Dobra Nowina o Jezusie, część 1/2 (wprowadzenie do Nowego Testamentu)

Bóg jako Stwórca, początek stworzenia

dużego obrazu historii biblijnej i jak w tym obrazie kim jest centrum tego obrazu i rama tego obrazu, alfa i omega, początek i koniec, wszystko tego obrazu, czyli Jezus. Nowe Przymierze, w które teraz wchodzimy, którego dziećmi my jesteśmy,

Opis stworzenia świata przez Boga na początku.

no to pewnie początek jest na początku Biblii, tak? Zwłaszcza, że tam jest napisane Bresid, Bara, Elohim i tak dalej, tak? Czyli tam jest napisane, że na początku. Ale Księga Rodzaju, pierwsza Księga Mojżeszowa, w pierwszym rozdziale i w pierwszym wersecie opisuje początek czasu. Początek czasu, czyli początek stworzenia rzeczy materialnych, tak?

Nawiązanie: Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. A ziemia była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią głębiny, a Duch Boży unosił się nad wodami.

Fragment tekstu odnosi się do początku Księgi Rodzaju, w którym opisane jest stworzenie świata przez Boga.

wszystkiego było słowo. Znajecie o co mi chodzi? Ten początek to nie jest początek w czasie, ale to jest cała wieczność, która nie ma żadnego początku de facto przed początkiem naszego świata. Na początku było słowo, a słowo było u Boga i Bogiem było słowo. Ono było na początku u Boga. I potem w trzecim wersecie mamy dopiero ten początek, o którym mówi Księga Rodzaju 1.1. I stworzenie świata materialnego. Wszystko przez Nie się stało, czyli przez to słowo, a bez Niego nic się nie stało z tego co się stało. Niektórzy tu mówią, że jakieś takie dziwne sformułowanie, ale jak wielokrotnie o tym mówiłem, tak i tu powtórzę, słowo Boże jest nieprawdopodobnie precyzyjne.

Stwierdzenie, że słowo było u Boga i było Bogiem, a wszystko przez nie się stało, odnosi się do początkowych wersetów Ewangelii Jana.

Więc jeszcze raz powiedziałbym, ten pierwszy rozdział, pierwszy werset można by było wręcz przetłumaczyć nie tylko u źródła, ale od zawsze, można by było tak przetłumaczyć, od zawsze było słowo, słowo było u Boga i Bogiem było słowo. Ono było słowo. Było u źródeł, u początku, w początku, u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało z tego, co się stało. Między innymi fragment, który o tym mówi, to jest inny fragment, który się do tej prawdy odwołuje, to jest list do hebrajczyków. No ja jestem mówiąc, zobaczcie, jak czasem bywa tak, że jeden tłumacz swoje, drugi swoje i jak zapominają o szerokim kontekście całego Słowa Bożego,

Odniesienie do rozumienia światów, wieków i wieczności poprzez wiarę.

potem w tłumaczeniu mamy niechcący jakiegoś większego czy mniejszego kwiatka. Zobaczcie jedenasty rozdział listu do hebrajczyków, trzeci werset, gdzie jest powiedziane, przez wiarę rozumiemy, że światy, nawiasem mówiąc to słowo tutaj świat, to jest aion, ono również oznacza wiek czegoś, tak. Jak mówimy na wieki wieków, to tam to słowo się po grecku pojawia. Chodzi o to, że wiek, czyli jakiś czas trwania, musi być czasem trwania czegoś, rozumiecie, tak. On się odnosi do czasu materialnego, nie do wieczności.

Odniesienie do pierwszych wersetów Księgi Rodzaju, opisujących stworzenie świata przez Boga

Więc teraz zobaczcie, co się tu dzieje. Jeszcze raz, XI rozdział, III werset. Przez wiarę rozumiemy, hebrajczyków, przez wiarę rozumiemy, że światy zostały ukształtowane, lub epoki świata zostały ukształtowane, słowem Boga. Widzicie, nie wiem jak wy macie, ja mam tutaj z małej litery słowo. A tymczasem, pamiętając o I Jana 1-3, na początku było słowo, a słowo było u Boga i Bogiem było słowo,

Odniesienie do wersetu z Listu do Hebrajczyków, mówiącego o stworzeniu świata przez Boga

Więc teraz zobaczcie, co się tu dzieje. Jeszcze raz, XI rozdział, III werset. Przez wiarę rozumiemy, hebrajczyków, przez wiarę rozumiemy, że światy zostały ukształtowane, lub epoki świata zostały ukształtowane, słowem Boga. Widzicie, nie wiem jak wy macie, ja mam tutaj z małej litery słowo. A tymczasem, pamiętając o I Jana 1-3, na początku było słowo, a słowo było u Boga i Bogiem było słowo,

Mowa o tym, że w Starym Testamencie nie było jasnej odpowiedzi, ale w Nowym Testamencie zostało to wyjaśnione.

