Co Według Biblii Stanie Się z Tobą Po Śmierci?

Józef opowiada swoim braciom o swojej wizji

Otóż pierwszy, kto miał wizję, oto Józef. Słońca, Księżyca i dwunastu gwiazd, to był Józef. Ten tak zwany Józef Egipski, tak? 37 rozdział, 9 werset i 10, zobaczcie.

Józef opowiada braci swoje sny, w których jego rodzina oddaje mu cześć.

Potem miał jeszcze inny sen i opowiedział go swoim braciom. Miałem znowu sen. Oto Słońce, Księżyc i jedenaście gwiazd kłaniało mi się. Teraz, jak to komuś zacytowałem, ktoś mi powiedział, że ha, ale tam jest jedenaście gwiazd. No, jedenaście gwiazd. Jedenaście, ponieważ dwunastą gwiazdą jest Józef, tak?

Odniesienie do snu Józefa, w którym jego rodzina oddaje mu pokłon

I chodzi o to, że będąc tylko gwiazdą, mimo tego jemu, kłaniały się inne gwiazdy, Słońce i Księżyc. Skąd o tym wiemy? No, z 10 wersetu, ponieważ jego ojciec, który jest również prorokiem, wie doskonale, o czym on mówi i odpowiada. A gdy to opowiedział ojcu i braciom, zgromił go ojciec i rzekł do niego, cóż to za sen, który ci się śnił? Czyż więc ja, kogo oznacza tutaj, ojcu i braciom, zgromił go ojciec i rzekł do niego, cóż to za sen, który ci się śnił? Kogo oznacza tutaj ojciec Józefa?

Przysłowie o synach będących koroną ojca

to teraz jeżeli jest powiedziane i ukazał się wielki znak na niebie, 12 rozdział objawienia Janowego, 1 werset. Niewiasta odziana w słońce, pod jej stopami księżyc, a na głowie jej korona z 12 gwiazd. I macie wiele innych fragmentów, bo teraz wiecie nie będziemy dokonywać tego całego rozłożenia tego fragmentu, gdzie się mówi o tym w Biblii, że synowie są koroną swojego Ojca. Ale pamiętacie tego fragmentu?

Opis wizji niewiasty na niebie

to teraz jeżeli jest powiedziane i ukazał się wielki znak na niebie, 12 rozdział objawienia Janowego, 1 werset. Niewiasta odziana w słońce, pod jej stopami księżyc, a na głowie jej korona z 12 gwiazd. I macie wiele innych fragmentów, bo teraz wiecie nie będziemy dokonywać tego całego rozłożenia tego fragmentu, gdzie się mówi o tym w Biblii, że synowie są koroną swojego Ojca. Ale pamiętacie tego fragmentu?

fragment opowiadający o kobiecie uciekającej na pustynię

no to wiemy o tym z 6 wersetu, gdzie jest powiedziane, że uciekła niewiasta na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono przez 1260 dni. Gdzie się pojawia ta liczba? No jak czytamy Księgę Objawienia, to oczywiście w tej książce. Księgę Objawienia to oczywiście w 11 rozdziale, gdzie jest wyraźnie powiedziane, że zewnętrzny, 11 rozdział, 2 werset Objawienia, że zewnętrzny przedsionek świątyni ma być wyłączony,

fragment opowiadający o kobiecie uciekającej na pustynię

no to wiemy o tym z 6 wersetu, gdzie jest powiedziane, że uciekła niewiasta na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono przez 1260 dni. Gdzie się pojawia ta liczba? No jak czytamy Księgę Objawienia, to oczywiście w tej książce. Księgę Objawienia to oczywiście w 11 rozdziale, gdzie jest wyraźnie powiedziane, że zewnętrzny, 11 rozdział, 2 werset Objawienia, że zewnętrzny przedsionek świątyni ma być wyłączony,

Prorocy zostaną zabici przez bestię, która wyjdzie z otchłani

ma być niemierzony, ponieważ on został oddany poganom, którzy tratować będą święte miasto, czyli Jerozolimę, przez 42 miesiące. To jest ile? 1260 dni. Tak? I teraz... Wtedy też pojawi się dwóch świadków i dam dwom moim świadkom moc i będą odziani w wory, prorokowali, będą przez 1260 dni, czyli wtedy, kiedy poganie będą deptać Jerozolimę. Tak?

Odniesienie do ucieczki Izraelitów na pustynię przed prześladowaniami

Teraz, skoro już wiemy, że Jerozolima będzie deptana przez pogan przez 1260 dni, czyli 42 miesiące, tak? To jest pytanie, jaki to ma związek z tą niewiastą. Otóż mamy przynajmniej parę fragmentów w Starym Przymierzu, które zapowiadają, że kiedy poganie będą bezcześcić świątynię, reszta Izraela zostanie uratowana w Moabie, czyli na pustyni, czyli najprawdopodobniej chodzi o dzisiejszą Jordanię, tak? I że tam, mimo że to będzie pustynia, znajdą schronienie na ten czas, kiedy poganie będą deptać Jerozolimę.

