Baza odniesień biblijnych

Stary Testament · skrót Jon

Księga Jonasza

84 odniesień w 12 nagraniach, w 4 z 4 rozdziałów.

Księga Jonasza pojawia się w nauczaniach Fabiana Błaszkiewicza 84 razy, w 12 nagraniach; odniesienia obejmują 4 z 4 rozdziałów. Najczęściej cytowane rozdziały: 1 (59 razy), 4 (14 razy), 3 (8 razy). Najwięcej odniesień pada w nagraniach: „Obrona Bożej Dobroci: Księgi Jonasza, Micheasza i Nahuma” (55), „Wieczerza Pańska cz. 2/2 - 1 List do Koryntian” (11), „Powstanie i Upadek Monarchii Hebrajskich” (4).

Rozdziały

  1. 159
  2. 23
  3. 38
  4. 414

Nagrania, w których ta księga pojawia się najczęściej

Rozdział 1 59

Wersety 1-16 2

Wersety 1-17 2

Wersety 1-2 20

Księga Jonasza 1:1-2

Prorok Jonasz otrzymuje od Boga polecenie udania się do Niniwy i ogłoszenia, że zostanie ona zniszczona

Mamy jasność? Chyba, że Biblia mówi o byciu uratowanym od konkretnych rzeczy. Czyli na przykład ma nadejść zagłada na jakieś miasto, teraz zupełnie abstrakcyjnie mówię, tak? I wtedy Biblia, gdyby chciała powiedzieć, na przykład na Nieniwę, tak? Gdyby się wtedy prorok Jonasz posługiwał językiem greckim, prawdopodobnie by przyszedł i powiedział
Księga Jonasza 1:1-2

Bóg wzywa Jonasza, aby udał się do Niniwy.

I po prostu przez te trzy dni i trzy noce, jak tam był, to taką modlitwą mógł się modlić nawet niekoniecznie na głos. A więc później, jeżeli ktoś był w stanie zrelacjonować, jak on się modlił we wnętrznościach ryby, to tylko Jonasz. Jasne to jest? Po drugie, Jonasz jest prorokiem, który się znalazł w tej rybie. No, to jest tak historia znana, wiecie, dzieciaczki wiedzą, kto to był Jonasz i że go połknął.
Księga Jonasza 1:1-2

Bóg powołuje proroka Jonasza, aby ten udał się do Niniwy i głosił przeciwko niej, gdyż jej nieprawość doszła do Boga.

Jonasz został powołany przez pana, zobaczcie, to jest pierwszy rozdział, drugi werset, wstanie i idź do Niniwy, tego wielkiego miasta i mów głośno przeciwko niej, gdyż jej nieprawość doszła do mnie. A więc pan powołał Jonasza, proroka hebrajskiego, żeby poszedł do Niniwy, hen, hen, daleko, jak powiedziałem, do dzisiejszego północnego Iraku, żeby głosił Niniwie, żeby się nawróciła. I teraz uwaga, teraz jest tak, jak na mnie patrzycie, to... Zaczekajcie, bo mi się teraz pomieszało. Tu jest zachód, jak wy na mnie patrzycie, czy tu? Jak mnie patrzycie, to tu jest wschód. Tu jest wschód, no właśnie, no tak, wiedziałem, że tak będzie, okej. Tu jest wschód, wschód jest zawsze po prawej, a tu jest zachód. Tak, tak. Tak, ja mówię o waszej perspektywie, nie o mojej. Więc teraz tak, załóżmy, że ja jestem Izraelem, no Izrael taki jest chudszy trochę, ale chodzi mi o to, że, dobra, załóżmy, że ja jestem Izraelem, to miał pójść Jonasz,
Księga Jonasza 1:1-2

Odniesienie do Księgi Jonasza i jego wizyty w Niniwie

Teraz ta treść. Teraz tak. Potem Jonasz tam rzeczywiście przychodzi, głosi w Nieniwie, bo to jest... I tu wszyscy mówią, no i Nieniwa się nawróciła. I tu często się kończy historia Jonasza. Tymczasem ta historia nabiera naprawdę głębszych sensów w momencie, kiedy się pamięta o rozdziale czwartym.
Księga Jonasza 1:1-2

