AUTOR, Autor i autor Księgi Objawienia

Tekst odnosi się do błogosławieństwa dla tych, którzy czytają na głos i zachowują to, co zostało wyczytane z Księgi Objawienia.

zwłaszcza czytanie na głos, a więc czytanie wspólne, więc takie czytanie, żeby inni też słyszeli to czytanie, a następnie takie życie, aby zachowywać to, co żeśmy z tej Księgi wyczytali, ma gwarancję błogosławieństwa. To jest, jeszcze raz, pierwszy rozdział Księgi Objawienia, trzeci werset,

Obietnica błogosławieństwa dla tych, którzy czytają i zachowują prorocze słowa Księgi Objawienia

że to jest tak, jak w Księdze Objawienia, jak w wielu innych, są zachowane pewne wskazówki, jak mamy żyć, w rozumieniu wskazówek moralnych, etycznych, chrześcijańskich, jakichś, w cudzym słowie, przykazań, nie? Ale zauważcie, ta obietnica mówi o czytaniu proroctwa i o zachowywaniu go, tak?

Odniesienie do potrzeby słuchania słów proroctwa.

W ramach historii tej ludzkości. I na przełomie tego i przyszłego wieku posługuje się teraz językiem biblijnym, a nie historyzującym czy historycznym. A zatem potrzebujemy czytać słowa proroctwa, tego proroctwa, potrzebujemy słuchać słów tego proroctwa

Nawiązanie: Gdzie nie ma proroctwa, lud ginie, lecz błogosławiony jest ten, kto przestrzega Prawa.

Chrystus zmartwychwstały

które... skończenie którego to dzieła Ty potwierdziłeś wskrzeszeniem go z martwych. Dziękujemy Ci, Panie, za Twojego Syna, żyjącego tutaj, wcielonego w tym ciele, za Twojego Syna, dla nas cierpiącego, za nas umierającego, dla nas zmartwychwstałego, tego, który w ostatniej Księdze Biblii pojawia się jako ten, który jakby umarł, ale zmartwychwstał

Jezus mówi, że jest drogą, prawdą i życiem

i w związku z tym żyje na wieki i śmierć nie ma nad nim żadnej władzy, przeciwnie, to on ma władzę, ma klucze do śmierci i odchłani. Ojcze, dziękujemy Ci za życie Twoje, które przez to skończone dzieło krzyża Jego jest w nas. Dziękujemy Ci za Twoją i Jego obecność w nas, w Duchu Świętym, zgodnie z tym, co Jezus obiecał. On powiedział, że ci, którzy będą zachowywać Jego Słowo, tego między innymi doświadczą,

Bóg jest naszą ucieczką i siłą, zawsze gotową pomocą w utrapieniu.

niż historia naszego pojedynczego życia? Dziękujemy Ci, Panie, że w Tobie mamy pokój, kiedy myślimy o naszej przeszłości, bo jest przez Ciebie odkupiona, kiedy myślimy o naszej przyszłości, bo jest przez Ciebie gwarantowana jako szczęśliwa. A więc, Panie, objawiaj nam w słowie tej księgi, w słowie tego proroctwa

A oto ufność, jaką mamy w Nim, że wysłuchuje nas we wszystkim, o cokolwiek prosimy zgodnie z Jego wolą. A skoro wiemy, że wysłuchuje nas we wszystkim, o cokolwiek prosimy, wiemy też, że otrzymujemy to, o co Go prosiliśmy.

niż historia naszego pojedynczego życia? Dziękujemy Ci, Panie, że w Tobie mamy pokój, kiedy myślimy o naszej przeszłości, bo jest przez Ciebie odkupiona, kiedy myślimy o naszej przyszłości, bo jest przez Ciebie gwarantowana jako szczęśliwa. A więc, Panie, objawiaj nam w słowie tej księgi, w słowie tego proroctwa

Wtedy rzekłem do niego: Nie czyń tego! Jestem współsługa twój i braci twoich, którzy mają świadectwo Jezusa. Bogu oddaj pokłon, gdyż świadectwo Jezusa jest duchem proroctwa.

niż historia naszego pojedynczego życia? Dziękujemy Ci, Panie, że w Tobie mamy pokój, kiedy myślimy o naszej przeszłości, bo jest przez Ciebie odkupiona, kiedy myślimy o naszej przyszłości, bo jest przez Ciebie gwarantowana jako szczęśliwa. A więc, Panie, objawiaj nam w słowie tej księgi, w słowie tego proroctwa

Kto jest autorem Księgi Objawienia? Oczywiście ja po drodze też wyjaśnię, dlaczego w ogóle musimy sobie dogłębnie na te pytania odpowiedzieć. Kto jest autorem Księgi Objawienia? Gdzie i kiedy została ona napisana? Dlaczego potrzebujemy sobie na te pytania odpowiedzieć?