Odniesienie do proroctwa o czasie, kiedy Jerozolima będzie deptana przez pogan

Teraz, skoro już wiemy, że Jerozolima będzie deptana przez pogan przez 1260 dni, czyli 42 miesiące, tak? To jest pytanie, jaki to ma związek z tą niewiastą. Otóż mamy przynajmniej parę fragmentów w Starym Przymierzu, które zapowiadają, że kiedy poganie będą bezcześcić świątynię, reszta Izraela zostanie uratowana w Moabie, czyli na pustyni, czyli najprawdopodobniej chodzi o dzisiejszą Jordanię, tak? I że tam, mimo że to będzie pustynia, znajdą schronienie na ten czas, kiedy poganie będą deptać Jerozolimę.

Odniesienie do Księgi Rodzaju, pierwszej księgi Biblii, która wprowadza w historię stworzenia i początek ludzkości.

Widzicie tutaj jasne powiązanie? Więc cudowanie później, że to jest to czy tamto i ktoś sobie obraz namaluje, ja to rozumiem, tak? Ale jeszcze raz, jak czytamy Biblię od początku, to między innymi dlatego, że im bliżej końca jesteśmy, tym lepiej koniec rozumiemy dzięki początkowi. Jasne to jest? Czytamy Księgę Rodzaju, ok? Bo to, co w niej jest opowiedziane, jest wykorzystane aż do końca, do ostatniej Księgi Biblii. Tu jakieś pytanie jest a propos tego? Ok. Zatem, list do hebrajczyków sobie otwórzmy. Jak już zachęciłem was do tego, żeby czytać Księgę Rodzaju.

mowa o prawdzie podstawowej, że po śmierci następuje sąd

Zacznijmy zatem, bo jak widzicie to jest istotne, od listu do Hebrajczyków, 9 rozdziału, 27 wersetu. Tam mamy przede wszystkim, no prawdę podstawową, bo to jest kolejna rzecz, która mnie zadziwia, że wciąż jeszcze są ludzie twierdzący, że są chrześcijanami i jednocześnie głoszący tu i ówdzie, że to nie jest sprzeczne z wiarą w reinkarnację. To znaczy, że, no właśnie, no im bardziej ktoś coś takiego łączy, to znaczy, że w ogóle Biblii chyba w ręce nie miał i nawet jej nie powąchał, a co dopiero czytał, tak? Ale naprawdę, bo nie będziemy teraz w ogóle tego tematu rozważać, tak?

Odniesienie do Księgi Rodzaju i tego, co jest w niej napisane na temat życia po śmierci.

Otwórzmy sobie najpierw Księgę Rodzaju, ponieważ ci, którzy twierdzą, że zmarli nigdzie nie idą, no właśnie, widzicie, po raz kolejny Księga Rodzaju nam jest potrzebna, gdzie w Księdze Rodzaju mamy już przestudiowaną całą, a już pierwsze rozdziały to prawie na pewno. Gdzie tam jest mowa o tym, co się dzieje z człowiekiem po śmierci?

Odniesienie do kary i przekleństwa za zerwanie owocu z drzewa poznania dobra i zła.

No właśnie, dlatego widzicie, Księgę Rodzaju trzeba czytać, tak? W kółko trzeba czytać. Trzeci rozdział sobie otwórzcie. XIX werset. Tam się pojawia taka kara. Znaczy, w ogóle to Boże przekleństwo, tak? Potem jak ludzie jednak zrywają owoc z drzewa poznania dobra i zła. Tak więc trzeci rozdział, XIX werset. Bóg mówi do Adama W pocie oblicza twojego będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty, bo prochem jesteś i w proch się obrócisz. I wszyscy mówią, kropka, tak? Mówią, gdyby pierwsi rodzice zostali w raju, jedliby z drzewa życia i dzięki temu żyliby wiecznie tu na tej ziemi.

Tekst wspomina o Księdze Psalmów i odwołuje się konkretnie do Psalmu 39.

że to nie jest tylko tyle, że człowiek jak umiera, to się rozpada. Otwórzmy sobie Psalm 39. Nawiasem mówiąc, do Księgi Psalmów dzisiaj będziemy sięgać częściej niż kiedykolwiek wcześniej, ponieważ słowo szeol, czyli właśnie... Szeol tłumaczą kraina umarłych, ale znowu, to nie jest właściwe tłumaczenie.

Psalm przypisywany Dawidowi rozważający kruchość ludzkiego życia

Więc Psalm 39, zobaczcie, piąty werset. Wydawałoby się jakby psalmista, czy Dawid, bo w pierwszym wersecie widzimy, że autorem tego psalmu jest Dawid. Wydaje się, że ten pogląd podziela. Czyli, że człowiek jak umiera, to jest koniec. Czytamy od piątego wersetu, aż do siódmego dojedziemy. Daj mi, Panie, poznać kres mój i jaka jest miara moich dni, abym wiedział, jak jestem znikomy, prosi Dawid.

Odniesienie do Księgi Hioba, rozdział 10.

ale na razie tu zostańmy, tak, bo niektórzy wyrywają często tego typu fragmenty i mówią, widzisz, koniec. Jak człowiek umiera, to jest koniec. Otwórzmy sobie Księgę Hioba, żeby dalej jeszcze, żebyście widzieli, że, dobra, są takie fragmenty w Biblii. Ona jest przed Księgą Psalmów i tam, no. Macie? Księgę Hioba, dziesiąty rozdział.