Księga Jonasza opowiada o proroku Jonaszu, który został powołany przez Boga, aby udać się do Niniwy i ostrzec jej mieszkańców przed nadchodzącą karą, ale początkowo odmówił i próbował uciec przed Bogiem.

zobaczcie my w chrzcie przeżywamy przecież śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa krótko mówiąc my w chrzcie idziemy z jego znakiem Jonasza
Księga Jonasza 1:1-2

Jonasz został wysłany przez Boga do Niniwy, ale uciekł przed tym wezwaniem. Ostatecznie został połknięty przez wielką rybę i po trzech dniach wydany na ląd, co stało się zapowiedzią zmartwychwstania Jezusa.

no bo to jest już drugi raz kiedy taka sytuacja ma miejsce więc Jezus powiedział raz wam powiedziałem więcej wam nie powiem będzie dany znak proroka Jonasza

Wersety 1-3 4

Księga Jonasza 1:1-3

Odniesienie do historii Jonasza, który próbował uciec przed Bogiem, ale ostatecznie został przez Niego skierowany do Niniwy.

Więc tu jest Morze Śródziemne. Otóż, co zrobił Jonasz, kiedy Pan mu powiedział, idź tu? Jonasz poszedł do portu i stwierdził, ucieknę do Tarshish, to znaczy, teraz nie będziemy sobie tłumaczyć, gdzie to jest, ale chodzi mi o to, że popłynę jak najdalej się da w tamtym czasie przez Morze Śródziemne, tam. Jasne to jest? Będę uciekać w drugą stronę. To jest pierwsza rzecz, bo niektórzy, na przykład, ja słyszę jakieś takie głupie komentarze, że mówią, gdzie niby pomiędzy Jerozolimą, a Niniwą, gdzie niby jest morze, które by miało taką rybę, żeby połknęła Jonasza? Przecież Biblia mówi wyraźnie, że Jonasz poszedł w drugą stronę i chciał uciekać jak najdalej. Dlaczego? Bo jakby poszedł gdzieś na północ, na południe, on wiedział, że jak będzie łaził po tej ziemi, to mu się poplącze i i tak tam dojdzie do tej Niniwy. On wiedział, że Bóg taki jest, tak? Że go i tak tam zaprowadzi, więc stwierdził, okej, wejdę na morze, na morzu się nie da, właśnie, morzem się nie da dopłynąć do Niniwy. Ha, ha. A jak mówi pismo, wiecie, w Księdze Psalmów, co się dzieje z tymi, którzy mówią ha, ha, tak?

Wersety 2-3 1

Księga Jonasza 1:2-3

Bóg nakazuje Jonaszowi udać się do Niniwy, ale on ucieka i wyrusza w innym kierunku. Następnie zostaje pochłonięty przez wielką rybę, z której po trzech dniach zostaje wypluty na ląd.

W drugim wersecie jest wstań, udaj się do Nieniwy, w trzecim wersecie, więc Jonasz wstał i udał się do Nieniwy. Następne zdanie, a Nieniwa była bardzo wielkim miastem na trzy dni drogi

Nawiązanie: wstań, udaj się do Nieniwy, więc Jonasz wstał i udał się do Nieniwy. a Nieniwa była bardzo wielkim miastem na trzy dni drogi

Wersety 12, 15 1

Księga Jonasza 1:12, 15

Jonasz jest wrzucany do morza, aby uspokoić burzę

i nie obarczaj nas winą przelania krwi niewinnej, bo Ty, o Panie, czynisz, co chcesz. I dopiero wzięli Jonasza i wrzucili go do morza, tak? Więc mówią, jak mamy wszyscy ginąć, to niech on zginie, ale niech to nie będzie nasza wina. Bach. Jonasz trafił do wody. Rzeczywiście burza się uspokoiła, wszystko okej.

