Czemu Zło Spada na Dobrych Ludzi? Hiob Oświecony

Fragment tekstu nawiązuje do Listu do Rzymian 8:31-32, w którym Paweł pyta, że jeśli Bóg jest z nami, to kto może być przeciwko nam, oraz stwierdza, że Bóg, który nie oszczędził swojego Syna, ale wydał Go za nas wszystkich, okazuje nam tym samym swoją wielką miłość.

całym umysłem, całym ciałem, całą siłą naszej woli, że jeżeli Ty jesteś z nami, to kto może być przeciwko nam? Jeżeli Ty, który nawet własnego Syna nie oszczędziłeś, ale go za nas wszystkich wydałeś, jeżeli Ty tak bardzo nas kochasz,

Jezus wzywa swoich uczniów, aby każdego dnia brali swój krzyż i naśladowali Go. Kto bowiem chce zachować swoje życie, ten je straci, a kto straci swe życie dla Niego, ten je zachowa.

To był fragment z Łukasza, IX rozdział, wersety 23 i następne. I powiedział do wszystkich, jeżeli kto chce pójść za Mną, Jezus oczywiście, niechaj się zaprze samego siebie i bierze krzyż swój na siebie codziennie i naśladuje Mnie. Kto bowiem chce zachować duszę swoją, straci ją. Kto zaś straci duszę swoją dla Mnie, ten ją zachowuje.

Jezus uczy, że kto chce iść za Nim, musi się zaprzyć samego siebie, wziąć swój krzyż i naśladować Go.

I tu chodzi o tą psychę, o tą duszę. I istnieje też na sposób duchowy, tudzież pneumatyczny. Dlatego Paweł później mówi, niech nieskażony wasz, niepokalany, niezanieczyszczony duch wasz, dusza i ciało oczekują na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa. Duch, dusza i ciało. Jezus tutaj wyraźnie mówi o tym, żeby się zaprzeć tego, że zaparcie się samego siebie jest zaparciem.

Jezus mówi o konieczności utraty życia doczesnego dla zyskania życia wiecznego.

Mateusza 16. rozdział. I zobaczcie, w 16. rozdziale u Mateusza, w 25. wersecie, mimo że u Marka i Łukasza jest dobrze przetłumaczone, tu... Nie wiem, czy ktoś inny tłumaczył, czy o co chodzi. Tu to psyche również pojawia się, nawet w Biblii Warszawskiej, tylko w innej Ewangelii, również się pojawia jako życie. Widzicie to? 25. to jest 16. rozdział Mateusza, 25. werset. Bo kto by chciał życie swoje zachować, utraci je. A kto by utracił życie swoje dla mnie, odnajdzie je. I tutaj też po grecku jest słowo psyche. Kto by chciał duszę swoją zachować, ten ją utraci.

Tekst odnosi się do Księgi Rodzaju, która jest jedną z ksiąg historycznych Biblii.

To jednak od Księgi Rodzaju aż do Księgi Estery mamy do czynienia cały czas z księgami historycznymi. Zauważyliście to? Księga Powtórzonego Prawa, na przykład Księga Kapłańska to są nadal księgi historyczne w Biblii. One opisują jakąś historię i przy okazji tej historii przekazują jeszcze też wiele innej mądrości. A zatem Księga Hioba znajduje się po Księdze Estery.

Tekst odnosi się do Księgi Powtórzonego Prawa i Księgi Kapłańskiej, które są księgami historycznymi w Biblii.

To jednak od Księgi Rodzaju aż do Księgi Estery mamy do czynienia cały czas z księgami historycznymi. Zauważyliście to? Księga Powtórzonego Prawa, na przykład Księga Kapłańska to są nadal księgi historyczne w Biblii. One opisują jakąś historię i przy okazji tej historii przekazują jeszcze też wiele innej mądrości. A zatem Księga Hioba znajduje się po Księdze Estery.

Tekst odnosi się do Księgi Estery, która jest jedną z ksiąg historycznych Biblii.

To jednak od Księgi Rodzaju aż do Księgi Estery mamy do czynienia cały czas z księgami historycznymi. Zauważyliście to? Księga Powtórzonego Prawa, na przykład Księga Kapłańska to są nadal księgi historyczne w Biblii. One opisują jakąś historię i przy okazji tej historii przekazują jeszcze też wiele innej mądrości. A zatem Księga Hioba znajduje się po Księdze Estery.

Tekst odnosi się do Księgi Hioba, która następuje po Księdze Estery w Biblii.

To jednak od Księgi Rodzaju aż do Księgi Estery mamy do czynienia cały czas z księgami historycznymi. Zauważyliście to? Księga Powtórzonego Prawa, na przykład Księga Kapłańska to są nadal księgi historyczne w Biblii. One opisują jakąś historię i przy okazji tej historii przekazują jeszcze też wiele innej mądrości. A zatem Księga Hioba znajduje się po Księdze Estery.

Fragment mówi o Księdze Hioba jako tekście, który pokazuje Boga jako Stwórcę, a nie tylko jako działającego w historii.

to mogą nam wrzucić specyficzny, fałszywy, o to mi chodzi, filtr w rozumieniu Słowa Bożego i rozumieniu Księgi Hioba. Zatem jedną z takich rzeczy, która według mnie jest nieco fałszywa, jest stwierdzenie, że Księga Hioba jest Księgą li tylko poetycką. Otóż, oczywiście nie jest to Księga historyczna, ale mnóstwo rzeczy, które znajdują się w Księdze Hioba są retrospekcją, są pokazaniem Boga jako Stwórcy. Nie tyle pokazaniem, że On w historii działał, bo to mieliśmy na ten temat wiele ksiąg. Ale, że wszystkie prawa natury, wszystko to, co my możemy obserwować, naukowo mierzyć, badać, że za tym wszystkim stoi Bóg.

