do Jerozolimy, aby zobaczyć się z Piotrem, u którego przebywałem 15 dni. Co się dzieje?

Apostoł Paweł podkreśla, że Ewangelia, którą głosi, nie pochodzi od ludzi, ale została mu objawiona przez Jezusa Chrystusa.

No wiecie, o co mi chodzi, tak? Zobaczcie. Pierwszy rozdział Listu do Galacjan, gdzie się zaczyna ten tekst i jego kontekst właściwy. Jedenasty werset. Oznajmiam wam, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie jest według człowieka.

Fragment opisuje działalność Saula (później Pawła), który głosił, że Jezus jest Mesjaszem.

Jerozolimie tępił tych, którzy wzywali tego imienia. Ok. 22 werset. A Saul coraz bardziej się wzmacniał i wprawiał w zakłopotanie Żydów, którzy mieszkali w Damaszku, dowodząc, że ten jest Chrystusem.

Opisana jest sytuacja, w której Paweł ucieka z Damaszku, gdzie Żydzi knuli na jego życie.

A w Damaszku, Paweł pisze, w Damaszku namiestnik króla Aretasa otoczył strażą miasto Damascęczyków, chcąc mnie schwytać. Ale przez okno spuszczono mnie w koszu przez mur i uszedłem jego rąk. Nie wiem, czy słyszycie, co się tu dzieje. W mieście Żydzi organizują, nie cierpiąc Pawła za to, co robi, bo ich ośmieszał, swoją wiedzą

Nawiązanie do opisu nawrócenia Pawła na drodze do Damaszku.

Wtedy... Bo tam, pamiętacie, Paweł do Galacjan mówi, że no wtedy się udałem do Jerozolimy i tam się spotkałem z Piotrem. Tak jakby, wiecie, taką wycieczkę krajoznawczą sobie zrobił. Naprawdę Paweł jest delikatny w tych swoich przeżyciach. Bo Łukasz mówi, dziewiąty rozdział, zobaczcie,

Paweł wspomina swoją podróż do Jerozolimy, gdzie spotkał się z Piotrem.

Wtedy... Bo tam, pamiętacie, Paweł do Galacjan mówi, że no wtedy się udałem do Jerozolimy i tam się spotkałem z Piotrem. Tak jakby, wiecie, taką wycieczkę krajoznawczą sobie zrobił. Naprawdę Paweł jest delikatny w tych swoich przeżyciach. Bo Łukasz mówi, dziewiąty rozdział, zobaczcie,

Paweł mówi o tym, że po swoim nawróceniu spędził 3 lata, po czym udał się do Jerozolimy, gdzie spotkał się z Piotrem i Jakubem.

Jak Paweł mówi, że jak długo ta jego obecność w Jerozolimie trwała? To jest pierwszy rozdział. Potem osiemnasty werset, trzy lata później udałem się do Jerozolimy, aby zobaczyć się z Piotrem, u którego przebywałem piętnaście dni, a spośród apostołów nie widziałem żadnego innego poza Jakubem, bratem Pana.

Fragment mówi o Janie, który jest bratem i współuczestnikiem oraz mówi o cierpliwości Jezusa Chrystusa.

Ale to jest pierwszy rozdział, dziewiąty werset Objawienia Janowego. Co on pisze? Ja, Jan, który też jestem waszym bratem i współuczestnikiem, zauważcie w czym, w ucisku i w królestwie oraz w cierpliwości Jezusa Chrystusa. To jest to. Jest to, cierpliwość Jezusa Chrystusa ma się przełożyć

Piotr miał widzenie, w którym Bóg oczyszczał wszystkie rodzaje pokarmów, a następnie nakazywał mu zabijać i jeść. Piotr sprzeciwiał się trzykrotnie, ale ostatecznie posłuchał głosu Boga.

taka jakby płachta zstępowała i głos mówił zabijaj i jedz. I Piotr myślał, że chodzi o, że to jest jakiś koszerny temat. I mówił, panie ja nigdy w życiu nie jestem, że... I trzy razy on się opierał, jak zobaczycie dobrze, on się opierał Duchowi Świętemu. On nie chciał zrozumieć co się dzieje.

Fragment ten opisuje wizję, którą miał Piotr, oraz spotkanie Piotra z Korneliuszem - rzymskim setnikiem, który również miał objawienie od Boga. Wydarzenie to miało kluczowe znaczenie w głoszeniu Ewangelii poganom.