Werset 14 1

Księga Jonasza 1:14

Marynarze modlą się do Boga, aby nie zginąć z powodu Jonasza

wiesz, zwłaszcza na morzu, tak? Ci marynarze mieli jakąś odrobinę honoru, jakiegoś takiego, wiecie, porządku wewnętrznego. Bo jeszcze stwierdzili, że jeszcze będą walczyć, ale nic się nie dało. I wtedy, zobaczcie sobie, I rozdział, XIV werset. Wtedy wzywali Pana, mówiąc, o Panie, nie dopuść, abyśmy zginęli z powodu tego człowieka

Werset 15 1

Księga Jonasza 1:15

Historia Jonasza, który został wrzucony do morza

I on się przyznaje, mówi, rzeczywiście jestem winny. I oni mówią, dobra, jak go wrzucimy do morza, no to w takim razie jego wina pójdzie za nim, a ten Bóg jego, który go ściga, nam da spokój. Ale jest tam taki ciekawy moment, że oni za nim rzucają Jonasza do wody. To jest właśnie ciekawe, wiecie, że kiedyś nawet poganie mieli jakąś,

Nawiązanie: I oni za nim rzucają Jonasza do wody.

Wersety 15-17 1

Księga Jonasza 1:15-17

Opowieść o Jonaszu połkniętym przez wielką rybę i wyrzuconym na brzeg

Tam wiecie, on się znajdował jak w grobie, cały czas zagrożony śmiercią. Tak? I zwrócił się do pana, żeby go wybawił, a pan go wybawił. I znowu niektórzy mówią, że no ale ta ryba przecież go wyrzuciła pod nieniwą. Bo ona go wyrzuciła i w niektórych właśnie opowieściach dla dzieci, Jonasz od razu głosi, bo jest pod nieniwą.

Werset 17 25

Księga Jonasza 1:17

Jonasz został połknięty przez rybę na polecenie Boga, gdy odmówił pójścia do Niniwy

I po prostu przez te trzy dni i trzy noce, jak tam był, to taką modlitwą mógł się modlić nawet niekoniecznie na głos. A więc później, jeżeli ktoś był w stanie zrelacjonować, jak on się modlił we wnętrznościach ryby, to tylko Jonasz. Jasne to jest? Po drugie, Jonasz jest prorokiem, który się znalazł w tej rybie. No, to jest tak historia znana, wiecie, dzieciaczki wiedzą, kto to był Jonasz i że go połknął. Tu uwaga, potoczny popkulturowy błąd, którego połknął wieloryb. Zwróćcie uwagę, Biblia mówi wyraźnie, że jego połknęła ryba, a nie wieloryb. Tak? Po prostu. Ryba. No, ale w każdym razie, to dzieciaki wiedzą, że Jonasz był połknięty przez rybę, dlatego że Bóg go posłał do Niniwy,
Księga Jonasza 1:17

Jonasz zostaje połknięty przez wielką rybę, w której przebywa przez jakiś czas.

A Jonasza połknęła ryba. Jonasz się w niej znajdował. I znowu, tu są jakieś takie, wiecie, komiksowe wyobrażenia, że Jonasz się znajdował w jakichś takich przestrzeniach otwartych, tam jakieś, wiecie, komnaty, że Jonasz się znajdował w jakichś takich przestrzeniach otwartych, tam jakieś, wiecie, komnaty, że on tam chodzi, tam jakieś szczątki jakiegoś jedzenia się znajduje, jakieś takie brednie.
Księga Jonasza 1:17

nawiązanie do biblijnej historii o proroku Jonaszu, który został połknięty przez wielką rybę i przebywał w jej wnętrznościach przez 3 dni i 3 noce

rozumiecie o co idzie czyli mamy dwie rzeczy Jezus mówi to jest znak Jonasza że tak jak Jonasz był 3 dni i 3 noce we wnętrznościach ryby tak syn człowieczy będzie w ziemi 3 dni i 3 noce i będziecie myśleć że jest martwy a on powstanie z martwych tak jak Jonasz został wyrzucony z ryby chociaż nie powinien tego przeżyć
Księga Jonasza 1:17

Jonasz przebywał w brzuchu ryby przez trzy dni i trzy noce

to jedynym znakiem będzie Jego śmierć i zmartwychwstanie bo Syn Człowieczy będzie w grobie ile? trzy dni i trzy noce i powiedziałbym tylko trzy dni i trzy noce bo co się stało z Jonaszem jak był

Nawiązanie: i będzie Syn Człowieczy w środku ziemi trzy dni i trzy noce

Księga Jonasza 1:17

Jonasz został połknięty przez wielką rybę i przebywał w jej brzuchu przez trzy dni i trzy noce, podobnie jak Jezus przebywał w grobie przez trzy dni i trzy noce.

ugrzęźli i którzy wołali żeby Jezus zszedł z krzyża kiedy umierał kiedy właśnie na ich oczach zaraz miał się zacząć dokonywać znak Jonasza
Księga Jonasza 1:17

Jezus nawiązuje do historii Jonasza i jego trzydniowego pobytu w brzuchu ryby jako zapowiedzi swojego zmartwychwstania.

