Biblijny Klucz Do Rzeczy Ostatecznych

Odniesienie do stworzenia człowieka i zawarcia przymierza z nim przez Boga

w związku z tym robi dziwaczne rzeczy w swoim życiu, czasem aż tak dziwaczne, że przerażająco straszne, ponieważ grzeszy, wciąż jednak Bóg w swojej miłości, zawiązawszy raz z tym swoim stworzeniem przymierze,

Bóg obiecuje Abrahamowi, że jego potomstwo będzie liczne jak gwiazdy na niebie. Abraham uwierzył Bogu, a Bóg poczytał mu to za sprawiedliwość.

być potomstwem abrahamowym i odkryliśmy, że potomstwo abrahamowe jest duchowe. Potomstwem Abrahama stajemy się tylko przez wiarę z absolutnie suwerennego i tylko Bożego aktu łaski.

Odniesienie do Abrahama jako praojca Izraelitów

którzy przychodzącym do niego faryzeuszom uczonym w piśmie i tak dalej, mówił nie wyobrażajcie sobie, że możecie się powoływać na to, że fizycznie jesteście potomstwem Abrahama. Więc nie wmawiajcie tego sobie, że wszystko gra, bo jesteśmy potomkami Abrahama. Nie. Bóg z tych kamieni może wzbudzić dzieci Abrahamowi. Tym bardziej więc wzbudza potomków Abrahama przez wiarę. Przez wiarę w Jezusa Chrystusa, który przyszedł na ten świat, umarł na krzyżu dla naszego zbawienia, został wzbudzony z martwych i żyje, siedzi po prawicy Ojca, stawia się za nami jako jedyny pośrednik. Teraz, coś powiem, no to dobra, no to teraz mieliśmy się zająć Izaakiem i Jakubem. I w zasadzie się zajmiemy, ale w taki sposób, że ja wam mówię, a sami się zajmijcie.

Nawiązanie: jesteśmy potomkami Abrahama Przez wiarę w Jezusa Chrystusa, który przyszedł na ten świat, umarł na krzyżu dla naszego zbawienia, został wzbudzony z martwych i żyje, siedzi po prawicy Ojca

Odniesienie do patriarchów Izaaka i Jakuba

Przez wiarę w Jezusa Chrystusa, który przyszedł na ten świat, umarł na krzyżu dla naszego zbawienia, został wzbudzony z martwych i żyje, siedzi po prawicy Ojca, stawia się za nami jako jedyny pośrednik. Teraz, coś powiem, no to dobra, no to teraz mieliśmy się zająć Izaakiem i Jakubem. I w zasadzie się zajmiemy, ale w taki sposób, że ja wam mówię, a sami się zajmijcie.

Bóg powołuje Abrahama i obiecuje mu, że stanie się on ojcem wielkiego narodu

Zanim jednak powiem, jaki to jest temat, to ja chciałbym, żebyście sobie zrozumieli, że ten temat, który się wiąże z postaciami Abrahama, Izaaka i Jakuba, a wiąże się w taki sposób, że ten temat związał z nimi sam Pan Jezus. Zanim jednak powiem, jaki to jest temat, najpierw chcę Was zachęcić całkiem poważnie, tak poważnie, jak tylko Bóg do tego podchodzi, do przestudiowania osobistego historii Abrahama, i Izaaka, i Jakuba. Otwórzcie sobie II Księgę Mojżeszową, czyli Księgę Wyjścia na II rozdziale. Tam oczywiście już Abraham był, tam oczywiście już Abrahama był. Tam oczywiście już Abraham był, tam oczywiście już Abraham był. Izahama, Izaaka i Jakuba nie ma już dawno. Józefa nie ma, dzięki któremu Izrael się przeniósł w liczbie tam siedemdziesięciu paru osób do Egiptu. Co więcej, minęło kilkaset lat i Izrael się rozrósł w Egipcie,

Abraham oraz Izaak i Jakub są wymieniani w tekście

Zanim jednak powiem, jaki to jest temat, to ja chciałbym, żebyście sobie zrozumieli, że ten temat, który się wiąże z postaciami Abrahama, Izaaka i Jakuba, a wiąże się w taki sposób, że ten temat związał z nimi sam Pan Jezus. Zanim jednak powiem, jaki to jest temat, najpierw chcę Was zachęcić całkiem poważnie, tak poważnie, jak tylko Bóg do tego podchodzi, do przestudiowania osobistego historii Abrahama, i Izaaka, i Jakuba. Otwórzcie sobie II Księgę Mojżeszową, czyli Księgę Wyjścia na II rozdziale. Tam oczywiście już Abraham był, tam oczywiście już Abrahama był.

Narodziny Izaaka, syna Abrahama i Sary

Tam oczywiście już Abraham był, tam oczywiście już Abraham był. Izahama, Izaaka i Jakuba nie ma już dawno. Józefa nie ma, dzięki któremu Izrael się przeniósł w liczbie tam siedemdziesięciu paru osób do Egiptu. Co więcej, minęło kilkaset lat i Izrael się rozrósł w Egipcie,

Józef zostaje sprzedany do Egiptu przez swoich braci

Tam oczywiście już Abraham był, tam oczywiście już Abraham był. Izahama, Izaaka i Jakuba nie ma już dawno. Józefa nie ma, dzięki któremu Izrael się przeniósł w liczbie tam siedemdziesięciu paru osób do Egiptu. Co więcej, minęło kilkaset lat i Izrael się rozrósł w Egipcie,

Izraelici mnożą się w Egipcie

Tam oczywiście już Abraham był, tam oczywiście już Abraham był. Izahama, Izaaka i Jakuba nie ma już dawno. Józefa nie ma, dzięki któremu Izrael się przeniósł w liczbie tam siedemdziesięciu paru osób do Egiptu. Co więcej, minęło kilkaset lat i Izrael się rozrósł w Egipcie,

Bóg przedstawia się Mojżeszowi jako Bóg patriarchów

nazywa sam siebie i chce być nazywanym Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba. Wszystkie tytuły Adonai, Hashem, ze względu na cześć dla jego imienia, Hashem po hebrajsku znaczy imię właśnie, i niektórzy zamiast Jahwe mówią, Żydzi nie wymawiają tego imienia, bo jest święte.