Hiob zwraca się do Boga

Zobaczcie, co mówi. To jest dziesiąty rozdział od dwudziestego wersetu Hioba. Pozostało mi niewiele dni, wkrótce one ustaną. Odstąp ode mnie, abym nabrał trochę otuchy. On tu do Boga mówi.

o wierze starotestamentowej w zmartwychwstanie

I jak ktoś tam ostatnio mnie zapytał, czy są jeszcze, ja naprawdę, no mówiłem wam, że jest wiele tych fragmentów, tak? Ale jest taki, który mówiąc o wierze starotestamentowej w zmartwychwstanie, jednocześnie jakby pokazuje, że, że śmierć sprowadza człowieka do takiego całkowitego rozpadu. To jest II Księga Samuela, XIV rozdział, XIV werset. Tam trwa prześladowanie, mniejsza oto, tak, bo sobie potem możecie sami sprawdzić cały kontekst.

Tekst odnosi się do Henocha, postaci występującej w 5. rozdziale Księgi Rodzaju.

No bo okej, gdyby wszyscy poumierali, no to byłoby, sprawa byłaby jasna. Ale jako gorliwi studenci Księgi Rodzaju pamiętamy Henocha. To jest piąty rozdział, który werset pamiętacie? Piąty rozdział... Piąty rozdział...

Opis zniknięcia Henocha, który został zabrany przez Boga.

Henoch chodził z Bogiem, a potem go już nie było, bo Bóg go zabrał. Ale no takie mam tłumaczenie, natomiast chodzi o to, że go wziął, fizycznie go wziął do siebie. I w paru innych miejscach Biblia do tego się odnosi, że Henoch został w niebo wzięty. Tak? Więc Henoch byłby tu jednym przykładem.

Eliasz zabierany do nieba w ognistym rydwanie

Okej? Więc drugi rozdział, ale to jedenasty werset, mówiąc konkretniej. Eliasz tam z Elizeuszem sobie idą. Jest powiedziane, a gdy oni szli dalej, wciąż rozmawiając... Oto rydwan ognisty i konie ogniste oddzieliły ich od siebie i Eliasz wśród burzy został wzięty do nieba.

fragment o pamiętaniu o Stwórcy

Tak jakby... Tego było mało. Od początku widzicie, to jest taki rozdział, który się zaczyna od tej rady. Pamiętaj o swoim stwórcy, czyli pierwszy werset, to jest 12 rodzaju. Pamiętaj o swoim stwórcy w kwiecie swojego wieku,

Odniesienie do fragmentu z Księgi Rodzaju, w którym Bóg wypowiada słowa o powrocie prochu do prochu.

Tak? No więc to jest jasny komentarz Kocheleta i jasny komentarz Słowa Bożego do tego Słowa Bożego z Księgi Rodzaju z trzeciego rozdziału. Tak? Gdzie... I wróci się proch do prochu.

Odniesienie do stworzenia człowieka z prochu ziemskiego i powrotu do prochu po śmierci.

Ale jakby chciał potwierdzić tamtą Księgę Rodzaju. 12 rozdział, siódmy werset. Wróci się proch do ziemi tak jak nim był. Prochem jesteś i w proch się obrócisz. Ale...

Bóg mówi do człowieka o jego aspekcie związanym z prochem

To, że wtedy Bóg mówiąc do człowieka o tym, że prochem jesteś i w proch się obrócisz mówił o tym jego aspekcie, który jest związany z prochem. Czyli o aspekcie, o którym cała Biblia mówi, że jest aspektem cielesnym, somatycznym. Tak? Ale tu nagle pojawia się koncepcja, że istnieje Duch, który wróci do Boga, który go dał. I teraz w tym kontekście wróćmy sobie do Księgi Psalmów.

Wróćmy sobie do Księgi Psalmów

To, że wtedy Bóg mówiąc do człowieka o tym, że prochem jesteś i w proch się obrócisz mówił o tym jego aspekcie, który jest związany z prochem. Czyli o aspekcie, o którym cała Biblia mówi, że jest aspektem cielesnym, somatycznym. Tak? Ale tu nagle pojawia się koncepcja, że istnieje Duch, który wróci do Boga, który go dał. I teraz w tym kontekście wróćmy sobie do Księgi Psalmów.

Nawiązanie: Księga Psalmów

Koncepcja ducha, który wróci do Boga

To, że wtedy Bóg mówiąc do człowieka o tym, że prochem jesteś i w proch się obrócisz mówił o tym jego aspekcie, który jest związany z prochem. Czyli o aspekcie, o którym cała Biblia mówi, że jest aspektem cielesnym, somatycznym. Tak? Ale tu nagle pojawia się koncepcja, że istnieje Duch, który wróci do Boga, który go dał. I teraz w tym kontekście wróćmy sobie do Księgi Psalmów.

Odniesienie do Psalmu 90

Tylko otwórzmy sobie Psalm 90. Bo tu nam się historia zaczyna rozwijać jak widzicie. Coś... Coś tu nie gra. Tak?

Odniesienie do tego, że człowiek powraca do prochu.

Ale również pokazuje te dwa aspekty śmierci. Czyli, że proch idzie do prochu, ale pojawia się wezwanie Boże. Zobaczcie, 90... Psalm 3, werset. ...