Odniesienie do astronomicznych obserwacji w Księdze Hioba

Bardzo interesującą rzeczą jest, dzisiaj jeszcze do tego nieco wrócimy, niektórzy liczą w Księdze Hioba ponad 20 praw natury lub też praw naukowych przedstawionych w Księdze Hioba parę tysięcy lat przed tym, jak się to wydarzyło. Parę tysięcy lat przed tym, jak się to wydarzyło. Jak myśmy je w ogóle odkryli. I gdy chodzi o naturę kosmosu, o na przykład astronomię i obserwacje astronomiczne, pojawiają się w Księdze Hioba Plejady i Orion.

Odniesienie do Plejad i Oriona, gwiazd wspomnianych w Księdze Hioba

Oraz bardzo konkretne hebrajskie określenia, które mówią o ich specyficznej naturze, Plejad i Oriona. A myśmy to obserwacyjnie stwierdzili dopiero parę tysięcy lat po tym, jak Bóg to osobiście w swoim słowie w Księdze Hioba powiedział. Jak stworzył Plejady i Oriona. Mowa jest tutaj o zjawiskach przyrodniczych związanych z meteorologią, w sensie, które meteorologia może badać, chodzi o różne prawa związane z pogodą. I tak dalej, i tak dalej.

Tekst opisuje cierpienia, jakie Bóg zesłał na Hioba, odbierając mu całe jego bogactwo i zdrowie.

Nawet jeżeli niektórzy z was czytali i teraz się dziwią, że jak to, przecież czytałem o tym. Więc jeszcze raz mówię, tego nie ma w Księdze Hioba. Tak? Bóg następnie dowalił cierpieniem Hiobowi. Hiobowi wszystko mu wziął, wszystko stracił, cały majątek, wszystkie pieniądze, wszystkie posiadłości, wszystkie dobra, ruchomości i nieruchomości, wszystko.

Księga Hioba opisuje historię Hioba, pobożnego człowieka, który doświadczył wielkiego cierpienia, a mimo to pozostał wierny Bogu.

kiedy ono przychodzi, bo przecież cierpienie podobnie jak dobro, właśnie i tu się pojawia kolejne kłamstwo, cierpienie podobnie jak dobro, po prostu jest rozdawane przez Boga, nie wiadomo na jakiej zasadzie, okej? Więc jak to jest? Jak człowiek ma przyjąć cierpienie? To jest jedno. Lub też drugie, że no nie tyle jak człowiek ma przyjąć cierpienie, co być może, że Księga Hioba odpowiada na pytanie,

Nawiązanie: Księga Hioba odpowiada na pytanie, jak człowiek ma przyjąć cierpienie

Fragment pochodzący z wprowadzenia do Księgi Hioba, odnoszący się do słów Hioba po utracie majątku i dzieci.

No i teraz wszyscy kiwają głowami, że a, rzeczywiście, to Bóg dał, Bóg wziął. To jest to, tak? Rozumiecie? I to pozostaje jako podsumowanie Księgi Hioba, tak? Jak ktoś jest co bardziej cwany, to jeszcze podaje drugi cytat, ale chcę wam pokazać, one pochodzą tylko i wyłącznie z wprowadzenia do Księgi Hioba,

Pierwszy rozdział Księgi Hioba, kiedy pierwsze nieszczęście spadło na Hioba, a on wypowiedział te słowa.

a nie są żadnymi konkluzjami. Otóż pierwsze, to jest pierwszy rozdział Księgi Hioba, 21 i 22 werset. Kiedy to pierwsze nieszczęście spadło, a więc utrata tych wszystkich dóbr materialnych i dzieci, kiedy spadło na Hioba, to jest pierwszy rozdział Księgi Hioba, 21 werset i następny. Wtedy on powiedział, nagi wyszedłem z łona matki mojej i nagi stąd odejdę. I tu pada to sakramentalne, w cudzysłowie, Pan dał, Pan wziął, niech będzie imię Pańskie błogosławione.

Odniesienie do Księgi Hioba, rozdziału 40.

Po prostu. Tak? I niektórzy powiedzą, przecież Bóg sam, jak sobie otworzycie Księgę Hioba, 40 rozdział, mówią, przecież jak Bóg wreszcie przyszedł, po tych różnych debatach, pod koniec tej historii to jest 40 rozdział, to przecież to jest dokładnie to, co powiedział, nieprawda? Zobaczcie, 40 rozdział Księgi Hioba od pierwszego wersetu.

Księga Hioba opowiada o sprawiedliwym Hiobie, którego Bóg wystawia na próbę przez dopuszczenie na niego licznych nieszczęść.

Zwisa mi, co tam się dzieje z Hiobem. Okej, może rzeczywiście. Może mu za dobrze jest w tym życiu. Działaj. To jest ta druga odpowiedź, która mówi, że Bóg...

Księga Hioba opisuje historię pobożnego człowieka, Hioba, który zostaje poddany próbom przez Boga. Trzej przyjaciele Hioba próbują mu wytłumaczyć powód jego cierpienia, ale ich argumenty okazują się błędne.

To jest pierwsza rzecz. Tak? Druga rzecz, na którą chcę wam zwrócić uwagę, że niektórzy cytują Księgę Hioba, żeby potwierdzić jakieś swoje koncepcje, a nie widzą, że w Księdze Hioba wypowiada się trzech kłamców. Znaczy, nie chodzi o to, że oni w ogóle kłamią, o tym zaraz sobie jeszcze powiemy,

fragment wspomniany w tekście

Dla przykładu otwórzcie sobie proroka Ezechiela. I tutaj jest 14 rozdział. Nawiasem mówiąc, widzicie, już te dwa fragmenty, które chcę wam pokazać i które chcę wam zacytować, już rzucają bardzo ciekawe światło na temat tego, o czym mówi historia Hioba i czemu Księga Hioba znalazła się w Biblii.

fragment cytowany w tekście

Dla przykładu otwórzcie sobie proroka Ezechiela. I tutaj jest 14 rozdział. Nawiasem mówiąc, widzicie, już te dwa fragmenty, które chcę wam pokazać i które chcę wam zacytować, już rzucają bardzo ciekawe światło na temat tego, o czym mówi historia Hioba i czemu Księga Hioba znalazła się w Biblii.