Nawiązanie: Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba

Bóg pamięta o swoim przymierzu z patriarchami i słyszy narzekanie Izraelitów w Egipcie.

Drugi rozdział, dwudziesty czwarty werset. To jest tam, wiecie, wszyscy hebrajczycy, cały Izrael cierpi w Egipcie pod jarzmem niewoli i usłyszał Bóg ich narzekanie. I wspomniał Bóg na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem. No, ktoś powie, dobrze, no to wspomniał na swoje przymierze.

Mojżesz i gorejący krzew

Zerknijmy rozdział dalej. Trzeci rozdział, szósty werset. Powiedział Bóg, to jest podczas tego przesławnego wydarzenia, kiedy Mojżesz zobaczył krzew płonący, który się palił, ale się nie palił. Który płonął, ale się nie spalał.

Bóg wzywa Mojżesza z krzaka gorejącego i poleca mu zdjąć sandały, gdyż miejsce, na którym stoi, jest ziemią świętą.

Zawołał go tam Bóg Mojżesz. Mojżeszu, on odpowiedział, oto jestem. To jest trzeci rozdział drugiej Mojżeszowej, czwarty werset. W piątym wersecie powiedział mu, nie zbliżaj się tu, zdejmij z nóg sandały swoje, bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą.

Bóg objawia się Mojżeszowi i przedstawia się jako Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba

A więc Bóg mu się objawia. I zobaczcie, szósty werset. Powiedział też, ja jestem Bóg ojca twojego. I zobaczcie, w jaki sposób się przedstawia. Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba. Wtedy Mojżesz zakrył oblicze swoje. Bał się bowiem patrzeć na Boga. Zerknijmy jeszcze dalej. Tutaj już się jaśniej tego ze strony Boga naprawdę nie dało powiedzieć. W tym samym rozdziale, w piętnastym wersecie, Bóg wraca do tego imienia i patrzcie, co mówi.

Nawiązanie: ja jestem Bóg ojca twojego Wtedy Mojżesz zakrył oblicze swoje. Bał się bowiem patrzeć na Boga.

Bóg objawia swoje imię Mojżeszowi i nakazuje mu powiedzieć Izraelitom, że ich Bóg posłał go do nich.

I mówił dalej Bóg do Mojżesza. Tak powiesz synom izraelskim. Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. I teraz zobaczcie komentarz. To jest imię moje.

Bóg rozmawia z Mojżeszem w krzaku gorejącym i przedstawia się jako Bóg patriarchów.

I tak mnie nazywać będą po wszystkie pokolenia. To nie znaczy, że nie można Boga nazywać innymi imionami, ale widzicie, to jest jedno z tak ważnych imion, że Bóg wyraźnie mu mówi, tak mnie będą nazywać. Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. To powiedz im, że ten Bóg właśnie cię posłał. Takie jest moje imię na wieki.

Obietnica Boga dana Abrahamowi i jego potomkom

Panie, wiem, że oni nie przestrzegają prawa. Zwróćcie uwagę, to jest piąta mychrzeszowa, to jest Księga Powtórzonego Prawa. Mówi, wiem, że, wiem jacy oni są. Ale nie patrz na to przymierze, które Ty z nami zawarłeś, ale wspomnij na to przymierze, które zawarłeś z Abrahamem. Izaakiem i Jakubem, bo tamto przymierze przez nich nie było łamane.

Księga Prawa Mojżeszowego, która przypomina przykazania i prawa dane Izraelitom

Panie, wiem, że oni nie przestrzegają prawa. Zwróćcie uwagę, to jest piąta mychrzeszowa, to jest Księga Powtórzonego Prawa. Mówi, wiem, że, wiem jacy oni są. Ale nie patrz na to przymierze, które Ty z nami zawarłeś, ale wspomnij na to przymierze, które zawarłeś z Abrahamem. Izaakiem i Jakubem, bo tamto przymierze przez nich nie było łamane.

Odniesienie do patriarchów: Abrahama, Izaaka i Jakuba

Wspomnij, to jest, to Mojżesz, przyjaciel Boga woła do niego. Wspomnij na swoje sługi. Na Abrahama. Na Izaaka. I na Jakuba.

Odniesienie do Mojżesza, który był przyjacielem Boga

Wspomnij, to jest, to Mojżesz, przyjaciel Boga woła do niego. Wspomnij na swoje sługi. Na Abrahama. Na Izaaka. I na Jakuba.

Teksty dotyczące patriarchów Abrahama, Izaaka i Jakuba

I nie zważaj na upór tego ludu, na jego złość i grzech. Szabujecie? Jeszcze raz. Jeżeli ktoś nie zna historii Abrahama, Izaaka i Jakuba i jej nie przestudiował i nie przemedytował modlitewnie i się w niej nie pozanurzał, to może zupełnie nie zrozumieć Nowego Przymierza, tego co się dzieje, kiedy Paweł się nieustannie do tego odwołuje.

Nawiązanie: Abraham, Izaak i Jakub

Odniesienie do Abrahama i synów Izraela.

Tak? Którzy doskonale wiedzieli, że są potomstwem abrahamowym w tej linii. Znali swoich ojców, synów Izraela, synów Jakuba. Skoczmy szybciutko sobie, tylko jeszcze, żeby to bardzo mocno podkreślić, do dziejów apostolskich. Do trzeciego rozdziału.

Odniesienie do trzeciego rozdziału Dziejów Apostolskich.

Tak? Którzy doskonale wiedzieli, że są potomstwem abrahamowym w tej linii. Znali swoich ojców, synów Izraela, synów Jakuba. Skoczmy szybciutko sobie, tylko jeszcze, żeby to bardzo mocno podkreślić, do dziejów apostolskich. Do trzeciego rozdziału.

Odniesienie do Boga i historii patriarchów

Zobaczcie, co się tam dzieje. W trzecim rozdziale, w trzynastym wersecie. Zobaczcie, że w Nowym Przymierzu i nazywanie Boga w ten sposób, i odwoływanie się do historii tych trzech patriarchów się nie kończy. On nie traci absolutnie swojej ważności. Trzeci rozdział, trzynasty werset.