Korneliusz wysyła ludzi, daje objawienie Piotrowi. Rozumiecie o co mi chodzi? Wszyscy ci ludzie są znalezieni przez pana, ale pan do nich wysyła anioła, człowieka, jakąś grupę ludzi, kogoś. Niektórzy nawet nie wiedzą co się dzieje. Tak?

w rozdziale 4. Dziejów Apostolskich jest fragment mówiący o tym, że wszyscy wierzący byli zjednoczeni i sprzedawali swoje posiadłości, by dzielić się z potrzebującymi

dzieje apostolskie i inne też księgi, żebyście zwracali uwagę na niektóre osoby. Po co nagle stąd, niestowąd się ktoś pojawia? Zobaczcie czwarty rozdział dziejów apostolskich. Jest tam ten fragment, w którym jest powiedziane, że wszyscy sprzedawali swoje posiadłości.

Opis nawrócenia wielu ludzi w Antiochii przez Bożą moc i reakcja Kościoła jerozolimskiego, który wysyła Barnabę.

Tak? I była z nimi ręka Pana, a wielka ich liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana. I wieść o nich dotarła do uszu kościoła, który był w Jerozolimie. Na co ten kościół zdecydował? Żeby posłać kogo? Barnabę aż do Antiochi. Dlaczego?

Szaweł mówi, że Bóg powołał go jeszcze przed jego narodzeniem.

Popatrzcie jaka gdzieś historia życiowa jeszcze sprzed nawrócenia jego, tamtych ludzi bierze udział w tym wszystkim. I Duch Święty ją wykorzystuje. Pamiętacie w liście do Galacjan co mówi Szaweł? Pan mówi mnie wybrał jeszcze w łonie matki. To, że ja zacząłem mając 40, 30 parę lat czy 40 to nie ma nic do rzeczy.

Szaweł (Paweł) prześladował uczniów Jezusa i udawał się do Damaszku, aby ich aresztować.

Ej, pamiętasz tego gościa, który świrował w Damaszku? Potem głosił w Jerozolimie, nie bał się, chcieli go pozabijać. Potem Barnaba udał się do Tarsu, aby szukać Szaula. Widzicie to? Daj się znaleźć. Daj się znaleźć. Moje pytanie brzmi, gdyby Szaweł nie głosił...

Po nawróceniu Szaweł zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym, co wzbudziło niechęć Żydów.

Ej, pamiętasz tego gościa, który świrował w Damaszku? Potem głosił w Jerozolimie, nie bał się, chcieli go pozabijać. Potem Barnaba udał się do Tarsu, aby szukać Szaula. Widzicie to? Daj się znaleźć. Daj się znaleźć. Moje pytanie brzmi, gdyby Szaweł nie głosił...

Barnaba udał się do Tarsu, aby sprowadzić Szaula (Pawła) i przyprowadzić go do Antiochii.

Ej, pamiętasz tego gościa, który świrował w Damaszku? Potem głosił w Jerozolimie, nie bał się, chcieli go pozabijać. Potem Barnaba udał się do Tarsu, aby szukać Szaula. Widzicie to? Daj się znaleźć. Daj się znaleźć. Moje pytanie brzmi, gdyby Szaweł nie głosił...

Odniesienie do wyprawienia Szawła (później Pawła) z Jerozolimy do Tarsu.

na chwilę przeskoczmy, wróćmy do dziewiątego rozdziału. Spójrzcie, 30 werset mówi bracia... 9 rozdział, 30 werset dziejów. Bracia jednak dowiedzieli się o tym, wyprawili go do Cezarei i odesłali do Tarsu.

Duch Święty wysyła Pawła i Barnabę na misję

Ok. I dopiero wtedy, kiedy jawnie pełnili służbę Panu i pościli ci prorocy i nauczyciele, powiedział im Duch Święty odłączcie mi Barnabę i Szaula do dzieła,

Apostołowie zostali posłani przez Ducha Świętego

do którego już wcześniej ich powołałem. Wtedy po poście i modlitwie nałożyli na nich ręce i wyprawili ich. A oni, zwróćcie uwagę na to czwarty werset, posłani przez Ducha Świętego,

Fragment tekstu odnosi się do Ewangelii Mateusza.

ktoś by nie znał Ewangelii Mateusza, gdzie jest powiedziane, że... I by czytał samego Łukasza, tego samego Łukasza, to otwórzmy sobie Ewangelię Łukasza. To będzie ostatnia rzecz.

Nawiązanie: Ewangelia Mateusza

Fragment tekstu odnosi się do Ewangelii Łukasza.

ktoś by nie znał Ewangelii Mateusza, gdzie jest powiedziane, że... I by czytał samego Łukasza, tego samego Łukasza, to otwórzmy sobie Ewangelię Łukasza. To będzie ostatnia rzecz.

Nawiązanie: Ewangelia Łukasza

Odniesienie do Ewangelii Łukasza, rozdział 2, werset 39.

Co ich interesuje jakiś Egipt? Oni nic nie będą wiedzieli o żadnym Egipcie. Zobaczcie Ewangelię Łukasza. To jest drugi rozdział. Trzydziesty dziewiąty werset, tak?