Zauważyliście? W sensie, gdybyśmy mieli sam tylko Stary Testament, samo stare przymierze. Nie ma zbyt jasnych tam... Gdzieś, wiecie, pojawiają się zawoalowane historie, tak? Ale nie mamy tej odpowiedzi zbyt jasnej. Otwórzcie sobie list do Efezjan, 3 rozdział 3. 9 werset. Paweł o tym mówi wyraźnie. Na razie tylko chcę, żebyście nie czytali całych tych tekstów, do których się odwołam. Tylko na razie, żebyście zerknęli na te fragmenciki.

Paweł odnosi się do tajemnicy, którą nie tłumaczy, tak jak nieco tłumaczy w Liście do Efezjan

że to jest tajemnica ukryta od wieków w Bogu, która nie była znana synom ludzkim, jak teraz została objawiona jego świętym apostołom i prorokom przez Ducha. Widzicie, o co mi chodzi? Ludzie nie wiedzieli, nawet ci, którzy... Mojżesz, na przykład, który pisał Torę, ponieważ nie miał za bardzo tej odpowiedzi, to się nie wynurzał, tylko opisał historię, ale nie odpowiadał na pytanie dlaczego. Po co to wszystko się wydarzyło? Spójrzcie jeszcze na przykład do listu do Rzymian, do rozdziału, na sam koniec, do rozdziału 16. Tam, co jest najlepsze, tam Paweł uważa najwyraźniej, że Rzymianie wiedzą, o co chodzi, bo odwołuje się do tej tajemnicy, nie tłumacząc jej, tak jak nieco tłumaczy na przykład do Efezjan. W 16 rozdziale, w 25 wersecie mówi temu, który was może utwierdzić według mojej Ewangelii i głoszenia Jezusa Chrystusa.

Nawiązanie: Temu zaś, który was może utwierdzić według mojej Ewangelii i głoszenia Jezusa Chrystusa

Paweł tłumaczy tajemnicę, która była ukryta od wieków w Bogu, a teraz została objawiona jego świętym apostołom i prorokom przez Ducha

że to jest tajemnica ukryta od wieków w Bogu, która nie była znana synom ludzkim, jak teraz została objawiona jego świętym apostołom i prorokom przez Ducha. Widzicie, o co mi chodzi? Ludzie nie wiedzieli, nawet ci, którzy... Mojżesz, na przykład, który pisał Torę, ponieważ nie miał za bardzo tej odpowiedzi, to się nie wynurzał, tylko opisał historię, ale nie odpowiadał na pytanie dlaczego. Po co to wszystko się wydarzyło? Spójrzcie jeszcze na przykład do listu do Rzymian, do rozdziału, na sam koniec, do rozdziału 16. Tam, co jest najlepsze, tam Paweł uważa najwyraźniej, że Rzymianie wiedzą, o co chodzi, bo odwołuje się do tej tajemnicy, nie tłumacząc jej, tak jak nieco tłumaczy na przykład do Efezjan. W 16 rozdziale, w 25 wersecie mówi temu, który was może utwierdzić według mojej Ewangelii i głoszenia Jezusa Chrystusa.

Chrystus jako niewinny baranek wybrany przed założeniem świata

przeznaczonego do tego, a więc by być tym Chrystusem przed założeniem świata. To, że Chrystus miał się stać w pewnym momencie barankiem zabitym, którego krwią będziemy pokropieni, to okej, ale w tym zdaniu chodzi o to, że Syn Boży był przeznaczony do tego, aby być Chrystusem przed założeniem świata. Okej, nawet gdyby tak nie było, chodzi mi tylko o to, że widzicie, istniał pewien plan przed założeniem świata, że Syn Boży, Słowo Boże, druga osoba Trójcy Świętej stanie się kimś dla ludzi. Jest to jasne?