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.

Zobaczcie, co się dzieje. Bezpośrednie połączenie wezwania Boga tym imieniem. Z kim? Z Jego Synem, który wiadomo jest Bogiem wcielonym. Który jest też Mesjaszem Izraelowym.

W początkach było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. (...) A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.

Zobaczcie, co się dzieje. Bezpośrednie połączenie wezwania Boga tym imieniem. Z kim? Z Jego Synem, który wiadomo jest Bogiem wcielonym. Który jest też Mesjaszem Izraelowym.

Obietnica dana Abrahamowi

Patrzcie, co jest grane. Bóg Abrahama, to Piotr w świątyni głosi po tym, jak uzdrowili tam kogoś. Bóg Abrahama i Izaaka i Jakuba, Bóg Ojców naszych uwielbił Syna swojego Jezusa, którego wy wydaliście i zaparliście się przed Piłatem, który uważał, że należało go wypuścić na wolność. Ale jeszcze raz, zobaczcie. W jednym zdaniu.

Mowa Piotra w świątyni po uzdrowieniu chromego

Patrzcie, co jest grane. Bóg Abrahama, to Piotr w świątyni głosi po tym, jak uzdrowili tam kogoś. Bóg Abrahama i Izaaka i Jakuba, Bóg Ojców naszych uwielbił Syna swojego Jezusa, którego wy wydaliście i zaparliście się przed Piłatem, który uważał, że należało go wypuścić na wolność. Ale jeszcze raz, zobaczcie. W jednym zdaniu.

Bóg powołuje Abrahama i obiecuje mu błogosławieństwo

Bóg Abrahama i Izaaka i Jakuba, Bóg Ojców waszych uwielbił Syna swojego Jezusa. To jest cały czas ten sam Bóg, tak samo nazywany. Dlatego, powtarzam jeszcze raz. My się dzisiaj innym tematem będziemy zajmować. Bezpośrednio związanym z tymi trzema, ale nie ich historią.

Fragment tekstu odnosi się do 13. rozdziału Ewangelii Łukasza, w którym Jezus naucza i głosi przypowieści.

A więc zachęcam. Łukasz, otwórzcie sobie trzynasty rozdział Łukasza. Gdzie pachnie? Gdzie Pan Jezus mówi rzeczy zadziwiające? Trzynasty rozdział Ewangelii Łukaszowej.

Przypowieść o wąskiej bramie

I rzekł ktoś do Niego, do Pana Jezusa. Panie, czy tylko niewielu będzie zbawionych? On zaś rzekł do nich. Starajcie się wejść przez wąską bramę, gdyż wielu, powiadam Wam, będzie chciało wejść, ale nie będą mogli. Gdy wstanie gospodarz i zamknie bramę, a Wy staniecie na polu i pukać będziecie w bramę, mówiąc, Panie, otwórz nam.

Odniesienie do patriarchów Starego Testamentu

I tak oto ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi. To nie jest tylko kwestia tego, że Abraham, Izaak i Jakub to są goście, których imionami chce się Bóg nazywać. Także ja jestem ich Bogiem. To są goście, z którymi Ty będziesz wieczerzać, z którymi Ty będziesz objadać. W sensie jeść obiad.

Odniesienie do odwrócenia ról w Królestwie Bożym

I tak oto ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi. To nie jest tylko kwestia tego, że Abraham, Izaak i Jakub to są goście, których imionami chce się Bóg nazywać. Także ja jestem ich Bogiem. To są goście, z którymi Ty będziesz wieczerzać, z którymi Ty będziesz objadać. W sensie jeść obiad.

Patriarchowie Starego Testamentu

Zaraz, kiedy jest mowa, ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba. On tu mówi do tych z Izraela, którzy nie chcieli w Jezusa uwierzyć. Ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba i wszystkich proroków w Królestwie Bożym. I przyjdą ze wschodu i z zachodu, z północy i z południa i zasiądą w Królestwie Bożym. I to jest ona z wierzących mowa. Wierzących w Jezusa.

Nawiązanie: Abraham, Izaak i Jakub

Jezus mówi o tym, że wielu ludzi z różnych stron świata przyjdzie i zasiądzie w królestwie niebieskim.

Jedenasty i dwunasty werset. Co? Osiem. Mateusza, osiem. Ósmy rozdział, wersety jedenasty i dwunasty. To samo Pan Jezus tutaj powtarza, ale jednak nieco innymi słowy. Powiadam Wam, że wielu przybędzie ze wschodu i z zachodu.

Przypowieść o uczcie weselnej

Co jest grane? A ci, co wcześniej umierali? I tak dalej, i tak dalej. Dlaczego o tym mamy mówić? Otwórzcie sobie Ewangelię Mateuszową, 22 rozdział.

Odniesienie do patriarchów Abrahamie, Izaaku i Jakubie, którzy są głównymi postaciami w Księdze Rodzaju.

Dlaczego ja twierdzę, że dobrze jest ten temat teraz właśnie poruszyć, przy okazji bycia w księdze Bereszyt, przy patriarchach Abrahamie, Izaaku i Jakubie. Przy patriarchach Abrahamie, Izaaku i Jakubie. Ewangelia Mateusza, 22 rozdział, jak sobie otworzycie. Zobaczcie, 23 werset. Otóż sam Jezus ten temat, tego co się dzieje po śmierci z człowiekiem,

Odniesienie do 22. rozdziału Ewangelii Mateusza, werset 23.