Pokolenie złe i cudzołożne żąda znaku. Ale żaden znak nie będzie mu dany oprócz znaku proroka Jonasza. Swoją drogą, zmartwychwstanie jest absolutnie największym przejawem mocy. W liście do Filipian Paweł mówi, że on nie chce znać nikogo jak tylko Chrystusa. I moc zmartwychwstania jego.

Nawiązanie: Znak proroka Jonasza

Księga Jonasza 1:17

Jezus porównuje swoje przyszłe zmartwychwstanie do trzech dni, które Jonasz spędził w brzuchu ryby.

Niemniej zwracam wam już teraz tylko na to uwagę. Jezus to im mówi, oczekujecie znaku? Dostaniecie taki znak, jakiego nikt nigdy wcześniej nie widział. To będzie znak Jonasza. Oczywiście nie będę połknięty, a potem mnie ryba wypluje. Tylko Jezus tłumaczy, jak bowiem Jonasz był w brzuchu wieloryba. Trzy dni. Wiecie, że to nie jest wieloryb, tylko wielkiej ryby. Tak? Trzy dni i trzy noce. Tak, Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi.

Nawiązanie: To będzie znak Jonasza. Tylko Jezus tłumaczy, jak bowiem Jonasz był w brzuchu wieloryba. Trzy dni.

Rozdziały 1–3 1

Rozdział 2 3

Werset 1 1

Wersety 1-10 1

Werset 2 1

Rozdział 3 8

Wersety 1-10 5

Księga Jonasza 3:1-10

Fragment opisuje historię proroka Jonasza, który najpierw nie chciał iść do Niniwy, ale ostatecznie udał się tam i głosił pokutę, a mieszkańcy Niniwy posłuchali i nawrócili się.

jest jaka jest. Jonasz tam sam się opierał nie wiedział po co ma iść. Ale wreszcie przyszedł do Niniwy. Jaka jest reakcja mieszkańców Niniwy na głoszenie Jonasza. To jest 3. rozdział Księgi Jonasza
Księga Jonasza 3:1-10

Historia nawrócenia Niniwy na wezwanie proroka Jonasza

bo Jonasz był przykładem tego, że nawet prorok nienawidzący Niniwy był w stanie nawrócić ją, bo Pan chciał ją nawrócić, ale jak Niniwa chciała, to wszystko poszło dobrze i się Pan nad nią ulitował. To, że później Niniwa upadła, to był wybór Niniwy, o czym mówi Nahum, tak? Mówi, zobaczcie, coście porobili.
Księga Jonasza 3:1-10

Fragment odnosi się do wydarzeń z Księgi Jonasza, w której prorok Jonasz został wysłany przez Boga, aby głosić kazanie mieszkańcom Niniwy i nawołować ich do nawrócenia. Mimo niechęci Jonasza, mieszkańcy Niniwy usłuchali jego wezwania i rzeczywiście się nawrócili.

Tak? Tam właśnie musiał leźć. Obczajacie czemu prorok Jonasz mu się tam nie chciało chodzić? Mówi niechżeż się nie nawrócą. A ci się nawrócili jak na złość.

Werset 3 1

Wersety 5, 8 1

Werset 10 1

Księga Jonasza 3:10

Bóg nie niszczy Niniwy

Zobaczcie, czwarty rozdział, pierwszy werset Jonasza. Od razu, co się dzieje Jonaszowi? Dobra, trzeci rozdział, dziesiąty werset. A gdy Bóg widział ich postępowanie, tych mieszkańców Niniwy, tak? Że zawrócili ze swojej złej drogi, wtedy użalił się Bóg nieszczęścia, które postanowił zesłać na nich i nie uczynił tego.