Apostoł Paweł wychwalający Boga Ojca

Otwórzmy sobie list do Efezjan. Pierwszy rozdział. Wersety 3 do 6. Tam Paweł wychwala Ojca. I teraz zauważcie, wychwalając Ojca, co mówi.

Fragment odnosi się do nauki o wybraniu i predestynacji w Liście do Efezjan.

Tak? Wybrał nas w Nim przed założeniem świata. Czwarty werset w miłości. Przeznaczył nas dla siebie ku usynowieniu. Wiecie, żebyśmy nie tylko byli jakimiś dziećmi gorszego sortu.

Fragment odnosi się do Listu do Efezjan, w którym Paweł pisze o Bożym planie zbawienia ludzkości przez usynowienie ich w Chrystusie.

Tak? Ale żebyśmy byli w Jezusie Chrystusie tak samo kochani przez Niego oraz żebyśmy mieli możliwość Jego kochania tak samo jak Jezus Go umiłował. Przeznaczył nas dla siebie ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa według upodobania swojej woli. Zobaczcie. Niezależnie od tego, kto, jak, w wolności, szatan, my, w grzechu i tak dalej, możemy się sprzeciwiać woli Ojca.

Odniesienie do Listu do Efezjan 1:6, gdzie mowa jest o łasce, którą Bóg obdarzył ludzi przez Jezusa Chrystusa.

I jeszcze jest szósty werset. Dla uwielbienia chwały swojej łaski, którą nas obdarzył w umiłowanym. No i tu niektórzy powiadają w szóstym wersecie, że no dobrze, ale to tu już jest przejście sprzed stworzenia do stworzenia, a wręcz do odkupienia. Bo przecież przed stworzeniem myśmy niespecjalnie mieli jakąś łaskę. Przecież łaska przyszła dopiero przez Jezusa Chrystusa.

Werset, w którym mowa o tym, że jesteśmy obdarzeni łaską w Chrystusie.

Którą obdarzył nas w umiłowanym. My jesteśmy obdarzeni łaską w umiłowanym. Od kiedy? Od momentu, kiedy jeszcze świat nie istniał, ale powstał w zamyśle Bożym plan, abyśmy my istnieli. I teraz nie chcę tylko opierać się na tym szóstym wersecie pierwszego rozdziału Listu do Efezjan, bo znowu byśmy musieli wchodzić w gramatykę, tylko chcę wam pokazać inne fragmenty, w których to w dość oczywisty sposób jest powiedziane.

Boża suwerenność w zbawieniu

Najpierw List do Rzymian sobie otwórzmy. Ósmy rozdział. Dwudziesty dziewiąty werset. List do Rzymian ósmy rozdział, dwudziesty dziewiąty werset. Widzicie, nawet dwudziesty ósmy werset. Wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, a więc dla tych, którzy są powołani według postanowienia Bożego.

Fragment mówi o łasce danej nam przez Boga w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami.

Ale jeszcze raz zobaczcie, istnieje postanowienie i łaska, które zostały nam dane. W Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami. Wraz z tą łaską, którą Bóg nam dał, zanim w ogóle nas stworzył, zauważcie, mamy właśnie ten list Pawła Apostoła do Tytusa, pierwszy rozdział, drugi werset. On tam mówi, że wraz z tą łaską Bóg od razu wiedział, że chce, żebyśmy my trwali w miłości z Nim, żebyśmy mieli łaskę, pełnię łaski i żeby to nie trwało krótko, ale żebyśmy żyli w takiej miłości i w takiej łasce na wieki, na wieki wieków, na zawsze.

Tekst wskazuje na przejście do rozdziału 4 Ewangelii Jana.

A tą tajemnicę w III rozdziale Listu do Efezjan Biblia Warszawska akurat, to nie jest to tłumaczenie, które bym... Popierał, tak? Ale choćby mnie to, że akurat w tamtym tłumaczeniu sformułowanie mi się spodobało, że ta tajemnica została nazwana tajemnym planem, tak? To widzicie, cały ten tajemny plan właśnie teraz sobie opowiedzieliśmy, tak? Właśnie to jest tajemny plan, bo potem oczywiście przeciwko temu planowi Bożemu wystąpiły siły, tak? Które myślały, że zniweczą ten Boży plan, ale się nie da zniweczyć Bożego planu, tak? Nie da się tego zrobić. Przejdźmy do Ewangelii Jana z powrotem. Przejdźmy do Ewangelii Jana, do IV rozdziału.