Dlaczego ja twierdzę, że dobrze jest ten temat teraz właśnie poruszyć, przy okazji bycia w księdze Bereszyt, przy patriarchach Abrahamie, Izaaku i Jakubie. Przy patriarchach Abrahamie, Izaaku i Jakubie. Ewangelia Mateusza, 22 rozdział, jak sobie otworzycie. Zobaczcie, 23 werset. Otóż sam Jezus ten temat, tego co się dzieje po śmierci z człowiekiem,

Rozmowa Jezusa z saduceuszami na temat zmartwychwstania

nie to się będzie działo na końcu czasów, choć dzisiaj też musimy się do tego odwołać. Sam Pan Jezus na zawołanie pewnej ekipy, sam Pan Jezus go podjął, tak? Zwróćcie uwagę, w tym dniu przystąpili do Niego saduceusze, którzy utrzymują, że nie ma zmartwychwstania, to jest 22 rozdział, 23 werset i będziemy czytać aż do 33, 10 wersetów, okej? W tym dniu przystąpili do Niego saduceusze, którzy utrzymują, że nie ma zmartwychwstania

prawo lewiratu

i zapytali Go mówiąc, nauczycielu, Mojżesz powiedział, jeśliby ktoś umarł bezdzietnie, poślubi brat jego wdowę po nim i wzbudzi potomstwo bratu swojemu. Było wtedy u nas siedmiu braci i pierwszy pojąwszy żonę umarł, inny mając potomstwa zostawił żonę swojemu bratu swojemu, podobnie i drugi i trzeci, aż do siódmego. Krótko mówiąc, była jedna kobieta, miała siedmiu mężów, wszyscy umarli.

Bóg objawia się Mojżeszowi w gorejącym krzewie i przedstawia się jako Bóg patriarchów Abrahama, Izaaka i Jakuba.

Jam jest Bóg Abrahama i Bóg Izaaka i Bóg Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. A lud, który to słyszał, zdumiewał się nad jego nauką. Niektórzy powiedzą, no to dobra, to Pan Jezus tutaj w zasadzie tylko udowodnił, że nie ma niczego, co by Pan Jezus powiedział.

Jezus argumentuje, że Bóg jest Bogiem żywych, a nie umarłych, co dowodzi, że zmartwychwstanie jest możliwe.

Jam jest Bóg Abrahama i Bóg Izaaka i Bóg Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. A lud, który to słyszał, zdumiewał się nad jego nauką. Niektórzy powiedzą, no to dobra, to Pan Jezus tutaj w zasadzie tylko udowodnił, że nie ma niczego, co by Pan Jezus powiedział.

Sadduceusze kwestionowali zmartwychwstanie, na co Paweł odpowiedział, powołując się na rozdziały 23. Dziejów Apostolskich.

ale, że ci, którzy umierają, dalej żyją. Ktoś powie, no ale tu nie o to się pytali Sadduceusze. Oczywiście, że się o to pytali. Dlaczego? Jak sobie otworzycie Dzieje Apostolskie, szybciutko, to zobaczycie o co mi chodzi, tam jest wyraźnie to dopowiedziane, Dzieje Apostolskie w XXIII wersecie.

Opis przekonań Saduceuszy

Ale dla tych, którzy nie wiedzą, co jest grane, w XXIII rozdziale Dziejów Apostolskich w VIII wersecie jest dokładnie powiedziane, w co nie wierzyli Sadduceusze. Zwróćcie uwagę. XXIII rozdział, VIII werset. Sadduceusze bowiem uczą, że nie ma zmartwychwstania.

Tekst odnosi się do fragmentu Ewangelii Mateusza, w którym Jezus odpowiada Saduceszom na temat zmartwychwstania i życia po śmierci.

Ale tu w tej Ewangelii Mateuszowej Jezus wyraźnie do tego pije. On im mówi, że nie tylko, że jest zmartwychwstanie, ale, że jest życie pośmiertne. Że jest życie po śmierci wyraźne, ponieważ powiada... Aha, i teraz jeszcze o co chodzi, bo Sadduceusze dlaczego tak w ogóle nie wierzyli?

Nawiązanie do Księgi Daniela

Ponieważ oni nie przyjmowali innego autorytetu jak tylko autorytet Tory. Oni wierzyli tylko w pięcioksiąd. Bo potem niektórzy mówią, że w ogóle w starych przymierzach nigdzie nie ma na temat zmartwychwstania ani wzmianki. To są jakieś bzdury kompletne. Weźcie sobie na przykład księgę Daniela otwórzmy.

fragment zapowiadający trudny czas, ale również wybawienie dla ludu Bożego

A nastanie czas takiego ucisku, jakiego nigdy nie było, odkąd istnieją narody, aż do owego czasu. W owym to czasie wybawiony będzie Twój lud, każdy, kto jest wpisany do Księgi Żywota. Tak? Żeby było jasne, że to jest zmartwychwstanie. Zobaczcie, drugi werset. A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzą się, jedni do żywota wiecznego,

fragment opisujący zmartwychwstanie

A nastanie czas takiego ucisku, jakiego nigdy nie było, odkąd istnieją narody, aż do owego czasu. W owym to czasie wybawiony będzie Twój lud, każdy, kto jest wpisany do Księgi Żywota. Tak? Żeby było jasne, że to jest zmartwychwstanie. Zobaczcie, drugi werset. A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzą się, jedni do żywota wiecznego,

Odniesienie do ostatniego rozdziału Księgi Daniela, w którym Daniel jest poinstruowany, aby szedł swoją drogą aż do końca czasów, kiedy on odpocznie, ale później powstanie do swojego przeznaczenia.

Ale tutaj, dwunasty rozdział, trzynasty werset. Lecz Ty idź swoją drogą, mówi Pan do Daniela. Lecz Ty idź swoją drogą. Aż przyjdzie koniec i spoczniesz, ale powstaniesz do swojego losu, u kresu dni. Powiedziałem, ale, żeby podkreślić, że tam jest, że powstaniesz u kresu, tu prawdopodobnie będziecie mieli i spoczniesz i powstaniesz do swojego losu, u kresu dni.

Objawienie Boga Mojżeszowi na górze Horeb

Tak? A im, uczonym w Piśmie, w Torze zwłaszcza, Jezus mówi we mnie, że ja byłem Bogiem. Tak? Tak. Jezus mówi wyraźnie, zobaczcie, co Bóg do nich, do Mojżesza powiedział.

Jezus mówi o autorytetach prawnych i duchowych

Tak? A im, uczonym w Piśmie, w Torze zwłaszcza, Jezus mówi we mnie, że ja byłem Bogiem. Tak? Tak. Jezus mówi wyraźnie, zobaczcie, co Bóg do nich, do Mojżesza powiedział.

Cytowanie słów Boga, który objawia się Mojżeszowi na górze Horeb.