Bóg zwraca się do Ezechiela

Zobaczcie, 14 rozdział, 12 werset Ezechiela i następne. I doszło mnie słowo Pana tej treści. To Ezechiel bezpośrednio od Boga usłyszał. Synu człowieczy, jeżeli jaki kraj zgrzeszy przeciwko mnie, dopuszczając się niewierności,

Fragment odnosi się do obrazu sądu Bożego, w którym Bóg zapowiada, że nawet obecność takich sprawiedliwych mężów, jak Noe, Daniel i Hiob, nie uchroni ludzi przed karą.

i ja wyciągnę swoją rękę przeciwko niemu, i uszczuplę jego zapasy chleba, i ześlę na niego głód, i wytracę z niego ludzi i bydło, to choćby nawet byli z nim ci trzej mężowie, Noe, Daniel i Hiob,

Historia Noego i potopu

To jest Noe i to jest Daniel. O czym nam to mówi? Że również Hiob musiał się znajdować w podobnej sytuacji jak oni. A jaka to była sytuacja? Noe, jedyny wierzący, jedyny sprawiedliwy w całym bezbożnym pokoleniu.

Historia Hioba i jego próby wiary

To jest Noe i to jest Daniel. O czym nam to mówi? Że również Hiob musiał się znajdować w podobnej sytuacji jak oni. A jaka to była sytuacja? Noe, jedyny wierzący, jedyny sprawiedliwy w całym bezbożnym pokoleniu.

Daniel wymieniony jako sprawiedliwy

To jest Noe i to jest Daniel. O czym nam to mówi? Że również Hiob musiał się znajdować w podobnej sytuacji jak oni. A jaka to była sytuacja? Noe, jedyny wierzący, jedyny sprawiedliwy w całym bezbożnym pokoleniu.

Noego i potop

Ratuje razem z nim parę osób. Pamiętacie to? To jest Noe. Daniel, jeszcze raz, jest prorokiem Pana, gdzie w Babilonie, otoczony fałszywymi kultami,

Prorok Daniel w Babilonie

Ratuje razem z nim parę osób. Pamiętacie to? To jest Noe. Daniel, jeszcze raz, jest prorokiem Pana, gdzie w Babilonie, otoczony fałszywymi kultami,

Hiob jest jedną z postaci wymienionych jako przykład sprawiedliwego człowieka

19. Albo jeżelibym zesłał zarazę na ten kraj i wylał nań swój gniew w krwi przelewie, aby wytępić w nim ludzi i bydło, to choćby byli w nim Noe, Daniel i Hiob, jaką żywy, mówi wszechmocny Pan,

Noe, Daniel i Hiob zostają wspomniani jako przykłady sprawiedliwych ludzi, którzy nawet gdyby żyli w danym kraju, nie byliby w stanie uchronić go przed Bożym gniewem i karą

19. Albo jeżelibym zesłał zarazę na ten kraj i wylał nań swój gniew w krwi przelewie, aby wytępić w nim ludzi i bydło, to choćby byli w nim Noe, Daniel i Hiob, jaką żywy, mówi wszechmocny Pan,

Hiob traci swoje dzieci

bo nasze studium ma tylko naświetlić księgę Hioba i was zachęcić do czytania, a nie ma wam zastąpić czytania. Tak? Ale tu, w tym kontekście czytajcie parę fragmentów o tym, że Hiob stracił swoich synów i swoje córki,

relacja Ezechiela z Bogiem

ale też fragment, do którego też się jeszcze odwołam, jaka była jego relacja, jaka była jego relacja z tymi swoimi dziećmi, bo to jest bardzo interesujące. A zatem mamy Ezechiela, do którego Bóg mówi,

Odniesienie do Listu Jakuba w Nowym Testamencie

że Hiob jest konkretną postacią, tak samo konkretną jak Daniel czy Noe. Jasne? Zobaczmy sobie jeszcze świadectwo z Nowego Testamentu. To jest list Jakubowy.

Historia Hioba

W liście świętego Jakuba bardzo interesującą informację znajdziemy w piątym rozdziale, w dziesiątym i w jedenastym wersecie, a mianowicie, że Hiob, to jest kolejna bardzo ważna rzecz, a mianowicie, że Hiob niezależnie od tego, z czym się zmagał, i czytając Księgę Hioba o tym pamiętajcie, że Hiob był prorokiem.

Hiob i jego wytrwałość

W liście świętego Jakuba bardzo interesującą informację znajdziemy w piątym rozdziale, w dziesiątym i w jedenastym wersecie, a mianowicie, że Hiob, to jest kolejna bardzo ważna rzecz, a mianowicie, że Hiob niezależnie od tego, z czym się zmagał, i czytając Księgę Hioba o tym pamiętajcie, że Hiob był prorokiem.

Tekst nawiązuje do Księgi Hioba, która opowiada o cierpieniach Hioba i jego postawie wobec nich.

Tu jest, nawiasem mówiąc, to już tak zupełnie nawiasem mówiąc, jak niektórzy próbują też opowiadać, mówią, że Hiob jest przykładem właśnie stoickiego przyjęcia cierpienia. I się powołują też na Księgę Jakuba, mówią, przecież Jakub powiedział, że on jest przykładem cierpliwości.

Tekst nawiązuje do Listu Jakuba, w którym autor mówi o roli cierpliwości w życiu chrześcijanina.