Nawiązanie: Psalm 90:3

Odniesienie do dusz zabitych, znajdujących się pod ołtarzem Bożym.

że mówią do Boga, Księga Objawienia to jest szósty rozdział, najpierw. Od dziewiątego wersetu sobie poczytamy, zwłaszcza, że tu naprawdę dla tych wszystkich, którzy twierdzą, że nie, nie, oni tam wszyscy muszą być nieprzytomni, ten werset to jest młot na wszystkie tego typu dziwne stwierdzenia. To jest szósty rozdział, dziewiąty werset. Zobaczcie. Wersety, w których jest jasno powiedziane, istnieje jakaś grupa, która jest nazwana duszami, to są dusze zabitych dla świadectwa, te dusze znajdują się poniżej ołtarza Bożego. Zawsze w Biblii zwracajcie uwagę, bo nie ma żadnego słowa, które jest przez przypadek tutaj wstawione. Oni są pod ołtarzem Bożym, dosłownie w sensie, że pod nim poniżej.

Wizja wielkiego tłumu, który przyszedł z wielkiego ucisku i został ocalony przez Boga

A on rzekł do mnie, to są ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku. Widzicie, to jeżeli nie ci wcześniejsi, to już ci na pewno. To są ci, którzy zostali podczas wielkiego ucisku na ziemi. No i wtedy też oddali życie na świadectwo Chrystusowi, tak? To są ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i wyprali szaty swoje i wybielili je we krwi baranka.

Opis tych, którzy stoją przed tronem Boga

Zwróćcie uwagę. Oni są przed... 15 werset. Są przed tronem Bożym i służą mu we dnie i w nocy, ale teraz 16 werset. Powiedziane jest, że oni dostąpią nagrody,

Nawiązanie: Oni są przed tronem Bożym i służą mu we dnie i w nocy, ale teraz powiedziane jest, że oni dostąpią nagrody

Opis rajskich warunków dla zbawionych

Że to ich czeka, że nie będą już łaknąć, ani pragnąć i nie padnie na nich słońce, ani żaden upał, ponieważ baranek, który jest pośród nich, pośród tronu, będzie ich pasu i poprowadzi ich do źródeł żywych wód

ale sięgnijmy sobie do tego klasycznego, z listu do Filipian, bo niektórzy mówią czasem, że dobra, to jest Jan, no to Jan rzeczywiście mógł tak wierzyć, tak? Ale czy porządny faryzeusz, jakim był Paweł, też się z nim zgadzał?

Fragment tekstu odnosi się do wersetu 23 z pierwszego rozdziału Listu do Filipian.

Pewnie, że tak. Niech sobie otworzycie list do Filipian, pierwszy rozdział. W tym sławnym dwudziestym trzecim wersecie, widzicie, niektórzy go często cytują, a zapominają, czy zdają się zapominać o tym,

Tekst odnosi się do Szeolu, krainy umarłych, która często jest wspomniana w Psalmach.

Otwórzcie sobie Psalm 115 najpierw. Jak powiedziałem, w psalmach jest najwięcej Szeolu, więc tam też jest najwięcej tego rodzaju odniesień. Psalm 115 to będzie końcówka. Przeczytajmy 17 i 18 werset.

Nawiązanie: Nie umarli będą chwalić Pana, ani wszyscy zstępujący do krainy milczenia. Ale my będziemy błogosławić Pana, odtąd aż na wieki.

Werset wskazuje, że umarli nie będą chwalić Pana, sugerując, że jest odniesienie do życia po śmierci.

ponieważ wiedzą, że idą gdzie indziej i mają po drugiej stronie inną moc. Psalm 115, 17, 18 werset. Zobaczcie, co się dzieje. Umarli nie będą chwalili Pana,

Dawid pisze o swojej tęsknocie za Bogiem i prosi o Jego ratunek

No ale przecież chyba nie chciał tutaj Dawid powiedzieć, że będzie żył na wieki, tak? Bo nie był głupi. Otwórzmy sobie Psalm 6. Jeszcze raz.

Dawid wzywa Boga, aby go zachował od Szeolu po śmierci

o które niektórzy powtarzają jakoś tak machinalnie, są wołaniami o to, bo tu Dawid nie wie, co ma zrobić, tak? Ale są wołaniami o to, że... Są wołaniami o to, żeby był zachowany od Szeolu po śmierci, tak? I zwróćcie uwagę, jaką ma genialną intuicję,

Początek stworzenia świata

że to zawsze polega na błaganiu Boga o przebaczenie grzechu. My mamy pewność w Chrystusie, który dokonał tego dzieła, tak? Że mocą Jego śmierci, Jego zmartwychwstania, wiary w to dzieło, doświadczamy obmycia w krwi Chrystusa, tak? Ale ta intuicja prorokom towarzyszyła od początku.

Ustanowienie Paschy

że to zawsze polega na błaganiu Boga o przebaczenie grzechu. My mamy pewność w Chrystusie, który dokonał tego dzieła, tak? Że mocą Jego śmierci, Jego zmartwychwstania, wiary w to dzieło, doświadczamy obmycia w krwi Chrystusa, tak? Ale ta intuicja prorokom towarzyszyła od początku.