Rozdział 4 14

Werset 1 2

Księga Jonasza 4:1

Jonasz narzeka na Boga

Zobaczcie, czwarty rozdział, pierwszy werset Jonasza. Od razu, co się dzieje Jonaszowi? Dobra, trzeci rozdział, dziesiąty werset. A gdy Bóg widział ich postępowanie, tych mieszkańców Niniwy, tak? Że zawrócili ze swojej złej drogi, wtedy użalił się Bóg nieszczęścia, które postanowił zesłać na nich i nie uczynił tego.
Księga Jonasza 4:1

Jonasz był niezadowolony z tego, że Bóg nie zniszczył Niniwy.

Jonaszowi bardzo się to nie podobało, tak, że się rozgniewał. I zobaczcie, dalej. Pomodlił się do Pana mówiąc, ach Panie, czy nie to właśnie miałem na myśli, kiedy jeszcze byłem w mojej ojczyźnie? W sensie, czy nie dlatego uciekałem w drugą stronę? W sensie, bo się właśnie bałem, że się nad nimi ulitujesz.

Wersety 1-11 1

Księga Jonasza 4:1-11

Historia Jonasza, który był zły, że Bóg nie zniszczył Niniwy, a zamiast tego okazał jej miłosierdzie.

Zmieniła się ich perspektywa. Nie byli jak Jonasz, którzy byli wściekli, że krzak wyrósł i krzak uwiąduł, tylko wiedzieli, że Bóg w niczym cokolwiek robi w twoim życiu, co wygląda na przeszkodę, to Bóg w niczym nie robi. Co wygląda na ból, co wygląda na dramat, na jakieś wiesz, cierpienie, Bóg w niczym z tych rzeczy nie chce ci zrobić krzywdy, ale najprawdopodobniej daje ci rozwiązanie albo okazję do przyjęcia jeszcze większego błogosławieństwa i do przekazania jeszcze większego błogosławieństwa. Czy to jest adekwatna historia do tego, co chciałem powiedzieć? Dlaczego Nahum mówi, że mściwy jest Pan i pełen gniewu, wcale, że nie, Pan jest cierpliwy i pełen łask?

Wersety 1-2 1

Księga Jonasza 4:1-2

Jonasz jest niezadowolony, że Bóg okazał miłosierdzie Niniwie

Mianowicie w rozdziale czwartym dowiadujemy się, że Jonasz, kiedy wykonał swoje dzieło, głosił, żeby się Nieniwa nawróciła. I Nieniwa się nawróciła. Jonasz się wściekł i powiedział, że ej, to jest dogięcie. Rozumiecie? Wściekł się naprawdę i strzelił śmiertelnego focha na Boga. Dlaczego? Bo widział, że Bóg rzeczywiście, on jako prorok wiedział, że Bóg się ulitował nad Nieniwą.

Wersety 1-4 1

Księga Jonasza 4:1-4

Księga Jonasza opisuje, jak Jonasz protestuje przeciwko miłosierdziu Boga wobec Niniwy i jak Pan stara się go przekonać do większej empatii i współczucia.

Ponieważ Jonasz jest głupkiem duchowym. O to chodzi. Tak? Bo uważa, że Bóg powinien być miłosierny tylko dla tych ludzi, których Jonasz lubi. To dlatego Pan co robi? Niektórzy powiedzieliby, że zsyła na niego cierpienie.

Werset 2 1

Księga Jonasza 4:2

Jonasz wyznaje, że jego Bóg jest Bogiem łaskawym, miłosiernym, cierpliwym i pełnym łaski, który nie chce nieszczęścia dla człowieka.

Tego się bałem, ja wiedziałem, że Ty... I zobaczcie, dlatego pierwszym razem uciekałem do Tarszyszu. Wiedziałem bowiem, że Ty jesteś Bogiem łaskawym i miłosiernym, cierpliwym i pełnym łaski, który żałuje nieszczęścia. Popatrzcie, co się dzieje. Jonasz wyraźnie wyznaje, że jego Bóg, któremu służy, jest Bogiem łaskawym, miłosiernym, cierpliwym, pełnym łaski, który nie chce żadnego nieszczęścia dla człowieka.

Werset 4 1

Księga Jonasza 4:4

Bóg pyta Jonasza, czy słusznie się gniewa

I wtedy już wiecie, nie ze względu na tą niniwę, tylko ze względu na położenie, w którym sam się ustawił. Wtedy, rzekł Bóg do Jonasza, zauważcie, Bóg wraca do tego, co mu wcześniej powiedział, a on mu nie odpowiedział. Widzicie to? Bóg teraz wie, że teraz Jonasz go posłucha. Zwróćcie uwagę, zadaje to samo pytanie, które zadał mu w czwartym wersecie. Czy to słusznie tak się gniewać? A Jonasz polazł. Więc zadaje mu to samo pytanie.

