Po Co PANU Sąd nad Kościołem? | Księga Objawienia

Jezus mówi o potrzebie ścisłego związku z Nim, aby przynosić owoc

ale oni nie stanowią żywego Kościoła, bo żywy Kościół owocuje. Jezus powiedział o tym wyraźnie. Zobaczcie chociażby przypowieść o krzewie winnym. Jak on mówi wyraźnie, co się dzieje,

Odniesienie do pierwszego rozdziału Księgi Objawienia.

I powiedział mi dzisiaj jeszcze raz wyraźnie, nie wierz tego, prawda? Nie wierz tego. W Księdze Objawienia, w pierwszym rozdziale, zauważcie. Oczywiście my dzisiaj tego tematu nie będziemy rozważać, ale chcę Wam go przypomnieć. Jak ludzie wiecie, pytają co z ludźmi, którzy poumierali gdzieś tam na świecie, a nigdy im nie głosił Ewangelii.

Jezus mówi, że jest żyjący, chociaż był umarły, i że żyje na wieki wieków, a także, że ma klucze piekła i śmierci.

I co z nimi? Pamiętajcie, pierwszy rozdział Księgi Objawienia, 18 werset. Jezus mówi, że jest żyjący, chociaż był umarły. I mówi oto, żyje na wieki wieków. I ja mam klucze piekła i śmierci.

Stwierdzenie, że Jezus żyje na wieki i ma władzę nad piekłem i śmiercią.

czy odbierzesz tego maila, ale nie przestawaj głosić Ewangelii. Rozumiecie? Objawienie Jana, pierwszy rozdział, osiemnasty werset. Oto żyję na wieki, wieków, mówi Pan Jezus, i mam klucze piekła i śmierci.

odniesienie do Ewy z Księgi Rodzaju

Mamy to? Mamy to? Zobaczcie. Oblubienica to jest cała ludzkość, która uwierzyła w swoje odkupienie dokonane przez Jezusa i które przez tą wiarę oddała się Chrystusowi. Przyszłość to jest mieszkanie oblubienicy nowej Ewy, a więc zbawionej ludzkości,

Nawiązanie: nowa Ewa

Mowa o weselu Baranka i Jego oblubienicy

ze swoim mężem, nowym Adamem, zmartwychwstałym Jezusem w domu Ojca. Okej? Księga Objawienia, XIX rozdział tak nam o tym mówi. To jest XIX rozdział, siódmy i dziewiąty werset. Od trzeciego do piątego. I usłyszałam donośny głos z nieba, oto przybytek jest z ludźmi.

opis, że nadchodzi wesele Baranka i jego małżonka (Kościół) się przygotowuje

nie przynajmniej narzuca, ale taką wizję oddzielenia się, nie? Dziewiętnasty rozdział Księgi Objawienia, siódmy, dziewiąty werset, cieszmy się i radujmy i oddajmy mu chwałę, bo nadeszło wesele baranka, a jego małżonka się przygotowała. Fantastycznie, tak? I tam nie wszyscy trafią na to

opis nieba i obecności Boga

aby świeciły w nim, bo oświetla je chwała Boga, a jego lampą jest baranek. Dwudziesty drugi rozdział, jeszcze jak sobie otworzymy, od trzeciego do piątego wersetu i nie będzie już

Tekst odnosi się do wierszy z Listu do Rzymian, rozdział 8, wersety 29 i 30, które mówią o Bożym planie zbawienia i predestynacji.

A miłość wyraża się wielbieniem tego, kogo się kocha. I teraz zauważcie, kto wie, no Bóg jest miłością, tak? My od Niego otrzymujemy tę naturę, więc On też pierwszy wychodzi z akcją uwielbienia. Zobaczcie list do Rzymian, 8 rozdział, wersety 29 i 30.