Psalm 6, werset 5

Zobaczcie, co się dzieje. Psalm 6, powiedzmy, 5 werset. Psalm 6, powiedzmy, 5 werset, tak? Odwróć się, Panie, ratuj duszę moją, zbaw mnie przez łaskę swoją.

Fragment z Psalmu 30.

i w innym stanie, żebym mógł Cię chwalić. Psalm 30 sobie otwórzcie. 10 werset. I aż do końca, tak? Zobaczcie, znowu, jak wiele fragmentów w psalmach się staje jasnym,

Psalm opiewający radość z wybawienia przez Boga

kiedy wiemy o tych dwóch perspektywach pośmiertnych, tak? Zobaczcie, Psalm 30, od 10 wersetu. I przepasałeś mnie radością, aby dusza moja śpiewała Ci i nie zamilkła. Panie Boże mój, będę Cię wysławiał wiecznie. Widzicie, to po raz kolejny...

Prorok Izajasz mówi o drodze do Boga poprzez pokutę i przemianę serca.

I znowu widzicie inny prorok, który mówi wprost, przez pokutowanie z grzechów możesz dojść do Boga. Możesz dojść do tak zbawiennej przemiany, że nie trafiasz do Szeolu. To jest 38 rozdział Izajasza od, powiedzmy, 16 wersetu.

Psalm mówi o Bogu, który ratuje duszę wiernego od szeolu (krainy umarłych)

ale Ty zachowałeś duszę moją od dołu zagłady. Ja mam takie tłumaczenie. Ty zachowałeś duszę moją od czego? Od szeolu. Tutaj mamy powiedziane, tak? Zachowałeś duszę moją od szeolu,

Werset wskazuje na rozróżnienie między śmiercią a życiem w Bogu.

to powoduje, że nie idę w dół, ale mogę być wezwany do góry. Żeby jeszcze to jaśniej przedstawić, Izajasz pisze w 18 wersecie i w 19 fantastycznie Nie w krainie umarłych bowiem Cię wysławiają.

Psalm opisujący Bożą miłość i litość wobec ludzi

Czy Ezechiela, czy Jeremiasza, tak? Więc Psalm 103 od 13 do 17 wersetu będę czytać. Jak się lituje Ojciec nad dziećmi,

Wers, w którym Psalmista opisuje miłosierną naturę Boga względem tych, którzy się Go boją.

tak się lituje Pan nad tymi, którzy się Go boją, bo On wie, jakim Tworem jesteśmy i pamięta, że jesteśmy prochem. I jak się lituje Ojciec nad dziećmi,

Jezus mówi, że kto w Niego wierzy, nie umrze na wieki, nawet jeśli umrze fizycznie.

... ... bo ta konstrukcja wyraźnie sugeruje, chociażby i umarł, żyć będzie dalej. Tu chodzi o to, chociażby i umarł, żyć będzie, a kto żyje i wierzy we mnie, nie umrze na wieki. To drugie stwierdzenie jest oczywiście stwierdzeniem na temat tak zwanej drugiej śmierci.

Rozmowa Jezusa z Nikodemem o narodzeniu z Ducha

I tak jest z każdym, kto się narodził z ducha. Odpowiedział Nikodem i rzekł do niego, jak to się może stać. Na to Jezus jemu odpowiada i to jest bardzo istotne. Jesteś nauczycielem w Izraelu, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, co wiemy, to mówimy i co widzieliśmy, o tym świadczymy.

Jezus mówi do Nikodema o konieczności ponownych narodzin duchowych.

Ale świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli nie wierzycie, gdy wam mówiłem o ziemskich sprawach, uwaga, jakże uwierzycie, gdy wam mówić będę o niebieskich? Ewidentnie widzicie w odpowiedzi na pytanie, jak się człowiek może narodzić na nowo, Jezus mu sugeruje wprost, że narodzenie na nowo jest już mówieniem o rzeczach niebieskich.

Jezus mówi o tym, że Syn Człowieczy musi być wywyższony, tak jak węża na pustyni, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

On tu mówi o sobie jako o Synu Człowieczym i mówi, kto wierzy w Niego nie będzie sądzony. To jest 18 werset i następne tego 3 rozdziału Ewangelii Jana. Kto wierzy w Niego nie będzie sądzony. Kto zaś nie wierzy, już jest osądzony, dlatego że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. A na tym polega sąd, ten, który już się dokonuje, nie chodzi o te ostateczne,

Jezus rozmawia z Nikodemem o sądzeniu i zbawieniu

że światłość przyszła na świat, ale ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie zbliża się do światłości, aby nie ujawniła ona jego uczynków. Ale kto postępuje zgodnie z prawdą, dąży do światłości, aby wyszło na jaw, że uczynki jego są dokonane w Bogu. Kto wierzy w Niego nie będzie sądzony. Krótko mówiąc, w wielu innych miejscach Pisma będziemy mieli mowę wprost o ludziach duchowych i cielesnych,

Jezus rozmawia z Nikodemem o sądzeniu i zbawieniu

że światłość przyszła na świat, ale ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie zbliża się do światłości, aby nie ujawniła ona jego uczynków. Ale kto postępuje zgodnie z prawdą, dąży do światłości, aby wyszło na jaw, że uczynki jego są dokonane w Bogu. Kto wierzy w Niego nie będzie sądzony. Krótko mówiąc, w wielu innych miejscach Pisma będziemy mieli mowę wprost o ludziach duchowych i cielesnych,

