Jak Duch Mamony Walczy Pieniędzmi i Jak Go Nimi Pokonać? | Walka Duchowa Końca Czasów E06

Jezus mówi, że nie można jednocześnie służyć Bogu i bogactwu, gdyż będzie się dążyć wyłącznie do zaspokajania materialnych potrzeb.

I mamonie. I my tam dojdziemy. Ale jeżeli pamiętasz, co się tam dalej dzieje, to sobie przypomnij. Czy Jezus mówi o tym, że nie można służyć Bogu i mamonie. Głosicielom, którzy oczywiście, że są bałwochwalcami.

Nawiązanie: Nie możecie służyć Bogu i mamonie.

Werset z Księgi Przysłów, w którym narrator prosi Boga o dwie rzeczy

O te dwie rzeczy Cię proszę. Więc mówi tak. To jest Księga Przysłów 30 rozdział od 7 do 9 wersetu. Proszę Cię o dwie rzeczy. Nie odmawiaj mi ich.

Ostrzeżenie przed zapomnieniem Boga w dobrobycie

Czyli. Księga. Strzeż się, byś nie zapomniał jachwę swojego Boga i nie zaniedbał Jego przykazań, Jego praw i Jego nakazów, które Ci dziś nakazuje, aby kiedy najesz się do syta, pobudujesz piękne domy i zamieszkasz w nich i kiedy Twoje bydło i owce rozmnożą się, przybędzie Ci srebra i złota oraz wszystko, co będziesz miał, powiększy się, aby wtedy Twoje serce nie uniosło się i abyś nie zapomniał jachwę swojego Boga, który Cię wyprowadził z ziemi Egiptu, z domu niewoli. Więc widzisz, wyraźnie Bóg mówi, ode mnie pochodzi wszelkie błogosławieństwo, ale wiem, że wtedy przychodzi zły duch, zwierzchność zwana mamonem i zaczyna mówić ludziom, zaufajcie teraz pieniądzom, które się Wam pomnożyły, dobrej ziemi, która Wam dobrze rodzi i tak dalej. I Bóg mówi, pamiętaj skądś.

Ostrzeżenie przed odwróceniem się od Boga

Skąd to wziąłeś? Pamiętaj, cóż masz, czego byś nie otrzymał. Pamiętaj, od kogo otrzymałeś. W Księdze Ozeasza m.in. w odniesieniu do tamtego ostrzeżenia jachwy Ozeasz mówi, że no niestety stało się tak. Skorzystaliście z pełni błogosławieństwa Bożego i zapomnieliście o Bogu. To jest Księga Ozeasza, 13 rozdział, wersety 6 i 9. W wersecie 5 i 6 nawet jachwę mówi, ja Cię poznałem na pustyni, w ziemi bardzo suchej, no ale w domyśle potem wiesz, gdzie Cię wprowadziłem, do ziemi obiecanej, do ziemi żyznej, opływającej w miód i w mleko. I co się stało? 6 werset, byli nasyceni dobrymi pastwiskami, ale gdy się nasycili, ich serce się wywyższyło, dlatego zapomnieli o mnie.

Nawiązanie: Ja Cię poznałem na pustyni, w ziemi bardzo suchej. No ale w domyśle potem wiesz, gdzie Cię wprowadziłem, do ziemi obiecanej, do ziemi żyznej, opływającej w miód i w mleko. I co się stało? 6 werset, byli nasyceni dobrymi pastwiskami, ale gdy się nasycili, ich serce się wywyższyło, dlatego zapomnieli o mnie.

I teraz interesującą rzecz na ten temat, z jakiego rodzaju przekleństwem się to wiąże, mówi Księga Przysłów w szóstym rozdziale. To jest bardzo interesujące. Wiele osób próbuje budować w Kościele, rozumiecie, teologię wywyższenia, ubóstwa.

Księga Przysłów zawiera liczne wezwania do okazywania współczucia i pomocy ubogim.

Na przykład powołując się wielokrotnie na Księgę Przysłów mówią, bo w Księdze Przysłów wielokrotnie jest powiedziane, kiedy widzisz kogoś biednego, nie osądzaj go. Kiedy widzisz kogoś biednego, nie mów, to jest jego wina. Kiedy widzisz biednego w potrzebie, to mu dopomóż.

Prorok Izajasz mówi o posłannictwie Mesjasza, który ma głosić dobrą nowinę ubogim.