Odniesienie do Księgi Objawienia, w której mowa jest o objawieniu otrzymanym przez Jezusa od Boga Ojca.

a ja tego teraz nie uczynię, miejcie trochę cierpliwości. Zaczekajcie do końca dzisiaj. Tak? Więc mamy objawienie, które Jezus otrzymał od Boga Ojca. Teraz On to objawienie sformułował w jakiś sposób

Jeden z dwudziestu czterech starszych przemawia do Jana

Pamiętacie tę sytuację, tak? Ten anioł mu mówi, nie rób tego, nie kłaniaj mi się, bo ja nie jestem Bogiem. I wiele osób mówi, to z tego wynika, że to jest ten anioł, który przyszedł mu objawić, dobrze wszystko gra. Ale jest też taka instancja, w ramach której mówi tu, w Księdze Objawienia, do Jana, nie mówi anioł, tylko mówi jeden ze starszych dwudziestu czterech.

Odniesienie do otrzymania objawienia przez Jezusa, które następnie zostało przekazane Janowi.

Rozumiecie, co mówię? Ale to jest tekst Jana, a nie Jezusa. Tak? To jest objawienie, które otrzymał Jezus i Jezus dzieli się tym objawieniem przez posłańca z Janem,

Jezus, Słowo Boże, jest ukazywany jako pokorny

Jezus tam, zwróćcie uwagę, daje mu obraz, ale nie ingeruje w jego opis. Czy to jest jasne, co ja teraz mówię? Okej. Swoją drogą, zauważcie, że Słowo Boże nam poświadcza, że w pewnym sensie, zobaczcie, jak pokorny jest Jezus,

Pierwszy werset Księgi Objawienia, w którym Jan otrzymuje objawienie od Boga, przekazane przez anioła.

który otrzymuje objawienie od Ojca. On je przekazuje przez anioła Janowi, a Jana zadaniem jest, popatrzcie co, on je przekazał przez swojego anioła, pierwszy rozdział, pierwszy werset, całe swoje objawienie, przez swojego anioła, swojemu słudze Janowi,

Nadawca tekstu

Kto jest nadawcą, właściwym tego tekstu? Jan, kto jest odbiorcą siedem kościołów Azji. Widzicie to? Nadawcą nie jest Jezus, mimo że On jest właścicielem, jest pierwszym odbiorcą objawienia, jest właścicielem,

Ewangelia Jana przedstawia Jana syna Zebedeusza jako autora Księgi Objawienia, który miał wizje na wyspie Patmos.

Tak? Więc Padmos to było coś takiego. I teraz ten Jan mówi, jestem uczestnikiem takiego prześladowania. Gdzie nam jeszcze się przedstawia? Zobaczmy Księgę Objawienia XXI rozdział.

Tekst cytowany z Księgi Objawienia, rozdziału 22, wersetów 8-9.

Ale ze względu na reakcję jego interlokutora dowiadujemy się nieco więcej o tym Janie. Otóż w XXII rozdziale, jak go sobie otworzymy w wersetach VIII i IX, czytamy następujący tekst. Ja, Jan, widziałem to wszystko i słyszałem. Kolejna bardzo istotna rzecz. Nie wszystkie rzeczy, które Jan nam opisuje, to są rzeczy, które widział.

Jan upadł do stóp anioła, aby oddać mu pokłon.

Kiedy to Jan pada również do stóp anioła. Upadłem mu do nóg. To macie 19 rozdział 10 werset. Upadłem mu do nóg. Aby oddać mu pokłon.

Fragment mówi o tym, że anioł nakazuje Janowi oddać pokłon Bogu, ponieważ świadectwo Jezusa jest duchem proroctwa.

W 19 rozdziale 10 werset. Bogu oddaj pokłon. Mówi anioł do Jana. Bowiem świadectwem Jezusa jest duch proroctwa. Boom.

Wprowadzenie do Księgi Objawienia, w którym Jan poświadcza, że jego wizje i świadectwo pochodzą od Boga i Jezusa Chrystusa.

Zobaczcie pierwszy rozdział, drugi werset. Jan, który poświadczył Słowo Boże i świadectwo Jezusa Chrystusa i wszystko to, co widział. Jak on to poświadczył? Mówiąc to Kościołowi, który na to odpowiedział Amen. A nie, że on powiedział i tak jest.

Odniesienie do Ewangelii Jana

Więc zobaczcie, podobnie jak w przypadku Ewangelii Jana, Księga Objawienia, również mamy konkretnego wyjaśnienia. Mamy konkretnego pisarza, który bierze odpowiedzialność za te słowa, ale ciałem, które to weryfikuje, jest Kościół. On pisze do Kościoła, ale jednocześnie poddaje się Kościołowi

Odniesienie do Księgi Objawienia

Więc zobaczcie, podobnie jak w przypadku Ewangelii Jana, Księga Objawienia, również mamy konkretnego wyjaśnienia. Mamy konkretnego pisarza, który bierze odpowiedzialność za te słowa, ale ciałem, które to weryfikuje, jest Kościół. On pisze do Kościoła, ale jednocześnie poddaje się Kościołowi

Księga Objawienia wyraźnie mówi, że Jezus ma władzę nad wszystkimi królami, a nie że oni mają władzę przez Niego daną.

a jeden twierdził, że jest wejściem do wszystkiego, itd., itd. W każdym razie, jak zaczęli kombinować, to wszystko byli w stanie wytłumaczyć, alegorycznie, jakkolwiek, ale Księga Objawienia stanowiła pewien problem. Dlaczego? No bo wyraźnie mówiła, że po pierwsze, Jezus ma władzę nad wszystkimi królami, a nie, że oni mają władzę przez Niego daną, delegowaną i że oni są jakimiś zastępcami na ziemi.