Apostoł Paweł pisze do chrześcijan w Filippi o swojej wdzięczności i modlitwach za nich

Najpierw sobie otwórzcie pierwszy list do Tesaloniczan. Zaraz po tym, jak tu przeczytaliśmy o uczynkach światłości, o uczynkach ciemności, o sądzie, który się dokonuje, dlatego, że się światłość objawia. Nawiasem mówiąc, zwróćcie uwagę, jeżeli jesteś chrześcijaninem czy jesteś chrześcijanką, to na przykład list do Filipian jasno o tym Ci mówi.

Mowa o postawie chrześcijan w obliczu dnia Pańskiego

Najpierw sobie otwórzcie pierwszy list do Tesaloniczan. Zaraz po tym, jak tu przeczytaliśmy o uczynkach światłości, o uczynkach ciemności, o sądzie, który się dokonuje, dlatego, że się światłość objawia. Nawiasem mówiąc, zwróćcie uwagę, jeżeli jesteś chrześcijaninem czy jesteś chrześcijanką, to na przykład list do Filipian jasno o tym Ci mówi.

fragment mowy Jezusa o byciu światłością świata

Pan Jezus jasno o tym mówi. On sobie powiedział, ja jestem światłością świata, ale potem do uczniów powiedział, wy jesteście światłością świata. Dlaczego? Bo macie moją światłość. List do Filipian wyraźnie mówi, że my jesteśmy źródłami światła w tym świecie.

Jezus określa siebie jako światłość świata

Pan Jezus jasno o tym mówi. On sobie powiedział, ja jestem światłością świata, ale potem do uczniów powiedział, wy jesteście światłością świata. Dlaczego? Bo macie moją światłość. List do Filipian wyraźnie mówi, że my jesteśmy źródłami światła w tym świecie.

zachęta do świecenia jak światła w świecie

Pan Jezus jasno o tym mówi. On sobie powiedział, ja jestem światłością świata, ale potem do uczniów powiedział, wy jesteście światłością świata. Dlaczego? Bo macie moją światłość. List do Filipian wyraźnie mówi, że my jesteśmy źródłami światła w tym świecie.

Fragment mówi o zachowaniu ducha, duszy i ciała w oczekiwaniu na powrót Chrystusa.

Jak wiecie, jak zapomnimy o tych bajkach świętego, w cudzym słowie, Augustyna o grzechu pierworodnym, no to rozumiemy, że ta dziewczynka po prostu miała ducha, który mógł do niej wrócić i tego ducha, że się tak wyrażę, nie w sensie spirytystycznym, tylko jej ducha, Pan Jezus wezwał i ona powstała, tak? Słowo Boże nam to wyraźnie mówi. I teraz przeskoczmy sobie, jak już tu mamy cały ten opis, czyli że on umarł, abyśmy przeczuwamy, czy śpimy razem z nim, żyli, do 23 wersetu. A sam Bóg pokoju niechaj was w zupełności poświęci, aby cały duch wasz i dusza i ciało zostały zachowani. I że on był zachowany, beznagany na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Bóg stworzył człowieka z prochu ziemi.

Wszakże nie to, co duchowe jest pierwsze, ale to co cielesne, potem dopiero duchowe. No dlatego Pan Jezus mówi, że musimy się narodzić na nowo. To jak się wszyscy urodziliśmy, to nie wystarczy. I 47 werset, jeszcze raz macie widzicie odwołanie. Pierwszy człowiek jest z prochu ziemi.

Jezus mówi Nikodemowi, że człowiek musi się narodzić na nowo, by wejść do królestwa Bożego.

Wszakże nie to, co duchowe jest pierwsze, ale to co cielesne, potem dopiero duchowe. No dlatego Pan Jezus mówi, że musimy się narodzić na nowo. To jak się wszyscy urodziliśmy, to nie wystarczy. I 47 werset, jeszcze raz macie widzicie odwołanie. Pierwszy człowiek jest z prochu ziemi.

Jezus wyjaśnia Nikodemowi potrzebę narodzenia się na nowo z Ducha, aby wejść do Królestwa Bożego.

I dlatego właśnie, jak powiedział Jezus o narodzeniu się z ducha. I ten go zapytał, jak to się może stać, że się mamy narodzić na nowo. Jezus mu odpowiedział, to jeżeli ja uczę o rzeczach ziemskich i masz problem, to jak zaczynam o niebieskich, tym bardziej skąd on Ci się bierze, skoro jesteś nauczycielem Izraela. Człowiek duchowy nagle, kiedy się rodzi na nowo, ma nową ojczyznę.

Odniesienie do wersetu listu Judy 18-19, które mówi o podziałach w Kościele na ludzi duchowych i niechętnych Duchowi.

to do tego podziału, zobaczycie, że to nie jest tylko znowu Paweł, to nie jest Pan Jezus, to są wszyscy. Nie ma żadnego trójpodziału na chylików, psychików i pneumatyków, ale jest ewidentnie podział na ludzi starych, psychicznych i na ludzi nowych, pneumatycznych. Na zdrowie, Nika, na zdrowie. List Judy, jak sobie otworzycie, nie ma żadnego rozdziału, bo jest jednym rozdziałem. List Judy, jak sobie otworzycie, wersety 18 i 19.