Odniesienie do predestynacji i powołania przez Boga

Dzisiaj tego nie będziemy robić, tylko zobaczmy docelowo, gdzie to zmierza. Tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu Jego Syna, żeby On był pierworodny między wieloma braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał,

list do Efezjan 1. rozdział

I teraz z tego, czyli On pierwsze to zrobił dla nas, tak? Teraz w tym kontekście wejdźmy w zrozumienie, chciejmy zrozumieć list do Efezjan, 1 rozdział, który nam powiada

Odniesienie do Listu do Efezjan, rozdział 1, wersety 5-6

to jest list do Efezjan, 1 rozdział, 5 i 6 werset, tak? Tych, których przeznaczył, tych powołał, usprawiedliwił, uwielbił, tak? A skoro rozumiecie, takie jest przeznaczenie, to my ostatecznie i tak odpowiemy tym samym,

fragment o wybraniu i usynowieniu przez Boga

Przeznaczył nas dla siebie ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa według upodobania swojego, swojej woli. Porównajcie sobie to z tym fragmentem z Listu do Rzymian, chociażby jaki dopiero co przeczytałem, ale dalej. Dlaczego? Dla uwielbienia chwały

Tekst odnosi się do Księgi Objawienia.

niczego wam innego nie zostawiam, jak tylko przekazanie, abyście się wzajemnie miłowali. Zgadza się? Niemniej dzisiaj, musieliśmy sobie, zwłaszcza, że jesteśmy w Księdze Objawienia, powiedzieć, co Pan Jezus pokazuje nam jako najwłaściwszy owoc, o który Mu chodzi.

Ewangelia Jana mówi o owocowaniu

I niech nam to teraz dopiero siądzie. Zanim sobie powiemy, jak z tym tematem wiąże się miłość, to rozumiecie, ta miłość, ja ją tak akcentuję, akcentuję, akcentuję, bo oczywiście to jest podstawa chrześcijaństwa, tak? Ale w Ewangelii Jana, która tyle mówi o owocowaniu,

Pan Jezus mówi o owocu, który prowadzi do życia wiecznego

owocem sensu stricto, tak? Jest żniwo. Zobaczcie Ewangelię Jana, czwarty rozdział, o kim Pan Jezus mówi? Pan Jezus tu zaczyna mówić o owocu. I co jest owocem? To jest czwarty rozdział, 36 werset. Ktoż nie otrzymuje zapłatę i zbiera owoc na życie wieczne?

fragment mówi o tym, że Bóg posłał swojego jedynego Syna, Jezusa Chrystusa, aby każdy kto w Niego uwierzy, miał życie wieczne.

Bóg tak umiłował świat, że dał swojego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Widzicie? Bóg tak umiłował świat. Miłość się objawiła. Miłość ukochała ludzi.

Jezus mówi o konieczności śmierci, aby osiągnąć życie wieczne.

a sobie owoc na życie wieczne, co się musi stać? Pierwsza rzecz to jest śmierć ego. Śmierć ego. Ewangelia Jana, 12 rozdział, 24 werset. Tam jest cały kontekst. Swoją drogą zwróćcie uwagę, bezpośredni kontekst jest jaki?

Nawiązanie: Pierwsze rzecz to jest śmierć ego. Śmierć ego.

Jezus zapowiada swoje uwielbienie

23 werset 12 rozdziału Ewangelii Jana. Nadeszła godzina, aby Syn Człowieczy został uwielbiony. Widzicie to? Jak potem cała ludzkość, w Nim zbawiona, będzie uwielbiona przez Pana. Jest już uwielbiana. Nadeszła. Ale teraz co się dzieje?

Fragment odnosi się do słów Jezusa o konieczności Jego śmierci i zmartwychwstania, podobnie jak ziarno, które najpierw musi obumrzeć, aby wydać plon.

Nie obumrze. Oczywiście Jezus mówił najpierw o procesie swoim, że musi on być zmiażdżony, włożony do ziemi jak ziarno i on wtedy z martwych wstaje. Jeżeli się to nie stanie, to wy też musicie przejść pełny proces śmierci

Opis Kościoła i jego pięciorakiej służby.

Kościół musi zadbać o dojrzałość. Zobaczcie jak Kościół definiuje w jednym z najpotężniejszych pism na temat natury Kościoła, czyli w liście do Efezjan, Duch Święty przez Pawła jako ludzkiego autora. Mówi o tym, że Kościół, zwłaszcza nawet nie tyle Kościół co piękny, a nie tyle Kościół co pięcioraka służba w Kościele.

Autor tekstu odnosi się do Listu do Efezjan, w 4. rozdziale.