Tu jest, nawiasem mówiąc, to już tak zupełnie nawiasem mówiąc, jak niektórzy próbują też opowiadać, mówią, że Hiob jest przykładem właśnie stoickiego przyjęcia cierpienia. I się powołują też na Księgę Jakuba, mówią, przecież Jakub powiedział, że on jest przykładem cierpliwości.

Księga Hioba opisuje historię Hioba, który pomimo wielu cierpień zachowuje wiarę w Boga i jest przez Niego nagradzany.

Tak! Hiob jest przykładem cierpliwości w swoim cierpieniu, ale zauważcie, że ta cierpliwość nie oznacza braku reakcji. Hiob się cały czas rzuca i Bóg mu wcale nie wytyka tego, jako czegoś złego. Hiob wyraża swoje emocje, jest wściekły, krzyczy na Boga i tych rzeczy Bóg mu nie wytyka.

Hiob akceptuje zarówno dobre, jak i złe wydarzenia w swoim życiu jako dar od Boga

zobacz, jaka była jego reakcja, dobre przyjmujemy od Boga, czy nie mielibyśmy przyjmować i złego. I tyle. I pokazują Hioba prawie, jakby był jakimś, wiecie, mistrzem jakiegoś durnego zen, który siedzi i po prostu, i ciśnie w ten sposób, tak? Nic go nie rusza. Jeżeli by tak było, no to skąd by się wziął w takim razie trzeci rozdział,

Tekst nawiązuje do cierpienia, które jest tematem Księgi Hioba, choć nie jest centralnym.

To po co w ogóle? Dlaczego to na nich spada? Zobaczcie sobie rozdział 10. Temat cierpienia istnieje w Księdze Hioba, jeszcze raz powtarzam, ale nie jest centralny. 10 rozdział, 18 werset. Kolejny czemu. Ja nie pokażę wam wszystkich czemu Księdza Hioba, tylko pokazuję wam te charakterystyczne. 10 rozdział, 18 werset. Dlaczego wywiodłeś mnie z łona matki?

Osoba skarży się, że Bóg traktuje ją jak wroga

Bodajbym był skonał, nim mnie ujrzało oko. To jest to, mówi po co? Po to, żebym cierpiał? To po co? Po to? Dlaczego? Zobaczcie sobie 13 rozdział. 24, 25 werset. 13 rozdział Hioba, 24, 25 werset. Czemu zakrywasz swoje oblicze i uważasz mnie za swojego wroga?

Bóg zwraca się do Hioba z serii pytań, aby ten zrozumiał wielkość Boga i swoją ludzką ograniczoność.

Nie ma takiego prawa, które by tobie wystarczyło, żeby coś ode mnie uzyskać, żebym ja musiał być podległy twojej woli. To jest to, co Bóg chce powiedzieć w Księdze Hioba. I dlatego, rozumiecie, jak się pojawia przed Hiobem, to zadaje mu pytanie, mówi Hiob, Hiob, pobudka, o co tobie cały czas w swoim dyskursie chodziło?

Szatan się wcale z Bogiem o nic nie zakłada. Ale zobaczcie, pierwszy rozdział.

Szatan się wcale z Bogiem o nic nie zakłada. Ale zobaczcie, pierwszy rozdział. Jeden werset. Hiob, pierwszy rozdział, księga Hioba. Pierwszy rozdział, dziewiąty werset.

Bóg chwali Hioba

Szatan się o nic z Bogiem nie zakłada. On się, on tylko, uważajcie, oskarża Hioba. Tak? Bóg mu mówi, bo Bóg chwali Hioba. Zobaczcie, ósmy werset.

Bóg rozmawia z szatanem na temat Hioba

Rzekł Pan do szatana, czy zwróciłeś uwagę na mojego sługę Hioba? Nawiasem mówiąc, to akurat jest dosyć przerażające, że przychodzi szatan do Boga, a Bóg na przykład mówi o tobie, no nie? Do szatana mówi, czy zwróciłeś na niego uwagę? I szatan zwraca na ciebie uwagę.

Fragment odnosi się do sceny, w której Bóg rozmawia z szatanem o Hiob

Hej, my już jesteśmy z drugiej strony krzyża, pamiętacie? My już nie żyjemy. Szatan, ale no właśnie, to jeszcze jesteśmy w Starym Przymierzu. To jest to. Bóg mówi do szatana, czy zwróciłeś uwagę na mnie?

Bóg chwali Hioba przed szatanem

I mówi do szatana, czy zwróciłeś uwagę na mojego sługę, Hioba? I popatrzcie, chwali go. Mówi, bo nie ma mu równego na ziemi. Mąż to nienaganny i prawy, bogobojny i stroniący od złego. A teraz to jest to, tak?

Fragment tekstu odnosi się do kluczowego tematu Księgi Hioba, czyli zadawania pytań o powód cierpienia i sprawiedliwość Boga.

To jest pytanie. On jest taki dobry, bo cię kocha? I to jest podstawowe pytanie Księgi Hioba. Dlaczego, co my robimy w swoim życiu w relacji z Bogiem? Tak?

Fragment tekstu odnosi się do Księgi Hioba, rozdział 1, wiersz 5, w którym mowa jest o Hiobie wysyłającym po swoich dzieciach po dniach uczty.

A nawet, jeżeli co do siebie on nie ma wątpliwości, to może ma wątpliwości co do innych ludzi. Zauważcie, pierwszy rozdział, piąty werset, co mówi na temat Hioba. A gdy minęły dni uczty, posyłał Hiob po nich, tam chodzi o jego dzieci, tak?

Tekst odnosi się do Hioba, który składał ofiary przebłagalne za swoje dzieci, obawiając się, że mogły one zgrzeszyć przeciwko Bogu.