Apostoł Paweł pisze do kościoła w Efezie, wyrażając dumę i radość z tego, że znają Chrystusa.

To jest znacznie starszy kościół. Paweł pisze do Efezu, dumny z Efezu. Zobaczcie co pisze Jezus do Efezu. Mówi wróć do swojej pierwszej miłości. Nie?

Jezus kieruje słowa do kościoła w Efezie, wzywając ich do powrotu do ich pierwotnej miłości i gorliwości w wierze.

To jest znacznie starszy kościół. Paweł pisze do Efezu, dumny z Efezu. Zobaczcie co pisze Jezus do Efezu. Mówi wróć do swojej pierwszej miłości. Nie?

Jezus pisze do kościoła w Efezie

To ty, nie? Ale a propos dowodu językowego, zwróćcie uwagę. Jezus pisze przez Jana do jednego z kościołów, to jest Księga Objawienia, drugi rozdział, drugi werset, o interesującej rzeczy. To jest właśnie... Pisze do kościoła w Efezie i mówi tak.

Trynitarne błogosławieństwo

ma trynitarną strukturę to błogosławieństwo, łaska wam i pokój od tego, który jest i który był itd. Tak samo się zaczyna przekazanie łaski i pokoju. To jest coś, co robi apostoł w całym Nowym Testamencie. Każdy apostoł. Dwa, struktura jest trynitarna.

Stwierdzenie, że Jezus jest Logosem Boga.

nie Synem Bożym, ale w pierwszej kolejności Logosem Boga. Ewangelia Jana, rozdział pierwszy, werset pierwszy. Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było to Słowo. Jasne?

Stwierdzenie odnosi się do wersetu z 1 Listu Jana 5:7.

które się przy okazji jej osoby pojawia, ale ono nie oznacza łaski pełna. Słowo Boże było pełne łaski i prawdy. I teraz zobaczcie, pierwszy list Jana, piąty rozdział, siódmy werset.

fragment tekstu odnoszący się do 1 Listu Jana, rozdziału 1, wiersza 1

Znowu oczywiste, oczywiście w pierwszym liście Jana, w pierwszym rozdziale, widzimy w pierwszym wersecie, w pierwszym rozdziale i w pierwszym wersecie

Sławna formuła trynitarna

werset siódmy, czytamy, mamy tą sławną, dla niektórych niesławną, ale ci nas nie interesują, formułę trenitarną w tym miejscu u Jana, trzej bowiem świadczą w niebie,

Księga Objawienia jest przypisywana do apostoła Jana, nazywanego również ewangelistą Janem lub prezbiterem Janem.

prezbiter Jan w Księdze Objawienia, czy może apostoł Jan, ewangelista Jan, dziadek Jan, piszący swoje listy, który w pewnym momencie pisze w Księdze Objawienia, bo kto inny by miał to napisać,

Odniesienie do Jezusa Chrystusa jako Słowa Bożego, które stało się ciałem

oraz objawienie, które miał przy pisaniu Ewangelii. Czy to jest jasne? On mówi wyraźnie, to jest jedna i ta sama osoba. Słowo Boże to jest ten Jezus Chrystus, który wraca z nieba ze swoimi aniołami i ze świętymi

Następnego dnia Jan ujrzał Jezusa nadchodzącego ku niemu i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata».

Dalej. Baranek Boży. Wiecie, my mamy takie, no przecież Jezus to jest Baranek Boży, to jest Boży Baranek, jak coś innego, gdyby nie Boży Baranek.

Fragment odnoszący się do 20 wiersza pierwszego rozdziału Ewangelii Jana

to jest jeden z bardzo dobrych przykładów tego, jak dany autor i tylko dany autor mógł coś napisać. Okej? Otóż kochani, w Ewangelii Jana, w pierwszym rozdziale, w dwudziestym sławnym,

Nawiązanie: Ewangelia Jana, w pierwszym rozdziale, w dwudziestym sławnym

Jan Chrzciciel rozpoznaje w Jezusie Mesjasza

dwudziestym dziewiątym sławnym wersecie, czytamy, nazajutrz Jan, to nie był Jan Ewangelista, tylko Jan Chrzciciel, tak? Zobaczył Jezusa przychodzącego do niego i powiedział, oto baranek Boży, który gładzi grzech świata.