Ja pamiętacie jak mówiłem jaka ona jest pięcioraka, ale teraz posługuję się w pewnym sensie nieco teologicznie, potocznie tym określeniem. Tak? Więc w liście do Efezjan w czwartym rozdziale, po co wewnątrz w Kościele są ustanowione jakieś służby,

Werset opisuje różne funkcje i dary, jakie Chrystus dał Kościołowi, aby budować go i przygotowywać do służby.

W każdym razie, zacznijmy list do Efezjan, czwarty rozdział, od jedenastego do szesnastego wersetu. Pan ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami. Po co w Kościele?

Paweł pisze o głoszeniu Chrystusa i nauczaniu każdego człowieka.

tam jest trochę inny kontekst, ale Paweł nie mniej o tym samym pisze, mówiąc, że głosimy Chrystusa i dalej co? To jest Kolosan, I rozdział, 28 werset. Jego to głosimy, czyli Chrystusa. Napominając każdego człowieka i nauczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości,

Nawiązanie do listu do Hebrajczyków, w którym jest mowa o poznaniu Chrystusa.

Żeby zobaczyli Chrystusa i rozpoznali w Nim siebie, a On, żeby w nich rozpoznał również siebie. Żeby im nie powiedział, ale ja was nie znam, tylko powiedział, o znamy się świetnie. Witaj wreszcie twarzą w twarz i oko w oko. Bliższe do hebrajczyków, w związku z tym Paweł,

Fragment opisuje zachęcę do wytrwania w wierze i troszczenie się o siebie nawzajem.

Zobaczcie list do hebrajczyków, 10 rozdział od 23 do 25 wersetu. Jak wcześniej mówi o indywidualnym doznaniu wiary, tak teraz mówi o wspólnym. Mówi wspólnie 10 rozdział 23 werset i dalej. Trzymajmy wyznanie nadziei nie chwiejące się, bo wierny jest ten, który obiecał. I dalej okazujmy staranie jedni o drugich.

Fragment odnosi się do ostrzeżenia skierowanego do kościoła w Efezie, że jeśli nie nawróci się, Jezus usunie go z jego miejsca.

Tak? Jeden Kościół dowiaduje się wprost Laodycea, że Jezus stoi w ogóle na jego zewnątrz, na jego polu, na zewnątrz jego drzwi, jeszcze drzwi są zamknięte, on puka, czy może wejść. Drugi Kościół się dowiaduje, czyli list, czyli Kościół w Efezie się dowiaduje, że jak dalej tak sprawy pójdą, to Jezus usunie ten Kościół z jego miejsca, co w biblijnym języku, tym takim, oczywiście, że nowotestamentowym,

Fragment odnosi się do wizji kościoła w Laodycei, któremu Jezus grozi usunięciem, jeśli nie nawróci się i nie otworzy drzwi na Jego przyjście.

Tak? Jeden Kościół dowiaduje się wprost Laodycea, że Jezus stoi w ogóle na jego zewnątrz, na jego polu, na zewnątrz jego drzwi, jeszcze drzwi są zamknięte, on puka, czy może wejść. Drugi Kościół się dowiaduje, czyli list, czyli Kościół w Efezie się dowiaduje, że jak dalej tak sprawy pójdą, to Jezus usunie ten Kościół z jego miejsca, co w biblijnym języku, tym takim, oczywiście, że nowotestamentowym,

Fragment mówi o owocowaniu i wskazuje na biblijne odniesienie w Ewangelii Jana rozdział 15, wersety 4-5.

Zauważcie, w Ewangelii znowu Jana, jak do niej wrócimy w 15 rozdziale, Pan Jezus nie pozostawia w tej kwestii nam żadnych wątpliwości. Tam nie ma albo, ale, być może, wszakże, jakoby. Nie ma żadnej innej opcji, nie ma żadnej innej drogi. Najpierw w Ewangelii Jana w 15 rozdziale. Zauważcie, Jezus, kiedy mówi o owocowaniu, mówi tak, to jest 15 rozdział 4, 5 werset. Trwajcie we Mnie, a Ja w was. Jak latorośl nie może wydawać owocu sama z siebie, jeżeli nie będzie trwała w winorośli, tak i wy, jeśli nie będziecie trwać we Mnie. Ja jestem winoroślą, a wy jesteście latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, to jest w nim. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, to jest w Nim. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, to jest w Nim. Ten wydaje obfity owoc, bo beze Mnie nic nie możecie zrobić. Jasne to jest? Mamy mieć jedność z Jezusem.