Ja jestem Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba. I na tej podstawie Jezus twierdzi, Bóg nie jest Bogiem martwych, ale żyjących, w domyśle zatem Abraham, Izaak i Jakub żyją. Łukasza, XX rozdział, sobie jeszcze otwórzcie. Tam jest dokładnie powtórzenie tego samego. Tylko jest jeden komentarz dodany, żeby to było widziane jeszcze wyraźniej, bo u Mateusza to jest Ewangelia napisana dla Żydów i Żydzi to czytając doskonale zrozumieli, o co chodzi.

Jezus twierdzi, że Bóg jest Bogiem żywych, a nie martwych, wskazując na zmartwychwstanie patriarchów.

Ja jestem Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba. I na tej podstawie Jezus twierdzi, Bóg nie jest Bogiem martwych, ale żyjących, w domyśle zatem Abraham, Izaak i Jakub żyją. Łukasza, XX rozdział, sobie jeszcze otwórzcie. Tam jest dokładnie powtórzenie tego samego. Tylko jest jeden komentarz dodany, żeby to było widziane jeszcze wyraźniej, bo u Mateusza to jest Ewangelia napisana dla Żydów i Żydzi to czytając doskonale zrozumieli, o co chodzi.

Odniesienie do I Listu Jana, rozdział 1, wiersze 1-2.

co się dzieje z człowiekiem wierzącym, niewierzącym, itd., co się dzieje z człowiekiem zaraz po śmierci. Po pierwsze, co się dzieje z człowiekiem w śmierci? Po pierwsze, co się dzieje z człowiekiem w śmierci? Pierwszy list Jana jakbyście sobie otworzyli. Po pierwsze, po to właśnie potrzebujemy zgłębiać...

Stwierdzenie, że Syn Boży przyszedł i dał ludziom zdolność poznania prawdziwego Boga oraz że Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.

Takich fragmentów Biblii w Nowym Przemierzu zwłaszcza jest więcej, które, no, do tego zachęcają, ale pierwszy list Jana, piąty rozdział, dwudziesty werset, co tam Jan pisze? Wiemy też, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali Tego, który jest prawdziwy. My jesteśmy w Tym, który jest prawdziwy, w Synu Jego, Jezusie Chrystusie. On jest tym prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.

Apostoł Paweł, autor Listu do Rzymian

Otwórzcie sobie list do Rzymian. Dla przykładu. Widzicie, ktoś, kto rozumie, co się ma wydarzyć, tak? Kiedy umrze i potem, żyje zupełnie inaczej. Wzorem tego oczywiście są apostołowie, w tym także apostoł Paweł,

Stwierdzenie, że teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze nie zostało objawione, czym będziemy w przyszłości.

Trzeci rozdział. Drugi i trzeci werset. Umiłowani, teraz dziećmi bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.

Odniesienie do listu do Kolosan, rozdział 3, wersety 23-24

Gdzie jest skarb Twój, tam będzie serce Twoje. Dlatego Jezus mówi gromadź skarby w niebie. O co idzie? Kolosan otwórzcie sobie. List do Kolosan, trzeci rozdział. Dokładnie o tym tutaj jeszcze wyraźniej Paweł mówił. Kolosan, trzeci rozdział, dwudziesty trzeci werset i dwudziesty czwarty.

Przypowieść o bogatym głupcu

Otwórzcie sobie Łukasza, 12 rozdział. 19, 21. Zobaczmy sobie tylko. Tam jest cała opowieść o człowieku, który mówiąc językiem współczesnej motywacji, poświęcił się wyznaczaniu sobie celów oraz je osiągał. Oraz je osiągał.

To jest ostatnia prorocza księga przed Nowym Przymierzem. Czyli jak macie Ewangelię Mateusza, to jest księga przed nią.

i zdobędzie, nadciąga jego kres. Malachiasza sobie otwórzcie, 3 rozdział. To jest ostatnia prorocza księga przed Nowym Przymierzem. Czyli jak macie Ewangelię Mateusza, to jest księga przed nią. 3 rozdział sobie otwórzcie, 14 werset.

Odniesienie do Księgi Malachiasza, rozdziału 3, wersety 14-16, gdzie prorok krytykuje tych, którzy uważają, że bogobojność nie przynosi korzyści

Zobaczcie, Malachiasz 3, 14 i następne. Mówiliście tak, próżna to jest rzecz służyć Bogu. I jaki jest pożytek z tego, że przestrzegamy Jego przykazań i że chodzimy w pokutnej szacie przed Panem zastępów? My uważamy raczej zuchwałych za szczęśliwych. Zuchwałych to znaczy bezbożnych, takich, którzy się nie przejmują Panem. My uważamy raczej zuchwałych za szczęśliwych, gdyż powodzi im się dobrze, chociaż bezbożnie postępują, a nawet kuszenie Boga uchodzi im bezkarnie. Nie. Ilu znacie takich ludzi, którzy tak mówią? A są tacy, co są w ogóle niewierzący i w ogóle, wiesz, no nie? 16 werset, czytamy dalej.

że będzie tam, że kogoś tam chce palić.

że będzie tam, że kogoś tam chce palić. Ezechiela 33 rozdział 11 werset. Zobaczcie. Powiedz im, jaką żyw, mówi wszechmocny Pan,

Jezus wyraźnie mówi o tym, że Bóg Ojciec osądza ludzi.

Co i wtedy dopiero zaczniesz się nim przejmować? Nie wiesz się modlić o jego duszę? Rozumiesz, a on tam z drugiej strony może już być sądzony, tak? Ewangelię Jana sobie otwórzcie, żebyście zobaczyli, naprawdę, Pan Jezus to wyraźnie, tu wyraźnie sprawę postawił, tak?

Odniesienie do proroctw o Mesjaszu z Księgi Izajasza.

Że jest Mesjaszem zapowiadanym i cytuje konkretny fragment Księgi Izajasza. Tak? I teraz jak tam sobie przyjrzycie i wszyscy mówią... okej, fajnie, Izajasz coś zapowiedział. Ale jak zobaczycie, który fragment cytuje...