Mowa o Jezusie jako Baranka Bożego

Zaraz, a gdzie jest baranek Boży z Księgi Objawienia? Czyli zaraz, czyli baranek Boży z Księgi Objawienia to nie jest ten baranek? Znaczy to jest ten baranek, ale widzicie,

Odniesienie do Ducha Świętego prowadzącego Jana

zaraz, teraz wam coś pokażę, ja jak mówię po prostu z włosem, mi stają dęba na głowie, tak? Jak Duch Święty prowadził Jana, i to tylko Jan mógł, to rozumiecie,

Odniesienie do barana paschalnego, który był składany w ofierze podczas Paschy

on usłyszał od Jana Chrzciciela, to jest baran Boży, przeznaczony na zabicie. To jest człowiek, który jak baran paschalny będzie złożony,

Odniesienie do Jezusa jako Baranka Bożego, który będzie złożony w ofierze

on usłyszał od Jana Chrzciciela, to jest baran Boży, przeznaczony na zabicie. To jest człowiek, który jak baran paschalny będzie złożony,

Określenie Jezusa jako Baranka Bożego

mówi paś moje baranki, okej? Pierwsze, rozumiecie, baran Boży, złożony za nas w ofierze, powoduje, że rodzi się z Niego, z nowego Adama,

Nawiązanie: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata

Odniesienie do objawienia Jezusa Janowi w Księdze Objawienia

Rozumiecie? I nie pojawia się w ogóle, uważajcie na to, bo teraz to będzie sensacja, aż dopóki Jezus nie objawia się Janowi

Chrystus zmartwychwstały

w Księdze Objawienia, nie jest Mu pokazany jako Arnion Boży, nie, rozumiecie, nie jako Amnos, nie ten, który ma być złożony, bo On już był, On zmartwychwstał,

Mesjasz jako Cierpiący Sługa

więc rozumiecie, On był złożony jako baran rzeźny, ale zmartwychwstał jako niewinny baraneczek, jako baraniątko, jako jagniaczek, nie wiem jak to nazwać, rozumiecie o co chodzi? A więc Lew Judy, potężny zwycięski Lew Judy,

Chrystus jako Lew i Baranek

więc rozumiecie, On był złożony jako baran rzeźny, ale zmartwychwstał jako niewinny baraneczek, jako baraniątko, jako jagniaczek, nie wiem jak to nazwać, rozumiecie o co chodzi? A więc Lew Judy, potężny zwycięski Lew Judy,

Odniesienie do Jezusa w Księdze Objawienia 5:6

pierwszy raz to słowo, oczywiście w odniesieniu do Jezusa, pojawia się w Księdze Objawienia, oczywiście w V rozdziale, w VI wersecie, jak go sobie otworzymy, no to zobaczcie co to jest, tak, to jest Księga Objawienia, V rozdział, VI werset,

Opis Baranka, który jest na tronie

i zobaczyłem, a oto między tronem i czterema stworzeniami i między starszymi stał baranek, jakby zabity, który miał siedem rogów i siedmioro oczu, które są siedmiorakim duchem Boga posłanym na całą ziemię, ale kto to jest, V werset, tenże lew z pokolenia Judy,

Pierwsze określenie Jezusa w Księdze Objawienia

I widzi kogo? Arnionka, który wychodzi i mówi, to ja jestem, hello. Taka moc. I teraz, kochani, pojawia się pierwszy raz określenie na Jezusa, tu, na Jezusa, w Księdze Objawienia, tutaj, V rozdział, VI werset, ostatni raz pojawia się w XXII rozdziale, w wersecie III i nie będzie już żadnego przekleństwa, lecz będzie w nim,

Ostatnie określenie Jezusa w Księdze Objawienia

I widzi kogo? Arnionka, który wychodzi i mówi, to ja jestem, hello. Taka moc. I teraz, kochani, pojawia się pierwszy raz określenie na Jezusa, tu, na Jezusa, w Księdze Objawienia, tutaj, V rozdział, VI werset, ostatni raz pojawia się w XXII rozdziale, w wersecie III i nie będzie już żadnego przekleństwa, lecz będzie w nim,

proroctwo

Ten ktoś musi być apostołem i jednocześnie musi być prorokiem, żeby wiedział, że to jest spójne. Mamy na przykład takie proroctwo w Księdze Zachariasza, jeżeli zechcecie ją razem ze mną otworzyć, oczywiście tyczące się wiemy czego, to jest Księga Zachariasza,

Proroctwo o przyszłej skrusze i odnowieniu Jerozolimy

i mnie w tej trzeciej osobie będą opłakiwać. Rozumiecie? To jest proroctwo, które mówi, że Jezus jest Bogiem, ale teraz to zostawiam, tylko mówi, będą patrzeć na mnie, którego przebili. I teraz, kochani, zobaczcie, Jan Ewangelista cytuje to proroctwo i mówi, że ono się wypełniło w określony sposób.