Bóg daje ludziom wybór między życiem a śmiercią, błogosławieństwem a przekleństwem

My często wiecie, jak głosimy, ja dzisiaj o tym mówiłem, oto kładę przed Tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Mówimy o tym tylko ludziom, żeby zrozumieli, że pewna część decyzji jest w nich. Ale kiedy oni odpowiadają, że nie, to jest to, co oni robią. Ale kiedy oni odpowiadają, Jezus w sercu wierzę, że zmartwychwstał,

Opis zmartwychwstania Jezusa

My często wiecie, jak głosimy, ja dzisiaj o tym mówiłem, oto kładę przed Tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Mówimy o tym tylko ludziom, żeby zrozumieli, że pewna część decyzji jest w nich. Ale kiedy oni odpowiadają, że nie, to jest to, co oni robią. Ale kiedy oni odpowiadają, Jezus w sercu wierzę, że zmartwychwstał,

Jezus mówi o nagrodzie dla tych, którzy pracują na rzecz Królestwa Bożego.

Abyście wyszli i wydali owoc i aby wasz owoc trwał. Rozumiecie, my nie możemy sobie nazywać owocem cokolwiek. Tak? Jezus powiedział, ten, kto żnie, ten zasługuje sobie na zapłatę i ten, co robi, zbiera owoc na życie wieczne. Rozumiecie, o co mi idzie? Jaki owoc trwa? Jeszcze raz trzymajcie tutaj piętnasty rozdział. O jakim owocu my możemy powiedzieć, że trwa? Tylko o takim, który trwa na wieki. Nie? Więc zauważcie czwarty rozdział Ewangelii Jana. Trzydziesty szósty werset.

Jezus mówi do swoich uczniów o konieczności wydawania trwałego owocu.

Abyście wyszli i wydali owoc i aby wasz owoc trwał. Rozumiecie, my nie możemy sobie nazywać owocem cokolwiek. Tak? Jezus powiedział, ten, kto żnie, ten zasługuje sobie na zapłatę i ten, co robi, zbiera owoc na życie wieczne. Rozumiecie, o co mi idzie? Jaki owoc trwa?

Polecenie Jezusa, aby uczniowie głosili Ewangelię na całym świecie

Ostatnio rozmawiałem z jednym pastorem, już byłym, ale chodzi mi o to, że nadal... I on mówi, a Ewangelia Marka? Teraz widzisz, popatrz. Głoście dobrą nowinę komu? Pamiętacie Ewangelię Marka? Co tam jest napisane?

W Liście do Rzymian 8:19-21 jest mowa o tym, że całe stworzenie wyczekuje objawienia się synów Bożych.

Co? Całe stworzenie na co czeka, kochani? Na objawienie się Synów Bożych. Rozumiecie? Głosić dobrą nowinę całemu stworzeniu oznacza objawiać Mu chwałę Synów Bożych.

Filip był jednym z siedmiu diakonów wybranych w Jerozolimie, a później został ewangelistą, który ewangelizował Samarię.

do powiedzenia. Paweł głosił na mnóstwo różnych sposobów. Piotr głosił na mnóstwo różnych sposobów. Jak zobaczycie, zobaczcie Ewangelistę nazwanego Ewangelistą Filipa,

Paweł opisuje, że ludzie muszą usłyszeć Dobrą Nowinę, aby mogła ona przynieść zbawienie.

do powiedzenia. Paweł głosił na mnóstwo różnych sposobów. Piotr głosił na mnóstwo różnych sposobów. Jak zobaczycie, zobaczcie Ewangelistę nazwanego Ewangelistą Filipa,

Jezus modli się o jedność swoich uczniów

Modlę się, aby wszyscy byli jedno. Zobaczcie, 21 werset. Tak jak Ty, Ojcze, we mnie, a ja w Tobie. Aby i oni byli w nas

Tekst pochodzi z modlitwy Jezusa w Ewangelii Jana, w której modli się On o jedność swoich uczniów.