Apostoł Paweł pisze o tym, że Bóg rozświecił serca ludzkie, aby ludzie poznali chwałę Bożą przez Chrystusa.

Bo Bóg, który rzekł z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Chrystusowym.

O co chodzi w tym stwierdzeniu Pana Jezusa

oznacza przede wszystkim ciało nasze, to jak w tym kontekście rozumiecie to stwierdzenie Pana Jezusa, to jest Ewangelia Janowa, 14 rozdział, od pierwszego tam dalej idę, tak?

Rozdział Ewangelii Mateusza o wysyłaniu Dwunastu Apostołów

Mateusza 10 rozdział, jak sobie otworzycie Mateusza 10 rozdział, żeby jeszcze raz sobie ten dwójpodział potwierdzić. Mateusza 10 rozdział,チ Brittany 8. Mateusza 10 rozdział,

Ostrzeżenie przed ludźmi

Mateusza 10 rozdział, 28, 28. Zwróćcie uwagę, co Pan Jezus tam mówi. Są wszystko bardzo precyzyjne stwierdzenia.

Odniesienie do 2. rozdziału Listu do Efezjan

że wszystkim będziemy skutecznie głosić, że nikt tam nie trafi, ale jeżeli, no to wtedy tam się trafia z duszą i z ciałem. Jest to założenie, że tam nie trafia nikt, kto ma ducha. Efezjan, drugi rozdział, jak sobie otworzycie. Żeby już to sobie tak zupełnie potwierdzić.

Następstwa grzechu i łaski

naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, czyli szatana. Ducha, który teraz działa w synach buntu. Tak? Ale Bóg jest potem, czwarty werset, jest bogaty w miłosierdzie, no i właśnie łaską jesteście zbawieni przez wiarę. Śmierć, grzech powoduje śmierć duchową.

O grzechu i łasce

naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, czyli szatana. Ducha, który teraz działa w synach buntu. Tak? Ale Bóg jest potem, czwarty werset, jest bogaty w miłosierdzie, no i właśnie łaską jesteście zbawieni przez wiarę. Śmierć, grzech powoduje śmierć duchową.

O grzechu i łasce

naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, czyli szatana. Ducha, który teraz działa w synach buntu. Tak? Ale Bóg jest potem, czwarty werset, jest bogaty w miłosierdzie, no i właśnie łaską jesteście zbawieni przez wiarę. Śmierć, grzech powoduje śmierć duchową.

O grzechu i łasce

naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, czyli szatana. Ducha, który teraz działa w synach buntu. Tak? Ale Bóg jest potem, czwarty werset, jest bogaty w miłosierdzie, no i właśnie łaską jesteście zbawieni przez wiarę. Śmierć, grzech powoduje śmierć duchową.

Tekst odnosi się do śmierci Jezusa na krzyżu, zgodnie z 23. rozdziałem Ewangelii Łukasza, 46. wersecie.

Do tej prawdy, tak? Do tej prawdy, oczywiście, że Jezus, który jest bez grzechu, umierając, umiera jako osoba duchowa, jako człowiek. 23 rozdział Ewangelii Łukasza, 23 rozdział, 46 werset. Tylko osoba duchowa może w ten sposób powiedzieć,

Hiob wyraża swoją wiarę w Boga i zmartwychwstanie.

Hiob. Co mówi Hiob? Lecz ja wiem, że odkupiciel mój żyje i że jako ostatni stanie nad prochem. Krótko mówiąc, człowiek umiera, proch wraca do prochu. I co się dzieje? Że potem, chociaż moja skóra jest tak poszarpana, uwolniony od swojego ciała, będę oglądał Boga.

Hiob mówi, że będzie oglądał Boga swoimi oczami, choć jego ciało powróci do prochu.

Nawiasem mówiąc, bardzo interesujące stwierdzenie, bo Hiob jest precyzyjny w swoich wypowiedziach również, a on tu mówi wyraźnie, że zobaczy Boga oczami, choć mówi wyraźnie, że od tego ciała, które jest prochem i do prochu wróci, będzie uwolniony. Zauważyliście to? Konsekwencja. Hiob się nigdy nie myli i tutaj również najwyraźniej się nie przejęzyczył. Teraz... Czy my jeszcze mamy chwilę? Bo jest jeszcze jedna rzecz, którą...