Jezus ukrzyżowany

i mnie w tej trzeciej osobie będą opłakiwać. Rozumiecie? To jest proroctwo, które mówi, że Jezus jest Bogiem, ale teraz to zostawiam, tylko mówi, będą patrzeć na mnie, którego przebili. I teraz, kochani, zobaczcie, Jan Ewangelista cytuje to proroctwo i mówi, że ono się wypełniło w określony sposób.

Tekst opisuje wydarzenia z Ewangelii Jana, rozdział 9, wersety od 35 do końca rozdziału.

To jest Ewangelia Jana 9, 12. 15. rozdział, od 35. wersetu. Jezus umiera na krzyżu, przebijają mu bok, i od 35. wersetu Jan mówi, a ten, który to widział, świadczy o tym, a jego świadectwo jest prawdziwe, i on wie, że mówi prawdę, abyście wy wierzyli.

Jest to odniesienie do rozdziału 19 Ewangelii Jana, wersetu 36, który dotyczy tego, że kości Jezusa nie zostały złamane podczas ukrzyżowania, spełniając prorocze Pismo

Stało się to bowiem, ta cała śmierć, i tak dalej, rozumiecie, w taki sposób, jak to się stało, aby się wypełniło pismo, żadna jego kość nie będzie złamana. Dlatego nie łamali mu kości, tylko po prostu Duch Boży zmusił tego, który był za to odpowiedzialny, żeby go przebić. On nie łamał jego kości.

Mowa o ukrzyżowaniu Jezusa Chrystusa.

I uwaga, i znowu w innym miejscu pismo mówi, ujrzą tego, którego przebili. Widzicie to? Teraz, po pierwsze, ale zaraz, ale Zachariasz nie o tym mówi. On mówi o tym, że kiedy zstąpi Duch łaski i modlitwy... Co tu w ogóle Jan wyprawia?

Nawiązanie: Będą na Niego patrzeć, którego przebili.

Cytat z Księgi Zachariasza, odnoszący się do ukrzyżowania Jezusa.

I uwaga, i znowu w innym miejscu pismo mówi, ujrzą tego, którego przebili. Widzicie to? Teraz, po pierwsze, ale zaraz, ale Zachariasz nie o tym mówi. On mówi o tym, że kiedy zstąpi Duch łaski i modlitwy... Co tu w ogóle Jan wyprawia?

Cytat z Księgi Objawienia, rozdział 1, werset 7, mówiący o powrocie Jezusa.

Otwórzmy sobie Księgę Objawienia. To jest w Księdze Objawienia rzecz jasna, bo o tym mówiliśmy też ostatnio, pierwszy rozdział, siódmy werset. Jan mówi o Jezusie. Oto przychodzi z obłokami i ujrze go wszelkie oko. Także Cię.

Jezus mówi o wodzie życia wiecznego

Tylko w Ewangelii Jana, zobaczcie ile mówi o wodzie życia. Kobieto, ja Ci dam wody, której jak spróbujesz, nie będziesz więcej pragnąć. Jeżeli ktoś z Was jest spragniony, niech przyjdzie do mnie i mówi, że nie. Niech przyjdzie do mnie i mówi, że nie. Woda życia, cały czas jest woda życia w Ewangelii Jana.

Mowa o rzece życia wypływającej z tronu Boga i Baranka.

I zobaczcie, jak wraca jej wątek, w zasadzie tylko i wyłącznie w Księdze Objawienia. Wraca rozwinięty. Skąd ta woda życia wypływa? Co ona robi? Jaka jest jej natura?

Nawiązanie: I pokazał mi rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka.

Odniesienie do Ewangelii Jana

Mamy to? I teraz niektórzy mówią, to wystarczy, to jest Ewangelista Jan. Okej. Ale teraz, a propos manipulacji historycznych, sięgnijmy sobie jeszcze do tego, co mówił Jan. Okej.

Jan otrzymuje Objawienie na wyspie Patmos

Seven churches of Revelation. To szybko znajdziecie jakąś grafikę, na której zobaczycie siedem kościołów, do których Jezus pisze. Ale być może znajdziecie... mapę, na której zobaczycie też wyspę Patmos. Tak?

Jezus pisze do siedmiu kościołów w Azji Mniejszej

Seven churches of Revelation. To szybko znajdziecie jakąś grafikę, na której zobaczycie siedem kościołów, do których Jezus pisze. Ale być może znajdziecie... mapę, na której zobaczycie też wyspę Patmos. Tak?

Kościół w Efezie

Idzie mi tylko o to, że... macie może te mapki? Kochani, zobaczcie gdzie jest wyspa Patmos. Najbliżej wyspy Patmos znajduje się Efes. Na północny wschód od Patmos, to jest najbliższy port i prawdopodobnie zesłany na wyspę Patmos, Jan został z Efezu.

Jan zesłany na wyspę Patmos

Idzie mi tylko o to, że... macie może te mapki? Kochani, zobaczcie gdzie jest wyspa Patmos. Najbliżej wyspy Patmos znajduje się Efes. Na północny wschód od Patmos, to jest najbliższy port i prawdopodobnie zesłany na wyspę Patmos, Jan został z Efezu.