trzeci werset, a ty we mnie, aby byli doskonali w jedno. Jeszcze raz zauważcie, żeby świat poznał, że ty mnie posłałeś i że umiłowałeś ich

Odniesienie do Księgi Objawienia

Teraz, kochani, Jezus tak zawsze postępował z Kościołem, a Księga Objawienia tylko demonstruje ten Jego sposób

Tekst odnosi się do fragmentu Listu do Efezjan, rozdział 5, wersety 23-32, gdzie mowa jest o relacji małżeńskiej jako obrazie relacji Chrystusa z Kościołem.

czytamy list do Efezjan, piąty rozdział, od dwudziestego trzeciego wersetu do trzydziestego drugiego, to w tej kolejności przede wszystkim

Jezus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy go przez chrzest wodą i słowo, aby osobiście stawić go przed sobą jako Kościół pełen chwały, niemający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany.

Kościół jest niedoskonały, w relacji małżeńskiej, narzeczeńskiej ze swoim Panem, wówczas co Jezus robi? Zauważ, list do Efezjan,

Nawiązanie do stwierdzenia z Księgi Rodzaju, że mężczyzna opuści ojca i matkę, aby przyłączyć się do swojej żony, a oboje będą jednym ciałem. Apostoł Paweł odnosi to do relacji Chrystusa z Kościołem.

związku małżeńskiego Chrystusa z Kościołem. To po pierwsze, Kościół z Chrystusem są jednym ciałem. 31 werset.

Apostoł Piotr mówi o nadchodzącym sądzie Bożym, który zacznie się od Kościoła.

Nadszedł bowiem czas, aby sąd rozpoczął się od domu Bożego. Pierwszy Piotra czwarty rozdział, siedemnasty werset.

Otwarcie 9. rozdziału Księgi Ezechiela

Ezechiela sobie otwórzmy. I w Księdze Ezechiela otwórzmy sobie dziewiąty rozdział, tak, i to będzie dziewiąty rozdział.

Księga Objawienia mówi o bestii, która naznacza ludzi swoim znakiem

Bogu. W Księdze Objawienia to jest bardzo interesujące, że bestia naznacza ludzi swoim znakiem, tak? I za każdym razem mowa

Widzenie o 144 000 opieczętowanych

Objawienia, w I wersecie czytamy i zobaczyłem, a oto baranek stał na górze Syjon, a z nim 144

Modlitwa Jezusa za swoich uczniów

Jeszcze raz zobaczcie Ewangelię Jana, XVII rozdział. XVII rozdział, XXIII werset. Ja w nich, a ty we mnie,

Fragment mówi o Jezusie jako pierwszym opieczętowanym, co może odnosić się do biblijnego motywu pieczęci Boga na swych wybranych.

Jak Jezus. Pierwszym opieczętowanym na ziemi, opieczętowanym imieniem ojca był Jezus. Jeszcze raz. Ewangelia Jana, zobaczcie VI rozdział razem

W tym fragmencie mowa jest o danym przez Boga pieczęci Ducha Świętego dla wierzących.

I on daje zadatek ducha, ale za chwilę się też dowiemy, że tą pieczęcią jest duch sam w sobie. W liście do Efezjan w pierwszym rozdziale

Pieczęć od momentu nowonarodzenia

żyjemy według tej pieczęci, którą my na sobie mamy, bo zauważcie, w liście do Efezjan Paweł mówi, my mamy tę pieczęć od momentu nowonarodzenia. List do Efezjan

Ostrzeżenie, aby nie zasmucać Ducha Świętego

pierwszy rozdział, trzynasty werset, ale w czwartym rozdziale, w trzydziestym wersecie, Paweł mówi, nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym

Fragment ten pochodzi z Księgi Objawienia, gdzie Syn Boży opisywany jest jako mający oczy jak płomień ognia i stopy podobne, a także miecz obosieczny.

miecz obosieczny. Czwarty kościół w Teatyrze to mówi Syn Boży, który ma oczy jak płomień ognia, a jego stopy podobne

W tej części tekstu nawiązuje do Księgi Objawienia, w której Pan Jezus mówi do Kościoła w Laodycei

swoje zadanie i wreszcie do Kościoła w Laodycei Pan Jezus mówi, to mówi Amen. Świadek wierny i prawdziwy początek