Tekst odnosi się do tajemnego planu Boga przedstawionego w Liście do Efezjan, rozdział 3.

A tą tajemnicę w III rozdziale Listu do Efezjan Biblia Warszawska akurat, to nie jest to tłumaczenie, które bym... Popierał, tak? Ale choćby mnie to, że akurat w tamtym tłumaczeniu sformułowanie mi się spodobało, że ta tajemnica została nazwana tajemnym planem, tak? To widzicie, cały ten tajemny plan właśnie teraz sobie opowiedzieliśmy, tak? Właśnie to jest tajemny plan, bo potem oczywiście przeciwko temu planowi Bożemu wystąpiły siły, tak? Które myślały, że zniweczą ten Boży plan, ale się nie da zniweczyć Bożego planu, tak? Nie da się tego zrobić. Przejdźmy do Ewangelii Jana z powrotem. Przejdźmy do Ewangelii Jana, do IV rozdziału.

Fragment tekstu nawiązuje do początku Ewangelii Jana, który mówi o Słowie Bożym, przez które wszystko się stało i które jest światłością świata.

Zobaczcie, bo to, o czym teraz powiedziałem, cały ten tajemny plan przez Jana jest wyrażony w IV wersecie, tak? Mówi, że Słowo Boże było Bogiem, wszystko przez Nie się stało, III werset, a bez Niego nic się nie stało z tego, co się stało. W Nim, IV werset, w Słowie, zauważcie, było życie, a życie było światłością ludzką. Ludzi, tak? I teraz język Jana mówi, widzicie, za każdym razem, kiedy Jan także w swoich listach mówi o światłości, to mówi o prawdziwym życiu. Nie o życiu biologicznym, tylko o wszystkim, co jest życiem pochodzącym od Boga, wszystkim, co jest pełne łaski, prawdy i miłości, tak?

Nawiązanie: Słowo Boże było Bogiem, wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało z tego, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzką.

Drugi i trzeci werset drugiego rozdziału Listu do Kolosan.

Spójrzmy na... List do Kolosan. Spójrzmy na list do Kolosan. Drugi rozdział. Drugi i trzeci werset.

Odniesienie do listu do Kolosan, rozdział 1, wiersze 1-2, gdzie mowa jest o Ojcu i Chrystusie, w którym ukryte są skarby mądrości i poznania.

Dlatego jest tu powiedziane Ojca i Chrystusa. W którym to są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania. W tym samym liście do Kolosan w pierwszym rozdziale. Widzicie, ostatecznie też wszystko do tego zmierza. My, abyśmy...

Chrystus jako Stwórca i centrum całego stworzenia

W Chrystusie stali się dla Ojca Chrystusem. Którego On może miłować swoim Synem. A całe stworzenie, żeby w tym wszystkim partycypowało i uczestniczyło. Spójrzcie pierwszy rozdział. 16 werset listu do Kolosan.

Stworzenie świata przez Boga

Przez Niego bowiem wszystko zostało stworzone. Widzicie to? Przez Niego bowiem wszystko zostało stworzone. To co w niebie i to co na ziemi. To co widzialne i to co niewidzialne.

stworzenie przez Chrystusa

Pamiętacie jeszcze raz Ewangelię Jana, jak On mówi, że wszystko przez Niego się stało. I nic się nie stało bez Niego z tego co się stało. To jest jeszcze precyzyjniejsze wyrażenie tego co tutaj jest powiedziane. Spójrzcie na 19 werset. Ponieważ upodobał sobie Ojciec, aby w Nim zamieszkała cała pełnia.

Nawiązanie: Wszystko przez Niego się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało.

pełnia Chrystusa

Pamiętacie jeszcze raz Ewangelię Jana, jak On mówi, że wszystko przez Niego się stało. I nic się nie stało bez Niego z tego co się stało. To jest jeszcze precyzyjniejsze wyrażenie tego co tutaj jest powiedziane. Spójrzcie na 19 werset. Ponieważ upodobał sobie Ojciec, aby w Nim zamieszkała cała pełnia.