Myślał bowiem Hiob, może zgrzeszyli moi synowie i znieważli Boga w swoich sercach. Tak więc czynił Hiob zawsze. Dlaczego? To jest kolejna poszlaka, która nam mówi.

Odniesienie do historii Hioba, kiedy szatan wystawia go na próbę przez zabieranie mu dóbr materialnych i dotykanie jego ciała.

Zobaczcie drugi rozdział, wersety czwarty i piąty. Jak później Bóg mu mówi, no to sprawdźmy go. Czy rzeczywiście ma serce czyste. I on tam wszystko traci w swoim życiu. Przychodzi szatan i jeszcze raz mówi, ok, wziąłeś mu dobra materialne, ale jeszcze raz u człowieka bardzo często włącza się ta zasada, wołanie o sprawiedliwość, nie jak mu coś weźmiesz z zewnątrz, ale jak dotkniesz jego ciała. Zobaczcie drugi rozdział, czwarty i piąty werset. Bo Pan znowu chwali Hioba, a na to szatan odpowiedział Panu mówiąc,

Odniesienie do rozdziału 12, wersetu 10 w Księdze Objawienia

O tym Biblia w wielu miejscach mówi, ale otwórzmy sobie tylko Objawienie Janowe, żebyście zobaczyli, że ta prawda jest tu potwierdzona. To jest 12 rozdział 10 werset Objawienia Janowego.

Tekst odnosi się do wizji z Księgi Objawienia, w której usłyszano w niebie głos oznajmiający, że nadeszło zbawienie i panowanie Boga oraz władza Chrystusa.

Zobaczcie, 12 rozdział, 10 werset Objawienia, tudzież Apokalipsy Janowej. Usłyszałem donośny głos w niebie mówiący, teraz nastało zbawienie i moc, i panowanie Boga. I władza Chrystusa Jego. Dlaczego?

Fragment odnosi się do zrzucenia szatana z nieba, który następnie przestaje oskarżać wierzących

Chrystusa Bożego, którym jest Jezus. To jasna sprawa. Tak? O tym mówi między innymi właśnie Objawienie 12, rozdział 10, werset. Tak? Tak, szatan oskarżał, ale już nie oskarża tych, którzy się dali przybić razem z Chrystusem do krzyża,

Hiob składa ofiary za swoje dzieci

Wysuwa takie oskarżenie, czy za darmo jest Hiob tak bogobojny. Hiob sam, jak powiedziałem, w pierwszym rozdziale, w piątym wersacie, swoim postępowaniem to potwierdza. Zobaczcie też trzeci rozdział, wersety 25 i 26, gdzie sam przyznaje, że tak jest.

Hiob rozważa swoje cierpienie

Wysuwa takie oskarżenie, czy za darmo jest Hiob tak bogobojny. Hiob sam, jak powiedziałem, w pierwszym rozdziale, w piątym wersacie, swoim postępowaniem to potwierdza. Zobaczcie też trzeci rozdział, wersety 25 i 26, gdzie sam przyznaje, że tak jest.

Mowa o Lewiatanie, potężnym stworzeniu morskim.

Otwórzmy sobie Księgę Hioba, 41 rozdział. Bo musimy naprawdę ten case mocno uzasadnić. Musimy naprawdę ten case mocno uzasadnić. Księga Hioba, 41 rozdział, 7 werset. 42 rozdział.

Dalsza część historii Hioba.

Otwórzmy sobie Księgę Hioba, 41 rozdział. Bo musimy naprawdę ten case mocno uzasadnić. Musimy naprawdę ten case mocno uzasadnić. Księga Hioba, 41 rozdział, 7 werset. 42 rozdział.

Nawiązanie: Księga Hioba, 42 rozdział.

Bóg krytykuje przyjaciół Hioba, że nie mówili o Bogu prawdy, tak jak Hiob

to jest 42 rozdział, siódmy werset. Jeszcze raz. Nie mówiliście o mnie prawdy, jak mój sługa Job, tudzież Hiob. To znaczy, że nie w ogóle nie mówili o nim prawdy, ale w jednym konkretnym aspekcie.

Odniesienie do rozdziału 1 Księgi Hioba, w którym Bóg rozmawiał z szatanem na temat Hioba i jego wiary.

I on mówił, że nic takiego nie zrobił. I w tym sensie Bóg powiada, że kłamaliście. Mieliście fałszywą teologię, w ramach której Jego oskarżaliście,

Elifaz mówi do Hioba, rozważając nad nieszczęściami, które go spotkały.

ale przy okazji również mnie. Zauważcie Księgę Hioba, 4 rozdział. Otwórzmy sobie. To jest Elifas. Księga Hioba, 4 rozdział, wersety 7 i 8.

Hiob jest przykładem osoby, która pomimo swojej pobożności i sprawiedliwości została doświadczona przez Boga cierpieniem, co kłóci się z typową teologią, że Bóg nagradzający dobrych i karający złych.

Ale tu widzicie, to jest podstawa do tej teologii. Jak ktoś robi dobrze, to dostaje od Boga dobrze. Jak ty dostałeś od Boga źle, to jest tu już ciekawa teologia, że dostałeś od Boga źle, to znaczy, że musiałeś coś złego zrobić. Zobaczcie Hioba dalej, 8 rozdział, wersety 3-6.

Odniesienie do Księgi Hioba, rozdział 8, wersety 3 i 4, gdzie Bildad korzysta z retorycznego pytania, aby wskazać, że Bóg jest sprawiedliwy i karze grzeszników.

Czy wszechmocne nagina sprawiedliwość? I czytamy dalej. Gdy twoi synowie zgrzeszyli przeciwko niemu, wydał ich na łup ich występku. Lecz jeśli sam do Boga się zwrócisz i wszechmocnego błagać będziesz o łaskę, jeśli będziesz czysty i prawy, to jest to,

Tekst odnosi się do wersetów z Księgi Przysłów, które mówią, że Bóg sprzeciwia się pysznym, ale daje łaskę pokornym.