Fragment sugeruje, że mowa jest o Janie Apostole, który przebywał w Efezie.

Nie wiem, czy to widzicie. Nie? Więc teraz pomyślicie, co jest grane, dlaczego kościół w Efezie jest tak dobry, kiedy Paweł do niego pisze. Na przykład czy nie dlatego, że tam jest Jan między innymi. Teraz niektórzy mówią, no ale dlaczego on go nie pozdrawia?

Fragment odnosi się do kościoła w Efezie, o którym Paweł pisze w Liście do Efezjan.

Nie wiem, czy to widzicie. Nie? Więc teraz pomyślicie, co jest grane, dlaczego kościół w Efezie jest tak dobry, kiedy Paweł do niego pisze. Na przykład czy nie dlatego, że tam jest Jan między innymi. Teraz niektórzy mówią, no ale dlaczego on go nie pozdrawia?

Księga Objawienia jest określana jako ostatnia księga Biblii i podsumowanie całego Pisma Świętego, zwłaszcza Nowego Testamentu.

Co czyni nam z Księgi Objawienia po pierwsze najmłodszą księgę w całej Biblii. Ostatnią nie tylko w sensie, że ostatnią w Biblii, ale ostatnią z napisanych. Wiecie o co chodzi. Więc ona rzeczywiście nawet w sensie chronologicznym zamyka, pieczętuje, podsumowuje, konkluduje całe Pismo Święte, ale zwłaszcza Nowe Przymierze. Amen?

kościoły reprezentowane w siedmioraki sposób

I tak dalej, i tak dalej. I teraz kochani, jeżeli my w Biblii nagle słyszymy, tak, że Jan pisze do siedmiu kościołów, widzicie to? Pierwszy rozdział, czwarty werset. To znaczy, że Jan pisze do całego kościoła, który jest reprezentowany w ten siedmioraki sposób. Ok?

Odniesienie do siedmiu duchów przed tronem Boga

Tak? Jak wiecie, mamy siedem duchów w czwartym wersecie. Łaska wam i pokój, i tak dalej, i tak dalej. I od siedmiu duchów, które są przed jego tronem. Widzicie to?

Wizja Baranka Bożego stojącego przed tronem Boga w niebie

I zobaczyłem, a oto między tronem i czterema stworzeniami, i między starszymi stał baranek, jakby zabity. Uważajcie. Który miał siedem rogów i, uwaga, siedmioro oczu, które to są owymi siedmioma duchami Boga posłanymi na całą ziemię.

Odniesienie do Listu Jakuba, który nie był lubiany przez Lutra

mogło mu trochę zepsuć lekturę Listu Jakuba, wiecie, o co mi chodzi, tak? To jest jasne więc, że Luter nie lubił Listu Jakuba. No i on wręcz uważał, że czy on jest natchniony, przecież niejaśnie to była ta wolność taka, no nie, takiego

Nawiązanie: List Jakuba

Odniesienie do pierwszego rozdziału i pierwszego wersetu Księgi Objawienia

która jest o różnych rzeczach, ale nie o Chrystusie? I wiecie, nie będę teraz w to wchodził, my kiedyś może się do tej książeczki odwołamy, ale jest taka książka, ona po angielsku, ona się odwołuje do, zobaczcie, pierwszy rozdział Księgi Objawienia, pierwszy werset, cały czas tu, okej, co dopiero będzie, bo de facto myśmy na razie nie wyszli prawie poza pierwszy werset.

Wzrastanie Jezusa jako dziecka

A więc, że to jest objawienie Jego osoby. Teraz niektórzy, bo nawet po ostatnim tam jedno pytanko dostałem od słuchających na żywo, że Fabian, ale jak Jezus mógł... Jeszcze raz, kochani, czy pamiętacie fragmenty o Jezusie, który jako dziecko wzrastał w łasce i w mądrości u Boga i u ludzi?

Nawiązanie: Jezus, który jako dziecko wzrastał w łasce i w mądrości u Boga i u ludzi

Fragment odnosi się do nauczania Jezusa na końcu Jego życia, które jest opisane w Ewangelii Jana.

i jak istotna jest Księga Objawienia. Zobaczcie w Ewangelii Jana. Jezus pod koniec swojego życia mówi sensacyjną, zdumiewającą rzecz, przepiękną, ale jednocześnie, która może dla niektórych stać się przekleństwem, jeżeli się tam zatrzymają.

Jezus mówi do uczniów, że nie będzie ich już nazywał sługami, lecz przyjaciółmi, ponieważ zostali wtajemniczeni w zamiary swojego Pana.

To jest Ewangelia Jana. 15 rozdział, 15 werset. Jeden z najcudowniejszych. Jeżeli On cię nie porusza, to proszę cię, przez ten wers przyjdź do Jezusa i się z Nim zaprzyjaźnij. Gdzie Jezus mówi już więcej nie będę nazywać was sługami, bo sługa nie wie, co robi jego Pan.