Bóg powołuje Abrahama do wypełnienia Swojego planu

Że ci tacy jak Abraham, Izaak, Jakub, Zuzanna, że oni przebywają w innym miejscu niż na przykład ci święci, którzy są pod ołtarzem pańskim. Pamiętacie to? To jest ewidentnie inny poziom. I są jeszcze inni, którzy przebywają przed ołtarzem, przed tronem,

Narodziny Ezawa i Jakuba

Że ci tacy jak Abraham, Izaak, Jakub, Zuzanna, że oni przebywają w innym miejscu niż na przykład ci święci, którzy są pod ołtarzem pańskim. Pamiętacie to? To jest ewidentnie inny poziom. I są jeszcze inni, którzy przebywają przed ołtarzem, przed tronem,

Jakub kupuje pierworództwo od Ezawa

Że ci tacy jak Abraham, Izaak, Jakub, Zuzanna, że oni przebywają w innym miejscu niż na przykład ci święci, którzy są pod ołtarzem pańskim. Pamiętacie to? To jest ewidentnie inny poziom. I są jeszcze inni, którzy przebywają przed ołtarzem, przed tronem,

Historia Zuzanny

Że ci tacy jak Abraham, Izaak, Jakub, Zuzanna, że oni przebywają w innym miejscu niż na przykład ci święci, którzy są pod ołtarzem pańskim. Pamiętacie to? To jest ewidentnie inny poziom. I są jeszcze inni, którzy przebywają przed ołtarzem, przed tronem,

Tron Boży w niebie

Że ci tacy jak Abraham, Izaak, Jakub, Zuzanna, że oni przebywają w innym miejscu niż na przykład ci święci, którzy są pod ołtarzem pańskim. Pamiętacie to? To jest ewidentnie inny poziom. I są jeszcze inni, którzy przebywają przed ołtarzem, przed tronem,

Nawiązanie: ci, którzy przebywają przed ołtarzem, przed tronem

pieczęć piąta - męczennicy pod ołtarzem

Że ci tacy jak Abraham, Izaak, Jakub, Zuzanna, że oni przebywają w innym miejscu niż na przykład ci święci, którzy są pod ołtarzem pańskim. Pamiętacie to? To jest ewidentnie inny poziom. I są jeszcze inni, którzy przebywają przed ołtarzem, przed tronem,

Wskrzeszenie Łazarza

przepowiada sytuację z Łazarzem, już nie tym żebrakiem, ale ze swoim przyjacielem Łazarzem, który został wskrzeszony z martwych po czterech dniach leżenia w grobie. I co? Nawrócili się faryzeusze? Nie. Zaraz po tym, jak się dowiedzieli, że takie cuda robi, 11 rozdział Ewangelii Janowej to będzie, tak?

Opis reakcji arcykapłanów i faryzeuszów na wskrzeszenie człowieka przez Jezusa

Zaraz po tym, jak dotarły do nich wieści, że wskrzesił człowieka, tak? Leżącego cztery dni w grobie, co oni robią? Nawracają się? Wierzą w coś? To jest 11 rozdział, 47 werset Ewangelii Janowej. Tedy arcykapłani i faryzeusze zwołali Radę Najwyższą i powiedzieli, cóż uczynimy, skoro człowiek ten dokonuje tak wielu cudów?

Fragment ten odnosi się do przypowieści o bogaczu i Łazarzu, gdzie Jezus mówi, że jeśli ktoś nie słucha Mojżesza i proroków, to nie uwierzy nawet, gdyby ktoś z martwych powstał.

Jeżeli go tak zostawimy, wszyscy w niego uwierzą. Wiecie, to jest to, co Jezus przepowiedział, że już wrócił gość z martwych, no i co z tego? Wystarczy Tora, wystarczy Mojżesz, wystarczą prorocy, wystarczy ci Tanach, tak? Nawet nie musisz mieć Nowego Testamentu. Wyraźnie Pan Jezus mówi, że to wystarczy, żeby odkryć Mesjasza.

Odniesienie do fragmentu z Ewangelii Jana, w którym Jezus mówi o życiu wiecznym i zmartwychwstaniu

mamy właśnie w Ewangelii Janowej, skoro już tam jesteśmy, w 5 rozdziale, od 24 wersetu do 29. Pierwsza rzecz, pierwsza święta obietnica na temat tych, którzy są duchowi. Jezus mówi tak, 24 werset 5 rozdziału Ewangelii Jana. Amen, amen, powiadam wam.

Fragment mowy Jezusa o zmartwychwstaniu umarłych.

Amen, amen, powiadam wam też, że zbliża się godzina, owszem, już nadeszła, kiedy umarli usłyszą głos Syna Bożego, i ci, co usłyszą, żyć będą. Teraz widzicie, Jezus tu nie mówi o tych, którzy są duchowi. Jezus mówi o tych, którzy mogą się znajdować w przeolu.

Wypowiedź Jezusa o zmartwychwstaniu i sądzie

Mówi wyraźnie o umarłych, tak? Że usłyszą głos Syna Bożego, muszą mieć tam jakiś rodzaj świadomości. Ci, którzy usłyszą, żyć będą. Jak bowiem Ojciec ma żywot w sobie, tak dał i Synowi, by miał żywot sam w sobie. I dał mu władzę sądzenia, bo jest Synem Człowieczym.

Mówi o tym, że jesteśmy zbawieni przez łaskę i wiarę w Chrystusa

Mówię do tych wszystkich, którzy jeszcze na coś takiego by mieli się zaskoczyć. Mówię do tych wszystkich, którzy jeszcze na coś takiego by mieli się z tym zaskoczyć. Mówię do tych wszystkich, którzy jeszcze na coś takiego by mieli się z tym zaskoczyć. Ale liczmy tylko i wyłącznie na miłosierdzie Pana, przez wiarę przyjmijmy, przez wiarę w zmartwychwstałego Chrystusa,