I teraz widzicie, dlaczego, jeszcze raz, dlaczego tyle tych fragmentów przywołuję? Bo nawet w Magnificacie, tak, jak Pan Jezus się tak zwany małżeń, czyli w tej pieśni mamy Pana Jezusa, którą ona zanosi do Boga, w innych miejscach, w Księga Przysłów, w wiele innych miejscach jest psalmy, które potwierdzają i powtarzają tę tezę, że Bóg się sprzeciwia pysznym i wyniosłym,

Tekst odnosi się do pieśni Maryi, zwanej Magnificat, która znajduje się w Ewangelii Łukasza.

I teraz widzicie, dlaczego, jeszcze raz, dlaczego tyle tych fragmentów przywołuję? Bo nawet w Magnificacie, tak, jak Pan Jezus się tak zwany małżeń, czyli w tej pieśni mamy Pana Jezusa, którą ona zanosi do Boga, w innych miejscach, w Księga Przysłów, w wiele innych miejscach jest psalmy, które potwierdzają i powtarzają tę tezę, że Bóg się sprzeciwia pysznym i wyniosłym,

Nawiązanie: Magnificat

opis Hioba i jego kondycji

Strzały wszechmocnego tkwią we mnie, mój duch pije ich jad, strach przed Bogiem ogarnia mnie. To jest opis Hioba i jego kondycji. Bóg w niego wystrzelił strzały. My już ze Słowa Bożego z Nowego Testamentu wiemy doskonale kto wystrzelił strzały i jakie to są strzały. Ale okej.

Tekst sugeruje odniesienie do Księgi Rodzaju, rozdziału 32, wersu 1, gdzie ktoś odczuwał strach przed Bogiem.

On tu mówi, że strach go ogarnia przed Bogiem. I potem tam uzasadnia, że nie ma w nim żadnej innej historii. Zobaczcie, 32 rozdział. Czyli, że on tam coś zgrzeszył. 32 rozdział, pierwszy werset.

Tekst nawiązuje do Księgi Hioba, rozdziału 9, wiersza 21.

9 rozdział, 21 werset. I takie jest też podsumowanie tych starć. Hioba z jego trzema rzekomymi przyjaciółmi. Bardzo religijnymi. Zobaczcie, 32 rozdział, pierwszy werset.

Tekst nawiązuje do Księgi Hioba, rozdziału 32, wiersza 1.

9 rozdział, 21 werset. I takie jest też podsumowanie tych starć. Hioba z jego trzema rzekomymi przyjaciółmi. Bardzo religijnymi. Zobaczcie, 32 rozdział, pierwszy werset.

Bóg pyta Hioba, kto to jest, kto zaciemnia zamysł Boży swoimi słowami bez wiedzy.

Hioba. On mu nie mówi, że kłamie. Tylko po prostu, że nie ma właściwej perspektywy. Z 38 rozdział Księgi Hioba. Drugi werset.

Nawiązanie: Kto to jest, kto zaciemnia zamysł moimi słowami bez wiedzy?

Bóg mówi do Hioba

Tak? Jeszcze raz. Bóg do Hioba mówi 40 rozdział 8 werset. Czy naprawdę rzeczywiście chcesz podważyć moją sprawiedliwość? I pomówić mnie o krzywdę żeby okazać że ty masz słuszność?

Otwórzmy sobie list do Rzymian.

Otwórzmy sobie list do Rzymian. Bo to jest idealny moment. Myślę. Żeby to w tym kontekście. Widzicie.

Fragment ten jest cytatem z wypowiedzi Boga do Mojżesza.

Czy Bóg jest niesprawiedliwy? Bynajmniej. Mówi bowiem do Mojżesza. Zmiłuje się nad kim się zmiłuje. A zlituje się.

Paweł mówi, że grobem otwartym jest ich gardło.

Bo to jest hipokryzja straszliwa. Jeżeli będąc grzesznikiem tak mówisz o sobie, że nie jesteś taki zły, czy że nie jesteś taka zła. Trzeci rozdział Listu do Rzymian czytamy dalej, trzynasty werset. Właśnie za takie, to on mówi, i z wielką mądrością wobec Boga występuje jeden z drugim, a Paweł mówi, grobem otwartym jest ich gardło.

Tekst odnosi się do wersetu z 5. rozdziału Listu do Rzymian, w którym Paweł podkreśla Bożą miłość okazaną nam przez śmierć Chrystusa, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami.

Piąty rozdział, ósmy werset listu do Rzymian. Bóg zaś... Daje dowód swojej miłości ku nam. W jaki sposób? Że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.

List Jakuba mówi o wierze i miłości

Jeszcze raz. Wiara wyraża się w miłości. Czytajcie cały Nowy Testament, zobaczycie, co się będzie... Jakub i wielu innych.

Odniesienie do Boga jako Stwórcy

Rozumiecie, o co mi chodzi? Przyjął to, że Bóg go kocha, ale teraz ty to robisz dlaczego? Na chwałę Bożą? Czy na chwałę swoją?

Historia wskrzeszenia Łazarza przez Jezusa

Tak? Jezus poszedł uzdrawić, wskrzesić Łazarza, poszedł dlatego, bo wiedział o tym,

Jezus mówi, że choroba Łazarza jest po to, aby objawiła się chwała Boża

że taka jest wola Boża. Mówi, to się stało, żeby się objawiła chwała Boża. Rozumiecie, o co mi chodzi? I dlatego idę i go wskrzeszam,

Głos Boga Ojca podczas chrztu Jezusa

On mówi, ludzie, narodziliście się na nowo przez mojego syna, Jezusa. Jesteście tak samo umiłowani. Jesteś moim umiłowaniem. Jesteś moim umiłowanym synem.