Zapowiedź narodzin Jezusa

ale na tej ziemi. Tak? I jeszcze do Marii, jak anioł Gabriel przychodzi, mówi jej wyraźnie, że to, co w tobie się poczęło, święte Boże, nadasz mu na imię Jezus temu dziecku, on zasiądzie na tronie swojego praojca Dawida. Tak? To jest wyraźnie obietnica, która za życia Jezusa i po zmartwychwstaniu Jego jeszcze się nie spełniła. Tak?

Księga Apokalipsy mówi o wydarzeniach mających nastąpić na końcu czasów, w tym o tysiącletnim królestwie Chrystusa na ziemi.

Tak? A więc zanim dojdziemy do tego momentu, co się indywidualnie z człowiekiem dzieje, musimy sobie przypomnieć, co się z ludźmi w ogóle będzie działo. I tu szybciutko tylko. Myśmy o tym mówili zaraz na początku tajemnego planu, ale niekoniecznie wszyscy tego przesłuchali, czy niekoniecznie wszyscy o tym pamiętają. Więc jeszcze raz, zerknijmy sobie do XX rozdziału objawienia świętego Jana, czy też Księgi Apokalipsy świętego Jana.

Prorok Zachariasz zapowiadał, że Jezus powróci na Górę Oliwną.

przeszkadzają i mówią, co się gapicie, tak? I oni, co? I ci nawiązując do właśnie proroctwa Zachariasza mówią, tak jak go widzicie stąd wstępującego, tak też zstąpi z nieba. Zachariasz już zapowiadał, tak? A więc tam Jezus wyląduje, Góra Oliwna się rozstąpi, powstanie dolina, obroni

W Księdze Objawienia, w rozdziale 20 jest mowa o aniele, który schwyta smoka, czyli szatana.

krwią do kolan. Ale jak już to wszystko się wydarzy, tak? Zobaczcie, XX rozdział, drugi werset. Anioł specjalnie w tym celu posłany z odpowiednią mocą pochwyci smoka, węża starodawnego.

miejsce, do którego według Żydów zstępowali zmarli

rozważanie, ale to nie jest to piekło, które na przykład Żydzi nazywali Szeolem, do którego uważali, że zmarli zstępują. I na pewno to nie jest to piekło, o którym w hebrajskim się mówi Gehenna, a które należy skojarzyć z tym jeziorem ognia, które się pojawi

Fragment mówi o pierwszym zmartwychwstaniu i o tysiącletnim panowaniu z Chrystusem.

Ożywają ci, którzy są Chrystusowi. O tym cały czwarty werset tam mówi wyraźnie. Ci ożyli i panowali z Chrystusem przez tysiąc lat. Piąty werset bardzo istotny. Inni umarli, nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie.

Odniesienie do tysiącletniego panowania wiernych chrześcijan z Chrystusem.

Ale ci będą kapłanami Boga i Chrystusa i panować z nim będą przez tysiąc lat. Co to jest druga śmierć? To za chwilę tam do tego uderzymy. Ale tu widzicie, że to jest druga śmierć. I oczywiście mając to w pamięci, jak będziecie czytać sami, studiować sobie Biblię itd., rozważcie dobrze, co się dzieje.

Odniesienie do drugiej śmierci, która prawdopodobnie oznacza wieczne oddzielenie od Boga.

Ale ci będą kapłanami Boga i Chrystusa i panować z nim będą przez tysiąc lat. Co to jest druga śmierć? To za chwilę tam do tego uderzymy. Ale tu widzicie, że to jest druga śmierć. I oczywiście mając to w pamięci, jak będziecie czytać sami, studiować sobie Biblię itd., rozważcie dobrze, co się dzieje.

Odniesienie do zbawienia przez łaskę poprzez wiarę

dlatego, że ci, którzy są zbawieni, są zbawieni. Ale to, że jesteś zbawioną osobą, zbawionym mężczyzną czy zbawioną kobietą, nie znaczy, że to już wszystko jest załatwione. Pamiętacie, ostatnio nawet o tym mówiliśmy, drugi rozdział listu do Efezjan. Łaską jesteście zbawieni przez wiarę. Wszystko gra, ale do czego?

Odwołanie do darmowego zbawienia, które jest darem Boga.

Zbawienie dostajesz za darmo. Ale nie zauważyliście nigdy, jak Paweł woła, że biegnie, żeby dostać zapłatę, biegnie do mety i nie ustaje, że walczy i ciosy zadaje, jak pięściarz precyzyjnie prosto w dziób szatanowi? Bo oczekuje zapłaty. Poczytajcie sobie w objawieniu, jak Jezus mówi do różnych kościołów, tak?

Odniesienie do obrazu wyścigu i walki, którą Paweł stosuje, by opisać swoją misję i oczekiwanie na nagrodę.

Zbawienie dostajesz za darmo. Ale nie zauważyliście nigdy, jak Paweł woła, że biegnie, żeby dostać zapłatę, biegnie do mety i nie ustaje, że walczy i ciosy zadaje, jak pięściarz precyzyjnie prosto w dziób szatanowi? Bo oczekuje zapłaty. Poczytajcie sobie w objawieniu, jak Jezus mówi do różnych kościołów, tak?

Odwołanie do listów do siedmiu kościołów, w których Jezus zwraca się do różnych wspólnot.

Zbawienie dostajesz za darmo. Ale nie zauważyliście nigdy, jak Paweł woła, że biegnie, żeby dostać zapłatę, biegnie do mety i nie ustaje, że walczy i ciosy zadaje, jak pięściarz precyzyjnie prosto w dziób szatanowi? Bo oczekuje zapłaty. Poczytajcie sobie w objawieniu, jak Jezus mówi do różnych kościołów, tak?

Jezus mówi o ludach, którzy dołączą do patriarchów w Królestwie Niebieskim.