Mowa o tym, że jesteśmy dziećmi Bożymi i naszym przeznaczeniem jest stanie się kimś więcej, choć jeszcze nie wiemy, kim będziemy.

Tak? Dziś już, jak mówi pierwszy list Jana, dobra, szybko tam jeszcze zerknijmy, żeby to tylko zobaczyć, już doświadczamy, że jesteśmy dziećmi Bożymi, ale kochani, to nie jest koniec naszego przeznaczenia. My jeszcze nie wiemy, kim będziemy.

Odniesienie do tego, że jesteśmy dziećmi Bożymi.

Przed nami przeznaczenie jeszcze potężniejsze, rozdział trzeci pierwszego listu Jana. Od początku idziemy od pierwszego wersetu. Patrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Dlatego świat nas nie zna, bo Jego nie zna. Umiłowani teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy.

Izajasza 14:12-15 wspomina o upadku Lucyfera, który jest utożsamiany z diabłem.

Księdze Ezekiela chociażby, czy księdze Izajasza. Także u Jeremiasza jest tam jasna sugestia, mówi, że jeden z tych potężnych, przepięknych cherubów, jeden z najpiękniejszych i najmądrzejszych u boku Boga zbuntował się przeciwko Bogu. Tak? I tego nazywamy Belzebubem. Niektórzy z grecka nazywają go Diablos, Diabolos, Diabeł. A więc...

Jeremiasza 23:23-24 sugeruje wszechobecność Boga, który nie może być ograniczony przez żadnego stworzenia.

Księdze Ezekiela chociażby, czy księdze Izajasza. Także u Jeremiasza jest tam jasna sugestia, mówi, że jeden z tych potężnych, przepięknych cherubów, jeden z najpiękniejszych i najmądrzejszych u boku Boga zbuntował się przeciwko Bogu. Tak? I tego nazywamy Belzebubem. Niektórzy z grecka nazywają go Diablos, Diabolos, Diabeł. A więc...

Ezechiela 28:12-19 opisuje upadek potężnego cheruba.

Księdze Ezekiela chociażby, czy księdze Izajasza. Także u Jeremiasza jest tam jasna sugestia, mówi, że jeden z tych potężnych, przepięknych cherubów, jeden z najpiękniejszych i najmądrzejszych u boku Boga zbuntował się przeciwko Bogu. Tak? I tego nazywamy Belzebubem. Niektórzy z grecka nazywają go Diablos, Diabolos, Diabeł. A więc...

Fragment opisuje kuszenie Ewy przez węża i grzech Adama i Ewy

Może wrócimy do tego, jak będziemy mówić więcej, jeszcze raz powtarzam, o królestwie szatana. Istotne jest, że w momencie, kiedy on się pojawia, zaczyna oszukiwać Ewę, a konsekwentnie także i ostatecznie oszukany zostaje Adam. Po pierwsze, kłamiąc co do tajemnego planu bożego. Co do oryginalnego, pierwotnego planu bożego. Tak?

Kuszenie Ewy przez węża, co doprowadziło do grzechu pierworodnego

Pierwotny plan boży był taki, żeby ludzi stworzyć, a następnie doprowadzić ich do bliskości z sobą w pełnej miłości. A szatan przychodzi i pierwsze co robi... Wiecie, mieliśmy już w pierwszym sezonie nieco więcej na ten temat powiedziane. Nie będziemy teraz tego robić, ale teraz nieco inny aspekt podejmuję. A mianowicie szatan przychodzi do pierwszych rodziców, przychodzi do Ewy i co robi?

Bóg zakazuje Adamowi i Ewie jeść z drzewa poznania dobra i zła, ostrzegając, że jeśli to zrobią, na pewno umrą.

Którymi byli ludzie, kobieta i mężczyzna, Ewa i Adam. To, żeby nie jedli z drzewa poznania dobra i zła, było jasnym ostrzeżeniem, że pójście w tamtą stronę, odetnie i zjecie. To jest bardzo ważne. I to, że odetnie ich od drzewa życia, ponieważ Bóg powiedział wyraźnie, że na pewno umrą, jeżeli zjedzą z tamtego drzewa. Wszystko się zmieni.