Fragment tekstu odnosi się do Księgi Objawienia, zwanej też Apokalipsą, która jest ostatnią księgą Nowego Testamentu.

To objawienie kończy się w Księdze Objawienia. Ale jeżeli... Ale objawienie kogo? Nie czego? Objawienia... Objawienie Jezusa.

Apostoł Paweł pisze o tym, aby chrześcijanie poznali miłość Chrystusa, która przewyższa wszelkie ludzkie zrozumienie.

Aby mogli poznać miłość Chrystusa, która przewyższa wszelkie poznanie. Abyście... Abyście zostali napełnieni całą pełnią Boga. Swoją drogą wiecie, jeżeli Paweł pisze tu ten list

List do Efezjan, rozdział 3

Ponieważ był tym, który wiernie poddał się modlitwie Pawła. Którą on wyraził dwukrotnie. Między innymi w trzecim rozdziale listu do Efezjan. Rozumiecie? A kiedy on w Księdze Objawienia przekazuje list do Efezu,

List do Kościoła w Efezie, Księga Objawienia rozdział 2

Ponieważ był tym, który wiernie poddał się modlitwie Pawła. Którą on wyraził dwukrotnie. Między innymi w trzecim rozdziale listu do Efezjan. Rozumiecie? A kiedy on w Księdze Objawienia przekazuje list do Efezu,

Jezus mówi do uczniów

Okej? Niemniej, zauważcie, w Ewangelii Jana 15, rozdział 15, werset Jezus mówi Wszystko, co do tej pory wiedziałem, wszystko wam powiedziałem, co Ojciec mi przekazał. Nie?

Porównanie treści Księgi Objawienia i Ewangelii Jana

Natomiast zauważ, pewnych rzeczy, które znajdujemy w Księdze Objawienia, w Ewangelii Jana nie ma. Popatrzcie razem ze mną. To jest jeden z powodów, dla których Jan nazywa, jak nazywa, całą tę Księgę, którą sam za chwilę napiszę. To jest pierwszy rozdział.

Autor wskazuje na Księgę Objawienia

Natomiast zauważ, pewnych rzeczy, które znajdujemy w Księdze Objawienia, w Ewangelii Jana nie ma. Popatrzcie razem ze mną. To jest jeden z powodów, dla których Jan nazywa, jak nazywa, całą tę Księgę, którą sam za chwilę napiszę. To jest pierwszy rozdział.

Nawiązanie: księga, którą sam za chwilę napiszę

Tekst odnosi się do pierwszych dwóch wersetów Księgi Objawienia, w których Jan potwierdza, że to, co zapisał, jest objawieniem od Boga i świadectwem Jezusa Chrystusa.

Objawienie Janowego. Jan w drugim wersecie, co robi? Poświadcza, że to jest Słowo Boże. I, że to jest świadectwo Jezusa Chrystusa. I, że prawdą jest wszystko to, co widział.

Jezus jest określany jako świadek

I... Cytuję Jezusa, który mówi o tym, że jest świadkiem, to jest Jan w swojej Ewangelii. I inni go nazywają świadkiem, że on przyszedł jako świadek. Teraz zauważcie, w Ewangelii Jana, w której potem Jezus mówi, co o czymkolwiek miałem zaświadczyć, to już zaświadczyłem. Więc rozumiecie, co się tutaj dzieje?

Nawiązanie: Przyszedł on na świadectwo, aby dać świadectwo o Świetle, aby wszyscy uwierzyli przez niego.

Jezus mówi, że przyszedł, aby dać świadectwo prawdzie

I... Cytuję Jezusa, który mówi o tym, że jest świadkiem, to jest Jan w swojej Ewangelii. I inni go nazywają świadkiem, że on przyszedł jako świadek. Teraz zauważcie, w Ewangelii Jana, w której potem Jezus mówi, co o czymkolwiek miałem zaświadczyć, to już zaświadczyłem. Więc rozumiecie, co się tutaj dzieje?

Nawiązanie: Jezus odpowiedział: «Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu».

Rozmowa Jezusa z Nikodemem

Sięgnijmy sobie do Ewangelii Jana, żeby tylko parę przykładów tam sobie zlustrować. Gdzie to było, jak ja o tym mówię, to wiecie, nawet teraz jakbym was zapytał, to naprawdę to jest temat tak mało, on jest mało wałkowany, chciałem powiedzieć. On jest w ogóle nie wałkowany, mało podejmowany, że ludzie nie pamiętają, gdzie Jezus jest jakimś świadkiem. Otwórzmy sobie choćby Ewangelię Jana, trzeci rozdział, w którym Jezus rozmawia z Nikodemem. Nauczycielem Izraela.

Rozmowa Jezusa z Nikodemem, w której Jezus porusza temat narodzin z Ducha.

I tam Nikodem go w pewnym momencie pyta, to jest trzeci rozdział Ewangelii Jana, w dziewiątym wersecie pyta się go, jakże to się może stać. I teraz mniejsza o to, bo to jest dosyć oczywista dyskusja, ale odpowiada mu Jezus tak. Ty jesteś nauczycielem w Izraelu, a tego nie wiesz? I popatrzcie jedenasty werset. Amen, amen, powiadam ci.