W 61. rozdziale Księgi Izajasza czytamy, że Mesjasz przychodzi, aby głosić dobrą nowinę komu? Ubogim. W UBG zdaje się, że oni są przetłumaczeni jako cisi, ale dokładnie wszystkim uniżonym, poniżonym w świecie, a więc najniższym klasom. I to są ludzie, którzy po prostu nie mają dóbr materialnych, nie są w stanie sami siebie zabezpieczyć,

Nawiązanie: Duch Pana Boga nade mną, gdyż Pan mnie namaścił, abym zwiastował dobrą nowinę ubogim; posłał mnie, abym opatrywał rany serc skruszonych, abym zapowiadał wyzwolenie jeńcom i otwarcie więzienia tym, którzy są związani;

Fragment odnosi się do Bożej troski i przejęcia się ludem Izraela, który cierpi w Egipcie.

Ale z drugiej strony nie zajmuj się sądzeniem, bo w tym sensie ci wszyscy ubodzy z różnych powodów są oczkiem w głowie. Tak jak naród Izraela, tak i oni. Bóg się nimi przejmuje, Bóg się o nich troszczy, Bóg mówi chrześcijanom, żeby dbać. To jest część naszego oddawania czci Bogu, naszej pobożności. Zachowanie się nieskalanym od świata.

Fragment odnosi się do słów pocieszenia Bożego dla ludu Izraela, że Bóg się nimi troszczy i przejmuje.

Ale z drugiej strony nie zajmuj się sądzeniem, bo w tym sensie ci wszyscy ubodzy z różnych powodów są oczkiem w głowie. Tak jak naród Izraela, tak i oni. Bóg się nimi przejmuje, Bóg się o nich troszczy, Bóg mówi chrześcijanom, żeby dbać. To jest część naszego oddawania czci Bogu, naszej pobożności. Zachowanie się nieskalanym od świata.

Tekst odnosi się do fragmentu z Księgi Przysłów, w którym poruszana jest kwestia ubóstwa i ewentualnego usprawiedliwienia kradzieży.

Nie? Bo ja osobiście słyszałem takie nauczania usprawiedliwiające ubóstwo, że, tu pada argument, są ludzie, którzy są tak biedni, że muszą kraść. I Bóg to usprawiedliwia. Dlaczego? I tutaj pada konkretny cytat z Księgi Przysłów z 6 rozdziału. No, jeżeli by tak było, to czemu Agur by się modlił?

Fragment, który bywa okrawany z kontekstu, a jest częścią dłuższego zdania.

który bywa okrawany z kontekstu, i to bezpośredniego. To jest Księga Przysłów, 6 rozdział, wersety 30 i 31. Okej? Co tu czytamy? Nie pogardza się złodziejem, jeśli kradnie, by nasycić swoją duszę, bo jest głodny. No, tylko widzisz, to nie jest koniec w ogóle tego zdania.

Odniesienie do Księgi Przysłów, rozdział 6.

że czysto hipotetycznie ktoś mógłby kraść z głodu, to go nie potępiaj i nie cwaniakuj i nie świętoszkuj. Ale jeżeli taka osoba jednak zostałaby przyłapana, to jej sytuacja tylko się pogorszy i to jest też sprawiedliwe. Zwróć uwagę, Księga Przysłów, szósty rozdział mówi

modlitwa o wystarczającą ilość dóbr materialnych

Gdzie znajdujemy tego typu nauczanie? Ewangelia Mateusza, 6 rozdział. I teraz proszę cię, po tym, co teraz powiedziałem, po modlitwie Agura, który mówi Boże, proszę cię, nie dawaj mi ani nadmiernego bogactwa, ani też zbyt doskwierającego ubóstwa. W tym kontekście pamiętaj, zobacz jak Jezus naucza o służeniu Bogu i o służeniu Mamonie.

Jezus naucza o służeniu Bogu i mamonie, o troskach tego świata

Gdzie znajdujemy tego typu nauczanie? Ewangelia Mateusza, 6 rozdział. I teraz proszę cię, po tym, co teraz powiedziałem, po modlitwie Agura, który mówi Boże, proszę cię, nie dawaj mi ani nadmiernego bogactwa, ani też zbyt doskwierającego ubóstwa. W tym kontekście pamiętaj, zobacz jak Jezus naucza o służeniu Bogu i o służeniu Mamonie.

Jezus naucza o zaufaniu Bogu i troskliwości Boga o swoje stworzenie

To jest Ewangelia Mateusza, 6 rozdział. Wersety od 24 aż do 34. Proszę cię, nie szatkuj i nie słuchaj żadnych nauczań, które szatkują te fragmenty. Bo dopiero w całości tych 10 wersetów zobaczysz pełnię tego, o czym Jezus nauczał i pełne brzmienie tego, o czym Jezus nauczał i cały sens tego, o czym On tu mówił. Spójrz, bo On powiada

Jezus ostrzega, że nie można jednocześnie służyć Bogu i mamonie, bogactwu

Nikt nie może dwom panom służyć. Przecież albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował, albo jednego będzie się trzymał, a drugim pogardzi. I teraz w jakim kontekście Jezus to mówi? Nie możecie jednocześnie służyć Bogu i Mamonie. Kto nie służy Bogu, a służy Mamonie?