Bóg błogosławi ludzkości i nakazuje jej mnożyć się oraz panować nad ziemią

Tak, tam jest powiedziane, że Bóg im błogosławił. I potem zauważcie, potem Bóg powiedział do nich, bądźcie płodni. I rozmnażajcie się. Ok, bądźcie płodni i rozmnażajcie się. Twórzcie, nie tylko róbcie dzieci, ale w ogóle twórzcie, tak?

Tekst odnosi się do fragmentu, w którym mowa jest o tym, że całe stworzenie wzdycha i oczekuje objawienia się synów Bożych.

to i tak jest tylko wyraz rozpaczy tego stworzenia. Tak? List do Rzymian mówi wyraźnie w ósmym rozdziale, że całe stworzenie jęczy i wzdycha, nie mogąc się doczekać objawienia się synów i córek bożych. Tak? A więc zauważcie, ludzie dostali władzę, dostali władzę panowania.

stworzenie ogrodu Eden

I jeszcze raz zobaczcie drugi rozdział, piętnasty werset. To jest drugi raz, kiedy jest powiedziane, że Pan wziął człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden. To jest specjalny boży ogród. To jest akurat coś, co Bóg na początku stworzył. Zobaczcie ósmy werset.

stworzenie człowieka i umieszczenie go w Edenie

I jeszcze raz zobaczcie drugi rozdział, piętnasty werset. To jest drugi raz, kiedy jest powiedziane, że Pan wziął człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden. To jest specjalny boży ogród. To jest akurat coś, co Bóg na początku stworzył. Zobaczcie ósmy werset.

Opis stworzenia ogrodu Eden

To Pan Bóg zasadził ogród w Edenie. Widzicie? Na wschodzie i umieścił później tam dopiero człowieka, który go ukształtował. Widzicie? Pan Bóg zasadził ogród.

Bóg umieszcza człowieka w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i strzegł.

Tak? A następnie nawet swoje dzieło, w którym znajdowało się drzewo życia, nawet swoje dzieło Bóg poddał pod panowanie człowieka. Zauważcie piętnasty werset. Bóg... Wziął więc człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i strzegł.

Ostrzeżenie Boga, że w razie zjedzenia owocu z drzewa poznania dobra i zła, człowiek umrze.

Bo jeżeli, jeżeli, Bóg powiedział, jeżeli zjecie z tego drzewa, no to, no to nie będziecie mieli nic z tego drugiego, ponieważ niechybnie, niechybnie umrzecie. To jest pierwsze. Zrezygnowanie z życia, rozpoczęcie poznania. Dlatego, zauważcie, rzeczywiście tak się stało. W momencie kiedy ugryźli, pamiętacie co tam było napisane?

Opis kuszenia Ewy przez węża i grzech pierworodny Adama i Ewy, którzy spożyli owoc z drzewa poznania dobra i zła.

Bo jeżeli, jeżeli, Bóg powiedział, jeżeli zjecie z tego drzewa, no to, no to nie będziecie mieli nic z tego drugiego, ponieważ niechybnie, niechybnie umrzecie. To jest pierwsze. Zrezygnowanie z życia, rozpoczęcie poznania. Dlatego, zauważcie, rzeczywiście tak się stało. W momencie kiedy ugryźli, pamiętacie co tam było napisane?

Stworzenie ziemi i mórz

Pierwszy rozdział Księgi I Mojżeszowej, czyli Rodzaju. Pierwszy rozdział, dziesiąty werset. Bóg nazwał suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód. I rozdział dziesiąty werset. Bóg nazwał suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód. A zbiorowisko wód morzami.

Opis stworzenia firmamentu

Potem Bóg powiedział, niech stanie się firmament pośrodku wód i niech oddzieli wody od wód. I uczynił Bóg firmament i oddzielił wody, które są pod firmamentem, czyli te na ziemi, od wód, które są nad firmamentem. I tak się stało. I teraz patrzcie. Potem Bóg powiedział...

W liście do Efezjan 2:2 jest mowa o władcy powietrza, czyli szatanie.

Rzeczywiście, ej, tam Bóg jakoś nie skomentował tematu powietrza. Dlaczego? No może właśnie dlatego, że w tym czasie już to była przestrzeń przeznaczona dla złego ducha. O którym nawet Nowe Przymierze mówi wyraźnie o tym, że jest władcą powietrza. Zobaczcie list do Efezjan.