Jezus mówi o sobie jako o świadku

Ten zapieczętował, że Bóg jest prawdziwy. To jest dowód na to, że tu chodzi o to, że Jezus jest świadkiem tego, co usłyszał od Ojca. Czy to jest jasne? Zobaczcie w piątym rozdziale, żeby jeszcze tylko drugi przykład podać, ale dobitny. W piątym rozdziale w trzydziestym pierwszym wersecie i dalej.

Tekst odnosi się do wizji Jana z Księgi Objawienia, gdzie mowa jest o świadectwie Jezusa Chrystusa.

I tym przekazem dopiero kończy całą Biblię. Przekazuje prawdziwe, natchnione Słowo Boże. Zobaczcie Księgę Objawienia, pierwszy rozdział, drugi werset. Prawdziwe, natchnione Słowo Boże. O czym świadczy Jan, które jest ostatecznym świadectwem Jezusa Chrystusa.

Odniesienie do Księgi Objawienia, rozdział 9, werset 9

Bo teraz dopiero mogę o tym powiedzieć. A kiedy została przyjęta Księga Objawienia? To została przyjęta. To zobaczcie, co się dzieje. W 9 wersecie.

Objawienie Jana otrzymane na wyspie Patmos w dniu Pańskim

Bo jest napisane, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu Słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa. I teraz 10 werset mówi. Znalazłem się w zachwyceniu Ducha w dniu Pańskim i usłyszałem za sobą głos potężny jakby trąby. Czyli kiedy Jan otrzymał to objawienie? No w dniu Pańskim.

Jan spisuje Apokalipsę

Tam jest cały mały dystrykt. Bardzo dobre. Tam macie wiecie... Tam mają dużo klasztorów. Jest grota, gdzie Jan rzecz jasna spisał apokalipsę.

Tekst odnosi się do Księgi Objawienia, rozdziału 12.

możemy dopiero zrozumieć wydarzenia, które są przed nami. Jasne? W księdze objawienia w dwunastym rozdziale

krew Baranka Bożego zwycięża Szatana

krew baranka, kogo? Szatana. I przez słowo swojego świadectwa i że nie umiłowali swojego życia aż do śmierci. To jest to świadectwo

Duch proroctwa

z tymi, którzy zachowują przekazania Boga i mają co? Świadectwo Jezusa Chrystusa. Co jest świadectwem Jezusa? Duch proroctwa. A gdzie on się wyraża?

Fragment tekstu odnosi się do wizji przez Jana Apostoła opisanej w rozdziale 20, wierszu 4 Księgi Objawienia.

Zobaczcie, kto zasiada na tronach w Królestwie. Zobaczyłem też trony, to jest XX rozdział Księgi Objawienia, czwarty werset. Zobaczyłem też trony i zasiedlenie na nich i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem, przepraszam, nie o tych, co zasiada na tronach, tylko o tych duszach męczenników. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu Słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii, ani jej wizerunkowi, nie przyjęli jej znamienia

Nawiązanie: Zobaczyłem też trony I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu Słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii, ani jej wizerunkowi, nie przyjęli jej znamienia

fragment mówi o świadectwie Jezusa, które jest duchem proroctwa

Są tacy, którzy mówią, nie, ja nie potrzebuję tego. Rozumiesz, jeżeli my czytamy, że w dziewiętnastym rozdziale, w dziesiątym wersecie, świadectwem Jezusa jest Duch Proroctwa, masz? Dziewiętnasty rozdział, popatrz. To po nim, w dwudziestym rozdziale, zobacz, co mamy, że On zobaczył dusze ściętych

Nawiązanie: Świadectwem Jezusa jest Duch Proroctwa świadectwem Jezusa jest Duch Proroctwa

fragment mówi o duszach ściętych, które Jan widział

świadectwem Jezusa jest Duch Proroctwa, masz? Dziewiętnasty rozdział, popatrz. To po nim, w dwudziestym rozdziale, zobacz, co mamy, że On zobaczył dusze ściętych

Janowi na wyspie Patmos

Jezusa Chrystusa, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu Słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa. Widzicie to? Jaki był powód?

Fragment tekstu odnosi się do Księgi Objawienia, w której mowa jest o objawieniu Jezusa Chrystusa.

Jezusa, Księgą Objawienia na Jego temat, Objawienia Jego samego dla nas i w nas i pomiędzy nami. W pierwszym rozdziale

Wizja Chrystusa zmartwychwstałego

Księgi Objawienia czytamy to jest pierwszy rozdział, dwunasty werset i odwróciłem się, aby zobaczyć co to za głos mówił do mnie,

wizja Syna Człowieczego, który objawia się w chwale

świeczników, kogoś podobnego do Syna Człowieczego, ubranego w długą szatę i przepasanego na piersi złotym pasem. On się objawia