Właśnie w tym momencie. Rozumiesz? Pamiętacie, dopiero co czytaliśmy, jak Jezus mówi do Izraela, tak? Mówi, zobaczycie ludzi ze wschodu i z zachodu, którzy przyjdą i siądą na uczcie z Abrahamem i zaakiem i jakąś. Pamiętacie to?

opis Nowego Jeruzalem

Ale tysiąc lat, tu jest impreza weselna, a ty czekaj. Aż dopiero zstąpi nowy Jerozalem i tam odetchniesz. Jak powiesz, jaka to będzie dopiero siara, jaka to będzie siara być zbawionym, zmartwychwstałym w nowym ciele

Odniesienie do pierwszego zmartwychwstania z 20 rozdziału Księgi Objawienia

Teraz, co się dzieje dalej? Czytamy, co się dzieje dalej. Bo jeszcze raz powrócę do tego istotnego stwierdzenia, błogosławiony, 20 rozdział Objawienia Janowego, tu wracamy, 20 rozdział Objawienia Janowego, 6 werset, błogosławiony i święty ten, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu,

Abraham

A co Abraham mu mówi? Mają Mojżesza i mają proroków, mają całe pismo, jeżeli słowo ich nie nawróci, tu uważajcie, tam Jezus wyraźnie o tym mówi, to choćby kto powstał z martwych i im ogłosił prawdę, i tak nie uwierzą. Tak? Więc tu widzicie Chrystus, który powstał z martwych,

Mojżesz, prorocy, Pismo

A co Abraham mu mówi? Mają Mojżesza i mają proroków, mają całe pismo, jeżeli słowo ich nie nawróci, tu uważajcie, tam Jezus wyraźnie o tym mówi, to choćby kto powstał z martwych i im ogłosił prawdę, i tak nie uwierzą. Tak? Więc tu widzicie Chrystus, który powstał z martwych,

Jezus

A co Abraham mu mówi? Mają Mojżesza i mają proroków, mają całe pismo, jeżeli słowo ich nie nawróci, tu uważajcie, tam Jezus wyraźnie o tym mówi, to choćby kto powstał z martwych i im ogłosił prawdę, i tak nie uwierzą. Tak? Więc tu widzicie Chrystus, który powstał z martwych,

Odniesienie do sądu nad diabłem i rzucenia go do jeziora ognia, gdzie już znajduje się bestia i fałszywy prorok.

Przy tej drugiej akcji, zauważcie, 20 rozdział 10 werset, a diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora z ognia i siarki, gdzie już znajduje się zwierzę i fałszywy prorok, i będą dręczeni dniem i nocą na wieki wieków. Jasne to jest? Diabeł tam trafia, tam już antychryst, bestia z fałszywym prorokiem siedzą.

Opis sądu ostatecznego, w którym księgi otwarte zostają przed tronem Boga.

XX rozdział, XII werset. I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem, i księgi zostały otwarte, również inna księga, Księga Żywota, została otwarta, i osądzenni zostali umarli na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami było napisane w księgach. Wierzący na ten sąd nie idą.

Fragment opisuje nieustającą żądzę śmierci i zniszczenia, która jest nienasycona.

śmierć i piekło wydały swoich umarłych. Salomon w Księdze Przysłów pisze wyraźnie, mówi o szeolu i o destrukcji, o szeolu i o śmierci, o wyrytach istniejących, które są nienasycone, aż dopóki nie przyjdzie na nie koniec. Więc śmierć i piekło wydały swoich, tutaj chodzi o szeol, wydały swoich umarłych, którzy w nich się znajdowali i byli osądzeni, jeszcze raz jest powiedziane, każdy według swoich uczynków.

Fragment opisuje zmartwychwstanie umarłych i osądzenie ich według ich uczynków.

śmierć i piekło wydały swoich umarłych. Salomon w Księdze Przysłów pisze wyraźnie, mówi o szeolu i o destrukcji, o szeolu i o śmierci, o wyrytach istniejących, które są nienasycone, aż dopóki nie przyjdzie na nie koniec. Więc śmierć i piekło wydały swoich, tutaj chodzi o szeol, wydały swoich umarłych, którzy w nich się znajdowali i byli osądzeni, jeszcze raz jest powiedziane, każdy według swoich uczynków.

Nawiązanie: śmierć i piekło wydały swoich umarłych. [...] każdy według swoich uczynków.

Jezus mówi do kościołów, że zwycięzca nie dozna szkody od drugiej śmierci.

Janowego daje, drugi rozdział objawienia czy też Apokalipsy, 11 werset. Pan Jezus tam mówi wyraźnie, kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów, do kościołów. Zwycięzca nie dozna szkody od drugiej śmierci. Ta druga śmierć jest tutaj na końcu wyraźnie, bardzo wyraźnie, tak wyraźnie, że się już wyraźnie nie da pokazana.

Nawiązanie: Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów: Kto zwycięży, ten nie doznana żadnej szkody od drugiej śmierci.

Jezus mówi o późniejszym rozjaśnieniu przez apostołów

Jezus mówił o tym, że później to będzie rozjaśnione przez Jana, przez Pawła, przez Piotra, wszystkich, którzy później piszą jakiekolwiek pisma w Nowym Przymierzu dalej. Jezus wie doskonale, że to będzie rozjaśnione, ale mówi to wprost. Czytamy Ewangelię Jana, piąty rozdział, od dwudziestego czwartego wersetu. Zaprawdę, zaprawdę, tu nawet po grecku, wszędzie tam, gdzie macie napisane zaprawdę, zaprawdę, nawet po grecku jest właściwa formuła hebrajska, czyli amen, amen. Jezus, tam nie ma żadnego zaprawdy, tam jest podwójne amen.

Jezus mówi o zmartwychwstaniu i sądzie

Amen, amen, mówi dalej, to jest nowe zapewnienie, nowa, kolejna rzecz, którą obiecuję. Amen, amen, powiadam wam, zbliża się godzina, owszem już nadeszła, kiedy umarli usłyszą głos Syna Bożego i ci, co usłyszą, też żyć będą. Ale patrzcie, co się tam dalej dzieje. Jak bowiem Ojciec ma żywot sam w sobie, tak jest. I dał Synowi by miał żywot sam w sobie i dał Mu władzę sądzenia, bo jest Synem Człowieczym.

Jezus mówi o zmartwychwstaniu i sądzie ostatecznym

Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą Jego głos. I widzicie, to jest drugi sąd, ten sąd, na który my, wierzący, nie idziemy. Mówi, kto we mnie wierzy, nie idzie na sąd. Na jaki? No ten, o którym mówi w 29. wersecie. Wszyscy w grobach usłyszą głos Jego i wyjdą.