Głos Boga Ojca podczas chrztu Jezusa

On mówi, ludzie, narodziliście się na nowo przez mojego syna, Jezusa. Jesteście tak samo umiłowani. Jesteś moim umiłowaniem. Jesteś moim umiłowanym synem.

Głos Boga Ojca podczas chrztu Jezusa

On mówi, ludzie, narodziliście się na nowo przez mojego syna, Jezusa. Jesteście tak samo umiłowani. Jesteś moim umiłowaniem. Jesteś moim umiłowanym synem.

Nowonarodzenie, odrodzenie duchowe

On mówi, ludzie, narodziliście się na nowo przez mojego syna, Jezusa. Jesteście tak samo umiłowani. Jesteś moim umiłowaniem. Jesteś moim umiłowanym synem.

Można mieć śmiałość przystępowania do Boga Ojca

To znaczy, że nie wiem, może nie wiem, coś głupiego zrobił, nawet może, wiesz, grzesznego, rozumiecie? Więc jest takie, no jeszcze z tym się nie uporałem przed Bogiem. A co mówi cała Biblia, cały Nowy Testament, list do hebraiczek? O tym, co mówi, że mamy śmiałość przystępowania do Ojca,

Jezus obiecuje swoim uczniom, że jeśli będą prosić o cokolwiek w Jego imieniu, to On to uczyni.

Bóg ma tylko swojego Syna, który siedzi po Jego prawicy i wstawia się za nami. I dlatego Jezus mówi, jeżeli proście o cokolwiek chcecie. Jan mówi, że podczas ostatniej wieczerzy Jezus cztery razy to powtarza. Nic innego tak nie powtarza. Mówi, proście o cokolwiek chcecie, a będzie wam dane.

Jakub mówił o tym, że ludzie modlą się, ale nie otrzymują, ponieważ proszą z niewłaściwych pobudek.

Ale właśnie o tym Jakub mówił. W swoim liście. Już nawet nie będę tego cytował. Ale o tym Jakub mówił w swoim liście, kiedy mówił. Modlicie się, a nie dostajecie.

Tekst odnosi się do wiedzy Hioba na temat oskarżeń, którą otrzymał od Boga.

o pewnych rzeczach wiedział. Wiedział o tym, że jest oskarżony. Wiedział o tym, nie dlatego, że wiedział, tylko odebrał wiadomość od Boga na ten temat. Zobaczcie sobie Księgę Hioba,

Hiob wyraża pragnienie, aby miał kogoś, kto by go wysłuchał i odpowiedział na jego skargę.

Miał tego typu przebłysk. 31 rozdział Księgi Hioba, 35 werset. Obym miał kogo, kto by mnie wysłuchał. Oto mój podpis, niech mi odpowie Wszechmocny. Obym miał oskarżenie napisane przez przeciwnika.

Tekst nawiązuje do 9 rozdziału Księgi Hioba, w którym Hiob rozmawia z Bogiem i jest świadomy swojej słabości w konfrontacji z Wszechmocnym.

Ja nie do końca wiem, co tu się dzieje. Spójrzmy na 9 rozdział tejże Księgi Hioba, 9 rozdział, 32 werset. Tam i następne. Hiob wyraźnie wie, że ściera się z Bogiem,

Hiob wyznaje, że ma świadka w niebie i orędownika, który będzie bronić jego sprawy.

O ziemio, nie zakrywajże mojej krwi i niech nie ustanie moja skarga. I teraz patrzcie, 19 werset. Ale już teraz mam świadka w niebie i swojego orędownika na wysokościach.

Fragment tekstu odnosi się do wydarzeń z 19. rozdziału Księgi Rodzaju, prawdopodobnie do historii zniszczenia Sodomy i Gomory.

że nie, Bóg się musi zlitować. I to musi być jego inicjatywa. Nie ma żadnej innej. 19 rozdział, jeszcze sobie zobaczmy. 25 werset, 27 to jest

jedno z najmocniejszych wyznań Hioba

jedno z najmocniejszych wyznań Hioba. 19 rozdział, 25-27. Lecz ja wiem, że odkupiciel mój żyje i że jako ostatni

Księga Hioba

Pierwszy, najpierw list do Tymoteusza. Pierwszy do Tymoteusza, drugi rozdział. Piąty werset. Zauważcie, to jest już u Hioba. On musiał być prorokiem,

List apostoła Pawła do Tymoteusza

Pierwszy, najpierw list do Tymoteusza. Pierwszy do Tymoteusza, drugi rozdział. Piąty werset. Zauważcie, to jest już u Hioba. On musiał być prorokiem,

fragment odnoszący się do odkupiciela

jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie. Pamiętacie tam, on mówi o tym, że jego odkupiciel żyje,

Dlatego też może on na zawsze zbawić tych, którzy przez niego przystępują do Boga, bo zawsze żyje, aby się wstawiać za nimi. Taki bowiem właśnie nam był potrzebny arcykapłan: święty, niewinny, nieskażony, oddzielony od grzeszników i wywyższony ponad niebiosa.

za wszystkich. List do hebrajczyków sobie otwórzmy, uzupełniający to siódmy rozdział, dwudziesty piąty werset i następne.