Jezus naucza, aby nie martwić się o sprawy materialne, ponieważ Bóg zatroszczy się o swoje dzieci.

To całe te układy, w ramach których ty myślisz, że jesteś panem swoich zasobów, a nie Bóg, ty wytwarzasz swoje zasoby, a nie one od Niego do ciebie przychodzą, to jest oddawanie czci Mamonowi, a nie Bogu. Dlatego mówię wam, nie troszczcie się o wasze życie, co będziecie jeść, albo co będziecie pić, ani o wasze ciało, w co się będziecie ubierać.

Jezus ostrzega przed troszczeniem się o dobra materialne, zamiast ufania Bogu.

zaczynamy polegać na systemie świata finansowym, materialnym, którym rządzi Mamona, którym rządzi Mamon. Więc Jezus kontynuuje dalej. Nie troszczcie się, mówiąc co będziemy jeść, co będziemy pić, albo w co się ubierzemy, bo o to wszystko poganie zabiegają.

Fragment cytowany przez Jezusa, podkreślający potrzebę nie tylko wyznawania, ale także praktykowania nauk Chrystusa.

mówi, wy również przestańcie się na tym koncentrować, a wreszcie przylgnijcie sercem do Ojca, aby zobaczyć, jak On te potrzeby zaspokaja. To wszystko będzie Wam dodane w momencie, kiedy Wy zaangażujecie się w służbę Jemu, bo czym jest Królestwo Boże? Królestwo ma króla, króla się słucha. Jezus mówi, czemu mówicie do mnie, Panie, Panie, Ewangelia Łukasza, a nie robicie tego, co Wam mówię? Skoro Ewangelia Łukasza, otwórzmy sobie Ewangelię Łukasza,

Nawiązanie: czemu mówicie do mnie, Panie, Panie, a nie robicie tego, co Wam mówię?

Przypowieść o niesprawiedliwym zarządcy

Mówi, bierzcie je i posługujcie się nimi na rzecz królestwa. Ewangelia Łukasza, szesnasty rozdział, jak powiedziałem, od dziewiątego wersetu. Jezus powiada tak, ja Wam mówię, zyskujcie sobie przyjaciół mamoną niesprawiedliwości, aby, gdy ustaniecie, przyjęto Was do wiecznych przybytków. Jeszcze w innym miejscu Jezus powie o tym, że dokładnie ci, którzy zostali pozyskani

Przypowieść o niesprawiedliwym zarządcy

ale możesz też ciężarówką przewozić ciężkie rzeczy, bo ona od tego jest, na większą chwałę Bożą. Amen? Zatem jeszcze raz Jezus mówi, i ja wam mówię. Ewangelia Łukasza 16, rozdział od 9, wersetu aż do 13. Zyskujcie sobie, przyjaciół, mamoną niesprawiedliwości, aby, gdy ustaniecie, przyjęto was do wiecznych przybytków. To posługiwanie się mamoną niesprawiedliwości w tym miejscu, ale również w innych, Jezus nazywa byciem wiernym w rzeczach małych. Inaczej, posługiwanie się mamoną niesprawiedliwości albo niegodziwości Jezus nazywa rzeczami małymi.

Przypowieść o niesprawiedliwym zarządcy

Kto jest wierny w najmniejszym, ten i w wielkim jest wierny. A kto w najmniejszym jest niesprawiedliwy, i w wielkim jest niesprawiedliwy. Jeśli więc w niesprawiedliwej mamonie... Widzisz, o co chodzi? To Jezus to wprost mówi. To o to chodzi. Jeżeli więc w niesprawiedliwej mamonie nie byliście wierni, któż wam powierzy to, co prawdziwe?

Apostoł Paweł mówi o swojej umiejętności radzenia sobie zarówno w dobrobycie, jak i w niedostatku, a także o swojej mocy w Chrystusie.

Czemu? Bo we wszystkich tych sytuacjach nie interesuje mnie mój stan posiadania, mówi Paweł. To jest list do Filipian, czwarty rozdział. Dwunasty i trzynasty werset. Umiem się uniżać. Umiem też obfitować. Wszędzie i we wszystkim jestem wyćwiczony. Umiem być kompletnie syty i umiem cierpieć straszny głód. Umiem obfitować i znosić niedostatek. Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia.

Stwierdzenie, że stan materialny nie ma wpływu na Pawła.