Jefta był sędzią i wodzem w Izraelu, który pokonał Ammonitów.

Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i o prorokach, którzy przez wiarę podbili królestwa, zaprowadzili sprawiedliwość, otrzymali obietnicę, zamknęli paszczę lwom,

Samson był sędzią i nazirejczykiem w Izraelu, który dokonywał cudów siłą nadaną mu przez Boga.

Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i o prorokach, którzy przez wiarę podbili królestwa, zaprowadzili sprawiedliwość, otrzymali obietnicę, zamknęli paszczę lwom,

Samuel był prorokiem, który namaścił Dawida na króla Izraela.

Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i o prorokach, którzy przez wiarę podbili królestwa, zaprowadzili sprawiedliwość, otrzymali obietnicę, zamknęli paszczę lwom,

Dawid był królem Izraela, który pokonywał wrogów Izraela i prowadził go do zwycięstwa.

Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i o prorokach, którzy przez wiarę podbili królestwa, zaprowadzili sprawiedliwość, otrzymali obietnicę, zamknęli paszczę lwom,

Fragment ten odnosi się do ogrodu Eden, w którym znajdowało się drzewo życia.

Jeżeli powiedział, pismo mówi, że zstąpił, to dlaczego on powiedział wiszącemu obok niego facetowi, jeszcze dzisiaj będziesz ze mną w raju? Zwłaszcza, że jesteśmy w tym samym Nowym Przymierzu, w którym na przykład objawienie mówi, że raj to jest, uwaga, ten sam raj, w którym znajduje się drzewo życia, z którego można jeść. Dlaczego? Bo jedna z nagród, o których Jezus mówi do kościołów, na tym polega,

Fragment ten odnosi się do obietnicy danej w Księdze Objawienia, że ten, kto zwycięży, będzie mógł jeść z drzewa życia, które jest w raju Bożym.

Jeżeli powiedział, pismo mówi, że zstąpił, to dlaczego on powiedział wiszącemu obok niego facetowi, jeszcze dzisiaj będziesz ze mną w raju? Zwłaszcza, że jesteśmy w tym samym Nowym Przymierzu, w którym na przykład objawienie mówi, że raj to jest, uwaga, ten sam raj, w którym znajduje się drzewo życia, z którego można jeść. Dlaczego? Bo jedna z nagród, o których Jezus mówi do kościołów, na tym polega,

Drzewo życia znajduje się w raju, o którym mowa w tekście

że dostąpisz... Pozwolę ci wejść do raju, gdzie jest drzewo życia, z którego będziesz mógł jeść, tak? Teraz jest więc pytanie, czy to są te same rzeczywistości, czy różne, które to jest niebo, co do samego piekła, tak? Pytanie brzmi, czy Szeol to jest to samo, co Hades? Dlaczego Pismo Święte opowiada o tym, że jak ktoś wstąpi do Szeolu, to stamtąd już nie może wyjść?

Tekst nawiązuje do sytuacji po wypędzeniu Adama i Ewy z raju, gdzie znajdowało się drzewo życia

że dostąpisz... Pozwolę ci wejść do raju, gdzie jest drzewo życia, z którego będziesz mógł jeść, tak? Teraz jest więc pytanie, czy to są te same rzeczywistości, czy różne, które to jest niebo, co do samego piekła, tak? Pytanie brzmi, czy Szeol to jest to samo, co Hades? Dlaczego Pismo Święte opowiada o tym, że jak ktoś wstąpi do Szeolu, to stamtąd już nie może wyjść?

Szeol to biblijne określenie miejsca pobytu zmarłych, z którego nie ma powrotu

że dostąpisz... Pozwolę ci wejść do raju, gdzie jest drzewo życia, z którego będziesz mógł jeść, tak? Teraz jest więc pytanie, czy to są te same rzeczywistości, czy różne, które to jest niebo, co do samego piekła, tak? Pytanie brzmi, czy Szeol to jest to samo, co Hades? Dlaczego Pismo Święte opowiada o tym, że jak ktoś wstąpi do Szeolu, to stamtąd już nie może wyjść?

Tekst nawiązuje do kary, jaką spotkała Koracha i jego zwolenników, którzy zostali pochłonięci przez ziemię i zeszli do Szeolu

że dostąpisz... Pozwolę ci wejść do raju, gdzie jest drzewo życia, z którego będziesz mógł jeść, tak? Teraz jest więc pytanie, czy to są te same rzeczywistości, czy różne, które to jest niebo, co do samego piekła, tak? Pytanie brzmi, czy Szeol to jest to samo, co Hades? Dlaczego Pismo Święte opowiada o tym, że jak ktoś wstąpi do Szeolu, to stamtąd już nie może wyjść?

W Nowym Testamencie Hades jest odpowiednikiem Szeolu - miejsca, gdzie przebywają zmarli przed ostatecznym sądem

że dostąpisz... Pozwolę ci wejść do raju, gdzie jest drzewo życia, z którego będziesz mógł jeść, tak? Teraz jest więc pytanie, czy to są te same rzeczywistości, czy różne, które to jest niebo, co do samego piekła, tak? Pytanie brzmi, czy Szeol to jest to samo, co Hades? Dlaczego Pismo Święte opowiada o tym, że jak ktoś wstąpi do Szeolu, to stamtąd już nie może wyjść?

Fragment odnosi się do Ducha Świętego, który umożliwia wierzącym wzywanie Boga jako Ojca.

I to jest duch, który woła Abba Ojcze, uzdalnia Twojego Ducha do wołania Tato do Boga. I to jest dla Ciebie gwarancją wszystkiego, co w przyszłości nastąpi. Dlatego Paweł, pod koniec pierwszego listu do Tesaloniczan, woła, mówi, modlę się o to, żebyście w całości, a więc Wasz duch, dusza i ciało, w nienaruszonej całości, doczekały na przyjście Pana. Nigdy Biblia nie mówi o tym, żebyście w całości, a więc Wasz duch, dusza i ciało, w nienaruszonej całości, doczekały na przyjście Pana. Nigdy Biblia nie mówi o ludziach, którzy są bezbożni, nigdy nie mówi o nich w takiej całości.