Werset 5 1

Księga Jonasza 4:5

Jonasz ukrył się w szałasie, aby obserwować, co stanie się z Niniwie.

I zrobił sobie tam szałas i usiadł w jego cieniu, aby zobaczyć, co będzie się dziać w mieście. I teraz widzicie, ponieważ on jest Bożym prorokiem i wobec... wszyscy inni powiedzieliby, skoro jest Bożym prorokiem, któż może słyszeć lepiej Pana niż Jonasz? A Jonasz nie chce słuchać Pana. Dlatego Pan zaczyna z nim rozmawiać przy pomocy cierpienia.

Werset 6 1

Wersety 6-11 1

Werset 8 1

Księga Jonasza 4:8

Bóg zesłał suchy wiatr, który miał na celu doprowadzić Jonasza do skruchy

A gdy wzeszło słońce, zesłał Bóg suchy wiatr, widzicie, wysłał robaka, a potem jeszcze dołożył wiatr. No bo ten usechł, a Bóg teraz mówi, aaa i teraz cię dopalam. Wysłał suchy wiatr wschodni i słońce prażyło głowę Jonasza, tak że już omdlewał i życzył sobie śmierci, mówiąc, lepiej mi umrzeć niż żyć.

Werset 9 1

Księga Jonasza 4:9

Jonasz gniewa się na Boga za to, że oszczędził Niniwe

Czy to słuszne tak się gniewać z powodu krzewu, Jonaszu? Bo teraz się gniewasz, że ci zaś krzew uciekł. A ten odpowiedział, słusznie jestem... dalej, rozumiecie? Dalej! Słusznie jestem zagniewany i to na śmierć! A ten mu tłumaczy, żałujesz krzewu, koło którego nie pracowałeś.

Werset 11 2

Księga Jonasza 4:11

Bóg rozmawia z Jonaszem na temat jego reakcji na uratowanie Niniwy

A Jonasz najwyraźniej pod mocą Ducha Świętego po prostu napisał to, co miał napisać. Jak zobaczycie czwarty rozdział, samą końcówkę, samą końcówkę księgi Jonasza, to jest czwarty rozdział tam, to cały czwarty rozdział to jest końcówka, o tym sobie też jeszcze za chwilę powiemy. Zobaczycie, że tam jest wypowiedź pana, jedenasty werset. Pan w zasadzie zadaje pytanie, które w zasadzie jest retoryczne, ale nie ma już żadnego komentarza Jonasza. Nie ma w ogóle mowy o tym, czy Jonasz potem się poprawił, czy przeprosił pana, czy coś, tylko wiesz, po prostu skończył, ponieważ uznał, że to, co mówi pan jest najważniejsze, a nie to, czy on ostatecznie okazał się fajnym gościem.
Księga Jonasza 4:11

Nawiązanie do historii Jonasza i jego postawy wobec Boga oraz miłosierdzia Boga względem ludzi.

Kto się ostoi przed jego srogością, dajcie spokój, dobry jest Pan, on jest ostoją w dniu ucisku, on jest ostoją w dniu ucisku. Dlaczego Nahum się tu tak nabija z nieniwy? Mówi, zmienilibyście perspektywy, nie mielibyście Pana jako swojego wroga, po prostu on się tam przejdzie. Ci, którzy są jego, przez jego przejście przyjmą błogosławieństwo, a ci, którzy są nie jego, zostaną odepchnięci, bo się sami odpychają. I dlatego też Jonasz, myślę, w ogromnej swojej pokorze, po 11 wersecie w 4 rozdziale, dlatego więcej on się nie odezwał, tylko zostawił Ciebie i mnie właśnie z takim rozważaniem. Co jeszcze w Twoim życiu wydaje się być za uzasadnieniem, żeby jeszcze jakieś głupie oskarżenie podnieść przeciwko Panu, że On Ci coś źle robi, albo że do czegoś w Twoim życiu dopuszcza, bo przecież powinieneś, czy powinnaś się znajdować pod pełnią.