Fragment tekstu odnosi się do Listu do Hebrajczyków, rozdział 7, werset 25 i następne, które mówią o Chrystusie, który może zbawić na zawsze tych, którzy przez Niego przystępują do Boga.

aby się wstawiać za nimi. List do hebrajczyków, siódmy rozdział, dwudziesty piąty werset i następne. Może zbawić na zawsze tych, którzy przez Niego przystępują do Boga,

Odniesienie do Jezusa jako arcykapłana, który złożył raz ofiarę za grzechy ludu, w przeciwieństwie do arcykapłanów Starego Testamentu, którzy musieli składać ofiary codziennie.

i wywyższonego nad niebiosa, który nie musi codziennie, jak inni arcykapłani, składać ofiar, najpierw za własne grzechy, następnie za grzechy ludu. Uczynił to bowiem raz,

Tekst pochodzi z 1 Listu Jana, rozdziału 2, wierszy od 1 do 29.

czemu nie, ale to można tak długo, tak? Pierwszy Jana, drugi rozdział, od początku, pierwszy list Jana,

List Apostoła Jana, w którym zachęca on czytelników, aby nie grzeszyli, a w przypadku, gdy ktoś zgrzeszy, mają oni orędownika w Jezusie Chrystusie.

drugi rozdział, od początku, od pierwszego wersetu. Dzieci moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. Jeśli kto grzeszy, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa,

List Janowy opisuje Jezusa Chrystusa jako uśmierzenie (ubłaganie) za grzechy ludzkości.

który jest sprawiedliwy. On jest sprawiedliwy, tak? Który jest sprawiedliwy. On ci jest ubłaganiem za grzechy nasze, a nie tylko za nasze,

Odniesienie do słów wypowiedzianych przez Hioba

I teraz on się odnosi do tego, co mówi Hiob. Zobaczcie, 32 rozdział, 8 werset. Wszakże powiedziałeś mi do uszu i słyszałem brzmienie twoich słów.

Mowa Elichu na temat cierpienia

I to jest bardzo interesująca myśl w księdze Hioba na temat cierpienia. On mówi, czasem Bóg, to jest to, co mówi Elichu i zwróćcie uwagę, że jego Elichu, Bóg Elichu

Bóg dopuszcza cierpienie na człowieka, aby go doświadczyć

a jego życie do aniołów śmierci. Ale po co? Po co? On mówi, bo jak człowiek nie słucha, to Bóg może go nawet wprowadzić w taki rodzaj cierpienia na moment,

Fragment mówi o interwencji Boga, który wybawia człowieka od śmierci, pod warunkiem, że ten wypełnia swoje obowiązki.

jeden na tysiąc, aby objawić człowiekowi jego obowiązek i zmiłuje się nad nim, wybaw go od zejścia do grobu. Otrzymałem za nim okup,

Mówca wskazuje, że Bóg wybawił jego duszę od śmierci, pozwalając mu nadal cieszyć się życiem.

za to mi nie odpłacono. A co się stało? Odkupił moją duszę od zejścia do grobu, a moje życie, aby moje życie mogło oglądać światło. Oto Bóg czyni

fragment z tekstu

światłem żyjących. Rozumiecie? Elichu, to jest jeden z fragmentów, ale znajdziecie ich więcej. W Księdze Hioba, kiedy mówi, Bóg czasem smagnie człowieka,

Autor listu do Hebrajczyków mówi o konieczności wytrwałości w wierze i ćwiczeniu duchowym, tak jak trener motywuje swoich sportowców do doskonalenia się.

dobry trener, który widzi potencjał w swoim zawodniku i nie odpuszcza mu. O to chodzi. Tak? Popatrzcie list do hebrajczyków, dwunasty rozdział.

Odniesienie do Listu do Rzymian, rozdział 12, werset 9 oraz dalsze wersety.

prawo grzechu i śmierci. Patrzcie dalej. 12 rozdział 9, werset listu duchobrajczyków i następne. Paweł, bo ja cały czas twierdzę, że to Paweł napisał ten list,

Odniesienie do autorstwa Listu do Hebrajczyków, przypisywanego Pawłowi.

prawo grzechu i śmierci. Patrzcie dalej. 12 rozdział 9, werset listu duchobrajczyków i następne. Paweł, bo ja cały czas twierdzę, że to Paweł napisał ten list,

Żadne karanie nie wydaje się chwilowo przyjemne, lecz bolesne

Później jednak, zauważcie, 12 rozdział listu do hebrajczyków, 11 werset. Żadne karanie nie wydaje się chwilowo przyjemne, lecz bolesne, jak ten skok

Paweł w Liście do Rzymian naucza, aby nie odpowiadać złem na zło, ale dobrem, oraz aby błogosławić tych, którzy nas prześladują.

złożeczą, możemy nie odpowiadać złożeczeniem. Gdy cierpimy, nie grozimy tym, którzy powodują nasze cierpienie. Odpowiadamy, jak mówi Paweł w liście do Rzymian, miłością.

tekst

tym, jak dobrze ja mówię, myśmy to parę osób, żeśmy byli kiedyś na takim nabożeństwie, gdzie ktoś z listu do Filipian wyciągnął fragment,

Nawiązanie: fragment z listu do Filipian

Paweł mówi o tym, że potrafi radzić sobie w każdej sytuacji, ponieważ znajduje siłę i umocnienie w Chrystusie.

jaki jest kontekst. Co to znaczy, że wszystko mogę w tym, który mnie umacnia? List do Filipian, czwarty rozdział, dwunasty werset i potem dopiero trzynasty. Co mówi Paweł?

Nawiązanie: mogę wszystko w tym, który mnie umacnia

List do Rzymian 8:1-2

o którym mówiłem, list do Rzymian, ósmy rozdział, od którego zaczęliśmy. List do Rzymian, ósmy rozdział, od

Mowa o miłości Boga Ojca i relacji z Nim

Ojciec Ciebie miłuje, a Ty miłuje Ojca. I zobaczcie, w tej relacji powstaje co? Dopiero wtedy. Ósmy rozdział, list do Rzymian, dwudziesty ósmy werset i następne. Wiemy,

Przykazanie miłości Boga

nawet w najbardziej rygorystycznym w prawie mojżeszowym, co było przed wszystkim innym? Będziesz miłować Pana, Boga swojego. Pamiętacie to? Całym swoim sercem,

Nawiązanie: Będziesz miłować Pana, Boga swojego, całym swoim sercem