On jest źródłem mojej mocy. A nie te stany, rozumiesz? I ubóstwo, i bogactwo, i tak dalej. Paweł mówi, one na mnie nie wpływają. On mnie na gór prosił.

Stwierdzenie, że Bóg jest źródłem mocy.

On jest źródłem mojej mocy. A nie te stany, rozumiesz? I ubóstwo, i bogactwo, i tak dalej. Paweł mówi, one na mnie nie wpływają. On mnie na gór prosił.

chciwość

Jeżeli od czegokolwiek innego spodziewasz się zaspokojenia jakiejkolwiek swojej potrzeby, to przyjdzie jakiś zły duch i zacznie tę Twoją zwiedzioną postawę wykorzystywać. Zwłaszcza, gdy chodzi o pieniądze. W liście, ale a propos tej chciwości, list do Efezjan, najpierw piąty rozdział, te dwa wersety wystarczą, bo nie mamy aż tyle czasu.

Ostrzeżenie przed grzechami, a szczególnie przed chciwością, która jest bałwochwalstwem.

List do Efezjan, piąty rozdział, piąty werset. Wiecie o tym, że żaden rozpustnik, pisze Paweł, ani nieczysty, ani chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma dziedzictwa w Królestwie Chrystusa. Jeszcze raz, chciwiec to znaczy bałwochwalca. Pamiętaj, jeżeli jesteś świadkiem krzewienia chciwości w Kościele,

fragment odnoszący się do Listu do Kolosan, rozdział 3, werset 5

Nie mówię, że od razu następnie musisz uderzać, atakować braci i siostry, bo dlaczego? Ale przynajmniej się usuń i nie tłumacz, że owszem, są mądrzejsi ode mnie, jeżeli oni to akceptują, to ja też. Potem odpowiesz ty za własne czyny. I jeszcze list do Kolosan. Chociażby list do Kolosan, trzeci rozdział, piąty werset.

opis prześladowania w czasach wielkiego ucisku

ale powiada, że zwieńczeniem tej postawy, na samym końcu, do którego my nieuchronnie się zbliżamy, jesteśmy bliżej o dwa tysiące lat, na przykład od pierwszych chrześcijan, tak? Jest co? Jest trzynasty rozdział, jest trzynasty rozdział Księgi Objawienia, w którym jest opisane prześladowanie w czasach wielkiego ucisku. Jest tam powiedziane, że bestia dostanie od Boga pozwolenie na krótki czas,

Jezus obserwujący wdowę, która składa ofiarę do skarbony świątynnej

Daj jeszcze dwa złote więcej. Jeszcze raz, tu nie chodzi o liczbę, o kwotę. Pamiętasz Jezusa stojącego przy skarbcu, jak powiedział, że najwięcej dała uboga wdowa, która w zasadzie nic prawie nie dała? Dała dwa grosiki? Mówi, ona najwięcej dała, bo to jest wszystko, co miała.

Apostoł Paweł pouczał Galatów, że człowiek będzie żął to, co posiał - jeśli posie w swoim ciele, będzie żął zniszczenie, a jeśli w Duchu, będzie żął życie wieczne.

Bo Biblia o tej zasadzie siania i zbierania mówi wprost. Jeżeli ktoś sieje w ciało, czyli po to, żeby mieć zyski materialne, to zbierze w ciele tylko zniszczenie. Kapujesz? Dawaj, aby Bóg był uwielbiony. Ponieważ nie musisz dawać, żeby Bóg ci błogosławił materialnie.

Jezus ostrzega przed służeniem dwóm panom, Bogu i bogactwu (mamonie).

Rozumiesz? Mamona odwraca cię od służenia Bogu. Bóg mówi, hej, czyń moją wolę, to co ja, rób te uczynki, które dla ciebie przygotowałem od założenia świata.

Zachęta do hojności

Proste. Jak? Nie pod przymusem. II do Koryntian 9 rozdział 7 werset. Jak mamy dawać? Paweł pisze, każdy tak, jak postanowił

Ostrzeżenie przed chciwością i miłością do pieniędzy

poprzestawajmy na tym. A ci, którzy chcą być bogaci, wpadają w pokusy. X werset. Korzeniem bowiem wszelkiego zła jest miłość do pieniędzy.

On tu podobnie jak Paweł podkreśla jedną rzecz, to jest trzeci werset

pierwszy rozdział, drugi i trzeci werset. On tu podobnie jak Paweł podkreśla jedną rzecz, to jest trzeci werset,

na podstawie listu Jakuba, to jest list Jakuba, pierwszy rozdział, dwudziesty siódmy werset

na podstawie listu Jakuba, to jest list Jakuba, pierwszy rozdział, dwudziesty siódmy werset, czysta i nieskalana