Bóg ożywia nas, którzy byliśmy umarli w grzechach i postępowaliśmy według zwyczaju tego świata i władcy, który rządzi w powietrzu.

List do Efezjan, drugi rozdział. Drugi werset. Gdzie jest powiedziane, że Bóg nas ożywił. Kogo nas? No właśnie, on tam mówi, że niegdyś byliście umarli w upadkach i w grzechach, w których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy, który rządzi w powietrzu.

Odniesienie do zrzucenia szatana na ziemię, o którym mowa w Księdze Objawienia.

Ale wcale bym się nie zdziwił, gdyby to o to chodziło, że ten duch, który się zbuntował, już wtedy został, zgodnie z tym, co mówi Księga Objawienia, zrzucony na ziemię. Po zrobieniu rozwałki na ziemi. I tym władztwem, które oryginalnie dostał, było powietrze. Tak? A więc pierwsza bardzo istotna rzecz.

Opis kuszenia Adama i Ewy przez węża oraz ich upadku w grzech.

Wąż przychodzi do wolnego, pierwszego człowieka, pierwszych ludzi. Zaczyna ich kusić, oni upadają. Wąż przychodzi do następnego, po pierwszych rodzicach człowieka, który jest w stanie się z nim zbuczyć. Który przyszedł na świat bez grzechu. Do Jezusa.

Opis kuszenia Jezusa na pustyni przez diabła.

Wąż przychodzi do wolnego, pierwszego człowieka, pierwszych ludzi. Zaczyna ich kusić, oni upadają. Wąż przychodzi do następnego, po pierwszych rodzicach człowieka, który jest w stanie się z nim zbuczyć. Który przyszedł na świat bez grzechu. Do Jezusa.

Kuszenie Jezusa na pustyni

Jezus nie przeciwstawia się powiedzeniu diabła, który mówi oddaj mi pokłon, a to pokazuje mu całą ziemię. Pamiętacie to? Pokazuje mu całą ziemię i mówi oddaj mi pokłon, a ja ci to wszystko dam. I zauważcie, Jezus mu nie mówi nie masz tego. Dlaczego?

Apostoł Paweł ostrzega wiernych w Koryncie, że bóg tego świata (Szatan) zaślepił umysły niewierzących, aby nie mogli zobaczyć chwały Ewangelii Chrystusa.

Nie, stali się jego niewolnikami. A on stał się ich Bogiem, bo o to mu chodziło. Zobaczcie, II do Koryntian na przykład dokładnie dlatego właśnie nazywa go Bogiem tego świata. Nie żeby on miał jakieś władztwo Boże, ale że ma władztwo nad tymi, którzy podlegają pod jego siłę. To jest II do Koryntian, IV rozdział.

Nawiązanie: A jeśli Ewangelia nasza jest zakryta, to jest zakryta dla tych, którzy giną, dla niewierzących, których umysły zaślepił bóg tego świata, aby im nie zaświtało światło chwalebnej Ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga.

Mówi o duchowej walce, a nie przeciw innym ludziom.

Dlatego list do Efezjan w szóstym rozdziale, tam gdzie jest zbroja Boża. Również mówi wyraźnie w dwunastym wersecie. Szóstego rozdziału listu do Efezjan. Mówi, nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału. Czyli nie toczymy walki przeciwko innym ludziom.

Fragment tekstu odnosi się do grzechu pierworodnego i ludzkiej słabości wobec szatana, o czym mówi List do Hebrajczyków.

I dlatego niezależnie od tego, że pierwsi rodzice zgrzeszyli. Ponieważ podpadli pod niewolę szatana. Są bezsilni wobec niego. I dlatego wcześniej czy później każdy człowiek zaczyna grzeszyć. O tym mówi list do hebrajczyków.

Fragment tekstu odnosi się do rozdziału 2 Listu do Hebrajczyków, który mówi o tym, że Jezus musiał stać się człowiekiem, aby pokonać szatana i uwolnić ludzkość z niewoli grzechu.

Musiał przyjść jako człowiek. I jako człowiek w ciele i w krwi. Pokonać tego, który zniewolił całą ludzkość. Zobaczcie. To jest drugi rozdział listu do hebrajczyków.